Μια καταχώρηση στο Διάλογο για το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ

Αγαπητοί φίλοι θα ήθελα να καταθέσω κι εγώ μια σειρά από προτάσεις για να συζητηθούν περαιτέρω :

1. Η κατάρτιση του προϋπολογισμού και το κειμενό του δεν ήταν ποτέ κρυφό σε αυτή τη χώρα. Το ζητούμενο είναι πόσο και σε ποιά έκταση μπορεί να γίνει κατανοητός από όλους τους πολίτες και πότε; Επίσης έχω βασική διαφωνία σε 3τη προύπολογισμό μέτρο που θα έχει ακόμα και νομικά προβλήματα αλλά σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο δεν μπορώ να φανταστώ πως κάποιος θα σχεδιάσει προϋπολογισμό για 3 χρόνια. Αντ’ αυτού προτείνω τα εξής :

α. Δημόσια υποχρεωτική διαβούλευση του προϋπολογισμού μέσω των υπουργείων που συν-καταρτίζουν το περιεχόμενό του τουλάχιστον 3 μήνες πριν την κατάθεσή του. Η διαβούλευση θα πρέπει να έχει επίσημο χαρακτήρα και θα πρέπει μέσω του διαδικτύου και των ιστολογίων των υπουργείων κάθε πολίτης να μπορεί να διατυπώσει τη θέση του.

β. Δέσμευση για την κατάρτιση όλων των περίφημων ειδικών λογαριασμών (τελευταίος προύπολογισμός που καταθέσαμε ως κυβέρνηση είχαμε 47 διαφορετικούς τέτοιους λογαριασμούς). Οι ειδικοί λογαριασμοί για όσους δεν ξέρουν έχουν ένα “ειδικό καθεστώς διαχείρισης” και οδηγούν μαθηματικά σε αδιαφανείς διαδικασίες.

γ. Περιοδικές τριμηνιαίες εκθέσεις ως προς την εκτέλεση του ετήσιου προϋπολογιμού να δημοσιεύονται σε ειδικό ιστολόγιο που θα είναι προσβάσιμο σε όλους.

2. Το πρόβλημα εσόδων στη χώρα συνδέεται άμεσα και με τον τρόπο κατανομής των δαπανών. Προτείνω συγκεκριμένα :

α. Αντιστροφή της σχέσης είσπραξης και διαχείρισης. Τοπικά θα πρέπει να εισπράττονται οι φόροι και η απόδοση στο κεντρικό κράτος θα πρέπει να γίνεται επι ποσοστού σε περιφερειακό επίπεδο.

β. Εκλογή ενός οργάνου/προσώπου επιφορτισμένου περιφερειακά με την πολιτική ευθύνη είσπραξης των εσόδων. Ο διορισμένος έφορος δεν εγγυάται ούτε αποτελεσματικότητα αλλά ούτε και διαφάνεια.

3. Μέχρι να προχωρήσουμε στην σταδιακή νέα περιφερειακή συγκρότηση της χώρας ας παρουσιάσουμε μια δέσμευση ότι η κατανομή των δαπανών να γίνεται 1/3 τοπική αυτοδιοίκηση, 1/3 περιφερειακή αυτοδιοίκηση και 1/3 κεντρική διοίκηση.

Υπάρχουν και άλλες πιο λεπτομερειακές προτάσεις που θα επανέλθω αργότερα με πιο συγκεκριμένα σημεία.

Μετανάστες

Άλλος ένας 15χρονος οικονομικός μετανάστης πνίγηκε χθες όπως θα δείτε στο λιτό δελτίο τύπου. Τι πολιτική να έχουμε για το θέμα ;

α. Να ανοίξουμε ή όχι τα σύνορά μας;

β. Τι θα κάνουμε με τα παιδιά των μεταναστών; Θα τους κάνουμε έλληνες πολίτες;

γ. Χωρίς μετανάστες πιστεύετε ότι θα είμαστε καλύτερα ως κοινωνία και ως χώρα;

Οι φυλακές που όλοι ξεχνάμε

Στάση στις φυλακές Μαλανδρίνου και Κορυδαλλού. Αιτήματα οι μειώσεις των ποινών. Βέβαια υποθέτω ότι ούτε και με τις συνθήκες Πακιστάν των φυλακών είναι ευχαριστημένοι αλλά αυτή τη στιγμή κατανοώ την προτεριαότητα των ποινών. Εσείς τι λέτε; Απλώς για να βοηθήσω στον προβληματισμό θα έλεγα :

1. Στατιστικά κανένας λογικά δεν αντέχει πάνω από 10 χρόνια εντός φυλακής χωρίς σημαντικές βλάβες στη σωματική και ψυχική του υγεία.

2. Η φυλακή αν έχει σκοπό να σωφρονίσει πρέπει και να επανεντάσσει. Πως θα επιτυγχάνεται αυτό στο παρόν σύστημα που έχουμε;

3. Να υπάρχουν διάφορες “εκπτώσεις” στις ποινές; Ή να είναι μικρότερες και να εκτίονται ολόκληρες;

Τηλεοπτική Κοινωνία… η κοινωνία μας?

Αν και Tempel, δεν κάθομαι όλη ημέρα στον καναπέ μου. Φροντίζω και λίγο τη φυσική μου κατάσταση. Έτσι, κάνοντας το μεσημεριανό μου δεκάλεπτό στο ελλειπτικό μηχάνημα γυμναστικής μπροστά στην TV, συνειδητοποίησα ότι διατίθεται πανάκριβος τηλεοπτικός χρόνος (άνω του δεκαλέπτου) σε άτομα τα οποία περιγράφουν το ατομικό τους πρόβλημα: ο πρώην μου βγαίνει με την κόρη μου, ο γιος μου παντρεύεται μία «χωριάτα», ο πατέρας μου ξαναπαντρεύεται μία με εξώγαμο, κ.ο.κ. Άπλετος χρόνος για να ξεδιπλώσουν όλες τις πτυχές αυτού που τους βασανίζει και πολλές φορές χωρίς να τους διακόπτει κανείς. Το ντεκόρ των αγνώστων συμπολιτών μας εμπλουτίζεται από μία ομάδα ειδικών (?) που αναλύουν το πρόβλημά τους, όχι όμως απαραίτητα με σκοπό την επίλυση αυτού. Σε δουλειά να βρισκόμαστε, δηλαδή.

Και αναρωτιέμαι: Γιατί στις «σοβαρές» πολιτικές και κοινωνικές εκπομπές δεν διατίθεται, ούτε άνω του πεντάλεπτου, χρόνος σε γνωστά, μάλιστα, και καταξιωμένα πρόσωπα που έχουν μια σημαντική άποψη να πουν? Γιατί οι δημοσιογράφοι συνήθως ξοδεύουν τον χρόνο της εκπομπής, αραδιάζοντας τις ερωτήσεις τους, σα να κάνουν επίδειξη των γνώσεών τους? Γιατί διακόπτουν τον ομιλητή πριν προλάβει να ολοκληρώσει την απάντησή του?

Μήπως λοιπόν, ο κόσμος δεν έχει διάθεση να σκεφτεί, να νοιαστεί για το συνολικό καλό, να ακούσει προτάσεις, να ενεργήσει για το καλύτερο? Μήπως πιστεύουν ότι αυτά που θα πουν, οι άνθρωποι με αξιώματα, δεν είναι ειλικρινή? Μήπως ζούμε στην κοινωνία «ο καθένας με τον πόνο του» και αρεσκόμαστε να ακούμε τον πόνο του άλλου για να νιώθουμε καλύτερα? Να χαιρόμαστε με τον δημοσιογράφο που πάει να ξεμπροστιάσει τον πολιτικό, και να προβάλλουμε τον εαυτό μας στη θέση του? Μόνο που ο δημοσιογράφος μετά την εκπομπή πάει με τον πολιτικό για ουζάκια.

Πιστεύω λοιπόν, ότι ο κάθε άνθρωπος ενεργεί ανάλογα με τον προσδιορισμό του. αν είναι ένας απλός δημότης, θα φωνάζει για το ατομικό του πρόβλημα, κρυμμένος πολλές φορές πίσω από την «ανωνυμία» του. Ο ίδιος άνθρωπος αν γίνει Δήμαρχος, θα λέει τελείως διαφορετικά πράγματα, διότι και «επώνυμος» θα είναι, και θα έχει προσδιορισθεί σε μία νέα τάξη πραγμάτων.

Άρα, το στοίχημα είναι πως θα φέρουμε όλα τα μέρη της κοινωνίας σε ένα κοινό τραπέζι με μία κοινή γλώσσα για κοινές αποφάσεις.

Θα μπορούσε αυτό να αποτελέσει όραμα?

Tempel

Ανεξάρτητο Κόσοβο τον Μάϊο

Να ένα θέμα που θα έπρεπε να απασχολεί όλους μας. Τι σημαίνει αυτό για τη χώρα μας; Χάνουμε ή κερδίζουμε; Ιδέες και απαντήσεις όχι απαραίτητα εδικών…

ήρθε η ώρα για πραγματικά ερωτήματα

Οι ιδέες μου σαν γνήσιου επαναστάτη θα είναι και ριζοσπαστικές και προχωρημένες και για να δούμε πονηρέ πολιτικάντη έχεις απαντήσεις;

1. Οι προϊστάμενοι δικαστές στη χώρα να εκλέγονται. Γιατί μόνο τότε θα δούμε δικαιοσύνη από το λαό για το λαό.

2. Και οι έφοροι να εκλέγονται. Γιατί μόνο τότε δεν θα πηγαίνει ο κόσμος φυλακή για την μη είσπραξη των δημοσίων εσόδων. Δηλαδή οι μικροοφειλέτες αφού ο Κοσκωτάς το καλοκαίρι του 2006 καταδικάστηκε για 800 εκατομμύρια δραχμές οφειλές μόνο σε 2 χρόνια και αυτά εξαγοράσιμα. Και του έσβησε το δικαστήριο τα μισά χρέη. Αντίθετα άλλος είναι φυλακή 14 μήνες για οφειλή 5000 ευρώ στο ΤΕΒΕ.

3. Να κλείσει τελείως η κίνηση των ΙΧ στο κέντρο της Αθήνας για τις 9πμ με 5 μμ.

4. Να ενισχύσουμε τον λαϊκό έλεγχο στο Δ ΚΠΣ. Για το που πάνε τα χρήματα να αποφασίζει απευθείας ο κόσμος. Ας ρωτήσουμε επιτέλους τι θέλουν και οι φοβεροί “επωφελούμενοι”.

5. Να κάνουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια και όχι τα ΙΕΚ πανεπιστήμια.

6. Πλήρη δικαιώματα πολίτη στους μετανάστες με πάνω από 5 χρόνια στη χώρα. Το κυριότερο πολιτογράφηση των παιδιών τους τώρα.

7. Να καταργηθεί το ασυμβίβαστο των βουλευτών. Ας αφήσουμε την υποκρισία επιτέλους ότι ζουν μόνο από το μισθό.

8. Ας φορολογηθεί επιτέλους η εκκλησία.