Μην βαράτε τον πιανίστα ….

Ακούω τις τελευταίες ημέρες σκληρή κριτική για τις επιλογές του Προέδρου στην ΚΟΕΣ και στην ομάδα Πολιτικού σχεδιασμού. Και δεν μπορώ να καταλάβω τι είδους πιλάλα είναι αυτή!

Η βάση του ΠΑΣΟΚ μαζικά επέλεξε ο Πρόεδρος να προεδρεύσει και να προχωρήσει στις επιλογές του σε επίπεδο προσώπωνκαι σε επίπεδο πολιτικής. Και αυτό έπραξε. Μάλιστα και σωστά προσπάθησε να δημιουργήσει ένα μίγμα παλιότερων και νέων στελεχών. Ακόμα και η επιλογή του να συμμετέχουν στην ΚΟΕΣ ονόματα που δεν έχουν προηγούμενη κυβερνητική θητεία είναι μια ενδιαφέρουσα αλλαγή και προς την σωστή κατεύθυνση. Βέβαια χρειάζοντια και άλλα βήματα και είμαι βέβαιαοσ ότι θα γίνουν στην πορεία.

Επίσης κάποιοι κριτικάρουν το καθεστώς υπαλλήλου και πολιτικής θέσης. Μα αυτό αν δεν απατώμαι είναι μια παράδοση συνολική της Αριστεράς με τα επαγγελματικά της στελέχη καθώς και στη ΝΔ υπήρχαν ανάλογα πόστα όσο ήταν αντιπολίτευση. Άρα γιατί το κόψιμο ειδικά για το ΠΑΣΟΚ; Εξ άλλου ακόμα και οι βουλευτές επαγγελματικά στελέχη αμειβόμενα του κόμματος που λέγεται Ελλάδα είναι !!!!

Επίσης δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί η επίθεση κατεύθυνεται σε νέα πρόσωπα που θα παραδεχθώ ότι δεν έχουν την πολιτική εμπειρία. Αυτό σημαίνει αυτοδίκαια ότι δεν πρέπει να την αποκτήσουν ποτέ; Υπάρχει κάποιος νόμος ότι αό την πολιτική αποχωρούμε μόνο “οριζόντιοι”. Νομίζω ότι και σε αυτό καλά κάνει ο Πρόεδρος.

Υπάρχει κριτική για τους ανθρώπους γύρω του. Και αυτή την κριτική δεν την καταλαβαίνω. Προφανώς (και είναι δικαίωμά του αναφαίρετο, όπως κάθε προέδρου σε οποιδήποτε κόμμα…) έχει πειστεί και για την αποτελεσματικότητά τους και την αξιοπιστία τους και δεν έχει κανένα λόγ να τους αλλάξει. Κι αυτό είναι αυστηρά προσωπική του επιλογή. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αποτελεί πολιτική πράξη η επιλογή του προσωπικού γραφείου κάποιου. Εδώ άλλοι νυν Υπουργοί έχουν επιλέξει τις γυναίκες τους, τις κόρες τους ή τα ανίψια τους.

Τέλος υπάρχει η κριτική ότι δεν συμπεριέλαβε την ομάδα Βενιζέλου στα νέα όργανα. Πέραν του ότι είναι αναληθές αφού υπάρχουν πρόσωπα στελέχη και από τον ΒΒ και από τον Κώστα Σκανδαλίδη, θα φέρω ένα παράδειγμα “αναλογικότητας” : Η ΝΔ πήρε 41,2 % και το ΠΑΣΟΚ 38 %. Αυτό σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να πάρει κάποια υπουργεία στο πλαίσιο της αναλογικότητας; Και το ΚΚΕ και Ο Συνασπισμός; και το ΛΑΟΣ; Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι όπως η ΝΔ με 151 βουλευτές έχει το δικαίωμα να κυβερνά αυτόνομα, το ίδιο δικαίωμα έχει και ένας πρόεδρος που πήρε 55% σε μια δύσκολη εκλογική μάχη. Δεν γίνεται πολιτικά να δεχόμαστε το μείζον και να αρνούμαστε το έλλασσον.

Τέλος χαίρομαι γιατί το παρόν σχήμα αντανακλά την ενότητα του κόμματος. Προφανώς και οι σχεδιάζοντες τα νέα όργανα το έχουν στο μυαλό τους και σίγουρα έχουν και καλύτερη εικόνα από εμένα προσωπικά. Έτσι έκριναν έτσι σχεδίασαν και έχουν από το λαό το δικαίωμα να το κρίνουν. Εξ άλλου όποιος διαφωνεί θα ξαναέχουμε ανοικτές διαδικασίες να κρίνει σε 4 χρόνια τον Πρόεδρο.

Τέλος πολλοί λένε ότι αυτό δεν είναι σχήμα νίκης. Αντίθετα εγώ πιστεύω ότι τον Πρόεδρο δεν τον ενδιαφέρει σε αυτή την φάση να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Για αυτό και κάνει τις αντίστοιχες επιλογές. Η κοινωνία κατάλαβε ότι του ζήτησε την ανανέωση αναγέννηση του κινήματος. Και τέλος πάντων όλα αυτά δεν είναι θέματα προσώπων αλλά πολιτικών επιλογών και θέσεων. Εκεί ο συντονισμός από τον Μίμη τον Ανδρουλάκη δημιουργεί ένα ενδιαφέρον για την συζήτηση που θα διεξαχθεί.

Τέλος να πω συγχαρητήρια στους διαδικτυακούς : Vrypan, Almalibre, George Krogias που διορίστηκαν σε όργανα. Τους εύχομαι στο μέλλον να εκλεχθούν κιόλας και καταλαβαίνω τον άχαρο ρόλο του διορισμένου. Αλλά καιρός είναι να δείξουν τις οργανωτικές του ικανότητες και άτομα που δεν είχαν την ευκαιρία μέχρι τώρα να εκλεγούν κάπου. Εξ άλλου το όλο σχήμα είναι ένα ενδιαφέρον πολιτικό πείραμα, που όλοι αναμένουμε τα αποτελέσματά του με προσδοκία.

Συμπεράσματα από τον Προϋπολογισμό για την Παιδεία για το 2008

Μετά από τα 2 άρθρα έχω καταλήξει σε 2 συμπεράσματα διαπιστώσεις για τον Προϋπολογισμό για την Παιδεία του 2008.

1. Περίπου το 80% πηγαίνει σε μισθούς των απασχολούμενων στην Παιδεία. Αυτό δημιουργεί ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο για κέθ παραγωγική επένδυση. Με άλλα λόγια για να είχαμε έναν παραγωγικό προϋπολογισμό θα έπρεπε η μισθοδοσία να πέσει στο 50-60%. Αυτό σημαίνει όχι μείωση αποδοχών αλλά αύξηση του προϋπολογισμού κατά 30% περίπου.

2. Η ανάληψη διευθυντικών καθηκόντων από τους εκπαιδευτικούς δεν συνοδεύεται και από οικονομικό κίνητρο. Άρα ζητάμε από αυτούς που θέλουν να αναλάβουν καθήκοντα ουσιαστικά να το κάνουν για ελάχιστο οικονομικό κίνητρο και ουσιαστικά αν το κάνουν για την “τιμή” του αξιώματος. Δεν βρίσκω καμιά λογική σε αυτό!!!

3. Θα δαπανήσουμε 219 εκατομμύρια ευρώ για τους εφημέριους κληρικούς και μόνο 240 εκατομμύρια ευρώ για την κάλυψη του προϋπολογισμού των ΑΕΙ. Δηλαδή αντί να φτιάχνουμε καλύτερα πανεπιστήμια, φτιάχνουμε καλύτερη εκκλησία. Ε αυτό είναι μέθοδος Ιράν!!!! Και έτσι θέλουμε μια παραγωγική Παιδεία;

4. Το ποσό που δαπανάται για τεχνολογία και βιβλιοθήκες σε όλες τις βαθμίδες είναι αστείο και άρα στηριζόμαστε στις κοινοτικές επιδοτήσεις για αυτά. Και όταν κάποτε σταματήσουν να έρχονται αυτά τα χρήματα; Ποιός θα καλύψει την δαπάνη λειτουργίας τους; Τι υποδομή θα φτιάξουμε με τόσο λίγα χρήματα;

5. Επίσης τα χρήματα που δαπανώνται για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών άλλων βαθμίδων είναι αστεία. Όπως και τα χρήματα προς το ΙΚΥ για υποτροφίες. Συμπεραίνω ότι για αυτό δεν έχουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα κινήτρων αλλά ένα σύστημα δημοσίων υπαλλήλων κακοπληρωμένων, αναποτελεσματικών και με λίγες ευκαιρίες επιβράβευσης για τους πραγματικά καλούς.

Τελειώνοντας θα ήθελα να αφιερώσω ένα τραγουδάκι για όλους μας που ασχολούμαστε με το τι γίνεται για την παιδεία :

Προϋπολογισμός 2008- Παιδεία ΙΙ

Μετά το πρωϊνό άρθρο συνεχίζουμε με το θέμα των δαπανών του φετινού προϋπολογισμού για τα υπόλοιπα κεφάλαια του.

Για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχουμε δαπάνη ύψους 2,5 δις ευρώ. Από αυτά το 90% είναι μισθοδοσία υπαλλήλων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Εντυπωσιακά στοιχεία :

Κωδικός 0217 επίδομα κίνητρου απόδοσης : σύνολο 173 εκατ ευρώ

Κωδικός 0232 επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης (sic) : 37ο εκατ. ευρώ !!!!

Κωδικός 0229 ειδικά επιδόματα : 80 εκατ. ευρώ. !!!

Δηλαδή μαζί και με άλλα επιδόματα που δεν αναφέρω εδώ λόγω έκτασης του κειμένου, είναι πολλαπλάσια των ποσών που δαπανώνται για αναπληρωτές εκπαιδευτικούς (75 εκατ. ευρώ) και για το κίνητρο των διευθυντών (μόλις 23 εκατ. ευρώ).

Για προμήθειες εξοπλισμών και εργαστηρίων θα ξοδευτούν 1,7 εκατ ευρώ!!!! και 927,000 ευρώ για βιβλία!!!! για είδη άθλησης και ψυχαγωγίας 320,000 ευρώ!!!! πανελλαδικά!!! 1, 4 εκατ ευρώ για ενίσχυση των σχολικών επιτροπών (αντιστοιχεί σε κάτι λιγότερο από 300 ευρώ ανά επιτροπή!) οι επιχορηγήσεις σε ΝΠΔΔ θα φτάσουν τα 28 εκατ. ευρώ που από αυτά 11,5 εκατ ευρώ πάνε στην Σιβιτανίδειο και 14 εκατ ευρώ στον Οργανισμό Εκδόσεως διδακτικών βιβλίων. Ενώ όλα τα εθνικά γυμναστήρια παίρνουν 365000 ευρώ!!! Βέβαια η ερώτηση είναι γιατί από το Υπουργείο Παιδείας και όχι από τον Υφυπουργό Αθλητισμού ή τον ΟΠΑΠ. Αυτά τα 365,000 ευρώ είναι καθαρό ρουσφέτι;

Τέλος θα δοθούν 900,000 ευρώ για τον σχολικό αθλητισμό !!! (σοβαρά το λένε τώρα; στην χώρα της Ολυμπιακής Παιδείας;) και τέλος 600,000 ευρώ για σχολικές εκδηλώσεις(sic). Άλλο κουφό αυτό! Τι εννοούν; με ποιά κριτήρια; Ποιά σχολεία;

Στον κωδικό 230 έρχεται και η ώρα της ΓΓ Θρησκευμάτων που έχει δαπάνες 238 εκατ ευρώ. Για τους υπαλλήλους εδώ πάει το μικρότερο ποσοστό του προϋπολογισμού (μόνο 14 εκατ ευρώ…).  Ενώ η μισθοδοσία ιερέων καλύπτει μόνο το ποσό των 6 εκατ ευρώπερίπου. Πραγματικά χαμηλό. ¨ετσι νόμιζα στην αρχή αλλά μετά ήρθε και το κερασάκι : Στον κωδικό 2800 καταβάλλονται 219 000 000 (!!!!!!) για κάλυψη του ελλείματος του ειδικού λογαριασμού “Κεφάλαιο προς πληρωμή εφημέριου κλήρου” για κάλυψη του ελλείματος του….Τι είδους προικοδοσία είναι αυτή; Θα μας εξηγήσουν στη Βουλή;

Αλλού όμως είναι το ενδιαφέρον : Ενώ στα υπόλοιπα είμασταν φειδωλοί, εδώ ξοδεύονται 705 χιλιάδες ευρώ, για εξοπλισμούς και βιβλία. Μικρό το ποσό αλλά αν κάνουμε την αναγωγή της δαπάνης κατα κεφαλήν τότε το ποσό είναι διπλάσιο για τους μαθητές των εκκλησιαστικών λυκείων από τους υπόλοιπους μαθητές μας (ίσως και περισσότερο…)

Πάμε τώρα στην τεχνολογική εκπαίδευση : Συνολική Δαπάνη 410 εκατ. ευρώ περίπου. Και εδώ μόνο το 180 εκατ. ευρώ πάνε για μισθούς, στα ΤΕΙ πάνε μόνο 158 εκατ. ευρώ. Και για το περιβόητο ποσό φοιτητικής μέριμνας αυτό είναι μόνο 25 εκατ. ευρώ. Αν υποθέσουμε ότι σπουδάζουν περίπου 50000 άτομα σε ΤΕΙ, η δαπάνη κατά κεφάλην του δημοσίου δεν ξεπερνά τα 500 ευρώ!!!! ανά έτος. Γι αυτό φωνάζουμε δηλαδή, ότι πρέπει να καταργηθεί;  Επίσης 41 εκατ. πάνε στο Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας )υπεύθυνο για την λειτουργία των φοιτητικών εστιών. Αυτό είναι και ένα μεγάλο ιέμα προς συζήτηση!!!

Τέλος άφησα τα πανεπιστήμια. Η δαπάνη τους είναι 1,1 δις ευρώ. εκ των οποίων το 70% δαπανάται σε μισθοδοσία. 37 εκατομμύρια ευρώ δίνονται για ενημέρωση βιβλιοθήκης των ακαδημαϊκών, 48,300,000 ευρώ ως ειδικό ερευνητικό επίδομα, ενώ 68,300,000 για διδακτική προετοιμασία. Για αγορές βιβλίων θα δαπανηθούν 40,000,000 ευρώ. Δηλαδή το 4% της συνολικής δαπάνης για τα Πανεπιστήμια!!!! καταπληκτικό ποσό. Όταν το 70% είναι μισθοί!!!  Αυτό είναι το δεύτερο σημείο της δημόσιας περιβόητης παιδείας μας. Μια δαπάνη ανά έτος και ανά φοιτητή που δεν ξεπερνά τα 400 ευρώ. Τα χρήματα που θα διατεθούν στα Πενπιστήμια για κάλυψη του προϋπολογισμού τους είναι 240,000,000 ευρώ. Αυτά είναι για κάλυψη λειτουργικού κόστους και άλλες επενδύσεις τους. Υποθέτω ότι έχουμε περίπου 60 σχολές άρα θα πάρουν περίπου 4,000,000 ευρώ η κάθε μια. Και αν υποθέσουμε ότι έχουν 1000 φοιτητές η κάθε σχολή τότε πάλι έχουμε μια δαπάνη ανά φοιτητή 400 ευρώ.  Επίσης 24,000,000 ευρώ πάνε στο ΙΚΥ (αν υποθέσουμε ότι η μέση υποτροφία είναι 3000 ευρώ περίπου 8000 υποτροφίες δίνονται το χρόνο…). Τέλος για την σίτιση των φοιτητών και άλλη μέριμνα θα δαπανηθούν 29,000,000 ευρώ. Τέλος άλλα 28.500.000 ευρώ θα πάνε σε μισθοδοσία έκτακτου διδακτικού προσωπικού.

Θα ήθελα να σχολιάσω και πολλά άλλα τμήματα των δαπανών και ίσως το κάνω στο μέλλον. Αυτό όμως που λέω ως κατακλείδα σήμερα είναι : Ο προϋπολογισμός με το ζόρι καλύπτει μισθοδοσίες, επενδυτικές δαπάνες δεν υπάρχουν, οι προϋπολογισμοί είναι αστείοι για την κάλυψη σοβαρών αναγκών σε ΤΕΙ και ΑΕΙ, η λογική βγείτε και βρες τε πόρους είναι μάλλον δυσανάλογη όταν συνολικά ο προϋπολογισμός είναι τόσο μικρός (η αύξηση για τα ΑΕΙ σε σχέση με το 2007 είναι περίπου 4% , με το ζόρι πάνω από τον πληθωρισμό, αλλά αφού έχουμε αύξηση μισθών 5% τότε οι υπόλοιπες δαπάνες είναι κάτω από αυτό το μεσοσταθμικό 4%…) και άρα είναι ένας προϋπολογισμός της “ανάγκης” που θα  παρατείνει αδιέξοδα για μια χρονιά ακόμα. και μην ξεχνάτε ότι κάναμε εκλογές για αυτόν τον προϋπολογισμό….

Προϋπολογισμός 2008- Υπουργείο Παιδείας

Σήμερα όπως υποσχέθηκα χθες θα σχολιάσω τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Παιδεία και έτσι σιγά σιγά θα καλύψουμε όσο το δυνατόν περισσότερα Υπουργεία. Κατ αρχήν για να έχετε προσωπική άποψη δες τε εδώ . δυστυχώς δεν μπορώ να περάσω τον απευθείας σύνδεσμο, για αυτό και στην σελίδα που ανοίγεται θα πατήστε “κεντρικές υπηρεσίες” και μετά θα πάτε πιο κάτω στη σελίδα στο Υπουργείο Παιδείας. Εκεί θα βρείτε 3 πίνακες. Τα στοιχεία μου αναφέρονται στον Πίνακα 1 “Πιστώσεις κατά ειδικό φορέα” και Πίνακα 3 “Πιστώσεις κατά φορέα και κωδικό αριθμό”. Ειδικά δες τε τον Πίνακα 3.

Κατ αρχήν το Υπουργείο Παιδείας σε κεντρικό επίπεδο έχει μια αύξησ πιστώσεων της τάξης του 8-9%. Υπάρχουν σε κάποια σημεία αυξήσεις σημαντικότατες αλλά επί της ουσίας ανα δει κάποιος την διάρθρωση των πιστώσεων θα γελάει :

1. Κωδικός 1100 (εξοπλισμοί εργαστηρίων και για καλύτερη περιοχή υπηρεσιών) υπάρχει μείωση σε σχέση με το 2007. 2. Κωδικός 1121 (προμήθεια βιβλίων συγγραμάτων κλπ) μείωση κατά 50% περίπου

3. Κωδικός 2400 (επιχορηγήσεις σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου) αύξηση περίπου 80%

4. Κωδικός 2435 (υποκατηγορία του πιο πάνω κωδικού) επιχορήγηση σε ΟΣΚ για την κάλυψη τοκοχρεωλυσίων δανείων για σχολικά στέγη αύξηση περίπου 110%. Δηλαδή σε απόλυτους αιρθμούς η αύξηση δαπάνηα για σχολική στέγη πάει όλη να καλύψει παλιότερο δανεισμό και άρα επι της ουσίας δεν υπάρχει πρόβλεψη για καμιά βελτίωση των υπαρχουσών υποδομών μέσω παραγωγικών επενδύσεων

5. Κωδικός 2500 (επιχορηγήσεις σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου) συμπεριλαμβάνονται εδώ ακι ερευνητικά ιδρύματα και ινστιτούτα, μείωση της τάξης του 20%!!! Άρα η κεντρική επιχορήγηση στην έρευνα μειώνεται.

6. Κωδικός 2754 (επιχορηγήσεις σε παιδιά οικογενειών που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο τους…) 70,000,000 ευρώ. Εδώ θα ήθελα να δω και την εξήγηση. Γιατί δεν μπορώ να ανακαλέσω το τι γίνεται με αυτόν τον κωδικό… Πολλά μου φαίνονται!!! Και πως γίνεται για αυτό να ξοδεύουμε παραπάνω από ότι για τον ΟΣΚ (47,000,000 ευρώ!!!)

7. Κωδικός 5300 (προγράμματα συγχρηματοδοτούμενα από ΕΕ) δαπάνη 230,000 ευρώ όλη κι όλη εκ των οποίων όλα θα πάνε σε μετακινήσεις υπαλλήλων!!!

8. ΚΑι τα ωραία είναι εδώ πια : Κωδικός 120 (βιβλιοθήκες και ιστορικά αρχεία…) συνολικός προϋπολογισμός μειωμένος κατά 20%. Το 80% πάει σε μισθοδοσία και άλλο 10% σε μισθώματα κτιρίων. Δηλαδή μόνο το 10% σε παραγωγική δραστηριότητα. Οι μετακινήσεις υπαλλήλων (δηλαδή συνέδρια συνεργασίες κλπ) 15,000 ευρώ όλα κι όλα. Και για προμήθεια νεών βιβλίων κλπ 2500 ευρώ!!!!! Ναι καλά διαβάσατε. Αφήστε δε που δίνουμε και το καταπληκτικό ποσό των 7000 ευρώ για πλροφοριακή υποδομή!!! Ναι καλά διαβάσατε!!! Ενώ τελικά για λειτουργικές δαπάνες εκτός αμοιβών πρσωπικού δίνουμε 335,000 ευρώ. Με αυτά ούτε η Εθνική Βιβλιοθήκη δεν συντηρείται….

9. Σε αντίθεση στην εκπαίδευση ελληνοπαίδων εξωτερικού ξοδεύουμε περίπου50,000,000 ευρώ. ΑΠό αυτά το 90% πάει στις αμοιβές προσωπικού και το σχεδόν όλο το υπόλοιπο σε επιχορηγήσεις νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Θα ήθελα πολύ να δω ποιά είναι αυτα…..

10. Κώδικός 170 (έξοδα πανελληνίων εξετάσεων) 25,000,000 ευρώ. Ναι τόσο μας κοστίχει το σύστημα εισαγωγής!!! ενώ πέρυσι μας κόστισε 4,000,000 ευρώ! Μάλλον κάτι ετοιμάζεται που εγώ δεν καταλάβα. Το 95% πάει σε αμοιβές προσωπικού. Γιατί τέτοια αύξηση; Μάλλον επιδόματα χρωστούμενα ;

11. Δαπάνες πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης περίπου 2 δις ευρώ. Αύξηση περίπου 8%. Οι αμοιβές το 95%. Συνεπώς όλο το λειτουργικό κόστος μεταβιβάζεται στους ΟΤΑ!!!! Στον δε κωδικό 0217 προβλέπεται επίδομα απόδοσης 132 εκατομμύρια ευρώ. Ενώ όλοι οι αναπληρωτές δάσκαλοι κοστίζουν 150 εκατομμύρια ευρώ!!!

Προς το παρόν αυτά φτάνουν για μαι πρώτη ενημέρωση. επειδή όμως ο προϋπολογισμός αυτός χρειάζεται και περαιτέρω ανάλυση θα επανέλθω και αύριο.

7.

Συνοπτική περιγραφή των εξελίξεων

Και τελικά ήρθαν πλημμύρες!!!! Από τις φωτιές του Αυγούστου είχαμε επισημάνει τον κίνδυνο του μπαχαλου που βλέπουμε σήμερα. Αλλά εκείνο που δεν παίζεται είναι η κατάσταση στον Έβρο. Τόσα χρόνια υπάρχει το πρόβλημα, η επιστήμη προχώρησε, η κοινωνία άλλαξε, αλλά η καταστροφή από πλημμύρες είναι μια σταθερή στην ζωή στον Έβρο. Οι λόγοι πολλοί και κάθε χρόνο και χειρότερα, αλλά τώρα με τον Μπουργκάς Αλεξανδρούπολη προτεραιότητα ποιός ασχολείται με το ποτάμι; Είναι το μόνο θέμα που φωνάζουμε και εμείς και οι Τούρκοι σθεναρά (μάλιστα έχουν μεγαλύτερο πρόβλημα από εμάς, καθότι και άλλη μορφολογάι εδάφους) ενώ εμείς ούτε και πιέζουμε αλλά ούτε και βλέπουμε καμιά λύση. Γιατί στην διαπραγμάτευση του αγωγού δεν βάλαμε πακέτο το θέμα του Έβρου; Εμ βέβαια μετά έχουν άδικο οι οικολογικές οργανώσεις της περιοχής που φωνάζουν για το “μαύρο” μέλλον του περιβάλλοντος από τον αγωγό;

Οι δε τοπικοί άρχοντες τι κάνουν; Ποιά είναι η ευθύνή τους; Ο Νομάρχης και έμπειρος είναι και γνώστης της κρατικής εξουσίας. Ας μας πει την αλήθεια ποιός φταίει και δεν λύνεται το πρόβλημα;

Πέραν των πλημμυρών (που ασχολήθηκα με τον Έβρο λόγω των χρόνων που πέρασα εκεί και του συναισθηματικού μου δεσμού με έναν ταλαιπωρημένο νομό…) σε Κομοτηνή, Θήβα, Αρκαδία και άλλες περιοχές με λιγότερες ίσως καταστροφές, μας προέκυψε και το ασφαλιστικό. Βέβαια η μάχη θα τραβήξει πολύ, ο Νόμος Ρέππα δείχνει πια τα δόντια του…., οι συνδικαλιστές είναι έτοιμοι και τα κόμματα μάλλον θα επικεντρώσουν εκεί. Για αυτό το λόγο, ο Υπουργός Παιδείας βρήκε ευκαιρία να προχωρήσει σε συναντήσεις με πρυτάνεις και προέδρους ΤΕΙ ώστε να προχωρά στη ζούλα τις εκεί μεταρρυθμίσεις. Τώρα που όλοι θα τρέχουν για να διασφαλίσουν 100 ευρώ σύνταξη, τώρα πάνε να γίνουν και αλλαγές στην Παιδεία. Μια στρατηγική που στο τέλος θα κάνουμε τον λογαριασμό, αλλά τη θεωρώ και μικροπολιτικά απαράδεκτη.

Τέλος τώρα ανακαλύφαν όλοι τον προϋπολογισμό. Ο Αλογοσκούφης σωστός τον έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του Υπουργείου του εδώ και ένα μήνα τώρα θυμηθήκαμε την κριτική.Επειδή φέτος θα ασχοληθώ με τον προϋπολογισμό επισταμένως για αυτό και διαβάζω κωδικό με κωδικό, θίγω σήμερα το πρώτο από τα ζητήματα : Υγεία. Ο φετινός προϋπολογισμός είναι μάλλον παράξενος :

1. 70% του προϋπολογισμού πηγαίνει σε μισθοδοσία προσωπικού (αυξημένος 5% σε σχέση με πέρυσι, αλλά 80% αύξηση δαπανών για συμβασιούχους ορισμένου χρόνου!!!!!)

2. Για συμμετοχή σε προγράμματα ΕΕ προβλέπεται εθνική συμμετοχή 0,οοο ναι σωστά διαβάσατε.

3.  Στον κωδικό πρόσθετες και παρεπόμενες παροχές του προσωπικού υπάρχει αύξηση 4000%. Δεν είμαι ειδικός και προφανώς εδώ κάτι υπάρχει με προηγούμενα χρόνια που δεν είχε καταβληθεί αλλιώς πως τα 17 εκ. ευρώ του 2007 γίνονται 497 εκατομμύρια το 2008;

Κάθε μέρα θα διατυπώνω και άλλες απορίες για κάθε κεφάλαιο χωριστά του προϋπολογισμού. Γιατί πιστεύω ότι όλοι μας πρέπει να ασχολούμαστε με τον μόνο νόμο που έχει τόσο άμεσες επιπτώσεις στη ζωή μας. Σας προετοιμάζω όμως για το Υπουργείο Παιδείας τα πράγματα είναι χειρότερα.

Το τραγουδάκι που δεν έβαλα χτες και αυτο-οργάνωσης συνέχεια…

Αγαπητοί μου αρχίζω με ένα τραγουδάκι παλιό αλλά συμβολικό! Για αυτό και μετά από 30 και κάτι χρόνια όλοι το διασκευάζουν και κάπουν το εντάσσουν

Ας αφήσουμε λοιπόν τον ήλιο να μπει! Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες εδώ εντός ιστο-κοινότητας, έξω στα ΜΜΕ και στα πολιτικά κόμματα αλλά και στον εαυτό μας ο καθένας ατομικά.

Για την αυτο-οργάνωση θα είδατε στο χθεσινό ποστ κάποιες αρχές. Απλώς θέλω να κάνω μερικές ακόμα διευκρινίσεις. Αυτό που προτείνω δεν είναι μια μάζωξη πάλι όλων όσων έχουμε σχέση με το ΠΑΣΟΚ έτσι κι αλλιώς και άρα βρήκαμε νέο χώρο να συμβρεθούμε. Χώρους έχουμε πολλούς και αν αυτό είναι το νόημα εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει. Εγώ θέλω έναν διάλογο που ο de masame re, o preza tv, o Mc manus diaries, o pitsirikos, o asxetos, i psilikatzou, to press-gr, to media blog, και όποιος άλλος θέλει μπορεί να ρίξει μια πρόταση για ένα θέμα αλλά με την ιστολογική υπογράφη του. Και δεν εννοώ την φυσική πραγματική του αλλά την υπογραφή του ονόματος του ιστολογίου.

Επίσης για να μην θεωρηθεί ότι κάποιος επωφελείται ή το κάνει για άλλους λόγους πέραν αυτού που λέω, φτιάχνετε ξεχωριστό κοινό ιστολόγιο που εγγυώμαι moderation με στόχο ότι κανείς δεν παραβαίνει τους κανόνες. Το ιστολόγιο αυτό δεν είναι ούτε του ΠΑΣΟΚ ούτε κάποιου άλλου μυστήριου και σκοταδιστικού κέντρου. Είναι φτιαγμένο από τους συμμετέχοντες στην διαδικασία αυτοοργάνωσης και είναι ανοικτό σε όποιον θέλει και γουστάρει να το συνδιαχειριστεί.

Όπως μου έγραψαν σε σχόλιο στο προηγούμενο άρθρο ότι τους ιστολόγους ποιός τους λαμβάνει υπ όψη του. Ξέρουμε πια όλοι εδώ μέσα σε αυτόν τον κοινωνικό χώρο της κυβερνοχώρας μας, ότι αυτό δεν ισχύει. Και αυτή η άποψη με εκνευρίζει. Γιατί είναι σαν να λέμε ότι 5-6 ψυχωτικοί ανοίξαμε ιστολόγια γιατί δεν είχαμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε. Δεν νομίζω ότι αυτό ισχύει. Επίσης δεν δέχομαι δεν σας λέω την άποψή μου γιατί δεν θα την πάρει κανείς υπ όψην. Εγώ ξέρω μέχρι τώρα στη ζωή μου ότι έχω άποψη για μένα ως άνθρωπος. Και αν δεν την λαμβάνουν υπ όψην βρίσκω το μέσο για να τη λάβουν και τώρα έχουμε όλοι μας ένα μέσο : το διαδίκτυο. Και η ευκαιρία να μιλήσουμε για αυτό που εμείς θέλουμε με ένα πολιτικό κόμμα είναι εδώ.

Έχω απευθύνει και προσωπικά πρόσκληση σε όλους τους ιστολόγους που ξέρω. Πολλοί μου είπαν ότι πρέπει να προσέχω γιατί μερικοί είναι κακά παιδιά. Δεν θέλω να επαναλάβω αυτό που έγραψε και χτες. Αλλά κακά παιδία είναι και στα αεροπλάνα αλλά ο κόσμος δεν έπαψε να πετάει. Ας αφήσουμε λοιπόν όλοι μικροπρέπειες, αλληλοκανιβαλισμούς, κομματικές ταμπέλες και πατερναλισμούς και ας φτιάξουμε έναν διάλογο. Ο καθένας στο κομμάτι του. Σε αυτό που αυτός νομίζει ότι είναι καλύτερο. Και είπα ότι εδώ θα καταθέσουμε μόνο προτάσεις. Ότι μαζευτεί θα συγκεντρωθεί και θα συζητηθεί πάλι ηλεκτρονικά μεταξύ μας εδώ στον κυβερνο-χώρο μας. Και ΄τι εξασφαλίσει συναίνεση θα κατατεθεί στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Ο διάλογος ξεκινά από μηδενική βάση και δεν αποκλείεται κανένας γιατί ψήφισε βενιζέλο ή γουστάρει τον νεοφιλελευθερισμό ή του τη σπάνε τα βρώμικα ποτάμια.Όλοι εδώ και όλοι ισότιμα. Και όποιος απορρίπτει τον διάλογο απορρίπτει το μόνο δικαίωμα που εδώ κατακτήσαμε την ελευθερία του λόγου.

Αν ξέρατε δε ότι η πρότασή σας θα μπορούσε να αλλάξει κάτι θα την κάνατε ή όχι; Ας το προσπαθήσουμε λοιπόν. Και περιμένω από όλους και από τα άλλα κόμματα να συμμετάσχουν. Ο Μιχάλης ο Τρεμόπουλος από τους οικολόγους πράσινους, σύντροφοι από τον Συνασπισμό, και από το ΚΚΕ. Όποιος θέλει!!!!

Εντός των επόμενων ημερών θα έχετε και τις λεπτομέρειες του που και πως θα στηθεί το ιστολόγιο που επαναλαμβάνω δεν είναι ιστολόγιο του ΠΑΣΟΚ ή άλλου κομματικού σχηματισμού.

Τέλος να επαναλάβω : όσοι στηρίξαμε τον ΓΑΠ να εκλεγεί δεν είμαστε και δεν θα γίνουμε αφισοκολλητές του Προέδρου. Τώρα είναι η ώρα της άποψης και της θέσης, όχι του χειροκροτήματος ή του απλού σχολίου.

Περί αυτοοργάνωσης συνέχεια : Μια κριτική και μια πρόταση

Κατ αρχήν απευθύνομαι στους φίλους bloggers. Το ιστολογείν εστί φιλοσοφείν; Γιατί αρχίζω και διαπιστώνω μια καταπληκτική αυταρέσκεια στα blogs που βρίσκω πια ομοιότητες με τα κλασσικά έντυπα που κυκλοφορούν. Βέβαια υπάρχουν και φίλοι ιστολόγοι που έχουν κάνει εξαιρετική επαγγελματική δουλειά όντας απελευθερωμένοι στον δικό τους χώρο.

Το ιστολογείν όμως έχει φτιάξει πια και έναν κώδικα επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων. Η πρόταση μου λοιπόν να συμμετέχουν οι ιστολόγοι στον προσυνεδριακό διάλογο για το ΠΑΣΟΚ το θεωρώ κρίσιμο, ως πολιτικό ον που είμαι κι εγώ. Μην σκεφτείτε μηχανισμούς και κακέκτυπα εξουσίας. Αλλά εδώ στον πιο ελεύθερο χώρο έκφρασης σήμερα, θέλω πια να δω και θέσεις. Το σχόλιο, το κουτσομπολιό, το προσωπικό μεράκι για την έννοια της πληροφόρησης που έχουμε όλοι στο μυαλό μας, πρέπει να αρχίσει να εκφράζει και θέσεις-λύσεις και όχι μόνο απόψεις-σχόλια. Έχω πει φίλους ιστολόγους ότι φτιάξαμε ένα μέσο πια επικοινωνίας και δεν έχουμε συνειδητοποιήσει και την ευθύνη που συνεπάγεται αυτό. Και επειδή ούτε νόμους περί τύπου έχουμε στο μυαλό μας, ούτε και ρυθμιστικά πλαίσια, θα πρέπει να κινητοποιηθούμε πρωτοβουλιακά.

Σαν βήμα πρώτο θα φτιάξουμε ένα χωριστό ιστολοόγιο για αυτόν τον διάλογο. Θα υπάρχουν οι εξής κανόνες :

1. Συγγραφέας θα μπορεί να γίνει όποιος θέλει να συμμετάσχει αλλά με την προύπόθεση ότι καταθέτει μια θέση-λύση για κάτι που θεωρεί σημαντικό (από την προστασία του δάσους της Δαδιάς, μέχρι το πρόβλημα του εμπορίου στην Ελλάδα, ότι θέλει). Σχόλια δεν θα ανοίγουν. Αντίθετα αυτά γίνονται και μέσα στα ιστολόγια που έχουμε όλοι. Αν κάποιος θέλει και τον διάλογο για να διαμορφώσει την θέση του, το κάνει από το χώρο του. Στο κεντρικό αυτό ιστολόγιο φέρνει το τελικό και διαμορφωμένο όπως θέλει κειμένό του.

2. με την συγκέντρωση κειμένων κάθε εβδομάδα θα γίνεται μια online συζήτηση σε ορισμένο χρόνο και σε δωμάτιο που θα ανοίγουμε ή σε skype ή σε pal talk (οδηγίες έπονται…) Και εκεί η συμμετοχή είναι ελέυθερη σε όποιον θέλει, αρκεί να δηλώσει τη συμμετοχή του πριν ανοίξει το δωμάτιο την συγκεκριμένη ώρα, για να γίνεται authorized για να μπει.

3. Απαγορεύονται κείμενα με ύβρεις , ας απαλλάξουμε όλοι τον εαυτό μας από ανώφελες και άσκοπες ενασχολήσεις με επαγγελματίες υβριστές της ιστολογίας (sic).

4. Οι θέσεις εκτός του ότι θα κατατεθούν επίσημα στο συνέδριο, θα στηριχτούν και “ζωντανά” από όποιον θέλει να τις στηρίξει ακόμα και ως μη μέλος του κόμματος. Αυτό θα το εξασφαλίσουμε θεσμικά μέσα από την διαδικασία του προσυνεδριακού διαλόγου.

5. Εμπρός στον δρόμο που χάραξαν 850000 συμπολίτες μας. Όχι μόνο απαιτούμε δημοψηφίσματα για ένα ναι ή όχι σε μια πολιτική. Αλλά απαιτούμε πια και την συνδιαμόρφωση των προτάσεων. Με αρκετή κομματική εμπειρία σας διαβεβαιώ όλους του φίλους ιστολόγους ότι εδώ στον χώρο μας γίνεται ο πιο ουσιαστικός διάλογος και αντιπαραθέσεις από τον εσωτερικό χώρο ενός κόμματος.

6. Προς συντρόφους του ΠΑΣΟΚ ιστολόγους. Οι προεκλογικές διαδικασίες τέλειωσαν!!! Όσοι στηρίξαμε την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου θα πρέπει να διαφυλάξουμε τις αρχές που όλοι πρεσβεύουμε. Δεν θα γίνουμε οι σύγχρονοι “αφισοκολλητές του διαδικτύου” (sic). Ήρθε η ώρα των προτάσεων και της δοκιμής τους σε έναν ευρύτερο χώρο. Δεν είμαστε εδώ για να “υπηρετήσουμε” κάποιον σκοπό αδιαφανή και μακρινό! Είμαστε εδώ γιατί πιστεύουμε στον διάλογο, την αντιπαράθεση και τέλος την μαζική συμμετοχή και αυτών που δεν μας πάνε. Έχω ακούσει ότι δεν πρέπει να ποστάρω σε συγκεκριμένα blogs, ότι δεν πρέπει να συνεργάζομαι για τις απόψεις μου με κάποιους κλπ. αυτά είναι σκοταδισμός που στο ιστολογείν δεν χωράνε. Και δεν με νοιάζει αν πίσω από ένα ανώνυμο  blog κρύβεται ο Λαμπράκης, ο Μπόμπολας ή η γιαγιά μου!!! Συζητάω με όλους για όλα. Απόψεις κρίνω για αυτό ιστολογώ…..Και από όλους τους συμπολίτες ιστολόγους έμαθα, άλλαξα και αλλιώς βλέπω τα πράγματα. Όλοι έχουν δικαίωμα άποψης και όλων η άποψη είναι σεβαστή.

Και εσύ ρε πρόεδρε μη λές για ιστολόγους που θα καλέσεις στην οργανωτική επιτροπή, γιατί μας αποσυνθέτεις. Οι μίσοι άρχισαν να ονειρεύονται ήδη καρέκλα!!!!

και τώρα φίλοι bloggers : αυτο-οργάνωση

Μόλις πριν από λίγο, ο φίλος Στέφανος Παπανώτας, στο ιστολόγιο του, παρέθεσε ένα απόσπασμα από την ομιλία του Γ.Α.Παπανδρέου σήμερα στην κοινοβουλευτική ομάδα :

“Προχωράμε στην ουσιαστική επανίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Μια επαναθεμελίωση της Οργάνωσής μας.

Όπως και με την 3η του Σεπτέμβρη, ξεκινάμε με την αυτο-οργάνωση.

Την αυτο-οργάνωση των μελών και φίλων μας. Και καλούμε όλους τους φίλους, τα μέλη, να πάρουν πρωτοβουλία. Στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στο χωριό, στους χώρους εκπαίδευσης, στα Κινήματα, στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, στην Αυτοδιοίκηση, στον συνδικαλισμό.

Στον χώρο των τεχνών, των μικρομεσαίων, των γυναικών, των νέων.

Και το πιο σημαντικό για εμάς τους bloggers η παρακάτω πρόταση τα λέει όλα.

Στον κυβερνοχώρο, στο διαδίκτυο, στους bloggers, στα Κινήματα για το περιβάλλον.”

Νομίζω, η ώρα έφτασε για να αποκτήσουμε μια παρουσία στα δρώμενα του κινήματος, μια παρουσία όπως την εκφράζουμε μέσα από τα blog μας, με προβληματισμό για το αύριο, για το περιβάλλον, για τα κινήματα. Θα εκφραστούμε για όλα αυτά και για ακόμα περισσότερα στον προσυνεδριακό διάλογο αλλά και από το βήμα του συνεδρίου που ανήγγειλε ο πρόεδρος του Πασοκ Γιώργος Α. Παπανδρέου.

Εγώ τη συνεχίζω την πρότασή του και λέω ας οργανώσουμε επιτέλους το δικό μας δίκτυο, έχω βρει και τίτλο : “εθελοντές των κοινωνικών μέσων επικοινωνίας”.

Μέσα από αυτό το δίκτυο ας αναδείξουμε ότι κοινό χαρακτηριστικό έχουμε ως κοινότητα :

α. Αλληλεγγύη

β. Ακτιβισμό

γ. Κοινωνική ισότητα

δ. Διαφορετικό επικοινωνιακό λόγο έξω από εκδοτικά συμφέροντα

ε. Μια άλλη γενιά με άλλα χαρακτηριστικά

Εγώ είμαι μαζί με αυτό το δίκτυο και συμμετέχω. Για να κάνουμε και πράξη, την συμμετοχή όλων, ισότιμα, μια σημαία για την πολιτική.

Το κέρδος της διαδικασίας στις 11/11

Πολλοί λένε για την νίκη του Προέδρου και την ήττα του Βαγγέλη, για ρεύματα και ποτάμια, για σηματοδοτήσεις και ενότητες. Αλλά ο φίλος μου ο Γιώργος σήμερα το πρωϊ μου έδωσε πολύ απλά το κέρδος από την όλη διαδικασία :

Οι 850000 άνθρωποι, που τόσο έχουν πειράξει τον Μάκη που λύσσαξε με τις διπλοψηφίες. Και γιατί λοιπόν το κέρδος είναι αυτοί ;

Γιατί ο πρόεδρος πια και πριν το συνέδριο θα μπορούσε να τους ξαναφέρει να ψηφίσουν με τα εξής ερωτήματα :

1. Το ΠΑΣΟΚ να στηρίξει την αναθεώρηση του άρθρου 16 ή όχι;

2. Για το ασφαλιστικό να καταργηθεί ο νόμος Ρέππα ή όχι;

3. Να επικυρώσουμε το νέο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα ;

4. Να αλλάξουμε ή όχι τον εκλογικό νόμο;

Ο Πρόεδρος πια θα μπορούσε να διαμορφώσει τις απόψεις του κόμματος άμεσα από τον κόσμο. να ανοίξει μια διαδικασία διαλόγου των προτάσεων του ,και άνευ αντιπροσώπων και διαπλεκομένων να ρωτήσει τον κόσμο, όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ αλλά πάλι με την εθελοντική ψήφο όποιου θέλει να καταθέσει την γνώμη του. Μα το κόστος; Μα το κόστος πια θα ήταν λιγότερο αφού ήδη η αρχική επένδυση έγινε, το σύστημα είναι γνωστό και οι λίστες είναι έτοιμες. Πάμε λοιπόν σε μια ανοικτή διαδικασία διαλόγου με πολλά μέσα και εργαλεία (διαδίκτυο, συνελεύσεις, τραπέζια διαλόγου, ΜΜΕ κλπ) που στο τέλος όμως θα καταλήξει με μαζική καθολική ψηφοφορία. Στο συνέδριο μέσω αντιπροσώπων να διαμορφωθούν μόνο τα οργανωτικά θέματα ενός επανίδρυμενου ΠΑΣΟΚ.

Ο  φίλος μου ο Γιώργος νομίζω ότι έχει δίκιο. Η διαδικασία στις 11/11 άνοιξε τους ασκούς του αιόλου εναντίον ενός συστήματος δια αντιπροσώπων. Και ίσως είναι το τέλος της ερμηνείας της κοινής γνώμης από δημοσκοπήσεις. Αφού αυτή μπορεί να εκφραστεί άμεσα και αυθεντικά. Αν δε, προχωρήσουμε σε εσωκομματικά δημοψηφίσματα, τότε αλλάζουμε και τα υπόλοιπα κόμματα ως προς την πολιτική ατζέντα και ως προς τον τρόπο διαλόγου. Φαντάζεστε το ΠΑΣΟΚ να κάνει δημοψηφίσμα για το ασφαλιστικό; Και τα μέλη των άλλων κομμάτων τι θα κάνουν φιμωμένα εντός των τειχών; Εγω πιστεύω ότι θα ερχόντουσαν να ψηφίσουν και αυτά…Και τότε θα πήγαινε και περίπατο η επαναστατική γυμναστική αλλά ΚΚΕ. Επίσης ένα δημοψήφισμα για το ασφαλιστικό με τη συμμετοή 1000000 εργαζομένων πως θα αμφισβητούνταν από την οποιαδήποτε κυβέρνηση;

Άρα τελικά βρήκαμε την λύση στην απαξίωση της πολιτικής και του διαλόγου! Και ξέρετε πως την λένε ; Δημοκρατία!

Και τώρα αλλαγές ή πάλι ισορροπίες ;

Η πρώτη μέρα χθες στο ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε με τις γνωστές και αναμενόμενες δηλώσεις περί ενότητας , όλοι μαζί κλπ. Δηλαδή η ίδια νερόβραστη σαλάτα του 2004 και του 2005 μετά το συνέδριο. Χωρίς να θέλω να χαλάσω την σούπα, θα πω κάποια πράγματα που τα έχω γράψει και πριν την 11η και αμέσως μετά τις εκλογές :

1. Βεβαίως και η εκλογή από τη βάση των οργάνων πρέπει να αποτελεί το ζητούμενο στις επόμενες διαδικασίες. Παρ όλα αυτά το αποτέλεσμα δημιουργεί μύρια όσα προβλήματα : Στη Χαλκιδική φερ’ειπείν πως ο Γιώργος θα επιβιώσει με τον Πάχτα να πολεμάει οτιδήποτε προέρχεται από τον Πρόεδρο; Στη Β Θεσσαλονίκης το ίδιο! Σε περιοχές όπως οι Σέρρες,το Κιλκίς,την Πιερία, την Ημαθία κλπ υπάρχει το ίδιο πρόβλημα. Το άνοιγμα στην κοινωνία απέδειξε ότι οι προσωπικές πολιτικές ανά νομό είναι και παραμένουν ισχυρότατες. Πως λοιπόν θα αλλάξουμε αφού μιλάμε για κάστρα προσώπων; Γιατί αν ξεγελαστεί και ο Βενιζέλος ότι αυτός πήρε το 62% στην Χαλκιδική τότε και αυτός δεν έχει καταλάβει το δικό του πρόβλημα. Ότι οι ψήφοι δεν ήταν προς αυτόν, αλλά προς τα συμφέροντα που τον στήριζαν για την δική τους πολιτική επιβίωση. Μάλιστα θα έλεγα ότι έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από τον Παπανδρέου.

2. Η ενότητα για να διατηρηθεί θα πρέπει να έχουμε μια αντιπροσωπευτική διαδικασία τάσεων. Διαφωνώ στην προσπάθεια από την πρώτη μέρα των στελεχών, να μιλήσουν για μη ύπαρξη τάσεων. Αυτό πρακτικά θα φέρει διαγραφές στο μέλλον. Άρα ποιά ενότητα; Από την άλλη μεριά μπαίνοντας πάλι στον φαύλο κύκλο των επόμενων εκλογών, το ρίσκο των αλλαγών δεν θα παρθεί. Συμπέρασμα θα οχυρωθούν όλοι πίσω από τα κεκτημένα της Προεδρικής εκλογής.

3. Συμφωνώ απόλυτα με την ρήξη απέναντι στα εκδοτικά συγκροτήματα του χώρου κατ’ αρχήν. Ήρθε η ώρα για μια σύγκρουση που μόνο καλό θα κάνει στην ελληνική κοινωνία. Αρκεί να ακολουθούμε όλοι την γραμμή Τζουμάκα. Να τα λέμε και χοντρά πια χωρίς στρογγυλέματα. Από την σύγκρουση μόνο το ΠΑΣΟΚ δεν χάνει. Αντίθετα όλοι οι άλλοι χάνουν.

4. Χρειάζεται πια και μια αλλαγή στον σκληρό οργανωτικό πυρήνα. Νέοι άνθρωποι και νέες ιδέες πρέπει να βοηθηθούν και να τους δοθεί χώρος. Η γενιά του Πολυτεχνείου πρέπει να βοηθήσει την ομαλή μετάβαση στους νεότερους. Είπαμε το αύριο ξεκίνησε από προχθές. Ας το επιταχύνουμε! Και αυτό δεν πρέπει να γίνει με συγκρουσιακούς κανόνες. Ας συναινέσουμε όλοι σε αυτή την αλλαγή. Γλυκιά η εξουσία και δύσκολο να την αποχωριστούν. Αλλά επιτέλους πρέπει να ανανεωθούμε όπως και η αντίπαλη πλευρά. Οι συμφοιτητές μου της ΝΔ είναι υπουργοί πια. Στο ΠΑΣΟΚ η γενιά μου δεν υπάρχει. Τουλάχιστον μην χαθεί και η επόμενη γενιά από μένα.

5. Στην περιφέρεια θα πρέπει να φτιαχτεί σύντομα ένα οργανωτικό σχήμα που να αντικατοπτρίζει την παρούσα πολιτική συγκυρία. Πριν το συνέδριο θα πρέπει να υπάρξει ένα όργανο που να διασφαλίσει την ομαλή ανοικτή διαδικασία εκλογής συνέδρων και οργάνων. Τα παρόντα πρέπει να παραιτηθούν αφού όλοι ξέρουμε ότι έχουν τις ευθύνες τους για την πρόσφατη ήττα. Η ήττα όσο κι αν την αναλύσαμε δεν μπορεί να απορροφηθεί μόνο από την ανανέωση της εντολής στον πρόεδρο. Πρέπει τα όργανα να παραιτηθούν και να πάμε σε νέα διαδικασία απαλλαγμένη από τα προβλήματα του Σεπτέμβρη.

Καλή επιτυχία στον Πρόεδρο!

Η πιο σημαντική νίκη στο πολιτικό σκηνικό : Το αύριο ξεκινά απόψε!

Αγαπητοί φίλοι,

η σημερινή νίκη είναι η πιο σημαντική νίκη που θα μπορούσε να ονειρευτεί κάποιος. Είναι μια νίκη ούτε συγκυριακή ούτε δευτερεύουσα. Και είναι πια στο χέρι του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ να την αξιοποιήσει. Το σημερινό ποσοστό του δίνει δυναμική και ώθηση για πρωτοβουλίες. Όταν μετά από μια τόσο μεγάλη και πρόσφατη ήττα, μετά από μια στείρα αντιπαράθεση που στηριζόταν σε προσωποπαγείς φιλοδοξίες, ήρθε η ανάσταση μιας ολόκληρης παράταξης στο πρόσωπο του επανεκλεγέντα Προέδρου. 900,000 άνθρωποι έδωσαν ένα ισχυρό μήνυμα προς πολλές κατευθύνσεις :

1. Στον Πρόεδρο ότι εκτιμούν την πολιτική του αξιοπρέπεια, ότι τον θέλουν με ισχυρή εντολή για να πάρει τις πρωτοβουλίες που χρειάζονται και να περάσει το κόμμα από την καθαρτήριο περίοδο μέχρι το συνέδριο. Ένα συνέδριο που πρέπει εκτός από την πολιτική πλατφόρμα με αλλαγές προς όφελος του λαού, να προβάλλει και τα νέα πρόσωπα που θα την υλοποιήσουν. Δεν γίνεται να μιλάμε στην εποχή της τεχνολογίας και της γνώσης με πολιτικούς όρους του 1974. Εκτιμώ την γενιά εκείνη αλλά ήρθε η ώρα να τους τραβήξουμε στην άκρη. Και νομίζω ότι αι αυτή η γενιά είναι έτοιμη να το πράξει.

2. Στα ΜΜΕ. Δεν μασάμε ρε! (συγγνώμη για τον φίλο μου που του παίρνω και τον τίτλο του blog του…). Η παράταξη ΠΑΣΟΚ απαιτεί από εσάς εντιμότητα και όχι συναλλαγή. Αντικειμενικότητα και όχι εμπόριο θέσεων. Πληροφόρηση και όχι προπαγάνδα. Ανεξάρτητα ΜΜΕ και όχι εργολαβικά συμφέροντα. Σε λίγο και εμείς στο διαδίκτυο, αλλά και άλλοι συμπολίτες μας θα φτιάξουμε τον εναλλακτικό τρόπο πληροφόρησης για την κοινωνία. Αν συνεχίσετε έτσι βλέπω και εσάς να πηγαίνετε στο ΙΚΑ για σύνταξη.

3. Στον Βενιζέλο. Δεν κάνεις για αρχηγός. Είσαι ένα καλό στέλεχος, μπες στα παπούτσια σου και δούλεψε για την παράταξη και όχι για τις προσωπικές φιλοδοξίες και τις θέσεις. Αλλιώς και εσύ στο ΙΚΑ.

4. Στον σκληρό μηχανισμό του κόμματος. Μην κουνιέστε πολύ γιατί 900,000 είμαστε. Σας στέλνουμε και εσάς σπίτι.

5. Στα άλλα κόμματα. Έχετε δίκιο να φοβάστε την άμεση συμμετοχική δημοκρατία του Γιώργου. Αυτό που σας περιμένει θα είναι περισσότερο δημοκρατία και θέσεις φτιαγμένες από αυτές τις 900,000 ανθρώπους. Θέλετε δεν θέλετε θα διαπραγματευτείτε με αυτόν τον κόσμο, γιατί έδειξε ότι και ενδιαφέρετε και συμμετέχει.

6. Προς τους απαθείς πολιτικά συμπολίτες μας. Η συμμετοχή δεν είναι μια κενή λέξη. Μπορεί τελικά να αλλάξει τις μοίρες όλων μας. Σε αυτή την απαξιωμένη πολιτική 900,000 άνθρωποι επέλεξαν να βγουν από το σπίτι και να δείξουν ότι ενδιαφέρονται. Από αυτούς μόνο 300,000 ήταν μέλη. Οι υπόλοιποι το έκαναν και περίμεναν ώρες στην ούρα. Γιατί; Γιατί τους ζητήθηκε η γνώμη τους. Σκεφτείτε αν ήταν ένα δημοψήφισμα για την παιδεία, ένα δημοψήφισμα για το ασφαλιστικό.

Τέλος τέτοια προσπάθεια υποβάθμισης του αποτελέσματος δεν έχω ξαναδεί. και τι δεν ακούσαμε: Ότι κέρδισε ο Αντρέας και όχι ο Γιώργος. Ότι τον αγώνα τον έκανε ο Βενιζέλος μόνος του(!!!) και άνισα…(αν δεν απατώμαι τα ίδια κανάλια του έδιναν 60% την Δευτέρα το βράδυ), ότι ο Γιώργος είναι ο άνθρωπος των συμφερόντων κλπ. Κρατώ αυτό που είπε ο σύντροφος Πάγκαλος στον Αντέννα απόψε : “Από εδώ και πέρα όποιος παίξει με την παράταξη από έξω θα του κόβονται τα χεράκια….”

Πέρα από όλη αυτή την πολεμική, κρατώ το ουσιαστικότερο της βραδιάς : Δεν υπάρχει πια επιχείρημα για σταμάτημα της συμμετοχής και των δημοκρατικών διαδικασιών. Το αύριο ξεκινά απόψε….

Εκλογές έχουμε αύριο …θα πω κάτι αλλιώς θα σκάσω…!

Κατ’ αρχήν καλή επιτυχία στον Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Εύχομαι να κερδίσει γιατί τελικά από όλη την μονομαχία των ημερών εκείνο που κατάλαβα ήταν ότι κράτησε τη σοβαρότητα που τον διακρίνει μέχρι τέλος. Η υποψηφιότητα Βαγγέλη Βενιζέλου τελικά εκφράζει το μικρό και φοβικό και ίσως και κομπλεξικό ΠΑΣΟΚ. Αυτό που ζει και αναπνέει για την ανακατάληψη της εξουσίας. Της οποιασδήποτε εξουσίας όχι μόνο της κρατικής αλλά και της κομματικής. Οι περί του Βαγγέλη Βενιζέλου, διαγκωνίζονται για την περίπτωση νίκης του, σε ένα αγώνα πλασσαρίσματος. Αυτή είναι η πολιτική όμως που αφήνουμε πίσω μας. ΕΛπίζω οριστικά σε ένα κόμμα που ταλαιπωρήθηκε πάρα πολύ από αυτή την διαπάλη προσωπικών φιλοδοξιών.

Από Δευτέρα λοιπόν είναι το θέμα. Εκεί τι θα γίνει; Διάσπαση; Ας γίνει! Θα χάσει αυτός που φεύγει. Διαγραφές; Δεν το νομίζω, είναι και τραβηγμένο και ανώφελο. Αλλαγές προσώπων; Ναι, θα γίνουν αλλά σε τι έκταση και σε ποιό επίπεδο αυτό είναι αγνωστο σε όλους μας. Θα έχουμε πάλι μακρές διαδικασίες προετοιμασίας συνεδρίου; Μάλλον, αλλά στο πλαίσιο της αναγνώρισης λαθών παραλείψεων και δυσλειτουργιών θα πρέπει ο πρόεδρος στη 13/11 (ε να ξεκουραστεί και μια μέρα…) να ζητήσει τις παραιτήσεις όλων. Όλων των οργάνων, όλων των γραμματέων και “φαρισαίων”, και με μια δομή συντονιστικών επιτροπών να πάμε σε ένα συνέδριο μηδενικής βάσης. Τα μέλη και οι φίλοι είναι έτοιμοι για ριζοσπαστικές κινήσεις. Για αλλαγές και τομές. Τομές με συγκρούσεις. Κι αυτή τη φορά θα απαιτήσει από τον Πρόεδρο να πρωτοστατήσει στις κινήσεις αυτές. Αλλιώς φοβάμει ότι πολύ γρήγορα θα μείνει μόνος…πολύ μόνος!

Επίσης οι απλοί άνθρωποι της βάσης δεν έχουν υπομονή και ανοχή. Δεν περιμένουν στη γωνία όπως άλλοι επενδύοντας στην ήττα. Αντίθετα θέλουν ένα δυναμικό αλλά απαλλαγμένο από άλλες ασθένειες ΠΑΣΟΚ, έτοιμο να διεκδικήσει άμεσες εκλογές και να σκήσει σκληρή αντιπολίτευση. Με επιχειρήματα όμως και όχι κορώνες για τα ΜΜΕ. Μια αντιπολίτευση που θα ξαναστηρίξει τον εργαζόμενο και τον υπάλληλο, τον μικρό ελεύθερο επαγγελματία, τον αδικημένο ενός συστήματος που θέλει την φωνή του μέσα στη βουλή. θα πρέπει να αναδιοργανωθούν κοινοβουλευτικοί τομείς, να είναι σε πλήρη αντιστοίχιση με την κομματική οργάνωση και δουλειά. Οι βουλευτές θα πρέπει να είναι παρόντες σε όλα τα γεγονότα, μέχρι και τις επόμενες εκλογές που θα γίνουν και σύντομα.

Επίσης τώρα πια θα πρέπει να ανοίξει το κόμμα και ηλικιακά αλλά και οργανωτικά σε επόμενες γενιές. Θα πρέπει να ανανεωθούν τα στελέχη των τομέων, αφού από εκεί θα προκύψουν και οι νέοι βουλευτές του κόμματος. Πριν τις επόμενες εκλογές θα πρέπει να υπάρξει δημόσια αξιολόγηση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ από τους πολίτες . Αυτή θα πρέπει να γίνει και διαφανώς και με δημόσιο διάλογο.

Τέλος πρέπει να έχουμε προτάσεις για την πολιτική άτζεντα της κυβέρνησης : Ασφαλιστικό, Εργασιακά Δικαιώματα,Παιδεία, Εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, αναθεώρηση και τέλος και πολύ σημαντικό την επικύρωση της νέας Σύνθηκης της ΕΕ με δημοψήφισμα. Γιατί έτσι θα έχουμε την ευκαιρία να αναδείξουμε και τα συνολικά προβλήματα αλλά και τις διαφορές της αριστεράς με την δεξιά πολιτική. Να αναδείξουμε και το ρόλο μας ως ευρωπαίων πολιτών και όχι ως χαχόλων υπανάπτυκτων…που απλώς εξουσιοδοτούμε κάθε φορά με ανοικτή εντολή την κυβέρνηση να διαπραγματεύεται το νέο ρόλο της ΕΕ. Αυτή τη φορά θέλουμε όλοι οι πολίτες να έχουμε φωνή…

Οι λύσεις για δίκαιη φορολόγηση

Για να δώσω χώρο στην  περιγραφή των λύσεων θα αφήσω το πολύ μπλα-μπλα. Θα πω μόνο γενικά ότι ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα πρέπει να είναι διαφανές. Για αυτό το λόγο θα πρέπει να δίνει σαφείς επεξηγήσεις στους φορολογούμενους με σαφείς κανόνες για όλους. Με βάση λοιπόν αυτό προτείνω :

1. Κατάργηση της προκαταβολής φόρου είτε για τους μισθωτούς είτε για τους ελεύθερους επαγγελματίες.

2. Το φυσικό πρόσωπο φορολογικά να αντιμετωπίζεται όπως και η επιχείρηση. Άρα η καταβολή του ΦΠΑ σε μισθωτούς και συνταξιούχους, οι οποίοι είναι κατά κανόνα πιστωτικοί στη καταβολή του ΦΠΑ να μπορεί να τους επιστρέφεται κατά την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης και στο ποσό που αντιστοιχεί σε μια φορολόγηση κλιμακωτή σύμφωνα και με τις αποδοχές τους.

3. Για να γίνει το 2 πρέπει να αποφασίσουμε πόσο πρέπει να φορολογείται ένας μισθωτός, συμπεριλαμβανομένης και της μέσης φορολογίας. Στην εποχή των υπολογιστών και των υπολογιστικών συστημάτων ας κάτσουμε κάτω να υπολογίσουμε με διαφορετικά σενάρια πόσο είναι σήμερα ποσοστιαία η φορολογική επιβάρυνση του μισθωτού και συνταξιούχου, ανάλογα και με τις καταναλωτικές του δαπάνες. Δηλαδή έμμεση και άμεση φορολογία σε συνδυασμό. Με βάση κάποιους μέσους όρους να καταλήξουμε στο αποδεκτό ποσοστό φορολόγησης του. Αφού το κάνουμε αυτό κατά την εκκαθάριση της ετήσιας φορολογικής του δήλωσης να βλέπουμε το φόρο που έχει πληρώσει, άμεσα και έμμεσα. Και μετά με εφαρμογή της κλίμακας να βλέπουμε τι πρέπει να πληρώσει.

4. Η τοπικότητα του φόρου. Πρέπει να γίνει κατανοητό ποιό ποσοστό του καταβαλλόμενου φόρου επιστρέφει σε τοπικό επίπεδο και τι σε εθνικό, για τη στήριξη των εθνικών συστημάτων υγείας, ασφάλισης και παιδείας. Ας γίνει κατανοητό σε όλους μας πόσα χρήματα αναλογούν στην τοπική αυτοδιοίκηση από την άμεση φορολογία. Αλλά το κυριότερο και πόσα από την έμμεση. Γιατί με την σταδιακή απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς και με τους διαφορετικούς παρόχους θα έχουμε και εξελίξεις στην καταβολή των δημοτικών τελών. Για την ύδρευση και αποχέτευση δεν υπάρχει πρόβλημα αφού η είσπραξη γίνεται και τώρα άμεσα από τους δήμους στις περισσότερες των περιπτώσεων. Να υπενθυμίσω ότι στην εποχή της απελευθερωμένης αγοράς, το ποσό των δημοτικών φόρων και τελών και η αντίστοιχη υψηλής ή χαμηλής ποιότητας δημοτικές υπηρεσίες, οδηγούν πολλές επιχειρήσεις στις αποφάσεις τους για επενδύσεις και για την εγκατάστασή τους. Υπάρχουν δήμοι με υψηλούς  φόρους (πχ Μαρούσι) αλλά με παροχές τέτοιες που ελκύουν τις επιχειρήσεις να εγκατασταθούν. Αυτά εν όψει και του νέου εθνικού χωροταξικού σχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή από το ΥΠΕΧΩΔΕ.

5. Η είσπραξη των φόρων να συνδέεται περισσότερο με την τοπικότητα των υπηρεσιών και των επενδύσεων. Σήμερα έχουμε περάσει μια σειρά από δημόσιες δαπάνες στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά ακόμα δεν έχουμε φτιάξει ένα σύστημα συγκέντρωσης των τοπικών φόρων. Αντίθετα καλυπτόμενο και οι Δήμαρχοι πίσω από το πολιτικό κόστος, προτιμούν την επιβολή φόρων και προστίμων από το κεντρικό κράτος και μετά να γκρινιάζουν για την μη είσπραξη των ωφειλόμενων ποσών. Πρέπει και αυτοί να καταλήξουν ότι είναι έτοιμοι για τη μάχη εξασφάλισης των εξόδων τους από την άμεση φορολογία και άρα να έχουν τους τρόπους και την αρμοδιότητα φορολόγησης τους.

6. Πρέπει να ξαναδούμε όλα τα έμμεσα κόστη των επιχειρήσεων. Δεν γίνεται σήμερα μια ανώνυμη να πρέπει να πληρώνει 1000 με 2000 ευρώ μόνο για δημοσιεύσεις ισολογισμών και τροποποιήσεων του καταστατικού. Για μια διαδικασία που δνε θα έπρεπε να κοστίζει πάνω από 100. Τα έσοδα του Εθνικού Τυπογραφείου ποτέ δνε κατάλαβα γιατί πρέπει να είναι τόσο μεγάλα!!! Κι αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Το πολύπλοκο φορολογικό μας σύστημα εκεί που κυρίως δείχνει την αδυναμία του είναι στους μικρούς επαγγελματίες και ειδικά σε αυτούς που ξεκινούν μια ατομική επιχείρηση. Έχω εξηγήσει και σε άλλα άρθρα την επιχειρηματοκτόνα πολιτική φορολόγησης και ειδικά έμμεσων φόρων. Μαθηματικά είναι βέβαιο ότι 8 στις 10 επιχειρήσεις δεν θα αντέξουν πάνω από 5 χρόνια. Και πίσω τους θα αφήσουν χρέη και προβλήματα στην αγορά. Θέλουμε ένα απλοποιημένο σύστημα και μια ανάσα στα πρώτα χρόνια λειτουργίας. Επίσης θα πρέπει να καταργηθούν μια σειρά από μέτρα αποθάρρυνσης δημιουργίας μικρών και γνωστικά εξειδικευμένων ατομικών επιχειρήσεων. Θα πρέπει να καταργηθούν αυτοματισμοί και αντικειμενικοί φόροι που οδηγούν τον φορολογούμενο να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. Η ΝΔ έχει ήδη απλοποιήσει τις διαδικασίες τώρα χρειαζόμαστε μια ακόμα πιο γενναία φορολογική μεταρρύθμιση.

7. Θέλουμε ένα νέο πλαίσιο φορολόγησης των κοινωνικών δωρεών. Σήμερα η χώρα και η κοινωνία το χρειάζονται αυτό. Έχουν γίνει βήματα αλλά χρειάζεται εκσυγχρονισμός του πλαισίου. Ειδικά η φορολόγηση των δωρεών για κοινωφελείς σκοπούς είναι παράδεκτα υψηλή και δημιουργεί μύρια όσα προβλήματα.

8. Χρειάζεται ένα νέο σύστημα λειτουργίας των φορολογικών αρχών. Και θα πρέπει να αποποινικοποιήσουμε μια σειρά από αντικειμενικά ποινικά αδικήματα. Θυμάμαι μια γιαγιά 75 χρονών διαβητική, που οδηγήθηκε στον Κορυδάλλο για παραβάσεις φορολογικές (των παιδιών της αν δεν απατώμαι). Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα και είναι και προκλητικά για μια κοινωνία που παιδεύεται αρκετά με τις ανακολουθίες ενός μη συνεπούς κράτους. Χρειάζεται μια ορθολογικοποίηση (που βέβαια έχει τον κίνδυνο να βοηθήσει και επιτήδειους) του συστήματος διαπραγμάτευσης με τον πολίτη και τον επιχειρηματία. Ναι, υπάρχει φοροδιαφυγή στην Ελλάδα (που όμως δεν είναι τα έσοδα των ιερόδουλων….όπως είχε πει ο κύριος Αλογοσκούφης), αλλά σήμερα αν διαβάσουμε προσεκτικά στοιχεία, συνδέεται και με το οργανωμένο έγκλημα και με την τραπεζική απάτη. Και οι γνωρίζοντες καταλαβαίνουν τι θέλω να πω. Για αυτούς τους λίγους δεν πρέπει να ταλαιπωρούμε τους πολλούς που ούτε εκληματίες είναι, ούτε απατεώνες. Οι περισσότεροι επίσης μικρο-οφειλέτες φοβούνται να πάνε να διακανονίσουν το χρέος τους. Κι αυτό γιατί όλοι έχουν την αίσθηση ότι στην εφορία δνε θα βρεις ποτέ το δίκιο σου. Φίλος δικηγόρος πάντως έχει ετοιμάσει 18 μηνύσεις εναντίον συγκεκριμένου έφορα στην επαρχία!!!! Με καταπληκτική ασχετοσύνη ως προς την εφορμογή του νόμου.

9. Περιμένουμε να δούμε και την αλλαγή του συστήματος διαχείρισης των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων για να σχολιάσουμε και εκεί τις πιθανές αλλαγές, ειδικά όσον αφορά την φορόλογηση αυτών των επενδύσεων.

Κλέινω και με μια ιδεολογική αντιπαράθεση προς τα αριστερά αυτή τη φορά. Δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι είναι σήμερα αριστερή πολιτική η άγρια φορολόγηση και τα πάτημα του μικρομεσαίου επιχειρηματία (που παραδόξως ψηφίζει και σε καλά ποσοστά ΚΚΕ), που αποτελεί την ραχοκοκαλιά της απασχόλησης στη χώρα. Ούτε και είναι λύση η φορολόγηση κτήσης παγίων ή καταναλωτικών αγαθών (ειδικά σπίτι, αυτοκίνητο…). Ένα προοδευτικό σύστημα φορολογία πρέπει να ξεκινά από τις ανάγκες των κατοίκων του και πως θα καλυφθούν και μετά από το σύστημα είσπραξης. Εδώ έχουμε χάσει το μέτρο πολλά χρόνια τώρα. Γιατί εμείς με το φόρο μας χρηματοδοτήσαμε την Ολυμπιάδα. Και βλέπουμε αυτή η περιουσία να πηγαίνει σήμερα εκποιούμενη σε χέρια ιδιωτών…. Άρα δεν είναι ότι ο γιαλός πάει στραβά εμείς στραβά αρμενίζουμε…..

Και να μην ξεχάσω και το τραγουδάκι του Σάββατου που το αφιερώνω σε μια καλή μου φίλη ….που ξέρω ότι θα τηε αρέσει :

Ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και το αποτέλεσμα των εκλογών το 2007

Όπως θα θυμόμαστε όλοι οι εκλογές έγιναν εσπευσμένα λόγω προϋπολογισμού και της κρισιμότητας του. Είχα αναφερθεί και τότε ότι η προκήρυξη των εκλογών αποτελούσε έαν συνταγματικό πραξικόπημα και πιστεύω ακόμα στην ορθότητα των επιχειρημάτων μου τότε.

Σήμερα έχει κατατεθεί ο προϋπολογισμός στη Βουλή προς ψήφιση. Ένας προϋπολογισμός που δεν μπορώ να καταλάβω ποιά είναι η διαφορά του από τον προηγούμενο και τι ήταν το επείγον που περιείχε για να προκηρύξουμε εκλογές. Υπόσχομαι μια αναλυτική παρουσίαση του προϋπολογισμού του 2008 (την έχω ξεκινήσει αλλά με τρώει η πολιτική επικαιρότητα) σε επόμενο άρθρο.

Σήμερα θα μιλήσω όμως για ένα συνολικό ζήτημα που συνδέεται και με τα θέματα της αναδιανομής όπως τα παρουσίασα προχθές. Η φορολογία λοιπόν παραμένει βασικός μηχανισμός αναδιανομής. Στη παλιά σοσιαλδημοκρατία είχει την μορφή της πιο απλής μορφής αναδιανομής, αυτής του Ρομπέν των Δασών. Παίρνω από τους πλούσιους γι ανα δώσω στους φτωχούς. Σήμερα θεωρητικά αυτό κάνει ένα κράτος δικαίου. Προσπαθεί να φορολογήσει τον πλούτο και να τονα αναδιανείμει προς τους ασθενέστερους οικονομικά ώστε να λειτουργήσει το περίφημο σοσιαλδημοκρατικό κράτος πρόνοιας.

Για να προχωρήσουμε όμως σε μια λογική εξήγηση του τι γίνεται σήμερα έπρεπε να επανάλαβω τετριμμένα και αυτονόητα πράγματα ως εισαγωγή. Το φορολογικό μας σύστημα λοιπόν προσπαθεί να απαντήσει σε μια σειρά ερωτήματα και ιδεοληψίες της εκάστοτε εξουσίας. Το πρώτο ερώτημα είναι πως βρίσκω και φορολογώ τον πλούτο. Και σαν συνέχεια του πρώτου ερωτήματος που τον φορολογώ. Και κατά τρίτο πόσο τον φορολογώ. Και βέβαια κατά τέταρτο πως κατανέμω μετά τα δημόσια αυτά έσοδα. Από πλευράς ιδεοληψίας πάλι η κρατούσα είναι, ότι ο Έλληνας πολίτης λέει ψέματα και δεν θέλει να πληρώσει.

Ας πάρουμε το πρώτο ερώτημα : Η γενικότερη λογική είναι να φορολογώ τον πλούτο όσο το δυνατόν πιο κοντά στον τόπο παραγωγής του. Εκεί έγκειται και το σύστημα παρακρατήσεων που είναι μαζικά εφαρμοσμένο στη χώρα μας. Οι μισθωτοί έχουν παρακράτηση φόρου στο μισθό τους και οι ελεύθεροι επαγγελματίες παρακράτηση επί των τιμολογίων τους. Στους μισθωτούς υπάρχει μια κλίμακα ανάλογα με το ύψος των μικτών αποδοχών (δηλαδή όχι με βάση αυτά που παίρνει καθαρά ο μισθωτός στο χέρι) και ο ελεύθερος επαγγελματίας με σταθερό ποσοστό άσχετα με το ύψος των αμοιβών του. Το θεωρώ αυταπόδεικτο αλλά είναι ότι πιο άδικο έχει σήμερα το σύστημά μας. Γιατί κυρίως στους ελεύθερους επαγγελματίες, άλλο είναι να κρατάμε 200 ευρώ σε έναν λογιστή που παίρνει 1000 ευρώ αμοιβή και άλλο 4000 ευρώ σε μια εταιρία αρχιτεκτόνων που θα εισπράξει 20000 ευρώ για μια μελέτη. Επίσης είναι βέβαιο ότι η προκαταβολή αυτή του φόρου (που εκκαθαρίζεται μετά από 8-10 μήνες κατά μέσο όρο) επιβαρύνει το κοστολόγιο αλλά και την τιμολόγηση των υπηρεσιών στη χώρα μας. Και για τα 2 παραδείγματα πιο πάνω είναι προφανές ότι δημιούργουνται ανισότητες μεταξύ των εταιριών του ανταγωνισμού που δεν στηρίζονται πια στην ποιότητα των υπηρεσιών αλλά μάλλον στην κεφαλαιακή δομή των εταιριών. Με λίγα λόγια ο έχων κερδίζει. Και ο υψηλόμισθος κερδίζει. Γιατί αν μου κρατάτε 200 ευρώ στο χιλιάρικο (με εισφορές και φόρο) με πονάει οικονομικά. Αν μου κρατάτε 500 στα 2000 ευρώ πάλι χάνω, αλλά ζω καλύτερα.

Πέραν όμως από αυτή την απάντηση, έρχομαι και στο 2ο ερώτημα: πού φορολογώ τον πολίτη. Μα είναι αυτονόητο: όπου τον βρω και αν δεν τον βρω επιβάλλω τους έμμεσους φόρους σε ότι κινείται στη χώρα….!!! Και έτσι λοιπόν γεννήθηκε ο ΦΠΑ. Στους μισθωτούς (για τους όποιους και λειτουργεί εις βάρος τους…) το κόστος έμμεσης φορολόγησης είναι δυσβάστακτο. Και δεν εξομαλύνεται ακόμα και με τις εκπτώσεις μέσω της υποβολής αποδείξεων αγορών. Έχω υπολογίσει ότι ένας μισθωτός των 14000 ευρώ πραγματικού και όχι ονομαστικού μισθού, καταβάλλει τον χρόνο περίπου 2000 ευρώ σε έμμεσους φόρους. Χωρίς να υπολογίζω την καταβολή δημοτικών φόρων και τελών στους λογαρισμούς της ΔΕΗ και των εταιριών ύδρευσης. Εκεί πρέπει να υπολογίσουμε ότι καταβάλλει άλλα 300 ευρώ περίπου. Φορολογείται λοιπόν με περίπου 2300 ευρώ έμμεσα και αν υπολογίσουμε και μια προκαταβολή φόρου στο μισθό του της τάξης των 700 ευρώ έχει καταβάλλει περίπου 3000 ευρώ προκαταβολικά ως φόρους σε ένα έτος. Όλα αυτά με την παραδοχή ότι δεν έχει δικό του σπίτι, ότι δεν έχει περιουσιακά άλλα στοιχεία. Συνολικά δηλαδή έχει φορολογηθεί με 22% περίπου στην πηγή των εισοδημάτων του. Ακόμα και η επιστροφή φόρου μειώνει κατά 3-5 μονάδες αυτόν το φόρο.

Στις επιχειρήσεις τώρα η κατάσταση είναι καλύτερη. Το ποσοστό φόρου κυμαίνεται περίπου στο 25%. Ο ΦΠΑ που εισπράττεται ισοσκελίζεται με αυτό που καταβάλλεται για αγορές. Στις υπηρεσίες βέβαια (που είναι και η πλειοψηφία πια των επιχειρήσεων) έχουμε μια υπέρμετρη επιβάρυνση με την προκαταβολή του 20% επί των τιμολογίων, αλλά από την άλλη μεριά έχουμε σημαντική μείωση λόγω της διαχείρισης των έμμεσων φόρων. Το κόστος τους όμως ανεβαίνει όχι μόνο λόγω των προκαταβολών αυτών, αλλά και της αναγκαστικής καταφυγής σε βραχυπρόθεσμους δανεισμούς για την κεφαλαιακή τους επάρκεια. Το τραπέζικο κόστος και ειδικά για τους μικρούς επιχειρηματίες είναι πολύ υψηλό. Κι εδώ είναι ο φαύλος κύκλος της ελληνικής οικονομίας. Τραπεζικός Δανεισμός + Προκαταβολές φόρων= μη βιώσιμη μικρή επιχείρηση. Ο πιθανός ισοσκελισμός με επιδοτήσεις είναι ψεύτικος!!! Γιατί και εκεί η επιδότηση είναι 50% επί ενός επενδυτικού σχεδίου και το υπόλοιπο θα καλυφθεί πάλι με δανεισμό. Άρα και η επιδότηση μειώνεται κατά 3-10 μονάδες στην τελική της αποτίμηση, εκτός αν πάλι υπάρχουν ίδια κεφάλαια.

Τώρα το ζήτημα είναι και τι κάνουμε με αυτά τα χρήματα που παίρνουμε ως κράτος; Μα είναι απλό, ξοφλάμε χρέη. Τα περισσότερα έσοδα μας πάνε σε έναν φαύλο κύκλο δανείων και ομολόγων του δημοσίου, ενώ και σε αυτήν την κίνηση επωφελούνται πάλι οι τράπεζες που έχουν επενδύσει στα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και άρα πολιτικά το ελέγχουν. Αυτές πάλι διοχετεύουν τα κέρδη των επενδύσειων τους στις μεγάλες κυρίως επιχειρήσεις με χαμηλό κόστος και εκμεταλλεύονται τα υπερ κέρδη από τον δανεισμό των μικρών καταναλωτικών και στεγαστικών δανείων. Το κράτος τις αφήνει ελεύθερες αφού με τη σειρά του, έτσι εξασφαλίζει κι αυτό φτηνότερο χρήμα.

Όσο για τα επιδόματα, τους μισθούς και το πρόγραμμα Δημοσίων επενδύσεων και αυτό με δανεικά γίνεται. Μετά μάλιστα και την εκποίηση ιδιαίτερα κερδοφόρων επιχειρήσεων του δημοσίου, καλύφθηκαν μεν χρέη και ανάγκες αλλά και το ελληνικό δημόσιο στερήθηκε από μελλοντικά έσοδα.

Τι θα ήταν λοιπόν δίκαιο στο σημερινό φαύλο κύκλο; Ποιά είναι τα πραγματικά περιθώρια άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής; Και για να δικαιολογήσω τον τίτλο, οι εκλογές σηματοδότησαν την διαίωνιση αυτού του συστήματος; Αυτή ήταν η απόφαση των εκλογέων; Δεν θέλω να μπω στις διάφορες πολιτικες θεωρίες ,της επιλογής στις εκλογές και της κοινωνικής επιλογής. Αλλά θα επισημάνω μερικά στοιχεία :

Η απόρριψη και των 2 κομμάτων και η ενίσχυση των μικρών, είχε το στοιχείο της απόρριψης αυτού του φαύλου κύκλου στην οικονομία. Η βασική πολιτική στήριξη της ΝΔ προήλθε από τις τάξεις των επιχειρηματιών αφού εκεί βελτιώθηκε κατά πολύ η κατάσταση. Για τους μισθωτούς δεν υπήρξε καμιά βελτίωση μάλλον χειροτέρευση, αλλά τα ΜΜΕ ποιός τα κρατά; Πάντως όχι οι μισθωτοί. Άρα επικοινωνιακά μια χαρά πάμε, το σώνουμε το παιχνίδι. Η χειρότερη απόρριψη όμως ήταν προς στο ΠΑΣΟΚ. Γιατί επί 3,5 χρόνια αλλά και κατά την προεκλογική περίοδο τι υποσχέθηκε ότι θα βελτιώσει σε αυτόν τον φαύλο κύκλο; Ποιά θα ήταν η πολιτική την επόμενη μέρα; Στο μυαλό του κόσμου η ίδια με αυτό που περιγράφω. Άρα ξέμεινε το ΠΑΣΟΚ χωρίς εναλλακτική πρόταση. Σε αντιδιαστολή με τα άλλα κόμματα της Αριστεράς που τουλάχιστον έχουν το προνόμιο της ριζοσπαστικής διαμαρτυρίας.

Λύσεις υπάρχουν και η συνέχεια τους αύριο.

θα συνεχίσω με την αναδιανομή

Όπως έλεγα λοιπόν και χθες υπάρχει σήμερα στο ΠΑΣΟΚ η αναζήτηση της δίκαιης κοινωνίας. Άλλη μια ιδεολογικά ασαφής έννοια όσο και αν είναι επικοινωνιακά χρήσιμη. Σε λογική συνέπεια της δίκαιης κοινωνίας προσπάθησα να σκεφτώ πως θα επιτευχθεί μια αναδιανομή πλούτου που :

1. Δεν θα αποδιαργανώσει την ιδιωτική πρωτοβουλία

2. Θα ενισχύσει το αίσθημα των ίσων ευκαιριών στους πολίτες και

3. θα αντιστρέψει την σχέση καχυποψίας του κράτους και θα ενισχύσει το αίσθημα εμπιστοσύνης.

Το 2004 προεκλογικά ο Γιώργος Παπανδρέου είχε μιλήσει για τον σεβασμό του δημοσίου υπαλλήλου προς τον πολίτη. Και τότε τον είχαν χλευάσει γνωστοί και μη εξαιρετέοι. Εν μερει θα συμφωνήσω. Το πρόβλημα της δημοκρατίας μας σήμερα δεν είναι μορφολογικό. Μου θυμίζει την γνωστή διαμάχη στην τέχνη από την δεκαετία του ‘20. Το πρόβλημα είναι πως με πρακτικά μέτρα αλλάζεις μια σχέση τόσο βαθιά τραυματισμένη….

Η σχέση κράτους πολίτη σήμερα περνάει μέσα από την αναδιανομή του πλούτου. Και όσο να λέμε ότι με μορφολογικές αλλαγές θα μειώσουμε τις αντιθέσεις και τα ελλείμματα της δημοκρατίας μας, αυτό είναι αδύνατο. Η αναδιανομή όμως του πλούτου συνδέεται με μια σειρά έμμεσα μέτρα που θα διευκόλυναν την ίση πρόσβαση στην ευκαιρία για βελτίωση των εισοδημάτων και την αύξηση της παραγωγικότητας. Ποιά είναι αυτά έμμεσα μέτρα :

α. Η βελτίωση του νομικού μας συστήματος προς όφελος του πολίτη και ειδικά του αδύναμου πολίτη. Από την ποινική και διοικητική κυρίως δικαιοσύνη, αλλά και σε μια σειρά αστικές και εμπορικές διαφορές που ρυθμίζονται σαφέστατα υπέρ του ισχυρού στην κοινωνία. Τα παραδείγματα είναι τόσα πολλά. Αλλά κυρίως χρειάζεται η αποποινικοποίηση μιας σειράς “αδικημάτων” που είναι αυτόματα και αντικειμενικά (καταβολή φόρων και εισφορών). Μα θα πει κάποιος αυτό ευνοεί τους μεγάλους οφειλέτες. Λάθος!!! Οι μεγάλοι οφειλετές όπως είδαμε και με τους Τραπεζίτες από την παρούσα κυβέρνηση δεν διώχθηκαν ποινικά για τα εκατομμύρια ευρώ που χρωστούσαν στα ταμεία των τραπεζοϋπαλλήλων. Αντίθετα να δούμε τις αγωγές σε ΙΚΑ, ΤΕΒΕ και Εφορίες πάνω από το 80% θα είναι για οφειλές κάτω των 10000 ευρώ. Αυτό καθιστά μια μικρή επιχείρηση μη βιώσιμη και άρα με την ποινική διαδικασία εξουθενώνουμε τον μικροεπαγγελματία. να ξεχωρίσουμε βέβαια τους απατεώνες και η ποινική δίωξη να μην είναι αυτόματη, αλλά να πρέπει να αποδεικνύεται το εκ προθέσεως.

Δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι η δικαίωση των πολιτών στα διοικητικά δικαστήρια. Το κράτος όταν οφείλει αποζημίωση πρέπει να την καταβάλλει αμέσως. Και ο ενάγων που κέρδισε να έχει τα ένδικα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης εναντίον του, όπως ισχύει και το αντίστροφο. Επειδή έχουμε και μια αναθεώρηση εν όψει, θα πρότεινα η αρχή αυτή να καθιερωθεί συνταγματικά. Αυτό θα καθιστούσε το κράτος, άρα τα λάθη και τις παραλείψεις του κάθε υπαλλήλου του, ισότιμα με τα λάθη τα δικά μας, όλων μας.

Τέλος βασικό ζητούμενο στην αναδιανομή του πλούτου είναι το τραπεζικό σύστημα. Δεν είναι τόσο οι διαφορές επιτοκίων, οι παράνομες κρατήσεις προμηθειών, τα απαράδεκτα συμβόλαια με τους πελάτες, ο ανταγωνισμός στον υπερδανεισμό όλων μας και όχι η προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων. Είναι και τα παιχνίδια στο χρηματιστήριο, η αδιαφανής διαχείριση διαθεσίμων των ασφαλιστικών ταμείων, οι μη παραγωγικές τους επενδύσεις (που ακόμα στηρίζονται στην κτήση παγίων περιουσιακών στοιχείων όπως τα ακίνητα) και τέλος αποτελούν τη μέγιστη τροχοπέδη της οικονομίας. Το δε πια επιχείρημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής τράπεζας είναι αστείο ως ένα βαθμό. Γιατί ακόμα και στα προτεινόμενα επιτόκια, η χώρα μας κρατάει τα σκήπτρα, αφού με έμμεσους τρόπους (κρυφές χρεώσεις δανείων…) τα ανεβάζει τουλάχιστον 1-2 μονάδες από το επιτόκιο που ορίζεται κεντρικά. Μια νομοθετική ρύθμιση λοιπόν που θα περιόριζε την κερδοσκοπία από τις τράπεζες (στο πλαίσιο της νομοθεσίας προστασίας του καταναλωτή, με ποινές μεγάλων αποζημιώσεων, με το δικαίωμα της ομαδικής αγωγής προσφορότερο απ’ότι σήμερα και με ισχυρή την Επιτροπή Ανταγωνισμού) μπορεί να ελαφρύναμε κατά 100-200 εκατομμύρια, εργαζόμενους και επιχειρήσεις το χρόνο.

Τέλος όπως όλοι λέμε έχουμε φτάσει στο τέλος της μισθωτής εργασίας, όπως τουλάχιστον την ξέραμε. Αλλά στη θέση της δεν πρέπει να είναι η ελαστική εργασία. Οι μειωμένες αποδοχές, η ανασφάλιστη εργασία και οι ελεύθερες απολύσεις. Αντίθετα θα έπρεπε να είναι η αυξημένη και με καλύτερους όρους επιχειρηματικότητα. Η προώθηση νέων μορφών δανεισμού και σε ανταγωνισμό με το τραπεζικό σύστημα. Οι συνεταιριστικές τράπεζες ήταν μια αρχή. Δεν στηρίχτηκε ποτέ!! Οι συνεταιρισμοί αγοράς και διαχείρισης ακινήτων, δεν προχώρησαν ποτέ με ένα ευνοϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο. Οι νέες μορφές συλλογικής διαχείρισης αγαθών, που σήμερα είναι και η μόνη λύση που προβάλλει η “κοινωνική οικονομία” θα μπορούσε να λύνει προβλήματα με μια σειρά από ρυθμίσεις.

Χωρίς όλα τα παραπάνω και πολλά ακόμα βέβαια, δεν μπορούμε να πάμε σε μια ουσιαστική αναδιανομή πλούτου. Το κάθε θέμα που θίγω θέλει και ανάλυση και πολλή συζήτηση. Ας δούμε όμως τι από αυτά το ΠΑΣΟΚ δεν έκανε. Μα τα έκανε όλα και τα ίδρυσε. Πως όμως ; Πιέσμενο από συγκεκριμένα συμφέροντα τα άφησε μισά ή αρρύθμιστα. παράτησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις στον δρόμο…. Έκανε ψευτορυθμίσεις αφού δεν είχε και την πρόθεση να της κάνει. Εκμεταλλεύτηκε ωραίες ιδέες, που όχι μόνο δεν υλοποίησε, αλλά έκανε και το κακό να τις καταδικάσει στη συνείδηση του κόσμου.

Ακόμα και εσωτερικά στα 3,5 τελευταία χρόνια, ο σύντροφος Σκανδαλίδης είχε την ευθύνη του τομέα Συμμετοχικής Δημοκρατίας και Κοινωνίας της Πληροφορίας. Με την όλη λειτουργία του απαξίωσε, όχι τον τομέα που δεν λειτούργησε, αλλά το όλο εγχείρημα στη συνείδηση του κομματικού και κατ’ επέκταση και του υπόλοιπου κόσμου.

Τελικά λοιπόν ελπίδα βελτιώσεων υπάρχει, η μάχη δεν είναι ούτε και ήταν ποτέ χαμένη. Εμείς έχουμε σύντροφοι χάσει τον δρόμο μας. Αυτό όμως τελικά ψάχνουμε; Μια σοσιαλιστική κοινωνική οικονομία; Ή μια σειρά από ρυθμίσεις της αγοράς ως έχει;

Στο επόμενο πρέπει να μιλήσουμε για την παιδεία και την υγεία. 2 Θέματα που έχουν την αξία τους να συζητηθούν αυτή την εβδομάδα.

Το ιδεολογικό μας αδιέξοδο

3 ημέρες στο στάδιο του Tae Kwo Do στο Παλιό Φάληρο τα στέλεχη του ΠΑΣΟΚ συγκεντρώθηκαν για να συζητήσουν την ιδεολογική πλατφόρμα. Άλλως την παράδοση στον Γιώργο Παπανδρέου μιας συμπληρωμένης επιταγής (σε αντιδιαστολή με την “λευκή¨ επιταγή του 2004.

Τι αναφέρει λοιπόν αυτή η επιταγή; κατ αρχήν ιδεολογικά δεν λέει και πολλά πράγματα. Από τη μια μεριά καλεί όλους μας να προχωρήσουμε στην επανασύνδεσή μας με τα λαϊκά στρώματα. Μόνο που ο όρος γενικά λαϊκά στρώματα δεν σημαίνει το παλιό μαρξιστικό προλεταριάτο. Σήμερα ο όρος λαϊκά στρώματα δεν συνδέεται αναγκαστικά με την κατοχή των μέσων παραγωγής από τους λίγους και την εκμετάλλευσή τους εις βάρος των πολλών. Ακόμα και η έννοαι της υπεραξίας δεν συνδέεται πια με την μισθωμένη εργασία των πολλών και χαμηλών εισοδηματικά μισθωτών.

Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε ο “λαϊκός άνθρωπος” είναι πια μια έννοια ασαφής και ιδεαλιστική. Αν με τον όρο το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι πρέπει να ξαναβρεί τη σχέση του μς τους πολλούς “χαμένους” του καπιταλιστικού συστήματος, σήμερα αυτό είναι και δύσκολο και σύνθετο. Κατ αρχήν στη χώρα μας η συντριπτική πλειοψηφία των κάτω των 40 ετών δεν ανήκουν ούτε ιδεολογικά ούτε και ταξικά στο παλιό ένδοξο προλεταριάτο. Είναι παιδιά μορφωμένα, κατά κύριο λόγο μισθωτοί με πνευματική εργασία και σίγουρα προσανατολισμένοι σε ένα καπιταλιστικό σύστημα που θα τους δίνει ευκαιρίες. Δεν είμαι σίγουρος ότι αυτή η ομάδα ανθρώπων ψάχνει μια κλασσική μαρξιστική λύση στα προβλήματά της. Πολλοί είπανε ότι είναι το “νέο προλεταριάτο”. Δεν παίρνω αρνητική θέση αλλά αισθάνονται έτσι. Αισθάνονται δηλαδή σε σύγκρουση με τον κεφαλαιούχο επενδυτή της τράπεζας, της εταιρίας πληροφορικής, της εταιρίας γενικού εμπορίου που μπορεί να βρίσκεται και εκτός Ελλάδας; Η μήπως έχουν την αίσθηση ότι είναι στο ίδιο στρατόπεδο. Και αφού αυτός ο κεφαλαιούχος τους δίνει την ευκαιρία να γίνουν και αυτοί κεφαλαιαούχοι, θα πρέπει να τον ενισχύσουν στο έργο του;

Οι νέοι της χώρας ονειρεύονται την σύγκρουση για την σύγκρουση; Τι απαιτούν ακριβώς; Μια καλύτερη ευκαιρία αλλά στο δεδομένο σύστημα καπιταλιστικής οργάνωσης; Ή θέλουν μια αλλαγή σαρωτική και διαχείριση της οικονομίας από το κράτος; Άκουσα πολλές φορές την λέξη αναδιανομή μες στο Σαββατοκύριακο. Αναδιανομή του πλούτου. Του εθνικού πλούτου; Γιατί αν εννούμε αυτό τότε δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει 2 πράγματα :

Η συναίνεση στην Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση που με την αποδοχή του Ευρώ απεμπολέσαμε την δυνατότητα διαχείρισης μακροοικονομικών εργαλείων για την ανακατανομή των εισοδημάτων.
Και η ιδιωτικοποίηση βασικών κερδοφόρων επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα.

Και τα 2 όμως έγιναν. Και τώρα προσπαθούμε να απεμπολήσουμε και τα υπόλοιπα κομμάτια του Δημοσίου.

Η αναδιανομή επίσης στο σύστημα που φτιάξαμε γίνεται σήμερα με 2 τρόπους :

Με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων (συπεριλαμβανομένης και της χρηματοδότησης από ΕΕ) και από την άμεση και έμμεση φορολογία. Και ρωτώ πως γίνεται να πετύχουμε αναδιανομή πλούτου από τη στιγμή που οι μισθωτοί συνεχίζουν να σηκώνουν το βάρος των φορολογικών εσόδων (σε ποσοστό που πρέπει να είναι γύρω στο 70%) και οι επιχειρήσεις να ωφελούνται κυρίως από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Θέλει ιδιαίτερη ανάλυση να καταλα΄βουμε γιατί αυξάνει ολοένα η απόκλιση εισοδημάτων (γεωγραφικά και “ταξικά”).

Ο μόνος τρόπος μιας αριστερής πολιτικής είναι να αλλάξουμε και τους 2 τρόπους. Όμως επειδή αν ανεβάσουμε κι άλλο τις φορολογικές κλίμακες ο κόσμος θα βογγήξει, οι επιχειρήσεις θα επενδύσουν εκτός χώρας και οι μισθωτοί θα πεινάσουν (χωρίς εισαγωγικά, κυριολεκτικά) μας μένει επί της ουσίας μόνο η διαχείριση των δημοσίων επενδύσεων με τέτοιο τρόπο που να ωφελεί τους ασθενέστερους οικονομικά. Με λίγα λόγια περισσότερα χρήματα για την εκπαίδευση, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, τα επιδόματα ανεργίας και των επενδύσεων σε οικονομικά προβληματικές περιοχές. Βασική παράμετρος και το περιβάλλον αφού συνδέεται με τον πλούτο της χώρας συνολικά, αλλά πια και την δημόσια υγεία.

Αυτό όμως γίνεται σήμερα ; Έχουμε σαν χώρα έναν τέτοιο προσανατολισμό; Το επόμενο Δ ΚΠΣ θα αξιοποιηθεί με αυτόν τον τρόπο (που δεν είναι δα και ιδιαίτερα μεγάλο αυτή τη φορά 20 δις ευρώ για 6 χρόνια). Το ΠΑΣΟΚ θα φροντίσει ακόμα και σαν αντιπολίτευση να πάει και το τελευταίο ευρώ σε αυτούς που το έχουν ανάγκη; Η προσέλκυση επενδύσεων θα γίνει με προοπτική το μέλλον ή την χρηματιστηριακή σπέκουλα; Η κινητικότητα των εργαζομένων και σε γειτονικές χώρες ακόμα θα ενισχυθεί κατάλληλα; θα υλοποιήσουμε επι τέλους το πλάνο της Ελλάδας χώρας-κέντρου στα Βαλκάνια και στη Μεσόγειο; Και τέλος θα ασχοληθούμε και με τις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις ώστε να θέσουμε την Ελλάδα στο παγκόσμιο χάρτη σε μια ανταγωνιστική θέση;

Και δεν είναι όντως θέμα μόνο δεικτών οικονομικών. Είναι και θέμα ποιότητας. Ποιότητας ζωής. Χωρίς το άγχος αν έχουμε να πληρώσουμε κοινόχρηστα και φόρους στο Δήμο. Η ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου ήταν στο σωστό δρόμο βάζοντας στρατηγικούς και όχι τακτικούς στόχους. Από τις 12/11 όμως πρέπει να δούμε και τον τρόπο υλοποίησης των στόχων αυτών.

Type rest of the post here

Μια κακή εμπειρία

Σήμερα ψάχνοντας στο διαδίκτυο για την ανεύρεση ενός εργαλείου δυστυχώς έπεσα σε ένα μικρό λογισμικό που υποβοηθά την ανεύρεση σελίδων με υψηλή επισκεψιμότητα, ώστε να παρακολουθεί κάποιος “τι παίζει” στο διαδίκτυο κατά την διάρκεια της ημέρας.

Εκεί ανακάλυψα και την υπηρεσία StambleUpon την οποία και δεν ήξερα. Κάνοντας λοιπόν την εγγραφή μου, χρησιμοποίηση και μια εφαρμογή που παρέχεται για να βρω τους φίλους μου που ήδητην χρησιμοποιούν. Βρήκα 6 άτομα και πάτησα ένα πλήκτρο που έστειλε πρόσκληση ενημέρωση για την κοινή μας χρήση της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Δυστυχώς εκ των υστέρων ανακάλυψα ότι η πρόσκληση πηγαίνει σε όλη την λίστα αλληλογραφίας μου!!!! Και όταν επέστρεψα να παρατηρήσω το τι έγινε, όντως ανέφερετε δίπλα ότι αυτό θα γίνει και ουσιαστικά δεν υπάρχει και άλλη επιλογή από αυτή. Δηλαδή η πρόσκληση να αποσταλλεί σε όλη την λίστα αλληλογραφίας του χρήστη.

Αμέσως έστειλα επιστολή διαμαρτυρίας στην εταιρία που διαχειρίζεται την υπηρεσία που σας παραθέτω εδώ….
Dear Ms/Sir,

i have registered with your service today 11/04 and by trying to find friends that are already users of StumbleUpon, i have pressed the relative button to invite them.

Instead of what was my intention, an invitation was sent to 2200 email addresses that i have on my list (mainly for professional purposes and networking within a political party in Greece).

Because i have realized that i didnt have the choice to avoid that, and in a way i was misinformed by your serivce, I need urgently a reply and an immediate action for a sollution to avoid further damages.

Still i think your service has to be more accurate and to state in a more precise way that you will use the totality of my address book to send invitations for your own purposes.

with my best regards

Sotiris Koukios

Απάντηση δεν έχω λάβει ακόμα. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για την ανάστατωση ανθρώπων που έχω λάβει ήδη απαντήσεις τους, που δυστυχώς οι περισσότεροι είναι επαγγελματικοί συνεργάτες της εταιρίας που δουλεύω. Και στους αναγνώστες αυτού του ιστολογίου.

Type rest of the post here

Αν ήμουν Βενιζέλος σήμερα θα ντρεπόμουν…..

Ο τίτλος ακούγεται εμπαθής. Αλλά ειναι η πραγματικότητα…
Με το που ξεκίνησε να μιλάει ο Βενιζέλος η πλειοψηφία των συνέδρων αποχώρησε, γυρίζοντας του την πλάτη. Ήταν μια κίνηση αυθόρμητη και καθόλου σχεδιασμένη όπως μάλλον ο Πρετεντέρης θα μας πει πάλι. Ήμουν εκεί και αποχώρησα κι εγώ. ΊΣως γιατί πριν αρχίσει η συνδιάσκεψη είδα αυτούς που στηρίζουν τον Βενιζέλο να ζυμώνουν κόσμο. Είδα τα μεσαία στελέχη (και στην αίθουσα με το καθεστώς του παρατηρητή ή του θεσμικού εκπροσώπου, ήταν μόνο στελέχη) να αποφασίζουν σε μια στιγμή να του δείξουν την μόνη διέξοδο. Την παραίτηση από την φάρσα (όπως εξελίσσεται η ιστορία…) της διαδοχής.

Είδα όμως και άλλα πράγματα : Ότι η πλειοψηφία στο κόμμα περιμένει πραγματικά γενναίες αποφάσεις στις 12/11. Και τις περιμένει στις 12/11, όχι στις 13/11, ούτε και στις 14/11. Ότι η στήριξη και ψήφος στον Γιώργο Παπανδρέου είναι με μηδενική ανοχή. Υπάρχει πια απαίτηση και όχι υπομονή. Οι αποφάσεις λοιπόν το πρωϊ της 12ης Νοεμβρίου πρέπει να είναι και αντικειμενικά και υποκειμενικά, συμβολικές, άμεσες, κραυγαλέα δίκαιες!!!!

Αύριο Σάββατο θα υπάρξουν και οι τοθετήσεις και άλλων συνέδρων. θα τα ξαναπούμε αύριο το βράδυ με περισσότερα σχόλια. Πάντως η μάχη έχει κριθεί οριστικά. Και ο Βενιζέλος είναι υποχρεωμένος να υποστεί ένα μαρτύριο για τις επόμενες 8 ημέρες. Καλή υπομονή.

Η ιστορία και οι πολιτικοί επιστήμονες θα μας πουν σε μεταγένεστερο χρόνο τα αίτια της μετατροπής μιας αμφίρροπης μάχης, σε μετατροπή σε σάκο του μποξ του ενός εκ των τριών υποψηφίων. Κατά ένα περίεργο τρόπο ο Βενιζέλος έκανε ένα για μένα ιστορικό λάθος. Ζήτησε νομιμοποίηση από αυτόν που το κόμμα ήθελε να ξεχάσει…. Τον Κώστα Σημίτη. Στις 11/11 χάνει ο Σημίτης και όχι ο Βενιζέλος. Ο Βαγγέλης υπέβαλλε μόνος του τον εαυτό του στην γκιλοτίνα.

Καλό Σάββατο και με ένα τραγουδάκι που αγαπάω πολύ και αφιερώνω σε Βαγγέλη και Κώστα Σκανδαλίδη και σε πολλούς άλλους που νομίζουν ότι ξεχάσαμε οι πιο νέοι, ε δεν ξεχάσαμε…………….. Αυτό να το θυμάται και ο Πρόεδρος!

Type rest of the post here

Κλιματική Αλλαγή και φωτιές

Μετά τα τεκταινόμενα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και τις πρόσφατες φωτιές στην Καλιφόρνια, θα υπενθυμίσω ότι τον Αύγουστο, όταν μαίνονταν οι φωτιές στη χώρα μας, έγραφα :

“ΑΠό το 2001 οι επιστήμονες προβλέπουν ακραία καιρικά φαινόμενα λόγω των κλιματικών αλλαγών. Η Ελλάδα το συζητά και ανάθεμα αν καταλαβαίνει έστω και ένας γραφειοκράτης γιατί πράγμα συζητάμε. Κάναμε και τον όρο κλιματικές αλλαγές μόδα, άρα διασφαλίσαμε ότι ποτέ δεν θα καταλάβει κανένας γιατί μιλάμε (ευτυχώς έχουμε τις οικολογικές οργανώσεις). Και πέρα από τα ωραία ακραία οικολογικά για τον τρόπο ζωής μας κλπ, θα έπρεπε να είχαμε προετοιμαστεί τόσα χρόνια. Πώς;” Όλο το άρθρο εδώ

Σήμερα με ένα άρθρο το Christian Science Monitor παρουσιάζει το πρόβλημα όπως το περιέγραφα και μάλιστα πολύ πιο αναλυτικά (δες τε εδώ)
Στο συγκεκριμένο άρθρο υπάρχει και ο αντίλογος για το φαινόμενο των κλιματικών αλλαγών και τις φωτιές. Επίσης θα δείτε και την φοβερή ιστορία με την προληπτική λογοκρισία εκ μέρους του Λευκού Οίκου των 6 σειρών της κατάθεσης του αρμόδιου επιστήμονα για την συσχέτιση πυρκαγιών και κλιματικών αλλαγών.

Απλώς θα επαναλάβω το ερώτημα της προετοιμασίας. Είναι καλό να αμφισβητούμε αν η όλη θεωρία είναι αλήθεια ή όχι. Είναι καλό να βάζουμε το κεφάλι στην άμμο σαν την στρουθοκάμηλο αλλά :

1. Χρειαζόμαστε ένα νέο σύστημ αντιμετώπισης πυρκαγιών σε πολλαπλά μέτωπα και σε διαφορετικές περιοχές ταυτόχρονα. Ναι είναι όπως η λογική των ασύμμετρων απειλών, αν πούμε ότι και το κλίμα προσχώρησε στο στρατόπεδο των τρομοκρατών.

2. Το σύστημα υγείας πρέπει να ετοιμαστεί ειδικά σε περιοχές με υψηλή επικινδυνότητα φωτιάς. Χρειάζονται και συγκεκριμένες ειδικότητες και ειδικοί εξοπλισμοί.

3. Πρέπει να εξοπλιστεί και το τελευταίο χωριό κοντά σε δάσος, με συσκευές οξυγόνου, ειδικές συσκευές τεχνητής αναπνοής, αντιασφυξιογόνες μάσκες, τουλάχιστον ένα ασθενοφόρο και ευρύχωρα μετατρεπόμενα κέντρα υγείας σε μαζικά χειρουργεία για εγκαύματα (όπως και σε έναν πόλεμο, αφού καταφέραμε το κλίμα να είναι τρομοκράτης…)

4. Στις συνθήκες που θα ζήσουμε για πολλές δεκαετίες, δεν νομίζω ότι η φύλαξη τόσων δασών είναι εφικτή. Άρα χρειάζονται ειδικά μέτρα διαχείρισης του δασικού πλούτου, επαναφορά δραστηριότητων, δημιουργία παντού αντιπυρικών ζωνών. Σίγουρα θα καούν και άλλα δάση. Εμείς όμως θα τα φτιάξουμε ξανά; Φυσικά και αναφέρομαι αρνητικά σε οποιαδήποτε αναθεώρηση του άρθρου 24 (που για να μην ξεχνιόμαστε ήταν δημιούργημα ως έκτρωμα του Ευάγγελου Βενιζέλου…θα σας βρω και τη σχετική εισήγηση.)

Τέλος πέρα ποα ευαισθητοποιήσεις και πεταμένα λεφτά, χρειάζεται και η πολιτική πίεση. Σαν την σιωπηλή διαδήλωση τον περασμένο Αύγουστο. Οι απανταχού ιστολόγοι πρέπει να παίξουμε τον ρόλο μας και να κρατήσουμε ψηλά τους τόνους πριν πεθάνουν και άλλοι άνθρωποι το επόμενο καλοκαίρι.

Type rest of the post here