και τώρα τα πραγματικά προβλήματα και το ΠΑΣΟΚ

2007 Δεκεμβρίου 4

Ολυμπιακή, Ασφαλιστικό, Παιδεία, ΔΕΗ, ΟΤΕ όλα στο τραπέζι μέσα σε 2 μήνες. Οι στόχοι της κυβέρνησης σαφείς: Μια νεοφιλελεύθερη στρατηγική ιδιωτικοποιήσεων (χωρίς την απαραίτητη προετοιμασία ανοίγματος της αγοράς, άρα εκχώρηση μονοπωλίων σε ιδιώτες) σε σύντομο χρόνο ώστε να υπάρξει ένας πιο φιλικός προϋπολογισμός το 2009, που σε συνδυασμό με την εισροή του κοινοτικού χρήματος να δείξει μια καλή κυβερνητική απόδοση. Αυτό σημαίνει μάλλον εκλογές…Αν δε δούμε και την πρεμούρα για νέο εκλογικό νόμο, τότε ο βίος της παρούσας κυβέρνησης δείχνει να είναι συντομότερος της τετραετίας.

Θέλω επίσης να επισημάνω και κάτι άλλο που παρατήρησα γράφοντας για μια νέα εφημερίδα στη Λαμία : Στους 4 νομούς της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και στους προϋπολογισμούς τους, έχουν αφαιρεθεί όλα τα ποσά για πρόσληψεις εποχιακού προσωπικού (δασοφυλάκω μάλλον) για τις διευθύνσεις δασών. Τώρα αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι είχαν προσληφθεί καθαρά για προεκλογικούς λόγους και τώρα δουλειά γιόκ..ή ότι το 2008 κάποιος ξέρει ότι δεν θα μπουν φωτιές. Γιατί αν μπουν θα γελάσουμε με τις δικαιολογίες που θα ακούσουμε. Ίσως πάλι η κυβέρνηση να έχει αποφασίσει ότι θα χρησιμοποιήσει τους αγροφύλακες (που είναι και πιο ….γαλάζιοι) για να αντιμετωπίσει τις φωτιές του 2008. Πάντως το καλοκαίρι θα γελάσουμε ή θα κλάψουμε πάλι.

Και μπροστά σε όλα αυτά τα θέματα το ΠΑΣΟΚ συνεδριάζει…Πρώτον χωρίς όργανα προς το παρόν. Με τις επιτροπές σε διάστημα μιας εβδομάδας να μην έχουν καν λειτουργήσει και τον πολιτικό χρόνο να περνάει ανεκμετάλλευτος και όχι σε επίπεδο μικροπολιτικής, αλλά σε απουσία θέσεων και παρουσιών. Εδώ θα αναγκαστώ να κάνω κάποιες συτάσεις στους συντρόφους των Επιτροπών : Ο πολιτικός χρόνος τρέχει και ο κόσμος χρειάζεται την αντιπολίτευση. Εδώ ο Πρόεδρος πρέπει να ξεκαθαρίσει ποιός θα κάνει τι. Η ΚΟΕΣ θα παράξει πολιτικές θέσεις ή η κοινοβουλευτική ομάδα; Ποιά θα είναι η σχέση τομέων ΚΟΕΣ και βουλευτών; Πως θα βρεθεί τρόπος συνεργασίας και προβολής θεμάτων και θέσεων; Κλείνει η Ολυμπιακή και το ΠΑΣΟΚ λέει τι ακριβώς; Ποιός είναι υπεύθυνος για την διαμόρφωση θέσης; Ο τομέας, το όργανο πολιτικού σχεδιασμού ή η Κοινοβουλευτική ομάδα; Το συνδικαλιστικό της ΠΑΣΚΕ αυτή την στιγμή συντονίζεται από ποιόν; Ή και αυτό αυτο-οργανώνεται και άρα θα δράσει αυτόνομα με δικές του θέσεις;

Για τη ΔΕΗ τι θα κάνουμε ως αντίδραση; θα περιμένουμε πάλι κάποια πρωτοβουλία από bloggers ή θα συνδράμουμε στην συμπίεση του οικογενειακού εισοδήματος των πολιτών; Το να λέμε ότι η ΝΔ την έκανε ζημιογόνα δεν είναι αρκετό. Τον λογαριασμό ποιός θα τον πληρώσει; Και το ΠΑΣΟΚ τι κάνει;

Για το ασφαλιστικό έτσι κι αλλιώς ο διάλογος θα τραβήξει σε μάκρος. Αλλά το συνέδριο θα διαμορφώσει μια ενιαία και δεσμευτική θέση; Αυτή η θέση δεν θα έπρεπε να συζητηθεί με την αριστερά; θα υπάρξει κοινή γραμμή; Θα κολλήσουμε μόνο στην καλύτερη διαχείριση των πόρων των ταμείων; Ή έχουμε και άλλες προτάσεις; Τα συνδικάτα με ποιόν συντονίζονται; Και μόνο το συνδικαλιστικό θα έχει άποψη; Η ιδέα του εσωτερικού δημοψηφίσματος υπάρχει; Γιατί για ΠΑιδεία και Ασφαλιστικό, η πρόταση, από ένα συνέδριο3 ημερών, χωρίς ζύμωση ιδεών και προτάσεων, δεν λέει τίποτα!

Για την Παιδεία η κυβέρνηση είναι προφανές ότι απέχει από κάθε πρωτοβουλία και δεν βλέπει και τόσο “ζεστά” την εφαρμογή του νόμου Γιαννάκου. Τι θα γίνει σε σχέση με αυτό; Το ΠΑΣΟΚ τελικά στηρίζει μια μεταρρύθμιση στην παιδεία; Μια μεταρρύθμιση συνολική; Στο πλαίσιο των προηγούμενων προσπαθειών του κόμματος; Και δεν είναι μόνο η τριτοβάθμια. Θα πάμε επιτέλους σε ένα νέο σύγχρονο σύστημα εκπαίδευσης με διασφαλισμένο δημόσιο χαρακτήρα;

Τέλος τι θα γίνει με το φοβερό σκάνδαλο πια ΟΤΕ; Μια τεράστια δημόσια επιχείρηση που αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε ποιός είναι ο ιδιοκτήτητης της. Θα πούμε κάτι ως κόμμα; Και πάλι ρητορεία θα είναι; θα πιέσουμε όμως και παράλληλα για μια ανοιχτή αγορά που θα διασφαλίσει τα δικαιώματα του καταναλωτή; Θα έπρεπε να στηρίξουμε την ΕΕΤΤ στο ανεξάρτητο έργο της; Θα την στηρίξουμε ακόμα και αν η διοίκησή της είναι από την τωρινή κυβέρνηση στο να ασκήσει πλήρως την δικαιοδοσία της ακόμα και απέναντι στον παρανομούντα ΟΤΕ; Θα απαλλαγούμε ως κόμμα από το σύνδρομο Κόκκαλη;

Στο επίπεδο του προσυνεδριακού διαλόγου θα επαναλάβω ότι ο Πρόεδρος δεν πρέπει απλώς να διασφαλίσει ανοικτό διάλογο, αλλά να δώσει βήμα σε όλους όσους θέλουμε να καταθέσουμε προτάσεις. Και όταν λέω να δώσει βήμα, και χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τον σύντροφο του τμήματος πληροφορικής Καρούνο, εννοώ όχι ένα σύστημα κατάθεσης προτάσεων και αξιολόγησής τους από τους επιστημονικούς συνεργάτες των βουλευτών, όπως έγινε στο προγραμματικό συνέδριο!!! Εννοώ να μου δώσετε την άνεση να προβάλλω τις θέσεις μου όπως και κάθε άλλο προβεβλημένο ή μη στέλεχος. Αυτό σημαίνει ισότητα στον διάλογο όσο μικρός ή μεγάλος είναι ο συνομιλητής. Και διάλογος άμεσα με τα μέλη και όχι μέσω διαμεσολαβητών και αξιολογητών. Για δε την παιδεία και το ασφαλιστικό προτείνω να μην αποφασίσει το συνέδριο. Αλλά να πάμε σε ένα εσωκομματικό ή και ευρύτερο στην κοινωνία δημοψήφισμα. και μετά να σεβαστούμε όλοι το αποτέλεσμα του.

Τέλος ένα οργανωτικό θέμα. Στο συνέδριο μέσα σε 3 ημέρες δεν έχει νόημα η συζήτηση προτάσεων. Αντίθετα προτείνω ένα σύστημα ψηφοφοριών πριν το συνέδριο. Αφού υπάρξει και η ισότητα στην προβολή θέσεων. Αλλά η παραθετική λογική κειμένων που σε 3 ημέρες κανείς δεν θα διαβάσει και θα ψηφιστούν ανάλογα συσχετισμών και ομάδων είναι πια ανεπίκαιρο σύστημα. Χρειαζόμαστε τα εργαλεία για ψηφοφορίες άμεσες και ευρύτατες προ του συνεδρίου.

Γιατί το μόνο λογικό είναι οι σύνεδροι να επιλεγούν για το ποια θέση στηρίζουν και όχι με βάση το φρόνημα στήριξης αρχηγών, υποψηφίων αρχηγών και ομαδαρχών. Πρόεδρε έχεις δεσμευτεί για αυτή την αλλαγή. Αναμένουμε όλοι μας να ανοίξεις τις διαδικασίες. Και να επιτρέψεις σε όλους εμάς που δεν είμαστε “αναγνωρίσιμοι” να προβάλλουμε το νέο πνεύμα και τις θέσεις μας. Να αντιπαρατεθούμε και να συνθέσουμε. Αλλά αυτό να αντανακλάται σε όλη την διαδικασία πριν το συνέδριο. Αυτό θέλει και η πλευρά που πήγε σπίτι μετά τις 11/11,να κληθεί να απαντήσει σε συγκεκριμένα πολιτικά ερωτήματα. Μετά σε μια μελλοντική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, όποιος ομαδάρχης και αν κυβερνήσει ο χάρτης πολιτικής θα είναι έτοιμος, Και αλλοίμονο αν “ξεστρατίσει”.

5 Responses leave one →
  1. 2007 Δεκεμβρίου 4

    Λοιπόν προτάσεις Για να μην λένε κάποιοι ότι είμαστε μόνο γκρίνια

    Συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ στην Κινητοποίηση του ΝΕΟΥ ΙΝΚΑ.\
    h1 Διάδωσε το και εσύ σε όσους περισσότερους συμπολίτες μας μπορείς. και

    NEO INKA. Σε προστατεύει-Δυνάμωσέ το!

    Για μια άλλη Ευρώπη blue event Σκεπτικοί για την Ευρώπη.

    Αυτό-οργάνωση Χρηστών διαδυκτιου ΠΑΣΟΚ και συμμετοχή στο συνέδριο.

    Καταγγελία της ΕΕ και της Κυρίαρχης Ιδεολογίας που πληρώνουμε ως καταναλωτές .

    Υποστήριξη της Παραγωγής και της αυτοοργάνωσης ή οργάνωση της παραγωγικής οικονομίας… σε συνδυασμό ή και σε βάρος της χρηματοοικονομικής οικονομίας. Διάολε δεν παράγουμε πια τίποτα.

    Χάρηκα ιδιαιτέρως που το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει την απεργία της 12 Δεκεμβρίου.

    Δέσμευση του ΠΑΣΟΚ και πρότασης για αύξηση έως διπλασιασμό του κατώτερου ημερομίσθιου!

    πίεση στην κυβέρνηση και για εισοδηματική πολιτική. Προτάσεις…

    Προτάσεις πρότασης…

    Ο Μεγάλος Τιμονιέρης δεν αφήνει τους ναύτες του να του δείξουν τον δρόμο.

    χαράσσει νέους δρόμους ο ίδιος και οδηγεί το πλοίο και τον λαό σε αυτους.

    Αυτό το τελευταίο κολλά κυρίως στην επικεφαλίδα αυτού του blog.Φάνης Χατζηγρίβας

    Αν αυτή η δηλώσει είναι σωστή τότε..

    τρία π’λια και δυο τσόνια!!!

    Αλλά ας ηρεμήσουμε…Ανακωχή!

    Νομίζω ότι έχεις αντιληφθεί ότι βρισκόμαστε ήδη δυο αιώνες πίσω στα εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά, και θέματα ωραρίου!

    Αντίθετα με το τι πιστεύει ο ένας και άλλος ή ο Ανδρουλάκης η Αριστερά δεν έχει μετακινηθεί και το έδαφος είναι εδώ. Αν κάποιος έχει μετακινηθεί αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ.

    Η Αριστερά στόχευε και στοχεύει στην ανακατανομή του πλούτου. Κάποτε ο πλούτος παράγονταν από του εργαζόμενους ή τους χειρώνακτες και τους αγρότες..
    Σήμερα συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.
    Κάποτε όλοι οι παραπάνω δούλευαν χωρίς ωράριο. Τώρα γίνεται ακριβώς το ίδιο!

    Κάποτε ο πλούτος μοιράζονταν ανάμεσα στους λίγους τσιφλικάδες.
    Τώρα αυτό έγινε ιδεολογία και πλέων ο πλούτος μοιράζεται στους λίγους μέσα στα χρηματιστήρια.
    Κάποτε ο πλούτος άλλαζε χέρι με χέρι και με προϊόντα στα λιμάνια, και στις αγορές! Σήμερα ο πλούτος αλλάζει με PC με χρηματοπιστωτικά προϊόντα στα χρηματιστήρια.

    Κάποτε ο φόβος για την απώλεια της εργασίας και η εκμετάλλευση, οδηγούσαν γενιές και γενιές κολίγων στην μετακόμιση του από χωράφι σε χωράφι.
    Αναζητούσαν μια άθλια χειρωνακτική δουλειά χωρίς επαρκή ασφάλεια και για ένα κομμάτι ψωμί. Ζούσαν με το φόβο της ανεργίας εάν δεν έσκυβαν το κεφάλι ..

    Σου θυμίζει τίποτα αυτό σύντροφε;

    Πλούτος θα παράγεται όσο υπάρχουν χειρώνακτες εργάτες.
    Αυτός ο πλούτος θα μοιράζεται πάντα.
    Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό ως νόμος της τάξης του σύμπαντος.
    Βασική αριστερή ιδεολογία δεν είναι η μεγιστοποίηση της παραγωγής με στόχο την συνολική καλύτερη μοιρασιά του πλούτου. Αυτό είναι δευτερεύον

    Αποστόλη της Αριστεράς και του ΠΑΣΟΚ (βασική ιδεολογία) πρέπει να είναι η δίκαια μοιρασιά του παραγόμενου πλούτου . Ούτε μέρισμα ανάπτυξης ούτε άλλες αηδίες
    Απλά και κατανοητά δίκαια μοιρασιά και λόγια σταράτα!

    Αποστόλη του ΚΚΕ ας είναι η διαχείριση τελικά των μέσων παραγωγής.

    Αποστόλη του ΣΥΝ ας είναι η προστασία του περιβάλλοντος!

    Αυτό που θέλω από το δίκαια Μοιρασιά και ξέρω ότι όσο υπάρχει αυτή η ανάλγητη νεοφιλελεύθερη και μονοσήμαντη ΕΕ αυτό δεν πρόκειται να γίνει ακόμα και εάν βγει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

    Στήνω μέτωπο (ως ΠΑΣΟΚ ) λοιπόν με την ΕΕ αναζητώντας την δίκαιη μοιρασιά και μπαίνω στην πρωτοπορία του κινήματος για μια άλλη Ευρώπη…Καθώς είμαι και πρόεδρος της Σ. Διεθνούς.

    Κυβέρνηση δεν θα μας κάνει ο ΣΕΒ, η ΕΕ, ή ΕΚΤ ή η Σοσιαλιστική διεθνή…
    Κυβέρνηση θα μας κάνει ο Ελληνικός Λαός.

    Αυτά ως προτάσεις για ένα ΠΑΣΟΚ αριστερό και η αυτό-οργάνωση έρχεται μετά και μέσα στους χώρους παραγωγής…

    Αφήστε την ανάπτυξη της οικονομίας που στηρίζεται στις επιχειρήσεις να την κάνει κανένας δεξιός. Εμείς ας στοχεύσουμε στην ανάπτυξη της οικονομίας μέσα από την αύξηση της κατανάλωσης συνέπεια της δίκαιος μοιρασιάς!

    Αυτά για την ώρα !

    Περιμένω διάλογο…

  2. 2007 Δεκεμβρίου 4

    Απαντώ λοιπόν κι εγώ στο πλαίσιο του διαλόγου:

    Φάσκεις και αντιφάσκεις. Μόνος σου λες ότι ο πλούτος σήμερα αλλάζει χέρια σε PCμ οικονομία της γνώσης λοιπόν. Που μπορεί να γίνει πολ΄θ ρατσιστική και βαθιά ταξική. Πως γίνεται δε να δουλεύουμε όλη μέρα στο χωράφι αφού δεν παράγουμε τίποτα πια.
    Ναι ο πλούτος να μοιράζεται δίκαια αλλά πρέπει και να υπάρχει. Συμφωνώ ότι σήμερα ο πλούτος ανήκει σε λίγους αλλά πως θα αναδιανεμηθελι δίκαια; Και το κυριότερο πως θα συνεχίσει να παράγεται; Αριστερή πολιτική χωρίς αναδιανομλη μέσων παραγωγής που θα οδηγήσει και σε πλούτο γίνεται;
    Για να γίνει η αναδιανομή μέσων παραγωγής (σήμερα το κυριότερο είναι η γνώση) θα πρέπει να εξασφαλίσουμε κατ αρχήν ένα ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό σύστημα σε διεθνές επίπεδο (από την εποχή του Στάλιν ακόμα συνειδητοποίησε το ΚΚΣΕ ότι χωρία διεθνώς ανταγωνιστιή γνώση κινδύνευε να αποκλειστεί από την διεθνή κατανομή πλούτου άσχετα πως την μοίραζε εσωτερικά…) και μετά να εξασφαλίσουμε ίση πρόσβαση σε αυτό όλων μας.
    Επίσης σε ένα είμαστε απόλυτα σύμφωνοι, η φιλελεύθερη άποψη της αυτορύθμισης κρύβει την χοντρή ανισότητα των ισχυρών. Εκτός αν δεχτούμε ότι οι ισχυροί της κοινωνίας σήμερα εμφορούνται από ένα ιδεολογικό πλαίσιο αρχών. (χα χα χα το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;)
    Ναι το ΠΑΣΟΚ μετακινήθηκε. ¨οχι όμως πάντα σε λάθος κατεύθυνση. Και αυτό δεν είναι επίτευγμα ΓΑΠ. Μάλλον του Σημίτη είναι. ο ΓΑΠ φταίει γιατί δεν προώθησε γρήγορα ένα αριστερό πορφίλ του κόμματος πράγμα που το κάνει όμως τώρα.
    Επίσης α παραδεχτούμε ότι σήμερα στην κοινωνία τα ερωτήματα δεν είναι μεταξύ μαύρου και άσπρου. Αντίθετα θέλουμε μια πιο ήπια προσέγγιση ανάλυσης και πολλές ενδιαμέσες λύσεις. Σε σχόλιο δεν χωρά αυτή η συζήτηση θα την κάνουμε διεξοδικά σε κείμενα.
    Η αύξηση της κατανάλωσης θέλει συνεχή αύξηση του ΑΕΠ. Σήμερα στην Ελλάδα αυτό είναι όνειρο θερινής νυκτός. Και όταν έγινε αύξηση το 2005 και 2005 ήταν πλασματική. Πως θα αυξήσουμε το ΑΕΠ χωρίς αύξηση της παραγωγής;
    Περιμένω κι εγώ διάλογο αλλά λίγο πιο σοβαρό σε επιχειρήματα περί την οικονομία.

  3. 2007 Δεκεμβρίου 4

    Έχεις δίκιο Σωτήρη στα περισσότερα από αυτά που λες και ειδικότερα ότι η μετακίνηση του ΠΑΣΟΚ προς τα δεξιά δεν άρχισε στις μέρες του ΓΑΠ.
    Συγχρόνως βλέπω ότι συμφωνείς στα περισσότερα τουλάχιστον σημεία από αυτά που έθεσα οπότε το αρχικό «φάσκεις και αντιφάσκεις» το προσπερνώ ως παρορμητικό.
    Για του λόγου τω αληθές τα παραθέτω
    • Ναι ο πλούτος να μοιράζεται δίκαια αλλά πρέπει και να υπάρχει
    • Συμφωνώ ότι σήμερα ο πλούτος ανήκει σε λίγους αλλά πως θα αναδιανεμηθεί δίκαια
    • Επίσης σε ένα είμαστε απόλυτα σύμφωνοι, η φιλελεύθερη άποψη της αυτορύθμισης κρύβει την χοντρή ανισότητα των ισχυρών.
    • Ναι το ΠΑΣΟΚ μετακινήθηκε.
    • Επίσης να παραδεχτούμε ότι σήμερα στην κοινωνία τα ερωτήματα δεν είναι μεταξύ μαύρου και άσπρου.
    • Η αύξηση της κατανάλωσης θέλει συνεχή αύξηση του ΑΕΠ.
    Συμφωνώ και στα περί παιδείας όχι όμως για να αυξηθεί η παραγωγή καθώς αυτό είναι συνεπακόλουθο αλλά για να ελευθερωθεί μέσω αυτής ο άνθρωπος και να υπάρξει πρόοδος
    Ας προχωρήσουμε στα επόμενα σημεία λοιπόν!

    Κατ αρχήν να δεχτούμε ότι χωρίς πρωτογενής παραγωγή θα πεινάσουμε όλοι και ότι δεν μπορεί να σταθεί τίποτα χωρίς αυτό τον τομέα.
    Αυτό συμβαίνει γιατί όλα τα παραγωγό ή οι τίτλοι των χρηματιστηριακών αγορών στηρίζονται, ή έτσι τουλάχιστον πρέπει σε κάποια παραγωγική διαδικασία που με την σειρά της φτάνει μέχρι την πρωτογενή παραγωγή.

    Δεύτερο αξίωμα. Χωρίς εργατική δύναμη δεν υπάρχει παραγωγή. Όλη η εξέλιξη που συντελέστηκε είχε ως στόχο την αύξηση της εργατικής δύναμης και εξ αυτού την αύξηση της παραγωγής.
    Διαχρονικό αίτημα της αριστεράς αλλά και παράγοντας ύπαρξης της μετά την γαλλική επανάσταση ήταν η δίκαια ανακατανομή του πλούτου.
    Δίκαια μοιρασιά λοιπόν του παραγόμενου πλούτου.
    Νομίζω ότι συμφωνούμε σε αυτά εν ολίγοις.

    Και μένει το ερώτημα για το πώς θα υπάρξει ανακατανομή του πλούτου υπέρ του παραγωγού αλλά και αυτού που δεν παράγει δεν έχει και ορίζεται μόνο ως καταναλωτής.

    Μα Είναι απλό η απάντηση είναι μέσα στην ερώτηση. Μέτρα υπέρ αυτών και μάλιστα μέτρα κατά της ελεύθερης απορυθμισμένης αγοράς.

    Τώρα το ερώτημα που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αύξηση της κατανάλωσης γίνεται μόνο μέσα από αύξηση του ΑΕΠ και άρα χρειαζόμαστε της επιχειρήσεις..

    Απαντιέται (ελπίζω) μέσω της διαμόρφωσης κοινού συνολικού ευρωπαϊκού ΑΕΠ με καταμερισμό εργασίας και παραγωγής προϊόντων ανά χώρα. Κεντρικό σχεδιασμό με στόχο την αύξηση της διείσδυσης των ευρωπαίων προϊόντων σε άλλες αγορές.
    Η Σουηδία παράγει αλλά και η Ελλάδα αλλά. Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να είναι παντού. Αρα κοινή αγορά, κοινά εισοδήματα, κοινή φορολογική πολιτική, κείνες εισαγωγές προϊόντων όπου η παραγωγή δεν είναι εφικτή. Κοινό επιχειρηματικό λάσιο Εμβάθυνση δηλαδή της ΕΕ.
    Κοινό ΑΕΠ κεντρικός σχεδιασμός και πολιτικές προστασίας και ανόδου του βιοτικού επιπέδου.
    Μετά όταν χορτάσουμε θα μιλήσουμε για την παιδεία
    Καθώς παραγωγή θα υπάρχει πάντα μένει να περιορίσουμε κατ αρχήν αυτά που χάνονται καθώς δεν πιάνουν τιμή. Αυτές τις χαμένες εγρατώρες και την χαμένη δουλειά Ας στηρίξουμε την πρωτογενή παραγωγή διότι σύντομα (πολύ σύντομα) δεν θα παράγεται τίποτα στην χώρα μας και στην ΕΕ. Το εφιαλτικό σενάριο λέει ότι τελικά θα παράγονται ακριβά βιολογικά προϊόντα που εξάγονται και καταναλώνονται από καλοζωισμένους καταναλωτές. Το σενάριο συνεχίζει καθώς ο παραγωγός θα καταναλώνει φθηνά εισαγόμενα (από τρίτες χώρες) και ενδεχομένως μεταλλαγμένα προϊόντα. Ξέρεις πως λέγεται αυτό το Σενάριο κατ ευφημισμό; ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ .

    Ας μιλήσουμε και για έναν ευρωπαϊκό πολιτισμό και μια κοινή κουλτούρα μια κοινή παιδεία

    Στόχος της ΕΕ θα πρέπει να είναι η αυτάρκεια ή ελευθέρια και η αυτονομία και όχι η ανάπτυξη ανταγωνισμός ανάπτυξη.

    Ο ανταγωνισμός αυτός μπορεί να κατεβάζει κατά περίπτωση τις τιμές αλλα κρατά και τα εισοδήματα των χειρωνακτών σταθερά και αυτό στραγγαλίζει την κατανάλωση που με την σειρά της την παραγωγή. Η Κατανάλωση πετρελαίου μειώθηκε στην χώρα μας κατά 22%

    Αυτά για την ωρα..

  4. 2007 Δεκεμβρίου 5

    Απαντήσεις :
    Η παραγωγή δεν συνδέεται απαραίτητα με τον πλούτο. Αντίθετα σήμερα ο πλούτος παράγεται κυρίως από την κυκλοφορία του χρήματος και από την εμπορευματοποίηση άυλων αξιών. Βασική αλλαγή στην παγκόσμια οικονομία. Η παραγωγή όπως λες μπορεί πια να γίνεται εργαστηριακά και δεν συνδέεται υποχρεωτικά με οποιαδήποτε χειρωνακτιή εργασία. Συνεπώς η κλασική μερξιστική ιδέα παραμένει ισχυρή αλλά σήμερα πρέπει να επανκαθορίσουμε ποιά είναι τα μέσα παραγωγής και ποιός τα ελέγχει.
    Το δεύτερο αξίωμα μάλλον είναι εκτός τόπου και χρόνου. Αλλά στον υπό ανάπτυξη ή φτωχό κόσμο ισχύει. Μόνο που πρέπει να κάνω μια παρατήρηση σύντροφε. Ακόμα και τώρα εδώ στο δημοκρατικό μέσο του διαδικτύου αυτήν την στιγμή που παραθέτουμε μαρξιστικές ιδέες συμβάλλουμε σε μια ανισότητα. Στην ανισότητα στην γνώση άρα και στην “πραγματική” ανισότητα της παγκόσμιας κοινωνίας μας. Το PC Που χρησιμοποιείς και χρησιμοποιώ στηρίζεται σε πρώτες ύλες κλεμμένες από μια φτωχή χώρα της Αφρικής, η υπεραξία του software έχει στηριχτεί (εντάξει όχι στο open source) στην φτηνή πνευματική εργασία κάποιου Ινδού και τέλος η σύνδεση μας δεν ξέρω κατά πόσο δεν εξυπηρετεί ένα κύκλωμα μεσαζόντων που παράγουν κέρδος από κάτι που υπάρχει ελεύθερο στη φύση τα ραδιοκύματα…
    στο δε ερώτημά σου περί δίκαιης κατανομής πλούτου προς τον παραγωγό και τον μη παραγωγό καταναλωτή τι να πρωτοσχολιάσω; Ιδεολογική σύγχυση σύντροφε δικαιολογημένη βέβαια σε έναν μπερδεμένο κόσμο. Η έννοια καταναλωτής δεν είναι ούτε αριστερή ούτε και πολιτική έννοια. Δε ορίζει τίποτα σε μαι παραγωγική αλυσίδα αφού καταναλωτές είμαστε όλοι ανεξαιρέτως. Η έννοια καταναλωτής είναι η πιο “πονηρή” ιδεολογική πατάτα της φιλελεύθερης λογικής. Από το υπάρχω για να αποαλαμβάνω, στο υπάρχω για να καταναλώνω. Λαμπρά. εδώ τι να απαντήσω; κατ αρχήν φυσικά και πρέπει να υπάρχει δίκαιη κατανομή πλούτου. Αυτό όμως τι σημαίνει; Μπορείς να μου δώσεις ένα παράδειγμα δίκαιης καανομής του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων προς όφελος των αδυνάτων; Αλλά με συγκεκριμένα παραδείγματα; Να δω κι εγώ τι εννοείς!
    Τώρα ως προς την κεντρικά σχεδιαζόμενη οικονομία πέραν των ασαφειών της θα έλεγα ότι στην Σοβιετική Ένωση απέτυχε όχι γιατί στερούσε την πρωτοβουλία και άλλου είδους τέτοιες ιδεαλιστικές εμμονές, αλλά γιατί δεν μπορεί να υπάρξει κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία. Αυτό είναι και ήταν η μεγαλύτερη αυταπάτη της αριστεράς!!!! Ακόμα και στον απόλυτο σχεδιασμό και έλεγχο κανείς δεν ξέρει πόσες και ποιές δραστηριότητες θα αναπτυχθούν υπογείως (μαύρη αγορά πχ).
    Γενικώς δεν συμφωνούμε σύντροφε. Πρώτον γιατί δεν είσαι αρκετά διαβασμένος. Δεύτερον γιατί δεν έχεις όπως και όλοι μας τα ιδεολογικά και επιστημονικά εργαλεία να διατυπώσεις την άποψή σου. Για αυτό και άλλωστε χάνουμε μαζικά ως αριστερά. Μείναμε πίσω στο διάβασμά μας. και η πολιτική δεν είναι συζήτηση καφενείου σύντροφε. Ας φτιάξουμε πιο στέρεα επιχείρηματα. επίσης μην παρεξηγηθείς με αυτά που λέω ξέρω τις καλές προθέσεις σου. Απλώς ας γίνουμε όλοι πιο υπεύθυνοι όταν καταθέτουμε μια γνώμη

  5. 2007 Δεκεμβρίου 6

    Σωτήρη δεν έγινε κάτι πρωτοποριακό η πρωτότυπο στην παγκόσμια οικονομία που να οδηγεί σε προσαρμογή την ιδεολογία της αριστεράς.
    Έγινε αυτό που γίνονταν πάντα. Οι αγορές αυξήθηκαν και ήρθε νέος πλούτους αλλά και νέα εργαλεία παραγωγής αυτού! Επιπλέον πρέπει να παραδεχτούμε ότι η κυκλοφορία του χρήματος και η εμπορευματοποίηση αυλών τίτλων -χωρίς περιεχόμενο- δηλαδή χωρίς εμπόρευμα είναι «φούσκα».

    Ακόμα και ένα συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης ή ένα παραγωγό ενυπόθηκου δανείου έχει πρωιών που σχετίζεται η εξαρτάται από την πρωτογενή παραγωγή. Κάπου κάποιος δουλεύει για να υπάρξει πρώτη ύλη.

    Οκ μπορεί πολλά λεφτά να αλλάζουν χέρια στο «μιλητό» αλλά παρατηρούμε ότι μια μείωση της παραγωγής για χ.ψ. λόγους αυξάνει τις τιμές, στοιχείο που αποδεικνύει αυτό που λέω.
    Δεν είμαστε μπροστά σε μια παγκόσμια οικονομική αλλαγή λοιπόν, αλλά σε ένα εμπορικό τέχνασμα ή μπροστά σε μια αλλαγή περιτυλίγματος ή συσκευασίας ή ονόματος στο ίδιο προϊών για να προστεθεί αξία!
    Χωρίς πρώτες ύλες δεν υπάρχει τίποτα και οι πρώτες ύλες για να βγουν θέλουν χέρια. Ακόμα και εάν αυτά τα χέρια χειρίζονται Ρομπότ η τρακτέρ δεν παύουν να είναι χέρια και μάλιστα απαραίτητα.
    Άρα λοιπόν αυτό που χρειάζεται είναι φορολόγηση αυτής της νέας προστιθέμενης άξιας.

    Πριν προτείνω κάτι εδώ, θα επεκταθώ λίγο στον όρο καταναλωτής. Από την στιγμή που δεν μπορούμε να επιτύχουμε την «αυτάρκεια» ως άτομα η ως «οικογενειακές μονάδες» και οδηγούμαστε στην αγορά, είμαστε καταναλωτές.

    Όπως σωστά είπες είμαστε όλοι πάνω από όλα καταναλωτές. Παράγουμε πλούτο μέσα από την εργασία μας και το μέρος αυτού (του πλούτου) που μας αναλογεί το ξοδεύουμε για την αγορά προϊόντων. Εδώ είναι λοιπόν ένα θέμα που «έχει ψωμί» για την αριστερά!

    Πόσο μας αναλογεί από τον παραγόμενο πλούτο; Μήπως τυχών αύξηση του ποσοστού αυτού θα αύξανε την δυνατότητα κατανάλωσης και άρα τις επενδύσεις στο εμπόριο και στις υπηρεσίες; Να ένα ερώτημα.
    Τι κάνει η αριστερά

    Έχει καθηλώσει του μισθούς ή συνάδει στην καθήλωση τους πανευρωπαϊκά, για την προσέλκυση επιχειρήσεων. Εκτιμά ότι μέσα από την προσέλκυση επενδύσεων, θα αντλήσει νέο χρήμα και θα κάνει με αυτό αναδιανεμητική πολιτική. Αντί αυτού όταν έρθουν οι επιχειρήσεις παρατηρούμε ότι λόγο ανταγωνισμού, ερχεται ακόμα μεγαλύτερη καθήλωση ή μείωση μισθών και παροχών.
    Τίθεται το ερώτημα ποιος είναι ο ρόλος του κράτους. Κατ αμέ το κράτος πρέπει να μέριμνα στα οικονομία μόνο για την αυτάρκεια. θα εξηγηθω παρακατω!

    Το θέμα είναι ιδεολογικό και πεντακάθαρο. Δεν μας ενδιαφέρουν τα νέα μέσα παραγωγής. Θωρούμε δεδομένο ότι πλούτος θα παράγεται πάντα.

    Μας ενδιαφέρει η δίκαια μοιρασιά του παραγόμενου πλούτου με στόχο της αύξηση της Κατανάλωσης. Αυξημένη κατανάλωση σημαίνει ανάγκη για αύξηση της παραγωγής και την εξ αυτού προσέλκυση επενδύσεων .

    Βλέπεις λοιπόν ότι εάν θεωρήσουμε τον όρο καταναλωτής ως “νεοφιλελεύθερη πατάτα” τότε χάνουμε την μπάλα. Πρώτα και πάνω από όλα είμαστε καταναλωτές και υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα αυτών. Αφήνουμε στους δεξιούς να υπερασπίζονται τα συμφέροντα των επιχειρήσεων.
    Η έννοια καταναλωτής είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να ενώσει όλους εμάς τους ατομιστές, κάτω από ένα τίτλο και να μας ωθήσει σε κοινή δράση για τα συμφέροντα μας.
    Η έννοια καταναλωτής αφορά ολόκληρη την κοινωνία, το κοινό συμφέρον, την αναδιανομή του πλούτου, την μη δυνατότητα παραγωγής και άρα αυτάρκειας, μπορεί να χωρίσει μια κοινωνία σε τάξεις με ακρότητες όπως ταξική διατροφή, ενώ χωρίζει ήδη κοινωνίες σε τάξεις. Τάξεις προσδιοριζόμενες από την δυνατότητα κατανάλωσης που απολαμβάνουν

    Για όλα αυτά ο όρος καταναλωτής κρύβει τρομερό ιδεολογικό και κοινωνικό υπόβαθρο και είναι αριστερός όρος στον βαθμό που η αριστερά στοχεύει μεταξύ άλλων και στην κοινωνική συνοχή.

    Δίκαιη κατανομή πλούτου.
    Πέρα λοιπόν από την αύξηση της δυνατότητας κατανάλωσης πρέπει να γίνει προσπάθεια για μείωση τιμών. Δεν είναι ευχολόγιο αυτό που λέω και δεν γίνεται με επιδρομές στις λαικές.
    Για να πετύχεις μείωση τιμών χρειάζεσαι αυτάρκεια ή και υπερ-πρόσφορα προϊόντων και επειδή δεν μπορείς να στηρίζεσαι στις καλές προθέσεις του καιρού, στο ακριβό πετρέλαιο, στο πόσο θα κλείσει ο DAX στην Φραγκφούρτη και στο πόσο λαμογιο είναι ο έμπορας , χρειάζεσαι πέρα από συνειδητοποιημένους πανίσχυρους καταναλωτές και κεντρικό σχεδιασμό.

    Κεντρικός σχεδιασμός παραγωγής ή εισαγωγών δεν είναι μαρξισμός! Είναι ρεαλισμός! Δεν μιλώ για κεντρικά σχεδιασμένη στραγγαλισμένη οικονομία αλλά για κεντρικό σχεδιασμό παραγωγής και εισαγωγών με προϋπολογισμό εκτέλεση και απολογισμό!

    Πρώτος Στόχος η αυτάρκεια που καταρχήν και σε συνδυασμό με καταναλωτικό κίνημα θα ρίξει τις τιμές αλλά και θα δώσει ένα εισόδημα στο παραγωγό.

    Επιπλέον φορολογία κατανάλωσης. Εδώ φορολογείς και τον νέο πλούτο ή τα νέα χρηματοοικονομικά προϊοντα αλλά και παλιό πλούτο επιχειρήσεις και βιομηχανίες.

    Φόρος σε ότι αγοράζει ο καθένας. Φόρος εξ ορισμού αναλογικός για κάθε εισόδημα.
    Προφανώς Αλλιώς ξοδεύω εγώ που έχω 100 και αλλά αγοράζω σε σχέση με αυτόν που έχει 10 ή με αυτόν που έχει 200.
    Να αφήσουμε κατά μέρος τις ανοησίες ότι η φορολογία τύπου ΦΠΑ είναι κοινωνικά άδικη. Αυτή είναι η πατάτα της εποχής.

    Κοινωνικά άδικη είναι η φορολογία στην οποία το 30 % είναι χρήμα που φοροδιαφεύγει.
    Μηδενισμός της φορολογίας εισοδήματος και φορολόγηση στην κατανάλωση. Κατανάλωση που μπορείς να την προσδιορίσεις σε ακριβή και φτηνή. σε αναγκαία και πολυτελή. Κάθε ευρώ που παράγεται στο χωράφι η στο χρηματιστήριο η στην βιομηχανία ή εισάγεται ή στο τουρισμό κάπου θα ξοδευτεί . Βρες που ξοδεύεται.

    Στήσε τρόπους και μέσα για να ξοδεύεται (αν θες). Δώσε κίνητρα στις επιχειρήσεις να επεκτείνονται για να συλλέγουν περισσότερα φορολογικά έσοδα για εσένα. Δώσε και χρήμα να έχει ο κόσμος να ξοδεύει.
    Φορολόγησε την κατανάλωση και μηδένισε την φοροδιαφυγή. Εκεί που σήμερα έχεις 10 εκατομμύρια φορολογούμενους αύριο θα έχεις 2 εκ μύρια επιχειρήσεις (μόνο) για να ελέγχεις την εισ- φοροδιαφυγή.
    Ακόμα και η κατοχή πλούτου θα πρέπει να είναι αφορολόγητη καθώς και αυτά κάπου θα ξοδευτούν!
    Είναι μια ιδέα. Είναι ένας νέος τρόπος θέασης.

    Βλέπεις λοιπόν ότι ο όρος Καταναλωτής είναι το σύγχρονο εργαλείο διαλεκτικής (και) της αριστεράς. Εκεί που η δεξιά μιλά για επιχειρηματικότητα εμείς πρέπει να μιλάμε για καταναλωτές.

    Ιδεολογικά θα είμαστε μπροστά, και το κοινό μας θα είναι εν δύναμη ολόκληρος ο κόσμος.
    Αλλά είπαμε φιλοσοφικά πρώτος στόχος της ΕΕ ή της χώρας, του συνόλου ή του ατόμου τέλος πάντων, θα πρέπει να είναι η αυτάρκεια!

    Φιλοσοφικά ακόμα εάν το δούμε παραπέρα… Μετά την αυτάρκεια έρχεται η αυτονομία και μετά από αυτό η ελευθέρια. Κατόπιν η πολιτεία… Στις μέρες μας την πολιτεία θα λέγαμε η Συμμετοχική Δημοκρατία.

    Σε παρακαλώ τέλος άσε τους μειωτικούς χαρακτηρισμούς τόσο για εμένα όσο και για εσένα κατά μέρος.
    Εγώ απολαμβάνω την κουβέντα και ας είμαι «αδιάβαστος»..

    Περιμένω σχόλια σου.

    Υ/ΓΣίγουρα υπάρχει ανισότητα στην γνώση αλλά είναι η ανισότητα στο εισόδημα που στέλνει το παιδάκι στην δουλεία πριν τελειώσει την βασική εκπαίδευση.

    Πρώτος στόχος η αυτάρκεια!

    Αν δεχτω ερεθίσματα θα συνεχίσω.

Leave a Reply

Note: You can use basic XHTML in your comments. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS