Western Union- ένα μοντέλο που ταιριάζει στο ΠΑΣΟΚ;

Πρώτον δεν θέλω να κάνω διαφήμιση στην συγκεκριμένη εταιρία σε σχέση με τον ανταγωνισμό της, αλλά επειδή αυτήν χρησιμοποιώ χρόνια αυτήν ξέρω ως μοντέλο. Η συγκεκριμένη εταιρία έχει λοιπόν ένα προσόν φοβερό σε σχέση με την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας της : Βρίσκεται παντού πολλές από τις ώρες της ημέρας, χωρίς να νοιάζεται για την βιτρίνα του μάρκετινγκ και της σοβαρότητας των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Μπορεί ο καθένας να γίνει αντιπρόσωπος της χωρίς πολλές πολλές διατυπώσεις παρά με έναν υπολογιστή και ένα password (α και μια τηλεφωνική γραμμή). Δέχεται και στέλνει μηνύματα σε χρόνο ρεκόρ και πάλι με την χρήση ενός 10ψήφιου κωδικού. Δεν απαιτεί τρελλές διατυπώσεις, αλλά χρεώνει σχετικά πολλά. Γιατί όμως να μην την προτιμήσεις αφού μπορώ να στείλω τα χρήματα στον σπουδαστή γιό μου αργά το βράδυ όταν όλα είναι κλειστά;

Θα μου πείτε τώρα πια η σχέση με το ΠΑΣΟΚ; κατ αρχήν τα κοινά που θα μπορούσαν να έχουν :

Αν η πολιτική είναι υπηρεσία προς τον πολίτη, τότε θα μπορούσαν τα κοινά χαρακτηριστικά να είναι πολλά, ταχύτητα στην απάντηση σε ένα θέμα, απλότητα στην λειτουργία και επικράτηση της ουσίας ενάντι της σοβαροφάνειας και του πολιτικού μάρκετινγκ, δικτύωση πολών σημείων διαλόγου με τον χρήστη της πολιτικής, αντιπρόσωπος μπορεί να γίνει ο καθένας χωρίς δομές και οργανωμένες γραφειοκρατίες, τόσο απλά με ένα υπολογιστή και μια τηλεφωνική γραμμή (σε λίγο ούτε κι αυτή θα είναι απαραίτητη με το ασύρματο διαδίκτυο).

Δεύτερο σημείο και πολύ σημαντικό : ο καθένας θα μπορούσε να αισθάνεται εκπρόσωπος του ίδιου δικτύου, να έχει γεωγραφική αναφορά την “γειτονιά” του, όποια είναι αυτή : 4 οικοδομικά τετράγωνα ή ο κόσμος ολόκληρος αν ήταν μια ομάδα του facebook…

τρίτο σημείο κοινό : Η λειτουργικότητα οδηγεί στο αποτέλεσμα και όχι μια συντριπτική ως μέγεθος γραφειοκρατία. Μα καλά θα πει κάποιος και η δημοκρατία; ο διάλογος; η αντιπαράθεση στις απόψεις; Α εδώ θα μπορούσαμε να έχουμε άλλες ωραίες εφαρμογές : Με την ευρυζωνικότητα μια τηλεδιάσκεψη θα ήταν φτηνή και γρήγορη, μια σύσκεψη μελών μιας γειτονιάς θα μπορούσε να γίνει σε ένα σπίτι (σκέφτομαι τα γλυκά, τις πίτες και τον καφέ) και μάλιστα εναλλάξ σε σπίτια. Και τότε θα πει κάποιος άλλος : οι εισφορές στο κόμμα; τα χρήματα; οι αποσπασμένοι υπάλληλοι; οι χρηματοδότες αφανείς και εμφανείς; Και εδώ όμως σας έχω απάντηση : ε και ; ας μην υπάρχουν!!! Η ας είναι λιγότεροι σε αριθμό ή ας πάνε κανονικά στις δουλειές τους και ας σταματήσουμε τα ωραία ρουσφετάκια μας. Πρόεδρε έχεις μετρήσει πόσους αποσπασμένους από τα σώματα ασφαλείας έχει το κόμμα; Τους χρειάζεσαι όλους; Δεν νομίζω….

Α να μην ξεχάσω και το τελευταίο (μην ανησύχησετε θα συνεχίσουμε την κουβέντα….) για σήμερα : Θα υπήρχε πρόβλημα συντονισμού. Ναι θα υπήρχε, αλλά λύνεται εύκολα : 55 υπεύθυνοι ένας ανα νομαρχία. 55 που θα επισκέπτονταν τον νόμο ευθύνης τους. Και οι 55 θα έπρεπε για αν οριστούν να μην είχαν εντοπιότητα. Και θα έπρεπε να είναι εκεί για να δουν όλες τις μικρές μικρές οργανώσεις και ένα ένα τα μέλη άπαξ του διμήνου. Και αφού αυτές δεν θα είχαν γραμματέα, ούτε και πρόεδρο, αλλά θα είχαν διαχειριστή δικτύου. Τον άνθρωπο που θα έστελνε και θα έπαιρνε μηνύματα, τότε ο απεσταλμένος των κεντρικών, θα έπρεπε να τους δει όλους. Και όχι μόνο μια συνάντηση με γραμματείς τοπικών και έξω από την πόρτα. Θα χρειαζόμασταν πολλούς τοπικούς διαχειριστές. Αλλά αυτοί εκεί είναι. Στον τόπο τους. Εμείς δεν θέλουμε να τους μάθουμε. Γιατί τότε πως θα πήγαινε μεγαλοστέλεχος τάδε, με συνοδεία τις αρχές του τόπου; Ε πως θα πήγαινε ένα τηλεοπτικό αστέρι στην γειτονιά των μουσουλμάνων στην Αλεξανδρούπολη που μυρίζει και λίγο περίεργα….

Αυτό το κόμμα θα κέρδιζε εκλογές σύντροφοι. Αλλά θα έρδιζε και κάτι πιο σημαντικό : Την γνώση της χώρας που θέλει να κυβερνήσει, την τεκμηρίωση της πολιτικής θέσης και όχι τον αλαλαγμό των τηλεοπτικών παραθύρων. Και ο Πρόεδρος ας βρει τους ανθρώπους να το κάνει. Πριν το μεγάλο σόου ενός ανούσιου ακόμα συνεδρίου. Αλλά για αυτό το τελευταίο έχω να σας πω πολλά πιο κάτω…