Σήμερα επ ευκαιρίας μιας εκδήλωσης της πρωτοβουλίας ΜΚΟ για το Σύνταγμα που θα διεξαχθεί το Σάββατο στο Ζάππειο στο πλαίσιο του Money Show (ειρωνεία άραγε;) θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα θεματάκια :
1. Η Κοινωνία των Πολιτών άσχετα από το αν κατοχυρώνεται ο ρόλος της με μια συνταγματική αναφορά, έχει θέση και άποψη συνολικά σε μια αναθεωρητική διαδικασία. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για την δική μας εγχώρια αναθεωρητική διαδικασία αλλά και για την Ευρωπαϊκή Συνθήκητης Λισσαβόνας. Αλλοίμονο αν δεν έχει τέτοιο ρόλο σε κορυφαίες πολιτειακές διαδικασίες!
2. Μια πρωτοβουλία των ΜΚΟ για το Σύνταγμα θα πρέπει να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μόνιμης διαβούλευσης των μη ενταγμένων κομματικά, κοινωνικών δυνάμεων, με τις διαδικασίες διαμόρφωσης του κορυφαίου νομοθετήματος της χώρας. Θα πρέπει δε να βρει τρόπους και διαδικασίες να τους δώσει “χώρο” και “πολιτικό χρόνο”, να συμμετάσχουν και να διατυπώσουν τις απόψεις τους. Αυτός είναι ο χαρακτήρας της πρωτοβουλίας κατά την δική μου ταπεινή άποψη ενός απλού μέλους της.
3. Η ανάπτυξη του διαλόγου ακόμα και για τον κατοχυρωμένο ρόλο των ΜΚΟ στο Σύνταγμα περνάει από την διαδικασία συζήτησης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, του οποίου όπως ξέρετε συμμετέχω ενεργά σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες ώστε να κυρωθεί με δημοψήφισμα από όλα τα κράτη μέλη και όχι από μια διαδικασία 3ημερης συζήτησης. Αυτή την φορά όπως και στο προηγούμενο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο να αναδείξουμε όλα τα μεγάλα ζητήματα που θίγει, όχι μέσα από έναν διάλογο τηλεοπτικών παραθύρων, αλλά περισσότερο με peer to peer προσεγγίσεις. Αυτό θεωρώ ότι είναι μια μέγιστη ευθύνη της Κοινωνίας των Πολιτών, 5 χρόνια μετά της διαδικασίας ενημέρωσης του προηγούμενου Συντάγματος, στην οποία συμετείχαμε όλοι.
4. Ο δημόσιος διάλογος δεν διασφαλίζεται με εκδηλώσεις τύπου Money Show. Συμ-πολίτες μου το ψάχνετε λάθος. Χρειάζετε πια πιο οργανωμένη μορφή (να συζητήσουμε τον τύπο της) διαλόγου, με πιο σύγχρονα μέσα, για να εξασφαλίζουμε μεγάλη συμμετοχή ανθρώπων. Μην ψάχνουμε συνέχεια νομιμοποίηση (institutional legitimacy) από τους πολιτικούς χώρους, που αυτή την στιγμή σωσίβιο στην Κοινωνία των Πολιτών ψάχνουν, για να νομιμοποιθούν οι ίδιοι σε μια Κοινωνία που τους γυρίζει την πλάτη.
Με βάση αυτές τις σκόρπιες ιδέες μου, προτείνω και την ουσιαστική αναβάθμιση της ΜΚΟ Πρωτοβουλία για το Σύνταγμα και την παράλληλη ανάπτυξη δράσης και πρωτοβουλιών για την ψήφιση της Αναθεωρημένης Συνθήκης. Στο δικό μου μυαλό αυτά πάνε μαζί!!!
Σήμερα αναγκαστικά θα γράψω για Ζαχόπουλο αλλά κυρίως για να επισημάνω αυτά που δεν λέγονται :
1. Η υπόθεση Ζαχόπουλου εξελίσσεται όπως ακριβώς θα ήθελε η κυβέρνηση. Συζητάμε όλες τις ασημαντότητες των τηελεοπτικών σταρ- δημοσιογράφων και δεν αγγίζουμε την ουσία του προβλήματος (που δεν είναι ούτε καν ο Ζαχόπουλος…)
2. Θα έπρεπε με πλήρη συναίσθηση του προβλήματος όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ζητήσουν :
α. Τον πλήρη κατάλογο των αποχαρακτηρισμών της τελευταίας 4ετίας. Και αυτός να ανακοινωθεί στο διαδίκτυο ώστε όλοι μας να σχολιάσουμε και να κρίνουμε. Αν τα ΜΜΕ τα παίρνουν με διάφορους τρόπους και λένε αλλ’ αντ’ άλλων, οι ιστολόγοι όχι και άρα έχουμε την ευκαιρία της εναλλακτικής ενημέρωσης. Βέβαια πιστεύω ότι μα όλοι οι του ιστολογείν θα το ήθελαν αυτό.
β. Εκείνο το “έργο Πολιτών” που τόσο καιρό είναι στο απυρόβλητο, μήπως ήρθε η ώρα να μας δώσει απολογισμό και να πει τι ακριβώς έχει κάνει με περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ που έχουν ξοδευτεί τόσα χρόνια; Δεν υπονοώ τίποτα κακό. Απλώς έναν απολογισμό βρε παιδιά.
γ. Πέραν των καλών ή κακών χρηματοδοτήσεων από το Υπουργείο Πολιτισμού (έτσι κι αλλιώς και την περίοδο ΠΑΣΟΚ τα ίδια γινόντουσαν….) θα έπρεπε να συζητήσουμε λίγο τι ακριβώς στρατηγικό σχέδιο εξυπηρέτησαν αυτές οι χρηματοδοτήσεις; Τα πρόσωπα και οι φορείς δεν έχουν σημασία, αν όλα ήταν σύμφωνα με ένα σχέδιο για τον πολιτισμό.
δ. Τι επιπτώσεις έχει η υπόθεση Ζαχόπουλου στο Δ ΚΠΣ (αλλιώς ΕΣΠΑ). Η ΕΕ δέιχνει ευαισθησία τώρα σε θέματα διαφάνειας όπως και κατά την προηγούμενη περίοδο που την διαχείριση είχε το ΠΑΣΟΚ; Η τελικά να καταλήξουμε όλοι ότι και εκεί υπάρχει ένα παιχνίδι συσχετισμών πολιτικών και “φίλων ” και “ημέτερων”;
ε. Τι θα κάνουν οι ευρωβουλευτές της αντιπολίτευσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Πως η υπόθεση Ζαχόπουλου θέτει σε κρίση το πλαίσιο της αναθεωρημένης συνθήκης; Γιατί οι Έλληνες πρέπει να το συζητήσουν και να αποφασίσουν με γενική καθολική ψηφοφορία τι Ευρώπη θέλουν; (αλλιώς δημοψήφισμα).
Η χλιαρή στάση συνολικά της αντιπολίτευσης που θα έπρεπε να είναι πέραν ηθικολογίας και “θεατρινισμών” για σεξουαλικές συμπεριφορές, που κάνουν την όλη ιστορία reality show, τι σηματοδοτεί για τον πολίτη; Όλοι το ίδιο είμαστε; Και άντε και ανακαλύψαμε τι έφταιξε και τι έγινε. Ποιός ποιά εγγυάται στον πολίτη ότι σε όλο τα ίδια και τα ίδια θα είμαστε; Φτιάξαμε μαι “προκρούστεια ηθική” στην πολιτική μας λογική και τώρα όλοι είναι θύματα αυτού που έφτιαξαν. Πως θα βγούμε από αυτή την κρίση που είναι βαθιά ηθική; Πόσες άλλες συμβασιούχες είναι διαθέσιμες για σεξ έναντι ανταλλαγμάτων; Πόσα κυκλώματα συμφερόντων είναι έτοιμα να παγιδεύσουν ανθρώπους στο όνομα μιας προτεσταντικής ηθικής της πολιτικής; Προτεσταντικής με την Webber έννοιας;
Πάντα πίστευα ότι η πολιτική δεν είναι θέμα ηθικής. Η δική μου μαρξιστική ανάλυση λέει ότι είναι θέμα συσχετισμού δυνάμεων και συμφερόντων σε μια κοινωνία. Η όλη υπόθεση Ζαχόπουλου αναδεικνύει πια και τα νέα σκλαβοπάζαρα εργαζομένων, που στο όνομα της καλύτερης ζωής είναι “έτοιμοι για όλα”…. Αυτό δεν ανησυχεί κανένα; Δεν βλέπουμε πρόβλημα σε αυτή την κοινωνική στάση;
Ελίζω σε έναν διάλογο πάνω σε όλα αυτά και όχι στο ποιός έδωσε το DVD. Αυτό μου είναι παγερά αδιάφορο. Και υπόθετω ότι όλοι οι συν-ιστολόγοι, αν θέλουμε να διαφοροποιηθούμε από το αδιέξοδο της “θεσμικής” ενημέρωσης, πρέπει να συμβάλλουμε σε αυτό. Αναμένω………
γράφω από το παρίσι σήμερα. Μετά από μια συνάντηση για ένα πρόγραμμα της ΕΕ, που απεύθυνεται σε Δήμους. Και στη συνάντηση ήταν παρόντες δήμοι και ερευνητικά κέντρα και μεγάλα ευρωπαϊκά ιδρύματα. Και απογοητεύτηκα!!!
Έβλεπα δήμους από την Ισπανία και την Ιταλία, την Σουηδία και την Γερμανία, την Πολωνία (τα νέα αγαπημένα παιδιά της Ευρώπης) και την Πορτογαλία και σφιγγόταν η καρδιά μου. Δήμοι που σκοτώνονται μεταξύ τους για την συμμετοχή τους σε προγράμματα για την οικονομίας της γνώσης, με συγκεκριμένα πολιτικά οράματα για την στέγη, το περιβάλλον, τις συγκοινωνίες. Δήμους που συζητάνε πως θα μεταφερθούν από τις περιοχές υπό ανάπτυξη στον σκληρό οικονομικό πυρήνα της ανταγωνιστικής οικονομίας. Δήμους που αποζητούν όχι χρηματοδότηση για πεζοδρόμια και φωτισμούς αλλά για νεά χωροταξικά σχέδια, για περισσότερες εμπορικές συνεργασίες, για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και την προσέλκυση μιας νέας πανευρωπαϊκής εργατικής δύναμης.
Και εμείς στην Ελλάδα τι; Πρώτον τώρα πια είμαστε πραγματικοί παρείες της ΕΕ. Σημασία δεν μας δίνουν πια, αλλά και τίποτα δεν περιμένουν από εμάς. Βαρέθηκαν παι να ακούνε για την μιζέρια των λαθών μας, της κακοδιαχείρισης μας, των δικαιολογιών περί άγνοιας και προσαρμογών, από μια χώρα που είναι πια από τα παλιά κράτη μέλη. Οι Δήμοι που εκπροσωπούνται ανίκανοι να εξηγήσουν ότι το νομικό παλίσιο στην Ελλάδα είναι απαγορευτικό, ότι το διαχειριστικό πλαίσιο απαράδεκτο, ότι το Δ ΚΠΣ τους ζητάει να κάνουν άλματα, μετά από τόσα χαμένα βήματα για τόσα πολλά χρόνια. Και μελαγχόλησα. Γιατί όταν είσαι εδώ το μέλλον στην Ελλάδα φαίνεται ζοφερό. Γιατί μετριέσαι και φαίνεσαι λίγος. Γιατί χώρες που ήταν φτωχές και κακόμοιρες άδραξαν και την πιο μικρή ευκαιρία και τώρα έχουν μεπι στην τροχιά ανάπτυξης. Γιατί η αυτοδιοίκηση έχει άλλο πια περιεχόμενο και αναζητήσεις.
Ενώ εμείς στην φοβερή χώρα μας έχουμε κι άλλο χρόνο για χάσιμο και άλλους πόρους που θα ξοδευτούν για την εξαγορά dvd με σκανδαλιστικό περιεχόμενο. Γιατί μπορούμε να δαπανήσουμε κάποια εκατομμύρια ευρώ στα πόδια μιας συμβασιούχου. Υπάρχει ελπίδα; Έχουμε την ευκαιρία ακόμα μια φορά. Ποιός θα σταθεί όρθιος και θα δώσει λύσεις; Ποιός δεν θα αφήσει και αυτή την εξαετία να πάει χαμένη; Αντί για σκάνδαλα ήρθε η ώρα για δουλειά. Και πρέπει να κινηθούμε με χίλια….αλλά με αυτή την κυβέρνηση;
Διαβάζψ σε πρώτη ανάγνωση το κείμενο που παράχθηκε από τον Μίμη Ανδρουλάκη με τίτλο 70 +1 Θέσεις για την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Ενώ έχω ανακκοινώσει την αποχώρησή μου από τον προσυνεδριακό διάλογο, δεν μπορώ παρά να αισθανθώ δικαιωμένος από αυτές τις θέσεις :
1. Υπάρχουν ωραίες εκφράσεις που επιβάλλουν ένα άλλο ύφος πολιτικού λόγου, πιο κοντά στην γλώσσα μας και αυτά που λέμε όλοι καθημερινά. Αυτό είναι νομίζω πρωτίστως η σημαντικότερη συμβολή του Μίμη. Εύγε!!!
2. Υπάρχει μια υιοθέτηση θέσεων που έχουμε παρουσιάσει κατά περιόδους σε αυτό το ιστολόγιο. Μάλιστα θα έλεγα ότι υπάρχει και υιοθέτηση εκφράσεων ολόκληρων. Μου άρεσε αυτό!!!
3. Μου αρέσει ότι αντιγράφουν το μοντέλο του Πράσινου Κόκκινου Κόμματος των Ολλανδών Οικολόγων. Το πράσινο κόκκινο κίνημα είναι η λύση και εμείς εδώ το έχουμε στηρίξει απείρως τους τελευταίους μήνες. Και επιτέλους αναγνωρίζεται ότι η μόνη λύση είναι η ενιαία μεγάλη αριστερά. Το φιλελεύθερα ολισθήματα (στη βάση ενός ρεαλισμού αγοράς) συγχωρητέα προς το παρόν!!!!
Παρ όλα αυτά θα ήθελα σήμερα να κάνω μια κριτική στο κεφάλαιο 15 για την κλιματική αλλάγή και τις νέες παγκόσμιες ισορροπίες. Το πρόβλημα σωστά επισημαίνεται για την ΜΕΤΑ ΚΥΟΤΟ εποχή, ένας πράσινος φόρος είναι αναγκαίος στη βάση του “ο ρυπαίνων πληρώνει”, αλλά…… Για να λειτουργήσει ένας τέτοιος φόρος θέλουμε έναν παγκόσμιο μηχανισμό αποδοχής του και συντονισμού στην εφαρμογή του. Αλλιώς θα πάμε σε νέα μορφή dumbing. Η σύνδεση του με την χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος είναι ενδιαφέρουσα σκέψη, θα απαιτήσει όμως μια εκ βάθρων αναδιάρθρωση των οικονομικών δραστηριοτήτων και άρα την συλλήβδην απόρριψη του προς συζήτηση Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου. Θα ήθελε μια “άλλη” οικονομία. Και βέβαια το κυριότερο : Ότι το κράτος που ρυπαίνει πιο πολύ από όλους μας ότι θα φορολογείται ισότιμα με όλους τους άλλους οικονομικούς συντελεστές. Υπάρχουν και συμπληρωματικές ιδέες ως προς την εφαρμογή ενός πράσινου φόρου, αλλά…………εγώ έχω αποχωρήσει!
Το Σαββατοκύριακο το ΠΑΣΟΚ πρώτο από τα αριστερά κόματα θα κάνει μια πρόβα τζενεράλε του Συνεδρίου του. Ε είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν συγκεκριμένα θέματα που δεν θα συζητήσει :
Ασφαλιστικό : Η κυβέρνηση προχωρά στην τμηματοποίηση της μεταρρύθμισης της, συζητά με τμήματα ασφαλισμένων, υπόσχεται και τάζει, αλλά ζυμώνει και τις ρυθμίσεις της, με στόχο όπως είπε η νέα Υπουργός Εργασίας “την εξίσωση των συντάξεων προς τα πάνω” !!!!. Εντυπωσιακό. Κάθε μέρα βγαίνουν στην επιφάνεια όλο και περισσότερα μίνι “σκάνδαλα” δομημένων-απαξιωμένων ομολόγων, αλλά τι αξία έχουν αυτά μπροστά στην λγνεία ερωτικών φωτογραφιών του Ζαχόπουλου. Η κυβέρνηση κέρδισε και πάλι παρασύροντας το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ στην διαφανο-σκανδαλο-λασπολο-γία. Χάνοντας και τα ουσιαστικά ερωτήματα.
Κλιματικές Αλλαγές : Τα θέματα που ανακύπτουν καθημερινά δεν παίζουν πουθενά. Μάλλον το κλίμα περιμένει την αριστερά να τα βρει και μετά να αλλάξει. Βλέποντας και εκείνο το φοβερό “Αλλάζουμε, αλλάζουμε”, προσπαθώ να καταλάβω πόσο ακόμα θα κλείνουμε τα μάτια στο γεγονός ότι ο κόσμος ολόκληρος αλλάζει και μάλλον άσχετα από το αν θα αλλάξουν τα πολιτικά κόμματα. Καμμιά συγκεκριμένη παρέμβαση θα κάνουμε; Καμμιά συγκεκριμένη πρόταση θα δούμε;
Ιδιωτικοποιήσεων συνέχεια : Μετά από ΟΤΕ, Τράπεζες και ΟΑ τώρα και λιμάνια. Ο Βουλγαράκης σε χρόνο μηδέν τα ξεπούλησε και οι μόνοι που το κατάλαβαν ήταν οι λιμενεργάτες και ο Νομάρχης Πειραιά. Μια χαρά! Έτσι κι αλλιώς οι υποψήφιοι του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ δεν είναι από πόλεις με λιμάνια και ο Τσίπρας δεν είναι από νησί. Το ΚΚΕ έτσι κι αλλιώς πάντα είναι εκεί. Οι υπόλοιποι ασχολούνται με δαχτυλίδια. Α ναι και “συμμετοχικές” ιδιωτικοποιήσεις!!!
Εκτέλεση Προϋπολογισμού 2008 : Ο Αλογοσκούφης περνάει φορολογικούς νόμους, κλείνει συμφωνίες με Microsoft, οργιάζει σε επίπεδο εκτέλεσης προϋπολογισμού, δεν ετοιμάζει το ΕΣΠΑ (Δ ΚΠΣ) και βέβαια χαμογελά ειρωνικά όταν ακούει για καταγγελίες στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου (ο μόνος που προσεύχεται να κρατήσει ο ντόρος κανα 2μηνο ακόμα).
Μεταρρύθμιση στο Πανεπιστήμιο : Ε αυτό πια ποιός το θυμάται; ΑΛήθεια το ΠΑΣΟΚ τι θέση έχει; Αν έχει λέμε τώρα!
Συνταγματική Αναθεώρηση : Καλά σοβαρά μιλάτε; “Σε 33 χρόνια θα λιώσουν οι πάγοι” το είχα βάλει υπότιτλο στο blog μου πριν κανά 2μηνο. Ε πρέπει να το διάβασε Η Αριστερά και να διαλογίζεται μεταφύσικα πια περί πολιτικής. Αφού όλοι θα χαθούμε ακόμα και ο νόμος Ρέππα τι νόημα έχει κλπ…. Σημαντικά εωτήματα για τη μέλλουσα ζωή.
Μετά από όλα αυτά ο κόσμος έχει 2 λύσεις : Η μια να εκτινάξει το ΚΕΕ ως μόνο λειτουργούντα παράγοντα της Αριστεράς στα ύψη! Σύντροφε ερυθρέ σε βλέπω στα ντουζένια σου.
Η άλλη να πάει στην έντιμη δεξιά του Καρατζαφέρη. Ο οποίος ως μεγάλη γάτα, έκανε ρελάνς στηρίζοντας Καραμανλή και λέγοντας ότι τον προτιμά από μια πιο φιλοαμερικανική κυβέρνηση ΓΑΠ. Δηλαδή το ΛΑΟΣ αποφάσισε να γίνει το αντίπαλο δέος στην επέλαση του Μητσοτάκη στην ΝΔ. Ε άντε με το καλό και η συμπαράταξη Καραμανλη και λοιπών δεξιών και ακροδεξιών δυνάμεων.
Μήπως ο Παλλαντζάς όταν αυτοκτόνησε στο Παρίσι τότε κάτι ήξερε;
Τέλος για το 2008 δεν έβαλα αρκετά τραγουδάκια και τώρα ξεκινώ με το Nessun Dorma = Κανείς δεν Κοιμάται..!!! Σε μια από τις πιο παράξενες εκτελέσεις του : pavarotti & Deep Purple στην συναυλία για τα παιδιά στο Αφγανιστάν. Από το οποίο και σας υπόσχομαι μια συλλογή φωτογραφιών στο προφίλ μου στο faceBook για όσους το χρησιμοποιείτε!
Όταν είπα ότι εγκαταλείπω το ΠΑΣΟΚ δεν ενοούσα σύντροφοι ότι εγκαταλείπω την ενασχόλησή μου με τις πολιτικές εξελίξεις ή ακόμα περισσότερο με τις εξελίξεις στον αριστερό χώρο. Η αποχώρησή μου από το ΠΑΣΟΚ, όπως εξήγησα τηλεφωνικά και ηλεκτρονικά σε φίλους και συντρόφους έχει συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά :
1. Το ΠΑΣΟΚ στην δεδομένη του μορφή και με την σύνθεση των οργάνων προς το συνέδριο θα φέρει μαι από τα ίδια και θα έχει πάλι σαν αποκλειστικό σκοπό την λαφυραγωγία της εξουσίας. Άρα τα προ 11/11/2007 για μια νέα “επαναστατική” προσέγγιση πάνε περίπατο.
2. Δεν μας έφταναν τα παλιότερα τώρα έχουμε αποκτήσει και νέους ηγετίσκους να αναδύονται σηματοδοτώντας πόσο άρρωστος είναι πια ο χώρος.
3. Οι προσπάθειες καπελώματος και κατευθυνόμενης προπαγάνδας μέσω των ιστολόγων (φαινόμενο που δυστυχώς χτυπά και τον Τσίπρα) είναι μη αποδεκτή πρακτική από την δική μου πλευρά και δεν προτίθεμαι να την ακολουθήσω. Ντρέπομαι και για συντρόφους και συν-ιστολόγους που το αποδέχονται.
4. Μετά και την συνέντευξη Τσίπρα και την σχετική μου απογοήτευση, έχω καταλήξει ότι η χώρα έχει πρόβλημα διακυβέρνησης της. Σε αναλογία ζούμε το 1989 και την περίοδο Κοσκωτά. Και εδώ πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ με την απραξία του και την ατολμία του είναι πια το άλλοθι του Καραμανλή.
5. Η Αριστερά πρέπει να ρίξει αυτή την κυβέρνηση. Δεν το αντέχει πια ο τόπος. Για να γίνει αυτό όμως απαιτείται πια ένα σχήμα συλλογικό και ένας ευρύτερος πολιτικός και κοινωνικός σχηματισμός. Σε αυτή την βάση ούτε ο Βενιζέλος ούτε και ο Γιώργος ο Παπνδρέου καταφέρνουν να το επιτύχουν. Την λύση πρέπει να την βρει συνολικά η αριστερά. Και να αναδείξει την συλλογική της ηγεσία. Το ΠΑΣΟΚ είναι πια συνισταμένη και μέρος του προβλήματος.
6. Η κυβέρνηση αυτή είναι μειοψηφική στον λαό. Ας την κάνουμε και μειοψηφική στο Κοινοβούλιο. Γιατί αυτή την στιγμή και στελέχη της ΝΔ είναι εγκλωβισμένα στο αδιέξοδο της πολιτικής του Καραμανλή. Το πτώμα σάπισε πια και κανένας δεν θέλει να μυρίζει την σαπίλα!!!!
Έχω να προτείνω και μια στρατηγική διεξόδου από την κρίση :
α. Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζητάνε την παραίτηση της κυβέρνησης με κοινή πρόταση μομφής.
β. Ας προσωποποιήσουμε τις ευθύνες και των βουλευτών της συμπολίτευσης. Έτσι ώστε στο μέλλον να έχουν αναλάβει προσωπικά την ευθύνη στήριξης αυτού του αδιέξοδου για την χώρα.
γ. Να σχηματιστεί κυβέρνηση και με το ΛΑΟΣ μέσα για 2 μήνες, όπως ακριβώς και το 1989. Και να προκηρυχθούν εκλογές που όμως να έχουμε όλοι τον χρόνο να αναπτύξουμε θέσεις και απόψεις και όχι εκλογές των 15 ημερών.
δ. Η αριστερά να διαμορφώσει την συνολική της κυβερνητική πρόταση. Φτάνει η διαμαρτυρία, εδώ υπάρχει η ευκαιρία για μια πραγματική αριστερή κυβέρνηση στην χώρα. Εκεί όμως να συμετέχουν τα αριστερά κόμματα στο συνολό τους, το ΠΑΣΟΚ να είναι συνιστώσα και όχι επικεφαλής και ο υποψήφιος Πρωθυπουργός να είναι η προσωπικότητα που μπορεί να ενώσει την αριστερά.
Όλα τα παραπάνω είναι πια αναγκαιότητα και υποχρέωση όλων των σκεπτόμενων πολιτών. Δεν έχει πια η χώρα την πολυτέλεια να περιμένει τα καπρίτσια, τις αδυναμίες και τις ελιτίστικες απόψεις των γνωστών αθηναϊκών κύκλων. Τώρα εχουμε μαι ευκαιρία. Όταν η σήψη φτάσει στο απροχώρητο δεν βλέπω πως θα συγκινούμε πια τον κόσμο να ακούσει.
Μετά και την ανακοίνωση των ονομάτων χθες των διευρυμένων οργάνων μέχρι το συνέδριο , μια αμφιβολία που μου τριβέλιζε το μυαλό μου έγινε βεβαιότητα : Αυτός ο χυλός δεν δένει με τίποτε. Για τον λόγο αυτό δεν νομίζω ότι υπάρχει νόημα να ασχοληθεί κάποιος με τα τεκταινόμενα στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Γιατί οι ίδιοι άνθρωποι της αποτυχίας με την πρόσφατη νομιμοποίησή τους θα οδηγηθούν σε μια νέα αποτυχία.
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέλεξε και αποφάσισε. Αυτή την φορά έχει και την αποκλειστική ευθύνη των επιλογών του. Χωρίς άλλοθι, χωρίς συνομωσίες και χωρίς αντιξόοτητες. Εύχομαι να έπραξε το σωστό, αλλά προσωπικά δεν έχω κανένα ενδιαφέρον για το αποτέλεσμα.
Δεν μπορώ να ευχηθώ ούτε καλή επιτυχία σε φίλους και συντρόφους του ιστολογείν. Στο παρόν σχήμα μάλλον τα αποτελέσματα θα είναι μηδαμινά και η παρουσία τους νομιμοποίηση προσφέρει. Το καλύτερο είναι η επιλογή της σιωπής και ο διάλογος με την κοινωνία.
Θα ήταν πολύ καλό μαζί με τον Ζαχόπουλο να είχαν πέσει και ιδέες και συμπεριφορές :
1. Η υποκρισία της σεμνότητας και ταπεινότητας. Μετά από μια μάχη με δαίμονες και μάγισσες της διαφθοράς 4 χρόνια τώρα, αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα πια είναι βαθιά κοινωνικό. Δεν δικαιολογώ κάποιον για τις πολιτικές του ευθύνες. Αλλά θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση όχι μόνο η πολιτική ευθύνη του Ζαχόπουλου, αλλά και πόσο αδίστακτα πια κάποιοι είναι διατεθιμένοι να εκβιάσουν ένα σύστημα εξουσίας αλλά και να εκβιαστούν από αυτό.
2.Το δεύτερο που μου κάνει εντύπωση είναι η προθυμία όλων να σχολιάσουν την σεξουαλική συμπεριφορά κάποιου περισσότερο από την πολιτική του. Και έχει αρχίσει τώρα μια άλλη δαιμονολογία. Υπάρχει μια σπείρα εκβιαστών….Όπως αύριο θα υπάρχουν τρομοκράτες….Αναρχικοί και ότι άλλο μας προκύψει!
3. ότι ο εναγκαλισμός και η εξάρτηση των πολιτικών από τα καθεστηκυία μέσα ενημέρωσης θα τους κάνουν κα΄θε φορά ευάλωτους σε όλα τα μη πολιτικά ζητήματα και συμπεριφορές. Ακόμα και τώρα στα καφενεία και στις ταβέρνες με το παραπάνω κρασάκι των εορτών, η συζήτηση είναι για τις κασέτες και όχι τις απαλλοτριώσεις, τους αποχαρακτηρισμούς, τις χρηματοδοτήσεις, την ανυπαρξία μιας πολιτικής σοβαρότητας για τον πολιτισμό.
4. Η ανευθυνότητα στη διαχείριση του Γ ΚΠΣ όπως και του Α και του Β και του ΕΣΠΑ που έρχεται. Η φοβερή αντίληψη ότι τα λεφτά είναι από την ΕΕ, άρα μια χαρά να τα φάμε να δουλέψουμε και τους κουτόφραγκους που μας τα δίνουν. Λες και τα χρήματα δεν είναι πάλι δικά μας. Λες και δεν πληρώνουν όλοι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι τα φεστιβάλ και τις ταινίες ανθρώπων σε αυτή την χώρα. Και όλα αυτά που λέγονται τώρα δεν θα επηρρεάσουν την διαχείριση των χρημάτων που είναι να έρθουν; καταλαβαίνουμε ότι η ΕΕ θα είναι πιο σκληρή και άτεγκτη στην αποπληρωμή των προγραμμάτων; Και τι θα γίνει όταν με τέτοιες ανευθυνότητες θα χαθουν πάλι πόροι απαραίτητοι για την επιβίωση της οικονομίας της χώρας;
Και μέσα σε όλα ήρθε ο σεισμός….Που πάμε και στοίχημα ότι για την κυβέρνηση θα είναι Σωσμός επικοινωνιακά. Γιατί τώρα ήρθε η ευκαιρία να σφαχτούν πάλι σεισμολόγοι, περιβαλλοντόλογοι και ειδήμονες. Και να αποσυρθούν οι δικηγόροι, οι πολιτιστικοί μας παράγοντες και τα απολογούμενα στελέχη της ΝΔ από τα κανάλια. Γιατί οι σεισμοί δεν έχουν κομματική τοποθέτηση και χώρο για αντιπαράθεση.
Στο τέλος όμως παραμένει μια πικρή γεύση για την χώρα….Το αδιέξοδο της πολιτικής μας ζωής. Η αμφισβήτηση της ελπίδας μας πια για μια ανανέωση και αλλαγή. Η μελαγχολία για το μέλλον και η απαισιοδοξία ότι η πολιτική και τα κόμματα προσφέρουν λύσεις. Και αυτό πια είναι επικίνδυνο….αν δεν αλλάξουμε κάτι ΧΘΕΣ!!!!!
Και με το Νέο Έτος μπήκαμε στα προβλήματα που είναι όμως “παλιά”. Η χρονιά πέρασε και :
Η Ολυμπιακή δεν έκλεισε, δεν πουλήθηκε, συνεχίζει να απολύει και να προσλαμβάνει συμβασιούχους σε ομηρία, και το δημόσιο συνεχίζει να μην καταβάλλει αυτά που της χρωστάει. Αντίθετα προτιμά η παρούσα κυβέρνηση να την οδηγεί σε συνεχή δανεισμό.
Το ασφαλιστικό συνεχίζει να πηγαίνει στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα και η κυβέρνηση ετοιμάζεται να καταθέσει νομοσχέδιο. Η στρατηγική της είναι η κατά φέτες υποβολή προτάσεων και ρυθμίσεων. Και βέβαια κανείς δεν μιλά για την πραγματική αιτία του προβλήματος στο ΙΚΑ. Τη διαχείριση του κλάδου υγείας.
Ο Τσίπρας έρχεται και επικοινωνιακά κερδίζει πριν καν τον δούμε. Η στρατηγική μη προβολής και άρα μη φθοράς, καλή είναι, αλλά ρε παιδιά δεν μάθατε από εμάς. Ενίοτε ο ψηφοφόρος τσιμπάει και με τις δημόσιες σχέσεις, αλλά όλοι θα πάτε και στη λογική Καραμανλή; Δεν κάνω τίποτα, δεν ενοχλώ κανέναν και χειρίζομαι μόνο την επικοινωνία, όχι την χώρα!!! Εύγε αν είναι αυτός ο στόχος. Να μαζέψουμε το απόλυτο τίποτα μπας και πείσουμε ότι θα κυβερνήσουμε καλύτερα.
Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν στα 3 αυτά μέτωπα καλείται τώρα να απροσανατολιστεί πάλι και να σφυροκοπήσει στο θέμα Ζαχόπουλου. Μπαίνουμε λοιπόν σε έναν πειρασμό να ακολουθήσουμε πάλι την επικοινωνιακή στρατηγική του κυρίου Ρουσόπουλου. Γιατί το θέμα ηθικής τάξης υπάρχει και συμφωνώ. Αλλά η υπόθεση Ζαχόπουλου πάει αλλού από εκεί που είναι οι πραγματικές του διαστάσεις. Επίσης το να χτυπάς πριν ολοκληρωθεί μια διαδικασία παίρνεις και το ρίσκο στο τέλος να βγεις εσύ εκτός θέματος. Τέλος η καυτηρίαση του θέματος, τηλεοπτικά δεν θα φέρει τίποτα. Είναι η λογική΄του όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες.Την ίδια ώρα η Πετραλιά μιλάει με τους οικοδόμους και πάει να κλείσει το θέμα των βαρέων και ανθιυγεινών κάτω από την πίεση των εργολάβων για υψηλό κόστος εισφορών!!!! Ε ποιά μάχη δίνουμε τελικά;
Η αριστερά στέκεται στη γωνιά περιμένοντας ότι νομοτελειακά θα εισπράξει τη φθορά, της κοκορομαχίας για τον Ζαχόπουλο, των 2 μεγάλων. Το μεν ΚΚΕ δεν ασχολείται πέρα από το σημείο που πρέπει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει να πανηγυρίσει τον Τσίπρα του. Δεν θα τον βγάλει ως κατίνα στα κανάλια και άρα θα έρθει στο σωστό timing ώστε να δείξει ακόμα πιο έντονα την διαφορετικότητα της life style πολιτικής (politics illustrated…). Η γενιά του ΚΛΙΚ στην εξουσία!!! Την ίδια ώρα ο αδερφός Αλαβάνος στο ΤΕΕ καταπίνει μαζί με το “ανούσιο” ΠΑΣΟΚ το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο του Σουφλιά
εξελίσσεται πολύ ενδιαφέρον. Χθες απάντησε ο Διευθυντής της Εφημερίδας ως εξής :
Σε ότι αφορά το άρθρο “Μη βαράτε τον πιανίστα”, όπως σήμερα εξήγησα στον κ. Κούκιο, έφθασε στην εφημερίδα, όπως και πολλά άλλα, από τον Τομέα Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ. Θεώρησα, και ίσως εδώ είναι το μεγάλο μου σφάλμα, ότι όπως στο παρελθόν έτσι και τώρα μου εστάλη ένα άρθρο για δημοσίευση. Από… κεκτημένη ταχύτητα δεν μου πήγε στο μυαλό ότι το άρθρο με την υπογραφή Θέμης Λαζαρίδης δεν ανήκει στον κ. Λαζαρίδη αλλά είναι κείμενο του κ. Κούκιου!!!
Ειλικρινά δεν ξέρω πόσοι από σας θα σκεφτόσασταν ότι θα μπορούσε να συμβεί ένα τέτοιο μπέρδεμα για να το ψάξετε.
Παρόλα αυτά θα έπρεπε να το είχα διασταυρώσει.
Ζητώ συγνώμη γιατί η εφημερίδα την οποία διευθύνω στάθηκε αφορμή να γίνει ένα τέτοιο μπέρδεμα. Αλλά που να το φανταστεί κανείς!!!
Εγώ θα πω απλώς ότι αν το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να διαχειριστεί υπεύθυνα ούτε τέτοια μικροθέματα επικοινωνιακά τότε τι συζητάμε για στρατηγικές και άλλες να μην πω τι πρωϊ πρωϊ. Εύγε Σύντροφοι του τομέα επικοινωνίας σκίσατε πάλι.
Η απάντηση στην εφημερίδα δε : Ούτε και αυτό μειώνει την έλλειψη δεοντολογίας εκ μέρους σας. Αποδέχομαι την συγγνώμη σας! Αρκεί όμως να διορθώσετε τώρα το λάθος και τουλάχιστον να βάλετε τον σωστό συγγραφέα.
Blogger with many friends around the wolrd, writing on politics, environment, EU affairs and last but not least…….human relations!!! Independent and searching for people with an opinion and with less compromise posible.
Sotiris Koukios
blogger με πολλούς φίλους ανά τον κόσμο, γράφει για πολιτική, περιβάλλον, Ευρωπαϊκή Ένωση και το πιο σημαντικό…ανθρώπινες σχέσεις!!! ... Συνεχίστε την ανάγνωση »
