Press.gr η μεγάλη από-….κάλυψη
Φασαράι μεγάλη από την Κυριακή για το press.gr. Ξαφνικά και μετά από μαι τετραετία περίπου που εμφανίστηκαν τα πρώτα blogs έχουμε τέτοια αντιπαράθεση ως προς το τι είναι ρπσβολή της προσωπικότητας και συκοφαντία από τα ιστολόγια. Από την άλλη μεριά υπάρχει ο αντίλογος για το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.
Στο σημερινό άρθρο και τονίζοντας ότι την πιο σοβαρή τοποθέτηση την άκουσα σήμερα από την κυρία Βόζενμπεργκ στη ΝΕΤ, στην εκπομπή Λυριτζή και Οικονόμου.
Θέμα 1ο : Τα ιστολόγια δεν είναι δημοσιογραφία. Ακόμα και αν τα συντηρούν δημοσιογράφοι ή αποτελούν τους συγγραφείς τους. Και αυτό δεν μπορεί να μετατραπεί για χιλιάδες λόγους τυπικούς και ουσιαστικούς. Το press.gr δεν αποτελεί εξαίρεση. Το γεγονός ότι έδινε και πρωτογενή πληροφορία δεν μετατρέπει το ιστολογείν σε δημοσιογραφικό έντυπο. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμμιά αναλογική εφαρμογή των νόμων περί τύπου και οποιαδήποτε άλλη συζήτηση είναι εκ του πονηρού. Επίσης ο κάθε αναγνώστης πρέπει να έχει στο μυαλό του ότι διαβάζει σε όλα τα ιστολόγια προσωπικές απόψεις και μόνο.
Θέμα 2ο: Η ανωνυμία στο ιστολογείν. Εκ του πονηρού και εδώ η συζήτηση, αφού έχει γίνει αποδεκτό και στον τύπο η ανωνυμία. Πόσοι σήμερα σε διάφορα έντυπα γράφουν με ψευδώνυμο; Βήμα, Ελευθεροτυπία και Ποντίκι. Κι αυτό ως παραδείγματα. Πόσα ηλεκτρονικά μηνύματα διακινούνται με κριτική και σχόλια με ψευδώνυμο ή και ανώνυμα;
Θέμα 3ο : Η συκοφαντική δυσφήμηση στα ιστολόγια υπάρχει κατά περίπτωση, με βάση όμως όλους τους περιορισμούς που ανέφερα παραπάνω. Αυτή όμως θα μπορούσε να επισύρει αστική αποζημίωση αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα. Κι εδώ δεν μπορεί να υπάρξει αναλογική εφαρμογή των εγκλημάτων δια του τύπου. Ο εκβιασμός όμως μπορεί να υπάρξει και τότε να έχουμε και ποινικές διώξεις. Στησ υγκεκριμένη περίπτωση άκουσα με προσοχή όλους τους εμπλεκόμενους στην υποβολή μηνύσεων και στην υπεράσπιση του press.gr. κανείς μα κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει αποδείξει με στοιχεία την συνάφεια δημόσιας προσβολής κάποιου προσώπου με επιδίωξη την προσκόμιση οικονομικού οφέλους. Άρα για τον οποιδήποτε διαχειριρτή του συγκεκριμένου ιστολογίου δεν έχει πληρωθεί η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος. Επίσης πρέπει να αποδειχθεί και η πρόθεση. ότι γράφω την άποψη μου για να πιέσω κάποιον με σκοπό το παράνομο περιουσιακό όφελος. Αν δε γίνει κάτι τέτοιο αποδεκτό έτσι γενικά και αφηρημένα για το press.gr τότε οποιαδήποτε κριτική που ασκείται από άλλες εφημερίδες θα πρέπει να θεωρείται απόπειρα εκβιασμού. Και οι μεγαλόσχημοι δημοσιογράφοι που “κόπτονται” για το κακό των ιστολογίων θα είναι η σειρά τους αύριο.
Θέμα40 (και πιο βασικό στην υπόθεση…): Ο σχολιασμός στα ιστολόγια. Εδώ υπάρχει όντως ένα νομικό θέμα. Αφού κάθε τύπος ιστολογίου δίνει την δυνατότητα μετριασμού των σχολίων στον διχειριστή του, τι γίνεται όταν έχουμε συκοφαντική δυσφήμηση από σχολιαστή και μάλιστα ανώνυμου; Ή ακόμα πιο ακραία αν έχουμε όντως εκβιασμό που εξελίσσεται μέσω του σχολιασμού; Εδώ θα πρέπει να καταστήσω σαφές ότι δεν υπάρχει νομολογία αλλά και αναλογική εφαρμογή είναι δύσκολη. Σαν γενική αρχή θα έλεγα ότι ο διαχειριστής έχει ευθύνη στην διαχείριση των σχολίων. Και προσέξτε δεν είναι κάτι ανάλογο με την υπόθεση των aggregators. Εκεί είναι μια διαφορετική διαχείριση του προβλήματος. Στον διαχειριστή όμως συγκεκριμένου ιστολογίου, αν διαπιστωθεί διάπραξη ποινικού αδικήματος μέσω των σχολίων που δέχεται την δημοσίευσή τους υπάρχει ίσως ευθύνη. Αλλά αυτό θα κρίνεται κατά περίπτωση και θα υπάρχει δυσκολία απόδειξης της γνώσης του για τις συνέπειες της δημοσίευσης του σχολιασμού. Πάντως σε μαι δικαστική εντολή θα είχε την υποχρέωση να το αφαιρέσει ή να προλαμβάνει την ανάρτηση ανάλογων στο μέλλον και μόνο κατά του προσφεύγοντος. Μια γενικότερη νομική ρύθμιση κατά την ταπεινή μου άποψη θα περιόριζε υπέρμετρα και προκαταβολικά την κριτική και τον πολιτικό σχολιασμό.
Θα ήθελα πραγματικά εδώ φίλοι ιστολόγοι να δώσετε ιδέες για το πως θα μπορούσαμε να αμυνθούμε στην περίπτωση μιας γενικότερης επίθεσης στους ιστολόγους στο πλαίσιο μιας γενικής ρύθμισης. Ας κάνουμε μια λίστα ερωτημάτων και ας δούμε τις πιθανές νομικές λύσεις.
Προς το παρόν μάλλον αγχώμενη μια καθεστηκυια τάξη βλέπω σε σχέση με το ιστολογείν.
Οι πληροφορίες που αναφέρεις είναι πολύ σημαντικές.
Η πρώτη δράση που πιστεύω πρέπει να κάνουμε είναι αυτή καθ’ αυτή η ενημέρωση των bloggers για να γνωρίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που έχουν.
Όλα τα νομικά τερτίπια στο οποία μπορεί ο κάθε επιτήδειος να μας εμπλέξει πρέπει να τα γνωρίζουμε και να είμαστε ενημερωμένοι.
Από εκεί και πέρα το δεύτερο βήμα (δεδομένης της μη εκτενούς εξάπλωσης και διάδοσης ακόμη σε βαθμό που θα προκαλούσε το μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης) θα έπρεπε να είναι η ευαισθητοποίηση του κόσμου για τα γεγονότα που έρχονται, ή που θέλουν κάποιοι να φέρουν.
Ενωμένοι και με άποψη !
http://dentnews.wordpress.com
ΟΧΙ στη ΦΙΜΩΣΗ των BLOGS
Νομίζω, όπως τονίζεις κι εσύ, ότι το βασικό Θέμα είναι το 40. Ή τουλάχιστον αυτό συμβαίνει με το επίμαχο μπλογκ. Κάποιοι σχολίαζαν συγκεκριμένο δημοσιογράφο, κάποιοι άλλοι [;] του έστειλαν e-mail για να τον εκβιάσουν. Ο εκβιασμός είναι κακούργημα, και γι’ αυτό έγινε άρση του απορρήτου. Οι κατηγορίες βέβαια -δεν υπάρχουν ακόμα- μένει να αποδειχθούν.
Όπως λέει κι η Βόζενμπεργκ, “Σαν γενική αρχή θα έλεγα ότι ο διαχειριστής έχει ευθύνη στην διαχείριση των σχολίων.” Πολλά σχόλια που ανέβαιναν εκεί ήταν εμετικά. Αν πρόσεχαν οι διαχειριστές με τα σχόλια δεν θα είχε δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα. [Άλλο αν υπάρχουν και πληροφορίες ότι επιχειρήθηκε και εκβιασμός μέσω ποστ. Αλλά γι' αυτό στο μέλλον...]
Είναι που είναι θολό το -νομικό- τοπίο με τα μπλογκ, είναι που είναι θολά τα μυαλά ορισμένων που γράφουν ό,τι τους κατέβει καλυπτόμενοι πίσω απ’ την ανωνυμία και την ψευδωνυμία, είναι και κάποιοι που μεταφέρουν στα μπλογκ αρρωστημένες και εγκληματικές καταστάσεις που έχουν δοκιμαστεί και εφαρμοστεί στις εφημερίδες και στις τηλεοράσεις, ας μην τους κάνουμε το χατήρι. Ούτε σ’ αυτούς ούτε και στην όποια κυβέρνηση.
Λίγη προσοχή δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Για να μην χρειαστεί να σερνόμαστε στα μπλογκονομεία…
ωραία η προσέγγιση και πολύ σωστό αυτό με την ανωνυμία στο τύπο…
(ααα, εκεί υπάρχει ο υπεύθυνος έκδοσης…)
Συμφωνώ καταρχήν στην ενημέρωση. Είναι αλήθεια πως το νομικό πλαίσιο στα ζητήματα που μας αφορούν, δεν το γνωρίζουμε. Αν και έχω την εντύπωση πως το νομικό τοπίο σε ζητήματα των μπλογκς είναι θολό.
Από την άλλη φοβάμαι πως έρχονται δύσκολες μέρες.
Θα πρέπει να υπερασπιστούμε αυτό που κάνουμε, αν θέλουμε να συνεχίσουμε να το κάνουμε.
Όσο για την “άποψη” του καθενός, δεν ξέρω τι να πω. Θα ήθελα να υπάχουν και τα μπλογκς των 15χρονων, πχ, που μπορούν να λένε και τη χαζομάρα τους. Εξάλλου κι αυτοί μέσα απο τέτοιου είδους τριβές βοηθιούνται να αποκτήσουν σιγά σιγά και μια ωριμότητα για διάφορα θέματα.
Παραφράζοντας το σύνθημα του προηγούμενου σχολίου θα έλεγα:
Ενωμένοι μέσα στην διαφορετικότητά μας.
Ενημέρωση για τα δικαιώματα, ενέργειες για τη δημοσιοποίησή τους, κανόνες για τη προστασία τόσο του blogger όσο και των σχολιαστών
Επίσης, δεν καταλαβαίνω πώς ξεπήδησαν τόσοι δημοσιογράφοι -ενεργοί- που δεν λένε τα ίδια στην εφημερίδα τους αλλά στα ιστολόγιά τους; Τι σημαίνει αυτό; Μήπως πράγματι κάποιοι συκοφαντούν πίσω απο την ανωνυμία; Εκβιάζουν; Με ποιό τρόπο μπορούν να το κάνουν αυτό; Και σε κάθε περίπτωση, χωρίς εντολή εισαγγελέα πώς μπαίνουν σε σπίτια;
Συμφωνώ με τον dentnews. Η ενημέρωση πρέπει να είναι η πρώτη δράση.
Επίσης πρέπει να καταλάβουμε ότι ο ελεύθερος λόγος θέλει και σύνεση.
Mάλιστα, πολυ καλό και ενημερωτικό.
Ειδικά εκείνο το μπλέξιμο με το ποιός ειναι δημοσιογράφος και ποιός ειναι μπλόγκερ άσχετα αν ειναι και δημοσιογράφος νομίζω οτι μπορεί να ηρεμήσει τους μπλόγκερς αφου προκλήθηκε ενας πανκός φοβούμενοι όλοι -και εγω- οτι θα μας πάρει όλους σε νόμους περι Τύπου και γενικώς … θα έπρεπε να αποχαιρετήσουμε το μπλόγκινγκ όπως το ξέραμε.
Προσωπικά ούτε καν το “μανιφέστο” που κυκλοφόρησε θεωρώ απαραίτητο επειδη αναφέρει πράγματα αυτονόητα.
Ισως στο Ελλάντα να πρέπει να απδείξει κανεις και τα αυτονόητα.
καλησπέραα:-)
ένα πράγμα είναι οι παράνομες πράξεις κατά προσώπων, περιουσιων κλπ.
και ένα άλλο είναι η δημοσιοποίηση της προσωπικής γνώμης χωρίς περιορισμούς.
“Προς το παρόν μάλλον αγχώμενη μια καθεστηκυια τάξη βλέπω σε σχέση με το ιστολογείν.”
κι εγώ αυτό ακριβώς εκτιμώ [αλλάζοντας μόνο την έννοια "καθεστηκυία τάξη" με τη έννοια "τάξη διαχειριστών"] και αυτό σημαίνει πως :
εως ότου οι διαχειριστές βρούν τρόπους αξιοποίησης των δίκτυων των προσωπικών γνωμών, δηλαδή
εως ότου να βρεθούν τρόποι που να βγαίνουν λεφτά και να τροφοδοτείται η γραφειοκρατία [όπως ήδη προσπαθεί να κάνει το πασοκ] απ
τόν έλεγχο
της απεριόριστης πρώτης ύλης
της “αυτόνομης σκέψης”,
έως τότε, οι διαχειριστικές ομάδες είναι αναμενόμενο: σε κάθε ευκαιρία, να εξαρτούν τις παράνομες πράξεις από την δημοσιοποίηση της προσωπικής γνώμης.
Μπρός στην ανάπτυξη του “νεαρού τέρατος” της ανεξέλεγκτης κοινής γνώμης, σαφώς θα χρειαστούν να επιβληθούν νέοι τρόποι ελέγχου και καταστολής της “δημοσιοποίησης” της προσωπικής γνώμης.
Συνεχίζω …σήμερα άκουγα ραδιόφωνο του Alpha κατά τις 5 το απόγευμα. Εκεί οι 2 παρουσιαστές αφού κατηγόρησαν την μαζική παράκρουση των bloggers για τον κίνδυνο που διατρέχουν και αφού βέβαια στηλίτευσαν τους “εκβιαστές” μέσα από τα blogs (ακόμα και για απράδεκτα ελληνικά μίλησαν…), μετά με τα δικά τους απάραδεκτα ελληνικά μίλησαν για τους εκβιασμούς που γίνονται στην Βουλή!!!???? και ότι εκεί δεν είναι για 20 ή 30 χιλιάρικα αλλά για 20 ή 30 εκατομμύρια….!!!!
Βέβαια όλα αυτά στο πλαίσιο της “επώνυμης αντικειμενικής δημοσιογραφίας”….με στοιχεία και τεκμήρια…όχι λόγια του αέρα όπως εδώ στα blogs.
Τέλος συμφωνώ με αρκετούς από τους σχολιαστές, αλλά θα επισημάνω ότι υπάρχουν λεπτά σημεία που αν μπούμε στην διαδικασία ότι θα τα “θεσμοθετήσουμε” με μανιφέστα, έχουμε πέσει στην πρώτη λούμπα : τον ιδιότυπο συνδικαλισμό της ελευθερίας της έκφρασης. Μακριά προσωπικά από μανιφέστα μένω και διατηρώ το ΑΤΟΜΙΚΟ μου δικαίωμα έκφρασης. ΕΠίσης άλλο η αλληλεγγύη και άλλο τα μεγαλόστομα μανιφέστα.
Για τα ανώνυμα συκοφαντικά σχόλια ο διαχειριστής έχει δύο επιλογές:
α) να τα σβήσει
β) να δώσει το IP αν του το ζητήσουν οι αρχές.
Δεν τίθεται θέμα για εμένα
Δεν πρόκειται να υποστηρίξω το press.gr σε καμία περίπτωση. Αν τα blogs ταυτιστούν με μια τέτοια περίπτωση θα χάσουν.
Στην προκείμενη περίπτωση οι εμπλεκόμενοι μοιάζουν να μην είναι αθώοι blogers που για να ξεφύγουν από την λογοκρισία των κλασικών ΜΜΕ,
Δημοσιεύουν τον εαυτό τους.
Αυτά τα άτομα είχαν και φωνή και μέσο για να πουν όσα ήθελαν.
Επέλεξαν όμως να δημοσιεύουν ανέλεγκτα κάθε τι που τους έστελνε ο κάθε πικραμένος ή ύποπτος.
Νομίζω ότι πρέπει να βγει και μια ανακοίνωση που να μας διαχωρίζει από τέτοια νοσηρά φαινόμενα
Σε κάθε περίπτωση δεν απειλείται η Δημοκρατία και η ελευθερία του λόγου εάν αυτοί καταλήξουν στον εισαγγελέα
Όπως και δεν υποστηρίζω την ανωνυμία στο interntet
Γιατί ρε φίλε εάν έχεις κάτι να πεις να το πεις επώνυμα αλλιώς να σωπάσεις.
Ενώ σχόλια ακόμα και επώνυμα που άπτονται προσωπικών δεδομένων ή ζημιώνουν υπολήψεις στο blog μου διαγράφονται γιατί
α). Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω την ταυτότητα αυτού που κάνει το σχόλιο και επιπλέον
Το blog μου δεν είναι αστυνομία ούτε εισαγγελικό γραφείο για να δέχεται καταγγελίες.
ως προς το “μανιφέστο” αυτό το ρόλο του συνδικαλισμού θάθελε να παίξει. Μόνο που δεν ξέρω, δεν είναι ξεκάθαροι, ποιοι έιναι οι λόγοι που ωθούν να ονόμαστούν ¨μανιφέστο” μερικές πρόσκαιρες θέσεις-αποψεις κάποιου ή και κάποιας ομάδας.
μου φάινεται πως [αυτό έγραψα στον "nylon' που συνέταξε και στον "vrypan" που είναι ο πρώτος που το αναμετάδοσε προτρέποντας να αναρτηθεί και σε άλλα βλογς ]
δεν χρειαζόμαστε μανιφέστα,
δεν χρειαζομαστε σημαίες και εκπροσώπους,
παράγουμε μια γλωσσα ομοτιμα οπως μπορουμε.
Η ελευθερία του λόγου είναι από τα πιο δύσκολα ζητήματα. Πως μπορεί να κρίνει ο admin ενός blog τη διαχωριστική γραμμή για το τι θα διαγράψει ως συκοφαντία και τι όχι;
Αν κάποιος νομίζει ότι συκοφαντείται ή εκβιάζεται υπάρχει η δικαστική οδός, δεν χρειάζεται ειδικό πλαίσιο, το είδαμε άλλωστε και στο ζήτημα του press.gr
Οι ύβρεις πεζοδρομίου σε ένα forum/blog σίγουρα χαρακτηρίζουν αποκλειστικά αυτόν που τις εκτοξεύει…
Αν αναλύσει κανείς το ζήτημα, θα δει ότι υπάρχουν και άλλα πολύ σοβαρά προβλήματα:
Για παράδειγμα, πως μπορείς να αναγκάσεις μια γυναίκα να γράφει επώνυμα (αν δεν το θέλει) την στιγμή που η ανωνυμία για τις γυναίκες σε fora θεωρείται ως ένα από τα σημαντικά ζητήματα ασφάλειας στο εξωτερικό!
Αυτές οι υποτιθέμενες νομοθετικές”προσπάθειες για το διαδίκτυο μου θυμίζουν τον…περιβόητο νόμο Παπαθεμελή για τα νυχτερινά κέντρα… πολύς ντόρος για κάτι που δεν μπορεί να εφαρμοστεί.
Διαφωνώ με τα μανιφέστα και με κάθε είδους κανόνες.. Ο καθένας ας φροντίσει το χώρο του και ας τιμήσει την ανωνυμία του γιατί η ανωνυμία είναι η ψυχή της μπλογκόσφαιρας.. Επειδή όμως τα πράγματα έχουν και την πρακτική τους πλευρά και ετοιμάζονται νόμοι για την κατάργηση της ανωνυμίας, εγώ τουλάχιστον θεωρώ ότι πρέπει να απαντήσω σε κάποιους Μπλόγκερς που στρώνουν το χαλί στον Εισαγγελέα..
Π΄ρωτον να πω στο sofistis αλλά και σοτυα άλλους ότι διαφωνώ κι εγώ με τα μανιφέστα. Το θεωρώ σαν ένδειξη δικαιολόγησης αυτού που λέει και το κράτος : “να ρυθμιστούν τα blogs”. Είναι σαν να ομολογούμε οι ίδιοι ότι δεν αντέχουμε και δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την ελευθερία λόγου και πρέπει να την ρυθμίσουμε!
Επίσης προς όλους σας : Αν υπάρξει νόμος στην Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι πρέπει να προσφύγουμε όσοι γράφουμε επώνυμα προστατεύοντας και αυτούς με ψευδώνυμο στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο. Και το λέω αυτό έχοντας δεχθεί ανώνυμα σχόλια στο press.gr ενάντιον μου και έχοντας κόψει δια ροπάλου τα ανώνυμα σχόλια από το blog μου.
Τέλος συγγνώμη αν καθυστερώ να δημοσιεύω τα σχόλια σας αλλά δυστυχώς η δουλειά και η αεργία του ΟΤΕ με οδηγεί σε internet cafe. Και άρα μπαίνω ορισμένες χρονικές στιγμές.
Κι όμως, φίλε μου, το 4ο θέμα είναι το μόνο που έχει λυθεί τουλάχιστον εις την Αμερικήν… Μιάς που ασχολείσαι με τα νομικά για κοίτα την Barrett v. Rosenthal του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Καλιφόρνια. Λύση απλή, που συμβιβάζεται απόλυτα και με την ελληνική έννομη τάξη.Τόσο που μάλιστα δε νομίζω ότι χρειαζόμαστε καν μία Communicatons Decency Act…
Διαφωνώ ότι τι 4ο θέμα είναι το πλέον δύσκολο. Μιάς και ενδιαφέρεσαι για τα νομικά θα σου πρότεινα την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Καλιφόρνια Barrett et al. v. Rosenthal. Λύση απλή, που παρά το γεγονός ότι δε διαθέτουμε -και πολύ καλά κατα τη γνώμη μου- Communications Decency (παναγία να φυλάει!) Act είναι σε πλήρη σύμπλευση μη πω υπαγορεύεται απο την ελληνική έννομη τάξη.
ΟΛΑ ΜΙΑ “ΜΟΥΦΑ” ΕΙΝΑΙ …ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΔΩ ….ΥΓΕΙΑ Ν’ΑΧΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ!
http://acaliptos.wordpress.com/
Σε σχέση με το press.gr: επειδή εδώ και έναν χρόνο περίπου μπαίνω (προεκλογικά έμπαινα καθημερινά) οφείλω να πω πως σε πολλές περιτπτώσεις “βρώμαγε”. Δεν συζητώ για το επίπεδο και τη λογική των σχολίων στα άρθρα (χάλια) αλλά για τα άρθρα καθεαυτά. Άσχετα από τον πολιτικό χώρο στον οποίον αναφέρονταν αρκετά από αυτά, έδειχναν ότι κάτι “δεν πάει”. Από εκεί και πέρα, είναι καθαρό πως το πρόβλημα που προέκυψε η κυβέρνηση θέλει να το αξιοποιήσει ώστε να βάλει φίμωτρο στο διαδίκτυο και δη στην μπλογκόσφαιρα, όπως έχει καθιερωθεί ο όρος. Γενικά, καλό είναι, όπως είπε και ο papaioannou, να μην παίξουμε στο παιχνίδι αυτό. Όντως, οι του press.gr είχαν μέσο να βγάλουν όσα ήθελαν. Θα μπορούσαν να ανοίξουν μία ιστοσελίδα κανονική. Το ότι έστησαν blog λέει πολλά και μάλλον όχι καλά.
Η ΝΔ προσπαθεί να χειραγωγήσει τα πάντα!
έχουμε χουντα και δεν το ξέρουμε
Νομίζω ότι όταν γράφει κάποιος τη λέξη ‘μανιφέστο’ δεν εννοεί ότι: Και τώρα, λοιπόν, έχουμε αρχές και με αυτές περπατάμε…πάντα τα μανιφέστα ήταν μι αρχική φιλοσοφία, ήσαν προπομποί μιάς στάσης, κάποιας ιδεολογίας, μια αλλαγής συνήθως πολιτικής και, φυσικά, ήταν πάντα μια υπερβολή γιατί έτσι έπρεπε τη δεδομένη στιγμή να είναι. Επομένως θα ήταν καλύτερα ξεπερνώντας την υπερβολή να πάμε στην ουσία που έχει να κάνει περισσότερο με κανόνες στο διαδίκτυο και ειδκά στους bloggers στη προκειμένη περίπτωση και όχι με αποφάσεις ζωής….έτσι για να μην υπερβάλλουμε!