3 σχόλια και ένας μύθος…

Σήμερα ακούω από το πρωϊ για το Σκοπιανό, την ελεύθερη συμβίωση και το πρωτάθλημα. Επίσης είδα και μια εκπομπή -σε επανάληψη- του δημοσιογράφου της ΕΤ3 κυρίου Μπλιάτκα, με θέμα το πετρελαίο στο Αιγαίο…

Σχόλιο 1 : Σκοπιανό. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι μέχρις στιγμής η κυβέρνηση το πάει καλά. Πιστεύω ότι υπάρχουν και κάποια σημεία που θα μπορούσε να βελτιωθεί η διαπραγματευτική μας θέση και ένα από αυτά θα ήταν να αφήσουμε επιτέλους η “γλώσσα” μιας ξεχασμένης μειονότητας εκεί ψηλά στη Φλώρινα να ακουστεί. Θα ήταν μια κίνηση προς το προοδευτικότερον και θα μας απάλλασσε από διάφορεσ εθνικιστικές φοβίες. Γενικά όμως μια σθεναρή στάση τώρα θα μπορούσε να φέρει ένα απροσδόκητα καλό αποτέλεσμα. Όσο για την σημαία με την σβάστικα, δεν θα πρέπει να ακολουθήσουμε με εθνικιστικές κορόνες, όπως αυτές που ακούστηκαν από τον κύριο Βλάχο το πρωϊ στον Αυτιά (“είναι 250 χιλιάδες κατσαπλιάδες (sic) και μας κάνουν ότι θέλουν”). Η απαξίωση ενός λαού δεν λύνεται με ισόποση απαξίωση…

Σχόλιο 2 : Για την ελεύθερη συμβίωση, τους γάμους των ομοφυλοφίλων και το τηλεοπτικό show, η μόνη απάντηση είναι η ίδια η ζωή. Αξιέπαινη και ιδεολογικά άψογη η τοποθέτηση του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου από άμβωνος. Τα είπε όλα!!! Ένας πραγματικά πνευματικός άνθρωπος, που θα αποτελέσει παράδειγμα για τις επόμενες γενιές και μπορεί να συμβάλλει στην κοινωνική εξέλιξη της χώρας. Χρειάζεται στήριξη από όλους που επιθυμούν μια σύχρονη και μη φοβική Ελλάδα.

Σχόλιο 3 : Τι να το κάνεις όταν “ξεφτιλίζεις” τον πρωταθλητή και μένεις τρίτος; Θεωρώ ότι η νίκη της ΑΕΚ πίκρανε την ΑΕΚ πιο πολύ από όλους. Γιατί δημιουργεί εκείνο το “αχ και να το έκανα νωρίτερα….”. Τα λάθη και οι μονομανίες πληρώνονται στην ζωή και ακόμα περισσότερο στο ποδόσφαιρο. Αλλά αν είμαστε και ειλικρινείς η ΑΕΚ με την ομάδα που είχε φέτος, δεν θα μπορούσε να παίξει σταθερά καλά 30 παιχνίδια πρωταθλήματος, καμιά δεκαριά κυπέλλου και 7-8 στην Ευρώπη. Οι ελληνικοί σύλλογοι απέχουν μακράν από την οικονομική δυνατότητα να προσλαμβάνουν 20 ή 30 καλούς ποδοσφαιριστές. Και ειδικά σε ένα απαξιωμένο (από την λογική των 2 μεγάλων και της ΕΠΟ) ελληνικό πρωτάθλημα. Και λέω πρωτάθλημα γιατί το έλληνικό ποδόσφαιρο μια χαρά πάει, αφού έξω έχουμε σχεδόν ολόκληρη την καλή ενδεκάδα της εθνικής (Γερμανία, Αγγλία, Ισπανία).

Τέλος στην εκπομπή της ΕΤ3 είδα για πρώτη φορά έναν σοβαρό διάλογο για το πρόβλημα στο Αιγαίο, με την Τουρκία. Πάντα παρακολουθούσα την συγκεκριμένη εκπόμπη, την θεωρώ πού σοβαρή και αξιόλογη αν και δεν βρίθει τηλεοπτικών “αστέρων”.  Γίνεται όμως μια ουσιαστική πάντα συζητήση. Επειδή δε τυγχάνω να γνωρίζω τον δημοσιογράφο από την εποχή που πηγαινοερχόμουνα Κόσοβο (1998) νομίζω ότι κάνει εξαιρετική δουλειά. Αλλά να πω και για τον μύθο που καταρρίφθηκε στην εκπομπή κατά την γνώμη μου :

Στο δίκαιο της Θάλασσας προβλέπεται η επέκταση στα 12 μίλια των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Αν και γραπτώς δεν έχουμε ποτέ αναφέρει ότι έχουμε παραιτηθεί από αυτό, στην ουσία έχουμε αυτο-περιοριστεί στα 6. Ενθυμούμενος ένα παλιό άρθρο στο περιοδικό ΑΝΤΙ την δεκαετία του 80, θα έλεγα ότι το δικαίωμά μας ή έχουμε την δύναμη να το ασκήσουμε ή όχι. Και με τον όρο “δύναμη” εννοούμε την πολιτική βούληση συνοδευόμενη από την στρατιωτική ισχύ. Πιο πολύ κρατάω το επιχείρημα άποψη του κυρίου Παπαβασιλείου καθηγητή στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης : “Η λύση στο Αιγαίο θα έρθει όταν οι πολυεθνικές πετρελαίου αποφασίσουν ότι χρειάζονται τα κοιτάσματα του…” Πιστεύω ότι δεν είναι σόφισμα, αλλά η πιο ρεαλιστική άποψη για το μέλλον. Ο μύθος λοιπόν της περήφανης, ανεξάρτητης και επιθετικής εξωτερικής πολιτικής έχει καταρρεύσει από τα μέσα της δεκαετίας του 90. Το ζήτημα από εδώ και πέρα είναι αν το Αιγαίο θα είχε ποτέ την τύχη του Ιράκ (σε μικρότερη κλίμακα;) για τον έλεγχο ενός ακόμα στρατηγικού κοιτάσματος.

Πάλι τραγουδάκι δίχως νόημα

Iggy Pop και Goran Bregovic- In the death Car

“I know that you have got the time
Coz anything I want, you do
You’ll take a ride through the strangers
Who don’t understand how to feel
In the death car, we’re alive
In the death car, we’re alive”

αφιερωμένο στην φίλη μου την Άννα

τελικά τα μαύρα μας τα χάλια ήταν λίγο……

Θυμάστε όταν έγραψα για τα μαύρα μας τα χάλια από το Παρίσι. Ε αυτό ήταν λίγο μπροστά σε αυτό που έζησα σήμερα….

Ο Δήμος της Αθήνας διοργανώνει μια από τις καλύτερες μαζώξεις που θα μπορούσε να πάρει ως διοργάνωση η χώρα. Ένα παγκόσμιο συνέδριο με τον τίτλο : “Local Democracy vs Poverty”!!! Εξαιρετικά ενδιαφέρον και οι προσκεκλημένοι και οι θεματικές του. Πραγματικά ένα πανόραμα των σκέψεων και των μακρο-πολιτικών για την αστική ανάπτυξη και την δυναμική των πόλεων τις επόμενες δεκαετίες. Με όλα όμως τα συνεπακόλουθα: κίνδυνος κοινωνικού αποκλεισμού, αντιμετώπιση έκτακτων καταστροφών, αναδιανομή πλούτου, περιβάλλον και δημόσια υγεία….

Ενθουσιασμένος λοιπόν περίμενα να δω και τις παρουσιάσεις των ελλήνων δημάρχων. 3 τον αριθμό άκουσα εγώ (τον Δήμαρχο της Αθήνας δεν τον άκουσα γιατί έφτασα λίγο αργά…) και εκεί με έπιασε εγκεφαλικό πάλι! Ο ένας, ο πρώτος, του βγήκε το συνδικαλιστικό έναντι του συστήματος διαχείρισης του ΕΣΠΑ. Δεν μειώνω την σημαντικότητα όσων είπε. Αλλά διάολε σε ένα παγκόσμιο συνέδριο μιλάς. Υπάρχει ένα πλαίσιο με θέματα που απασχολούν την υφήλιο. Η διαχείριση του ελληνικού ΕΣΠΑ είναι μάλλον αδιάφορη.

Ο δεύτερος, αν τον άκουγες, θα νόμιζες ότι ζεις στην Ελβετία. Μας ανέλυσε το ζήτημα της τοπικής δημοκρατίας (φυσικά και σε θεωρητικό επίπεδο…..). καταπληκτικό! Θεώρησα τον εαυτό μου περήφανο ως Έλληνας! Ειδικά αν καταφέραμε και τους παραμυθιάσαμε όλους…Αφού με αυτά που είπε, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου της Γενεύης που μίλησε μετά για την Ελβετία μου φάνηκαν πολύ λίγα….!!! Σιγά που θα μας πουν πάλι οι κουτόφραγκοι για την οργάνωση της τοπικής δημοκρατίας. Βρε άντε στις σοκολάτες σας και τα ρολόγιας σας (και την φαρμακοβιομηχανία σας και το χρηματιστήριο σας και διάφορα άλλα….). Εμείς εδώ οργανώνουμε το κύτταρο της δημοκρατίας….

Ο τρίτος ήταν ο τραγικός!!! Μας ανέπτυξε σε 15 λεπτά, όχι μόνο σε μένα βέβαια αλλά και σε καμιά 100ρια ανθρώπους (80% ξένοι προσκεκλημένοι, οι έλληνες την είχαν κάνει με το που κήρυξε την έναρξη ο Πρόεδρος Παπούλιας…) με τις τέλειες τεχνικές γνώσεις του, για τους  ΧΥΤΑ!!! Που τους έλεγε ΧΥΤΑ όλη την ώρα (ήθελα να ήξερα πως το μετέφραζε ο έρμος ο διερμηνέας) και μας είπε ότι έχει βρει καλύτερη μέθοδο ανακύκλωσης (λίγο ως πολύ παγκόσμια…) και αυτή θα εφαρμόσει. Και μάλιστα ότι καλό θα ήταν να την εφαρμόσουν και οι αφρικανικές, ασιατικές και άλλες χώρες…!!!

Τέτοιες δόξες λοιπόν!!! Φοβερές και τρομερές! Και μετά; Μετά η σκέψη! Αν πάμε έτσι θαμμένοι στον μικρόκοσμο μας, απορούμε γιατί χάσαμε στην υπόθεση των Σκοπίων, της Κύρου και αλλού. Αφού δεν μας ενδιαφέρει αυτός ο κόσμος γιατί να τους ενδιαφέρουμε εμείς. Θα μπορούσα να αναφέρω κι άλλες πολλές μικρές λεπτομέρειες, που θα ήταν πάρα πολύ ενοχλητικές και απογοητευτικές… Αλλά έχει πια νόημα;

Σήμερα θα μιλήσω για την Νεολαία

Βλέποντας την χθεσινή δημοσκόπηση στα κανάλια και σκεφτόμενος μια συζήτηση με τον γιό μου, για ένα άρθρο που έγραφε για το περιοδικό της ΠΑΣΠ στη Θεσσαλονίκη, έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα και κάποιες προτάσεις προς κάθε χρήση (αφού δεν έχω πια και καμιά ενεργή συμετοχή στην πολιτική…) :

1. Το ΠΑΣΟΚ έχει εγκληματήσει με την Νεολαία του από το 1996 και μετά. Πάντα έπαιζαν προσωπικοί εκλογικοί μηχανισμοί από μεγάλα και μεσαία ακόμα και μικρά στελέχη. Πάντα την έβλεπαν σαν το απαραίτητο εξάρτημα αφισοκολλητών και “ακολούθων”. Πάντα την είχαν στο πολιτικό “περιθώριο” και πάντα την ανέσυραν όταν ήταν να ψηφίσει ή να κάνει μπούγιο για τον ένα ή αλλο μηχανισμό.

2. Η Νεολαία του κόμματος μετά το 2004 πέρασε από σαράντα κύματα. “Της άλλαξαν τα φώτα”. Και ειδικά όταν μας προέκυψε το άρθρο 16, έγινε το έλα να δεις. Λάθος χειρισμί μεγάλ0-κομματικών παραγόντων με ένα και μοναδικό στόχο: Την εξυπηρέτηση της κομματικής πειθαρχίας. Ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, ενδεικτικό των σύχγρονων αδιεξόδων της ελληνικής κοινωνίας, προσπάθησαν να το λύσουν δια της “ορθόδοξης κομματικής οδού”. Υποσχέσεις, οφίτσια, συναλλαγές σε προσωπικό επίπεδο. Το αποτέλεσμα φάνηκε στο τελευταίο συνέδριο ΠΑΣΟΚ όπου ο φέρελπις νέος Νίκος Ανδρουλάκης έφτασε εκεί που έφτασε σε ψήφους, προφανώς με στήριξη “μηχανισμών” (άραγε ποιών;…) Πάλι δηλαδή μια προσπάθεια χειραγώγησης και δημιουργίας ενός διάττωντος αστέρος….

3. Ποτέ ο ίδιος ο Γιώργος ο Παπανδρέου δεν παρουσίασε μια “καθαρή” στρατηγική για την Νεολαία. Διότι άλλο η χειραφέτησή της και άλλο το πως φτάνουμε εκεί. Ενδεικτικό ότι τόσα χρόνια το κόμμα δεν έφτιαξε μαι πολιτική για τα Τοπικά Συμβούλια Νέων (ΤΟΣΥΝ) και δεν έβαλε και πολιτικούς στόχους για αυτά. Η μάλλον έβαλε : Μια σειρά στελεχών και δημάρχων παλεύουν να εκλέξουν φιλικά συμβούλια σε όλα την Ελλάδα, “βλέποντας” τις εκλογές του 2010.

Οι προτάσεις μου λοιπόν δεν αφορούν κανένα κομματικό στέλεχος αλλά τους ίδιους τους Νέους της ΠΑΣΠ, της ΠΑΣΚ και συνολικά των νέων ανθρώπων που ασχολούνται με την πολιτική.

Πρόταση 1 : “γράψτε τους”…διαμορφώστε την δική σας σκέψη και άποψη. Ακούστε και συνδιαλεχτείτε, αλλά εσείς είστε το μοναδικό κμμάτι που λειτουργεί αυτή την στιγμή. Απαιτείστε να σας ακούν στο κόμμα και όχι το αντίστροφο. Αναδείξτε μέσα από την δική σας αλληλεγγύη τους δικούς σας ανθρώπους. Θα είχε πλάκα να οργανώνατε, να ψηφίζατε και να εκλέγατε τα δικά σας όργανα, χωρίς καμία “βοήθεια” από το κόμμα.

Πρόταση 2 : Η νεολαία δεν είναι πάντα “νεολαία”…έρχεται η ώρα που μεγαλώνει, ωριμαζει και διοικεί. Ο Τσίπρας πρέπει σε όλους να δημιουργήσει και την φιλοδοξία και την ευθύνη ότι εσείς είστε αύριο η ηγεσία στο κόμμα. Στο όποιο κόμμα!!! Σε μια λενινιστική πρσέγγιση θα σας έλεγα ορμήξτε και κατάλαβετε εσείς το κόμμα. Μην ανησυχείται δεν θα βρείτε και μεγάλη αντίσταση, αφού τα στελέχη θα μετρούν ακόμα το μήνυμα των λευκών και ακύρων του τελευταίου Εθνικού Συμβουλίου.

Πρόταση 3 : Αναδείξτε και την δική σας ηγεσία με περιφερειακή λογική. Βοηθήστε να γίνει αυτό που το κόμμα ακόμα πιπιλίζει τόσα χρόνια: Στελέχη ισχυρά στην περιφέρεια. Απαιτείστε από τον πρόεδρο το ένα και σημαντικό : Αφού έταξε να κάνειτην Χαριλάου Τρικούπη σχολείο, να είστε εσείς μαζικά οι ¨μαθητές του”. Να γίνει απαίτηση και υποχρέωση για πολιτική εκπαίδευση. Τα χρήματα που θα ξοδυετούν να βγάλουν τα νέα στελέχη στη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα, την Πάτρα, το Ηράκλειο. Το ποσοστό των εκπαιδευμένων στελεχών να είναι κατά 70% από την Νεολαία.

Και τέλος ακούγοντας παρασκήνιο για την εκλογή του Πολιτικού Συμβουλίου, πάλι την φίλη μου την Εύα, βρήκατε να κόψετε; καταλαβαίνω την φοβία του συστήματος ΠΑΣΟΚων, αλλά η Εύα δεν είναι το μέλλον πια προέδρε. Είναι το ΠΑΡΟΝ!!! και με τέτοια λογική υποχώρησες στο μικροπολιτικό άγχος των ανταγωνιστών της στη Θεσσαλονίκη. Αλλά αυτοί είναι το παρελθόν, ούτε καν το παρόν.

τα λάθη πληρώνονται

σήμερα θα είμαι σύντομος και περιεκτικός :

Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ άρχισε μαι πολιτική δημοψηφισμάτων και καλά κάνει. Θα πρέπει να το καταλάβουμε ότι σε αυτή την χώρα τέρμα τα “αποφασίζω και διατάζω” και οι “εμπνευσμένες” πολιτικές για σοβαρά θέματα όπως το ασφαλιστικό. Τα προβλήματα είναι τόσο σύνθετα που χωρίς συναίνεση δεν λύνονται…. Δεν ψάχνουμε ίσως πια φωτισμένους ηγέτες αλλά ανθρώπους που ακούν, και προτείνουν για να ακούσουν και οι άλλοι….

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο δεν είναι λύση. Συνεχίζω να απορώ γιατί τόση επιμονή; Αν είναι για τα μάτια των Βρυξελλών να μας το πούνε, να τους καταλάβουμε…Αλλά σε μια εποχή σκληρου ευρώ και με τόσα προβλήματα πληθωρισμού, δεν πιστεύω ότι η ΕΕ καίγεται για το ασφαλιστικό. Βέβαια πρέπει να παρατηρήσω ότι η φασαρία γίνεται εν τω μέσω της πώλησης ΟΤΕ σε  Deutche Telecom….τυχαίο κι αυτό;

Τελευταίο σημείο σήμερα….Ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας με διάφορους τρόπους (ένας εξ αυτών τα ΣΔΙΤ) δεν σημαίνει ότι θα φτιάξουμε τζάμπα μάγκες. Έχουμε βγάλει τόσα στο σφυρί μέσω ΣΔΙΤ, ακούω και κάτι “παλαβά” project και απορώ : Σοβαρά τώρα ψάχνουμε επενδυτές για πολιτιστικά κέντρα; Ή εργολάβους που “πληρώνουν” καλά; Αλλά κι αυτοί πως θα πληρωθούν; Την φάβα την έχω δει, τον λάκκο δεν βλέπω ακόμα….

και ένα τραγουδάκι για σήμερα, ο νικητ’ης της επόμενης eurovision στο βελιγράδι θέλω να είναι η Σερβία….δες τε το

Μια διδακτική ιστορία από τον Μάκη …ναι τον γνωστό Μάκη!

Χθες το βράδυ είδα Μάκη………και για πρώτη φορά άντεξα να το δω όλο! (ε εντάξει με κάποιες κλεφτές ματιές αλλού…). Το θέμα όμως χθες με ενδιέφερε πολύ. Όχι για το λάγνο της “αήθους” συμπεριφοράς βουλευτή προς το αξίωμα του (γιατί κι αυτό ελέγχεται αν είναι έτσι….) αλλά για την ουσία του θέματος. Λοιπόν, υπάρχει ένα ενετικό υποθέτω κτίριο (Castello Μπιμπέλι) στην Κέρκυρα που έχει περιέλθει στο ελληνικό δημόσιο και δη στην ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου, λέμε…). Αυτό το πραγματικά πανέμορφο κτίριο (και χωρίς να ξέρω ακριβώς) υποθέτω όμως ότι το δημόσιο το έχει στην κατοχή του κάποια χρόνια. Μάλιστα το 1992 ανακαινίστηκε τμηματικά για να φιλοξενήσει παραρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης. Το ακίνητο έχει έκταση 76000 τετραγωνικά. Μέχρι το 1982 λειτούργησε ως ξενοδοχείο πολυτελείας. Και μετά; Μετά έμεινε προφανώς παρατημένο. Και χθες στην καταπληκτική εκπομπή βγήκαν τα ακόλουθα μργαριτάρια :

1. Ο Δήμος είχε την χρήση του τόσα χρόνια αλλά δεν έκανε τίποτα για την αξιοποίησή του. Μάλιστα ο Δήμαρχος έλεγε στην κάμερα ότι ήρθαν και άλλοι ιδιώτες να το πάρουν αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γιατί είχα ω δήμος μόνο την χρήση!!! Δηλαδή τώρα ρε παιδιά, ο Δήμαρχος που μίλαγε με ιδιώτες επενδυτές το έκανε στο πλαίσιο της δημόσιας πληροφόρησης; Το είχε προκηρύξει ως έργο;

2. Ξαφνικά ενώ κάθεται αυτό το πανέμορφο κτίριο, ο Δήμος μαγικά βρίσκει 5 εκατομμύρια και το αγοράζει. Ο Δήμος λοιπόν βρήκε τα 5 εκατομμύρια προφανώς αφού ήξερε το ιδιωτικό επενδυτικό ενδιαφέρον και υπολόγισε πως θα έπαιρνε πίσω τα έσοδα του, αφού και αυτός για την αξιοποίησή του,ιδιώτη θα χρησιμοποιήσει…ή όχι; Ή μην μου πείτε ότι θα φτιάξει δημοτική επιχείρηση για την αξιοποίηση του; Γιατί τότε όλοι ξέρουμε ότι αυτό σημαίνει προσλήψεις και όσο για έργο θα δούμε….

3.  Πως θα καταβληθούν τα χρήματα ; Η ΚΕΔ συμφώνησε με τον Δήμο σε 10 ΕΤΗΣΙΕΣ ΑΤΟΚΕΣ ΔΟΣΕΙΣ. Με αυτή την λογική να το αγόραζαν και με πιστωτική κάρτα. Και εδώ τώρα έρχονται τα φιλοσοφικά ερωτήματα :

Πόσα χρήματα ξόδεψε μέχρις στιγμής το ελληνικό δημόσιο μέχρι τώρα για το κτίριο. Γιατί όσο και αν έψαξα δεν έχω δει πουθενά πως πέρασε στην ιδιοκτησία του δημοσίου…Προφανώς χωρίς την καταβολή αντιτίμου λεω εγώ, αλλά και πάλι δεν γνωρίζω. Ο Δήμος λοιπόν παίρνει στην ουσία χωρίς να καταβάλλει ούτε ένα ευρώ πέρυσι τον Σεπτέμβριο όλο το οικόπεδο. Θα καταβάλλει 500,000 ευρώ τον χρόνο για 10 χρόνια. Τώρα πες τε μου : Είδατε ποτέ τόσο συνεπή Δήμαρχο στις δόσεις του; Άρα δωρεάν το πήρε…. Γιατί αν πρέπει να καταβάλλει 500 χιλιάρικα τον χρόνο, η ερώτηση είναι πόσα έσοδα υπολογίζει; Και για να έχει αυτά τα έσοδα πόσα πρέπει να επενδύσει; Γιατί χθες άκουσα κάτι για άδεια δόμησης 14000000 τμ. Δηλαδή για ένα τεράστιο ξενοδοχείο με στοιχειώδες κόστος δόμησης 42 εκατομμύρια ευρώ. Για πολυτελείας δε μονάδα υπολογίστε το διπλάσιο. Έχει λοιπόν ο δήμος τέτοια οικονομική δυνατότητα; Αλλά ακόμα και αν την είχε ξέρει ένας  δήμος να διαχειριστεί τέτοια μονάδα; Έχει την υποδομή; Τότε αν ξέρει θα έλεγα ας μην φτιάξει ξενοδοχείο αλλά ας φτιάξει ένα σοβαρό τουριστικό πανεπιστήμιο !!!! Είναι κρίμα να μην μεταφέρει την εμπειρία του και στον υπόλοιπο κόσμο!!! Η απλώς θα το αφήσει ως πάρκο για περιπάτους; Γιατί αν ισχύει το δεύτερο τότε θα ξοδέψει πάλι καμιά 10 εκατομμύρια για κάτι που θα απαξιωθεί και κλειδωθεί και πάλι.

Σήμερα έχουμε Μάρτιο, δηλαδή 6 μήνες μετά, τι ακριβώς έχει γίνει στο κτίριο που ο κύριος Γεωργιάδης “σκανδαλωδώς” προσπαθούσε να το “πουλήσει” σε επιχειρηματία…; ΤΙΠΟΤΑ. Σε πόσο χρόνο θα γίνει κάτι; Ουδείς ξέρει!!! Στην συνομιλία χθες λέει ο Γεωργιάδης στον επιχειρηματία, ότι όποιος πάρει το κτίριο, θα πρέπει να δεσμευτεί ως προς τον χρόνο που θα περαιώσει την αναπαλαίωση του. Ο Δήμος ανέλαβε τετοια δέσμευση; Και τελικά σε μια κοινωνία γιατί δεν θεωρείται το ίδιο στρέβλωση και αδικία η κτήση ενός τέτοιου ακινήτου τέτοιας αξίας, σε τόσο ευτελές τίμημα; ΑΝ δε ο δήμαρχος στο τέλος το δώσει για αξιποίηση σε έναν από τους 2 ιδιώτες τι θα πούμε; Ότι δικαιώθηκε ο Γεωργιάδης; 

Το δικαίωμα στην απεργία….

Έκατσα χθες το βράδυ να δω το δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ στις 9 η ώρα. Πρώτο θέμα η έκρηξη στην ΑΛβανία…Σημαντικό δεν λέω!!! Μετά οι συγκρούσεις ΜΑΤ και απεργών στην χωματερή των Άνω Λιοσίων. Τρόπος ποαρουσίασης που ανάθεμα αν καταλάβαινες τι έγινε ακριβώς. Επίσης κατά περίεργη σύμπτωση τρέχαν βιντεάκια μόνο με δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και καμιά δήλωση από άνθρωπο του ΠΑΣΟΚ. Μάλλον γιατί εκείνη την ώρα ψήφιζαν; Ή λέτε το ραδιομέγαρο να αποφάσισε καθαρά δημοσιογραφικά ότι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει αντιπολίτευση. Μετά βελτιώθηκε το θέμα υπήρξαν και δηλώσεις του ΚΚΕ. Μόνο το ΛΑΟΣ ποιεί την νήσσαν περί απεργιών….

Μετά κάθησα και διάβασα ιστολόγια. Ειδικά το κείμενο στο  http://krotkaya.wordpress.com/2008/03/16/strike/ διατυπώνοντας την πιο σωστή απορία περί απεργών και αγανακτισμένων πολιτών. Διαβάζοντας τον διάλογο και τα σχόλια που αναπτύσσεται στη συνέχεια του άρθρου σκέφτηκα ότι ίσως θα ήταν καλό να υπενθυμίσω στους υποστηρικτές των soft απεργιών και “άλλων μορφών διαμαρτυρίας” τα κάτωθι :

1. Την πρωτομαγιά (που σήμερα είναι αργία ή απεργία…;;;) για να γιορτάσουμε εμείς ως ωραίοι νεοέλληνες καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας το αίμα που χύθηκε για τα σημερινά μας αυτονοήτα. Οι πιέσεις και οι πρόσκαιρες ικανοποιήσεις αιτημάτων συγκεκριμένων ομάδων πίεσης κατά περιόδους δεν θα πρέπει να αναιρούν ούτε την συνεχή διεκδίκηση για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, αμοιβών και συντάξεων, ούτε ποτέ θα πρέπει να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι σε αυτό το “αυθαίρετο” κράτος οι ήπιες μορφές πάλης θα φέρουν αποτέλεσμα.

2. Είναι κατά την ταπεινή μου άποψη σαφές ότι πάμε για πολλά συνδικάτα και όχι ένα (ΓΣΕΕ ή ΑΔΕΔΥ). Και η ΝΔ και το ΚΚΕ (για διαφορετικούς λόγους το καθένα ,για να μην παρεξηγηθεί αυτό που λέω…)  τείνει στον σχηματισμό αποσχιτιστικών κινήσεων εντός των υπαρχόντων συνδικάτων. Για μένα θα είναι η ντροπή του συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά πάντα κατά την ταπεινή μου άποψη….

3. Οι συγκρούσεις στις απεργίες πάντα ήταν οδυνηρές. Να σας θυμίσω τις μεγάλες απεργίες των καθηγητών εν τω μέσω εξετάσεων; Τις απεργίες των λεγκτών εναέριας κυκλοφορίας ή των χειριστών εν τω μέσω τουριστικής περιόδου; Τις μεγάλες απεργίες της ΟΤΟΕ τον Μάϊο και Ιούνιο του 2005; Αλλά ήμουν νιός και γέρασα και έχω ζήσει και συμμετάσχει σε πολλές απεργίες τα τελευταία 30 χρόνια. Ποτέ το αποτέλεσμα δεν ήταν άσχημο για τους εργαζόμενους, αλλά ούτε και για το κοινωνικό σύνολο. Το κακό είναι ότι δεν γίνεται κατανοητό ότι αν πέσουν συνδικαλιστικά κάστρα σαν την ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ τότε σκεφτείτε το επόμενο συνταξιοδοτικό νομοσχέδιο τι θα λέει. Και το ΚΚΕ έχει δίκιο. Πάντα πρέπει να υπάρχει το δικαίωμα της απεργίας και πάντα ο φόβος του οποιαδήποτε κράτους για δυναμική αντίδραση των πολιτών. Αλλιώς….μαύρα τα γραμμένα όλων μας.

4. Συμφωνώ ότι η διακοπή ρεύματος δημιουργεί τα μύρια όσα προβλήματα. Αλλά κατά την άποψη μου η επίσης δίκαιη απεργία των εργαζομένων στους Δήμους με αιχμή την καθαριότητα είναι πιο σημαντική. Πέραν των κινδύνων για την δημόσια υγεία (που είναι πολύ σοβαροί) και πέραν των προβλημάτων σε λειτουργίες Δήμων, η απεργία αυτή αφορά την ραχοκοκαλιά των υπηρεσιών του δημοσίου τα επόμενα χρόνια. Το προσωπικό των Δήμων είναι υπεύθυνο για τόσα μικρά και μεγάλα θέματα της καθημερινότητας μας. Και έβλεπα μια σειρά από τοποθετήσεις λες και απαξιωνόταν όλη η χρήσιμη δουλειά που όλοι αυτοί οι άνθρωποι μας παρέχουν καθημερινά.

Πέρα από συντάγμα, νόμους κλπ… Η στήριξη των απεργών στα δύσκολα είναι απαραίτητη από όλους μας. Ο αγώνας δεν γίνεται για τα συμφεροντά τους, αλλά για το συμφέρον όλων μας…. Όταν ειδικά μια κυβέρνηση πολεμά ως ένα ενιαίο μέτωπο μια σειρά επαγγελμάτων και κατηγοριών μισθωτών, τότε η απεργία που σπάει το μέτωπο σε ένα σημείο το σπάει συνολικά. Δες τε πχ την απεργία των δημοσιογράφων. Η επιτυχία της δημιουργεί το προηγούμενο για όλους τους υπόλοιπους να απεργήσουν μέχρι να δωθεί λύση. Και το Νομοσχέδιο Πετραλιά (κοίτα που θα μείνει την ιστορία..) δεν είναι λύση.

Κουράγιο λοιπόν σύντροφοι και δώστε τον αγώνα για όλους μας…..

Η συνθήκη της Λισαβώνας και η επικύρωσή της

Σε συνέχεια και παλιότερων άρθρων είδα στο faros.wordpress.com μια ανάρτηση που αναφέρεται στα της ΕΕ. Και αποκάτω μια σειρά από σχόλια για το πλαίσιο της ΕΕ και ειδικότερα για την συνθήκη του Μάαστριχτ (μετέπειτα Νίκαια, Άμστερνταμ και τώρα Λισαβώνα…)

εκεί δημοσίευσα το παρακάτω σχόλιο :

Σύντροφοι, επιτρέψτε μου να σας χαλάσω λίγο την σούπα :
1. Το Μαάστριχτ απέθανε δυστυχώς έρχεται πια η Λισαβώνα. Συμφωνώ με τον αναμοχλευτή ότι το κύριο ζήτημα είναι το δημοψήφισμα. Ο λαός πρέπει να συζητήσει, να καταλάβει και να αποφασίσει. Δεν θεωρώ ότι και πάλι η συνθήκη (της αλλάξαμε όνομα από Σύνταγμα μπας και τσιμπήσουν οι πελάτες…) θα επικυρωθεί εύκολα και θα ξανα-ακουστοούν βροντερά όχι όπως το 2003.
2. Στο όλο σκηνικό στην Ευρώπη υπάρχει μια αντίφαση. Ενώ τα κείμενα είναι άκρως συντηρητικά (ιδεολογικά εννοώ…) τα δεξιά κόμματα της Ευρώπης συνήθως τα πολεμούν. Όλο το θεσμικό πλαίσιο που συζητάμε για να μην ξεχνιόμαστε είναι έμπνευση του σοσιαλδημοκράτη Ντελόρ. Τα σοσιολδημοκρατικά κόμματα κάιγονταν για την ενοποίηση της ΕΕ όχι ι συντηρητικοί.
3. Ακόμα και όταν μιλάμε για την αποδοχή ή όχι της ΕΕ, έχουμε κάνει τόσα λάθη και μυθοποιήσει πράγματα που δεν υπήρξαν, δεν υπάρχουν και δεν θα υπάρξουν. Αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι από την άλλη πλευρά η διαδικασία της ΕΕ ένωσε και δυνάμεις που την αντιπαλεύουν σε ένα ενιαίο πλαίσιο.Και μην ξεχνάμε ότι για πρώτη φορά Κουμουνιστής αρχηγός κράτους θα κάτσει σε όλες τις συσκέψεις (ΑΚΕΛ- Χριστόφιας). Άρα το ερώτημά μου είναι : Αν στην παρούσα συγκυρία είχαμε 2-3 αριστερά κόμματα σε κυβερνήσεις κρατών μελών θα αποφασίζαμε την διάλυση της ΕΕ, ή την επανατοποθέτηση των στόχων της και μια αλληλεγγύη προς όφελος των λαών; (ερυθρέ πρόσεξε τι θα απαντήσεις…)
4. Αναμοχλευτή : Πουθενά και ποτέ δεν προβλέφθηκε διαδικασία κοινού πλαισίου για τη ασφάλιση. Για συστάσεις μιλάμε και κάποιες οδηγίες που δίνουν την ευχέρεια στα κράτη μέλη να τις προσαρμόσουν κατά το δοκούν. Για να μην μακρυγορώ περί οικονομικών, το ζητούμενο είναι ότι όλες οι κυβερνήσεις έχουν εκχωρήσει στην Κεντρική Ευρωπαϊκή τράπεζα ότι μακρο-οικονομικό εργαείο διέθεταν. Φανταστείτε όμως τώρα στην παρούσα παγκόσμια συγκυρία μια οικονομία σαν την Ελλάδα να το παλεύει μόνη με πληθωρισμούς και ισοτιμίες!!! Και χωρίς τα αντισταθμιστικά οφέλη από την συμμετοχή στην ΕΕ, αλλά μόνο με δανεισμό….
5. Ξέρω και μελετώ την οικονομική Τσάβες. Είναι εντυπωσιακή από την στιγμή που θα καταλάβουμε όμως όλοι ότι έχει σαν βάση το παραγόμενο πετρέλαιο στην χώρα. Άρα η προϋποθέση της πολιτικής του είναι ο έλεγχος μιας στρατηγικής πρώτης ύλης. Για περιφερειακές χώρες σαν την Ελλάδα, πως θα επιτευχθεί ένας μοναχικός δρόμος; Ίσως η απώλεια παγκόσμια για την προοδευτική αριστερά ήταν η κατάργηση του κινήματος των αδεσμεύτων….Αλλά τώρα μπορεί αν ξαναγίνει;
Ξέρω ρεφορμισμός αυτά που λέω. Εγώ το λέω “ρεαλιστικά ερωτήματα”.

Θα επιμένω μέχρι και την ύστατη ώρα, ότι η νέα Σύνθηκη που έρχεται πρέπει να τεθεί στο λαό για να διατυπώσει την γνώμη του. Ακόμα και τα πρόσφατα προβλήματα με τα Σκόπια και το Κόσοβο, θέτουν υπό σοβαρή συζήτηση μια σειρά κεφαλαίων της Συνθήκης. Η ΕΕ πιέζει για την γρήγορη επικύρωση με το πρόσχημα της έλλειψης θεσμικού πλαισίου για την άσκηση οικονομικής πολιτικής και ενισχύσεων. Διαφωνώ…άλλα είναι τα ζητήματα που πιέζουν και το άρθρο στο faros.wordpress.com θέτει κάποια ζητήματα γενικού πλαισίου που θέλουν συζήτηση.

Και επιτέλους ένα τραγουδάκι χωρίς νόημα….απλώς μου άρεσε ο ήχος

Αριστοτέλης vs Microsoft

παρόλο που συντρέχουν μια σειρά από λόγοι να ασχοληθώ με τα πολιτικά θέματα της επικαιρότητας (ασφαλιστικό, σκόπια, συνέδριο ΠΑΣΟΚ- λέω να πάω γιατί θα μιλήσει κι ο Αλέξης, άρα να τον δω κι από κοντά…αλλά για αυτά την Πέμπτη το πρωϊ θα σας πω), σήμερα έω να στηρίξω την καμπάνια για το ελεύθερο λογισμικό που ξεκίνησαν πολλοί φίλοι και μη.

Σκέφτηκα λοιπόν με τον όρο της αναλογικότητας, να εξηγήσω το προφανές : Γιατί ανοικτό λογισμικό και όχι πατεντάρισμα αλλά Microsoft. Σκέφτηκα λοιπόν τι θα γινόταν στην εξέλιξη της παγκόσμιας ιστορίας και της ανθρώπινης σκέψης αν όλοι οι προηγούμενοι από εμάς παρήγαγαν γνώση και “λειτουργικά” συστήματα με τη λογική των πολυεθνικών λογισμικού. Κι εδώ κολλάει κι ο Αριστότελης και όχι μόνο. Αλλά επειδή το σύστημα φιλοσοφικής σκέψης έχει την έννια του λειτουργικού συστήματος για την μετέπειτα δυτική σκέψη που κάπυ στο τέλος της καταλήγει στο διαδίκτυο και στον Γκέιτς, νομίζω η αναλογία είναι to the point (εμ να δείξω ότι το ξέρω το αγγλικό μου).

Η αρχαία Ελλάδα λοιπόν ας υποθέσουμε ότι πατεντάριζε με την σημερινή τρέχουσα έννοια του όρου, την παραγόμενη σκέψη της. Τότε πως οι Ρωμαίοι θα παρήγαγαν τον δικό τους πολιτισμό που μας ξαναήρθε μέσω βυζαντίου και από εκεί πάλι οδήγησε στην αναγέννηση. Μα όλα αυτά ακόμα και το 1400 και μετά στηρίχτηκαν στο σύστημα αξιών του Αριστοτέλη. Σήμερα θα έπρεπε να κλείσουμε την Οξφόρδη, το Πρίνστον ή το Κέμπριτζ, να εισπράττουμε δικαίωματα από όλους τους γιατρούς ανα τον κόσμο για την χρήση της γλώσσας (αυτό κι αν θα μπορούσε να γίνει κλειστό λειτουργικό…..) και να κλείνουμε στην φυλακή ως πειρατές όλους τους κλεψιμαίους των αρχαίων ελληνικών ιδεών. και επειδή θα γέλαγε μαζί μας ο κάθε πικραμένος, θα τους περιμέναμε εδώ ως τουρίστες και θα τους επιβάλλαμε φοβερά πρόστιμα, γιατί το ΜΙΤ, το Χάρβαρντ και η Βοστώνη εξέλιξαν το δικό μας κλειστό λειτουργικό σύστημα.

Βέβαια από την κλοπή αυτή φτάσαμε σήμερα στον κινηματογράφο, την μουσική και τον θέατρο όπως το ξέρουμε. Η ιατρική έκανε θαύματα και παράγει κι αυτή μια νέα λειτουργική γλώσσα (την DNA-nguage….δικό μου αυτό και το πατεντάρω ευθύς αμέσως), τα ταξίδια μας και η εκπαίδευση μας παγκόσμια στηρίζεται στις αριστοτέλειες αρχές. Και επειδή λόγω απομάκρυνσης πολλών ετών, θα μπορούσαμε να συστήσουμε την κοινοπραξία “Κληρονόμοι Αριστοτέλη ΑΕ” και να ενάγουμε τον κύριο Γκειτς γιατί τα windows εξέλιξαν το αριστοτέλειο λειτουργικό σύστημα.

Πέρα από τη πλάκα η διανόηση τα επόμενα 100 χρόνια θα εξελιχθεί μέσω διαδικτύου και των λειτουργικών του συστημάτων. Η προσπάθεια για ανοικτό λογισμικό στηρίζεται στην αναγνώριση αυτής της ανθρώπινης εξέλιξης. Η πατέντα στη χρήση απλώς εμποδίζει την εξέλιξη της ανθρώπινης διανόησης είναι κοντόφθαλμη και ωφελιμιστική. Χωρίς ανοικτούς και ανταλλάξιμους κώδικες δεν θα εξελιχθεί ούτε η ανθρώπινη σκέψη ούτε θα έρθει ποτέ και ένα καλύτερο παγκόσμιο γίγνεσθαι που οι λάοι θα καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον.

Κι επειδή ο Αριστοτέλης δεν κόλλαγε ένσημα, δεν αγχωνόταν από τα όρια ηλίκιας, δεν ήταν executive που είχε ανάγκη από 3 πιστωτικές κάρτες και ένα γρήγορο ή πολυτελές αυτοκίνητο, έδωσε απλόχερα την γνώση και σοφία του στον σύγχρονο κόσμο. Θα περίμενε κανείς από τις ανάλογες εταιρίες να κάνουν το ίδιο σήμερα. Αλλιώς; Αλλιώς θα ξεπεραστούν από την πραγματικότητα, από την ίδια την ανθρώπινη δραστηριότητα. Η πατέντα δεν είναι normal state of mind……….

Ας είναι το ΠΑΣΟΚ το πρώτο πολιτικό κόμμα που σε ένα συνέδριο του θα έπαιρνε μια τέτοια ιστορική απόφαση.

Τελικά τι θέλουμε από αυτή την χώρα;

Σήμερα που ξημερώνει καθαρή Δευτέρα και άρα αργία και επειδή η Κυριακή μου πέρασε χαλαρή, αραχτή με διάβασμα, ταινίες και αποτοξίνωση και επειδή δεν άφησα κανέναν να μου την χαλάσει, είπα να μην ασχοληθώ με πολιτική, ιστολόγια και προβλήματα νομικής και ηθικής φύσης, αλλά με κάτι που με βασανίζει τόσο καιρό λόγω δουλειάς:

τι θέλουμε από αυτή την χώρα;

Ερώτημα βαθιά φιλοσοφικό και αρκετά πιασάρικο στην γενικότητά του. Ωραία κουβέντα σε ντεκόρο καφενείου περιτριγυρισμένος από συνταξιούχους και αργόσχολους (βασικά σε αυτή την χώρα υπάρχουν άνθρωποι που περνάνε την μέρα τους με τζόκες και στοίχημα άντε και κανά ιππόδρομο…και τους γουστάρω τρελλά όταν μιλάνε με τέτοια αυτοπεποίθηση ως οι μόνοι κατέχοντες το νόημα αυτής της ζωής…) που κριτικάρουν κυβέρνηση, εφημερίδες την Στάη ή την Τρέμη και όλα τα σχετικά κενά περιεχομένου θέματα.

Εμένα όμως με βασανίζει κάτι άλλο “επαγγελματικό”. Είχα λοιπόν μια πρόσφατη εμπειρία ενός δημάρχου που είπε όχι σε μια επένδυησ στον τόπο του από μεγάλη εταιρία γιατί “φοβάται” τις αντιδράσεις των τοπικών “παραγόντων”. Τώρα για να μην καρφωθώ δεν μπορώ να αναφέρω λεπτομέρειες (τοπωνύμια και διευθύνσεις….) αλλά στην γενικότητα της κουβέντας καφενείου, με προβληματίζει το εξής ερώτημα:

Απασχόληση ή προστασία των μικρών τοπικών οικονομικών συμφερόντων; Και κάποια συνεπαγόμενα ερωτήματα :

Μεγάλης κλίμακας επενδύσεις με ιδιωτικά κεφάλαια και κέρδη, άρα αυξημένος τοπικός πλούτος; Ή μια καρικατούρα ανάπτυξης με κακοτεχνίες, χαμηλή απασχόληση και συνήθως παρατημένα κτίρια, χρέη του Δήμου, προβληματικές δημοτικές επιχείρησεις (σύμφωνα με τον νέο νόμο ΟΤΑ πολλές θα μπουν σε καθεστώς εκκαθάρισης…. επιτέλους!!!!) και μη βιώσιμες επενδύσεις;

Να χαλάσουμε την μακαριότητα της περιφέρειας ή να την προσομοιάσουμε στην Αθήνα (ειδικά τους προβλεπόμενους πόλους ανάπτυξης στη χώρα); Να της μεταφέρουμε ερευνητικά κέντρα και υψηλή τεχνολογία; Μα πως θα γίνει αυτό αν δεν μεταφέρουμε και αυτό που απαιτεί το ανθρώπινο δυναμικό των ερευνητών και των μορφωμένων (καλό γιατρό, καλό σχολείο για τα παιδιά, ψυχαγωγία επιπέδου και  βιβλιοθήκες, σινεμά, θέατρο κλπ). Γιατί υποδομές φτιάχνουμε και φτιάχναμε, άνθρωποι να τις χρησιμοποιήσουν δεν υπάρχουν!!!

Σήμερα και είμαι απόλυτος σε αυτό, το αστικό κέντρο κέρδισε κατά κράτος την αποκέντρωση. Παγκόσμια το άγχος είναι η βιώσιμη πόλη, το ποιοτικό αστικό περιβάλλον. Το στοίχημα είναι πως η πόλη τέρας, θα γίνει η πόλη που σέβεται τον άνθρωπο και τις δραστηριότητες του. Βαρκελώνη, Ρώμη, Λονδίνο, Παρίσι, Βρυξέλλες, Βερολίνο στην Ευρώπη, Σικάγο, Νέα Υόρκη, Βοστώνη, Λος Άντζελες, Πόλη του Μεξικού, Μπουένος Άιρες, Σάο Πάολο στην Αμερική, Βομβάη, Νεο Δελχί, Καλκούτα, Κουάλα Λουμπούρ, Τζακάρτα, Σαγκάη, Πεκίνο, Τόκυο, Σύδνευ και Μελβούρνη στην άλλη πλευρά του πλανητή, ερευνούν, παράγουν σχεδιάζουν την πόλη που δεν θα σκοτώνει. Γιατί; Γιατί ότι και ανα δοκιμάσαμε τα τελευταία 100 χρόνια έχουν φέρει ένα μη αντιστρέψιμο αποτέλεσμα : Οι πόλεις διογκώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Η Κωνσταντινούπολη (ή η istanbul- με πρώην σύζυγο τουρκάλα έμαθα να χρησιμοποιώ και τα 2 ονόματα, όπως και οι διπλωμάτες μας….) δέχεται κάθε χρόνο 100,000 μετανάστες από την υπόλοιπη χώρα, ξέχωρα η μετανάστευση από το εξωτερικό! Σε 10 χρόνια θα έχει ξεπεράσει τα 20,000,000 πληθυσμό! Αυτό είναι μη αντιστρέψιμο. Κι εδώ η Αθήνα μας; Κι αυτή σύντομα θα ξεπεράσει τα 6,000,000 κόσμο (αν δεν τα έχει ξεπεράσει ήδη) και η εσωτερική και εξωτερική μετάναστευησ τρέχει με γρήγορους ρυθμούς.

εδώ δεν θα πω τα αίτια. Αλλά η διόγκωση είναι γεγονός! Η Πάτρα ξεπερνά τους 300,000 ανθρώπους πια (100,000 την δεκαετία του 70), το Ηράκλειο και τα Γιάννενα τους 120,000 ανθρώπους, Η Λάρισα τους 100,000, Βόλος επίσης, Καβάλα επίσης, Αλεξανδρούπολη επίσης, Χανιά και Ρόδος. Αν δε δει κάποιος σε περιφερειακή κλίμακα τις συγκεντρώσεις του πληθυσμού στις πρωτεύουσες νομών ξεπερνούν πλέον το 70 ή και το 80% του συνολικού πληθυσμού της περιφέρειας. Και αυτό δεν θα αλλάξει! Τουλάχιστον τα επόμενα 33 χρόνια μέχρι να λιώσουν οι πάγοι (εντάξει αυτό είνα αστείο με τους φίλους μου!!!)

Για αυτό όσο και αν είμαστε “προχωρημένοι” με τον αν θα έχουμε φιλικές προς το περιβάλλον επενδύσεις, αν θα τρώμε βιολογικά προϊόντα και αν θα έχουμε ανακυκλωμένο χαρτί, θα πρέπει να λύσουμε κάποια άλλα θεματάκια πιο πριν :

Φτηνή και προσιτή σε κόστος κατοικία – και αυτή να δούμε πως θα είνα “έξυπνη και φιλική προς το περιβάλλον”

Σταθερή απασχόληση και εισόδημα για τους χαμηλού εισοδήματος κατοίκους

Καλές υπηρεσίες περίθαλψης και πρόληψης με προσβαση όλων των ομάδων πληθυσμού

Αξιοπρεπή σχολική στέγη (πήγα πρόσφατα σε ένα σχολείο καμένο από μαθητές και όταν είδα την ποιότητα κατασκευής του και τον τρόπο χωροθέτησής του, είπα από μέσα μου τι καλά που κάηκε μπας και φιλοτιμηθούν τώρα να φτιάξουν ένα σχολείο της προκοπής για τα παιδιά. Αφού δεν τους έπεσε στο κεφάλι τόσα χρόνια!!!)

Πάρκα και πράσινο, θέσεις ελεγχόμενης στάθμευσης, πολιτισμός και υποδομές του. Στη παρούσα φάση η κυβέρνηση πιέζει τους Δήμους να συνεργαστούν με ιδιώτες (ξέρετε από ΣΔΙΤ; αν όχι θα σας το εξηγήσω άλλη φορά), για την δημιουργία αυτών των υποδομών. Στο πρότυπο του ΕΛ Βενιζέλος και της Αττικής Οδού. Ναι αλλά πώς; Ποιός σοβαρά πιστεύει ότι αυτά τα 2 μέρη θα βρουν σοβαρή βάση συζήτησης στα μικρότερα αστικά κέντρα; Πως το απροετοίμαστε δημόσιο (άρα και οι ΟΤΑ) θα διπραγματευτούν με τους ιδιώτες για τέτοιου είδους έργα; με ποιά εμπειρία; Με ποιές οικονομικές μελέτες; με ποιά στελέχη;

Ποιός ιδιώτης θα επενδύσει σε ένα ασαφές τοπικό πολιτικό περιβάλλον που ο κάθε δήμαρχος, ξεκινώντας και από το παράδειγμα μας, θα πρέπει να ικανοποιήσει μια σειρά τοπικών οικονομικών συμφερόντων που θα συγκρουστούν; Και αφού υπάρχει εμπειρία δημόσιου διαλόγου και διαπραγμάτευσης, την δουλειά θα την αναλάβουν τοπικά μέσα ενημέρωσης με το αντίστοιχο τίμημα; Και τέλος ποιός ιδιώτης θα αντέξει μια σειρά από “διαμεσολαβητές” με απλωμένο χεράκι;

Τελικά τι θέλουμε από αυτήν την χώρα; Τι θέλουμε σε αυτήν την χώρα να γίνει;

Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο : Αν αυτό είναι λύση εγώ είμαι η…..Πετραλιά!!!

Μετά από μια δεύτερη πιο ψύχραιμη ανάγνωση του νέου ασφαλιστικού νόμου έχω να παρατηρήσω τα εξής :

1. Ξανά ένα νομοθέτημα που προσπαθεί να καλύψει τα χρόνια προβλήματα του ασφαλιστικού συστήματος : Κακοδιαχείριση, έλλειψη της οποιασδήποτε επιστημονικής προσέγγισης, καμιά διαρθρωτική πρόβλεψη, επανάληψη της ίδιας φιλοσοφίας αδιεξόδων ως προς την ανταποδοτικότητα των εισφορών, καμιά πίεση προς το κράτος να είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του ως προς τις ασφαλιστικές εισφορές, καμία σοβαρή προσέγγιση ως προς το ασφαλιστικό κόστος της μη πλήρους απασχόλησης και καμία προσπάθεια επίλυσης του θέματος ασφάλισης των μεταναστών.

2. Οι προβλέψεις του θα αποδειχθούν σε 5 χρόνια ανεπαρκείς (και σας βάζω και στοίχημα για αυτό). Τότε μια άλλη κυβέρνηση θα έρθει να ανακαλύψει την αναγκαιότητα θεσμοθέτησης νέου συστήματος (που επίσης βάζω στοίχημα ότι θα είναι χειρότερο από αυτό!!!).

3. Επειδή ήμουν σε μια συνάντηση στην Βουλγαρία τον περασμένο Δεκέμβριο που παρουσίασαν οι άνθρωποι εκεί την αναμόρφωση του δικού τους ασφαλιστικού, δεν μπορώ να καταλάβω πως στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (και ειδικά στους Βαλκάνιους γείτονες) αναμορφώνεται ένα σύστημα που ενώ κρατάει το κόστος εργασίας χαμηλό, αυξάνει παράλληλα με γεωματρική μέθοδο τις ασφαλιστικές παροχές. Και αυτό σε συνθήκες σκληρότερου καπιταλισμού και από εμάς!!!

4. Καμία πρόβλεψη για το κόστος του κλάδου υγείας στο ασφαλιστικό μας σύστημα. Με άλλα λόγια ρυθμίζουμε λιγότερες παροχές, αλλά δεν αντιμετωπίζουμε γενναία τις παθογένειες : Μείωση της πολυφαρμακίας, μείωση του κόστους παροχής των υπηρεσιών υγείας, καλύτερες πληρωμές και άρα μείωση του κόστους προμηθειών. Για το τελευταίο θα υπενθυμίσω ότι σήμερα τα ασφαλιστικά ταμεία αγοράζουν σε διπλάσιες τιμές από ότι θα μπορούσαν. Γιατί πληρώνουν τους προμηθευτές κατά μέσο όρο σε 2 χρόνια από την ημερομηνία παράδοσης και άρα οι τελευταίοι είναι υποχρεωμένοι να υπολογίσουν το τεράστιο κόστος των πιστώσεων τους σε τράπεζες. Τρέλλα; Φυσικά διαχείριση χωρίς καμιά λογική!!!! Και το ΠΑΣΟΚ φυσικά έκανε το ίδιο πράγμα. Για να είμαστε δίκαιοι.

5. Πάλι είναι ένα άδικο σύστημα όπως και του νόμου Ρέππα. Διακρίσεις υπέρ ομάδων πίεσης (οι δημοσιογράφοι τελικά έμειναν ανεξάρτητοι και να δω τώρα τι γαργάρα θα κάνουν για τον ασφαλιστικό νόμο.)

Αύριο θα σας δώσω και κάποιες συγκεκριμένες προτάσεις. Πάντως το μόνο θετικό ήταν η υιοθέτηση του Ταμείου Αλληλεγγύης των γενεών αλλά από λάθους πόρους θα προέρχονται τα χρήματα. Το υιοθέτησαν μεν το έχουν κάψει στην πράξη, γιατί προβλέπω μεγάλα φέσια του δημοσίου ως προς τις υποχρεώσεις του πάλι.

να μην ξεχάσω την Μελίνα…..

δεν θέλω να γράψω κάτι επετειακό ή συγκινητικό, αντίθετα θεωρώ ότι 14 χρόνια μετά τον θάνατό της, μας κάνει ακόμα περήφανους όλους όσους είμαστε ή περάσαμε από το ΠΑΣΟΚ. Η Μελίνα ήταν μια γνήσια ελληνική ψυχή που πάντα ήταν μοντέρνα και φρέσκια. Δεν γέρασε ποτέ μέσα σε μια πολιτική συναλλαγής και μετριότητας….

Για αυτό θυμήθηκα και της αφιερώνω αυτό το τραγουδάκι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου:

Για το ασφαλιστικό θα επιστρέψω αύριο με πιο πολλά στοιχεία για το τι έχουμε να τραβήξουμε για να επίσουμε ότι αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση όπως δεν ήταν και του Ρέππα.

Ασφαλιστικό Αλαλούμ …αλά Πετραλιά

Τι παρουσίαση ήταν αυτή σήμερα; Τι ρεκόρ διανοητικής συγκέντρωσης έσπασα για να καταλάβω τι έλεγε η τρομερή και εύγγλωτη υπουργός!

Και επειδή για να είμαι ελικρινής κατάλαβα συγκεκριμένα πράγματα (ότι η περικοπή των συντάξεων λέγεται τώρα βελτίωση της ισότητας γυναικών και αντρών και ότι μαι δυστυχής εικόνα μιας γυναίκας που έπρεπε να σηκώσει τον σταυρό του μαρτυρίου…) αλλά εκείνο που με εντυπωσίασε ήταν οι αντιδράσεις των παρισταμένων δημοσιογράφων : γελάκια, χαβαλέ και μάλλον ειρωνικά βλέμματα. Και η Υπουργός ατάραχη και αγέρωχη. Μήπως μπορούσε να κάνει κι αλλιώς; Μονόδρομος ήταν. Γιατί δεν είναι δυνατόν να λες ότι δεν θίγονται οι μητέρες ανήλικων τέκνων που ασφαλίστηκαν πριν το 1982…..Μα τέτοιο δούλεμα; Και τέτοια περηφάνια. (Απλά ως λογική σκέψη μια μητέρα ανήλικου τέκνου 16 ή 18 γιατί και αυτό θα αλλάξει σε λίγο για να έχει ασφαλιστεί πριν το 1982 θα πρέπει να είναι γύρω στα 44-45 σήμερα με δεδομένο ότι δούλευε στα 18 της…..αν βάλουμε και ότι σπούδασε είναι ήδη 48 και πρέπει να απόκτησε παιδί στα 32 της !!!!!τουλάχιστον, αν ήταν νεότερη συγγνώμη χάσατε…..)

θα μπορούσα να δώσω άπειρα παραδείγματα χαωτικών αδικιών ή να τεκμηριώσω ότι δεν θίγεται τελικά μόνο ότι δεν υπάρχει….Επίσης δες τε λίγο προσεκτικότερα το χρονικό όριο που αλλάζουν τα όρια συνταξιοδότησης 1/1/1993!!!! Πάλι η μπακάλικη λογική ότι η ΝΔ κυβέρνησε μέχρι το 1992 και άρα διόρισε και “βόλεψε κόσμο”. Οι ρυθμίσεις άρα δεν θα θίξουν ενδεχομένως ψηφοφόρους της που διορίστηκαν εκείνη την περίοδο!!!

Τέλος μια χαζή ερώτηση : Με το καινούριο ΕΣΠΑ μεταξύ 2008-2013 θα επενδυθούν στη χώρα 55 δις ευρώ (ιδιωτικά, δημόσια και ΕΕ κεφάλαια). Σήμερα οι ασφαλιστικές μας εισφορές είναι περίπου το 22% του εισοδήματος μαζί με αυτές του εργοδότη φτάνουν περίπου το 35%. Άρα 15 δις ευρώ από αυτά θα πάνε με την μια ή άλλη μορφή στα ασφαλιστικά ταμεία. Αν θυμάμαι καλά το έλλειμμα των ταμείων είναι 10 δις. Τι συμπέρασμα βγάζετε; Και αν θέλουμε ως χώρα να μην γίνει εισφοροδιαφυγή μέσω ΕΣΠΑ είναι το πιο εύκολο! Άρα που είναι το πρόβλημα;

καλώς τον Τσίπρα…..

Μετά από μαι τέλειωτη σειρά αναλύσεων σε κανάλια και εφημερίδες και με βάση την τελευταία δημοσκόπηση τα πράγματα ζορίζουν πολύ για το ΠΑΣΟΚ. Ο Τσίπρας έχει κερδίσει τον πρώτο γύρο περπατώντας. Και ενώ κι εγώ προεξοφλούσα μια μάλλον “φούσκα” σαν του χρηματιστηρίου, τώρα έχω την αίσθηση ότι όλο αυτό το κύμα απόγνωσης, απογοήτευσης και απέχθειας, βρήκε εκφραστή. Ο Τσίπρας προς το παρόν διεμβολίζει όλο και ευρύτερο πολιτικό χώρο!

Και δεν θα κολλήσω στις δημοσκοπήσεις αλλά στο τι λέει ο κόσμος, οι φίλοι μου και οι άνθρωποι που συναλλάσσομαι καθημερινά. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει τον δικό της Τόνι Μπλερ. Νέος, χαρισματική εμφάνιση, φειδωλός και συνέχεια στον δρόμο, χωρίς τουπέ και ανώφελες ρητορείες μάλλον κερδίζει καθημερινά.

Από την άλλη ένα ασθμαίνω πολιτικό σύστημα που μάλλον πάει κατά διαόλου… Πόσ λίφτινγκ μπορεί να κάνει; Και το κυριότερο, πόσους εθελοντές του φιανομένου Τσίπρα μπορεί να αναχαιτίσει; Και λυπάμαι μόνο για έναν σε όλα αυτό το σκηνικό : Τον Γιώργο Παπανδρέου. Που μετά από μια περίοδο ανατροπών, φτάνει στο σημείο να χρεωθεί ότι δεν χρεώθηκε όλα αυτά τα χρόνια. Αντί με ότι είχα πει παλιά ο γιαλός είναι στραβά. Άρα και σωστά να αρμενίζει αλλού αντ’ αλλού πάει.

ΑΠό την άλλη μεριά, ο Τσίπρας συγκεντρώνει την ελπίδα από τόσα χρόνια πολιτικής αφασίας. Χρειάζεται όως πολύ δουλειά σε λίγο σχετικά διάστημα :

1. Πρέπει να δέιξει κι αυτός ομάδα….όσο και να είναι το στήσιμο επικοινωνιακά προσανατολισμένο στον ίδιο και σε ένα μοναχικό κάδρο, αυτό πρέπει να γεμίσει, αλλιώς ποτέ δεν θα δει την προοπτική εξουσίας.

2. Πρέπει να διαμορφωθούν και πολιτικές θέσεις που θα διαφοροποιούν αλλά και θα ταυτοποιούν αυτή την εικόνα με το μέλλον διαφορετικό σε αυτό το κλίμα απογοήτευσης.

3. Σωστά δεν χάνει χρόνο σε τηλεοπτικά πάνελ. Αυτός επιτέλους κατάλαβε ότι δεν χρειάζεται το τηλεοπτικό σκηνικό τώρα!!!! Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να βρει τον τρόπο επικοινωνίας και προβολής θέσεων. Εκεί θα είναιτα δύσκολα.

Ακόμα και η ΝΔ αγχώνεται να και ξέρει ότι και στις επόμενες εκλογές πρώτο κόμμα θα είναι. Σε ένα όμως πολύ διαφορετικό σκηνικό. Και από χθες που ο Τσίπρας άρχισε να φωνάζει για αυτήν και όχι το ΠΑΣΟΚ, το πρόβλημά της θα μεγαλώνει.

Τέλος μια εκτίμηση : ΠΑΣΟΚ και ΣΥνασπισμός στις παρούσες συνθήκες δεν θα συγκυβερνήσουν και δεν βλέπω και τέτοια προοπτική. Ποιός πάει να συνεννοηθεί με το απαξιωμένο σύστημα του ΠΑΣΟΚ; Και να μην το ξεχάσω : Γίνεται ρε πρώην σύντροφοι να αφήσετε κατά μέρους τις συνομωσίες πάλι!!!! Μόνο εσείς θα απομείνετε να διαβάζετε ανάποδα τις δημοσκοπήσεις!

Περί ιστολογίων συνέχεια

Σιγά σιγά τώρα που κατακάθεται ο μπουχός, θέλω κι εγώ να προσθέσω μια συνέχεια στη νομική προσέγγιση των ιστολογίων προηγούμενης δημοσίευσης στο παρόν ιστολόγιο.

Βλέπω ότι στο διάλογο και με βάση μανιφέστα που έχουν κυκλοφορήσει να συνεχίζεται η σύγχιση δημοσιογραφίας και ιστολογείν. Αυτό είναι επιεικώς απαράδεκτο! Κάποιο μάλιστα έχουν προτείνει και κατηγοριοποίηση των ιστολογίων κάτω από το ένδυμα του ακριβοδίκαιου προσδιορισμού. Μπαρούφες! Εδώ πάμε στα ιστολόγια να εφαρμόσουμε διατάξεις χειρότερες από τον νόμο περί τύπου. Και για να εξηγούμαστε :

1. Αν θεωρηθεί ότι τα ιστολόγια είναι ηλεκτρονικά έντυπα τότε θα εφαρμοστούν και οι υπόλοιπες διατάξεις περί τύπου. Δηλαδή θα πρέπει να είμαστε ασφαλισμένοι στην ΕΣΗΕΑ; Θα πρέπει να έχουμε προστασία των “πηγών” μας πληροφόρησης; Θα πρέπει να έχουμε ατέλεια στο δικό μας “χαρτί”, δηλαδή στην σύνδεσή μας με το διαδίκτυο; Θα παίρνουμε και επιδότηση από την ΓΓ Τύπου ή μέρος της κρατικής διαφήμισης; Αν από όλα αυτά δεν γίνεται κατανοητό πόσο άσχετες είναι οι απόψεις αναλογικών εφαρμογών των διατάξεων τι άλλο πρέπει να πούμε;

2. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν είναι ελεύθερη και ούτε απεριόριστη. Ακόμα και στην περίπτωση του ελεύθερου δικτύου στο Σύνταγμα ο αναγνώστης μου για να έχει πρόσβαση στην πληροφορία χρειάζεται να καταβάλλει ένα ιδιαίτερα υψηλό κόστος της τάξης των 700-1000 ευρώ. Η πρόσβαση από την τηλεόραση στις ειδήσεις είναι ελέυθερη και το κόστος κτήσης μια συσκευής είναι ιδιαίτερα χαμηλό. Η πρόσβαση στην εφημερίδα κοστίζει 1,5 ευρώ και η τυχόν προσβολή είναι προς απεριόριστο αριθμό αφού η εφημερίδα είναι και για ανάγνωση (ως τίτλοι) και χωρίς την αγορά της. Ο νομοθέτης στον νόμο περί τύπου είχε όλα αυτά στο μυαλό του όταν νομοθετούσε. Και αυτό φάνηκε και επί του πρακτέου, όταν η τηλεόραση ασχολήθηκε με εμάς είδατε μια σημαντική αύξηση της κυκλοφορίας, που είναι βέβαιαο ότι θα χαθεί με το ξεφούσκωμα του θέματος press.gr. Αντίθετα με τις ανοησίες και τους μικρομεγαλισμούς άλλων ιστολόγων δικαιώνεται μέχρι και η δίωξη Τσιπρόπουλου!!!!

3. Το ιστολογείν είναι μια προσωπική ιστορία του καθένα μας. Αν σε αυτήν την ατομικότητα αρχίσουμε κατηγοριοποιήσεις και άλλου είδους νομικές κατασκευές τότε άστε το ρε παιδιά ξενερώσαμε!!! όλοι μας. και το αποτέλεσμα θα είναι ο ευνουχισμός με τα ίδια μας τα χέρια. Τώρα η ανωνυμία ή όχι είναι ένα ζήτημα. Αλλά για μένα χειρότερος κουκουλοφόρος είναι ο μεταδίδων στην τηλεόραση συνωμοσίες και σκάνδαλα παρά το Press.gr. Και θα πω και ένα μπράβο στον Καψαμπέλη. Γιατί δεν την έκανε, δεν κρύφτηκε και αντιμετώπισε με λογικά επιχειρήματα την όλη ιστορία. Για τους δε υπόλοιπους ευαίσθητους ιστολόγους περί δημοκρατίας. Παιδιά πραγματικά σας φοβάμαι αν έπρεπε να ρυθμίσετε εσείς νομοθετικά. Θα ήσασταν χειρότεροι από οποιονδήποτε Ρουσόπουλο. Πάντα φοβάμαι τον κίνδυνο των υπερδημοκρατών της ξενέρωτης “μικροαστικής” μας δημοκρατίας.

Αυτά σύντροφοι και εύχομαι σε μια πιο ελεύθερη και απεριόριστη πρόσβαση στην πληροφορία. Και μην αντιδρούμε ως θεματοφύλακες της νομιμότητας!!! Το κράτος έχει φτιάξει άπειρους μηχανισμούς για να μας ελέγχει δεν χρειάζεται εμείς να φτιάξουμε έναν ακόμη αστυνόμο.

Ένα πανέμορφο τραγούδι

Άκουστε αυτό το καταπληκτικό παραδοσιακό ιρλανδέζικο τραγούδι και να θυμίσω ότι και εκεί από τον προ-προηγούμενοα αιώνα νουθετούσαν τους Ιρλανδούς για την αναμετρήσή τους με την αυτοκρατορία ότι θα έχαναν και ότι ποτέ δεν θα είχαν την ανεξαρτησία τους. Α ναι να θυμηθώ και τον Γκάντι για την Ινδία. Α ναι υπάρχουν και οι Βάσκοι, και ίσως και οι Κορσικανοί;