Εξελίξεις στην παγκόσμια κρίση τροφίμων

Όσο έλειπα στην Θεσσαλονίκη πήρα 2 κείμενα για το θέμα που κυριαρχεί στην διεθνή κοινότητα και δεν είναι άλλο από την παγκόσμια κρίση στο τομέα των τροφίμων.

Το ένα είναι το δελτίο τύπου από την Ευρωπαϊκή Σοσιαλιστική Ομάδα. Εκεί πέραν των ανησυχιών και των γενικόλογων διακηρύξεων υπάρχει και μια συγκεκριμένη πρόταση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Να νομοθετήσει την απαγόρευση της λειτουργία των επενδυτικών ταμείων στα τρόφιμα. Το σκεπτικό απλό μεν : η κατάργηση της επενδυτικής σπέκουλας στα τρόφιμα, αλλά και ανεδαφικό : η απαγόρευση της επενδυτικής δραστηριότητας σε έναν τομέα παραδοσιακά “χρηματιστηριακό”.

Το κείμενο έχει μια αντίφαση των ίδιων των σοσιαλιστικών κομμάτων. Ενώ επέτρεψαν όλη την δεκαετία του ‘90 την ελέυθερη αγορά και τις επενδύσεις μέσω των συγκεκριμένων “ανώνυμων” ταμείων, στην συνέχεια έρχονται να εισπράξουν τις ανισορροπίες που η σοσιαλδημοκρατία δημιούργησε με την συνεπή πολιτική της προς την ελέυθερη αγορά. Που τελικά όμως για λόγους που θα μπορούσα να εξηγήσω σε ένα ανλυτικό θεωρητικό κείμενο, οι ίδιοι εξυπηρέτησαν όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί τελικά θα έπρεπε να είχαμε αποφασίσει ότι έχουμε πλήρως ελεύθερη αγορά χωρίς τις αστειότητες των κρατικών επιδοτήσεων και ειδικά των εξαγωγών, ή θα έχουμε ένα σύστημα κεντρικά σχεδιαζόμενης οικονομίας που θα βοηθούσε τον ανήμπορο σε σχέση με τις κεφαλαιουχικές επενδύσεις των ιδιωτών.

Τώρα να ερχόμαστε εκ των υστέρων και να ζητάμε έλεος από τα επενδυτικά κεφάλαια ώστε να μην “κερδοσκοπήσουν” εις βάρος του φαγητού των φτωχών είναι για γέλια. Η δε ζητούμενη απαγόρευση δεν μπορεί νομικά και θεσμικά να γίνει με τον τρόπο που προτείνεται. Είναι στην σημερινή παγκόσμια οικονομία το ανάλογο της νομοθετικής ρύθμισης της βροχής!!!! Διατάζουμε να μην βρέχει ή να μην κάνει καύσωνα το καλοκαίρι.

Το δεύτερο κείμενο το έλαβα από την Παγκόσμια Συμμαχία ενάντια στην φτώχεια. Θεωρώ την πιο ενδιαφέρουσα οργάνωση ΜΚΟ παγκόσμια που είχα την τιμή να δουλέψω και να εισφέρω κι εγώ εκεί εθελοντικά πριν από μερικά χρόνια. Εκεί υπάρχει το αίτημα της κατάργησης των επιδοτήσεων εξαγωγών των αγροτικών προϊόντων των δυτικών χωρών. Αίτημα που συμφωνώ απόλυτα και στην σωστή κατεύθυνση. Γιατί οι αγροτικές επιδοτήσεις ευθύνονται σε μεγάλο ποσοστό για τις ανισορροπίες της αγοράς τροφίμων παγκόσμια, έχουν δε αποτελέσει το άλλοθι και για τις ακριβές τιμές προϊόντων αλλά και για τις τεχνητές ελλείψεις όλα αυτά τα χρόνια.

Συμπερασματικά από τα 2 κείμενα μένω με την αίσθηση ότι :

• Η Ευρωπαϊκή Κοινή Αγροτική Πολιτική (το θεμέλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σαν κεντρικός μηχανισμός ελέγχου της παραγωγής και των εξαγωγών έχει φτάσει στο τέλος της. Όσο πιο νωρίς ξεκινήσουμε την αναθεώρησή της τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η αντιμετώπιση των νέων συνθηκών.
• Πρέπει να συζητηθεί σοβαρά και σε επίπεδο ΠΟΕ το μέλλον του διεθνούς εμπορίου τροφίμων. Τα συστήματα επιδοτήσεων, προστατευτισμών και περιορισμών έχουν φέρει τα σημερινά αδιέξοδα και “κερδοσκοπικά” φαινόμενα.
• Οι επερχόμενες κλιματικές αλλαγές θα εντείνουν φαινόμενα ελλείψεων και κερδοσκοπίας, βασιζόμενα σε μια φοβία των καταναλωτών αλλά και των αδύναμα πολιτικά κυβερνήσεων. Για να αντιμετωπίσουμε τέτοια φαινόμενα οι κυβερνήσεις (και ας μην κρυβόμαστε πίσω από την “ουδετερότητα” των διεθνών οργανισμών…) θα πρέπει να ενημερώσουν και τους πολίτες τους αλλά και το σύνολο του πλανήτη για την πραγματική κατάσταση και το μέλλον. Μια καμπάνια διαφανούς πληροφόρησης είναι αναγκαία και επιβάλλεται πια. Για να μην θερίσουμε θύελλες αύριο.