Χθες πήρα από τον Economist αυτό το άρθρο. Περιγράφει με γλαφυρό τρόπο την σύγχρονη οικονομική και πληθωριστική κρίση παγκόσμια. Το βασικότερο σημείο του :
Ενώ ζούμε ανάλογη κρίση με το 1970, η κατάσταση της πληθωριστικής κρίσης είναι πιο σύνθετη παγκόσμια.
Κι αυτό γιατί η παγκόσμια μεταφορά κεφαλαίων είναι χωρίς περιορισμούς σήμερα, άρα και η προστασία των εθνικών οικονομιών από την κερδοσκοπία πιο δύσκολη.
Σήμερα ο πληθωρισμός είναι πιο ανησυχητικός στις γρήγορα αναπτυσσόμενες οικονομίες και όχι στον αναπτυγμένο κόσμο. Η οικονομία της Κίνας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Βραζιλίας απειλούν να δημιουργήσουν ένα φαύλο κύκλο έκρηξης τιμών.
Ο πληθωρισμός σήμερα είναι : Κίνα 8,5% (3% πέρυσι), Ρωσία 14% (8% πέρυσι), Ινδία 9% και Ινδονησία 9% (αναμένεται να φτάσει το 12% τον Ιούνιο…) και στις χώρες του Κόλπου είναι διψήφιος σε όλες. Και αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία (όλοι θεωρούν ότι οι κυβερνήσεις κλέβουν στις στατιστικές).
Η αντίδραση είναι μάλλον παράδοξη. Οι κεντρικές τους τράπεζες δεν ανεβάζουν τα επιτόκια τους. Αντίθετα τα κρατούν σταθερά και άρα στην πραγματικότητα είναι αρνητικά. Γιατί αν τα ανεβάσουν φοβούνται εισροή επενδυτικών κεφαλάιων για γρήγορα κέρδη και άρα ανατίμηση των εθνικών νομισμάτων τους και άρα χαμηλή ανταγωνιστικότητα των παραγομένων προϊόντων προς εξαγωγή.
Από την άλλη μεριά τα χαμηλά επιτόκια “θερμαίνουν” την ζήτηση (μέσω εύκολου δανεισμού) και άρα οδηγούν τις τιμές προς τα πάνω. Όλοι οι τραπεζίτες λένε ότι αν αυτό μεταφραστεί και σε άνοδο μισθών στις χώρες αυτές τότε οι τιμές ειδικά λόγω τροφίμων και πετρελαίου θα τινάξουν τον πληθωρισμό στα ύψη.
Οι προτάσεςι Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τραπεζιτών είναι η σταθεροποίηση μέσω περιορισμού της ζήτησης. Με άλλα λόγια ξεχάστε αυξήσεις σε μισθούς, υψηλά επιτόκια δανείων (για περιορισμό της ρευστότητας) και ανατιμήσεις νομισμάτων.
Βασικό λόγο όμως αποσταθεροποίησης είναι η πολιτική των ΗΠΑ (χαμηλή τιμή δολλαρίου και μέιωση των επιτοκίων). Για να μην χαθείτε όμως σε οικονομικές έννοιες :
Περιμένουμε πολύ υψηλό πληθωρισμό για τα επόμενα 2 χρόνια. Μετά το 2010 θα δούμε “άσπρη μέρα”. Οι ΗΠΑ αν δεν αλλάξουν πολιτική και δεν φερθούν πιο υπεύθυνα σε σχέση με την παγκόσμια οικονομία θα αποτελέσουν το μεγάλο πρόβλημα. Η εκλογή Ομπάμα θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη σε αυτή την κατεύθυνση (με την εσωστρέφεια της πολιτικής του…). Περιμένετε στην χώρα μας υψηλά επιτόκια (όσοι έχετε κυμαινόμενα επιτόκια στα δάνεια σας θα βογγήξετε). Μην περιμένετε αυξήσεις στους μισθούς!!! Με την πολιτική Αλογοσκούφη δεν βλέπω διέξοδο. Και η υλοποίηση του ΕΣΠΑ πρέπει να αρχίσει άμεσα για να μπει φρέσκο χρήμα στην αγορά, χωρίς δάνεια. Ως ένα βαθμό πρέπει η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ξανά αποκκλίσεις από το πρόγραμμα σταθεροποίησης με την ΕΕ. Με άλλα λόγια πρέπει να μας αφήσουν να αυξήσουμε το χρέος δημιουργώντας ανάπτυξη και τονώντας τις εξαγωγές. Χρειαζόμαστε αναπτυξιακό πληθωρισμό και όχι στασιμότητα.
Οι υπερβολικές αυξήσεις στα τρόφιμα έχουν και στοιχεία από την παγκόσμια κρίση, αλλά κατά βάση γίνονται από ανεύθυνους επιχειρηματίες που οδηγούν την χώρα σε κρίση καθαρά για την τσέπη τους. Μέρος της αύξησης είναι λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Το υπόλοιπο είναι κερδοσκοπία!!!
Φίλε μου προτίθεμαι να διαβάσω και το κείμενο του Economist, πριν από αυτό όμως να πω ότι η ανάλυσή που έκανες είναι πολύ καλή.
σε ευχαριστώ κώστα για το σχόλιο…καλώς ήρθες στο blog μου
Θα το διαβάσω κι΄εγω και μάλιστα τώρα, με καφέ και …προσήλωση. Αλλα και πρίν το διαβάσω δεν δυσκολεύομαι να διακρίνω το μεγάλο πρόβλημα. Τώρα πια η οικονομία είναι πράγματι παγκόσμια και οι πολιτικές της κάθε χώρας, πόσο μάλλον αν αυτη είναι μεγάλη και ισχυρή πλυθησμιακά ή οιονομικά, επηρεάζουν άμεσα την καθημερινή “οικονομική” μας ζωή. Το πράγμα μοιάζει αδιέξοδο αλλά, ευτυχώς, δεν υπάρχουν αδιέξοδα…
@άρη
σε ευχαριστώ για το σχόλιο και καλώς ήρθες στην παρέα του blog…
για εμάς υπάρχει και ένας περιορισμός ακόμα: δεν ασκούμε εμείς μακροοικονομική πολιτική…αλλά η ΕΚΤ στην Φρανκφούρτη…αυτό ίσως στην πράξη να αποδειχτεί ολέθριο για την οικονομία σε τόσο οριακές συνθήκες.
πλέον όλοι το βλέπουν..
“Ως ένα βαθμό πρέπει η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ξανά αποκκλίσεις από το πρόγραμμα σταθεροποίησης με την ΕΕ. Με άλλα λόγια πρέπει να μας αφήσουν να αυξήσουμε το χρέος δημιουργώντας ανάπτυξη και τονώντας τις εξαγωγές. Χρειαζόμαστε αναπτυξιακό πληθωρισμό και όχι στασιμότητα.” Όπως λες κι εσύ.
Πιστεύω ότι όσοι δεν το βλέπουν εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα βλέπε τράπεζες… κτλ
Συμφωνώ εν πολλοίς με τις απόψεις σας και ιδιαίτερα με τις περισσότερες από τις προβλέψεις σας σχετικά με την ελληνική πραγματικότητα.
Επιτρέψατέ μου μόνο δυο-τρεις παρατηρήσεις.
Οι Ασιατικές χώρες εξελίσσονται στους μεγαλύτερους βιομηχανικούς παραγωγούς του πλανήτη και αυτό απειλεί να σημάνει την σταδιακή αποβιομηχάνιση της Ευρώπης.
Στην Κίνα οι αυξήσεις στους μισθούς και τα ημερομίσθια εξακολουθούν να παραμένουν σε σημαντικά υψηλοτέρα επίπεδα από τον όποιο πληθωρισμό, τον οποίο ούτως ή άλλως η κεντρική διοίκηση έχει αρκετά μέσα για να ελέγχει και να κατευθύνει. Ας μη ξεχνάμε ότι η αισχροκέρδεια, η νοθεία στα τρόφιμα ή η κατάχρηση δημοσίου χρήματος μπορεί να επιφέρει ακόμη και θανατική καταδίκη.
Η εκλογή Ομπάμα δεν είναι ακόμη εξασφαλισμένη. Όμως το τέλος του Μπους αναμένεται να ανακόψει την ασυδοσία των πετρελαϊκών εταιριών και την πλασματική πυροδότηση των τιμών του πετρελαίου και η επικράτηση των δημοκρατικών ότι θα ευνοήσει την ανάπτυξη της οικολογικής επιχειρηματικότητας. Δεν θα πρέπει όμως να μας διαφεύγει ότι η οικολογία θα αποτελέσει σε πολλές περιπτώσεις το δούρειο ίππο μιας νέας αχαλίνωτης κερδοσκοπίας.
Τέλος παρά την αναμφισβήτητη παγκοσμιότητα της οικονομίας η πολιτική βούληση στην κάθε χώρα είναι σημαντικός παράγων διαχείρισης των διαφόρων θεμάτων οικονομικού ενδιαφέροντος. Π.χ η πώληση του ΟΤΕ και άλλων δημοσίων επιχειρήσεων στερεί την εκάστοτε ελληνική Κυβέρνηση από ένα σημαντικό εργαλείο ελέγχου της αγοράς και από κάθε δυνατότητα κάποιου είδους παρεμβατισμού απολύτως συμβατού με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, η οποία σε κάθε περίπτωση δεν επιβάλει την ιδιωτικοποίηση τέτοιων επιχειρήσεων. Παράδειγμα πιο απλό η οικιακή χρήση των φωτοβολταϊκών συστημάτων, που στην Ελλάδα έχει περίπου απαγορευθεί την ώρα, που σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη προσφέρεται πάσης φύσεως στήριξη και πληθώρα κινήτρων στα νοικοκυριά. Παράδειγμα τελευταίο η αισχροκέρδεια είναι το απόλυτο δηλητήριο της αγοράς και γι’ αυτό διώκεται αυστηρά σε όλες τις χώρες υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει η σχετική πολιτική βούληση.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία και ζητώ συγγνώμη για την πολυλογία.
αυξηση ε!!! – ΝΑ -