Χθες ψηφίσαμε και την νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη…λέτε τώρα να ζήσουμε καλύτερα;
Χθες το βράδυ αργά η ελληνική βουλή κύρωσε και την νέα Συνθήκη της Λισσαβώνας. Τελικά πάλι συνοπτικά, χωρίς καμμιά ουσιαστική συζήτηση και εν μια νυκτί αποφασίσαμε να επικυρώσουμε μια συνθήκη που είναι το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα που “βούλιαξε” πριν απο μια πενταετία.
Και τώρα τι; Λέτε να έχουμε καλύτερη ζωή στην Ευρώπη; Η νέα συνθήκη έχει προβλέψει την ακρίβεια και το ακριβό πετρέλαιο; Θα μας βοηθήσει περισσότερο με το νέο σύστημα ψηφοφορίας για τα εθνικά μας θέματα;
Ή μήπως είναι η αρχή της Ευρώπης των 65 ωρών εργασίας; Ή μήπως είναι η Ευρώπη που θα αντιμετωπίζει με σχετικές πλειοψηφίες “ενοχλητικά” θέματα όπως το Κυπριακό; Ή από την άλλη μεριά θα δώσει λύσεις σε θέματα όπως ο γάμς μεταξύ ομοφύλων και τα σύμφωνα ελεύθερης συμβίωσης; Ή θα προστατέψει τα δικαιώματα του καταναλωτή καλύτερα;

Αν σας ρωτήσω όλους σας τι ψήφισε η ελληνική βουλή και σε σχέση με όλα αυτά που ρωτάω τι θα μου πείτε; Ακόμα και εκ των υστέρων τι καταλάβατε απο την νέα αυτή Συνθήκη;
Η λέξη δημοψήφισμα σ’ αυτή τη χώρα είναι κάτι σαν “αμαρτία” !
Οι πολίτες είναι σίγουρο ότι θα κάνουν λάθος, οι 300 (ή οι 151+1) είναι πάντα σίγουροι ότι πράττουν το σωστό (!!! ???)
Στην υπόλοιπη Ευρώπη μιλούν για ανοιχτές διαδικασίες, προβάλλουν πλέον την έννοια του “openness” και αναζητούν ωφέλειες και ζημίες από τη νέα κατάσταση που έχει προκύψει μέσα από την παγκόσμια δικτύωση
(βλ. http://www.elearningpapers.eu/index.php?page=doc&doc_id=11653&doclng=6 ).
Κάποιοι ομιλούν για την επερχόμενη “απόλυτη καταιγίδα” κι άλλοι θεωρούν ότι απλά μεταλλάσσονται τα πάντα από κοινωνικής και οικονομικής πλευράς πάνω στον πλανήτη.
Εδώ, δεν αναζητούμε τίποτα, δε γωρίζουμε τι γίνεται γύρω μας, νομίζουμε ότι τα πράγματα συνεχίζουν να κυλάνε όπως τα ξέραμε και αντιμετωπίζουμε τις συνθήκες που έρχονται να ρυθμίσουν “τα του νέου κόσμου που ξεπροβάλει” ως τυπικές διαδικασίες δήλωσης νομιμοφροσύνης στις διαταγές της Κεντρικής Διοίκησης.
Αν συνεχίσουμε έτσι, δυστυχώς βλέπως για άλλη μια φορά να μας προσπερνούν τα γεγονότα και εμείς απορημένοι να ψάχνουμε τι μας συνέβη.
Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, εμείς στο ΠΑΣΟΚ λέμε ναι στο δημοψήφισμα! Κι όπως είπε ο Παπανδρέου ο πολίτης πρέπει να είναι ενημερωμένος και να αποφασίζει για το μέλλον του κι όχι άλλοι να αποφασίζουν γι΄αυτόν, εν αγνοία του…
Όσο για τον Σημίτη που εξεπλάγη, δεν είναι πρωτοφανές. Είναι γνωστές στο πανελλήνιο οι δεξιές απόψεις και οι πρακτικές του. Αυτές μας οδήγησαν στην αντιπολίτευση και το ξέρουν καλά ΟΛΟΙ!
Εκείνο που είναι απορίας άξιον, είναι γιατί επέλεξε στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή ο Σημίτης να κάνει αυτό που έκανε. Τον ενόχλησαν τόσο πολύ οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν κλείσιμο της ψαλίδας και το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά μπροστά στην εμπιστοσύνη των πολιτών στην διαχείριση κατά της ακρίβειας;;;;;;;;;;;;;;;
Πόσο τον πληρώνει ο Καραμανλής και με ποιό τρόπο ή καλύτερα με ποιούς τρόπους, για να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο;;;;;;;;;;;;;;
Πόσο θέλει πραγματικά ο Σημίτης και οι συν αυτώ, αλήθεια, να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές;;;;;;;;;;;;;
ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΡΧΙΣΑΝ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
@hatzilyberis
συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες. Κάποτε και σε αυτήν την χώρα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν γίνεται τόσο σημαντικά πράγματα να ψηφίζονται έτσι, χωρίς συζήτηση. Και “ναι” να ψήφιζα το δημοψήφισα έπρεπε να είχε γίνει.
@nikoletta
δεν είναι η Ευρωπαϊκή Συνθήκη εσωτερικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ. Και κακώς εμφανίζεται έτσι…. αφορά όλους τους πολίτες ότι και να ψηφίζουν. Μια λογική τέτοια που επικρατεί από χθες, ως μια εσωκομματική κόντρα, βοηθά στο να απαξιώσουμε το πρόβλημα. Ας ελπίσουμε ότι σήμερα οι Ιρλανδοί θα μπλοκάρουν το θέμα πάλι.
συμφωνω με την nikoletta…
Παρ όλα αυτά η δική μου άποψη είναι πως στην προκειμένη το ”ανίκανον” της Ελληνικής κυβέρνησης και ο τρόπος που χειρίζεται τα πράγματα εντός και εκτος μας έχει κένει αμήχανους θιασώτες μιας παράστασης που οι ηθοποιοί δεν έχουν μάθει τα λόγια τους… την ίδια ώρα δεν μπορούν ούτε καν να αυτοσχεδιάσουν….
έτσι το κοινό (εμείς) παρακολουθούμε αυτό το θέατρο του παραλόγου χωρίς να μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα…
Τώρα τα δημοψηφήσματα καλό είναι γενικώς να αποφεύγονται για να μην ταλαιπωρούν τον πολιτη…
Σ’ αυτή τη φάση όμως ΔΗΜΟΨΗΦΗΣΜΑΤΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ μόνο και μόνο γιατι αυτός ο λαός (ο οποίος σιγουρα ευθύνεται και ο ίδιος) εχει εξαπατηθεί ουκ όλιγες φορες…
Λέω ΝΑΙ στο δημοψήφησμα λοιπόν και μακάρι να ακολουθήσουν κι άλλα για άλλους πολυ σοβαρους λόγους που θα αναλύσουμε ίσως περισσότερο στο μέλλον..
Έτσι για να ισχύσει κάποτε η ρύσση του αείμνηστου Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ… (αφού οι κυβερνήσεις μας αποδυκνύονται ανικανες…
@nikoletta
Πρόβλημα εσωτερικό δεν δημιουργεί μόνο στο ΠΑΣΟΚ η ευρωσυνθήκη, αλλά και στον ΣΥΝ. Αν είδατε, 4 βουλευτές του δεν ήταν στην ψηφοφορία, γιατί λέει αν ήταν θα την ψήφιζαν.
Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, Νικολέττα, μακάρι για σας να ήταν μόνο ο Σημίτης που σας έφερε στην αντιπολίτευση.
Το πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι το αν θα γίνει δημοψήφισμα ή όχι, το πρόβλημα είναι ότι στηρίζει την ευρωσυνθήκη και κάθε αντίστοιχο μέτρο.
Και επειδή ακριβώς ΑΥΤΟ δεν μπορεί να το αλλάξει, θα συνεχίσει να έχει προβλημα.
Να σου πώ και κάτι άλλο? Καλύτερα για το ΠΑΣΟΚ που δεν έγινε δημοψήφισμα.
Εσωτερικά θα είχε μεγάλο πρόβλημα αν έπρεπε να εξηγήσει γιατί “συμφέρουν” αυτά τα μέτρα τον ελληνικό λαό.
@Κουκιος
Εγώ πάντως έμαθα για την Ευρωσυνθήκη, σε εκδήλωση που έκανε η Επιτροπή Ειρήνης Ηρακλείου προπαγανδίζοντας την απόρρυψή της.
Υπάρχουν διέξοδοι, φτάνει να τις αναζητείς…
@matsoukas
μας θέλουν παθητικούς θεατές …και η επιλογή είναι συνειδητή και όχι μόνο ελληνική!!! Γενικά η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων προσπαθούσε να αποφύγει αυτή την φορά δημοψήφισμα. Είχα στηρίξει δε από την αρχή όχι ένα εθνικό δημοψήφισμα αλλά ένα πανευρωπαϊκό. Στις ευρωεκλογές που έρχονται θα δούμε με αυτές τις μεθοδεύσεις όλες τις αντιευρωπαϊκές και αντιδραστικές δυνάμεις να διαπρέπουν.
@a8lie
συμφωνώ ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ διασπάστηκε στο συγκεκριμένο θέμα. Οπότε ας σκεφτούμε τι θα γινόταν σε έναν δημόσιο διάλογο με δημοψήφισμα μπροστά μας για την ΕΕ και την Παιδεία (άλλο μεγάλο θέμα που όλοι όσοι ψελλίζουν τα περί ιδιωτικής παιδείας και κολλεγίων βλέπουν την κοινή γνώμη απέναντι….). Και τελικά το δημοψήφισμα είναι “κακό” γιατί πραγματικά μετράει τι θέλει μια κοινωνία και όχι πως διαμορφώνονται οι εντυπώσεις….
Για την ενημέρωση για το ευρωσύνταγμα έχει γίνει μια καλή προσπάθεια στην οποία συμμετείχα με ΜΚΟ από το 2003. Δυστυχώς ξεχάστηκε να γίνει μια ανάλογη προσπάθεια τώρα. Γιατί ξέρουν όλοι ότι μια Ευρώπη των 65 ωρών εργασίας δεν πρόκειται να υπερ ψηφιστεί ποτέ. Θα δούμε απόψε την Ιρλανδία τι κάνει….
Τωρα αν σου πω ότι διαφωνώ θα με πιστέψεις ; Τί να σου κάνω Σωτηρη μου που πνίγομαι, αλλιώς θαθελα να ξεκινήσει μια κουβέντα (πολυπολική) ομως για το θέμα. Κι αυτό γιατί συνήθως σπεύδουμε να περάσουμε μόνο τη μια πλευρά του νομίσματος. Περιέργως όμως το νομισμα εχει δύο πλευρές, για να μην πω ότι εχει και καποιες άλλες στο φως και το σκοτάδι…
θα τα πούμε φίλε μου
@ritsmas
δεν προσπάθησα να δείξω πάντως την μια όψη του νομίσματος. Αντίθετα ως προς το περιεχόμενο της Συνθήκης έχω τις ίδιες αμφιβολίες και τις ίδιες αντιρρήσεις που είχα εξ αρχής. Και στηρίζω τα ίδια θετικά σημεία όπως και πριν από 6 χρόνια.
Για το δημοψήφισμα όμως είμαι κάθετος. Είναι το ελάχιστο της δημοκρατικής συνείδησης των ευρωπαίων πολιτών να αποφασίσουν αυτοί πως και να θέλουν να ζήσουν μαζί.
ναι, αρκεί να τους δοθεί η δυνατότητα να καταλάβουν για ποιο πράγμα μιλάμε… Ακόμη και ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας παραδέχτηκε δημοσιως ότι δεν την εχει διαβάσει ολη ..Τί, λεει, σιγά μην καθομουνα να διαβάσω 400 σελίδες… Οπως δε ειπε ο Π. Ιωακειμίδης , η συνθήκη ετσι οπως ειναι διατυπωμένη, ειναι μάλλον δυσνοητη. Αρα, ποιός θα αποφασίσει τί ακριβώς ; Γνωριζουμε όμως μερικά πολυ βασικά πράγματα κι αυτά εχω την αισθηση ότι μπορεί να μας καλύψουν, ειδικά σήμερα που μας παιρνει ο άνεμος και μας παει οπου γουστάρει.
θα τα πούμε , ελπίζω
ριτς.
Ναι σε αυτό ελπίζουμε , να ζούμε καλύτερα και να μην περιμένουμε μόνο από τα εθνικά κοινοβούλια να δώσουν λύσεις (όταν αυτά εμφανίζονται αδύναμα).Οι συνθήκη εμφανίζει κάποια θετικά θέματα όπως:
*ενίσχυση του ρόλου του Κοινοβουλίου, που θα συναποφασίζει με το Συμβούλιο για τα περισσότερα ευρωπαϊκά θέματα
*καλύτερη λήψη αποφάσεων λόγω της επέκτασης της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία (αντί της τωρινής ομοφωνίας)
*ένας κατάλογος τομέων, στους οποίους τα κράτη μέλη μεταφέρουν αρμοδιότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση
*ενίσχυση του ελεγκτικού ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων
*δυνατότητα πρότασης νομοθεσίας, μετά από την υποβολή αναφοράς από ένα εκατομμύριο άτομα
*το γεγονός ότι ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης θα είναι νομικά δεσμευτικός.
Πόσοι από αυτούς που ζητούν δημοψήφισμα μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν την συνθήκη? και σε τι ακριβώς διαφωνούν.
Εγώ δεν διαφωνώ απολύτως με το δημοψήφισμα αν και θα το προτιμούσα σε πανευρωπαική βάση την ίδια μέρα ώστε να μην μπερδεύονται τα εθνικά μικροπολιτικά συμφέροντα με κάτι τέτοιο.
@ritsmas
όχι το να παραδέχεται ένας πρωθυπουργός ότι δεν έχει διαβάσει ένα νομοθέτημα που θα αλλάξει ριζικά το τρόπο διαχείρισης της χώρας του, δεν το θεωρώ τιμητικό για αυτόν. Και σίγουρα δεν κάνει τους πολίτες να αισθάνονται ασφάλεια….
Για αυτό και ένα δημοψήφισμα δεν είναι μια διαδικασία 2-3 ημερών. Είναι μια επίπονη διαδικασία διαλόγου. Και το λέω αφού έχω καταθέσει τις απόψεις μου στη δημόσια διαβούλευση της “συντακτικής” συνέλευσης του ευρω συντάγματος το 2001-2002.
Δεν μου αρκεί το και ποιός θα καταλάβαινε…Όλοι θα καταλάβαιναν…αν τους λέγαμε ε;
@celestial
η ενίσχυση του Κοινοβουλίου είναι περιορισμένη πάλι όταν όλοι ζητάγαμε την λειτουργία όπως κάθε κοινοβούλιο. Δεν θα μπω στις λεπτομέρειες των ρυθμίσεων αλλά και πάλι το Κοινοβούλιο δεν γίνεται το πρωτεύον. Παραμένει το Συμβούλιο Υπουργών.
Η ειδική πλειοψηφία ανοίγει “ευκαιρίες” αλλά στην πράξη αδυνατεί μικρές χώρες όπως και η δική μας. Δείτε λίγο αναλυτικά την ρύθμιση και θα δείτε πόσο προβληματικό μπορεί να είναι για εμάς με τόσα ανοικτά θέματα.
Η μεταφορά αρμοδιοτήτων είναι μεν θετική αλλά όχι και απόλυτα. Γιατί ακριβώς υπάρχει μια σειρά χωρών που δεν αποδέχεται ρυθμίσεις (μια εξ αυτών και η χώρα μας…με τρομέρες νομικές μάχες ώστε να αγνοηθεί το κοινοτικό δίκαιο..).
Η νομοθετική πρωτοβουλία και το ευρωπαϊκό δημοψήφισμα είναι σίγουρα τα πιο προχωρημένα και θετικά βήματα. Αυτό και μόνο μπορεί να αναπληρώσει το έλλειμμα δημοκρατικότητας εν συνόλω της Σύνθηκης.
Και ο Χάρτης Δικαιωμάτων ενσωματώνεται στο κοινοτικό δίκαιο δεσμευτικά και είμαι βέβαιος ότι θα σύρει την χώρα μας άπειρες φορές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Ακόμα και για τα θέματα της εκκλησίας. Για μένα κατ αρχήν θετικό βήμα, μαζί με την θέσπιση του πρωτοβάθμιου ευρωπαϊκού δικαστηρίου. Τώρα ο Έλληνς πολίτης έχει σίγουρα αυξημένη προστασία. Αρκεί να του εξηγήσουμε ότι την έχει και να λειτουργήσουν μη κυβερνητικοί θεσμοί ενημέρωσης και προώθησης των δικαιωμάτων αυτών.
Σούμα : Θετική με πολλά ναι μεν αλλά… Και είμαι βέβαιος ότι θα πρέπει έστω και εκ των υστέρων να γίνει μια σοβαρή συζήτηση.
no mo’ hate , peace and justice
Στο θέμα του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων πρέπει να έχει γίνει μια παρεξήγηση και κάποια σημεία χρήζουν σαφήνειας.
Πρώτον, δεν είναι δεσμευτικός και στις 27 χώρες. Εξαιρούνται η Αγγλία και η Πολωνία. Και ο καθένας μπορεί να καταλάβει τον λόγο που οι δύο αυτές πλέον φιλοατλαντικές χώρες ζήτησαν να εξαιρεθούν, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για έναν πολίτη της Ε.Ε. που μπορεί λ.χ. να θεωρηθεί αύριο ύποπτος για τρομοκρατία στις δύο αυτές χώρες…
Δεύτερον, ήδη εγείρεται νομικό ζήτημα για το υποχρεωτικό ή μη. Στην επιθεώρηση “Νομικά Χρονικά” (Μάρτιος – Απρίλιος 2008, τεύχος 48) αναφέρεται με αφορμή θέματα ιθαγένειας ότι ” ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ δεν αποτελεί δεσμευτική νομική πράξη…”.
Επιπλέον, το 250σέλιδο κείμενο της συνθήκης, υιοθετεί άκριτα το δόγμα των ΗΠΑ περί «προληπτικού πολέμου», αρνείται κάθε αναφορά στην Ευρώπη της συνεκτικής κοινωνίας και του περιβάλλοντος, θεσμοθετεί την παρακολούθηση των πολιτών, το πισωγύρισμα στο θέμα του veto, την εγκατάλειψη της ιδέας του υπουργού Εξωτερικών και την ισχυροποίηση των κατασταλτικών μηχανισμών (Ευρωαστυνομία, Eurojust, Frontex, κ.λπ.).
Ακόμη, 26 εθνικά κοινοβούλια που θα επικυρώσουν τη συνθήκη, υπερασπίζονται ένα κείμενο που συντάχθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο, μετά από πολύωρο ανατολίτικο παζάρι για τον αν η Ιταλία θα έχει 73 ή 74 έδρες στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, αν η Αυστρία θα πάρει αναβολή των νομικών ενεργειών εναντίον της για πέντε χρόνια με αφορμή τις ποσοστώσεις που θέτει στην αποδοχή ξένων φοιτητών στα πανεπιστήμιά της, αν στη Βουλγαρία θα έχουν το δικαίωμα να λένε οι πολίτες της το ευρώ όπως ταιριάζει στη γλώσσα τους, αν η Πολωνίας «πέτυχε όσα ήθελε» όπως δήλωνε θριαμβολογικά μετά την υπογραφή της 19ης Δεκεμβρίου ο πρόεδρος της Λεχ Καζίνσκυ κ.λπ.
Θα συναποφασίζει το κοινοβούλιο με το συμβούλιο λ.χ. για θέματα εξωτερικής πολιτικής; Μάλλον το αντίθετο τεκμαίρεται…
Αν έρχονταν συχνά καίρια ζητήματα σε δημοψήφισμα, ίσως (λέω, ίσως… ) πολλοί Έλληνες να ξεστραβώνονταν να διαβάσουν και να πληροφορηθούν κάπως επαρκέστερα, ώστε να παρατήσουν το χαβαλέ ακόμη και για τα σοβαρά ζητήματα.
Ζήτημα ηθικής τάξης προκύπτει και από τον απροκάλυπτο εκβιασμό των ευρωπαίων αξιωματούχων (π.χ. του Γάλλου υπουργού Εξωτερικών Bernard Kushner) στα 3 εκατομμύρια Ιρλανδούς ψηφοφόρους, πως “θα το μετανιώσουν” να ψηφίσουν όχι.
Οι πραγματικοί Ευρωπαϊστές εύχονται οι Ιρλανδοί να έχουν “μαυρίσει” χθες Πέμπτη το κείμενο της Αναθεωρητικής Συνθήκης, διότι Ευρώπη δεν είναι ούτε η Γιούροπολ ούτε η ΕΚΤ ούτε τα λόμπυ των ευρωπαίων βιομηχάνων στις Βρυξλέλλες…
Τελικά δεν γίνεται να μην σχολιάσω το τελικό αποτέλεσμα στη Ιρλανδία : ΟΧΙ στην Συνθήκη και πάρτον κάτω τον Καμπούρη (καμπούρης= δημοκρατικές γραφειοκρατικές δυνάμεις ΕΕ).
Όχι οι Ιρλανδοί δεν ανιτδρούν στην Σύνθηκη. Αλλά βρε αθεόφοβοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, λέτε στον κόσμο που πάει να ψηφίσει μια ημέρα πριν για 65 ώρες εργασίας; Αυτό πια είναι προβοκάτσια. Δεν θέλατε εσείς οι ίδιοι την Συνθήκη.
Επίσης αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά το θλιβερό επίπεδο συζήτησης στην χώρα μας. Εμείς την κυρώσαμε άρον άρον…Ή μήπως ήξεραν το σχεδόν βέβαιο Ιρλανδικό ΟΧΙ. Διότι σε εκείνες τις χώρες του Βορρά, που ο κόσμος δεν είναι υπήκοος αλλά πολίτης, όταν δεν τον ρωτάνε και πάνε κάτι να του το επιβάλλουν στην λούφα, τα παίρνει ολίγον άσχημα…Αυτό είναι η ουσία του Ιρλανδικού ΟΧΙ.
Και ξαναλέω την μόνη διέξοδο. Ανοικτός πανευρωπαϊκός δημοκρατικός διάλογος και ταυτόχρονο δημοψήφισμα σε όλες τις χώρες. Όλοι οι πολίτες δεν το δικαιούμαστε απλώς …το ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ!!! Αλλιώς Συνθήκη επικυρωμένη δεν πρόκειται να υπάρξει. Τελεία και παύλα.
Δεν νομίζω ότι οι Ιρλανδοί είπαν όχι για τις 65 ωρες. Ουτε αναγράφεται κατι τετοιο στη Συνθήκη. Ειπαν όχι γιατί θεωρούν ότι θα χάσουν κάποια ουσιώδη κεκτημένα που απέκτησαν φυσικά μεσω της Ε.Ε/ Ασε που φοβούνται και για τις αμβλώσεις. Καθολικοι υπερσυντηρητικοί ειναι στα χωριά τους.
Επειτα, όσο περνάει ο καιρός ξαναρίχνουν γεφυρες με τις ΗΠΑ, πέφτει κι από εκει πολύ χρήμα , το οποίο κατευθύνθηκε και προς το όχι, δεδομένου ότι η Ουάσιγκτον, τοχουμε πει, δεν τη θέλει την Ευρωπη ενωμένη και ομοσπονδία. Βγαζει σπυριά. Γνωστά πράγματα αυτά
φιλια
ριτς
Το ζήτημα δεν είναι αν οι 65 ώρες αναγράφονται στην Σύνθηκη. Αλλά αν μα τέτοια απόφαση σηματοδοτεί του τι Ευρώπη θέλουμε να υπάρχει. Συνεπώς το κόστος αφορά όλες τις κυβερνήσεις και την συνθήκη…
Η ιρλανδία ήταν από τις πιο φιλο- ευρωπαϊκές χώρες την δεκαετία του ‘90 όταν και δούλεψα προσωπικά εκεί. Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και αν ρωτούσαμε όλους τους Ευρωπαίους, η απογοήτευση είναι χειρότερη….Ούτε και στην Ολλάνδία το αποτέλεσμα για την Συνθήκη θα ήταν ευνοϊκό. Ούτε και στην Γαλλία που αυτή την φορά δεν τ΄λμησε να το θέσει σε δημοψήφισμα. Αλλά και αλλού τα αποτέλεσματα θα ήταν αρνητικά.
Και δεν νομίζω ότι το σωστό φίλτρο είναι τα προβλήματα σε εθνικό επίπεδο
”Χθες το βράδυ αργά η ελληνική βουλή κύρωσε και την νέα Συνθήκη της Λισσαβόνας. Τελικά πάλι συνοπτικά, χωρίς καμία ουσιαστική συζήτηση και εν μια νυκτί αποφασίσαμε να επικυρώσουμε μια συνθήκη που είναι το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα που “βούλιαξε” πριν από μια πενταετία”.
Όπως και να είναι η Ευρώπη χρειάζεται μια βάση πάνω στην οποία θα μπορεί να πατήσει για να δώσει με σαφήνεια και στιβαρότητα το στίγμα της. Αυτή η προοπτική μπορεί να προχωρήσει μόνο με την επικύρωση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος.
Το περιεχόμενο και η τελική μορφή του, αναπόφευκτα προκύπτει από τους συμβιβασμούς που απαραίτητα πρέπει να γίνουν ανάμεσα στα κράτη μέλη, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να εκφράζει τη πλειοψηφία.
Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα είναι λιγότερο ικανοποιημένοι ή που θα διατυπώνουν ενστάσεις επί των τελικών αποφάσεων.
Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει από το τελικό στόχο.
Ο στόχος είναι μια ενωμένη, δυνατή Ευρώπη, που να μπορεί να ασκεί πολιτική και να επηρεάζει τις εξελίξεις προς όφελος των μελών της, σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η οκταετία Σημίτη, μια από τις πιο παραγωγικές πολιτικά περιόδους της μεταπολίτευσης, χαρακτηρίστηκε από τη συνέπεια με την οποία η Κυβέρνηση εργάσθηκε στη κατεύθυνση του να μπορεί η Ελλάδα να θεωρείται ισότιμο μέλος της Ένωσης, όσο και από τη φανερή διάθεσή της να επιτευχθεί ο ”τελικός στόχος”.
Αυτό βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν δίδει σήμερα το δικαίωμα στο κ. Σημίτη να υπονομεύει με τις δηλώσεις του τη προσπάθεια που κάνει το ΠΑΣΟΚ να συνέλθει από τις τραγικές συνέπειες της εσωκομματικής αντιπαράθεσης του Νοεμβρίου και να μπορέσει να ασκήσει το ρόλο του ως Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Δεδομένου πως ο πρώην πρωθυπουργός δεν μας έχει συνηθίσει σε ”άστοχες” ενέργειες, είναι προφανές πως η κίνησή του είχε ως στόχο να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος εσωστρέφειας, πράγμα ανεπίτρεπτο.
Δίκαιη η διαγραφή του.
Γενικά, όσοι διαφωνούν με στρατηγικές επιλογές του Προέδρου, δεν έχουν παρά να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους εκτός ΠΑΣΟΚ. Αυτός ίσως είναι και ο καλύτερος τρόπος για να υπηρετήσουν τα συμφέροντα του Έλληνα πολίτη για τα οποία άλλωστε δηλώνουν ότι παλεύουν. Αν οι απόψεις τους είναι σωστές, να είναι βέβαιοι πως ο λαός θα τους το αναγνωρίσει.
Ένα είναι βέβαιο, το πολιτικό ένστικτο του κόσμου είναι εξαιρετικά δυνατό. Αυτό άλλωστε φάνηκε και από το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών.