Πρόγραμμα συνταξιοδότησης στο ΠΑΣΟΚ;

Δυστυχώς οι εξελίξεις με αναγκάζουν να γράψω ένα requiem για την αποχώρηση του Κώστα Σημίτη από το ΠΑΣΟΚ. Η κατά πολλούς αναμενόμενη αποχώρηση σημαίνει και δημιουργία νέου κόμματος; Ήρθε η ώρα μιας διάσπασης, που μάλλον είχα προβλέψει εδώ και μήνες (πριν τις 11/11/2007); Γιατί αν κάτι με ενοχλούσε στο ΠΑΣΟΚ και μάλλον πολλούς πρώην συντρόφους αλλά και τον κόσμο, τον απλό ψηφόφορο, ήταν ο χυλός της συναίνεσης, που οδηγούσε στην διάχυση ευθυνών ενός ανθρώπου, που καλώς ή κακώς, κρατούσε το κόμμα κάτω από την σκιά της οκταετίας του.

Εδώ ένα χρονικό θα προσπάθήσω να καταγράψω :

Η φοβερή σκηνή στην Βουλή, όταν με τον Βενιζέλο εκτέθηκαν σε ένα προδιαγεγραμμένο σενάριο “εκθρόνισης”.

μετά η απουσία από το συνέδριο

μετά οι εκδηλώσεις του ΟΠΕΚ που ενεργοποιηθήκε “απότομα”

κάτι “καρφωτές” σε δημόσιες συνεδριάσεις

και τέλος η Ευρωπαϊκή Συνθήκη.

Εγώ όλο αυτό το βρίσκω συνεπές σε σχέση με το τι είναι ο Σημίτης ως πολιτικός αλλά τελικά και σαν συγκρότηση σκέψης. Κάνει μια σκληρή και εγωϊστική επιλογή, σε συνέπεια με το πως βλέπει αυτός την πολιτική σκηνή σήμερα.

Από την άλλη μεριά μελαγχολώ λίγο για το μέλλον. Η “εκτόπιση” Σημίτη (αφού δεν μιλάμε για διαγραφή) είναι η αρχή ενός νήματος; Η πάλι μια ανέξοδη επαναστατική γυμναστική του ΓΑΠ; Θα ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο κόντρας και σκοταδισμού; Ή επιτέλους θα παρθούν όλες οι δύσκολες αποφάσεις που τόσο καιρό αναβάλλονται; Θα καταφέρει να μετατραπεί το ΠΑΣΟΚ σε κόμμα εξουσίας ή θα συρρικνωθεί και άλλο καταλήγοντας σε έναν παράγοντα που ίσως αθροιστεί σε μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες;

Γιατί η αποπομπή Σημίτη δεν αποτελεί από μόνη της ικανή σύνθηκη να δημιουργήσει δυναμική πλειοψηφίας. Δυστυχώς απαιτούν οι καιροί και άλλες αλλαγές πιο σκληρές ακόμα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι σε τέτοια λογική σύγκρουσης; Το μέλλον θα δείξει!!!