Μπήκε στο Νοσοκομείο στις 8:30. Είχε ραντεβού στις 9:00 οπότε κατευθύνθηκε στο κυλικείο για να πάρει ένα καφεδάκι. Τον κλασσικό του διπλό espresso. Ήπιε 2 γουλιές και άναψε τσιγάρο. Έβγαλε από την τσάντα του το διαφημιστικό που θα έδινε και μερικές καρτούλες του. Μάκης Τσουνέντες, σύμβουλος κρυογενετικής!!! Τι ωραίος τίτλος, που όμως δεν έλεγε την σκληρή πραγματικότητα της δουλειάς του: Πωλητής σε τράπεζα βλαστοκυττάρων.
Στις 9:00 θα έβλεπε την γυναίκα ενός μεγαλοδικηγόρου, που θα γεννούσε εντός των προσεχών ημερών. Σκέφτηκε λίγο τις κλασσικές του ατάκες: “Είναι σημαντικό να προλάβουμε τις μελλοντικές ασθένειες του παιδιού”, “είναι το καλύτερο δώρο στο παιδί σας, καλύτερο και από ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο”, “είναι ακίνδυνο και ανώδυνο”, “το κόστος είναι πολύ μικρό σε σχέση με τα οφέλη”, “θα έχετε το κεφάλι σας ήσυχο σε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας”, ” με την εξέλιξη της επιστήμης ακόμα και ασθένειες που ήταν θανατηφόρες θα λύνονται απλά και γρήγορα, αρκεί να έχετε τα κύτταρα αποθηκευμένα”, “η τράπεζα μας είναι ασφαλής και εγγυάται απόλυτη μυστικότητα και προστασία των δεδομένων σας” κλπ κλπ.
Πάντα έπιαναν. Και αυτό γιατί η κάθε οικογένεια ήθελε να είναι ασφαλισμένη απέναντι σε οποιοδήποτε κίνδυνο απειλούσε το παιδί τους. Τι κι αν υπήρχε δημόσια τράπεζα δωρεάν. Τι και αν μπορούσαμε πια να πάρουμε βλαστοκύτταρα με άλλους τρόπους, το μάρκετινγκ στις υποψήφιες μανάδες ήταν killing success!!! Και τα 3000 που χρέωναν ήταν τίποτα σε σχέση με τις οικονομικές δυνατότητες. Κι αυτός ένας σοβαρός πωλητής που δεν είχε σχέση βέβαια με καμιά ιατρική επιστήμη. Πιο πριν πουλούσε ιατρικά μηχανήματα και πιο πριν είχε ξεκινήσει με ασφάλειες ζωής.
Τα δε ποσοστά του ήταν μια χαρά. Αν έκλεινε σήμερα την δουλειά, είχε βγάλει 300 ευρώ μεροκάματο. Όταν είχε ξεκινήσει ήταν πολύ εύκολη πώληση. Με την αίσθηση ότι έσωζε ζωές και την χαρακτηριστική αυτοπεποίθησή του, είχε ένα συμβόλαιο την ημέρα. Για αυτό και το μερσεντικό παρκαρισμένο έξω από το νοσοκομείο. Και το σπίτι στην Κηφισιά. Ακόμα και τώρα με την οικονομική κρίση οι πωλήσεις πήγαιναν μια χαρά. Απλώς, ο αναγωνισμός ήταν πιο έντονος και έπρεπε όλο και κανά τυχερό να δίνει στον μαιευτήρα ή σε καμιά νοσοκόμα. Για να του στέλνουν πελάτες.
Τέλειωσε το τσιγάρο του και ανέβηκε με το ασανσέρ στον τελευταίο όροφο. Στις σουίτες. Έβαλε λίγο από την κολώνια του (να ξεμυρίσει το τσιγάρο), χαλάρωσε το σώμα και τα χέρια του, χαίρετησε την Σοφία (φίλη του νοσοκόμα, που γούσταρε πολύ να βγάλει ένα βράδυ) και μπήκε στο δωμάτιο που τον περίμεναν ο δικηγόρος με την γυναίκα του. Σε δέκα λεπτά τους είχε πείσει, σε 15 λεπτά είχαν υπογράψει. Κλείνοντας την πόρτα πίσω του, έκανε την προσευχή του στον Άγιο DNA. Και με αυτό τον τρόπο ευχαριστούσε όλους τους ερευνητές που με τις ανακαλύψεις τους τρέλλαιναν τους γονείς και δημιουργούσαν την κοινωνία της ελπίδας του “μη θανάτου”. Και βέβαια στην ωραία ελεύθερη οικονομία είχαν δημιουργήσει την ελπίδα ως εμπορικό προϊόν.
Μίλησε με την Σοφία και δέχτηκε το βράδυ στις 9 να πάνε για δείπνο στο Κεφαλάρι. Τι καταπληκτικά πόδια είχε!!! Θα έδινε ότι βλαστοκύτταρο είχε, για να τα χαϊδέψει το βράδυ!!!
Πωλητής ελπίδας δεν λές καλύτερα;
Επειδή έχω πρόσφατο παράδειγμα από μια εξαδέλφη μου, είναι μεγάλο πράγμα να έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι αν κινδυνέψει το παιδί θα υπάρχει μια εναλλακτική…
Κι επειδή στην Ελλάδα το μπάχαλο του Δημοσίου μου φαίνεται πως δεν το εμπιστεύεται κανείς πια, ειδικά όταν έχει να κάνει με την υγεία του παιδιού του, γι΄αυτό στρέφονται στις ιδιωτικές εταιρίες, έστω κι αν είναι να πληρώσουν κατιτις παραπάνω.
Κι επειδή ακόμα δεν έχουμε φαινόμενα απάτης (μιας και ως μέθοδος είναι ακόμα πολύ καινούρια) δεν ξέρω τι θα γίνει σε λίγα χρόνια αν αποδειχτεί όλο αυτό μια φούσκα… Μακάρι να μην… Αναφορικά με τον πρωταγωνιστή σου, δεν με εντυπωσιάζει η ψυχρότητά του και η άψογη επαγγελματική εμμονή του στην λεπτομέρεια (πού να πας χωρίς κολώνια εσύ, ε;) προκειμένου να μεγαλώσει την πελατεία του. Θα ευχόμουν πάντως όσοι σχετίζονται με ανθρώπινες ζωές, και περισσότερο με ανθρώπινες ελπίδες, να είχαν και κάποια ψύγματα ευαισθησίας…
Θα μου πεις τώρα βέβαια: Hello? Πού ζεις ρε κοπελιά;
Anyway, ας ελπίσουμε ότι θα ερωτευθεί τρελλά τη Σοφία, θα κάνει δικά του παδιά και τότε ίσως να δει λίγο πιο διαφορετικά τα πράγματα :-)
@alma libre
να σου πω εμένα εκείνο που με ενοχλεί είναι το όλα πουλιούνται όλα αγοράζονται, άρα και το κομμάτι της ανθρώπινης ζωής είναι εμπόρευμα. Λες αν κάνει δικά του παιδιά να αλλάξει; Μακάρι, αυτό είναι ελπίδα!!!
Πολύ καλό! Έχω την αίσθηση ότι αυτό που μας ενοχλεί περισσότερο σε αυτού του είδους τις αγοραπωλησίες είναι ότι περιλαμβάνουν και τον πόθο του ανθρώπου να μπορεί, στην ανάγκη, να παίξει και τον ρόλο του Θεού…
Μετά από πολύ ψάξιμο, και όσο το δυνατόν περισσότερη ενημέρωση αποφασίσαμε να δωρίσουμε στην ακαδημία αθηνών τον αίμα και ένα τμήμα από τον ομφάλιο λώρο του παιδιού μας που γεννήθηκε πρόσφατα.
Από την ακαδημία αθηνών μας έδωσαν δωρεάν όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό για την συλλογή και ο γιατρός μας συμφώνησε να κάνει την συλλογή.
Όταν όμως τελικά πήγα να πληρώσω τα έξοδα στο μαιευτήριο ΛΗΤΩ παρατήρησα ότι υπήρχε χρέωση 225 ευρώ για την συλλογή βλαστοκυττάρων !!!
Όπως όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε, μιά γέννα κοστίζει πολλά χρήματα για να σταθεί κανείς σε 225 ευρώ. Αλλά η συγκεκριμένη χρέωση αφορούσε κάτι που το μαιευτήριο και το προσωπικό του ήταν απλός “παρατηρητής”, και η μόνη συνεισφορά του ήταν η χρέωση σε ένα τιμολόγιο.
Αφού διαμαρτυρήθηκα με παρέπεμψαν στην διοίκηση του μαιευτηρίου, όπου μου είπαν εν συντομία τα εξής :
–Το ΛΗΤΩ είναι μια κερδοσκοπική επιχείρηση και χρεώνει οτιδήποτε συμβαίνει στους χώρους του.
–Πέραν του κέρδους, καταχωρεί όλες τις πράξεις στα τιμολόγια του προκειμένου να υπάρχει καταγεγραμένο ιστορικό.
Ίσως το μαιευτήριο ΛΗΤΩ να θεωρεί λογικό να χρεώνει κάθε παροχή υπηρεσιών που συμβαίνει στους χώρους του, ακόμα και εάν δεν την παρέχει προσωπικό της.
Αλλά προσωπικά το θεωρώ απαράδεκτο, ανήθικο και στυγνή εκμετάλευση.
Θα μπορούσα να κάνω παρατηρήσεις για αρκετές χρεώσεις που φαντάζουν υπερβολικές, όμως το να μας χρεώνει το ΛΗΤΩ γιατί κάνουμε μιά δωρεά αξίζει νομίζω ένα αποκελειστικό comment.
@Δημήτρη
έχω σοκαριστεί και σου υπόσχομαι αύριο ότι θα το κάνω θέμα και θα το στείλω στον Αβραμόπουλο… είναι απαράδεκτο… και επειδή ξέρω και κάπιους ανθρώπους στην δημόσια τράπεζα θα διαμαρτυρηθώ και εκεί….
[...] κάποιες μέρες έλαβα αυτό το σχόλιο, κάτω από το ποστ “Πωλητής Κυττάρων”… Πραγματικά σοκαρίστηκα και για αυτό το παραθέτω, [...]