πράγματα που θα ήθελα να καταργηθούν αύριο!!

Πρώτο και καλύτερο δείγμα βαρβαρότητας στην ελληνική κοινωνία σήμερα είναι οι ιδιωτικες εταιρίες διαμεσολάβησης για δάνεια ή για την είσπραξή τους. Παλιά στον μεσαίωνα , αλλά και στον προηγούμενο αιώνα στην χώρα μας υπήρχαν οι φοροεισπράκτορες. Σήμερα έχουμε λοιπόν ένα καταπληκτικό “παράνομο” σύστημα ιδιωτικών εταιριών που σας τηλεφωνούν δήθεν να σας ενημερώσουν για την καθυστερούμενη οφειλή σας, αλλά και ως μεσίτες νέων πιστωτικών καρτών, δανείων κλπ. Πρότασή μου : άμεση κατάργηση των μεσιτών τραπεζικών δανείων και όλων των εταιριών είσπραξης!!

Δεύτερο δείγμα βαρβαρότητας η λειτουργία του Τειρεσία. Πρόταση μου :  Άμεση κατάργησή του και αντικατάστασή του από ειδική υπηρεσία που θα λειτουργεί με έλεγχο των πολιτών και της αγοράς (επιμελητήρια, κοινωνικές οργανώσεις κλπ).

Τρίτο που θα ήθελα να αλλάξει είναι η άμεση εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων που πολίτες κερδίζουν έναντι μεγάλων εταιριών (τράπεζες και πολυεθνικές τροφίμων, σουπερ μάρκετ, περιβάλλον κλπ). Θα ήθελα να βλέπω άμεση εφαρμογή των αποφάσεων και κυρίως όσον αφορά την είσπραξη των προστίμων και των αποζημιώσεων. Πρόταση μου : προσωρινά να εκτελούνται όλες οι αποφάσεις μέχρι και την εκδίκαση στο εφετείο και την τελεσιδικία τους.

Τέταρτο να επανέλθει η δυνατότητα κατάσχεσης από τους πολίτες περιουσίας του Δήμου αν δεν πληρώνει αυτά που οφείλει. Από οποιαδήποτε αιτία !!! Πρότασή μου : Να ψηφιστεί διάταξη που δεν θα περιορίζει τις δυνατότητες ενός πολίτη που δικαιώθηκε στα δικαστήρια να κατάσχει περιουσία του δημοσίου και των ΟΤΑ για να πληρωθεί η αποζημίωσή του.

Πέμπτο θέμα το παράνομο παρκάρισμα κρατικών αυτοκινήτων, επισήμων και άλλων συναφών “θεσμικά παρανομούντων”. Πρόταση μου : να αίρεται η βουλευτική ασυλία για την εκδίκαση τροχαίων παραβάσεων ΑΥΤΟΜΑΤΑ και να πληρώνονται τα πρόστιμα κανονικά. Για Νομάρχες, Δημάρχους και άλλους σημαντικούς “θεσμικούς” ανθρώπους της χώρας μας : τροχαία παράβαση- αυτόματη επιβολή προστίμου από την πολιτεία, άνευ εκδίκασης. Το ποσό να διανέμεται σε πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής.

Έκτο θέμα μου είναι η διαφάνει ως προς την παρακολούθηση του πολίτη. Είναι φανταστικό ότι στο Αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης υπάρχουν μικρόφωνα σε μεγάλο ύψος που δεν πέφτουν άμεσα στην αντίληψή κάποιου. Προφανώς για την παρακολούθηση των συνομιλιών μεταξύ των επιβατών. Γειά σου φοβερή ΕΥΠ.  Προτασή μου : Αυτό θα έπρεπε να αναγράφεται σαφέστατα και καθαρά, όπως και να υπάρχει ενημέρωση αν απλώς ακούνε ή και μαγνητοφωνούν!!! 

Έβδομο θέμα μου ο τουρισμός : Να μπει πλαφόν στι τιμές των ξενοδοχείων. Δεν γίνεται να υπάρχουν τέτοιες τιμές για το επίπεδο υπηρεσιών που (δεν) παρέχουν τα ξενοδοχεία, εστιατόρια, ταβέρνες, μπαρ καφετέριες κλπ. Παραμένουμε μια χώρα βρώμικη, ακριβή και της “αρπαχτής”. Πρότασή μου : να διατιμηθούν αν είναι δυνατόν όλες οι υπηρεσίες του κλάδου!! ! Μα όλες!!!

Αυτά θα ήθελα εγώ να δω και μπορείτε να προσθέσετε κατά βούληση…

Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα σε μια τυπική οικογένεια;

Λοιπόν μετά την επανάληψη του συνθήματος (το είχε πει η κυρία στην φωτό Rosa Luxemburg) από τον Γιώργο Παπανδρέου ενόψει ευρωεκλογών σκέφτηκα να δώσω ένα απλό παράδειγμα της έννοιας του μέσα σε μια τυπική οικογένεια. Εσείς θα δώσετε βέβαια την δική σας άποψη και ας δούμε αν το έχουμε καταλάβει όλοι σωστά :

Μια 4μελής οικογένεια έχει μηνιαίο εισόδημα 100 μονάδες (να μην βάλω νόμισμα συγκεκριμένο). Έρχεται λοιπόν η οικονομική κρίση και πρέπει να την αντιμετωπίσουν αλλάζοντας προτεραιότητες. Η απόλυση της μητέρας από την δουλειά μειώνει το εισόδημα στις 70 μονάδες :

 

Λύση 1 : Οι γονείς ως καλοί αστοί περιορίζουν τελείως τις καταναλωτικές δαπάνες (ρούχα, αυτοκίνητο, ταξίδια ή διακοπές ) ώστε να εξασφαλίσουν απρόσκοπτα τα προς το ζην. Οι περικοπές αφορούν όλους (δηλαδή και τα 2 παιδιά) έτσι ώστε να θίγονται όλα τα μέλη της το ίδιο. ΑΠό τα παιδιά κόβουν και κάποια εξτρά πράγματα : το μπαλέτο της μικρής, το χαρτζηλίκι της εβδομάδας, την δεύτερη γλώσσα του μικρού. Αναγκαστικά μειώνονται και οι ώρες ψυχαγωγίας και μειώνονται και οι πιστωτικές γιατί η τράπεζα πια δεν δανείζει την μητέρα. Εννοείται ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος του οικογενειακού εισοδήματος πάει στο στεγαστικό δάνειο.

Λύση 2 :  Οι γονείς περιορίζουν όλες τις δικές του δαπάνες για να αντέξουν τα έξοδα των παιδιών. Για να μη σταματήσουν τις εκπαιδευτικές του δραστηριότητες και να μην υποθηκεύσουν το μέλλον τους. Η μητέρα αναγκάζεται να βρει και μια χειρωνακτική δουλειά που αυξάνει το εισόδημα κατά 10 μονάδες (80 μονάδες τώρα). Επίσης προσπαθούν να πουλήσουν το σπίτι ώστε να ξοφλήσουν το δάνειο και ξαναγυρνάνε στο ενοίκιο. Τώρα οι γονείς δουλεύουν περισσότερες ώρες, με χαμηλότερες ασφαλιστικές παροχές και με χειρότερο βιωτικό επίπεδο.

Λύση 3 : Οι γονείς προσπαθούν να κρατήσουν το ίδιο επίπεδο ζωής, άνευ περιορισμών σημαντικών. Αυτό σημαίνει ότι υποθηκεύουν και άλλο το σπίτι με επιπλέον δάνειο. Φτάνουν να ξοδεύουν το 90% του εισοδήματος σε δόσεις δανείων και ξοδεύουν σταδιακά και τις οικονομίες τους. Σε μια ασθένεια σοβαρη της μητέρας αδυνατούν πια να αντιμετωπίσουν τα έξοδα και χάνουν και το σπίτι τους.

Λύση 4: Την ώρα που χάνει την δουλειά της η μητέρα και επειδή ζουν σε μια οργανωμένη χώρα με ένα σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, το εισόδημα δεν γίνεται 70 μονάδες αλλά λόγω επιδόματος μειώνεται στις 90 μονάδες. Δεν χρειάζεται να μειώσουν τις δαπάνες για εκπαίδευση γιατί έτσι κι αλλιώς το κράτος τις καλύπτει από την δημόσια εκπαίδευση. Η μητέρα παρακολουθεί και ειδικά μαθήματα επανεκπαίδευσης για να βρει και την καινούρια της δουλειά. Στην ασθένεια την σοβαρή αν και άνεργη την καλύπτει απόλυτα το κράτος στις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες και απαιτεί την καταβολή μόνο του 10% για την εγχείρηση. Μειώνονται οι περιττές καταναλωτικές δαπάνες και μειώνονται δραστικά οι δόσεις των δανείων λόγω των χαμηλών επιτοκίων που προέκυψαν από την κρίση. Επίσης στην εργασία του πατέρα και λόγω της ανεργίας της μητέρας, καταβάλλεται ένα επιπλέον επίδομα για τα παιδιά που φτάνει το εισόδημα στις 95 μονάδες.  Το κράτος δε μετά από 6 μήνες ανεργίας της μητέρας της καταβάλλει ειδική επιχορήγηση 950 μονάδες ώστε να δραστηριοποιηθεί αν θέλει επιχειρηματικά στον κλάδο που εργαζόταν ή που επανεκπαιδεύτηκε. 

Τέλος και ειδικά στο τελευταίο σενάριο το κράτος προχωρά στην ενίσχυση καταναλωτικών συνεταιρισμών σε επίπεδο Δήμων με αποτέλεσμα να παρέμβει στις τιμές προϊόντων, να μειώσει δραστικά τα έξοδα μεταφοράς για αγορές σε καλύτερες τιμές και να βοηθήσει στην προώθηση γηγενών προϊόντων στην αγορά σε χαμηλές τιμές. Μετά το πέρας της κρίσης, η αγορά έχει αλλάξει άρδην.

Τώρα πες τε μου ποιά λύση είναι σοσιαλισμός και ποιά βαρβαρότητα;

Το κοράνι στα χέρια της ΕΛΑΣ…

Μετά το χτεσινό περιστατικό που ένας αστυνομικός σύμφωνα με καταγγελίες έσκισε το κοράνι, το οποίο και συνέλαβε στα χέρια μουσουλμάνου διαδηλωτή μετανάστη , μπήκα σε μαύρες σκέψεις και προσπαθώ να εξηγήσω το φαινόμενο :

Σενάριο πρώτο : ο αστυνομικός δεν ήξερε τι σημαίνει το βίβλιο και δεν αξιολόγησε την συμβολική του αξία. Δηλάδη με άλλα λόγια η ελληνική αστυνομία απέχειν μακρά των υπόλοιπων αστυνομιών του ανεπτυγμένου κόσμου, που εκπαιδεύουν, ενημερώνουν, εφαρμόζουν διεθνείς συνθήκες και πάω από όλα την κοινή λογική για την αντιμετώπιση των μεταναστών στο έδαφος τους με τρόπο που να μην αυξάνει ή δημιουργεί  ρατσιστικό μίσος. 

 

 

προς αστυνομικούς... αν το δείτε μην το σκίσετε είναι ιερό σύμβολο

 

 

Σενάριο δεύτερο : Ο αστυνομικός δεν κατάλαβε ότι ήταν το κοράνι αλλά κάτι διαφορετικό, αν το είχε καταλάβει δεν θα το έκανε. Αυτό  σημαίνει ότι πάλι μια ανεκπαίδευτη αστυνομία δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της από λάθη διότι δεν μιλάει γλώσσες ενώ καλείται να αστυνομεύσει περιοχές που η συντριπτική πλειοψηφία αποτελείται από ξένους μετανάστες. 

Σενάριο τρίτο : Ο αστυνομικός κατάλαβε μια χαρά ότι ήταν το κοράνι και συνειδητά το έσκισε εφαρμόζοντας την δική του κοσμοθεώρηση. Εναλλακτικά δεν το έκανε αυτοβούλως αλλά επηρρεάσμενος από εντολές ανωτέρων του, ώστε να σπάσει τον τσαμπουκά των διαδηλωτών μεταναστών. Και σε τρίτη εκδοχή του ίδιο σεναρίου, τον είχαν πρήξει και κάτι ΚΥΠατζήδες περί μουσουλμανικού φονταμενταλισμού και τρομοκρατών της ΑΛ- ΚΑΙΝΤΑ. Αυτό σημαίνει πάλι κακή εκπαίδευση αλλά και ξεχαρβαλωμένη αστυνομία, γεμάτη μεμονωμέα περιστατικά που ο καθένας κάνει του κεφαλιού του. Και φυσικά ανίκανη ηγεσία και μη αξιολόγηση στελεχών της.

Σενάριο τέταρτο : Στο γενικότερο κλίμα πολιτικών εντολών περί αυστηρής και “τσαμπουκαλίδικης” αστυνομίας, ο κάθε αστυνομικός λειτουργεί ως πραιτωριανός ενός συστήματος που υπερασπίζεται τον εαυτό του, κλεισμένο στο παλάτι του και ο αστυνομικός αναγορεύεται  σε ετοιμοπόλεμο χουλιγκάνο που δίνει μάχες επιβολής στον δρόμο. Αυτό φυσικά καταλήγει σε μια πολιτική ευθύνη του Μαρκογιάννακη που άραγε καταλαβαίνει ότι η υπεράσπιση του ελληνο-χριστιανισμού ως κοσμοθεώρηση από την αστυνομία την καθιστά επικίνδυνη για το πολίτευμα, την σταθερότητα της χώρας και για τις διεθνείς της σχέσεις; Αμφιβάλλω.

Τώρα σκεφτείτε ποιό από όλα τα σενάρια σας κάνει να αισθάνεστε ασφαλείς και να εμπιστεύεσται τον κάθε ένστολο στο  έργο του; Και μην ακούσω πάλι δικαιολογίες για κακοπληρωμένους αστυνομικούς… δεν θα το αντέξω!!!

ΥΓ : Ζητώ συγγνώμη σαν έλληνας πολίτης, από τους μουσουλμάνους πολίτες, για την κακομεταχείριση και την καφρίλα των ελλήνων ταγών τηης εξουσίας. Όχι αδέλφια δεν είμαστε όλοι ίδιοι!!! 

Ευρωεκλογές 2009 play off : τα σποτάκια!

και από χθες είδαμε τα σποτάκια των κομμάτων και εδώ θα δείτε μια πρώτη κριτική :

ΠΑΣΟΚ

 

Είναι το ένα από τα 3 που κυκλοφόρησαν χθες (τα άλλα 2 είναι για τα δικαιώματα του καταναλωτή και τους πόρους των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων). Το μήνυμα είναι σύντομο 26″ είναι το σύνολο του σποτ, από αυτά μόνο 13 για το πολιτικό μήνυμα. Η συντομία του είναι η δυναμική του αλλά : είναι μάλλον flat, η μουσική πιο σημαντική και από την εικόνα, λάθος η επιλογή του Γ. Α. Παπανδρέου να παίζει στο τέλος κάθε σποτ (αμερικανιά και out dated) γιατί πιστεύω ότι ο πολίτης δεν συγκινείται από τα πρόσωπα των ηγετών σήμερα. Αντίθετα θέλει πιο συμπυκνωμένο μήνυμα και πιο ριζοσπαστικό. Το σποτ του ΠΑΣΟΚ λοιπόν δεν εκπλήσσει, δεν “συγκινεί”. Το θετικό του είναι ότι περιέχει ένα θετικό μήνυμα : Διεκδίκηση.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     Νέα Δημοκρατία 

Εδώ πια δεν έχω τι να πω!!! Παλιά συνταγή από την φοβερή καμπάνια του Τζανετάκου και την καταστροφή των νομαρχιακών εκλογών. Κίτρινο, απαράδεκτο, παλιομοδίτικο, μηνύματα για να βρίζει ο κόσμος!!! Με μια λέξη γκεμπαιλικό!!! Όποιος το ακούει τσιμπιέται ότι ζει σε άλλη χώρα! Τέτοιος παράδεισος; Εν τω μεταξύ τι σχέση το επίδομα στις τρίτεκνες με την ανεργία ακόμα προσπαθώ να το καταλάβω! Ο στόχος της κακής αισθητικής και των πράσινων παπαγάλων είναι η συσπείρωση της “σκληρής” κομματικής βάσης και νομίζω ότι λειτουργεί αρνητικά και όχι θετικά. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ένα χοντρό λάθος!!        

 

KKE 

 

Εδώ έχω μετρήσει 5 βιντεάκια με ένα σύνθημα : Τιμωρήστε τους!!! Η αισθητική τους δεδομένα ανύπαρκτη, πολύ κόκκινο χρώμα, πολύς λαός στο δρόμο, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ το ίδιο πράγμα, αλλά επί της ουσίας αυτό αποτελεί αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ.  Αμυντική λογική, κουβέντα για τα ευρωπαϊκά θέματα, μοντάζ πλάνων και όχι πρωτότυπη σκέψη. Τα κεφάλαια στο ΤΙΜΩΡΗΣΤΕ ΤΟΥΣ  είναι το μεγαλύτερο λάθος! Μάλλον φόβο προκαλέι και παραπέμπει σε γουέστερν…. έτσι μεταχειρίζεται και την μικρή μουσική εισαγωγή που παραπέμπει σε Θεοδωράκη. όλα και εδώ τα σποτ δεν ξεπερνούν τα 29″.

 

ΣΥΡΙΖΑ

http://syriza.eu/index.php?pathID=1_997_1499_1533&aid=2678

δυστυχώς έχω πρόβλημα στο να ενσωματώσω την εικόνα… Πάντως είναι ένα εξαιρετικό σποτ. Σωστή επιλογή χαρακτήρων, έαν σαφές πολιτικό μήνυμα, σωστή σημειολογία και σωστό κλείσιμο και προπαντώς αισιόδοξο. Επικοινωνιακά είναι το καλύτερο από όλα. Πολιτικά συγκινεί την αριστερά. Αλλά ΣΥΡΙΖΑ είναι και ξέρουμε ότι εκτός επικοινωνίας αποτελείται και αυτός από πολιτικούς δεινόσαυρους της Αριστεράς με έναν αναιμικό Τσίπρα να εξελίσσεται σε τυπικό πολιτικάντη.

 

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ

 

Εδώ είναι το πιο “έξυπνο” , φτηνό και αποτελεσματικό σποτ. Πρώτον 3 μηνύματα πολιτικά : Υπεράσπιση του κλίματος και του περιβάλλοντος μέσω, επενδύσεων στις “πρασινες μεταφορές”, στην “πράσινη ενέργεια” και τέλος αντιμετώπιση της κρίσης με δημιουργία 4εκ θέσεων εργασίας στο “πράσινο” τομέα. Αυτό χωρίς “πρόσωπο” στην καμπάνια, χρήση μόνο παιδιών σε όλες τις εικόνες, μουσική αισιόδοξη και ποπ (που να ροκίζει λίγο), χωρίς ζωντάνα πλάνα και με μοντάζ φωτογραφιών.. Τελικά έχουν δίκιο όσοι λένε ότι οι οικολόγοι αποτελούν πια παιδί του συστήματος. Γιατί πουθενά δεν αμφισβητούν το μοντέλο σήμερα, πουθενά δεν θίγουν οικονομικά συμφέροντα και παλεύουν για την δημιουργία νέων “εναλλακτικών” και τέλος δεν λένε τίποτα παραπάνω από μια περιβαλλοντική οργάνωση. Για αυτό στην παρούσα συγκυρία και σύμφωνα με έρευνα της Public Issue παίρνουν το 28% των ψήφων τους από την ΝΔ και μόνο 18% από το ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει άραγε αιτία; 

Αναμένω και το σποτ του ΛΑΟΣ. Αυτό δεν το έχω για να το κρίνω άρα …οψόμεθα!!!

 

 

Οι ευρωεκλογές 2009 θέλουν πολύ κουβέντα…

Τώρα που ξέρουμε και τα ψηφοδέλτια και που κλείσαμε και την Βουλή, μπορούμε να ασχοληθούμε με την ατζέντα των ευρωεκλογών… Ασχολούμαστε όμως; Ξέρουμε γιατί πάμε να στείλουμε 22 ανθρώπους να μας εκπροσωπήσουν για 5 χρόνια στις Βρυξέλλες; Γιατί η ΕΕ θα πληρώνει περίπου 1 εκ. ευρώ μηνιαίως για αυτούς τους 22;

Θεωρώ ότι το πρώτο και βασικό μας θέμα στην Ευρώπη θα είναι η οικονομική κρίση. Με όλα τα παραγωγά της. Άρα η ελληνική αποστολή θα πρέπει να φροντίσει για : 1) Την αναθεώρηση του συμφώνου σταθερότητας, 2) Την συνεχή παρακολούθηση του κοινοτικού προϋπολογισμού, 3) Τις συνθήκες απασχόλησης και την μάχη για την ευέλικτη εργασία, 4) Τις νέες επενδύσεις στον τομέα της γνώσης και του περιβάλλοντος.

Αν θεωρήσουμε ότι αυτοί οι 4 τομείς είναι κρίσιμοι για το μέλλον της χώρας, τότε θα πρέπει ο καθένας να μετρήσει το κάθε κόμμα που ψηφίζει αν μπορεί να δώσει αυτή την μάχη για όφελος μας ή αν θα είναι τόσο δυνατό ώστε να μπορεί να αντιδρά κια να επηρρεάζει για τις σχετικές αποφάσεις.  Ως προς το (1) με διαφορά πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά μπορούν να κινηθούν δραστήρια. Η ΝΔ θα ακολουθήσει τις επιταγές της ομάδας που ανήκει, που είναι άκρως συντηρητικές και άκρως αντι-εργατικές.

Για το (2) νομίζω ότι μόνο το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσαν να συνεισφέρουν πραγματικά. Τα κόμματα της άρνησης της ΕΕ  όπως το ΚΚΕ ή τα λιγότερο διεκδικητικά όπως η ΝΔ, μάλλον θετικά δεν μπορούν να συνεισφέρουν. Πως άλλωστε θα αυξηθούν οι κοινωνικές δαπάνες του προϋπολογισμού, όταν δεν τον δέχεσαι καθόλου ή απλώς ακολουθείς νεο-φιλελεύθερες επιλογές;

Για το (3) το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ αποτελεί εγγύηση διεκδίκησης υπερ του εργαζόμενου. Μια σειρά οδηγιών που ψηφίστηκαν την περίοδο 2004-2009 έχουν χειροτέρεψει την θέση του εργαζόμενου και έχουν δημιουργήσει μια ιδεολογική και πολιτική σύγχυση. Το ΚΚΕ είναι σκληρό σε μια ανελαστική αλλά ιδιαίτερη ωφέλιμη για τον εργαζόμενο θέση και το ΠΑΣΟΚ μέσα από πολλές συζητήσεις έχει και αυτό συμβάλλει στην κατάργηση της ανασφάλιστης και “ελαστικής” εργασίας. Οι μάχες της επόμενης περιόδου θα είναι δριμύτατες και είναι βέβαιο ότι η ΝΔ θα στηρίξει μια σειρά αντεργατικών μέτρων που θα τα παρουσιάσει σαν πρόοδο. Ειδικά όσον αφορά το ασφαλιστικό σύστημα που τείνει στην κατάρρευση στην χώρα μας, απαιτείται μια σειρά αγώνων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την διάσφαλιση του επιπέδου συντάξεων και κοινωνικών παροχών.

Για το (4) αν εξαιρέσουμε το ΠΑΣΟΚ, κανείς δεν έχει μια σοβαρή και ολοκληρωμένη πρόταση. Οι περισσότεροι αναφέρουν ευχολόγια και wishfull thinking. Ενδεχομένως οι οικολόγοι θα μπορούσαν να συμβάλλουν θετικά στα θέματα περιβάλλοντος, αλλά με προσαρμογές στην ελληνική πραγματικότητα. Διότι το ζητούμενο των άλλων οικολογικών κομμάτων στην Ευρώπη διαφοροποιείται σε σχέση με τις δικές μας ανάγκες. Η “πράσινη ανάπτυξη” και το ζητούμενο ενός νέου Green Deal είναι σημαντικό να επιτευχθεί στην επόμενη πενταετία και ειδικά σε μια περίοδο οικονομικής ύφεσης. Η ΝΔ έχει δείξει ότι το θέμα περιβάλλον είναι αστειότητα και είναι διατεθιμένη να παραβεί οποιαδήποτε κοινοτική νομοθεσία για να υπερασπιστεί “αμφίβολους” επενδυτές.

Εκτός των 4 σημαντικών σημείων έχουμε και άλλα θέματα ανοιχτά για την επόμενη περίοδο :

1) Το πακέτο για τις τηλεπικοινωνίες που θα επανακαθορίζει τα δικαιώματα των χρηστών σε σχέση με τις μεγάλες εταιρίες

2) Η πολιτική για την μετανάστευση που θα έχει να αντιμετωπίσει σκληρή αντιπολίτευση από τα δεξιά και ακροδεξιά κόμματα

3) Η πολιτική για την ενέργεια που συνδέεται με τις γεωπολιτικές επιλογές της ΕΕ και την εξωτερική της πολιτική και άμυνα

4) Η παρεχόμενη βοήθεια στις φτωχές χώρες του πλανήτη που θα έχει α αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις όπως είναι η κλιματική αλλαγή και η εξάπλωση επιδημιών, την διασφάλιση του νερού και την αντιμετώπιση των δημόσιων χρεών αυτών των χωρών.

5) Η συμφωνία για την κλιματική αλλαγή και την μείωση των επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα.

6) Η νέα συμφωνία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, που θα επηρρέασει άμεσα τα συμεφερόντα όλων των μικρομεσαίων στη χώρα.

7) Τα μεγάλα δίκτυα ενέργειας και μεταφορών που θα σχεδιαστούν και θα δημιουργήσουν νέους πόλους ανάπτυξης στην ήπειρό μας.

8) και τέλος εθνικά θέματα που συνδέονται με όλα τα παραπάνω…Κυπριακό, Μακεδονία, Ένταξη της Τουρκίας, Αιγαίο. 

Θέλω να δω πως και πόσο θα συζητήσουμε όλα αυτά τα θέματα. Και όσο σκέφτομαι τα ζητήματα ολοκληρωμένα δεν μπορώ να βρω  λόγο για την ύπαρξη του ΛΑΟΣ στην ευρωβουλή, εκτός της δημιουργίας εντυπώσεων και συνεχών προβλημάτων για την χώρα.

Καλή ψήφο και στηρίζω το ΠΑΣΟΚ.

22 bloggers για την Ευρωβουλή…

 

Αφού κάναμε κυβέρνηση δεν είναι λογικό να είμαστε παρόντες και στην μάχη της Ευρωβουλής; Γιατί η κοινωνία του διαδικτύου δεν διεκδικεί μεν πολιτικά οφίτσια, αλλά σίγουρα πολιτικό λόγο έχει και άρα είναι λογικό να συμμετάσχει στην μάχη που έχουμε μπροστά μας. Το δικό μου σκεπτικό λέει, ότι ανάμεσα στα σχόλια που σίγουρα θα συνοδεύσουν από μεριά μας την εκλογική μάχη που ξεκίνησε, υπάρχει και μια γενικότερη παρέμβαση : Η παρουσία ενός ευρωπαϊκού κοινοβουλίου που θα διασφαλίζει την προστασία του κάθε πολίτη των κρατών μελών, την προστασία της δημοκρατίας και την προόδο της κοινωνίας μας. Αυτό προϋποθέτει αλληλεγγύη, αλλά και παρακολούθηση των εξελίξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και την ευρύτατη πληροφόρηση των αναγνωστών όλων μας.

Σε αυτή την μάχη λοιπόν θα πρότεινα τους εξής συν- bloggers :

1. Επικεφαλής ο “νέος” και ακραιφνώς πασοκικό blogger Κωνσταντίνος Αλεξάκος με το ιστολόγιο “Πολίτης”… η πραγματική ανανέωση με νέα διαδικτυακά στελέχη… τον επιλέγω για την πραγματική επιμονή στον διαδικτυακό διάλογο και την συμμετοχή των πολιτών.

2. Εδώ κάνω μια εξαίρεση : δεν έχει ιστολόγιο, αλλά την θεωρώ την νέα ελπίδα του ιστολογείν. Σαφώς αναγνωρίσιμη πια και ιδιαίτερα δραστήρια στα events περί διαδικτύου η Μαρυλού Τζεμπελίκου, που σας δίνω τον σύνδεσμο του Facebook προφίλ της.

3.  Τον Παναγιώτη Βρυώνη τον ξέρετε όλοι. Είναι από τους παλιούς πρωτοπόρους και υπερ-δραστήριους ιστολόγους. Θεωρώ ότι θα πρόσφερε τα μέγιστα στα θέματα συμμετοχικής δημοκρατίας και η ενασχόλησή του με το ΠΑΣΟΚ , τον θεωρεί ιδιαίτερα προσφιλή σε μένα. 

4. Η πρώτη ίσως έκπληξη η Σοφία Αγγελάρα. Νέα ακραιφνώς βενιζελική αλλά πιστεύω ότι συμμετέχει στην ενότητα του ΠΑΣΟΚ, προσφέρει στον εσωκομματικό μας διάλογο και λόγω του νεαρού της ηλικίας της, έχει μέλλον να διορθώσει και λάθη και “extreme” απόψεις. Πάντως διακρίνεται για την μαχητικότητά της. 

5. Η συμπαθής σε εμένα Magica. Διακρίνεται για την μαχητικότητά της σε θέματα ατομικών δικαιωμάτων, ενεργότατη στο twitter και σχετική με περιβαλλοντικά θέματα. Πιστεύω ότι θα είναι χρησιμότατη στην λειτουργία στην παρακολούθηση των εργασιών του κοινοβουλίου. 

6. Ο φοβερός σύντροφος Στέφανος Αναστασιάδης , γνωστός και ως cybernero !!! Ορθόδοξος κομματικά, συνεπής σε αγώνες και εκτός διαδικτύου και όχι μόνο εντός, συμμετέχει πάντα στις διεκδικήσεις μας. Τον προτείνω ανυπερθέτως…

7. Ο συμπαθέστατος, συνεπέστατος, ο εθελοντής σε όλα : Νίκος Κοσσυφίδης. Ναι και αυτός δεν έχει ιστολόγιο. Αλλά συμμετοχικά συμβάλλει στο digitalrights.gr και άρα θα τον θεωρήσω ιστολόγο. Είναι ένας λαμπρός επιστήμονας και εξαιρετικός θεωρητικός. Δαγκωτό θα τον ψήφιζα…

8. H Αναστασία Καψάλη… επίσης χωρίς ιστολόγιο αλλά η “ψυχή” του deb8 άρα την θεωρώ συνιστολόγο όπως όλοι μας. Η δημοσιογραφική της δραστηριότητα δεν την κάνει λιγότερο συμπαθή (άσε που πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις με τα ΜΜΕ). 

9. Ο φίλος μου ο Γαβριήλ Χαρίτος από την Ρόδο. Ο άνθρωπος του πολιτισμού και ο πολίτης του κόσμου. Συντηρεί 2 ιστολόγια. Ο σύνδεσμος είναι για το κινηματογραφικό του, που τον πρόκρινε και για την λίστα μου.

10. To πασίγνωστο Press-gr! Το βάζω δε σε μια οριακή θέση για την εκλογή του. Διότι για να βγάλουμε σαν συνδυασμός 10 άτομα, πρέπει να φτάσουμε το 45%. Η μικρο-πολιτική μου σκέψη άρα είναι ότι θα τρέχει για να βγει, άρα θα βοηθήσει και με το παραπάνω την λίστα μας. Άσε που εκτιμώ την στάση του Καψαμπέλη στην μεγάλη κόντρα και επ’ ευκαιρίας να τον ρωτήσω : τελικά είναι ο διαχειριστής;

Από εδώ και κάτω οι υποψήφιοι ελπίζουν σε παραιτήσεις, κλεισίματα και αποχωρήσεις ιστολόγων, σε “έκτακτα” καιρικά ή πολιτικά φαινόμενα (διαγραφές, αποστασίες, γενικά αστάθεια). 

11. Στέφανος Μυτιληναίος. Σκληρός ΠΑΣΟΚΟΣ αριστερός με επαναστατικές φιλοδοξίες. Ριζοσπάστης και επίσης στον χώρο των ΜΜΕ, θα εκφράζει μια συνεχή πίεση στους εκλεγμένους να δουλέψουν αλλιώς: Ιακωβίνοι!!

12. Η φίλη μου η Άσπα. Μια μητέρα που ιστολογεί για το μεγάλωμα των παιδιών της, μπορεί να δώσει μια συνεχή διάσταση της προστασίας της οικογένειας και των παιδιών, σε όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές. 

14. Το 13 το περνάω είναι γρουσούζικο και άρα συνεχίζω στα υπόλοιπα 9 ονόματα, χωρίς ιδαίτερα αναλυτική αναφορά (λόγω χώρου όμως)… Cyberella  

15.     H εκ Δράμας Citronella 

16.   Ο εκ Κέρκυρας Cybereddie 

17.  ο αγγλόφωνος madvil εκ πατησίων αθηνών όμως… 

18. ο Άρατε Πύλας (που δεν με πολυχωνεύει έτσι κι αλλιώς) εκ Θεσσαλονίκης

19. Ο J Sclavos που διατηρεί το frestuff.gr 

20. Οι διάτρητοι ΑΕ ή ο κατά twitter diakoptis… (podcasters!!!!)

21. Φυσικά θα βάλω και την diodos συνεταιράκι του diakoptis

22. Τελευταία αλλά όχι λιγότερο σημαντική και η κατά twitter MadNihilist .. συμπαθέστατη συμμετείχε σε ένα “θρυλικό” ιστολόγιο αλλά τώρα μπλογκάρει στο reality tape…

Θεωρώ ότι κράτησα την αρχή των “νέων” προσώπων, της ολοκληρωτικής ανανέωσης. Παραδέχομαι ότι το ιστολόγιο δεν έχει συνοχή, αλλά μήπως και το διαδίκτυο έχει; Το βασικό είναι το πάθος για τα νέα μέσα και σίγουρα για τους πιο πολλούς η κοινή μας πολιτική τοποθέτηση. Οι υπόλοιποι δεν ανήκουν στον ίδιο πολιτικό χώρο, αλλά μια χαρά τα βρίσκουμε.

ΥΓ : Οι συμμετέχοντες στην σκιώδη κυβέρνηση δεν μπορούσαν να συμμετέχουν και εδώ. Υπήρχε ασυμβίβαστο!!! 

Άντε τώρα και καλή ψήφο!!!

 

Ο κηπουρός και ο στρατηγός…

Περνάγανε τα χρόνια και τα ανάκτορα είπαν να αλλάξουν φρουρά. Μετά από πολλές συζητήσεις, αψιμαχίες, μαζώξεις και παραμαζώξεις, ονόματα που έπεφταν στο τραπέζι και αποσύρονταν πιο γρήγορα και από την ταχύτητα του ανέμου, κάποιοι επιλέχθηκαν. Η αναγκαιότητά τους τεκμηριωμένη και επείγουσα. Ο λαός είχε βαρεθεί να βλέπει τους ίδιους στρατηγούς που είχαν χρεωθεί τις μεγάλες ιστορικές ήττες αλλά και ακόμα και τις επιτυχίες τους τις είχαν ξεχάσει οριστικά. Εξάλλου στη χώρα αυτή που αναφερόμαστε, μια αποτυχία ήταν ικανή να καταστρέψει κόπους και αγώνες χρόνων.

Τα νέα ονόματα λοιπόν επιλέχτηκαν και στην αρχή σεμνά και με όρεξη ρίχτηκαν στην δουλειά. Νέοι και ωραίοι με πάθος για επιτυχίες και αλλαγές. Ζούσαν άλλωστε όλοι και στην εποχή της καινοτομίας. Βασικά την λέξη δεν την εξηγούσαν και πολύ. Ο ήχος της όμως ήταν μοντέρνος και εύηχος. Και άρεσε στον κόσμο. Άσε που δικαιολογούσε ακόμα και αποτυχημένα πειράματα αλλαγών.

Οι παλιοί στρατηγοί όμως από την αρχή δυσανασχετούσαν. Λίγο η “κρυφή” πίκρα για την διακριτική απομάκρυνσή τους από τα διοικητικά πόστα, λίγο η πίκρα έτσι κι αλλιώς, της περασμένης ηλικίας, τους έκανε επικριτικούς σε οποιαδήποτε προσπάθεια των νέων που δεν είχε πάρει προκαταβολικά την συγκατάθεσή τους. Πέρναγνα όμως και τα χρόνια και οι ήττες εξακολουθούσαν να έρχονται. Οι νέοι στρατηγοί στο μεταξύ είχαν και άλλα προβλήματα : Άρχισαν να γίνονται σαν τους παλιούς. Τρώγονταν μεταξύ τους, κρυφοκοίταζαν ο ένας τον άλλον και προσπαθούσαν να μιμηθούν τις “επιτυχίες” που ήταν αρεστές στον μονάρχη τους, απόκτησαν σιγά σιγά την ίδια αλαζονική συμπεριφορά και στο τέλος από την ανασφάλεια τους (επειδή δεν είχαν ακόμη δημιουργήσει την απαραίτητη “δημοφιλία” γινόντουσαν μαλθακοί και παθητικοί, χωρίς ιδέες και μόνο υπακούοντας) και είχαν και την πίεση άλλων νέων που ήθελαν να τους αντικαταστήσουν γιατί πίστευαν ότι είναι καλύτεροι από αυτούς.

Στο παλάτι υπήρχε και ένας “παραμυθάς”. Διασκέδαζε τον μονάρχη με τα αστεία του και τις ιστορίες του. Μερικές φορές βέβαια μετέφερε με ωραίο τρόπο και την άποψη του απλού κόσμου. Που μέσα από τις ιστορίες του έφτιαχνε την “κοινή γνώμη” (αν μπορούμε να το πούμε κατ’ αναλογία). Επειδή σε μία κρίση μέσα από ένα τραγούδι ξεκαθάρισε την σκέψη του μονάρχη για ένα πολιτικό θέμα (αυτό ήτανε και το φόρτε του…να δίνει λύσεις χωρίς να το λέει), ο σεβασμός προς το προσωπό του μεγάλωνε όπως και η επιρροή του. Και τότε σε μια κρίσιμη στιγμή που απαιτούνταν να βρεθεί ένας σύμβουλος, κάποιος είχε την έμπνευση να προτείνει τον παραμυθά μας.  Πήγαν λοιπόν και τον βρήκανε. Και τον παρουσίασαν στον βασιλιά. 

Αυτός μόλις το άκουσε, έσκασε ένα τεράστιο χαμόγελο. Και αφού τους ευχαρίστησε για την προτίμηση, είπε με φωναχτή λαλιά : “μετά χαράς να βοήθησω, αλλά δεν θέλω καμμιά θέση κοντά σου βασιλιά μου. Θέλω να με κάνεις κηπουρό σου”. Ο βασιλιάς πήγε να θυμώσει. Το θεώρησε μάλλον προσβολή. Και όταν ρώτησε τον παραμυθά γιατί άραγε ήθελε να γίνει ένας ταπεινός κηπουρός, αυτός του απάντησε : “βασιλιά μου εγώ θα σε βοήθαγα έτσι κι αλλιώς, γιατί μέσα από τα χρόνια σε έχω αγαπήσει. Από σένα και έζησα και έφαγα και ντύθηκα. Αν με κάνεις όμως κηπουρό μου κάνεις το μεγαλύτερο δώρο… Να γεράσω με αυτά που αγαπάω και με αγαπούν.. Και αυτό θα με βοηθάει να σκέφτομαι καλύτερα. Αντίθετα αν με κάνεις συμβούλο σου θα σταματήσω να σκέφτομαι για το πως θα κάνω το καλό.” “μα γιατί το λες αυτό;” ρώτησε ο βασιλιάς. “Μα γιατί ποτέ δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί κάτι καλό, όταν θα πρέπει να τρώει όλη την μέρα του για το πως θα αντιμετωπίσει το κακό…”. 

Σκέφτηκε για λίγο ο Βασιλιάς και τον όρισε κηπουρό του. Και από την άλλη μέρα πέρναγε ατέλειωτες ώρες στον κήπο, δίπλα στον κηπουρό του. Με τον οποίον και γέρασαν μαζί!!!

ΥΓ. Οποιαδήποτε σχέση με πραγματικά πρόσωπα δεν υπάρχει. Επίσης δεν ξέρω καν αν υπάρχει δίδαγμα ή αν σας αρέσουν τα παραμύθια. Μου βγήκε αυτόματα όταν ένιωσα μια μεγάλη απογοήτευση.. από ανθρώπους!!!!

Η κίνηση απελπίσιας του Καραμανλή

Και απόψε αιφνιδιαστικά ο Πρωθυπουργός έκανε κάτι καλά σχεδιασμένο από καιρό. Πέταξε λευκή πετσέτα. Με την υπογραφή του προεδρικού διατάγματος για την πάυση των εργασιών της κανονικής συνόδου και την έναρξη των θερινών τμημάτων κέρδισε οριστικά χρόνο μέχρι τον Οκτώβριο που είναι πια το απώτατο χρονικό όριο προκήρυξης εκλογών. Και αυτό γιατί :

α. Σταματάει οριστικά την συζήτηση των σκανδάλων του Παυλίδη και αποφεύγει να τον πιέζει για παραίτηση. Βέβαια η κατακραυγή για την βίαιη παραγραφή είναι σίγουρη αλλά την προτιμά από το να πρκηρύξει εκλογές τώρα.

β. Τα θερινά τμήματα θα έχουν “προσεκτική σύνθεση” έτσι ώστε να μην χάσει την δεδηλωμένη ή να υποστεί εκβιασμούς.

γ. Περιμένει το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και βλέπει τι θα κάνει μετά. Ότι και να γίνει όμως δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μια ολομέλεια που θα βράζει. Ακόμα και η διαχείριση της αποδοκιμασίας θα γίνει μέσω ΜΜΕ και εκτός κοινοβουλίου.

δ. Δείχνει σε όλους ότι κάνει ότι γουστάρει, αλλά στην πράξη παραδέχεται την οριστική του ήττα. Δεν μπορεί πια να χειριστεί την κοινοβουλευτική του ομάδα, δέχεται αλλεπάλληλους εκβιασμούς, παραλύει την λειτουργία του κοινοβουλίου και αποκόπτεται όλο και πιο πολύ από τις εξελίξεις.

Μετά από αυτή την κίνηση ο Καραμανλής δεν γίνεται να κυβερνήσει. Δείχνει πια αδύναμος και μόνος. Ανήμπορος να διαχειριστεί την κρίση που είναι εσωτερική της ΝΔ, αλλά και σε μια περίοδο κρίσιμη για την χώρα. Ούτε δυνατότητα ελιγμών έχει, ούτε την εμπιστοσύνη του κόσμου. Απλώς θα εξαναγκαστεί να αποχωρήσει τελικά και δεν νομίζω ότι κανένας τον υπολογίζει σοβαρά. Μόνος του έκλεισε το κεφάλαιο διακυβέρνησης, εξόργισε ακόμα και τους βουλευτές του και ουσιαστικά όρισε τον χρόνο των επόμενων εκλογών : Απώτερο όριο ο Οκτώβρης του 2009 με το τέλος των θερινών τμημάτων.

Αν τα δει σκουρά θα τις κάνει ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι… 

Από σήμερα ας του πούμε όλοι Αντίο Κώστα!!!!

ε

Μια ιστορική μέρα για το διαδίκτυο….

Σήμερα στόχος επετεύχθη και αποστολή εξετέλεσθη!!! 2 θέματα και 2 καμπάνιες έτρεχαν παράλληλα: 

1) Η τροπολογία που συντηρούσε για τους εκδότες εφημερίδων και ιδιοκτήτες ραδιοτηλεοπτικών σταθμών την δυνατότητα να “ξοδεύουν δικαιολογημένα” το 2% του τζίρου τους ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΑ. Η γνωστή καμπάνια 100myria .

2) Η τροπολογία 138 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (στην ιστορία πια σαν τροπολογία Αλβάρο) που αναιρούσε την δυνατότητα στις εταιρίες παροχής σύνδεσης στο διαδίκτυο να αποκόπτουν χρήστες λόγω της παράνομης μεταφοράς στον υπολογιστή τους  δεδομένων και παράλληλα την διακοπή του “ουδέτερου” διαδικτύου, δηλαδή της ισότιμης μεταφοράς δεδομένων από όλους μας . Αντίθετα οι εταιρίες απαιτούσαν την μεταφορά δεδομένων “προνομιακά” για κάποιους χρήστες σε σχέση με εμάς τους απλούς και “φτωχούς”.   (σημ. τελικά έχει ψηφιστεί η αρχική τροπολογία 138 με πατέρα τον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ των Πράσινων της Γερμανίας και του Γκι Μπόνο των Γάλλων Σοσιαλιστών).

Και το θαύμα έγινε!!!

Και η τροπολογία αποσύρθηκε μετά από την διαδικτυακή κατακραυγή και η τροπολογία 138 υπερψηφίστηκε σε μια μάχη που φαινόταν χαμένη. Η κοινότητα του διαδικτύου κέρδισε και έδειξε τα “δόντια” της σε όλους. Νομίζω σήμερα συνειδητοποιήθηκε από όλους ότι η δημοκρατία μας έχει έναν πυλώνα ακόμη: Την διαδικτυακή κοινότητα. Χωρίς χρώμα και κόμμα, χωρίς εμπάθειες και μικρο-συμφέροντα. Ο πολίτης όχι μόνο πια ενημερώνεται αλλά και στρατεύεται σε σκοπούς που θεωρεί ότι κάνουν την ζωή του καλύτερη και ποιοτικότερη και η συνεισφορά του διαδικτύου είναι πια αδιαμφισβήτητη.

Βέβαια υπάρχουν αντιρρήσεις :

Ως προς την τροπολογία 138 και μετά την υπερψήφιση της, ο συμβιβασμός των εταιριών έσπασε και το κοινοβούλιο απέσυρε την οδηγία για τις τηλεπικοινωνίες παραπέμποντας την στο Συμβούλιο των Κρατών Μελών για επαναδιαπραγμάτευση. Και εκεί κάποιοι πιστεύουν ότι χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία. Χάθηκε; Γενικά πιστεύω πως όχι, όπως και πιστεύω ότι η μάχη για τα δικαιώματα του πολίτη στο διαδίκτυο δεν έχει τελειώσει. Αντίθετα τώρα αρχίζει!!! Αλλά και ένας κακός συμβιβασμός δεν είναι ποτέ συμβιβασμός.

Ως προς την τροπολογία της κυβέρνησης υπήρξε και επιχείρημα ότι οι εκδοτικές και ραδιοτηλεοπτικές επιχειρήσεις πρέπει να έχουν την ευχέρεια διακίνησης μαύρου χρήματος για να πληρώνουν τις πηγές τους. Και ερωτώ : 100 εκατομμύρια τον χρόνο; Είμαστε σοβαροί; Και ποιές πηγές εισπράττουν τόσα λεφτά; Μήπως κάτι διακινητές DVD; 

Το γεγονός είναι ένα : ΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ σήμερα και είμαι περήφανος που συμμετείχα και στις 2 καμπάνιες!!! 

Μια βροχερή μέρα, σκέφτομαι τον Παυλίδη…

Και χθες το βράδυ 146 βουλευτές αποφάσισαν να παραπεμθεί ο Παυλίδης και 144 όχι. 8 βουλευτές είπαν παρών και λευκό. Έβλεπα το αποτέλεσμα και θυμήθηκα ότι μόνο στις εκλογές του 1956,  ο μειοψηφών κέρδισε την πλειοψηφία στη βουλή. Έτσι και χθες στις 4 Μαϊου του 2009, 53 χρόνια μετά, μια κυβέρνηση μειοψηφεί στο κοινοβούλιο και ενώ ο Πρωθυπουργός προσπάθησε να φανεί σκληρός και αποφασιστικός, λαβώθηκε οριστικά.

Η Κυβέρνηση χθες απώλεσε οριστικά την δημοκρατική της νομιμοποίηση ως πλειοψηφία. Η μη παραίτηση του Παυλίδη ακόμα και μέχρι αυτή την ώρα της δημιουργεί ένα μείζον θέμα: Η δεδηλωμένη πλειοψηφία της είναι υπό αμφισβήτηση. Και πως τώρα θα κυβερνήσεις με τις αναγκαίες ρυθμίσεις όταν θα εκβιάζεσαι ανοικτά από μια ομάδα ή ακόμα και έναν βουλευτή και εσύ θα στηρίζεσαι στην ψήφο του υπόδικου και με την Παυλίδης ΙΙ δικογραφία. Που μπορεί να στηρίξει την αισιοδοξία για ένα καλύτερο πολιτικό μέλλον;

Νομίζω ότι δυστυχώς στηρίζεται στην ενδεχόμενη εσωτερική κόντρα στο ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό και η Αυριανή μιλάει πια για διάσπαση του ΠΑΣΟΚ πριν τις εκλογές, οι δημοσκοπήσεις ξαφνικά “δείχνουν” πτώση του ΠΑΣΟΚ, γνωστοί “ανεξάρτητοι” δημοσιογράφοι μιλούν για μη αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και πολλοί στο μυαλουδάκι τους σκέφτονται ακόμα και συγκυβερνήσεις με “νέα” σχήματα.

Το μόνο που ξέρω είναι ότι πάλι δεν θα τους περάσει το “σχέδιο σωτηρίας” του Καραμανλή. Έλεος!!! Για πόσο θα ανεχτούμε όλοι, μια ανίκανη, διχασμένη, διεφθαρμένη και αντιλαϊκή κυβέρνηση; Πόσες μπίζνες θα πρέπει να κλείσουν για να αποφασίσουν να αποχωρήσουν; Τι ακόμη έμεινε να ξεπουληθεί και δίνεται τέτοια μάχη επιβίωσης; Οι επερχόμενες ευρωεκλογές και το αποτέλεσμά τους θα ορίσουν τις εξελίξεις. Θα δοθεί μάχη να μειωθεί η εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, να διασπαστεί το κόμμα ή να συρθεί μέσω εσωτερικών φιλοδοξιών και έριδων, σε έναν συμβιβασμό ώστε να κυβερνήσει. Ο Πρόεδρος του δεν φαίνεται διατεθιμένος να διαπραγματευτεί με τα γνωστά “συμφέροντα” και πιστεύω και κανείς άλλος από το ΠΑΣΟΚ. Όποιος το κάνει από εδώ και πέρα θα πρέπει να έχει την αίσθηση της ευθύνης του απέναντι στην Ιστορία της χώρας. 

Η ληξιαρχική πράξη θανάτου της Κυβέρνησης ΝΔ είναι υπό έκδοση. Η υπόθεση Παυλίδη έβαλε την πρώτη υπογραφή. Οι πολίτες θα την σφραγίσουν τελικά.

100myria η καμπάνια για τον ελληνικό τύπο

Από τον nylon.gr

 

Κρίσιμη χαρακτηρίζεται η σημερινή ψηφοφορία για την παραπομπή του Αριστοτέλη Παυλίδη σε δίκη, για τη φερόμενη ως δωροληψία του με 1 εκατ. Ευρώ από τον Φώτη Μανούση.

Όμως, σε λίγες μέρες γίνεται μια άλλη ψηφοφορία στη Βουλή, για να περάσει μια τροπολογία η οποία θα χαρίζει στους ιδιοκτήτες Μέσων Ενημέρωσης 100 εκατομμύρια μαύρα (αφορολόγητα) Ευρώ – εκατό φορές το ποσό που φέρεται να έλαβε ο Παυλίδης και για το οποίο κινδυνεύει να πέσει η κυβέρνηση. Η τροπολογία ανανεώνει ουσιαστικά αντίστοιχες παλιότερες, σε μια ιστορία κλοπής δημοσίου χρήματος που κρατά πολλά χρόνια. Δεν είναι μόνο η τεράστια οικονομική ζημιά που γίνεται στα Δημόσια οικονομικά – στα δικά μας λεφτά δηλαδή – εν μέσω κρίσης, χωρίς κανένα προφανή λόγο. Το ακόμα χειρότερο είναι το μήνυμα που στέλνει η -εκάστοτε- πολιτεία στους πολίτες της: όσοι είναι ισχυροί μπορούν και να μην φορολογούνται. Το μήνυμα αυτό έρχεται ελάχιστες εβδομάδες μετά την πολυδάπανη διαφημιστική καμπάνια προς τους πολίτες για να είναι “φορολογικά υπεύθυνοι”

Για τα συμφέροντα του μέσου πολίτη, δεν ξέρω ποιά ψηφοφορία από τις δύο είναι πραγματικά πιο σημαντική. Το καλό όμως είναι ότι τη δεύτερη δωροδοκία μπορούμε να την προλάβουμε. Είναι εφικτό να μην περάσει η τροπολογία, και να αποκατασταθεί η νομιμότητα. Πως? Με τη συμμετοχή στην κίνηση 100myria που έχει δημιουργηθεί και ζητά κάτι απλό: να μην ψηφίσει κανείς βουλευτής την επίμαχη τροπολογία. Η κίνηση βάζει στο σκετπικό της την ιδέα της προσωπικής ευθύνης όσων ψηφίζουν. Δεν μπορούν πλέον οι βουλευτές να κρύβονται πίσω από την ιδέα της “κομματικής πειθαρχίας” και να συγχωρούνται για τις πράξεις τους στο Κοινοβούλιο, ελπίζοντας ότι τη φθορά για αυτές τις πράξεις θα την υποστεί η παράταξη τους (ζήσε Μάη μου), ή το πολιτικό σύστημα γενικότερα (να φας τριφύλλι – όλοι ίδιοι είναι – μένουμε στα ίδια).

Ο κάθε βουλευτής ξεχωριστά πρέπει να είναι υπόλογος πρώτα απ’ όλα στους πολίτες οι οποίοι τον ψήφισαν, από τους οποίους θα ξαναζητήσει την ψήφο πολύ σύντομα. Για το λόγο αυτό η κίνηση 100myria θα καταγράψει τα ονόματα όσων υπερψηφίσουν την τροπολογία. Τα ονόματα των βουλευτών αυτών θα είναι μόνιμα αναρτημένα σε blacklist. Θα γίνεται διαρκής υπενθύμιση πως είναι υπόλογοι για χάρισμα Δημόσιου χρήματος, και θα είναι το αντικείμενο μιας μόνιμης, διαρκούς καμπάνιας για να μην επανεκλεγούν στις βουλευτικές εκλογές – όποτε κι αν γίνουν.

Η καμπάνια δεν υποδεινύει στους πολίτες ποιό κόμμα να ψηφίσουν. Θα υπενθυμίζει απλώς ποιοί βουλευτές χάρισαν δημόσιο χρήμα, και ο κάθε πολίτης θα μπορεί να ψηφίζει το κόμμα της προτίμησης του, αλλά όχι τους βουλευτές που αγνόησαν τα συμφέροντα του. Η καμπάνια έχει σελίδα και στο Facebook, ενώ όσο πλησιάζουν οι μέρες τη ψηφοφορίας τα σχετικά Tweets θα έχουν το hashtag #100myria. Ειδικά η συμμετοχή στο group του Facebook είναι από μόνη της πολιτική δήλωση που θα τη λάβουν πολύ σοβαρά υπόψιν. Αν το σκεφτείς, είναι τρομερό. Με ένα κλικ κάνεις πολιτική δήλωση που μπορεί να επιφέρει μεγάλες ανατροπές….

Ο μικρομεσαίος….

Μπήκε στο γραφείο του. Άνοιξε τα στόρια που έβλεπαν πίσω στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας που στέγαζε το μαγαζί του : ένα συνοικιακό ψιλικατζίδικο- μίνι μάρκετ. Ήταν Κυριακή και στο μικρό μαγαζί θα υπήρχε η σχετική κίνηση των ξεχασμένων του σαββατοκύριακου. Λίγη ζάχαρη, αλάτι, ψωμί που τέλειωσε γιατί δεν είχε υπολογιστεί σωστά η κατανάλωση των παιδιών….

Όσο πέρναγαν τα χρόνια η κίνηση έπεφτε, τα σουπερ μάρκετ της γειτονιάς του έτρωγαν όλο και πιο πολύ την πελατεία και η σύνταξη ήταν ακόμα μακριά. Όταν είχε πρωτανοίξει, πούλαγε σαν τρελλός από τσιγάρα και τρόφιμα μέχρι και ακριβά αλκοολούχα. Τώρα τα πράγματα ήταν πιο συμμαζεμένα και μετρημένα. Άσε που είχαν μειωθεί και οι μεγάλες οικογένειες. Τώρα οι πελάτες του ήταν όλο και πιο πολύ εργένηδες. Μόνοι και παράξενοι πελάτες, που αγόραζαν μικρές ποσότητες από όλα τα προϊόντα. Ακόμα και 2 πορτοκάλια ή ένα μήλο!!!

Από την άλλη είχαν χαθεί οι “ανεξάρτητοι” προμηθευτές του. Ο Αντώνης με την κάβα που του έφερνε τα ποτά, ο Γιάννης που έφτιαχνε ψωμί για τον φούρνο του και του έφερνε και στο μαγαζί, ο Ηλίας με τα τυριά και τα γαλκτοκομικά. Τώρα όλα ήταν ανάλογα με τα σούπερ μάρκετ. Όλα τυποποιημένα, με επιταγές και αλληλόχρεους λογαριασμούς, με πίεση για ελάχιστες ποσότητες. Τώρα έπρεπε κι αυτός να την πέφτει στους πελάτες του και να τους πιέζει να αγοράσουν.

Δύσκολα πια όλα και οι λογαριασμοί να τρέχουν. Η ΔΕΗ και το νερό πιο ακριβά, οι δημοτικοί φόροι άστα να πάνε, τα έξοδα για την τράπεζα και τις επιταγές τεράστια, ακόμα και η “προστασία” για το μαγαζί του πανάκριβη : συναγερμός, κάμερες ασφαλείας, τα ρολλά ασφαλείας, τα ασφάλιστρα γιατί η γειτονιά του ήταν επικίνδυνη. Και δεν το ρίσκαρε πια μετά την ζημιά της τελευταίας διάρρηξης. 

Ενώ παλιά λειτουργούσε 6 μέρες και σχετικά ένα λογικό ωράριο, τα χρήματα έφταναν για όλα τα έξοδα και έμενε και ένα καλό μεροκάματο. Τώρα δουλεύε όλη την βδομάδα, χωρίς βοηθό πια και άπειρες ώρες την μέρα και το αποτέλεσμα : Μάχη για να καλυφθούν τα έξοδα και οι προμηθευτές. Και το μέλλον; Αβέβαιο. Όταν σκεφτόταν ότι έχει ακόμα 15 χρόνια για την σύνταξη τον έπιανε τρόμος. Θα άντεχε το μαγαζί;

Η κυρα- Μαρία μπήκε εκείνη την ώρα. Γύρναγε από την εκκλησία. Του έφερε ένα αντίδωρο όπως πάντα τόσα χρόνια. Όχι δεν θα έπαιρνε τίποτα. Τα παιδιά της είχαν μεγαλώσει, ο σύζυγος είχε πεθάνει και αυτή ζούσε με μια μικρή σύνταξη και μόνη της. “Πάλι καλά που έχω το σπίτι αλλιώς θα έμενα στον δρόμο”, μονολογούσε κάθε μέρα. Παλιά έμπαινε με την εφημερίδα της και καθόταν κανα μισάωρο και σχολίαζαν τα νέα. Τώρα ούτε εφημερίδα, μια κουβεντούλα στα πεταχτά και από ψώνια τίποτα. Πως άλλαξε ο κόσμος; “Γιώργο σήμερα θα σου κάνω εγώ σεφτέ” του είπε. “Πιάσε ένα κουτάκι σπίρτα που ξέχασα να πάρω χτες”… και αυτός ξέσπασε σε ένα νευρικό γέλιο…