Από τα μεσάνυχτα σήμερα η Ολυμπιακή πέρασε στην διαχείριση της Νέας Ολυμπιακής με πληροφορίες μου. Πέραν της συγκινητικής στιγμής για εργαζόμενους και πολλούς πολίτες παραμένουν τα ερωτήματα :
1. Με τι προσωπικό δουλεύει από σήμερα η νέα εταιρεία; Οι συμβασιούχοι και οι μόνιμοι δουλεύουν και για την νέα εταιρεία; με βάση ποιά συμφωνία; πως το ελληνικό δημόσιο καταβάλλει τους μισθούς στους εργαζόμενους μιας ιδιωτικής εταιρείας;
2. Η μετάβαση γίνεται μέσα στην καλοκαιρινή σεζόν. Τα έσοδα της πάνε όλα στον ιδιώτη; Δηλαδή το προσωπικό το πληρώνουμε όλοι μας και τα κέρδη τα παίρνει ο επιτυχημένος επιχειρηματίας; Αυτό αν γίνεται έτσι, μήπως για τον Υπουργό Μεταφορών και τον Πρωθυπουργό δημιουργεί πολιτική ευθύνη; Αν όχι και κάτι περισσότερο;
3. Τι έγινε με εκείνο το φοβερό πλάνο του Χατζιδάκη για την προώρη συνταξιοδότηση των εργαζομένων της; Πόσοι έφυγαν; Πόσες αποζημιώσεις δόθηκαν; Που θα απασχολούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι της Ολυμπιακής μέχρι και την ανακοίνωση των όρων συνταξιοδότησης και την καταβολή των αποζημιώσεων; Πότε θα γίνουν οι προαναγγελόμενες μετατάξεις;
4. Τελικά είμαστε βέβαιοι πόσο θα κοστίσει η μεταβίβαση της Ολυμπιακής; Γιατί έχω μια αίσθηση ότι ήδη κοστίζει ακριβότερα. Εκτός αν το πλάνο της συνταξιοδότησης πάει στα ..αζήτητητα! Και τελικά αποδειχτεί για μια ακόμη φορά το πόσο αφερέγγυα είναι η κυβέρνηση ΝΔ.
ΕΠισημαίνω δε σε όλους τους εμπλεκόμενους από πλευράς κυβέρνησης, ότι αν χαθούν χρήματα, το αδίκημα της απιστίας δεν έχει παραγραφεί και από την επόμενη βουλή θα εξεταστεί… Και τελικά θέλουμε νέο νόμο περί ευθύνης Πρωθυπουργών!!!
Το σήριαλ SIEMENS εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη με κύριο μενού τώρα την έκδοση ή μη του Χριστοφοράκου στην Ελλάδα. Εκεί μας έχουν προκύψει 2 θέματα :
Η παλιά χαρούμενη παρέα!!!
Το αν έχουν παραγραφεί ή όχι τα αδικήματά του στην Γερμανία και το αν θα εκδοθεί ή όχι στην Ελλάδα. Το δεύτερο συνδέεται με το πρώτο αλλά όχι και απαραίτητα. Η μεθόδευση από ελληνικής πλευράς για να επιτευχθεί ο στόχος της έκδοσης του εδώ, συνδέεται με την μάχη εντυπώσεων της ΝΔ. Και επί της ουσίας δεν έχει νόημα πέραν του ότι αποτελεί ένα όπλο ανάσχεσης της διαφοράς του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις.
Και τι εννοώ με αυτό: Αφού έτσι κι αλλιώς έχουν παραγραφεί τα αδικήματα για πολιτικά πρόσωπα και ειδικά αυτά της ΝΔ κατά πόσον μάλλον για τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, η έκδοση Χριστοφοράκου είναι μια επιτυχία δικονομικά αδιάφορη. Δεν νομίζω ότι καιγόμαστε να μπει ο Χριστοφοράκος φυλακή. Μάλλον τα πολιτικά πρόσωπα που “χρηματοδότησε” θα θέλαμε να δούμε με ποινικές διώξεις και αυτό ο Πρωθυπουργός το απέκλεισε.
Συνεπώς η έκδοση του Χριστοφοράκου είναι αξιοποιήσιμη μόνο επικοινωνιακά. Πρώτον να δείξουμε ότι η ΝΔ-κυβέρνηση είναι αυστηρη με την διαφθορά!!! (Λες και δεν έχουμε καταλάβει όλοι ότι δεν είναι..)! Δεύτερον να κάνουμε τον Χριστοφοράκο να πει για όλες τις “δωρεές” πριν το 2004 (το ΠΑΣΟΚ τα πήρε, να εμείς είμαστε καθαροί!!!). Τρίτον, να οδηγήσουμε την χώρα σε μια πολωμένη εκλογική αναμέτρηση γύρω από τις μίζες, ώστε να ανακόψουμε κάθε ελπίδα αυτοδυναμίας στο ΠΑΣΟΚ. (η ΝΔ φαίνεται να το έχει αποφασίσει ότι θα συγκυβερνούσε με τον ΛΑΟΣ ή έστω με ένα κομμάτι του!!).
Αλλά και πάλι το λέω ο ψηφοφόρος δεν είναι ηλίθιος. Και πολύ φοβάμαι ότι η ΝΔ έχει επιλέξει και μια ακόμη στρατηγική : να μείνει η αποχή ψηλά για τον μη πολωμένο ψηφοφόρο!!! Θα χαιρόταν πολύ να έβλεπε ένα ανάλογο αποτέλεσμα με την 7η Ιουνίου. Τι δεν υπολογίζει όμως ; Την φοροεπιδρομή και τις επιπτώσεις στην τσέπη του μέσου ψηφόφορου, την ενδεχόμενη αδυναμία κατάρτισης αξιόπιστου προϋπολογισμού, τις μάλλον και όχι ευχάριστες εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα (η μια σφαλιάρα διαδέχεται την άλλη και το ένα αδιέξοδο το άλλο).
Έχετε ακίνητο και το παλεύετε να το πουλήσετε; ελπίδα καμμία μα καμμία! Εκτός αν το ξεπουλήσετε σε τιμή κάτω και της τιμής αγοράς!!! Και αν ισχύει αυτό πως θα κατάφερει η τράπεζα να εισπράξει τις δόσεις των δανείων; Τι αξία θα έχουν τα χαρτοφυλάκια των στεγαστικών δανείων τους; Πως θα αντέξουν την οικονομική κρίση και την έλλειψη ρευστότητας;
ο "αρχιτέκτων" της πολιτικής.. σαν μηχανισκός ξέρει από ακίνητα!
Την ίδια στιγμή το “επανιδρυμένο” κράτος της ΝΔ, επιβάλλει κολλητά 2 δόσεις ΕΤΑΚ, φυσικά για να τιμωρήσει την αγορά ακινήτων.. αυξάνει την βενζίνη για να εκδικηθεί αυτούς που αγόρασαν αυτοκίνητο μετά την μείωση που η ίδια πρόσφερε στον καταναλωτή… φορολογεί τα καρτοκινητά και ότι ίπταται στην χώρα… και σε όλο αυτό το ζοφερό κλίμα θα επιδιώξει να κάνει και έναν φιλολαϊκό προϋπολογισμό, αφού πάει σε εκλογές!!!
Ακόμα και μάγος να ήταν ο Καραμανλής δεν θα τα κατάφερνε.. πως θα τα καταφέρει τώρα με μια οικονομική πολιτική πανικού και απόγνωσης ;
Όσο δεν για την αγορά ακινήτων; 27.000 άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους από την 1/1/2009 στον κλάδο της οικοδομής. Τα μεσιτικά γραφεία βλέπουν ευρώ με το τουφέκι και οι εργολάβοι έχουν αναστείλει όλα τα έργα που προγραμμάτιζαν. Ξέρετε όλοι φαντάζομαι την σημασία του κλάδου κατασκευών στην χώρα. Και άρα όλοι καταλαβαίνουμε το αδιέξοδο της εθνικής μας οικονομίας. Και η απάντηση του “κορυφαίου” οικονομολόγου Παπαθανασίου …{ουπς σόρρυ κορυφαίου μηχανικού ήθελα να πω… ουπς σόρρυ κορυφαίου ερασιτέχνη της πολιτικής ήθελα να πω!!] : Φόροι … φόροι …φόροι!
άντε γειά στη ΝΔ, όχι μόνο μαύρο σας περιμένει, αλλά θα ψάχνετε και το δικό σας στην κάλπη!
Σαν σήμερα το 1712 γεννήθηκε στην Γενεύη της Ελβετίας ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ο γιός ενός ρολογά. Όπως είχε πει ο ίδιος: “ένας ρολογάς από την Γενεύη μπορεί να σταθεί σε οποιαδήποτε συνάντηση, ένας ρολογάς από το Παρίσι μπορεί να μιλήσει μόνο για ρολόγια”.
Ο Ρουσσώ σε ηλικία 42 ετών
Ο Ρουσσώ έζησε ορφανός όλα του τα χρόνια, μέσα από περιπέτειες και με μια πολύ κακή εφηβεία. Κατάφερε να σπουδάσει με την βοήθεια της προστάτιδας του Φρανσουάζ Ντε Γουόρεν. Μια γυναίκα που στο τέλος τον έκανε εραστή της (στα εικοσί του) σε ένα ερωτικό τρίο μαζί με τον επιστάτη της, που του άλλαξε την ψυχοσύνθεσή του. Ταξίδεψε, αλλαξοπίστησε 2 φορές, καταδιώχτηκε για τα πολιτικά του κείμενα, λάτρεψε την μουσική και έγραψε πρωτοποριακά έργα σαν θεωρητικός της.
Αναγκάστηκε να δώσει τον έναν γιό του σε ορφανοτροφείο, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε από τους θεωρητικούς του αντιπάλους για τις εκπαιδευτικές του θεωρίες. Μίλησε για την θρησκευτική ουδετερότητα, έγραψε 2 συντάγματα (Πολωνία- Λιθουανία και Κορσική) και λογοτεχνικά κείμενα που τον ανακήρυξαν ως πρωτεργάτη του ρομαντισμού στην λογοτεχνία.
Διατύπωσε την θεωρία ότι ο άνθρωπος γεννιέται καλός και στην πορεία διαφθείρεται από την τέχνη και τις επιστήμες. Έγραψε ότι : “ο άνθρωπος που πρώτος έφραξε ένα κομμάτι γης και δήλωσε “είναι δική μου” και βρήκε αρκετά αφελείς ανθρώπους να τον πιστέψουν, είναι και ο ιδρυτής της αστικής κοινωνίας. Από πόσους πολέμους, εγκλήματα, φόνους, από πόσο τρόμο και ατυχίες θα είχε σώσει κάποιος τους ανθρώπους αν είχει σταθεί απέναντι σε αυτόν τον απατεώνα και είχε πει στους συνανθρώπους του “μην ακούτε τον απατεώνα, δεν είστε ολοκληρωμένοι αν ξεχάσετε ότι οι καρποί της γης ανήκουν σε όλους μας και η γη η ίδια σε κανέναν”….
Θεωρούσε ότι ο άνθρωπος γεννιέται ηθικός όπως και τα ζώα. Δεν διαχωρίζει ούτε καλό, ούτε κακό. Έχει έμφυτη μια “εγωϊστική αγάπη” που μέσω της κοινωνίας γίνεται μια “καθώς πρέπει αγάπη”… Αυτή η μετάβαση κάνει τον άνθρωπο να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους, μέσω της δημιουργία του φόβου για τον άλλον και της χαράς του με την αδυναμία του!
Και αναγάγει σαν βασική έννοια αυτής της μετάβασης από τον εγωϊσμό του ζώου στην κοινωνία το καθήκον. Η συνειδητοποίηση αυτής της έννοιας κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται και να συμμετέχει και να δοξάζει την χρήση της λογικής του πάνω στα συναισθήματά του και τις ανάγκες του.
Με βάση αυτό πήρε την θεωρία του Κοινωνικού Συμβολαίου του Χόμπς και την βελτίωσε αναγνωρίζοντας ότι η ανισότητα ήταν ένα τρικ των πλούσιων και ευγενών για να δημιουργήσουν μια κοινωνία εξουσίας και ιεραρχίας. Αντίθετα οι άνθρωποι οφείλουν να αναπτύξουν εσωτερικά την αρετή τους και με βάση αυτή να διαμορφώσουν τις κοινωνικές τους σχέσεις. Έτσι οδηγήθηκε και στην αξία της εκπαίδευσης ως ενός μηχανισμού που θα έπρεπε να βοηθά τον άνθρωπο στον δρόμο προς την αρετή και σε μια δικαιότερη κοινωνία.
Πες τε μου τώρα τι σας θυμίζει πολιτικά ο Ρουσσώ ; Η σημερινή πραγματικότητα της πολιτικής χρειάζεται περισσότερο διάβασμα;
Δεν είχε καταλάβει γιατί οι φίλες της ήταν τόσο ενθουσιασμένες με το internet. Γιατί περνούσαν ατέλειωτες ώρες να συζητάνε τα προβλήματα και την κλάψα ανθρώπων που δεν γνώριζαν και ούτε είχαν ξαναδεί στην ζωή τους… Το οριστικό χτύπημα ήταν όταν άρχισαν να την στήνουν στους εβδομαδιαίους καφέδες προφασιζόμενες διάφορες δικαιολογίες, ενώ ήξερε ότι αυτές ήταν στημένες μπροστά τον υπολογιστή τους… Άσε που και όταν βγαίναν αισθανόταν και ηλίθια γιατί δεν μπορούσε να συμμετάσχει στην συζήτηση. Ούτε τα application ήξερε τι είναι, ούτε ta yoville και τα κουιζ…
Το πιο φωτογραφημένο κορίτσι στο FB, 5000 φωτό την έχουν μέσα!!!
Έβρισκε το όλο θέμα ηλίθιο. Παρ’ όλα αυτά μια μέρα έκανε την καρδιά πέτρα και αποφάσισε να δοκιμάσει να μπει… Της φάνηκε πολύπλοκο. Δεν ήξερε και πολλά από υπολογιστές. Αλλά της φάνηκε και πολύ “γεμάτο”.. Ψάχνοντας τις φίλες της και προσπαθώντας να καταλάβει από αυτές πως λειτουργεί το όλο πράγμα δεν κατάλαβε ότι πέρασαν 3 ώρες στο άψε σβήσε…
Όταν άρχισε να ψάχνει πρόσωπα και βρήκε παλιούς συμφοιτητές, “διάσημους” που θαύμαζε και συγγενείς ενθουσιάστηκε. Αλλά στην πορεία βρήκε και ηλίθια καμάκια, τρελλαμένους συγγραφείς ή ποιητές, πολιτικούς και πολιτικάντηδες, ανώμαλους ή σχιζοφρενικούς… από όλα είχε ο μπαχτσές!!!
Τελικά όμως κόλλησε και αυτή. Αν και με τις φίλες της δεν πολυέβγαινε για καφέ πια, είχε αρχίσει να πηγαίνει σε εκδηλώσεις που παλιότερα ούτε ήξερε ότι γινόντουσαν, να ασχολείται με πολιτικά θέματα που δεν ήξερε ότι υπήρχαν, να βγαίνει για καφέ η ποτό με νέους φίλους και στο τέλος να συμμετέχει σε μια παρέα που φτιάχτηκε μέσα από το FB.
Είχε φτάσει στο σημείο να είναι μέσα στο FB 4-5 ώρες την ημέρα και έφτανε και τις 10 ώρες τα σαββατοκύριακα. Από εχθρός είχε γίνει μια φανατική χρήστης. Είχε μειωθεί μέχρι και ο λογαριασμός τηλεφώνου της, αφού με τους περισσότερους μίλαγε live στο FB. Είχε γνωρίσει και ενδιαφέροντες άντρες, είχε “τολμήσει” να βγει και ραντεβού και τελικά να βρει και όχι μόνον έναν αλλά πολλαπλούς εραστές!
Τώρα οι φίλες της της παρακαλούσαν για έναν καφέ την εβδομάδα και αυτή έβρισκε τις ηλίθιες δικαιολογίες. Είχε φτιάξει έναν νέο κοινωνικό κύκλο, είχε ανακαλύψει έναν νέο τρόπο ζωής. Και βράδια που ένιωθε μόνη, χτύπαγε κάποιον στο chat και αν ήθελε είχε παρέα για ποτό, σινεμά αλλά και “καθαρό” σεξ. Γιατί τελικά τι είναι το FB; Μα η κοινωνία η ίδια… με μια αλλαγή… σημαντική: εδώ έκρινε τους ανθρώπους από αυτά που λένε, που γράφουν και σκέφτονται… χωρίς να προσέχει αν φοράνε armani, ή το φτηνό κινέζικο πουκαμισάκι… αρκεί η συζήτηση να ήταν καλή!!!
Ξέρω ακούγεται σκληρό ίσως και χυδαίο… και για να πω την αλήθεια την έχω δανειστεί την φράση από σύντροφο με μεγάλη εμπειρία… κάποιος θα μπορούσε να πει ότι σαν σύνθημα τρομοκρατεί.. έλα ντε όμως που δεν είναι έτσι!
Αυτή η φράση συγκεντρώνει το πάθος του αδύναμου για ρήξη… το μέχρις εδώ και δεν πάει άλλο! Την αποφασιστικότητα για να παλέψεις το δίκιο σου και όχι το ατομικό μόνο, αλλά και των άλλων δίπλα σου, που τους βλέπεις να ασφυκτιούν, να “επιβιώνουν” και να μην ζουν… αυτών όλων που χάνονται όχι “ηρωϊκά πεσόμενοι” αλλά στην καθημερινότητά τους, μόνοι, αβοήθητοι.
Επίσης δεν υποδηλώνει σωματική βία, αλλά διαλεκτική σχέση με ένα σύστημα εξουσίας αδίστακτο, βαθιά οπορτουνιστικό, την ομάδα που λέει : “έλα μωρέ δεν είναι ώρα για τέτοιες κουβέντες, τώρα έχουμε την κρίση”… Και εσύ θες να απαντήσεις έτσι, αλλά φοβάσαι μην παρεξηγηθείς… μην σε πούνε τραμπούκο και όχι “ευγενή”… Μα υπάρχει τελικά περισσότερη ευγένεια από την πολιτική μάχη με επιχειρήματα και με σημαία το γενικό συμφέρον; Την μάχη την ασυμβίβαστη; Οι “ρεαλιστές” δεν έγιναν ποτέ ταινία πάντως!!!
Έχω φίλους που τους εκτιμώ βαθειά για το περίσσευμα θάρρους.. που δεν σιγομουρμουράνε σε διαδρόμους… που δεν κρύβονται πίσω από το κάθε “συμβιβαστικό φτασίδωμα της καρεκλίτσας”… που βαρέθηκαν το πολιτικό παιχνίδι του “μη ρίσκου” και που βρίσκουν πάντα την αλήθεια μέσα από τα μάτια ενός συντρόφου…
Ε πια δεν είναι μόνοι!!! Η ουτοπία του αυτονόητου στην δημοκρατία, που πάντα μετατρέπεται σε ζητούμενο από αυτούς που δεν θέλουν πραγματική δημοκρατία (συντηρητικοί και ένοπλοι επανάστατες στο ίδιο στρατόπεδο..) έχει πια fun club!!!
Γεννήθηκε στο Gary της Ιντιάνα, το 1958 σαν ο μικρότερος από 7 αδέρφια. Η οικογένεια το 1964 γίνεται μουσικό συγκρότημα με το όνομα Jackson’s 5. Και ο Μάϊκλ είναι ο επικεφαλής τραγουδιστής. Είναι μόλις 7 ετών και ήδη είχε αρχίσει να τραγουδάει από τα 5. Το 1968 η φοβερή Motown Records τους περνάει ακρόαση, τους επιλέγει και ο μικρός μαζί με την οικογένεια του μετακομίζει στην Καλιφόρνια.
Εκεί το συγκρότημα κυκλοφορεί 4 τραγούδια που όλα γίνονται νούμερο 1. Από αυτά πάντα ξεχώριζα το “I’ll be there”
Με την Motown κυκλοφόρησαν 14 άλμπουμ και ο Μάϊκλ 4 μόνος του. Το 1976 τα “σπάνε” με την εταιρία και μεταφέρονται στην Epic ενώ παράλληλα το όνομα γίνεται The Jacksons. Εκεί θα κυκλοφορήσουν άλλα 6 άλμπουμ μέχρι το 1984. Το 1977 παίζει σε μια ταινία “The Wiz” κάνοντας το σκιάχτρο. Εκεί γνωρίζεται με τον Quincy Jones. Και από εκεί γίνονται ομάδα και είναι ο παραγωγός του. Μαζί κάνουν το άλμπουμ “Off the Wall” και 4 τραγούδια γίνονται νούμερο 1 : ο πρώτος δίσκος που κατάφερε κάτι τέτοιο στις ΗΠΑ.
Το 1982 ηχογραφεί το πιο εμπορικό άλμπουμ της ποπ : το “Thriller”… τουλάχιστον 7 τραγούδια από το δίσκο πουλιούνται ή παίζονται μέχρι σήμερα. ΑΛλά το κυριότερο της εποχής είναι το πάθος του Μάϊκλ για τα μουσικά βίντεο. Έφτασε να γυρίσει για το τραγούδι Billy Jean 14 λεπτά βίντεο που ουσιαστικά ήταν ταινία μικρού μήκους, με αρχή μέση και τέλος.
To 1987 ηχογράφησε το δίσκο “Bad” και στο τέλος της δεκαετίας ανακηρύχτηκε ως “ο τραγουδιστής της δεκαετίας”. Το 1991 υπέγραψε με την Sony Music το μεγαλύτερο ίσως συμβόλαιο στην ιστορία της μουσικής. Το 1992 κυκλοφόρησε το τρίτο του άλπμπουμ “Dangerous” και έκανε περιοδεία σε χώρες που ποτέ ένας μεγάλος σταρ δεν είχε επισκεφτεί. Την ίδια χρονιά ίδρυσε και το “Heal World Foundation” για την βελτίωση της ζωής των παιδιών στον κόσμο.
Το 1994 παντρεύτηκε την κόρη του Πρίσλευ, σε έναν γάμο που κράτησε 19 μήνες. Το 1996 παντρεύτηκε δεύτερη φορά την Ντέμπι Ρόου, νοσοκόμα που γνώρισε όταν έκανε την θεραπεία για την δερματοπάθειά του. Μαζί της απόκτησε 2 παιδιά : ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Επίσης κυκλοφόρησε ακόμη 2 άλμπουμ το “History” και το “Blood on the Dance Floor” συνοδευόμενα και από 2 μικρού μήκους ταινίες.
Κατάφερε να κυκλοφορήσει και ένα ακόμα άλπουμ το 2001 το “Invicible” σε τρομερή σύγκρουση με την Sony Κια δικαιστικές διαμάχες. Τελικά αν και το άλπουμ πήγε καλά οι πωλήσεις γενικά ήταν χαμηλότερες από τα προηγούμενα. Αυτή την περίοδο απόκτησε και έναν τρίτο γιό από τεχνητή γονιμοποίηση με μια γυναίκα που ποτέ δεν αποκάλυψε το όνομά της.
Το 2003 πέρασε την περιπέτεια των δικαστηρίων με την κατηγορία της σεξουαλικής κακοποίησης, υπόθεση που έκλεισε τελικά εξωδικαστικά και το 2005-2006 πέρασε μια κρίση με την Sony και τα οικονομικά του, αναγκαζόμενος να επαναδιαπραγματευτεί δάνεια και να πουλήσει ακίνητα. Το δάνειο του την εποχή εκείνη ανερχόταν στα 300 εκατομμύρια δολλάρια. Παρ’ όλη την οικονομική του κρίση συνέχιζε να έχει ετήσιο εισόδημα 75 εκατομμυρίων δολλαρίων από την συνεργασία του με την Sony και μόνο.
Χθες πέθανε στο Λος Άντζελες σε ένα νοικιασμένο διαμέρισμα από ανακοπή καρδιάς…. Ένα μεγάλο αντίο για τον άνθρωπο που μας χάρισε την μουσική του για να χορεύουμε… που μας έφερε την κουλτούρα του βίντεο, που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους να τραγουδήσουν!
Λοιπόν έχω την άποψή ότι οι γυναίκες γρινιάζουν άδικα για τους άντρες… ότι δεν είναι και τόσο “αρσενικά” όπως παλιότερα, ότι δεν είναι “κυνηγοί”, ότι είναι “μαμάκηδες”, ότι δεν “παίζουν” τον παραδοσιακό τους ρόλο!! Από την άλλη μεριά όμως δεν κάνουν και αυτές την αυτοκριτική τους :
Να τα και τα παντρέματα... μετά την ψυχανάλυση...!
Σήμερα η γυναίκα των “καιρών” μας, αναζητά κατ’ αρχήν έναν άντρα που να την “καταλαβαίνει”… Μάλιστα! Και τι άραγε σημαίνει αυτό; Ποιό είναι το δύσκολο που ο μέλλων σύντροφος της πρέπει να “καταλάβει”; Αν τον αγαπά ή όχι; Αν θα ζήσουν ή όχι κάτω από την ίδια στέγη; Αν θα έχουν το Α ή Β ποσό σαν μηνιαίο εισόδημα; Ή να σέβεται τον “συναισθηματικό” της κόσμο… Γιατί οι άντρες είναι τόσο αναίσθητοι που είναι δύσκολο να καταλάβουν τον “συναισθηματικό” κόσμο μιας γυναίκας;
Που για να πω την αλήθεια έχω βαρεθεί να ακούω το πόσο “πολύπλοκη” προσωπικότητα είναι μια γυναίκα, πόσο πιο “συναισθηματική”, πόσο πιο ευαίσθητη και “διανοούμενη”… Μωρέ τι μας λέτε; Γιατί ο άντρας δεν είναι πιο πολύπλοκος, μπερδεμένος, ανασφαλής αλλά και πιο αξιόπιστος πια γονιός και πολύ καλύτερος συνομιλητής…χα!
Κορίτσια δεν είμαι υποχρεωμένος να ψυχαναλύω μια γυναίκα για να κάνω μια σχέση… Και μήπως αυτό που απαιτείται …απλά δεν υπάρχει!!!!
Πρώτον για τα κίνητρα ενός νέου κύκλου αίματος που ξεκινάει. Δηλαδή “Οι παράνομες επαναστατικές οργανώσεις δεν είναι εργαλεία για τον κόσμο του μέλλοντος, αλλά πρόταση ζωής για το σήμερα”; Δεν έχω ακούσει πιο ωραία δήλωση οπορτονισμού. Στα πόσα πτώματα ικανοποιείται η αναγκαία συνθήκη για αυτή την πρόταση ζωής; Και έχουμε ρίξει στο καλάθι όλα αυτά που έχει παράξει το ανθρώπινο πνεύμα, που βέβαια έχει διδάξει και τα πολύ ωραία “συγγραφικά” ελληνικά στον συντάκτη της προκήρυξης! Εκτός αν δεν έχει σπουδάσει, γνωρίζοντας τόσο καλά κοινωνιολογία και φιλοσοφία, αλλά τα διάβασε μόνος στο φτωχικό μη μικρο-αστικό του σπίτι;
Δεύτερον για τους στόχους του “επαναστατικού εγχειρήματος”. Η αποσταθεροποίηση της χώρας, της εθνικής οικονομίας και των θεσμών της αστικής δημοκρατίας. Και δεν μου λέτε ρε παίδες η φτώχεια και η αναγκαστική εξαθλίωση θα φέρει τον εθνικό διχασμό; Στους πόσους εξαθλιωμένους και άνεργους λέτε να ξεκινήσει η επανάσταση;
Τρίτον ως προς την αντίφαση του ιδεολογήματος. Ρε μάγκες “εσείς κάνετε αντάρτικο όχι πολιτική“… και παρακάτω “ως οργάνωση άμεσης επαναστατικής βίας οφείλουμε να συμπεριλαμβάνουμε στους πολιτικούς μας σχεδιασμούς…”, ουπς…. αντιφασούλα βλέπω!!! Κάνετε ή δεν κάνετε πολιτική; Και δεν μπαίνω καν στη ν διαδικασία να αναλύσω έννοιες όπως ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ , ΗΘΙΚΗ κλπ. εδώ το κείμενο το παλεύει αλλά μόνο για φιλοσιφική συνέπεια δεν διακρίνεται… Είστε βαθιά δεξιοί!!
Τέταρτον ως προς την φοβερή παράγραφο της διεθνούς διασύνδεσης οργανώσεων ανάλογες με την ΣΕΧΤΑ… Τώρα εμένα γιατί μου φαίνεται ότι με το ζόρι πάτε να μπλέξετε την διεθνή διασύνδεση μυστικών υπηρεσιών στο παιχνίδι; Και άραγε ποιός κερδίζει από αυτό; Και για να μην τρελλαθούμε πάτε να συγκρίνετε τους Ζαπατίστας και τον ΙΡΑ με τα Εξάρχεια; Θα τρελλαθούμε εντελώς;
Η τελική σας επιθυμία για την έξαρη του ολοκληρωτισμού στην χώρα, το κάλεσμα για σύμπραξη μαζί σας απογοητευμένων αριστερών (αλήθεια σας στέλνουν βιογραφικό;), η προσπάθεια διαχείρισης της απελπίσιας και του πόνου, μου δείχνουν μικρούς μακιαβέλληδες που οραματίζονται ενα μερίδιο εξουσίας. Και μάλιστα της χείριστης μορφής : θέλετε να εξουσιάσετε την καθημερινότητά μου!!! Και εγώ που δεν το δέχομαι είμαι στην λίστα σας ή όχι;
Εγώ πάντως είμαι απέναντι στο μέτωπο που ανοίξατε… Και δεν επιλέγω την απάθεια της αποχής από τις εκλογικές διαδικασίες και από τα κατοχυρωμένα δημοκρατικά μου δικαιώματα. Αντίθετα εσείς θέλετε να πετύχετε μεγαλύτερη αδιαφορία, απάθεια και φοβικά σύνδρομα. Non Passaran!!!
ΥΓ. Συμφωνώ ότι η αντιμετώπιση σας δεν πρέπει να έρθει από αυτό που επιθυμείτε : Από ένα αστυνομικό κράτος!!! Αλλά από όλες τις συντεταγμένες προοδευτικές, δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις!!!
Τελικά από το κλείσιμο και μέχρι σήμερα έχω περισσότερα ερωτήματα από το “απλό” κλείσιμο μιας επιχείρησης..
Ερώτημα 1ο : Αν υπάρχει ενδιαφέρον Βγενόπουλου, τότε το όλο ζήτημα αποτελεί ένα επιχειρηματικό εκβιασμό… Κάποιος θα αγοράσει φτηνά και με “ψαλιδισμένους” μισθούς!! Μετά την “λαμογιά” Ολυμπιακής τώρα και εδώ τα ίδια;
Ερώτημα 2ο : Αν απαντήστε καταφατικά στο πρώτο , η κυβέρνηση δεν ήξερε ή δεν ήθελε να ξέρει; Γιατί ξαφνικά βλέπω έναν φοβερό εναγκαλισμό από τους αγαπητούς κυβερνητικούς στους εργαζόμενους και πολύ “κόψιμο” για την αποκατάστασή τους…
Ερώτημα 3ο : Η εταιρία ρε παιδιά πως τέθηκε απλά σε εκκαθάριση; Πτώχευσε δηλαδή; Γιατί αν πτώχευσε η οικογένεια Αγγελόπουλου θα έχει τις επιπτώσεις που πρέπει σαν πτωχεύσαντες; Έχει τηρηθεί η νομοθεσία για την πτώχευση Ανωνύμων Εταιριών; Και θα ξαναρωτήσω : έχει καταβληθεί μέχρι σήμερα το αγγελιόσημο; οι φόροι; οι εισφορές στο ΙΚΑ; Θα απαιτήσει κάποιος τα οικονομικά στοιχεία εδώ και τώρα;
Και τέλος : Κύριοι της μεγαλο-δημοσιογραφίας… τώρα που τρίζουν οι καρέκλες και οι μισθοί λόγω κρίσης μου γίνατε “ένθερμοι” υποστηρικτές των εργαζομένων; Όταν έκλειναν όλες οι υπόλοιπες ΔΕΚΟ και οι εργαζόμενοι ήταν στον δρόμο, μου κλαφτήκατε; Όταν έκλεινε η SIEMENS στη Θεσσαλονίκη; Όταν έκλεινε ο Λαναράς; Αλλά τώρα είναι και οι δικοί μας έτσι;
Για αυτό ο κόσμος σας γυρνάει την πλάτη!!! Μην τον κοιτάτε απορημένα… και το κυριότερο μην τα βάζετε με το μέλλον στα ΜΜΕ!
Έψαξα και βρήκα ένα παλιό ποστ από το κουρδιστό πορτοκάλι από τις 23 Ιουνίου 2008. Το ποστ αυτό μας ενημέρωνε για την συνάντηση σε εστιατόριο στην Βουλιαγμένη των 3 τους με στόχο όπως λεγόταν τότε ένα νέο κόμμα. Σκεφτείτε λίγο την συγκυρία : Η Γιάννα με τον Ελεύθερο Τύπο, ο Βγενόπουλος έχει μόλις πάρει τον Παναθηναϊκό ως συμ-μέτοχος και ο Σαμαράς είναι συστηματικά εκτός κυβέρνησης μέχρι και τον Γενάρη του 2009!
Σε εκείνη λοιπόν την συγκυρία λεγόταν ότι η Γιάννα ετοιμάζει κόμμα (βρήκα φήμες μέχρι και για το όνομα : “Νέα Ελλάδα”) και ότι είχε προτείνει στο Σαμαρά την ηγεσία του.
Τώρα ένα χρόνο μετά κάνω κάποιες σκέψεις :
φωτό Γιάννας - Καραμανλή...την έκλεψα από τον preza TV.. σόρρυ φίλε
1. Η Γιάννα μόλις έχασε τον Ελεύθερο Τύπο, της κόοστιζε πάρα πολλά, η διοίκηση ήταν χάλια και η συζήτηση περί εισόδου στην πολιτική τράβαγε!!!
2. Ο Σαμαράς μόλις εγκαινίαζε το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, ήδη υπουργός πολιτισμού και στην κυβέρνηση και
όλη η παρέα
σύμφωνα με τις φήμες πολιτικός αντίπαλος της Ντόρας για την αρχηγία.
τι ακριβώς κάνει τώρα;
3. Ο Βγενόπουλος έσωσε τον Καραμανλή με το θέμα της Ολυμπιακής και αποχώρησε από το ΔΣ του Παναθηναϊκού…
Για να τα συνδυάσουμε όλα αυτά τώρα :
Γιατί η Γιάννα να ξοδεύει χρήματα, γιατί ο Βγενόπουλος να μην ασχοληθεί με το μεγάλο στοίχημα ΟΑ και γιατί ο Σαμαράς με τα χρήματα και των 2 να μην χτυπήσει την προεδρία της ΝΔ; Αν κάποιος έχει έτοιμο κόμμα και πρωθυπουργό, γιατί να τρέχει σε άλλες “πολυκατοικίες”; Που θα πρέπει να ξεκινήσει από τα “θεμέλια”;
Γιατί τι είναι τελικά ο άνθρωπος; Μια συνεχής μάχη για να εξουσιάζει άλλους ανθρώπους!!! (σκέφτεται η Γιάννα, ο Βγενόπουλος και ο Σαμαράς…)!
Όπως ξέρετε – ειδικά οι φίλοι μου στο FB- έχω την συνήθεια να αναρτώ ιστορικές φωτογραφίες και να υπενθυμίζω ιστορικά γεγονότα. Έτσι και σήμερα έπεσα στη επέτειο της “Δίκης της Λαμίας” , της καταδίκης δηλαδή του Αλέξανδρου Παπαναστασίου για την έκδοση του Δημοκρατικού του Μανιφέστου, με το οποίο διατύπωσε το όραμα της αβασίλευτης δημοκρατίας στην Ελλάδα. Αυτό έγινε το 1922 και 1923. Συνηγόρος του στην Δίκη ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου ο πρεσβύτερος.
Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου
Ψάχνοντας έπεσα πάνω στα απομνημονεύματα του Σπύρου Αντωνιάδη, κομοτηναίου στρατιωτικού αλλά και με πολλές άλλες ιδιότητες. Μου άρεσε ο άμεσος και τραχύς στρατιωτικός λόγος. Περιέχει καταπληκτικές λεπτομέρειες, ειδικά για την περίοδο 1922-1934. Πιστεύω ότι θα σας αρέσει πολύ. Εκεί βρήκα και μια φανταστική φωτογραφία που σας παραθέτω εδώ :
Ο Αντωνιάδης στο Καϊρο... wow
Πριν από μέρες διάβασα και για ένα άλλον στοχαστή των μοντέρνων καιρών μας, τον Ζαν Πωλ Σαρτρ, τον υποστηρικτή του υπαρξισμού, τον μεγάλο αμφισβητία, τον συνεχώς ενεργό επαναστάτη.
Εκεί έπεσα επάνω και στην ιστορία της άρνησης του να παραλάβει το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1964. Διαβάστε ένα πάρα πολύ ωραίο κείμενο από το blog Creations για τον Σαρτρ. Μου άρεσε πάρα πολύ!!!
Τέλος να μνημονεύσω και τον Ανδρέα Παπανδρέου, που σήμερα κλείνουν 13 χρόνια από τον θάνατό του
Σας προτείνω λοιπόν μια ανάγνωση σε επανάληψη της επικήδειας ομιλίας των παιδιών του. Την είχε διαβάσει ο Γιώργος Παπανδρέου αν θυμάμαι καλά. Εδώ σας δίνω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα :
Οταν η κόρη του η Σοφία είχε άγχος στις εξετάσεις για το Πανεπιστήμιο, την παρότρυνε να φροντίζει την ψυχή της. “Να σέβεσαι την ζωή σου,” της έλεγε. Οταν ο Νίκος στα δεκατέσσερα του έκλαψε γιά τον πρώτο του έρωτα, του είπε ότι αυτο ήταν “καλό σημάδι.” “Υποφέρεις,” του είπε, “άρα ζείς.” Στον Ανδρίκο, όταν διάβαζε φιλοσοφία, του είπε ότι δεν είναι ανάγκη να διορθώνει τον Πλάτωνα. Και ακόμα, παραδόθηκε στην Χούντα, όταν απειλήθηκε με όπλο η ζωή του μεγαλύτερου γιού του, τον Γιώργο.
Με μια λακωνική αλλά και πολύ σοβαρή ανακοίνωση ο Θόδωρος και η Γιάννα Αγγελοπούλου θέτουν σε εκκαθάριση τις επιχειρήσεις τους στα ΜΜΕ. Δηλαδή τον ΕΤ και τον City 995. Μετά από 3 χρόνια συνεχείς ζημιές και ίσως το ακριβότερο εγχείρημα στον χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 15 χρόνια, αποχαιρετούν έναν χώρο που τους γέμισε απογοήτευση.
Ποιό ήταν όμως το λάθος; Τι πήγε στραβά; Εδώ θα κάνω μόνο εκτιμήσεις και με μεγάλο ρίσκο :
Εκτίμηση 1η : Η εγχώρια αγορά ΜΜΕ έχει τις παθογένειες κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Είναι μια αγορά προβληματική, με περιορισμένο κοινό, στηρίζεται στην κρατική διαφήμιση και εξυπηρετεί συμφέροντα διαπλεκόμενα με επιχειρήσεις, μεμονωμένους πολιτικούς και πολλές προσωπικές φιλοδοξίες. Σε τέτοιο περιβάλλον δύσκολο να επιβιώσουν εφημερίδες με κύρος, υψηλούς προϋπολογισμούς και επαγγελματιών είναι καταδικασμένες να πεθάνουν στο στρεβλό σύστημα της αλυσίδας παραγωγής μιας εφημερίδας (παραγωγή, εκτύπωση και το κυριότερο διανομή).
Εκτίμηση 2η : Τελικά με την “αποτυχία του επιχειρηματικού σχήματος” όπως ομολογεί η ανακοίνωση , μας αποκαλύπτει εξ’ αντιδιαστολής ποιοί έχουν επιτυχημένο επιχειρηματικό σχήμα : εκδότες με κατασκευαστικές, με ειδήσεις ψυγείο και προκατασκευασμένα άρθρα, με άθλια αμειβόμενους δημοσιογράφους, με την κλοπή του αγγελισόημου και του ΙΚΑ, με τερτίπια στην κρατική διαφήμιση, με “χάρες” σε νεόκοπους πολιτικούς μωροφιλόδοξους αστέρες. Όποιος βγαίνει από το μαντρί, τον τρώει ο λύκος…
Εκτίμηση 3η : Η αποχώρηση των Αγγελόπουλων θα φέρει ακόμα χαμηλότερη ποιότητα στον τύπο, στο ραδιοφώνο, στις εργασιακές σχέσεις, στην πολύπαθη ΕΣΗΕΑ (των συμφερόντων των παλιών και συντεχνισμένων δημοσιογράφων) και θα επιφέρει ένα κενό ποιότητας και όχι αριθμητικό. Δεν τελειώνουμε όμως εδώ… έχει και συνέχεια το πράγμα και θα φανεί μέχρι και του χρόνου.
Εκτίμηση 4η : Η αποτυχία του ΕΤ δικαιολογεί απόλυτα την επιτυχία του διαδικτύου και των bloggers. Αυτοί δεν έχουν καλύψει απλώς το κενό, αλλά δημιουργήσαν νεό κοινό, νεανικό, δυναμικό, σκεπτόμενο, ενεργό. Αυτό το κοινό συνεχώς διευρύνεται, θα φέρει περισσότερο επαγγελματισμό στο διαδίκτυο, περισσότερο κόσμο και περισσότερο χρήμα. Η μείωση των πωλήσεων εφφημερίδων, οφείλεται και στο διαδίκτυο. Οι νέες μορφές διανομής της πληροφορίας, η μείωση του κόστους και η ενεργή συμμετοχή του χρήστη είναι το μέλλον. Τελικά την είδηση την παράγουμε όλοι μαζί και η ειδησεογραφία είναι τα πολλά μικρά μας ημερολόγια. Σύντροφοι ιστολόγοι, το μέλλον είναι πια εδώ!!!
Αυτά προς το παρόν και θα ήθελα αν σχολιάσουμε όλοι μαζί το μέλλον μας!!! Τα ΜΜΕ είναι πια δικά μας!!!
Βλέπω τις εικόνες από το Ιράν και έκατσα να μετρήσω σε πόσες τελικά χώρες η δημοκρατία περνάει δύσκολες στιγμές ή είναι απλώς ανύπαρκτη. Κάποτε ίσως θα ήτανε καλό να έκανα ένα πανόραμα της Δημοκρατίας και να χαρτογραφούσα τα προβλήματα και τους κινδύνους. Σήμερα θα κάνω απλώς αναφορές σε χώρες και καθεστώτα, που δεν διακρίνονται ως προς τις δημοκρατικές τους επιδόσεις :
1η στη λίστα μου η Βόρειος Κορέα
Το Σύνταγμα της αναγνωρίζει την κυριαρχία ενός κόμματος : Του Εργατικού Κόμματος της Λαϊκής Δημοκρατίας. Υπάρχουν ακόμα 2 κόμματα αλλά δεν έχουν την δυνατότητα να προτείνουν υποψηφίους στους ψηφοφόρους. Στις εκλογές υπάρχει για κάθε θέση μόνο ένας υποψήφιος και οι εκλογείς αποφασίζουν με ΝΑΙ/ΟΧΙ. Σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες οι υποψήφιοι ψηφίζονται ομόφωνα ή σχεδόν ομόφωνα!!!!
2η στη λίστα η Κίνα :
Και εδώ ένα κόμμα κυβερνά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας, μαζί με 8 συνδεδεμένους εταίρους- κόμματα και με ανεξάρτητους (αλλά “συμπαθείς”) υποψηφίους. Εκλέγονται σε όλα τα επίπεδα αξιωματούχοι, οι μόνοι όμως που πραγματικά και ανεξάρτητα εκλέγονται είναι τα μέλη της επιτροπής χωριών!!! Με 1 εκατομμύριο χωριά στην Κίνα οι επιτροπές είναι σημαντικές και πραγματικά προτείνονται από τους κατοίκους τους χωρίς παρέμβαση από το ΚΚΚ πια. Από εκεί και πάνω όμως εκλέγεται μια περιφερειακή συνέλευση και οι υπόλοιπες βαθμίδες εκλέγονται έμμεσα. Μέχρι και το επίπεδο του Προέδρου. Στο εκτελεστικό επίπεδο λοιπών τοπικών συνελέυσεων στις πόλεις και σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο ο γραμματέας του ΚΚΚ, παίζει κεντρικό και αποφασιστικό ρόλο.
3η η Κούβα
Και εδώ έχουμε μόνο το ΚΚΚ να αποφασίζει για όλα και σε όλες τις εκλογές. Υπάρχουν φυσικά και άλλα 6-7 κόμματα, αλλά απαγορεύεται να διεξάγουν προεκλογικές εκστρατείες ή να διοργανώνουν δημόσιες συγκεντρώσεις. Επίσης όλα τα ΜΜΕ υπάγονται στην αρχή για τον “Επαναστατικό Προσανατολισμό”, με πλήρη έλεγχο του περιεχομένου τους. Εκλογές γίνονται για τα δημοτικά συμβούλια και για την εθνοσυνέλευση, οι υποψήφιοι είναι ανεξάρτητοι και απαγορεύεται να υποστηρίζονται από οποιοδήποτε κόμμα επίσημα. Ψηφίζουν όλοι οι κουβανοί που μένουν τουλάχιστον 2 χρόνια στο νησί, είναι πάνω από 16 χρονών και δεν έχουν καμμιά καταδίκη για εγκληματική πράξη. Οι υποψήφιοι και εδώ προτείνονται από τις Επιτροπές για την Υπεράσπιση της Επανάστασης και συνήθως εκλέγονται με 80%… χα!
4η η Συρία
Και εδώ μόνο ένα νόμιμο κόμμα : Το Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μπαα’θ. Οι εκλογες για 250 έδρες στο κοινβουλίο γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια αλλά οι 167 πρέπει να προέρχονται από το Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο!!! Για να υπάρξει άλλο κόμμα, πρέπει να αποδέχεται την εξουσία του Μπαα’θ και να συμμετέχει στο Μέτωπο!! Ο Πρόεδρος όμως εκλέγεται (χωρίς αντίπαλο) άμεσα με δημοψήφισμα για 7 χρόνια!!!
5η η Λιβύη
Η Λιβύη ζει και αυτή μια συνεχή επανάσταση, με ένα σύστημα βασισμένο στο “Πράσινο Βιβλίο” του μεγάλου Ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι. Αυτός ο Ηγέτης της Επανάστασης, μαζί με ένα δωδεκαμελές επαναστατικό συμβούλιο με ισόβια μέλη , καθορίζουν την λειτουργία του πολιτεύματος και της δημόσιας διοίκησης. Εκλογές γίνονται στις λαϊκές συνελεύσεις σε τοπικό επίπεδο που μετά με την σειρά τους εκλέγουν τις επόμενες βαθμίδες. Η κυβέρνηση με τους γραμματείς της συμμετέχει στην Εθνοσυνέλευση. Επιτρέπονται και ΜΚΟ και ΜΜΕ αρκεί να μην θίγουν το “πνεύμα της επανάστασης”.
Αυτά για σήμερα. Αύριο Ερυθραία, Τουρκμενιστάν οι 2 χούντες στην Μυανμάρ και τα νησιά Φίτζι και οι μοναρχίες στην Ιορδανία, στο Μαρόκο, στη Σουαζιλάνδη, στον Περσικό Κόλπο και στην Ευρώπη των συνταγματικών μοναρχιών.
Κοινό γνώρισμα όλων : Ο Φωτισμένος Ηγέτης, που συνήθως με ένα σώμα φωτισμένων συμβούλων, ελέγχει και επιτρέπει η απορρίπτει τις λειτουργίες στο πολιτικό σύστημα. Νομιμοποίηση ή η εικαζόμενη βούληση του λαού ή το εικαζόμενο Θεϊκό έλειμμα… Είναι ή όχι δύσκολη η δημοκρατία;
Πριν από λίγο με ειδοποίησε στο FB ο φίλος Γιώργος Παπούλιας, για την ανακάλυψη του Νίκου Ράπτη στο site ppol. Η ιστορία εν συντομία : Ο Καραμανλής χθες στα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, θα είχε εθιμοτυπική συνάντηση με τον κουμπάρο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος όμως πρωθυπουργός τελικά δεν ήρθε, προφασιζόμενος λόγους υγείας. Και Ω του Θαύματος : Το Κυριακάτικο Βήμα έχει ρεπορτάζ από την συνάντηση!!!!!!! @#$%^*
Για του λόγου το αληθές σκαναρισμένο το άρθρο :
σκανδαλώδης αποκλειστικότητα; ή σκανδαλώδης αγυρτεία;
Και τώρα τι να πεις; Το πόσο τελικά αξιόπιστη είναι η ελληνική δημοσιογραφία; Το πόσο αξιόπιστο είναι το Βήμα; Ότι ο Ψυχάρης δεν έχει βγει ήδη να ζητήσει συγγνώμη και να παραιτηθεί; Το τι ακριβώς τελικά μας “πληροφορούν” όλες οι φυλλάδες κάθε μέρα;
Μήπως τελικά για αυτό και τρελλαίνονται με τα blogs και θέλουν και να τα ρυθμίσουν νομοθετικά; Για να καταλήξουμε και εμείς να γράφουμε τέτοιες π…ριές; Το θέμα θα κατακλύσει σήμερα το διαδίκτυο αυτό είναι σαφές!!! Και ζητώ από την μικρή μας οικογένεια εδώ να σκεφτούμε το μέλλον της πληροφόρησής μας… Εν κατακλείδι : Αίσχος κύριε Ψυχάρη!!
Έλα ντε όμως που ήρθε ανάλογη δημοσίευση και στο ΕΘΝΟΣ… Καλά ρε παιδιά, δελτία τύπου το Μαξίμου πόσες μέρες πριν το ετοίμαζε; Τι ήθελαν την συνάντηση αφού ήξεραν το μη- αποτέλεσμα; Μας δουλεύουν σε αυτή την χώρα και δημοσιογράφοι και πολιτικοί μαζί;
Εδώ το άρθρο του ΕΘΝΟΥΣ, λίγο πριν αποσυρθεί σύντομα…
ξεφτίλα Νο2
Και δυστυχώς και η Ελευθεροτυπία έκανε το ίδιο ατόπημα αλλά πιο συμμαζεμένο : αναγγέλει απλώς την άφιξη, χωρίς άλλες “¨αντριχιαστικές” λεπτομέρειες!!
Σε όλα αυτά να προσθέσω και το εξής : Μεσημέρι 3 45 χθες Σάββατο. Δελτίο Ειδήσεων ΝΕΤ! Πολιτιστικό “ρεπορτάζ” με θέμα το promotion των CDs του ΕΘΝΟΥΣ και του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ… τι αλισβερίσια είναι αυτά Μπόμπολα και Παναγόπουλου; Πληρώθηκε αυτή η διαφήμιση;
Η μεγάλη καρδιά του Ελληνισμού, η μεγάλη καλλιτέχνιδα, η μαχητής των Ελγινείων και η οραματίστρια του Μουσείου της Ακρόπολης… Σήμερα θα βρίσκεται ανάμεσά μας, επάνω από τα κεφάλια μας και θα βλέπει επιτέλους το όνειρο να γίνεται πραγματικότητα!
Αποτιώ φόρο τιμής στην μεγάλη Ελληνίδα και ενίσταμαι στην μικροπολιτική επικοινωνιακή διαχείριση ενός μικρόψυχου Καραμανλή : Αίσχος !!!! Αν μπορούσαν οι κοντόφθαλμοι επικοινωνιολόγοι του θα μας έλεγαν ότι ο Καραμανλής έφτιαξε και τον Παρθενώνα τον ίδιο! Ντροπή για όλους μας κυρίες και κύριοι!
έχω κλείσει 5 μέρες στους δρόμους…. κάθε μέρα σε μια συνεχή πορεία διαμαρτυρίας… μια πορεία εναντίον ενός καθεστώτος που έζησα από την μέρα που γεννήθηκα. Είμαι 25 χρονών, την Τεχεράνη πριν από τους Αγιατολλάχ δεν τους έζησα. Μόνο ιστορίες έχω ακούσει για μια πόλη που ήταν κάποτε το Παρίσι της Μέσης Ανατολής. Για το πως ο κόσμος έβγαινε και διασκέδαζε κάθε βράδυ, για τα σινεμά της και τα καζίνα της. Αλλά και για την φτώχεια, τις δολοφονίες του Σάχη και το αίμα αγωνιστών της ελευθερίας που κυλούσε και τότε στους δρόμους της και στις φυλακές της.
Γεννήθηκα την εποχή που οι ΗΠΑ, προσπάθησαν βίαια να ανατρέψουν την κυβέρνηση της χώρας. Δεν θυμάμαι αλλά πριν από μερικά χρόνια, όταν “άνοιξε” για τον κόσμο η Αμερικάνικη Πρεσβεία, πήγα με το πανεπιστήμιο επίσκεψη. Και είδα πως η CIA, παρακολουθούσε τους συμπατριώτες μου τότε αριστερούς, πως βοηθούσε τον Σάχη να διαχειριστεί ένα ανελεύθερο καθεστώς. Κίνητρο όλων και σύμβολο πολιτικής το πετρέλαιο. Σκέφτομαι ότι αν η χώρα μου δεν “καθόταν” στα κοιτάσματα πετρελαίου που έχει, δεν θα είχε βασανιστεί τους 2 τελευταίους αιώνες με τα γεωπολιτικά παιχνίδια δυτικών και μη.
Η Κασπία
Όταν πήγα με τους γονείς μου για πρώτη φορά στην Κασπία για μπάνιο, θυμάμαι πόσο μου άρεσε αυτή η απέραντη θάλασσα. Δύσκολο να την σκεφτείς σαν λίμνη. Και σήμερα όταν πάω και βλέπω την υποβάθμισή της, από την άντληση του πετρελαίου και του αερίου, σκέφτομαι ότι ούτε και η ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων, έχει πολλά χρόνια ζωής ακόμα!!!
Μετά τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, εμείς οι γυναίκες και ειδικά οι νεώτερες, βγήκαμε μανιασμένα στον δρόμο. Για τον Μουσάβι δεν μπορώ να σας πω αν είναι και τόσο καλύτερος ή επαναστάτης. Έτσι κι αλλιώς στην χώρα μου η κάθε κυβέρνηση δεν παίρνει αποφάσεις από μόνη της. Κάθε σημαντική απόφαση πρέπει να εγκρίνεται από το Συμβούλιο των φωτισμένων Αγιατολλάχ. Αλλά τώρα ο λαός του Ιράν δεν αντέχει άλλο αυτό το σύστημα.
Ο μεγάλος Αγιατολλάχ Αλί Χαμενέι
Θέλει να απολαύσει κι αυτός την ελευθερία του. Χωρίς περιορισμούς από μια θρησκευτική ελίτ που κατέλαβε την εξουσία πριν από 30 χρόνια για να φέρει ισότητα και ισονομία. Αλλά τελικά κανείς δεν έγινε πλουσιότερος ή με καλύτερο επίπεδο ζωής. Αντίθετα μια ελίτ “θεολόγων” έκλεινε bussiness με τους δυτικούς και έγινε ζάμλουτη. Μια βόλτα στα βόρεια της πόλης, δείχνει αμέσως την διαφορά του πως ζουν αυτοί και πως εμείς οι υπόλοιποι.
Πριν από τις εκλογές, απογευμάτακι, σε ένα εμπορικό κέντρο στην πόλη μου, η φίλη μου πήγαινε για ψώνια. Οι φρουροί την σταμάτησαν στην είσοδο. Το παντελόνι της είχε ανέβει πάνω από τον αστράγαλο και είχε φορέσει μια αλυσιδίτσα. Της απαγόρευσαν την είσοδο για να πάει στο σπίτι να αλλάξει. Και δεν σήκωναν κουβέντα!!! Εγώ δεν μπορώ να ζήσω έτσι! Είμαι μια νέα μορφωμένη γυναίκα, με καλή δουλειά σε μια πολυεθνική πετρελαίου, με δυνατότηα να ταξιδεύω κάθε χρόνο. Και στην χώρα μου δεν μπορώ να βγάλω εισιτήριο για το λεωφορείο μόνη μου. Μπορώ να οδηγώ το αμάξι μου, αλλά με άδεια κυκλοφορίας στο όνομα ενός άντρα από την οικογένειά μου. Μένω μόνη πια σε ένα διαμέρισμα που δεν έχω δικαίωμα να μισθώσω στο όνομά μου. Για αυτό και έχει υπογράψει ο καλός πατέρας μου.
Πόσο ακόμα λοιπόν θα καθόμουν στο σπίτι και δεν θα αντιδρούσα; Δεν αντέχω άλλο καλοί έλληνες φίλοι μου. Η χώρα μου είναι βαθιά ρατσιστική για την γυναίκα, άδικη για τους περισσότερους πολίτες της και επικίνδυνη για όλους τους γείτονες μας. Δεν θέλω να ζω σε μια ατέλειωτη κηδεία…. Δεν θέλω το διαβατήριο μου να με κάνει ύποπτη σαν πιθανό τρομοκράτη. Και θέλω να ταξιδέψω, να ζήσω ελεύθερη και ισότιμα με όλους σας.
Αγαπητοί μου έλληνες φίλοι, βοηθήστε με και συμπαρασταθείτε. Η χώρα σας είναι αγαπητή στην χώρα μου. Είμαστε λαοί με αρχαίο πολιτισμό και ιστορικές παραδόσεις. Και πάντα με πολιτιστικούς και πολιτικούς δεσμούς. Τώρα σας έχουμε ανάγκη. Και θέλουμε από εσάς να διαδώστε το μήνυμα της ελευθερίας για εμάς. Αυτό πάντα σκεφτόμουνα για τους Έλληνες για το μπαράκι που πηγαίνω στην πόλη μου και καπνίζω κρυφά, πίνω καμμιά μπύρα κρυφά και μιλάω για την ελευθερία κρυφά. Και όλα αυτά με την υπόκρουση του Θεοδωράκη!!!
Όπως θα θυμάστε οι αναγνώστες μου, πέρυσι τέτοια εποχή είχα κάνει έναν απολογισμό της χρονιάς από Ιούλιο 2007 μέχρι και Ιούνιο 2008 με τους μεγάλους χαμένους αυτής της περιόδου. Φέτος ήρθε η ώρα για την δεύτερη συνεχή χρονιά που θα βγάλουμε χαμένους. Και φέτος υπήρχαν “μεγάλοι” χαμένοι!!!
Πρώτος και καλύτερος :
Θοδωρής Ρουσόπουλος : ο παντοδύναμος άνθρωπος της χώρας, λόγω βατοπεδίου, προκλητικού τρόπου διακυβέρνησης, μεγάλης επιρροής και αλαζονικής συμπεριφοράς, οδηγήθηκε σπίτι του και “αποστρατεύτηκε” οριστικά από την πολιτική. Τώρα να περιμένουμε και βιβλίο; Πάντως με διαφορά τον θεωρώ τον μεγαλύτερο χαμένο της Νέας Διακυβέρνησης (τρομάρα τους!!!)
Υπάρχει και δεύτερος χαμένος από την πολιτική σκηνή :
Αλέκος Αλαβάνος : ο πρώτος αριστερός ηγέτης που έκανε την μεγάλη τομή επιβάλλοντας ένα νέο άνθρωπο στο κόμμα του και την σχετική παραδοσιακή του γραφειοκρατία. Τελικά δεν του βγήκε!!! Και όχι μόνο αυτό αλλά χθες παραιτήθηκε και απογοητευμένος από το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα ετοιμάζεται να αποσυρθεί…
Τρίτος χαμένος από τον χώρο του αθλητισμού :
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης : επένδυσε άπειρα στον Ολυμπιακό και στο όνειρο της νίκης επί του Παναθηναϊκού. Έχασε σε όλες τις διοργανώσεις ακόμα και όταν του έφεραν τον πιο “ακριβό παίκτη” που έπαιξε ποτέ στην Ευρώπη. Κατάφερε να τον θάψει και αυτόν!!! Θα πάει σπίτι του χρόνου;
Τέταρτος χαμένος από τον χώρο της τηλεόρασης :
Είναι 2 αλλά πάνε πακέτο. Το δίδυμο Μουτσινάς- Ζαρίφη. Σήκωσαν κεφάλι οι 2 καλοί δεύτεροι της πρωϊνής ζώνης, ξοδεύτηκαν λεφτά από τον ΑΝΤ1, πάλεψε να τους επιβάλλει και ηττήθηκε κατά κράτος. Δεν κατάφεραν να πιάσουν ούτε κατ’ ελάχιστο τις προσδοκίες και οι παλιές καραβάνες Ελένη Μενεγάκη και Αρναούτογλου επικράτησαν και πάλι…. Μάλιστα μετά την απόλυση Βουτσινά, ο Αρναούτογλου τον κάλεσε στην εκπομπή του… Ο θρίαμβος του Νικητή και η μεγαλοψυχία στον χαμένο πριν την οριστική εκτέλεσή του.
Πέμπτος χαμένος από τον χώρο του κινηματογράφου :
Θόδωρος Αγγελόπουλος : Μετά από χρόνια με μια ταινία που δεν την είδα (όπως και οι περισσότεροι από εσάς).. Πήγε πάτος. Διότι κάποτε πρέπει να καταλάβει ότι ταινίες για λίγους με άπειρο δημόσιο χρήμα να ρέει, δεν μας κάνει και απαραίτητα επιτυχημένους. Η εποχή της “αποκλειστικότητας” της ΕΡΤ πέρασε….
Έκτος χαμένος από την show (μην χ…σω) biz :
Ο Σάκης Ρουβάς με την eurovision περιπέτεια… Και ας χτυπιούνται οι “ρουβίτσες” με τα : “Σάκη δεν πειράζει, είσαι πάντα στην καρδιά μας”… Δυστυχώς Σάκη πέρασαν τα χρόνια, καλά μένεις εντός συνόρων και το μεροκάματο εξασφαλισμένο!!! Αλλά για την επόμενη χρονιά άραξε και εσύ λίγο και μεγάλωσε το παιδί … Πολλά τα στραπάτσα για τους παρολίγον “θριαμβευτές”…
Έβδομος χαμένος από τον επιχειρηματικό κόσμο :
Ο Φώτης Μανούσης. Το παιδί θαύμα στον εφοπλιστικό χώρο, η φούσκα των επιδοτήσεων όπως φάνηκε. Καλά το πήγαινε στις άγονες. Μόλις πετάχτηκε προς καλύτερα δρομολόγια, τον έφαγε το μαύρο σκότος. Τώρα πολλοί θα πουν για την διαφθορά και τις μίζες, αλλά οι υπόλοιποι που έμειναν στο Αιγαίο είναι άγγελοι ή απλώς έχουν καλύτερη σχέση με τα ΜΜΕ;
Όγδοος Χαμένος και ο πιο σημαντικός :
φωτό από το theflag.gr
Ομαδικό βραβείο σε όλους τους Έλληνες…. Εύγε τα κάναμε ρόϊδο!!! Ανεχτήκαμε τόσα χρόνια έναν ανίκανο να κυβερνήσει, φάγαμε την φοροδιαφυγή μας σαν κεραμίδα στο κεφάλι, δεν προχωρήσαμε ούτε βήμα σαν κοινωνία και καταφέραμε να είμαστε στο σημείο μηδέν.
Και οι 2 τελευταίοι από το εξωτερικό :
Ένατος χαμένος ο Γκόρντον Μπράουν… κατάφερε να περάσει τους εργατικούς στην τρίτη θέση στις εκλογές!!! Ούτε θυμούνται από πότε είχαν να πάρουν τέτοιο ποσοστό. Κι όμως στην αρχή της οικονομικής κρίσης έδειξε το προφίλ “Ηγέτη”… Μετά ; Μετά δεν τόλμησε αλλαγές, αναλώθηκε σε επικοινωνιακά παιχνίδια (αλλά δεν είναι ο χαρισματικός Τόνι!!!) και είχε την ατυχία να εισπράξει αυτός μια διαχρονική διαφορά των εργατικών….!
Δέκατος χαμένος :
Συνολικά η αριστερά στην Ευρώπη. Μοντέρνα ή παλιά, φιλο-ευρωπαϊκή ή παλαιοκομμουνιστική, το αποτέλεσμα είναι να “διώξουν” τον κόσμο από τα λαϊκά κινήματα και την ιστορική εξέλιξη. Δεν έκανα τίποτα να δώσουν ένα άλλο παράδειγμα, δεν μάθανε ποτέ να χειρίζονται τα ΜΜΕ, τα συνθήματα δεν ανανεώθηκαν και ο καπιταλισμός του Μπερλουσκόνι τους κέρδισε κατά κράτος!!! Το χειρότερο είναι ότι βοήθησαν στην άνοδο και των ακροδεξιών, αφού δεν κατάφεραν πειστικά να κάνουν τις κοινωνίες ριζοσπαστικές… Η πρόοδος σύντροφοι θα έρθει μόνο όταν διατυπωθεί μια νέα θεωρία. Όταν ρίξουμε όλοι νερό στο κρασί μας : Σοσιαλιστές, Κουμμουνιστές, Οικολόγοι και δούμε κατάματα την κοινωνία που είναι ήδη εδώ!!! Και ο Τσε πέθανε πριν από 40 και χρόνια!!!
Αυτά για φέτος και σκεφτόμενος πως θα κλείσω σας αφιερώνω ένα τραγουδάκι : Από τον μακαρίτη Freddy Mercury των Queen : The show must go on!!!
Στις 6 :15 πμ σήμερα 17 Ιουνίου ένας 40χρονος αστυνομικός πέφτει νεκρός από 15-20 σφαίρες…. σε ένα πεζόδρομο στην Πατησίων. Στέλεχος της αντιτρομοκρατικής που φρούρουσε την μάρτυρα την πρώην σύζυγο του Δημάρχου Κιμώλου Κανά, κατηγορούμενου στην υπόθεση του ΕΛΑ.
Μετά την δολοφονία πήρε στην αστυνομία 2 ώρες να αρχίσει την έρευνα, γιατί ο ιατροδικαστή έφτασε στον τόπο του εγκλήματος στις 9:52 πμ. Δυόμιση ώρες για να φτάσει και να ξεκινήσει η έρευνα…. “Έφταιγε η κίνηση” είπε στην κάμερα!!! Βέβαια και τα στελέχη έφτασαν στις 8:20 για να μιλήσουν στις κάμερες. Μέχρι τότε το πτώμα του αστυνομικού, ακάλυπτο να φαίνεται από τις κάμερες και να κείτεται στο αμάξι του. Και όταν άρχισαν να ουρλιάζουν τα κανάλια, του έριξαν ένα σεντόνι!!!
Και το σημερινό περιστατικό δείχνει τις αδυναμίες του συστήματος ΕΛΑΣ στην χώρα :
α. Εκπαίδευση αστυνομικών! ( Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;)
β. Επιχειρησιακή ικανότητα ΕΛΑΣ (τι είναι αυτό;)
γ. Γραφειοκρατική αστυνομία ρουσφετιών (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ πρέπει να το κόψουν άμεσα πριν θρηνήσουμε και άλλους ανθρώπους…)
δ. Πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων (ποιά προστασία όταν τον βρίσκουν όλοι μα όλοι και κάνουν και επίδειξη δύναμης..)
ε. Πολύ μεγάλος αριθμός “άχρηστων” αστυνομικών… Ας τους μετατάξουν σε εφορίες, ας τους πληρώσουμε να γίνουν νοσηλευτές, ας μην δίνουμε σε όλους όπλα, πάρα μόνο σε επιχειρησιακά ικανούς!!!
Τέλος πρέπει άμεσα να βρεθεί λύση για το μάζεμα των ελαφρών όπλων από την αγορά. Έχω πρόσφατο περιστατικό που ο προϊστάμενος ασφάλειας αστυνομικού τμήματος αγνόησε καταγγελάι για παράνομο όπλο, προφασιζόμενος “νομικό κώλυμα”…
Τέλος προς αναρχικούς εξαρχείων : Με τόσο όπλο που κυκλοφορεί το τελευταίο που κάνετε είναι να αμφισβητείτε την κοινωνία. Αντίθετα την κάνετε πιο συντηρητική, “εκτελείται” αθώους ανθρώπους και όση συμπάθεια και να υπάρχει δικαιολογείται την αστυνόμευση όλων των πολιτών. Θα έπρεπε να ντρέπεστε!!! Και περιμένω και από εσάς πια τα χειρότερα… Ο πολιτικός αγώνας δεν έχει σχέση με ληστές, δολοφόνους και διακίνηση “προϊόντων”.. Αίσχος και σε εσάς!!
Λοιπόν λέω ότι λόγω καλοκαιριού να σας προτείνω μερικά ιστολόγια, για καλοκαιρινή ανάγνωση. Τα περισσότερα είναι από επαρχία, η θεματολογία τους ποικίλλει… αλλά πιστεύω ότι αξίζει να τα διαβάσετε. Ανάμεσα λοιπόν στα 43136 blogs που υπάρχουν καταγεγραμμένα εγώ έχω τις δικές μου προτάσεις :
Στην Τροιζηνία όπως ξέρετε υπάρχει ο Γαλατάς… εκεί ανακάλυψα τον Γαλατιώτη, ένα ιστολόγιο νέο με άρθρα από την καθημερινότητα μιας μικρής επαρχιακής πόλης… σας συνιστώ να το δείτε …
Από την Κρήτη ο επόμενος ιστολόγος ο Crete… με νέα, χιούμορ, αφιερώματα και ιστορικά στοιχεία, αλλά και πληροφορίες.. για τους ετεροδημότες κρητικούς, για τα παιδιά της Κρήτης σε όλο τον κόσμο, αλλά και για τους εραστές του νησιού..
Λοιπόν εγώ είμαι βάζελος… αλλά σας βρήκα τον blogger που είναι φανταστικός ΑΕΚάρας… Τον λένε Patrikios social commentator αν και δεν τον κόβω να πολυασχολείται με άλλα εκτός ΑΕΚ… Ρίξτε του μια ματιά οι ποδοσφαιρόφιλοι..
Θέλετε κείμενα και απόψεις για σινεμά; τότε Kostas Blog από την Αθήνα… καλό design και πολλές πληροφορίες .. πέρασα αρκετό χρόνο εκεί να διαβάζω για νέες ταινίες και να ακούω τις μουσικές του επιλογές…
Μια ωραία ιδέα είναι το Pentaedron… ένα ιστολόγιο εν είδει πρωϊνής εφημερίδας, με συνδέσμους σε άλλα ιστολόγια, με “ελαφρύ” περιεχόμενο και προς το παρόν αρκετούς φίλους, μπορεί και παραπάνω…
Αν είστε ερωτευμένοι με την Θάλασσα τότε διαβάστε την Γαλάζια Θεά… καταπληκτικές φωτό, βιντεάκια και μουσική…κείμενα και σύντομες ατάκες… χάνεσαι όμως στο γαλάζιο!!!
Ένα άλλο ωραίο περιοδικό- ιστολόγιο είναι το ymagazine … κι εδώ πολλές ειδήσεις, ωραίο concept, με newsline για να βλέπετε τα νέα εν συντομία… από την Θεσσαλονίκη, το μόνο που δεν κατάλαβα είναι αν υπάρχει και αντίστοιχο free press Που κυκλοφορεί..
Και για το τέλος μια μικρή διαφήμιση… ο φίλος μου Γιώργος Παπούλιας και η οικογένειά του, σας ενημερώνουν για τα δωμάτια που νοικιάζουν στο Άστρος Κυνουρίας μέσω διαδικτύου. Φτιαγμένα με κέφι και μεράκι και πολύ αγάπη στην περιποίηση… Γειά σου ρε γιώργη!!!
Οι επιλογές μου θα συεχιστούν μέσα στο καλοκαίρι, με δροσερά θέματα και ενδιαφέροντες ιστολόγους!
Πριν από κάποιες μέρες έλαβα αυτό το σχόλιο, κάτω από το ποστ “Πωλητής Κυττάρων”… Πραγματικά σοκαρίστηκα και για αυτό το παραθέτω, αποστέλλοντας το ταυτόχρονα και στον Υπουργό Υγείας, Δημήτρη Αβραμόπουλο… (του οποίου την απάντηση παραθέτω μέτα το τέλος του κειμένου της καταγγελίας…)
Μετά από πολύ ψάξιμο, και όσο το δυνατόν περισσότερη ενημέρωση αποφασίσαμε να δωρίσουμε στην ακαδημία αθηνών τον αίμα και ένα τμήμα από τον ομφάλιο λώρο του παιδιού μας που γεννήθηκε πρόσφατα.
Από την ακαδημία αθηνών μας έδωσαν δωρεάν όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό για την συλλογή και ο γιατρός μας συμφώνησε να κάνει την συλλογή.
Όταν όμως τελικά πήγα να πληρώσω τα έξοδα στο μαιευτήριο ΛΗΤΩ παρατήρησα ότι υπήρχε χρέωση 225 ευρώ για την συλλογή βλαστοκυττάρων !!!
Όπως όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε, μιά γέννα κοστίζει πολλά χρήματα για να σταθεί κανείς σε 225 ευρώ. Αλλά η συγκεκριμένη χρέωση αφορούσε κάτι που το μαιευτήριο και το προσωπικό του ήταν απλός “παρατηρητής”, και η μόνη συνεισφορά του ήταν η χρέωση σε ένα τιμολόγιο.
Αφού διαμαρτυρήθηκα με παρέπεμψαν στην διοίκηση του μαιευτηρίου, όπου μου είπαν εν συντομία τα εξής :
–Το ΛΗΤΩ είναι μια κερδοσκοπική επιχείρηση και χρεώνει οτιδήποτε συμβαίνει στους χώρους του.
–Πέραν του κέρδους, καταχωρεί όλες τις πράξεις στα τιμολόγια του προκειμένου να υπάρχει καταγεγραμένο ιστορικό.
Ίσως το μαιευτήριο ΛΗΤΩ να θεωρεί λογικό να χρεώνει κάθε παροχή υπηρεσιών που συμβαίνει στους χώρους του, ακόμα και εάν δεν την παρέχει προσωπικό της.
Αλλά προσωπικά το θεωρώ απαράδεκτο, ανήθικο και στυγνή εκμετάλευση.
Θα μπορούσα να κάνω παρατηρήσεις για αρκετές χρεώσεις που φαντάζουν υπερβολικές, όμως το να μας χρεώνει το ΛΗΤΩ γιατί κάνουμε μιά δωρεά αξίζει νομίζω ένα αποκελειστικό comment.
Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα : Αυτό τον πολίτη ποιός θα τον προστατέψει από την εκμετάλλευση ιδιωτών σε θέματα που άπτονται και της κρατικής πολιτικής και της δημόσιας υγείας;
Θέλουμε ή όχι σαν χώρα να προχωρήσουμε σε μια δημόσια τράπεζα βλαστοκυττάρων, που να συμβάλλει στην ανάπτυξη της ιατρικής έρευνας και της υγεία των πολιτών στη χώρα μας;
Το κάθε ΛΗΤΩ πως νομιμοποιείται να εισπράττει “προμήθεια μεσάζοντος” , επειδή μια πράξη έλαβε χώρα στον χώρο του; Δηλαδή αν με είχε συναντήσει στον χώρο τους ο δικηγόρος μου, θα έπρεπε να πάρουν ποσοστά από την αμοιβή του; Είμαστε με τα καλά μας; Η ασυδοσία που θα σταματήσει;
Το ότι τιμολογούν το ποσό δεν τους κάνει και νόμιμους. Δηλαδή αν κόψω τιμολόγιο για πώληση ναρκωτικών, κάνει νόμιμη την συναλλαγή; Και επειδή κύριε Υπουργέ κανένας πολίτης δεν θα προσφύγει δικαστικά, ξοδεύοντας 1000 ευρώ για να εισπράξει 225, νομίζω ότι η παρέμβασή σας είναι καθοριστική. Να προστατευτούν τουλάχιστον οι υπόλοιποι “πελάτες”…. συγγνώμη πολίτες ήθελα να πω!!!
Η απάντηση του Υπουργού Υγείας :
Αγαπητέ κύριε Κούκιε,
σας ευχαριστούμε για την επιστολή σας προς τον κ Υπουργό.
Το θέμα μας έχει απασχολήσει και στο παρελθόν, και ήδη οι αρμόδιοι φορείς και συγκεκριμένα ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων σε συνεργασία με την Δημόσια Τράπεζα Βλαστοκυττάρων εξετάζουν και επεξεργάζονται λύσεις προς επίλυση του προβλήματος, αν και όπως καταλαβαίνετε ειναι δύσκολο να γίνουν παρεμβάσεις σε ότι αφορά υπηρεσίες που παρέχονται στον ιδιωτικό τομέα.
Με εκτίμηση,
Κατερίνα Καρατζά
Γραφείο Υπουργού
2105202312
Ευχαριστώ πάντως τον κύριο Αβραμόπουλο που έσπευσε να μου απαντήσει και αποδέχεται ότι είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί!!!
Δεν πολυπίστευε σε θεόύς και θρησκείες.. ηγέτη δεν αναγνώριζε… σε όλα τα κρίσιμα σημεία απείχε… δεν σύμφερε να πάρει το μέρος κανενός… μάχες έδωσε πολλές στην ζωή του, αλλά μόνο αυτές που το κέρδος ήταν από πριν συμφωνημένο και συγκεκριμένο… στην αρχή ήταν μόνος και άνθρωποι σαν αυτόν ελάχιστοι…
νόμισμα από τον Βασίλειο τον Β' δημιουργό των "εταιριών" μισθοφόρων
Σήμερα όμως γίνανε πολλοί. Δεν ένιωθε πια δακτυλοδεικτούμενος, αλλά αντίθετα αναγνωρίσιμος, πολύτιμος. Βλέπετε είχε παλιώσει κι όλας και οι νεότεροι του φυράματος του, του ζητάγανε και συμβουλές. Από αποδιοπομπαίος τράγος είχε γίνει περιζητήτος και “φάρος” για τους νεοεισερχόμενους στην κατηγορία ανθρώπων που αυτός εκπροσωπούσε. Και ω του θαύματος. Από εκεί που υπηρετούσε πάντα κάποιον “χορηγό”, ξάφνου του ζητούσαν να γίνει ο ίδιος ηγέτης.
Από εκεί που υπηρετούσε πάντα διαταγές, χωρίς καμμία κρίση αν είναι καλές ή κακές… ξάφνου του ζητούσαν να αποφασίσει αυτός… Και εκεί τα μπέρδεψε λίγο με τους ρόλους. Γιατί αυτός δεν ήταν για τέτοια… αυτός ήταν μια ζωή τυφλό και αμείλικτο όργανο. Τώρα που είχε τόση δύναμη, δεν ήξερε αν μπορούσε να κάνει τους άλλους όργανα.
Υπήρχε και άλλη διαφορά : αυτός ήταν πάντα για την πάρτη του. Δεν τον ένοιαζε στο πλιάτσικο τι παίρνανε οι άλλοι, αρκεί αυτός να είχε πάρει τα συμφωνημένα. Τώρα τον είχαν αναγάγει σε διαιτητή, να φροντίζει τα μερτικά και άλλων, να λύνει παρεξηγήσεις. Πα, πα , πα… μακριά από αυτόν. Και άσε τον Βασιλιά να του ζήταγε να μείνει μόνιμα στο παλάτι δίπλα του… γιατί έβλεπε πόσοι πολλοί ήτανε οι μισθοφόροι και δεν μπορούσε να τους κουμαντάρει.
Αυτός όμως αρνήθηκε και είπε στον Βασιλιά : “Βρες κάποιον νεότερο. Μισθοφόρο βέβαια, για να μοιράζει σωστά τα λάφυρα την ώρα του πολέμου, αλλά και λιγότερο διεφθαρμένο από τους υπόλοιπους. Ώστε να μην έχει πορωθεί με τον εαυτό του και να φροντίσει για τους άλλους. Εγώ πια γέρασα. Δεν μπορώ να ασχοληθώ με άλλους παρά μόνο με μένα. Είναι πια η φύση μου τέτοια!!”
Ο Βασιλιάς κούνησε το κεφάλι και έψαξε απεγνωσμένα για να βρει αυτόν που του είπε… Τον βρήκε, τον τοποθέτησε και σε 2 χρόνια του είχαν κόψει το κεφάλι και η επιλογή του είχε εξαφανιστεί. Γιατί σε 2 χρόνια ο λαός είχε πεινάσει τόσο πολύ, αφού όλα τα λάφυρα και οι φόροι πήγαιναν στους μισθοφόρους, που είχαν πολλαπλασιαστεί τρομακτικά και είχαν όλο και μεγαλύτερες απαιτήσεις, έξοδα, ακριβότερες στολές και άλογα…
Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς δεν μάθαμε τίποτα!!!
Μετά την χθεσινή συζήτηση σε όλα τα ΜΜΕ περί μεταναστών, είπα να κάτσω και να γράψω κάτι για το θέμα.. Σε μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, σε ένα μπαλκόνι σε μια πολυκατοικία που οι συγκάτοικοι μου είναι μετανάστες. 2 Αιγύπτιοι, μια οικογένεια από την Αλβανία και μια οικογένεια από την Πολωνία. Έλληνες μόνο 2 διαμερίσματα… Και όμως είναι η γειτονιά που μεγάλωσε η μάνα μου και που γύρναγα στα παιδικά μου χρόνια στο σινεμά του Παππού… τα “Παναθήναια”..
Κλεμμένη φωτό από την Ένωση Αφρικανών Γυναικών
Όταν βγαίνω τα απογεύματα στο μπαλκόνι, οι Αιγύπτιοι που έχουν το δώμα, βάζουν κάτι κομματάκια πονεμένα, με μακρόσυρτες αραβικές γυναικείες φωνές. Μου θυμίζουν τις ζέστες μου νύχτες στην Αλεξάνδρεια και στο Καϊρο… Την υγρασία και την αποπνικτική ατμόσφαιρα.. τις πυραμίδες αλλά και τους μουεζινηδες στα τζαμιά την ώρα της προσευχής.. δεν έχω παρατηρήσει αν είναι καλοί μουσουλμάνοι, αλλά ξέρω ότι είναι κι αυτοί όπως κι εγώ… μεροκάματο, λίγη διασκέδαση, νοσταλγία για την πατρίδα…
Όταν συναντώ την Αλβανική οικογένεια, μου θυμίζει το ταξίδι μου στα Τίρανα. Σε μια χώρα που απότομα εντάχθηκε στον καπιταλιστικό τρόπο ζωής. Που ξαφνικά οι άνθρωποι της έπρεπε σε ένα βράδυ να γίνουν ώριμοι και ανταγωνιστικοί… να εξαφανίσουν κοινωνικές αξίες και να της αντικαταστήσουν με άλλες εν μια νυκτί. Για αυτό και τα Χριστούγεννα του 1991 αποφάσισαν να πηδήξουν τα σύρματα και να μπουν στην χώρα μας. Πολλά γράφτηκαν και έγινα από τότε. Και τα Τίρανα, άρχισαν να θυμίζουν μια μεσαία ευρωπαϊκή πόλη… Παρόλο που είναι η “πιο βαλκανική” πρωτεύουσα των βαλκανίων.
Στην Πολωνία δεν έχω πάει, έχω όμως δουλέψει με Πολωνούς από την εποχή της “ένταξης τους” στη Δύση. Πάντα όμως τους έβρισκα πιο συνειδητοποιημένους αστούς και από εμάς… με βιομηχανική κουλτούρα και πλήρη αστική συνείδηση. Έχω ακούσει και δει ότι είναι μια πολύ όμορφη χώρα. Σε μια συνάντηση με τον καθολικό παπά που διαχειρίζεται το πολωνικό πολιτιστικό κέντρο στην περιοχή του Άγιου Παντελεήμονα, έμαθα ότι από τους 100,000 που είχαμε στις αρχές του 90 τώρα έχουν μείνει μόνο 20 χιλιάδες.. με το που έστρωσε η κατάσταση εκεί έφυγαν και γύρισαν στην μητέρα πατρίδα.
Οι Πολωνοί ήταν τυχεροί… οι άλλοι όμως; μπορούν να γυρίσουν; μπορούν να ξαναδούν την πατρίδα; Οι περισσότεροι όχι. Γιατί πια έχουν μπει στον φαύλο κύκλο της λαθρομετανάστευσης… γιατί οι χώρες που θέλουν να τους στείλουν πίσω, αντί να ομαλοποιήσουν τις χώρες τους, τις βομβαρδίζουν…. γιατί εμείς όλοι δεν καταλάβαμε ποτέ ότι στον σημερινό κόσμο πάμε παράλληλα και άρα το πρόβλημα του γείτονα είναι και δικό μας πρόβλημα… γιατί αν δεν βρεθούν παγκόσμιες λύσεις για την φτώχεια, τις επιδημίες, τους εμφύλιους και τους κατακτητικούς πολέμους για το πετρέλαιο και το νερό, θα αντιμετωπίζουμε ακόμα μεγαλύτερη πίεση στις χώρες μας…
Και στο μεταξύ; μέχρι να έρθει η λύση; Στο μεταξύ, θέλουμε υποδομές και κοινωνική πολιτική… θέλουμε αλληλεγγύη με τις χώρες που τους στέλνουν… θέλουμε προγράμματα γλώσσας και κατάρτισης… θέλουμε προγράμματα απασχόλησης και θεσμούς νομιμοποίησης και ελέγχου… το παράνομο είναι μαύρη τρύπα , το νόμιμο είναι εφικτό να ελεγχθεί… θέλουμε τέλος λιγότερο φόβο… και περισσότερο διάλογο… στην ελληνική κοινωνία των ταμπού…
Από τα Σπάτα μεριά ακούω διάφορες μικρές και αστείες ιστορίες… για την Νέα Ολυμπιακή. Ιστορίες που αποδεικνύουν το πόσο δύσκολο είναι να διαχειρίζεσαι μια αεροπορική εταιρία, ακόμη και αν είσαι “πετυχημένος” επιχειρηματίας!
Επειδή όμως δεν ξέρω αν ισχύουν θα διατυπώσω απλώς ερωτήσεις και αν ακούσει κανείς υπεύθυνος ας απαντήσει :
1. Είναι αλήθεια ότι οι εργάζόμενοι της Νέας Ολυμπιακής έχουν προσληφθεί, αλλά παράλληλα δουλεύουν και στην παλιά; Παίρνουν 2 μισθούς; είναι αυτή την στιγμή με ποιά σύμβαση , σε ποιά εταιρεία, με ποιές υποχρεώσεις και πόσο επιβαρύνεται το ελληνικό δημόσιο;
Η Μαρία Κάλλας κατεβαίνει την σκάλα του αεροπλάνου της ΟΑ
2. Είναι αλήθεια ή όχι ότι η Νέα Ολυμπιακή δεν ξέρει να χειρίζεται τα συστήματα πωλήσεων εισιτηρίων; Ότι έχει επιλέξει νέους ανθρώπους (καλά κάνει βέβαια…κατ’ αρχήν) αλλά δεν έχει έμπειρα στελέχη με προϋπηρεσία στην air-bussiness;
3. Είναι αλήθεια ή όχι ότι νέος station manager παίρνοντας τηλέφωνο διευθυντή της Νέας Ολυμπιακής, του είπε κλείστε και σας ξαναπαίρνω γιατί τέλειωσε η τηλεκάρτα μου; Από τα πρροβλήματα της δημόσιας εταιρείας ξαναγυρνάμε στον “οικονομικά αποτελεσματικό” αραμπά του ιδιώτη;
4. Είναι αλήθεια ή όχι ότι η διοίκηση της δημόσιας Ολυμπιακής θα πληρώνει για 3 μήνες τουλάχιστον το προσωπικό της (τους μόνιμους βέβαια, 3500 άτομα) , για να κάθονται σπίτι; Αυτό σημαίνει ή όχι 7 εκ. ευρώ το μήνα ; Και που είναι η ετοιμότητα του Υπουργείου σε νομικό επίπεδο, για τις συνταξιοδοτήσεις, για τα εφάπαξ, για τις μετατάξεις;
5. Είναι αλήθεια ή όχι ότι η νέα εταιρεία αναλαμβάνει πλήρως την 1η Ιουλίου την διοίκηση, ώστε να καρπωθεί τα κέρδη της full season και τις επιδοτήσεις των γραμμών; Έχει καταβάλλει πριν την 1η Ιουλίου το τίμημα στο ελληνικό δημόσιο; Αν όχι τι ποσό έχει καταβληθεί; Γιατί αλλιώς της κάνουμε “δώρο” τα κέρδη της πρώτης χρονιάς;
6. Γιατί στο cargo (μεταφορά εμπορευμάτων) η Νέα Ολυμπιακή δεν έχει προσλάβει προσωπικό; Είναι αλήθεια ή όχι ότι σιωπηρά θα εκμεταλλευτεί το κομμάτι αυτό άλλη εταιρεία (υπενοικίαση θα είναι, σιωπηρή μεταπώληση, κάτι άλλο;); Γιατί αν ισχύει αυτό αρχίζει και “μυρίζει” χοντρά το πράγμα… πάμε για σπάσιμο της εταιρείας και πώληση κομματιών της χωρίς δημόσιο διαγωνισμό;
Προς το παρόν με αυτά που μαθαίνω, ούτε κανένα καταπληκτικό μοντέλο διαχείρισης φαίνεται στον ορίζοντα, ούτε και κανένα στρατηγικό σχέδιο επέκτασης. Αντίθετα “μυρίζομαι” ένα σχεδιάκι απαξιώσης, σμίκρυνσης, λογική μπακάλικου και εκποίησης τμημάτων της εταιρείας αδιαφανώς… Μακάρι να έχω άδικο!!!
Κατ αρχήν άκουσα πολλές απόψεις και αναλύσεις για την “πολιτική” άποψη του “πάμε μπάνιο”… συμπεριλαμβάνω και την άποψη χθες το βράδυ του Θόδωρου Πάγκαλου για την “εξαχρείωση” όσων δεν ψήφισαν. Βέβαια ο Μαρξ το έλεγε “αλλοτρίωση”, αλλά ας υποθέσουμε ότι πάνω κάτω τα ίδια λέμε.
Σήμερα όμως θα σας πω κάτι πιο σύνθετο και συνάμα απογοητευτικό : Η αποχή δείχνει την πραγματική σχέση μας με το πολιτικό σύστημα (ή πολιτειακό – θεσμικό). Αυτή του συμφέροντος και του ρουσφετιού.
Θα σας τα πω με μαθηματικά : Στις ευρωεκλογές συμμετείχαν 30 κόμματα περίπου με 22 υποψήφιους. Με κάποιες μειώσεις σε μερικά υπολογίζω ότι έτρεχαν 600 άτομα για να εκλεγούν. Φυσικά όχι όλοι το ίδιο… Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κινηθεί άμεσα ένας μηχανισμός συνεργατών που δεν ξεπερνά τους 2000 ανθρώπους. (600 υποψήφιοι με 3 συνεργάτες- φίλους έκαστος!).
Στις επερχόμενες εθνικές εκλογές κάθε κόμμα που κατέρχεται έχει 450 υποψήφιους πανελλαδικά. Τουλάχιστον τα 6 μεγάλα κόμματα. Αυτό μας δίνει 2700 άτομα που όλοι έχουν ελπίδα εκλογής και άρα ας πούμε ότι κινητοποιούν ένα αριθμό 3 έκαστος. Αυτό σημαίνει άμεσα εμπλεκόμενους 8100 ανθρώπους. Νούμερο 4 φορές μεγαλύτερο από τις ευρωεκλογές.
Η σύγκριση και μόνο δείχνει γιατί η αποχή των ευρωεκλογών είναι υψηλή. Και στις εθνικές δεν επιβεβαιώνεται ποτέ τέτοιο νούμερο (νομίζω ότι πέφτει στο μισό, ίσως και πιο κάτω). Θα μου πείτε τώρα ποιό είναι το πολιτικό συμπέρασμα; Μα είναι απλό : Όταν εμπλέκεται το άμεσο ατομικό συμφέρον, το ενδιαφέρον συμμετοχής γιγαντώνεται. Γιατί τα πρόσωπα των βουλευτών είναι οικεία, εμφανίζονται για ένα μήνα παντού, γιατί αρχίζουν να μετράνε οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις, γιατί η κινητοποίηση των ανθρώπων τείνει σε ένα άμεσα μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Ισως ακούγεται υπερβολικό, αλλά τελικά την πολιτική στην Ελλάδα θα την κερδίζει πάντα το ρουσφέτι… Το όλο εκλογικό σύστημα λειτουργεί υπέρ αυτού… με την αρωγή των ΜΜΕ και των αναγνωρίσιμων μεγαλοπαραγόντων. Ποιά θα μπορούσε να είναι η απάντηση σε αυτή την “άρρωστη” πολιτικά σχέση;
Ένα μονοεδρικό σύστημα εκλογής με πολύ μικρές και “σφιχτές περιφέρειες” με την αρχή “ο πρώτος εκλέγεται”. Τι σημαίνει αυτό; ότι βουλευτής γίνεται κάποιος που έρχεται πρώτος στην περιφέρειά του, χωρίς την αρχή του 50% και χωρίς επαναληπτικό γύρο για το 50%.
Τι θα άλλαζε : Ο κάθε βουλευτής για να εκλεγεί σε μια περιφέρεια των 20,000 εκλογέων μάξιμουμ, θα πήγαινε σε ένα μήνα σπίτι – σπίτι. Θα έπρεπε να εξυπηρετήσει άμεσα τοπικά θέματα. Θα έπρεπε να εξηγήσει τι θα κάνει για τους 5 με 6 χιλιάδες ψηφοφόρους του, όταν εκλεγεί. Και θα ελεγχόταν μετά άμεσα και εύκολα. Με το κοινωνικό σχόλιο και το κουτσομπολιό.
Τα κόμματα δεν θα μπορούσαν να επιβάλλουν κομματικές επιλογές προσώπων. Αντίθετα θα έπρεπε να βρουν άτομα κύρους στην γειτονιά και στην δουλειά, άτομα με κοινωνικό βάρος και έργο και άτομα που πραγματικά θα εξασφάλιζαν συναίνεση σε τοπικό επίπεδο.
Οι πολίτες θα έβλεπαν τον βουλευτή πολύ εύκολα, δεν θα μεγένθυναν στον φαντασιακό τους την εξουσία του, αντίθετα θα είχαν μαζί του μια πιο καθημερινή σχέση. Οι πολιτικές θα πέρναγαν από το φίλτρο των τοπικών συμφερόντων και ιδιαιρετοτήτων και ο κόσμος θα επηρρέαζε πιο άμεσα τις αποφάσεις.
Όσο για το ρουσφέτι: τα πράγματα θα ήταν πιο δύσκολα. Γιατί η κάθε κίνηση “χαριστικών” ρυθμίσεων θα γινόταν άμεσα αντιληπτή και το “κράξιμο” των δυσαρεστημένων πιο έντονο. Βέβαια αυτό θα υποβάθμιζε την κομματική ισχύ σε σχέση με τα άτομα, θα δημιουργούσε επι μέρους πολιτικές πολύ ισχυρές, θα τόνωνε τον τοπικισμό σε ακόμη μικρότερη κλίμακα και ίσως θα είχε παρενέργειες σε κάποια κύρια ζητήματα.
Αυτό βλέπω όμως ως λύση και αφήνω εσάς να κρίνετε… Αλλά ας αφήσουμε λίγο την ασχετοσύνη των αναλύσεων περί “πολιτικής” αποχής. Εγώ προσωπικά την κρίνω ως επιβεβαίωση του ακριβούς αντίθετου : “αν δεν έχω να κερδίσω δεν πάω να ψηφίσω..”
Τώρα έχουμε τελικό αποτέλεσμα και άρα μπορεί να γίνει μια αξιολόγηση των αποτελέσματων. Βέβαια αναμένω και άλλες λεπτομέρειες για να μοιραστούμε το πως συμπεριφέρθηκε το σώμα των εκλογέων στις 7 Ιουνίου..
Συμπέρασμα πρώτο : Το ΠΑΣΟΚ μετά από χρόνια κερδίζει καθαρά μια εκλογική μάχη. Το 4,4% είναι μια τεράστια διαφορά που δημιουργεί πλέον προβλήματα διακυβέρνησης της χώρας. Όταν η ΝΔ με το ζόρι περνά το 32%, θεωρώ ότι έχει πια πρόβλημα νομιμοποίησης. Πήρε το 32% του 50%. Με μαθηματικό υπολογισμό δηλαδή μας κυβερνά το 16%!!!!
Συμπέρασμα δεύτερο : Η ΝΔ αντιμετωπίζει σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα πλέον. Κάτι η χαλαρή υπεράσπιση του αποτελέσματος από τα επίδοξα στελέχη, κάτι η “ξυνισμένη” Ντόρα, η πίεση στον Καραμανλή είναι τεράστια. Και η εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία (που στην κοινωνία δεν υπάρχει) κάνει τους ελιγμούς δύσκολους και περίπλοκους. Μέχρι τον Μάρτιο θα έχουμε εκλογές. Δεν νομίζω ότι θα είναι το φθινόπωρο, εκτός αν…
Συμπέρασμα τρίτο : Η Αριστερά δεν πείθει. Τα επικοινωνιακά της πήγαν άσχημα, το lifting μέσω Οικολόγων δεν έφερε αποτέλεσμα. Ακόμα και αυτούς αν συμμετρήσουμε το αποτέλεσμα είναι φτωχό. Ούτε και η Ελλάδα πείστηκε τελικά από την Αριστερά!!!
Συμπέρασμα τέταρτο : Το ΛΑΟΣ επικράτησε όλων στο θέμα των μεταναστών. Λέει κάτι συγκεκριμένο, δεν ακούγεται δυσάρεστα από πολλούς συμπολίτες μας και στο μέλλον θα “στρατολογήσει” και άλλους υποστηρίκτες… Το επικίνδυνο πάντως δεν είναι το ΛΑΟΣ, αλλά η ανυπαρξία πολιτικής των άλλων κομμάτων και η ασάφεια προτάσεων. Θα πρέπει πάντως να μελετήσουμε ορισμένα πράγματα και να μην εφυσηχάσουμε.
Συμπέρασμα πέμπτο : Εντυπωσιακή η επίδοση των μικρών κομμάτων που απορρόφησαν τελικά το μεγάλο τμήμα της απαξίωσης. Εκφράσαν μαζικά το αδιέξοδο. Το τελικό τους 7% τρέφει με όνειρα και άλλες κινήσεις και σίγουρα στο πλαίσιο ενός συστήματος απλής αναλογικής κάποια από αυτά θα είχαν βουλευτές. Μήπως ήρθε η ώρα; Και για αυτό θα μιλήσω σε επόμενα ποστ.
Οι εκλογές της 7ης Ιούνη , δημιούργησαν προκλήσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα. Για το ΠΑΣΟΚ το βασικό είναι η διαχείριση της νίκης του. Σωστά ο ΓΑΠ χθες απέφυγε κάθε θριαμβολογία και από τώρα σχεδιάζει τις κινήσεις του επόμενου διαστήματος μέχρι τις εθνικές εκλογές με απώτατο όριο τον Μάρτιο του 2010.
Η ΝΔ πως θα διαχειριστεί την μεγάλη ήττα. Θα κάνει συνέδριο και θα αλλάξει αρχηγό; Θα αλλάξει πολιτική (μάλλον δύσκολο!), θα κάνει την ¨πάπια” μη κυβερνώντας πάλι; Ή τέλος θα καταφύγει σε μια σκληρή πολιτική για ν δείξει ο Καραμανλής ότι είναι ακόμα ηγέτης.
Η Αριστερά έχει μεγάλο πρόβλημα. Πρέπει να αποφασίσει τι θέλει να κάνει όταν μεγαλώσει. Θα αποφασίσει ότι ίσως κυβερνήσει κάποτε; Ότι δεν είναι κόμματα διμαρτυρίας των Εξαρχείων; Αλλιώς θα έχουμε και άλλα παρεπόμενα στις εθνικές εκλογές.
Το ΛΑΟΣ, σαφέστατα κερδισμένο, θα προσπαθήσει με τον ένα ή τον άλλον τρόπο να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ. Ο Καρατζαφέρης κέρδισε τον Καραμανλή. Και τώρα θα του αποσπά καθημερινά και άλλους ψήφους. Θα έχει όμως και αυτό ένα πρόβλημα διαχείρισης στελεχών (ειδικά των τρομακτικά ανεγκέφαλων!!)
Τέλος το 7% των μικρών κομμάτων δημιουργεί κλίμα νέων εκλογικών συμμαχιών και σχημάτων. Αυτός ο χώρος θα μπορούσε να φτάσει και το 10% σε εθνικές εκλογές, αν όμως έκανε κάποιες κινήσεις άλλες. Που εγώ λέω ότι δεν θα γίνουν και το αργότερο το 2010, θα δούμε πάλι αύξηση των 2 μεγάλων κομμάτων.
Αυτές τις μέρες και σε όλες τις μετρήσεις βγαίνει ισχυροποιημένο το “Κόμμα του Κανένα”, που θεωρητικά θα εκφραστεί με την αποχή της Κυριακής. Χθες δε, πήγα σε φίλους των Εξαρχείων που δεν θα ψηφίσουν την Κυριακή και κάναμε μια αναλυτική κουβέντα για τον Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ σήμερα. Επίσης στο αγαπητό μου Face Book έχω κάνει μια σειρά διαλόγων με ανθρώπους που θα απέχουν, που είναι απολιτίκ ή που απλώς είναι αναποφάσιστοι.
Συμπεράσματα :
1. Το Κόμμα του Κανένα είναι δημιούργημα της ΝΔ. Η σκανδαλώδης διακυβερνηση, η συνειδητοποιημένη προσπάθεια απαξίωσης όλων των πολιτικών κομμάτων και η επικράτηση του “όλοι ίδιοι είναι”, για να κυβερνάει σαν κυβέρνηση μειοψηφίας και πάνω στην απάθεια του καναπέ, έχουν οδηγήσει μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών στην πλήρη αδιαφορία.
2. Η αποχή της Κυριακής φίλοι μου επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Αλλά επειδή ηλικιακά θα είναι κυρίως αποχή των νέων ψηφοφόρων, εγώ λέω ότι μην επαναπαυθεί κανένας ότι σημαίνει αποχή από την πολιτική ζωή. Αντίθετα αυτό που πραγματικά εκφράζει είναι η επιθυμία να μην εκφράζεται η κοινωνία κάθε 4 χρόνια αλλά καθημερινά. Και όταν προκύψει θέμα , όπως τον περασμένο Δεκέμβρη, τότε αυτοί που θα απέχουν την Κυριακή, είναι εδώ.
3. Όλοι όσοι δεν θα ψηφίσουν, παρόλο που τον ΓΑΠ τον λένε “Γιωργάκη”, δεν αμφισβητούν ούτε τις ειλικρινείς προθέσεις του, ούτε την εντιμότητα του, ούτε την ευθύτητα της προσέγγισης του. Δυσπιστούν ότι θα κάνει ό,τι λέει. Γιατί θεωρούν ότι αυτό που λέει είναι τόσο καλό, που μάλλον θα μείνει στα χαρτιά. Επίσης παράλληλα αμφισβητούν όλοι ανεξαιρέτως το “παλιό” ΠΑΣΟΚ. Δεν πιστεύουν ότι τα ίδια πρόσωπα θα κάνουν καλό στον τόπο. Και σε αυτό είναι κάθετοι.
4. Έχουν απογοητευτεί τελείως από την Αριστερά. Και τους οικολόγους σαν μια χαριτωμενιά τους βλέπουν. (Έχω μια αίσθηση ότι δεν θα επιβεβαιωθούν τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων…ίσως κάνω και λάθος). Φυσικά και αναμένουν μια κυβέρνηση. Και αυτή την κυβέρνηση την θέλουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Η παπαριά των δημοσκόπων ότι δεν θέλω εκλογές πρόωρες , σημαίνει ότι μάλλον θα ήθελαν διπλές εκλογές τώρα. Και σίγουρα όχι μια διαδοχή εκλογικών αναμετρήσεων. Άρα ότι και να λένε τα πανέλ, προτιμούν σαφέστατα αυτοδύναμη κυβέρνηση ή ισχυρή διακυβέρνηση από μια συμμαχία (;).
5. Στις εθνικές εκλογές θα ψηφίσουν πάρα πολλοί που δεν θα ψηφίσουν την Κυριακή. Και λογικό αφού η κυβέρνηση επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τα χρήματα της ΕΕ, για την προβολή της ατζέντας στην Ευρώπη και προτίμησε να μιλάει για την Siemens. Προσπάθησε να πολώσει ένα κλίμα με φανατισμό και στο τέλος να καταλήξει εκεί που θα καταλήξει (Κυριακή κοντή γιορτή!!!). Στο τέλος θα σας βάλω το σποτ που δεν είδατε φέτος και το έχει στείλει η ΕΕ σε όλα τα κράτη μέλη. Όταν στις εθνικές εκλογές θα επιστρέψουν οι απέχοντες, θα ψηφίσουν. Και μάλιστα αυτόν που θα πείσει με επιχειρήματα και που θα πιστέψουν ότι θα κάνει αυτό που λέει.
Συμπέρασμα : Οι απέχοντες, από τον Γιώργο Παπανδρέου περιμένουν. Τον “πάνε”. Η διαχείριση της νίκης στις ευρωεκλογές θα είναι πιο δύσκολη από την οποιαδήποτε ήττα. Γιατί θα πρέπει να προσεγγίσει το “Κόμμα του Κανένα”, με έναν τρόπο που όσοι τον παρακολουθούμε χρόνια, ξέρουμε ότι μόνο αυτός μπορεί να το κάνει!!! Η κοινωνία ξέρει ότι θα αναπνευσει με τον ΓΑΠ, δυσπιστεί όμως για το αν είναι εφικτό!!! Και το Κόμμα του Κανένα ίσως είναι το νέο ΠΑΣΟΚ.
Να και το βίντεο που δεν είδατε (εκτός αν είχατε υπομονή στις 3 τα ξημερώματα!!!)
Εκλογές έχουμε! Σποτάκια, μετρήσεις, επικοινωνιολόγοι, ένας χαμός!!! Και εγώ ψάχνοντας τα site πολιτικών που είναι υποψήφιοι στις εκλογές της 7ης Ιούνη βρήκα κάποιες φωτό που με εντυπωσίασαν.. Αν και γενικά το επίπεδο είναι χαμηλό…
1η και με διαφορά Συλβάνα Ράπτη
Αυθόρμητη . ζεστή, άμεση, μακριά από θεσμικότητες και καθως πρεπισμούς… Εξαιρετική συντρόφισσα Συλβάνα.
2. Κρίτωνας Αρσένης
foto by karpidis under licence Creative Commons
Επίσης χωρίς κανένα στυλιζάρισμα. Νέος ωραίος με ένα βλέμμα που μάλλον καλοσύνη δείχνει… Αυθόρμητη! Δεν έχει site και την βρήκα στο Flickr
3. Η Σιμπέλ Μουσταφάογλου
by pasok under Creative Commons
Αν και στυλιζαρισμένη με photoshop επεξεργασία και “θεσμική”, μου αρέσει για την άλλη εικόνα μιας μουσουλμάνας γυναίκας της Θράκης… εξαιρετικό πρόσωπο για τον εκσυγχρονισμό της Θράκης!!
4. Η ρόδη κράτσα
Μα με την γόβα στο χωράφι;
Φωτό μάλλον προς αποφυγήν… τα σκουλαρίκια πάντα παρόντα, το μαλλί από κομμωτήριο.. συγκρίνετε με την φωτό της Συλβάνας Ράπτη για να δείτε την διαφορά!!! Κάτι σαν οι ευγενείς κατεβαίνουν βόλτα με τους ποπολάρους!! Ωραία για κοινωνικές βραδιές στο Κολωνάκι!!
5. Η Βάσω Κόλλια
μας την λέει στο ΠΑΣΟΚ για την πράσινη ανάπτυξη
μας την είπε στο ΠΑΣΟΚ για την πράσινη ανάπτυξη, μας την βγήκε και από τα αριστερά. Είπα να την τιμήσω με μια σχετική αναφορά και να παρακαλέσω την ΝΔ στο blog της να μην “κόβει σχόλια”… τα social media είναι διάλογος διαφωνούντων και όχι χειροκροτητών… Πάντως μια χαρά φωτό κυρία Κόλλια!!
6. Μπαλού Αλεξάνδρα
Η αισθητική ΚΚΕ! Το φως σχεδόν φυσικό, μακιγιάζ τελείως διακριτικό, η αλήθεια της λαϊκής αγωνίστριας. Χμ… με λίγο lifting βέβαια …σύγχρονο! Πάντως δείχνει πόσο το κόμμα προσέχει και την λεπτομέρεια… Δεν σας θυμίζει και λίγο αστυνομική ταυτότητα;
7. Παπαδημητρίου Μάνια
Η τέχνη στα ευρωψηφοδέλτια!! Ηθοποιός 4η στο ψηφοδέλτιο του Σύριζα. Η φωτό βέβαια είναι από θεατρική παράσταση… και στις άλλες επικοινωνιακές ενέργειες του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μια άλλη αισθητική. Σίγουρα πιο σύγχρονη και “νεανική”. Αλλά και αυτή λίγο στυλιζαρισμένη!!!
8. Μαρία Βασιλάκου
Δυστυχώς μικρή φωτό για μια γυναίκα που άξιζε καλύτερη παρουσίαση. Πρόεδρος των Οικολόγων Πράσινων στο τοπικό κοινοβούλιο της Βιέννης. Μια γυναίκα μοντέρνα που διαλέγει μια φωτό καταπληκτική. Άμεση, καθημερινή, με ένα μουτράκι που γελάει σχεδόν κοροϊδευτικά (στην αστική μας δημοκρατία άραγε..), με ένα ντύσιμο που είναι must. Το σκυλάκι πίσω αναρωτιέται αν η αφεντικίνα του θα τον αφήσει μόνο του…; Μια γλυκιά φωτό και σίγουρα επικοινωνιακή…
Συμπέρασμα : από όλα όσα είδα και μέτρησα υπάρχουν τελικά σχολές φωτογραφικής αισθητικής σε κάθε κόμμα. Το στυλιζάρισμα του “καθωςπρεπισμού” στην ΝΔ, μια μίξη στο ΠΑΣΟΚ (πάντα όμως στο πλαίσιο του “επίσημου”), η καθαρή λαϊκή φωτό του ΚΚΕ, το αισθητικά προχωρημένο στυλιζάρισμα του ΣΥΡΙΖΑ, το εκτός τειχών επισημότητας των Οικολόγων Πράσινων. Για το ΛΑΟΣ ούτε κουβέντα…. δεν σχολιάζω…
Πριν τις εκλογές ακολουθεί και άλλο ποστ μου.. θέμα : Το κόμμα του ΚΑΝΕΝΑ στις 8 Ιουνίου!!!
Blogger with many friends around the wolrd, writing on politics, environment, EU affairs and last but not least…….human relations!!! Independent and searching for people with an opinion and with less compromise posible.
Sotiris Koukios
blogger με πολλούς φίλους ανά τον κόσμο, γράφει για πολιτική, περιβάλλον, Ευρωπαϊκή Ένωση και το πιο σημαντικό…ανθρώπινες σχέσεις!!! ... Συνεχίστε την ανάγνωση »