Ανέβηκε στο γραφείο του να μαζέψει τα πράγματά του. Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών και την οδυνηρή ήττα, μετρούσε τις ώρες μέχρι να το κάνει. Είχε δώσει εντολή και είχαν μαζέψει τόσο τα αρχεία του τα προσωπικά και είχαν τακτοποιήσει τους φακέλλους του. Έμενε απλώς να μαζέψει κάτι τελευταία προσωπικά αντικείμενα και τα βιβλία του. Μάλιστα ένα από αυτά θα τα έδινε στον νέο υπουργό που θα έφτανε σε κανένα δίωρο.

Αυτός ο Αυστραλός Υπουργός έφυγε γιατί ερωτεύτηκε...
Αφού χαιρέτησε τις γραμματείς του, που πακετάριζαν και αυτές, μπήκε στο γραφείο του και έκλεισε την βαριά πόρτα πίσω του. Κάθισε στην αναπαυτική του καρέκλα και κοίταγε τον πίνακα που ο ίδιος είχε διαλέξει για τον τοίχο απέναντι, πάνω από την πλάτη του δερμάτινου καναπέ. Χάθηκε στις αναμνήσεις των ημερών του σαν υπουργός. Τα νομοσχέδια, τις μάχες με το κόμμα και το Μαξίμου, με τους συνδικαλιστές, την μάχη για την επικράτηση του φιλελευθερισμού. Καλά όχι και τόσο μάχη, γιατί ανακάλυψε στην πορεία ότι τίποτα δεν άλλαζε και κανείς δεν ήθελε να αλλάξει τίποτε. Ένιωθε κάποιες στιγμές , ειδικά στην αρχή, ότι θα επέβαλλε τις λύσεις που ήθελε σύμφωνα με τις αρχές που του είχαν υποδείξει από τον Πρωθυπουργό. Σιγά σιγά όμως κατάλαβε το ανώφελο του πράγματος.
Γιατί σταδιακά συνειδητοποιούσε ότι κανείς δεν σοβαρολογούσε για τις αλλαγές, κανείς δεν τις ήθελε πραγματικά και στο τέλος όλοι βολεύτηκαν με μικροπράγματα, που η εταιρεία επικοινωνίας μπορούσε να αξιοποιήσει. Έτσι γίνανε και φιλαράκια και αυτός δεν πολυ- κυβερνούσε..αντίθετα άρχισε να κοιτάει τις δημόσιες σχέσεις του, την υστεροφημία του και την δυνατότητα να επανεκλεγεί. Που στο τέλος ούτε και αυτό κατάφερε. Και τώρα;
Τώρα είχε ένα καλούτσικο κομπόδεμα, τα παιδιά τέλειωναν το πανεπιστήμιο και η πολιτική μπορούσε να τους εξασφαλίσει δουλειά και μια καλή καριέρα. Όσο το σκεφτόταν δεν ήταν και άσχημος ο απολογισμός. Τις δουλειές του τις είχε ξεκαθαρίσει, μάλλον όλοι ευχαριστημένοι ήτανε. Στον αποχαιρετισμό του θα ανακοίνωνε και την οριστική του αποχώρηση από την ενεργό πολιτική. Θα έγραφε και κανένα βιβλίο και θα μπορούσε και αυτός στα 55 του να κάνει σταδιοδρομία “Νέστωρα” της πολιτικής. Χαμογέλασε στην σκέψη αυτή. Μάζεψε σιγά σιγά τα πράγματά του και έκατσε μπροστά σε μια κόλα χαρτί : “Αγαπητοί συνεργάτες μου…..” και ο λόγος του σχηματίστηκε αυθόρμητα και άκοπα. Τελικά είναι πιο εύκολο να αποχωρείς!!!

1. Γιατί στην αρχή δεν θέλατε debate στα “όρθια” και τι σας έκανε να αλλάξετε …”στάση”; (από Noudou Light)


Κώστας Καραμανλής , μία από τα ίδια, μείον κάτι!!! Και το μείον ήταν το άγχος, η απολογία για τα σκάνδαλα, η προσφυγή στο προσφιλές επιχείρημα ότι για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ, η ψιλοχαζή επιχείρηση συσπείρωσης με το “Μακεδόνας Έλληνας” (wow.. παραδέχτηκε άρα ότι υπάρχουν και Μακεδόνες μη Έλληνες;) και φυσικά η λογική του φοβικού : “Χάνω που χάνω, αλλά εγώ σας το είπα μην βγάλετε τον Γιώργο, γιατί μετά θα έρθει το μητσοτακεϊκο και αλλίμονο σας!!!”…
Γιώργος Παπανδρέου, κατάφερε να ισορροπήσει την συζήτηση, να μείνει ψύχραιμος, με οργανωμένη σκέψη και με το πλεονέκτημα της συναίνεσης, της διαφάνειας, της ελπίδας για μια καλύτερη οικονομική πολιτική. Η επίθεση του εγώ ξέρω από την εξωτερική πολιτική, η έξυνπνη αποφυγή των σκοπέλων σε επικοινωνιακό επίπεδο και η φωνή της λογικής σίγουρα συγκίνησε τον μέσο ψηφοφόρο. Δεν πείστηκαν οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ και οι “συσπειρωμένοι” καραμανλικοί. Νομίζω ότι έλυσε απορίες για το στυλ διακυβέρνησής του. Όχι μίση, όχι πάθη, συναίνεση και μαζικές σαρωτικές αλλαγές!!!
Η κυρία Χούκλη: μια χαρά τα πήγες κοπέλα μου!!! Και αξιοπρεπής και φυσική και κράτησε σε πολύ καλό επίπεδο την συζητήση. Πάντα την εκτιμούσα και εδώ νομίζω πήγε μια χαρά!!! Δεν είναι Σία βέβαια!!! ΑΛλά το πάλεψε!
2. Ο Καραμανλής ήταν άθλιος επικοινωνιακά. Αγχωμένος, κουρασμένος που προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικιαολόγητα. Το look νταλικιέρη που μόλις γύρισε από μπουζουκτσίδικο δεν ταιριάζει σε Πρωθυπουργό χώρας. Δεν μπόρεσε ακόμα και τώρα την ύστατη στιγμή να ζητήσει συγγνώμη για τον Γρηγορόπουλο. Πήρε πάλι αμυντική στάση για τα γνωστά σκανδαλο- παρατράγουδα και όλες τις “σκοτεινές” υποθέσεις των τελευταίων 5,5 χρόνων.
5. Ο κύριος Χρυσόγελος. Μια χαρά εκπρόσωπος ΜΚΟ και πάντως όχι κόμματος. Επικοινωνιακά καλός, ήρεμος και ουσιαστικός. Αλλά χωρίς άγχος εκλογής και κυβέρνησης. Το τρικ του να παρουσιάσει το νερό του Ασωπού μου άρεσε και νομίζω ότι εντυπώθηκε στον κόσμο. ΑΛλά η κυβέρνηση της χώρας δεν είναι τρικ. Μόνο ο Ρουσόπουλος κατάφερε να την κάνει τρικ και είδατε που κατέληξε!!!
7. Οι δημοσιογράφοι. Καλά το ανέκδοτο!!! Χειρότερος ο Αιμίλιος Λιάτσος, καλύτερη και “ζουμερή” η Σία η Κοσιώνη. Ο μισός αντρικός πληθυσμός την άκουγε και θαύμαζε : όχι τις ερωτήσεις ή τις απαντήσεις, αλλά το ξανθό της μαλλί, τα γλυκά της μάτια κλπ. Ο μόνος σοβαρός ο Παύλος Τσίμας, που αν τον ρωτάγατε δεν θα ήθελε να το ξαναπεράσει έτσι… Ο Ευαγγελάτος μπέρδεψε τις “αποδείξεις” με το debate (όχι δεν ρώτησε για τα στρώματα … αλλά έτοιμος ήτανε) και απογοήτευση ο Σροιτερ.. φίλε δεν σε περίμενα τόσο κίτρινο!!!
Νο1 Ο Γιάννης Ραγκούσης … τον ξέρετε όλοι τον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ και δεν νομίζω ότι πρέπει να σας τον θυμίσω.. πιο πριν ήταν ένας πετυχημένος εκπρόσωπος τύπου του κόμματος και ένα από τα πολύ σημαντικά στελέχη του Γιώργου Παπανδρέου. Έχει διατελέσει και δήμαρχος Πάρου.
Νο 2 : η Έλενα Παναρίτη είναι οικονομολόγος με διεθνή καριέρα με πτυχίο από JHopkins και το Harvard και σήμερα είναι επιχειρηματίας ακινήτων με κοινωνικό χαρακτήρα.
Νο 3 : ο καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος διδάσκει στο London School of Economics πολιτική υγείας. Έχει συμμετάσχει σε άπειρες επιτροπές ως προς την στρατηγική Υγείας και έχει εκδώσει και δημοσιεύσει σημαντικά συγγράματα.
Νο 4 : Η Μάγια η Τσόκλη είναι δημοσιογράφος- ταξιδεύτρια… Την ξέρω από πολύ μικρή ηλικία καθότι κολυμπούσαμε μαζί στον Παναθηναϊκό, εκεί γύρω στο 1975-1976… Σαν δημοσιογράφος ασχολήθηκε με ένα είδος σπάνιο στην ελληνική τηλεόραση που δεν βρήκε εύκολα μιμητές.
Νο 5 : Ο Παύλος Γερουλάνος είναι επίσης σημαντικός συνεργάτης του Πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ήταν δίπλα του σε όλες τις σημαντικές στιγμές και πάντα αθόρυβος και εργατικός. Διετέλεσε και γενικός γραμματέας απόδημου ελληνισμού στην θητεία του Πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ στο ΥΠ. Εξωτερικών.
Νο 12 : Εμμανουήλ Κριαράς .. ο άνθρωπος στοχαστής και μελετητής της ελληνικής γλώσσας. Πραγματικά είναι τιμή για το ΠΑΣΟΚ η αποδοχή της τελευταίας θέσης στο ψηφοδέλτιο του υπέρμαχου της Δημοτικής Γλώσσας, ενός ανθρώπου που τιμά τα ελληνικά γράμματα. Κύριε Καθηγητά υποκλίνομαι!!!! 