Επειδή έχω πολλές συζητήσεις με πολιτικούς και ψηφοφόρους αλλά και με όλους εσάς, είπα σήμερα να σας δώσω 2-3 παραδείγματα περί της πολιτικής συζήτησης για να δούμε και αν όντως τελικά είμαστε όλοι ίδιοι. Το βασικό δίπολο που βλέπω εγώ σήμερα να διαμορφώνεται είναι η πολιτική συζήτηση vs της συζήτησης περί διαχείρισης :
Παράδειγμα 1 : Ο Πολιτικός λέει : θέλω να πετύχω αυτό το αποτέλεσμα και πρέπει να οργανώσω τους πόρους που διαθέτω, να αλλάξω το νομικό πλαίσιο και να το πετύχω.
Ο διαχειριστής λέει : Αυτό είναι το νομικό πλαίσιο, οι πόροι μου είναι περιορισμένοι και με αυτά πρέπει να πετύχω ότι καλύτερο. Δεν χρειάζονται ρίσκα, δεν χρειάζονται αλλαγές και αυτές αν γίνουν, θα είναι μέσα στο πλαίσιο διαχείρισης.
Παράδειγμα 2 : Ο Πολιτικός βλέπει την κοινωνία σαν κάτι το ζωντανό που προσπαθεί να το παρακολουθήσει και να μπει σε έναν διάλογο με αυτήν.
Ο Διαχειριστής βλέπει την κοινωνία σαν διαδικασία διεκπεραίωσης. Σαν κάτι που πρέπει να διαχειριστεί ώστε να υπακούσει στο πλαίσιο. Δεν την ερμηνεύει την διατάζει μέσω διοικητικών πράξεων. Και η ερμηνεία του περιορίζεται σε αυτό.
Παράδειγμα 3: Η λήψη των αποφάσεων για τον πολιτικό είναι μια διαδικασία συνεννόησης, σύνθεσης μετά από διάλογο και έναν διάλογο που θες να εμπεριέχει και την άποψή σου. Αυτό κάνει τις αλλαγές που γίνονται να είναι βιώσιμες.
Ο διαχειριστής τον διάλογο τον χρησιμοποιεί ως πρόσχημα και όχι σαν διαδικασία. Ο διάλογος είναι κάτι που πρέπει να γίνει και όχι κάτι ζωτικό για την πολιτική. Τον διεξάγει με προκαθορισμένους όρους και το ζητούμενο είναι να γραφτούν πρακτικά της συζήτησης που μετά θα πεταχτούν…
Τώρα πες τε μου είναι ή όχι ορατές οι διαφορές; Είναι ή όχι προφανές τι εκπροσωπεί ο Γιώργος Παπανδρέου…. ;