Ακούω εδώ και καιρό ανέκδοτα και γκρίνιες για την αργοπορία στην επιλογή γενικών γραμματέων στα υπουργεία, αλλά και με την ανακοίνωσή τους ακούω εκ νέου γκρίνια για την μη “καθαροαίμη” πολιτική τους τοποθέτηση… Μάλιστα πολλοί, ακόμα και φίλοι, με πλούσιο βιογραφικό, δεν επιλέχθηκαν και άρα θεωρούν ότι επιλέχθηκαν οι δικοί μας. Σε διάλογο μάλιστα διαφωνίας με στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, άκουσα σαν κύριο επιχείρημα ότι δεν έχουν την επιθυμητή πολιτική κατεύθυνση ως γενικοί γραμματείς.
Τους ανθρώπους που έχουν επιλεγεί κατά βάση δεν τους ξέρω. Τουλάχιστον όλους! Ξέρω κάποιους που είχα την τύχη να γνωρίζω προσωπικά λόγω επαγγέλματος παλιότερα ή λόγω κομματική ενασχόλησης. Για αυτούς που προσωπικά ξέρω θα πω ότι :
α. Όλοι έχουν επιλεγεί σε σχετικά αντικείμενα με την πολιτική και επαγγελματική τους καριέρα.
β. Ουδείς δεν έχει μεμφθεί για κάτι συγκεκριμένο στο παρελθόν.
γ. Όχι, σε μια χρηστή διοίκηση, ο γραμματέας δεν είναι πολιτική θέση.
Ο Αχιλλέας Μητσός
Αντίθετα ο ΓΓ είναι ο επικεφαλής της διοίκησης σε εκτελεστικό επίπεδο. Με λίγα λόγια είναι ο υψηλότερος στην ιεραρχία μιας “ουδέτερης” γραφειοκρατίας που καλείται να υλοποιήσει μια σειρά οργανωτικών και διαδικαστικών καθηκόντων. Ο Γενικός Γραμματέας δεν χαράσσει πολιτική. Δεσμεύεται απόλυτα από τις πράξεις των ανωτέρων του και δεν εκδίδει αποφάσεις πέραν αυτών που αποκλειστικά και στενά του δίνει ο νόμος. Ελάχιστες γραμματείες έχουν αυτή την δυνατότητα (ΓΓ Νέας Γενιάς, ΓΓ Καταναλωτή και κάποιες άλλες μικρότερες..). Επίσης σπανίως έχει προϋπολογισμό δικό του.
Από τις Γραμματείες που είδα να ανακοινώνονται μέχρι τώρα η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και η Γενική Γραμματεία Έρευνας Τεχνολογίας είναι ίσως οι σημαντικότερες. Για την δεύτερη, η επιλογή του Αχιλλέα Μητσού είναι άριστη, αφού είναι γνώστης του αντικειμένου του διαχειριστικά (στην ΕΕ επί αρκετά χρόνια ήταν διευθυντής προγραμμάτων έρευνας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, οπότε ευκαιρία μπας και διαμορφώσουμε και ένα σύγχρονο πλαίσιο στην χώρα για την Ε&ΤΑ..). Τον Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού δεν τον γνωρίζω και είπα ότι δεν θα ξανακρίνω μόνο από το βιογραφικό.
Επίσης για την “γκρίνια” ότι παρέλυσε το κράτος, έχω αντίθετη άποψη. Εκείνο που πραγματικά έχει παραλύσει είναι το ρουσφέτι και η “επιδρομή” κομματικών στελεχών στον μηχανισμό. Και νομίζω η απόφαση του Πρωθυπουργού να επιλέξει κατάλληλους ανθρώπους εκτός κομματικών παρωπίδων ή “τειχών” θα δικαιωθεί μακροπρόθεσμα. Εκείνο που αναμένω ότι τέτοιες διαδικασίες να κατέβουν και σε κατώτερες βαθμίδες διοίκησης και να δοθεί η ευκαιρία σε νεώτερους και ικανούς ανθρώπους να διοικήσουν. Ήδη έχω δείγματα “αντίστασης” συνδικαλιστικών παρατάξεων να αποτρέψουν κάτι τέτοιο και να συντηρήσουν κοματικές επετηρίδες (εκπαίδευση π.χ.). Ελπίζω όμως το θεσμικό πλαίσιο να το αποτρέψει….
Εξάλλου το τελευταίο τείχος έπεσε στο Βερολίνο..πάνε χρόνια από τότε!!!
