Τα sites των πρωθυπουργών της ΕΕ.. μέρος 2ον

Συνεχίζουμε λοιπόν το αφιέρωμα μας στις ιστοσελίδες των υπόλοιπων Πρωθυπουργών της ΕΕ… Σειρά έχει η Ιρλανδία, όπου ο Πρωθυπουργός Brian Cowen δεν έχει προσωπικό site. Το site είναι του γραφείου Πρωθυπουργού με λιτή παρουσίαση του ίδιου και έμφαση στις πολιτικές και στις νομοθετικές πρωτοβουλίες. Η διαδραστικότητα είναι μόνο μέσω σχολίων που πρέπει να υποβάλλονται σε ειδική φόρμα.. άρα πρωτοκολλούνται και απαντώνται με την πρέπουσα προσοχή.. Γενικά μέτριο σχεδιαστικά.. Το καλό ότι σύμφωνα με σχετικό νόμο κάθε κυβερνητική πληροφορία είναι ελεύθερη προς επανάχρηση από τον οποιονδήποτε…

Μετά την Ιρλανδία η Λεττονία και η Λιθουανία. Οι 2 βαλτικές χώρες δίπλα δίπλα με παραδοσιακούς δεσμούς και έχθρες αλλά και στο διαδίκτυο βλέπω ομοιότητες. Ο Andrius Kubilius στην Λιθουανία και o Valdis Dombrovskis στην Λεττονία δεν έχουν ιστοσελίδες που να διαθέτουν κάτι το ιδιαίτερο σχεδιαστικά. Ο Λεττονός όμως Πρωθυπουργός έχει στην κυβερνητική ιστοσελίδα ένα ειδικό τμήμα που ασχολείται με την δημόσια διαβούλευση στην χάραξη πολιτικής. Εκεί διευκρινίζεται ότι στις 4 φάσεις διαμόρφωσης μιας πολιτικής, ο ρόλος και η συμμετοχή των πολιτών και των οργανώσεων τους. Η ίδια η ιστοσελίδα όμως είναι κλειστή σε σχόλια…

Στο Λουξεμβούργο ο Jean Claude Junker διάδοχος του Ζακ Σαντέρ, έχει ένα σύντομο βιογραφικό στο κυβερνητικό site και δηλώσεις .. μηδέν διαδραστικότητα!!! Στην Μάλτα ο Lawrence Gonzi, έχει προσωπική ιστοσελίδα. Κι εδώ το ίδιο : βιογραφικό, φωτό, επικοινωνία μέσω φόρμας ή email που πηγαίνει στο γραφείο του Πρωθυπουργού και όχι στον ίδιον, μια ειδική παρουσίαση για παιδιά (την βρίσκω άθλια για τα παιδιά!!!)..

O Jan Peter Balkenende στην Ολλανδία ουσιαστικά δεν έχει σελίδα. Στην σελίδα του Υπουργείου Γενικών Υποθέσεων υπάρχει το βιογραφικό του και τα καθήκοντα του. Για διαδραστικότητα ούτε συζήτηση, η παρουσίαση λιτή και ίσως πολύ ..λιτή!!! Στην Πολωνία o Donald Tusk έχει ένα πολύ απλό site με τις ελάχιστες δυνατές πληροφορίες και δελτία τύπου.. τίποτα σημαντικό προς αναφορά!!!

Στην Πορτογαλία τώρα ο Jose Socrates έχει ένα και σχεδιαστικά αλλά και επί της ουσίας “φιλική” ιστοσελίδα. Αν και είναι τμήμα του κυβερνητικού site. Εδώ υπάρχει τμήμα δημόσιας διαβούλευσης, αλλά οι απόψεις διατυπώνονται μέσω email και όχι δημόσια.. Επίσης υπάρχει σύνδεση με όλα τα social media..

 

Ο Πρωθυπουργός της Ρουμανίας Εμίλ Μποκ

 

 

Στην Ρουμανία τώρα ο Emil Boc μόλις στα 43 του, έχει μια ιστοσελίδα σχεδιαστικά μέτρια, αλλά σίγουρα εξαιρετική ως προς την κυβερνητική διαφάνεια. Όλες οι αποφάσεις του είναι στο διαδίκτυο, ανά ημέρα, η δική του παρουσία λιτή αλλά το κυβερνητικό έργο σε πλήρη δημόσια θέα. Δυστυχώς η γνώση ρουμανικής που έχω δεν είναι αρκετή για να σας δώσω μια πιο πλήρη εικόνα των νομοσχεδίων, πιστεύω όμως ότι το site είναι σίγουρα πιο βατό από άλλων χωρών που περίμενα περισσότερα… +1 στην Ρουμανία!!!

O Robert Fico στην Σλοβακία έχει σχεδόν τίποτα πέραν του βιογραφικού. σχεδιαστικά απλό site. Στην Σλοβενία o Borut Pahor έχει ένα απλό site που υπόσχεται πολλά, αλλά μένει στις υποσχέσεις. Μπορείς πάντως να γράψεις μέσω email στον Πρωθυπουργό και παρόλο που υπάρχει το τμήμα e-Gov εγώ βλέπω απλώς μια περιγραφή άνευ τίποτα διαδραστικού… Ακόμα και η υλοποίηση των πλάνων σταματά στο 2004!!!

Στην Σουηδία o Fredrik Reinfeldt έχει δική του παρουσία στο κυβερνητικό πόρταλ. Τίποτα το ιδιαίτερο και σχεδιαστικά μέτριο .. Όλη η επικοινωνία περνάει μέσα από το πρωτόκολλο.. ακόμη και τα email..

Τέλος στην Ισπανία ο Jose Zapatero βρίσκεται εντός του κυβερνητικού πόρταλ. Μια σύντομη βιογραφία μόνο και τίποτε άλλο. Σημαντικά πιο πλήρης η παρουσία του στην σελίδα του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που είναι και εντυπωσιακή όσον αφορά την δομή της και την παρεχόμενη πληροφόρηση. Εμένα μου έδωσε την εντύπωση ότι σνομπάρει τον κυβερνητικό ιστότοπο και επιλέγει να δώσει προτεραιότητα στην κομματική του παρουσία!!!

Γενικότερα Συμπεράσματα και από τα 2 μέρη :

Η επικοινωνία όλων των Πρωθυπουργών με τον πολίτη, γίνεται το ίδιο “δύσκολη” όπως και πριν την εμφάνιση του διαδικτύου και των social media. Οι πιο ανεπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες, έχουν μια καλύτερη εμφάνιση  διαδικτυακά. Οι περισσότερες κυβερνήσεις μάλλον δεν θέλουν να ανοίξουν την πληροφόρηση στο διαδίκτυο και κινούνται μόνο με τα παραδοσιακά μέσα. Στις περισσότερες χώρες υπάρχει πια διάθεση για διαβούλευση αλλά “στραγγαλίζεται” μέσω θεσμικών καναλιών… (πρωτόκολλα κλπ). Το ελληνικό opengov.gr είναι πάρα πολύ μπροστά σε σχέση με το σύνολο των κρατών μελών.

Κρατώ την ευχάριστη έκπληξη της Ρουμανίας!!!