Σήμερα κατέβηκα στην πορεία και πέρα από τα λίγα και μετρημένα επεισόδια, μπορώ να πω ότι ήταν μια μαζική πορεία 30000 περίπου ανθρώπων. Και εκεί ακουγόταν συνέχεια το σύνθημα της ανυπακοής απέναντι στον νόμο προφανώς και στις Τράπεζες και ότι άλλο μισούμε.
Εγώ θα διαφωνήσω. Εκείνο που χρειάζεται η χώρα πια είναι μια ανυπακοή : Στην διαφθορά! Και όχι μόνο την διαφθορά των πολιτικών και των μεγάλων επιχειρήσεων, αλλά στην διαφθορά στην καθημερινότητά μας. Τώρα με το ΔΝΤ αναδεικνύεται μια ευκαιρία : να τερματίσουμε την καριέρα εκείνων που ταλάνισαν τη χώρα χρόνια τώρα, να αναδείξουμε νέους πολιτικούς και στελέχη σε όλους τους χώρους. Ανθρώπους που θα νοιάζονται να προσφέρουν και όχι να πάρουν.

Από την σημερινή πορεία.. και ακολουθεί αυτή της Τετάρτης
Πως θα γίνει αυτό; Με μια σειρά από αλλαγές στην καθημερινότητά μας. Να κυνηγήσουμε πια το φακελλάκι σε όλη την δημόσιο διοίκηση. Από τους ΟΤΑ και την πολεοδομία, τον γιατρό, το αυθαίρετο στην παραλία, το φοροδιαφεύγον μπουζουκτσίδικο. Αρκετά έβγαλαν ήρθε η ώρα να επιστρέψουν και κάτι.
Επίσης όλο το στελεχιακό δυναμικό του δημόσιου τομέα να αντιδράσει στην μίζα, στις παράνομες προσλήψεις, στις ρυθμίσεις από το παράθυρο, στην ανομία που έχει διευκολύνει η πολυνομία. Να μπουν καθαροί όροι στο παιχνίδι.
Το χτύπημα δε της διαφθοράς αφορά όλους τους χώρους : από την άκρα δεξιά μέχρι και την άκρα αριστερά. Και ειδικά και το ΚΚΕ, που και αυτό κάποτε πρέπει να λογοδοτήσει για τα δικά του οικονομικά στοιχεία και τις αγοραπωλησίες των δικών του επιχειρήσεων (θυμάστε τον Γερμανό πιστεύω).
Απαιτείται όμως και κάτι άλλο : να δομήσουμε συνθήκες επιλογής πολιτικού προσωπικού πέραν των χρηματοδοτών και των εργολάβων του δημοσίου. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο. Δημοτικές εκλογές έρχονται μπροστά μας και ήδη ακούω σοβαρά οικονομικά αδιέξοδα αξιόλογων υποψηφίων. Πως θα καταφέρουν να ανταπεξέλθουν; Πως θα διασφαλίσουμε ότι το παιχνίδι δεν θα είναι στημένο πριν και από την εκλογή τους;
Σε όλα αυτά ο κόσμος του διαδικτύου είναι συνοδοιπόρος στον ΓΑΠ. Αλλά απαιτεί ακόμη πιο δραστικές αλλαγές, ακόμη πιο ξεκάθαρες επιλογές σε πρόσωπα, ακόμη πιο δημιουργικές λύσεις. Από εδώ και πέρα το στοίχημα γίνεται προσωπικό για αυτόν και την πολιτική του υστεροφημία. Αλλιώς κανείς δεν είναι πια διατεθειμένος να στηρίξει λεπτές εσωκομματικές ισορροπίες που θα φέρουν μια από τα ίδια. Έτσι θάφτηκε ο Καραμανλής και ο ΓΑΠ δεν το αξίζει.
Οψόμεθα!
ΥΓ. Είδατε ότι πάντα ακούω τις γραμματικές παρατηρήσεις των φιλολόγων που με διαβάζουν…(το Οψόμεθα εννοώ).