Πήγε να το ανοίξει για δεύτερη φορά… φτου με τίποτα δεν άνοιγε.. έστειλε αμέσως email στην Ζωζώ.. “δουλεύει το FB σου”…. αναμονή μερικά δευτερόλεπτα.. αιώνας φάνηκαν…. η απάντηση ήρθε με πανικό “.. τώρα το το πρόσεξα.. όχι δεν έχω FB…” και τώρα;
και τώρα; η ώρα ήταν 3 και είχε δώσει τσατικό ραντεβού με τον δικηγόρο με την ωραία φωτό, με γραφείο στο κολωνάκι, για το βράδυ… πόσο μετάνιωνε που είχε κάνει τη δύσκολη και δεν έγραψε το νούμερό του. Και δεν του έδωσε ούτε το δικό της κινητό παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του.. αυτή ανένδοτη! Τώρα μουτζωνόταν …
έστειλε μήνυμα στην Ζωζώ και πάλι : “πω ρε θα χάσω το μωρό.. τι κάνω τώρα..”….. σιγή για έναν αιώνα ακόμη. Η απάντηση προσπαθούσε να την παρηγορήσει ή ήξερε; “ρώτησα εδώ τον Μάκη στο γραφείο που ξέρει από αυτά .. μίλησε με έναν που ξέρει στην Αμερική, εκεί δουλεύει λέει.. άρα όπου να ναι θα έρθει και εδώ νορμάλ… περίμενε μωρή λυσσάρα λίγο….”
πέρναγαν τα λεπτά… οι αιώνες δηλαδή.. 3 10… πω πω έγινε η παπαριά και τώρα είναι αργά… δοκίμασε πάλι νευρικά να μπει… ω του θαύματος μπήκε… αλλά… δεν άνοιγε όλη η σελίδα.. ούτε και το τσάτ.. φτου…! Αλλά όμως άνοιξε.. κάτι είναι και αυτό, θα επανέρθει.. υπομονή.. και αν δεν τον βρει; τι θα κάνει; θα του στείλει μήνυμα με το νούμερο του κινητού της.. λες να πέφτει χαμηλά στα μάτια του; μπα καλύτερα χαμηλά παρά να τον χάσει τελείως…
3 20.. ακόμη δεν άνοιγε ούτε μηνύματα ούτε τσατ… και τότε της έκοψε… άνοιξε το τηλεφωνικό κατάλογο, βρήκε με το όνομά του το σταθερό και τον πήρε στο γραφείο του…. απάντησε μια γραμματέας, πέρασε την γραμμή… προσπάθησε να του εξηγήσει ποια είναι.. αυτός έδειξε ενοχλημένος και της το έκλεισε στα μούτρα σχεδόν .. αν και ευγενικά μιλώντας…
Το βράδυ στο τσατ ,που ξαναδούλεψε, της μίλησε πρώτος αυτός… αυτή δεν του απάντησε ποτέ ξανά.. τότε για πρώτη φορά κατάλαβε τι εννοούσε μια φίλη της , παλιά στα φειςμπούκια κλπ… “στο διαδίκτυο ο καθένας είναι αυτός που θέλει να είναι… στην ζωή αλλάζει το πράγμα…”


