Μόνο το 30% των ερευνητών είναι γυναίκες στην Ευρώπη των 27 κρατών μελών. Επίσης μόνο το 18% είναι στην βαθμίδα του Καθηγητή Πανεπιστημίου. Επίσης μόνο το 13% των ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων έχει κάποια γυναίκα στην διοίκησή του και στα Πανεπιστήμια ειδικά μόνο το 9% έχει γυναίκα πρύτανη.
Οι γυναίκες έχουν ακόμη χαμηλότερα ποσοστά στις θετικές επιστήμες (ειδικά στα Πολυτεχνεία αλλά και στα μαθηματικά και την πληροφορική καθώς και στον τομέα των κατασκευών. Παρ’ όλα αυτά τα νούμερα τα τελευταία 6 χρόνια έχουν αυξηθεί εντυπωσιακά. Και αν και ανεβαίνουν οι γυναίκες κάτοχοι διδακτορικού, την ίδια στιγμή η καριέρα τους αντιμετωπίζει δυσκολίες.
Όλα τα παραπάνω αλλά και περισσότερα στοιχεία θα βρείτε στο She Statistics 2009, την έκθεση που δημοσιεύει η Ευρ. Επιτροπή για την απεικόνιση της συμμετοχής των γυναικών στα προγράμματα έρευνας και τεχνολογίας. Η ετήσια αυτή αναφορά είναι στο πλαίσιο του Γκρουπ του Ελσίνκι που έχει ως αποστολή την ένταξη της γυναίκας στα προγράμματα έρευνας.
Ο Μάθιου Νίμιτς ως ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, προτείνει μαι νέα συμβιβαστική φόρμουλα που επιτρέπει την διπλή ονομασία. Προτείνει λοιπόν να λέγονται τα Σκόπια “Βόρεια Μακεδονία” , αλλά να έχουν το δικαίωμα στις διμερείς τους σχέσεις να χρησιμοποιούν το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”… από την άλλη πλευρά απαγορεύουν σε εμάς την αποκλειστική χρήση του ονόματος Μακεδονία για πολιτικούς ή εμπορικούς σκοπούς!!!
Το σχέδιο Νίμιτς έρχεται να συνεχίσει μια διπλωματική παράδοση που ουσιαστικά δεν θέλει να βρει μια δίκαιη ή βιώσιμη λύση. Πάγια θέση της χώρας μας είναι εναντίον της οποιασδήποτε διπλής ονομασίας και είναι βέβαιο ότι αποκλείεται να συναινέσουμε στην διατύπωση και αυτής της “συμβιβαστικής φόρμουλας”…. Αλλά γιατί όχι στην διπλή ονομασία;
Ο Μάθιου Νίμιτς
Γιατί διπλή ονομασία σημαίνει ότι η FYROM θα γίνει “Δημοκρατία της Μακεδονίας” de facto ακόμη και αν de jure θα λέγεται Βόρεια, Νότια ή με οτιδήποτε άλλο συνθετικό της λέξης Μακεδονίας.
Διπλή ονομασία σημαίνει συνεχή τριβή μεταξύ των 2 χωρών, άρα δεν αποτελεί λύση, αφού θα αφήνει πειρθώρια αμφισβητήσεων και οξύνσεων.
Διπλή ονομασία σημαίνει ότι εμείς θα χάσουμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε αποκλειστικά τον όρο Μακεδονία (άρα ξεχάστε το γιαούρτι, το γάλα ή τον χαλβά, αφού δεν θα μπορούν να έχουν ονομασία προέλευσης με αποκλειστικά δικαιώματα..) οι γείτονές μας γίνονται συνδιαχειριστές μια σειράς από brands που σχετίζονται με τον όρο μακεδονία. Και φυσικά οι εκ σκοπίων επιχειρηματίες θα μπορούν να διαφημίσουν διεθνώς προϊόντα (από γεωργικά, βιομηχανικά ή τουριστικά) ως “μακεδονικά”….
Έχω την αίσθηση ότι ο Μάθιου Νίμιτς δεν πρόσφερε τίποτα προς το παρόν στην εξεύρεση πιθανής λύσης…
Η ισόβια Βαρώνη Άστον (τίτλο που έχει από το 1999) επιλέγει σήμερα ως η πρώτη Υπουργός Εξωτερικών της ΕΕ (θεσμός που προβλέπεται από την Συνθήκη της Λισαβώνας)… Ακτιβίστρια, με συμμετοχή στο κίνημα του πυρηνικού αφοπλισμού την δεκαετία του ‘70 και σε άλλα κοινωνικά κινήματα (Μονογονεϊκές Οικογένειες, Ισότητα ευκαιριών στην εκπαίδευση..) πέρασε από κυβερνητικά πόστα και ο Γκόρντον Μπράουν την είχε προτείνει και εκλέξει σαν Πρόεδρο της Βουλής των Λόρδων.
Η Λαίδη Άστον είχε το πόστο του Επιτρόπου στην ΕΕ και ήταν υπεύθυνη για το Εξωτερικό Εμπόριο. Ο διορισμός της ως επιτρόπου πέρασε από 40 κύματα λόγω της μη παραίτησης της από την Βουλή των Λόρδων στην οποία παραμένει μέλος !!!
Για εμάς τους διαδικτυακούς πρέπει να επισημάνω ότι είναι η σύζυγος του Peter Kellner προέδρου του YouGov. Μια πρωτοποριακή εφαρμογή ερευνών κοινής γνώμης, που υλοποιείται διαδικτυακά!!!
Στην πρώτη της δήλωση , μάλλον έκπληκτη, έδειξε την προτίμησή της στην “ήσυχη διπλωματία”… το στυλ που της αρέσει όπως είπε!!! Για να δούμε Βαρώνη μου… γιατί τα θέματα είναι πολλά και σύνθετα!!
Εκλέχθηκε τελικά από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ο νέος πρόεδρος της ΕΕ (θεσμός που προβλέπεται από την Σύνθηκη της Λισαβώνας..). Είναι ο Βέλγος Πρωθυπουργός Herman Van Rompouy (Ερμάν φαν Ρομπουί).
Πιστός Καθολικός, ανέλαβε την πρωθυπουργία εδώ και 18 μήνες. Ποιητής, διάσημος γιατί γράφει στα φλαμάνικα, με το γνωστό ιαπωνικό μέτρο haiku.. τραπεζίτης και κλασσικός συντηρητικός οικονομολόγος (υπουργός οικονομικών από το 1993-1999). Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος του Βελγίου. Σπουδαγμένος στους Ιησουιτες και στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν. Φανατικός blogger !!!
Επίσης πολύ σκληρός στις απόψεις του για την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ… δες τε εδώ!!! Επίσης ως σκληρός “λογιστής” των δημοσιονομικών της χώρας του, θα μας δημιουργήσει προβλήματα στην διαπραγμάτευσή μας με την ΕΕ και για το έλλειμμα και για την διάρθρωση των αναπτυξιακών προγραμμάτων της χώρας!!
Και μετά την συζήτηση στις Βρυξέλλες, ο Επίτροπος Αλμούνια μας κούνησε το δάχτυλο, μάλλον με αυστηρότητα. Αλλά νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πούμε ορισμένα πράγματα σε σχέση με το πως οι Βρυξέλλες βλέπουν την εξέλιξη των δημοσιονομικών της χώρας και την πιθανή επίλυση!!!
Το πρόβλημα ασυνεννοησίας της νέας κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες έγκειται στα εξής :
α. Η δημοσιονομική πειθαρχία που απαιτούν οι Βρυξέλλες είναι “λογιστική” αρχή. Απαιτούν μια εξίσωση χρέους/ελλείμματος – με έσοδα χωρίς ακόμη να έχουν ξεκαθαρίσει οι ίδιες τον τρόπο επίτευξης. Η λογιστική αρχή απαιτεί μια αύξηση εσόδων (μέσω της φορολόγησης) και μείωση δαπανών (με μηδενικές αυξήσεις, μείωση παροχών κλπ).
Αλμούνια Go Home!!!
β. Κανείς στην Commission δεν λέει το ακριβές πρόβλημα της δημοσιονομικής μας κατάστασης στην Ελλάδα. Ότι το έλλειμμα δεν προήλθε ούτε από τους μισθούς, ούτε από τις συντάξεις. Ότι το έλλειμμα έχει προέλθει από την “φαύλη” διαχείριση δεκαετιών, με υπερτιμολογημένες δημόσιες προμήθειες, με “μαύρο” χρήμα που μας οδήγησε σε ασφυκτικά αδιέξοδα, με ιδιωτικοποιήσεις που έφεραν μηδενικά έσοδα και δεν “ισοφάρισαν” ελλείμματα και τέλος με ένα φαύλο κύκλο χαριστικών ρυθμίσεων σε μεγάλες επιχειρήσεις εδώ και δεκαετίες.
γ. Η απάντηση της κυβέρνησης νομίζω ότι δεν κινείται σε αυτή την λογική. Αντίθετα βλέπει την εξίσωση χρέους και εσόδων με παράλληλη τόνωση της αγοράς, με αύξηση του ΑΕΠ μέσα από ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα που πραγματικά θα δημιουργήσει πλούτο και απασχόληση και όχι νέες “μαύρες τρύπες” θαλασσοδανείων και “επενδύσεων’ του κρατικού κορβανά μόνο.
Σε αυτά τα 3 νομίζω θέλει απάντηση ο Αλμούνια. Δηλαδή : να υπάρξει μια μαθηματική απόδειξη μείωσης του χρέους σε σχέση με ένα αυξημένο ΑΕΠ, που όμως θα στηρίζεται επάνω στην αύξηση της παραγωγικής μας δυνατότητας και όχι στο τύπωμα πληθωριστικού χρήματος!!!
Τώρα για να εξηγούμαστε απλά και σύντομα : Αύξηση της παραγωγικότητας δεν θα έρθει με την περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων των πολλών και αύξησης της κερδοφορίας των “κομπραδόρων” του ‘80 που έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η αύξηση της παραγωγικότητας όπως λέει και ο Πρωθυπουργός θα έρθει μέσα από νέες επενδύσεις, από μια ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ επιχειρηματιών που δεν θα θέλει να ληστέψει τον πλούτο της χώρας, που θα θέλει να βοηθήσει στην ανάπτυξη στο πλαίσιο του νόμιμου επιχειρηματικού κέρδους… Και όπου δεν υπάρχει αυτή η μαγιά επιχειρηματιών, τότε να λειτουργήσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση όπως την σχεδιάζει η κυβέρνηση τώρα!
Η αύξηση της παραγωγικότητας απαιτεί ένα εξελιγμένο σύστημα δημόσιων προμηθειών, καλύτερο ασφαλιστικό σύστημα που δεν θα ζει τις πολυεθνικές φαρμάκου εναντίον της δημόοσιας υγείας και των δημόσιων οικονομικών, που θα σταματήσει το μιζάρισμα των γιατρών στο δημόσιο σύστημα, που θα εκτελεί έργα στο πλαίσιο μιας χρηστής διοίκησης και που θα επιβάλλει μια ουδέτερη και αποτελεσματική κρατική γραφειοκρατία.
Αν δεν γίνουν όλα αυτά απλώς αυτοκτονήσαμε !!! Και ο πολίτης πια πρέπει να συμμετάσχει… όχι μέσω των φόρων του, αλλά και με τις καταγγελίες του, την ενεργή παρουσία του στα δημόσια πράγματα. Τώρα χρειαζόμαστε όλοι την πολιτική!!!
Λόγω φόρτου δουλειάς και ίσως και ψυχολογικής φόρτισης μετά από 2 έντονους μήνες πολιτικά και προσωπικά, ξαφνικά …μπλόκαρα!!! Και έχω τώρα 2 μέρες που γράφω άκεφα, βαριεστημένα και ίσως και “ανούσια”.. Βλέπω τα παλιότερα κείμενα, τις ιστορίες που τόσο αρέσουν σε μερικές και μερικούς από εσάς και νιώθω ότι δεν γίνεται τίποτα το συνταρακτικό που να με κινήσει να γράψω…
Η κυβέρνηση έχει καταθέσει τα νομοσχέδια προς διαβούλευση, κάτι μικροσκανδαλάκια της ΝΔ που απεχώρησε έχω στα υπόψη, οι γενικοί γραμματείς ανακοινώνονται με σταθερό ρυθμό και η αντιπολίτευση έχει μάλλον εξαφανιστεί… Κάτι ενδιαφέροντα ερευνητικά κείμενα διάβασα, σε κάτι ημερίδες πήγα (το ενδιαφέρον τους όμως όχι και τεράστιο)… έρχεται το Πολυτεχνείο και δεν θέλω να γράψω για αυτό και ανακάλυψα τελευταία ότι μου αρέσει να συζητώ τις ιδέες μου και όχι να τις γράφω…
Μόνο η Μαρία σήμερα που με κέρασε ένα εσπρέσσο στα Εξάρχεια, είχε κάτι να πει και μου άρεσε… για ταξίδια!!! Αλλά και αυτό ακόμα που για όλο τον κόσμο είναι απόλαυση σε μένα κατάντησε επαγγελματική συνήθεια όλα αυτά τα χρόνια… Αναζητώ λοιπόν θέματα που δεν θέλω να είναι πολιτικό κουτσομπολιό, θέματα που να αγγίξουν εσάς και την συνείδησή σας ή την ευφυία σας. Αλλά δεν μου έρχεται κάτι που να με συγκινεί….
Η Τίνα Μπιρμπίλη θα διαπραγματευτεί για την χώρα στην Κοπεγχάγη..
Μα θα μου πείτε : “καλά τίποτε το σημαντικό δεν συμβαίνει;”… Φυσικά και συμβαίνουν σημαντικά πράγματα φίλοι μου… Και το κυριότερο είναι η διάσκεψη στην Κοπεγχάγη για το κλίμα.. Αλλά πραγματικά πόσοι από εμάς θα την παρακολουθήσουν με κομμένη την ανάσα; Πως να σας εξηγήσω τις τεράστιες συγκρούσεις πολυεθνικών ενέργειας, αυτοκινητοβιομηχανίας και κυβερνήσεων; Και πως να εξηγήσω ότι οι πολίτες θα είναι απλώς παρατηρητές; Μάλιστα θα έλεγα ότι θα ήταν ωραία ιδέα η κυβέρνηση και η Υπουργός Τίνα Μπιρμπίλη να μας ενημερώνανε για το ποια είναι η ελληνική ατζέντα; Και να συζητούσαμε τι ακριβώς διεκδικούμε εκεί; Ή θα ήταν προληπτικά επιζήμιο για την χώρα μια τέτοια δημόοσια συζήτηση; Γιατί καταλαβαίνω ότι σε ένα διεθνές παζάρι είναι μεγάλο ατού να έχει λυμένα χέρια στην διαπραγμάτευση…
Με αυτά και με άλλα, έγραψα 3 παραγράφους. Μάλλον σκόρπιες ιδέες είναι και σκέψεις σαν να τις συζητούσαμε στο μπαράκι το βράδυ… Και χθες το βράδυ για να πω την αλήθεια τα ήπια στο “διάσημο” πια Φλοράλ!!! με καλή παρέα και μουσική και διαδικτυακή κουβέντα!!! Σύντομα ελπίζω να κινηθώ να γράψω!!!
Συνεχίζουμε λοιπόν το αφιέρωμα μας στις ιστοσελίδες των υπόλοιπων Πρωθυπουργών της ΕΕ… Σειρά έχει η Ιρλανδία, όπου ο Πρωθυπουργός Brian Cowen δεν έχει προσωπικό site. Το site είναι του γραφείου Πρωθυπουργού με λιτή παρουσίαση του ίδιου και έμφαση στις πολιτικές και στις νομοθετικές πρωτοβουλίες. Η διαδραστικότητα είναι μόνο μέσω σχολίων που πρέπει να υποβάλλονται σε ειδική φόρμα.. άρα πρωτοκολλούνται και απαντώνται με την πρέπουσα προσοχή.. Γενικά μέτριο σχεδιαστικά.. Το καλό ότι σύμφωνα με σχετικό νόμο κάθε κυβερνητική πληροφορία είναι ελεύθερη προς επανάχρηση από τον οποιονδήποτε…
Μετά την Ιρλανδία η Λεττονία και η Λιθουανία. Οι 2 βαλτικές χώρες δίπλα δίπλα με παραδοσιακούς δεσμούς και έχθρες αλλά και στο διαδίκτυο βλέπω ομοιότητες. Ο Andrius Kubilius στην Λιθουανία και o Valdis Dombrovskis στην Λεττονία δεν έχουν ιστοσελίδες που να διαθέτουν κάτι το ιδιαίτερο σχεδιαστικά. Ο Λεττονός όμως Πρωθυπουργός έχει στην κυβερνητική ιστοσελίδα ένα ειδικό τμήμα που ασχολείται με την δημόσια διαβούλευση στην χάραξη πολιτικής. Εκεί διευκρινίζεται ότι στις 4 φάσεις διαμόρφωσης μιας πολιτικής, ο ρόλος και η συμμετοχή των πολιτών και των οργανώσεων τους. Η ίδια η ιστοσελίδα όμως είναι κλειστή σε σχόλια…
Στο Λουξεμβούργο ο Jean Claude Junker διάδοχος του Ζακ Σαντέρ, έχει ένα σύντομο βιογραφικό στο κυβερνητικό site και δηλώσεις .. μηδέν διαδραστικότητα!!! Στην Μάλτα ο Lawrence Gonzi, έχει προσωπική ιστοσελίδα. Κι εδώ το ίδιο : βιογραφικό, φωτό, επικοινωνία μέσω φόρμας ή email που πηγαίνει στο γραφείο του Πρωθυπουργού και όχι στον ίδιον, μια ειδική παρουσίαση για παιδιά (την βρίσκω άθλια για τα παιδιά!!!)..
O Jan Peter Balkenende στην Ολλανδία ουσιαστικά δεν έχει σελίδα. Στην σελίδα του Υπουργείου Γενικών Υποθέσεων υπάρχει το βιογραφικό του και τα καθήκοντα του. Για διαδραστικότητα ούτε συζήτηση, η παρουσίαση λιτή και ίσως πολύ ..λιτή!!! Στην Πολωνία o Donald Tusk έχει ένα πολύ απλό site με τις ελάχιστες δυνατές πληροφορίες και δελτία τύπου.. τίποτα σημαντικό προς αναφορά!!!
Στην Πορτογαλία τώρα ο Jose Socrates έχει ένα και σχεδιαστικά αλλά και επί της ουσίας “φιλική” ιστοσελίδα. Αν και είναι τμήμα του κυβερνητικού site. Εδώ υπάρχει τμήμα δημόσιας διαβούλευσης, αλλά οι απόψεις διατυπώνονται μέσω email και όχι δημόσια.. Επίσης υπάρχει σύνδεση με όλα τα social media..
Ο Πρωθυπουργός της Ρουμανίας Εμίλ Μποκ
Στην Ρουμανία τώρα ο Emil Boc μόλις στα 43 του, έχει μια ιστοσελίδα σχεδιαστικά μέτρια, αλλά σίγουρα εξαιρετική ως προς την κυβερνητική διαφάνεια. Όλες οι αποφάσεις του είναι στο διαδίκτυο, ανά ημέρα, η δική του παρουσία λιτή αλλά το κυβερνητικό έργο σε πλήρη δημόσια θέα. Δυστυχώς η γνώση ρουμανικής που έχω δεν είναι αρκετή για να σας δώσω μια πιο πλήρη εικόνα των νομοσχεδίων, πιστεύω όμως ότι το site είναι σίγουρα πιο βατό από άλλων χωρών που περίμενα περισσότερα… +1 στην Ρουμανία!!!
O Robert Fico στην Σλοβακία έχει σχεδόν τίποτα πέραν του βιογραφικού. σχεδιαστικά απλό site. Στην Σλοβενία o Borut Pahor έχει ένα απλό site που υπόσχεται πολλά, αλλά μένει στις υποσχέσεις. Μπορείς πάντως να γράψεις μέσω email στον Πρωθυπουργό και παρόλο που υπάρχει το τμήμα e-Gov εγώ βλέπω απλώς μια περιγραφή άνευ τίποτα διαδραστικού… Ακόμα και η υλοποίηση των πλάνων σταματά στο 2004!!!
Στην Σουηδία o Fredrik Reinfeldt έχει δική του παρουσία στο κυβερνητικό πόρταλ. Τίποτα το ιδιαίτερο και σχεδιαστικά μέτριο .. Όλη η επικοινωνία περνάει μέσα από το πρωτόκολλο.. ακόμη και τα email..
Τέλος στην Ισπανία ο Jose Zapatero βρίσκεται εντός του κυβερνητικού πόρταλ. Μια σύντομη βιογραφία μόνο και τίποτε άλλο. Σημαντικά πιο πλήρης η παρουσία του στην σελίδα του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που είναι και εντυπωσιακή όσον αφορά την δομή της και την παρεχόμενη πληροφόρηση. Εμένα μου έδωσε την εντύπωση ότι σνομπάρει τον κυβερνητικό ιστότοπο και επιλέγει να δώσει προτεραιότητα στην κομματική του παρουσία!!!
Γενικότερα Συμπεράσματα και από τα 2 μέρη :
Η επικοινωνία όλων των Πρωθυπουργών με τον πολίτη, γίνεται το ίδιο “δύσκολη” όπως και πριν την εμφάνιση του διαδικτύου και των social media. Οι πιο ανεπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες, έχουν μια καλύτερη εμφάνιση διαδικτυακά. Οι περισσότερες κυβερνήσεις μάλλον δεν θέλουν να ανοίξουν την πληροφόρηση στο διαδίκτυο και κινούνται μόνο με τα παραδοσιακά μέσα. Στις περισσότερες χώρες υπάρχει πια διάθεση για διαβούλευση αλλά “στραγγαλίζεται” μέσω θεσμικών καναλιών… (πρωτόκολλα κλπ). Το ελληνικό opengov.gr είναι πάρα πολύ μπροστά σε σχέση με το σύνολο των κρατών μελών.
Τελείωσε η διαπραγμάτευση του πακέτου οδηγιών για τις τηλεπικοινωνίες στις Βρυξέλλες και ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σταύρος Λαμπρινίδης που συμμετείχε στην ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης, εξέδωσε δελτίο τύπου :
ΣΤ. ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ: ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΧΡΗΣΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ – ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ «ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΠΑΚΕΤΟ»ΤΗΣ ΕΕ
Τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της ΕΕ συμφώνησαν σε ένα συμβιβαστικό κείμενο αναφορικά με τη δυνατότητα Κρατών Μελών και ιδιωτικών εταιρειών να επιβάλλουν μέτρα που περιορίζουν την πρόσβαση των χρηστών στο διαδίκτυο, ως κύρωση για δυνητικά αξιόποινες πράξεις.
Ο Αντιπρόεδρος του Ευρ. Κοινοβουλίου Σταύρος Λαμπρινίδης
Το τελικό κείμενο του συμβιβασμού υιοθέτησε μία σειρά από τροπολογίες του Αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου(και μέλους της σχετικής Επιτροπής Συνδιαλλαγής με το Συμβούλιο)κ. Σταύρου Λαμπρινίδη, οι οποίες θωρακίζουν την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών στο διαδίκτυο.Ηπρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθετήθηκε ομόφωνα από όλες τις Πολιτικές Ομάδες του ΕΚ και από τις κυβερνήσειςτων Κρατών Μελών της ΕΕ.
Το τελικό κείμενο προτάσσει την υποχρέωση για τη θέσπισηαυστηρότατων διαδικαστικών εγγυήσεων,στη βάση των ευρωπαϊκών νόμων και Συνθηκών για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Πιο συγκεκριμένα, διασφαλίζει, μεταξύ άλλων, μια«πρότερη, δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία»για την πιθανή διακοπή της σύνδεσης όσων κατηγορούνταιγια παράνομες πράξεις στο Διαδίκτυο, ενώ εξασφαλίζει το τεκμήριο της αθωότητας. Ο κ. Λαμπρινίδης πέτυχε επίσης τη σημαντική προσθήκη της υποχρέωσης σεβασμού της «ιδιωτικής σφαίρας» των χρηστών, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να απαγορεύεται σε κυβερνήσεις και ιδιωτικές εταιρείες αυθαίρετα να εγκαθιστούν λογισμικά παρακολούθησης των κινήσεων όλων των πολιτών στο διαδίκτυο, προκειμένου να εντοπίσουν πιθανές παράνομες πράξεις.
Μετά τη λήξη των διαπραγματεύσεων, ο κ. Λαμπρινίδης δήλωσε: «Η μεγαλύτερη επιτυχία της σημερινής απόφασης είναι ότιη πρόσβαση των πολιτών στο διαδίκτυο κατοχυρώνεται πλέον ως ‘θεμελιώδες δικαίωμα’, η προστασία του οποίου απαιτείται και για τη θωράκιση άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως είναι η πρόσβαση στην παιδεία και τη γνώση, η ελευθερία έκφρασης και συνάθροισης και η ελευθερία πολιτικής δράσης. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα πει ότι ανεχόμαστε τη χρήση του διαδικτύου για παράνομες πράξεις, οι οποίες καιθα πρέπει να καταπολεμούνται. Θα πει, όμως, ότιούτε Κυβερνήσεις ούτε ιδιωτικές εταιρείες μπορούν με τυποποιημένες συνοπτικές διαδικασίες να κόβουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο, ή να παραβιάζουν συστηματικά την ιδιωτική ζωή όλων των πολιτών προκειμένου να εντοπίζουν κάποιους που ενδεχομένως παρανομούν. Μαζί με τις υπόλοιπες, αναλυτικά διατυπωμένες διαδικαστικές εγγυήσεις της τροπολογίας, το Κοινοβούλιο πέτυχε να διασφαλίσει τα αυτονόητα σε μία δημοκρατική κοινωνία. Μόνον αναλογικές ως προς την παρανομία ποινές πρέπει να επιτρέπονται».
Η τροπολογία περί πρόσβασης στο διαδίκτυο ήταν το μόνο εκκρεμές ζήτημα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Συμβουλίου και Ευρωκοινοβουλίου στο “πακέτο” νομοσχεδίων για την αναμόρφωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών. Η επικύρωση του συμβιβασμού από τα 2 συ-νομοθετικά όργανα της ΕΕ αναμένεται στα τέλη Νοεμβρίου.
Σημ. δική μου : Τώρα αναμένουμε την συζήτηση για την ψήφιση του πακέτου οδηγιών από την ολομέλεια του Ευρ. Κοινοβουλίου και μετά την ενσωμάτωσή του στο εθνικό δίκαιο. Εκεί πιστεύω ότι θα κριθεί και η ποιότητα των νομικών ρυθμίσεων αφού θα πρέπει να ορίσουμε τις διαδικασίες και τις ποινές στην χώρα μας, για παράνομες πράξεις μέσω διαδικτύου και την απαγόρευση της πρόσβασης στους παρανομούντες!!!
Διάβασα από το msn ειδήσεις το ρεπορτάζ για την πρώτη μέρα του Παγκόσμιου Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών για την Μετανάστευση. Στο Φόρουμ λοιπόν που προεδρεύεται από τον Κώστα Γαβρά, παρουσιάστηκαν στοιχεία από την εταιρεία Gallup για την τάση του φαινομένου σήμερα. Σύμφωνα λοιπόν με την εταιρεία 700 εκατομμύρια άνθρωποι θέλουν να μεταναστεύσουν μόνιμα και από αυτά τα 210 εκατομμύρια προς μια χώρα της ΕΕ. Πρώτος προορισμός- όνειρο παραμένουν οι ΗΠΑ και εναλλακτικά ο Καναδάς. Στην Ευρώπη πρώτη χώρα σε προτίμηση παραμένει η Βρετανία και δεύτερη η Γαλλία με τρίτη την Γερμανία.
Ο χάρτης της πρόθεσης μετανάστευσης από την εταιρεία Gallup
Έκατσα λοιπόν και έκανα ένα υπολογισμό : αν από τα 700 εκατομμύρια καταφέρουν να μετακινηθούν για σπουδές, εργασία και διαμονή το 10%, τα επόμενα 5 χρόνια και υποθέσουμε ότι οι μισοί από αυτούς θα μετακινηθούν παράνομα, τότε 35 εκατομμύρια άνθρωποι θα ξοδέψουν από 5000 ευρώ το κεφάλι για την λαθραία μετακίνησή τους. Ο πολλαπλασιασμός μου βγάζει το ποσό των 175 000 000 000 ευρώ!!! 175 δισεκατομμύρια ευρώ λοιπόν θα ξοδευτούν από τον πλούτο των χωρών καταγωγής προς τον ανεπτυγμένο κόσμο.
Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι τα 35 εκατομμύρια ευρώ αυτών των μεταναστών θα προσπαθήσουν να ενταχθούν εκ των υστέρων και νόμιμα και θα ξοδέψουν από 500- 1000 ευρώ για την νομιμοποίηση τους τότε άλλα 35 δις ευρώ θα εισπραχθούν σε τέλη από τα κράτη αυτά. Αν δε υποθέσουμε ότι θα καταφέρναμε στην Ευρώπη το 30% από αυτούς τους ανθρώπους να δουλέψουν με εισφορές των 100 ευρώ τον μήνα, τότε το ασφαλιστικό σύστημα της Ευρώπης θα είχε να εισπράξει 12 δις ευρώ τον χρόνο και άρα 60 δις σε μια πενταετία.
Η σούμα λοιπόν είναι περίπου 120 δισεκατομμύρια ευρώ για την ευρωπαϊκή οικονομία και δεν υπολογίζουμε τα κέρδη από την άλλη την νόμιμη μετανάστευση που είναι άλλα τόσα. Απλώς με το σύστημα που υπάρχει σήμερα τα 60 από αυτά τα 120 δις θα πάνε στα χέρια των “λαθραίων” και άρα στην παραοικονομία. Ερώτηση λοιπόν είναι : Πόσα προτίθεται να ξοδέψει η Ευρώπη για να κοντράρει την λαθραία είσοδο στο έδαφος της. Σήμερα υπολογίζω γύρω στο 1 δις ευρώ, ακόμα και αν υπολογίσω και τις δαπάνες κρατών μελών.
1/60 αναλογία μάλλον προδιαθέτει για το αποτέλεσμα. Ποιός θα κερδίσει λοιπόν την μάχη; Πόσα πρέπει να ξοδευτούν και που για να αντιμετωπιστεί η λαθρομετανάστευση; Αυτό είναι το στοίχημα μας!!!
Η Χριστίνα Κάλλας είναι καθηγήτρια κινηματογράφου στο Βερολίνο και την Θεσσαλονίκη, αλλά και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας των Ενώσεων Σεναριογράφων. Και από τις 6 Νοεμβρίου φέρνει μια εξαιρετική εκδήλωση στην Ελλάδα : Το Πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Σεναριογράφων. Το οποίο μάλιστα έχει ανοίξει και blog το http://wcos.wordpress.com . Δες τε το γιατί έχει και τα προφίλ των συμμετεχόντων αλλά και τις λεπτομέρειες της Ατζέντας.
Η Καθηγητρία σεναριογράφος και παραγωγός Χριστίνα Κάλλας
Το συνέδριο αυτό έρχεται ως συνέχιση του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου και την έκδοση ενός μανιφέστου για τους σεναριογράφους στον πλανήτη που μου άρεσε πολύ :
1. Ο σεναριογράφος είναι ο συγγραφέας της κάθε ταινίας, πρωτογενής δημιουργός στην οπτικοακουστική βιομηχανία. Η Εθνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό!!!
2. Το δικαίωμα του σεναριογράφου σαν δημιουργός δεν πρέπει να περιορίζεται για την προστασία της δουλειάς του από κάθε αλλοίωση ή κακή χρήση.
Η Υπουργός Άντζελα Γκερέκου
Θα ήθελα να ρωτήσω την κυρία Γκερέκου αν θα μπορούσε να δώσει σε έναν blogger που προσπαθεί χρόνια να γράψει ένα σενάριο μια άδεια ανάλογη των δημοσιογράφων για το συγκεκριμένο συνέδριο και προτιμώ το ρουσφέτι να το ζητήσω δημόσια!!!
Είπα λοιπόν μετά την έναρξη της προσπάθειας για το δικό μας opengov.gr να ρίξω μια ματιά και για το τι κάνουν οι πρωθυπουργοί στα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Το ξεκίνησα λοιπόν αλφαβητικά και βρήκα έναν προς έναν τους επικεφαλής κρατών και μελέτησα όσο μπορούσα τα site τους. Ενδιαφέρον ταξίδι… Και κατέληξα σε αυτά που μου άρεσαν με κριτήριο το desing, το πόσο είναι φιλικά στον χρήστη και “ανοικτά” στον πολίτη.
Ο Werner Feymman, καγκελάριος της Αυστρίας έχει ένα λιτό και συμπαθητικό site. Παρ όλα ότι δεν έχει καμμιά διαδραστικότητα, ελάχιστες πληροφορίες και στο τέλος ανακάλυψα ότι είναι εκεί για να είναι!!! Παρ όλα αυτά είναι σεμνό και σωστά δομημένο.. αλλά “άδειο¨.
Στο Βέλγιο γέλασα με το site του Βασιλιά.. περιέχει πληροφορίες όπως : πως περνάει την μέρα του ο Βασιλιάς; Ποιός είναι ο ρόλος των “αυλικών”; και άλλα τέτοια. Το στήσιμο φτωχό και απλώς ο Βασιλιάς αγνοεί την λειτουργία αυτού του διαδραστικού μέσου που λέγεται διαδίκτυο. Ο Πρωθυπουργός πάλι Herman Van Rompuy, έχει ένα πολύ καλό site. Λιτό, με πολλές πληροφορίες, με την ατζέντα του υπουργικού συμβουλίου, με τα email όλων των μελών του Πρωθυπουργικού γραφείου και τις αρμοδιότητες τους. Δεν είναι διαδραστικό αρκετά, αλλά είναι εξαιρετικό σε στήσιμο και σε κάποιον που ψάχνει πληροφορίες…
Η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ
Στην Βουλγαρία το site είναι συνολικά για την κυβέρνηση.. ουδέν σχόλιο!!! Της Κύπρου το ίδιο με την Βουλγαρία και με την διαφορά ότι υπάρχει βιογραφικό και τμήμα για την πρώτη κυρία!!! Της Τσεχίας κινείται στην αδιαφορία…
To site του Φινλανδού Πρωθυπουργού είναι καλό και παρέχει κάποιες πληροφορίες χρήσιμες. Διαδραστικότητα μηδέν.
Η Γαλλική Προεδρία είναι φυσικά άψογη. Σε μια σελίδα όλες οι πληροφορίες που θα ήθελε κάποιος για την λειτουργία της Προεδρίας, το πρόγραμμα του Προέδρου, τις ειδικές πρωτοβουλίες και ότι άλλο συμβαίνει τώρα. Επίσης πολύ καλή η παρουσίαση των βίντεο με τίτλο PR TV!! Σεβασμός στον χρήστη, εντυπωσιασμός για τον Γάλλο Πρόεδρο αλλά και ουσιαστικό πολιτικά και εικοινωνιακά.
Το ίδιο άψογο αλλά λιγότερο πομπώδες και βαρύ, το site της Άγγελας Μέρκελ στην Γερμανία. Λιτό, λευκό και κατανοητό. Από την άλλη όμως καθαρά επικοινωνιακό και χωρίς τίποτα που να καλέι τον χρήστη να συμμετέχει. Καλό ιστορικό αρχείο πάντως και πολλές μα πάρα πολλές φωτό!!!
Η γυναίκα του Πρωθυπουργού της Αγγλίας.. από το αλμπουμ της downing street στο flickr
Για το Νο 10 της Downing Street τι να πω; Το πιο συνδεδεμένο με τα social media, ανοικτό στον χρήστη με σχόλια μέσω twitter, ανοικτό και μέσω facebook. Άψογο και σχεδιαστικά, έξυπνες ιδέες που σε καλεί να το ψάξεις! Το μόνο που ίσως με ενόχλησε και εδώ είναι η παρουσία της Sarah Brown γυναίκας του Πρωθυπουργού Gordon Brown. Πρέπει να πω όμως ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουμε και Βασίλισσα… έξυπνο site με γνώμονα το πως η βασιλεία είναι κοντά στον πολίτη. Επίσης παρουσία στο twitter και όλες οι σχετικές πληροφορίες της βασιλικής οικογένειας εκεί. +1 για την Βασίλισσα Ελίζαμπεθ!!!
Για τον Ούγγρο Πρωθυπουργό θα έλεγα ότι τον αδικεί το site του…. άστο καλύτερα!!! Την Ιρλανδία την λατρεύω… Μουσικά και κέλτικη γλώσσα. Αυτή την γλώσσα παρουσιάζει ισότιμα και το site του Πρωθυπουργού της. Στα Κέλτικα λέγεται Taoiseach που σημαίνει αρχηγός μιας φάρας- οικογένειας. Το τελικό αποτέλεσμα όμως δεν το βρίσκω θετικό. Είναι site της προηγούμενης πενταετίας!!!
Τελευταία χώρα για σήμερα η Ιταλία… ο Καβαλλάρης Σίλβιο έχει ένα site σαν τα κανάλια του. Και τελικά όταν το είδα είπα : ο καθένας έχει το site που του αξίζει!! Δες τε το δεν θα σας αρέσει…
Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας
Αυτά για σήμερα θα συνεχίσω αύριο με το μέρος ΙΙ. Πες τε μου και εσείς την γνώμη σας!!!
Κι όμως αυτό που διαβάσετε στον τίτλο από τα μέσα του 2010 θα είναι πιθανό. Η ICANN – ο οργανισμός δηλαδή που είναι υπεύθυνος για την ονοματοδοσία στο internet- στα 40α γενέθλια του (20 Οκτωβρίου του 1969 έγινα η πρώτη στρατιωτική εφαρμογή αποστολής δεδομένων στην Καλιφόρνια) ανακοίνωσε ότι οι εθνικοί χαρακτήρες μπορούν να εισαχθούν στα domain names ως κατάληξη… Εξαιρούνται προς το παρόν οι καταλήξεις .com .org. και .net αλλά το .gr μπορεί να γίνει .ελ
Με την σχετική ανακοίνωση οι αντιρρήσεις πολλές :
1. Η ασφάλεια από απατεώνες που θα αναγκάσει τις πολυεθνικές εταιρείες να κατοχυρώσουν ονόματα σε όλες τις γλώσσες (πχ. cocacola.com μπορεί να γίνει από κάποιον έλληνα κοκακολα.ελ και θα έχει νόμιμο δικαιώμα στο όνομα..). Αυτό σημαίνει ότι κάποιος θα μπορούσε να παραπλανεί τους χρήστες σε “αντίγραφα” ιστοτόπων με πλαστά στοιχεία.
2. Η διάτρηση των site με διαφορετικούς χαρακτήρες πιο εύκολα από χάκερς… (αυτό δεν μπορώ ούτε εγώ να το καταλάβω γιατί).
3. Ενώ σίγουρα θα μπορέσουν τα νέα ονόματα να φέρουν χρήστες στο διαδίκτυο που δεν χρησιμοποιούν την λατινική (άρα κάποια περισσότερα εκατομμύρια) από την άλλη δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα σε όλους μας να βρούμε sites σε γλώσσες που δεν είναι ευρύτερα διαδεδομένες (urdu, chinese, japanese ). Επίσης σίγουρα θα υπάρξει και ένα τεχνικό ζήτημα : τα πληκτρολόγια δεν υπάρχει περίπτωση ακόμη να καλύπτουν όλους τους 100.000 χαρακτήρες που απαιτούν οι σημαντικότερες γλώσσες του πλανήτη. Άρα σκέφτομαι κι εγώ όπως και άλλοι η πολυγλωσσία μπορεί να φέρει και την “εθνικοποίηση” των ανθρώπων που σερφάρουν στο διαδίκτυο και στις μηχανές αναζήτησης.
Εσάς πως σας φαίνεται αυτή η πραγματικά επαναστατική αλλαγή;
3 διαφορετικά γεγονότα που συνέβησαν χτες το βράδυ, κατ εμέ δείχνουν και το πόσο σοβαρό ή όχι είναι το θέμα της τρομοκρατίας σήμερα :
Χθες το βράδυ και μέχρι τα ξημερώματα 4 αυτοκίνητα και μια μοτοσυκλέτα παραδόθηκαν στις φλόγες στην Καλλιθέα
Χθες το βράδυ κάποιοι έβαλαν γκαζάκια στα γραφεία του Προξενείου της Ισπανίας στην Θεσσαλονίκη
Στις 5 παρά 20 τα ξημερώματα και μετά από απειλητικό τηλεφώνημα σε “Ελευθεροτυπία” και ALTER , αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός εξερράγη στην είσοδο της πολυκατοικίας της Μαριέττας Γιαννάκου
3 διαφορετικά περιστατικά σε ένα βράδυ, κανένα από αυτά τόσο σοβαρό για να ανησυχήσει πολύ κάποιος, χωρίς να ξέρουμε αν συσχετίζονται αλλά δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι κάποιος θέλει να δείξει ότι έχει την ισχύ και το κυριότερο ότι έχει πολλές οργανώσεις; ή πολλά άτομα στρατολογημένα; ή ότι δεν τους φόβισαν οι δηλώσεις του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη;
Όποια και να είναι η πρόθεση, το ζήτημα της τρομοκρατίας παραμένει πια ανοικτό και άραγε θα ξαναζήσουμε την πίεση “φίλιων” δυνάμεων να την πατάξουμε; θα ζήσουμε την έκδοση οδηγιών προς ταξιδιώτες; θα ξαναδούμε την άρνηση για την μη χρήση βίζας όταν οι Έλληνες επισκέπτονται τις ΗΠΑ; θα ξαναβρεθούν προσχήματα για πίεση στις διεθνείς μας σχέσεις; Ή τελικά πίσω από όλα αυτά είναι όπως και με την 17Ν μια παρέα γραφικών κοινών εγκληματιών, ενδεδυμένων τον μανδύα του Superterror!!! Επικίνδυνα καρτούν!!!
Από χθες ο Πρωθυπουργός είναι στην Κύπρο, στην πρώτη του επίσημη επίσκεψη. Εκεί μαζί με τον Κύπριο Πρόεδρο έθεσε το περίγραμμα της διπλωματικής προσπάθειας για την επίλυση του Κυπριακού :
1. Διαπραγματευτικό χαρτί είναι η πορεία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. “Τον Δεκέμβριο η Τουρκία θα αξιολογηθεί αντικειμενικά και αυστηρά” είπε ο Πρωθυπουργός. Αυτό σημαίνει πρακτικά το ελληνικό ΟΧΙ στην πορεία ένταξης, παρά μόνο αν η Τουρκία πληροί όλους τους όρους και προϋποθέσεις.
2. Πρώτος διπλωματικός στόχος για Ελλάδα και Κύπρο : Να τερματιστεί η κατοχή της Βόρειας Κύπρου.
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον Έλληνα Πρωθυπουργό
3. Μελλοντική λύση : η διζωνική- δικοινοτική Δημοκρατία, αλλά με μία κυριαρχία, ιθαγένεια και νομική προσωπικότητα. Δηλαδή η πραγματική ένωση των 2 τμημάτων της Κύπρου. Όπως είπε και ο Πρόεδρος Χριστόφιας, η Κύπρος έχει ενταχθεί ΟΛΟΚΛΗΡΗ στην ΕΕ. Η επίτευξη λύσης θα εφαρμόσει το κοινοτικό κεκτημένο και στην Βόρεια πλευρά με εφαρμογή κοινού νομικού συστήματος.
Νομίζω ότι συνολικά η ελληνο-κυπριακή γραμμή γυρίζει στο 2000-2003. Και συνοπτικά : “Θέλουμε μια έντιμη λύση, με προοπτική, χωρίς στρατεύματα κατοχής και με την Τουρκία να έχει μια ελπίδα ένταξης”. Και πρέπει αυτή η λύση να έρθει γρήγορα. Αλλά αν δεν έρθει η Ελλάδα αποκλείεται να συναινέσει στην ένταξη της Τουρκίας στο διηνεκές.
Σωστή γραμμή που όμως προϋποθέτει και την ισχυροποίηση της χώρας μας σε γεωπολιτικό επίπεδο. Και η ερώτηση είναι πως; Εδώ ο Γιώργος Παπανδρέου καλείται να πετύχει εκ νέου και ένα διεθνές κλίμα ανάλογο με την περίοδο 2000-2003. Ίδωμεν!!!
Όταν είχαν πουληθεί τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά στους Γερμανούς πανηγύριζαν όλοι!!! 9 χρόνια μετά την παραγγελία 3 υποβρυχίων στα Ναυπηγεία, το ελληνικό δημόσιο αρνείται να τα παραλάβει και οι Γερμανοί απειλούν με αποχώρηση… Ο εκβιασμός κλασσικός : ή πληρώνετε τα υποβρύχια ή αφήνουμε απλήρωτους τους εργαζόμενους και φεύγουμε… Το χρέος του δημοσίου προς τους Γερμανούς είναι 520 εκατομμύρια ευρώ!!!
Χωρίς να θέλω να κρίνω την απόρριψη παραλαβής των υποβρυχίων (κάτι μπορεί να παίζει εκεί και από τις 2 πλευρές..) πρέπει να κρίνουμε το μοντέλο ιδιωτικοποίησης (με θριαμβολογίες) όλα αυτά τα χρόνια : Φέρνω επενδυτές που για να τους συγκινήσω βάζω στο τραπέζι συμβάσεις προνομιακές με το δημόσιο !!! Μετά οι συμβάσεις αυτές βουλιάζουν με τον έναν ή άλλον τρόπο και εκ των υστέρων ο επενδυτής αναχωρεί αφήνοντας τους εργαζόμενους απλήρωτους και στον δρόμο!!!
Πες τε μου μια δημόσια εταιρεία που πουλήσαμε και δεν έγινε αυτό; Έτσι θα το δείτε να γίνεται και στην ΟΑ μεθαύριο; Γιατί αν κάποιοι πιστεύουν ότι η ιδιωτικοποίηση είναι ένα ξεπούλημα άνευ όρων σε “διάσημους” επενδυτές τότε μας κοροϊδεύουν 5,5 χρόνια και ίσως περισσότερο…. ! Το στοίχημα είναι να προσελκύεις επενδυτές σε ανταγωνιστικούς τομείς και με πραγματικά χρήματα προς επένδυση σε μια ανοικτή αγορά… Όχι να έρχονται κάποιοι που η επένδυσή τους θα ενισχύεται από το δημόσιο χρήμα δηλαδή όλων μας, για να κόβονται κορδέλες και να γίνονται δεξιώσεις πανηγυρισμών… για το χρήμα κάτω από το τραπέζι δεν το συζητώ καν!!!
Πριν λοιπόν συζητήσουμε ακόμη και με την Cosco, θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας το παράδειγμα τόσων ιδιωτικοποιήσεων ναυαγίων… Γιατί και στο θέμα της Cosco, τους δίνουμε μια δουλειά εξασφαλισμένη και εμείς σε αντάλλαγμα παίρνουμε τι; με τι εγγυήσεις; τι θα γίνει σε περίπτωση μιας κρίσης; ποιος θα πληρώσει τους εργαζόμενους; ποιος θα πληρώνει την συντήρηση των έργων; προτείνω να δοθεί η σύμβαση στην δημοσιότητα για να κρίνουμε όλοι μας !!!
Θα έχετε ενημερωθεί για την απεργία των εργαζομένων στο λιμάνι του Πειραιά λόγω της μεταβίβασης της προβλήτας 2 στην εταιρεία κινεζικών συμφερόντων Cosco.
Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν θέτει το θέμα σε επαναδιαπράγματευση με τον Κινεζικό κολοσσό ώστε να διασφαλιστούν οι εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά και να μην ζημιωθεί το Ελληνικό Δημόσιο. Η Λούκα Κατσέλη με τον συντονισμό και του Πρωθυπουργού προσπαθεί να βρει την χρυσή τομή με βάση την επαναδιαπραγμάτευση.
Η ΝΔ μέσω Ντόρας και Αβραμόπουλου δεν λένε τίποτε εκτός του ότι πρέπει να τηρηθεί η σύμβαση με την Cosco. Και λογικά αφού η κυβέρνησή που συμμετείχαν έκαναν το λιμάνι μπάχαλο!!! Η δική του γραμμή είναι ότι το δημόσιο χάνει χρήματα. Και ότι ο καθημερινός τζίρος του λιμανιού που χάνεται είναι 500 χιλιάδες ευρώ την μέρα. Και συνήγορος τους από πίσω ο γνωστός και μη εξαιρετέος κύριος Μίχαλος…. ναι ο γνωστός πρόεδρος του Επιμελητηρίου.
Το ΛΑΟΣ μέσω Καρατζαφέρη δέχεται την αναγκαιότητα της επαναδιαπραγμάτευσης και να δικαιωθούν και οι εργαζόμενοι ενώ πετάει και την σπόντα ότι οι ΗΠΑ δεν θέλουν την Cosco στην Μεσόγειο. Ενώ λοιπόν ξεκινά με την σωστή παραδοχή της αναθεώρησης μια λεόντειου σύμβασης και από την άλλη προσπαθεί να κερδίσει όλο και περισσότερο ακροατήριο στην ΝΔ.
Το ΚΚΕ, κλασσικά και παραδοσιακά ζητάει το λιμάνι στα χέρια του Δημοσίου. Τι άλλο;
Ο ΣΥΡΙΖΑ μια χαρά αντιφατικός. Θέλει την κατάργηση της σύμβασης; δεν το κατάλαβα αυτό!!! Θέλει επαναδιαπραγμάτευση αλλά λέει ότι αυτή δεν πρέπει να ξεκινά από την διατήρηση του ελέγχου της Cosco. Δηλαδή; να φύγουν ή να μείνουν οι Κινέζοι; Αυτά τα ήξεις αφίξεις από το άγχος διαφοροποίησης με το ΚΚΕ μου γίνεται όλο και πιο ακατανόητο.
Τα συμπεράσματα δικά σας. Αλλά όποια λύση και να βρεθεί θα πρέπει :
1. να μην δημιουργήσει άσχημο κλίμα με τους Κινέζους.
2. Δεν θα πρέπει σε καμμιά περίπτωση να θίγει εργασιακά δικαιώματα
3. Να φέρει όσο το δυνατόν περισσσότερα κέρδη στο Ελληνικό Δημόσιο.
Όπως θα θυμάστε στα μέσα Αυγούστου είχα γράψει αυτό το κείμενο. Αφορούσε την υπόθεση ενός φυλακισμένου Ολλανδού υπηκόου στην Πάτρα και την πολύ λάθος διαχείριση του θέματος από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης κύριο Δένδια. Μετά το ποστ αυτό μεσολάβησαν και άλλα γεγονότα με ανταλλαγή επιστολών ακόμη και με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κύριο Τέντε και της Ολλανδέζας ευρωβουλευτού κυρίας Jeanine Hennis Plaschaert.
Ο υπουργός Χάρης Καστανίδης
Τώρα ο συγκεκριμένος άνθρωπος ξανακαταθέτει την αίτησή του για προσωρινή άδεια και παράλληλα ο νέος Υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης θα πρέπει να απαντήσει και σε 2 σχετικές ερωτήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είμαι βέβαιος ότι θα διαχειριστεί πολύ καλύτερα το θέμα και επ ευκαιρίας να τεθούν και κάποιες κινήσεις αναμόρφωσης του συστήματος αδειών.
Ας εφαρμοστεί επιτέλους ο νόμος με ένα αντικειμενικό σύστημα και όχι με την κατά κρίση υποκειμενικότητα κάποιων υπαλλήλων ή την επικαιρότητα. Αγαπητέ κύριε Καστανίδη το σωφρονιστικό σύστημα είναι μέτρο της δημοκρατίας και όχι σκουπιδοτενεκές και επαφίεμαι στην αποδεδειγμένη δημοκρατική σας ευαισθησία.
Η απόφαση των αθανάτων της ΔΟΕ χθες ήταν ίσως σοκ : Οι Ολυμπιακοί του 2016 θα διεξαχθούν στο Ρίο ντε Ζανέιρο της Βραζιλίας!!! Πολλοί έμειναν με το στόμα ανοιχτό γιατί :
Ο κυριότερος αντίπαλος ήταν το Σικάγο στις ΗΠΑ, σε μια εποχή Ομπάμα που θα ήθελε πάρα πολύ να δείξει μια άλλη Αμερική.
Το Ρίο Ντε Ζανέιρο
Η Βραζιλία του προέδρου Λούλα, των σοσιαλιστών, της φαβέλας και της φτώχειας, της καταστροφής του Αμαζόνιου, του καφέ και του μεγάλου Πελέ και των 5 παγκοσμίων ποδοσφαιρικών κυπέλλων, δεν είναι η πιο ασφαλής χώρα στον κόσμο και το Ριο ειδικά με αυξημένα ποσοστά εγκληματικότητας.
Η νίκη της Βραζιλιάνικης διπλωματίας δείχνει όμως και τον δρόμο στην διαφορετικά αξιολόγηση των μεγάλων αθλητικών γεγονότων και της αγωνίας για την ανάπτυξη νέων αγορών. Μετά το Γιοχάνεσμπουργκ και την διεξαγωγή του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου το 2010, έρχεται το Ρίο και η Ολυμπιάδα του 2016.
Οι νέες δυνάμεις στην γεωπολιτική σκακιέρα, διεκδικούν όλο και πιο αυτόνομο ρόλο, θέλουν να πρωταγωνιστήσουν και σίγουρα ο Αθλητισμός αποτελεί προνομιακό πεδίο άσκησης διπλωματίας. Σκεφτείτε πόσο σημαντικό είναι ακόμη και σήμερα το γεγονός ότι η χώρα μας φιλοξένησε Ολυμπιάδα στην σειρά Ατλάντα- Σύδνευ- Αθήνα- Πεκίνο- Λονδίνο- Ριο ντε Ζανειρο…. Είμαστε η μικρότερη χώρα και με διαφορά που αντέξαμε αυτό το τιτάνιο έργο, χάρη στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ!!!
Για την Βραζιλία θα σας δώσω στοιχεία περισσότερα στο μέλλον. Και ευχές στον φίλο μου τον Στράτο, τον Έλληνα που είχε τις σχέσεις με τον διεθνή τύπο για τον φάκελλο του Σικάγου.. Δεν πειράζει Στράτο next time!!!
Στις 02/10/09 ο Γιώργος Παπανδρέου δέχτηκε να δώσει μια συνέντευξη σε bloggers στο κανάλι TVXS του Στέλιου Κούλογλου. Στην συνέντευξη αυτή κλήθηκα να συμμετάσχω και υπέβαλλα και εγώ την ερώτησή μου. Όλη την συνέντευξη θα την βρείτε εδώ …..
Οι περισσότεροι δεν θα θυμάστε την μάχη που δόθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το περίφημο Telecoms Package και τις απαράδεκτες ρυθμίσεις της στο θέμα της πρόσβασης όλων μας στο διαδίκτυο. Σε σχετικό μου πόστ περιέγραψα το πρόβλημα και την μάχη που έδινε το digitalrights.gr για την προάσπιση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών- χρηστών του διαδικτύου.
το σήμα της οργάνωσης ευρωπαίων χρηστών
Το συγκεκριμένο λοιπόν νομοθετικό “πακέτο” για τις τηλεπικοινωνίες επιστρέφει για την 3η ανάγνωση του στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και εμείς είμαστε πάλι εδώ να το αντικρούσουμε. Αυτή την φορά η μάχη θα είναι πιο σκληρή, αφού έχουν αλλάξει και οι συσχετισμοί πολιτικών ομάδων στο Ευρ. Κοινοβούλιο. Τα lobby των εταιρειών παροχέων ιντερνετ και των παραγωγών περιεχομένου (παιχνίδια, μουσική, διασκέδαση) προσπαθούν να μας χωρίσουν σε τουλάχιστον 2 κατηγορίες χρηστών. Στους “προνομιούχους” που θα πληρώνουν και θα έχουν πρόσβαση σε όλα και στους “πληβείους” που δεν θα έχουν και άρα θα πρέπει να συμβιβαστούν με αργό διαδίκτυο και περιορισμένη πρόσβαση στις πληροφορίες. (δες τε την επιστολή στα Αγγλικά..)
Πανευρωπαϊκά η μάχη άρχισε. Και εμείς εδώ σε περίοδο εκλογών, θα πρέπει και φασαρία να κάνουμε, αλλά και να ζητήσουμε από όλα τα κόμματα να δεσμευτούν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των χρηστών στο κοινοβούλιο. Θα θυμίσω την υπερ-ψήφιση του πακέτου και των διακρίσεων από την ΝΔ και την καταψήφιση από το ΠΑΣΟΚ και την Αριστερά. Τώρα θα πρέπει να έχουν όλοι μια γραμμή αν θέλουν την ψήφο μας και αυτό γιατί :
Το Ιντερνετ είναι κοινό και δημόσιο αγαθό σε μια κοινωνία ίσων πολιτών, με ίση πρόσβαση στη γνώση, στην κοινωνική δικτύωση και στην πληροφόρηση. Οι διακρίσεις στον μόνο ελεύθερο κοινωνικό χώρο σήμερα θα πρέπει να καταργηθούν ακόμα και εκεί που υπάρχουν. Είστε μαζί μου;
Λέγεται Ζειμπέκ Αυσέλ και είναι από τον Εχίνο. Στις 4 Οκτωβρίου ζητά την ψήφο μας , και ειδικά την ψήφο των Ξανθιωτών. Η Ζειμπέκ είναι γνωστή ακτιβίστρια και όσο αν προσπάθησα δεν βρήκα φωτογραφία της. Η Ζειμπέκ στηρίζει με πάθος σαν εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι, την καταπίεση της τουρκικής μειονότητας στην Θράκη.
Είμαι από τους ανθρώπους που έχουν στηρίξει, με αρκετό προσωπικό κόστος, την πληρή ισονομία των Ελλήνων πολιτών στην Θράκη, άνευ διακρίσεων καταγωγής, ατομικού προσδιορισμού, θρησκευτικών πεποιθήσεων ή σεξουαλικών προτιμήσεων. Και στο πλαίσιο αυτό κάθε εκπρόσωπος της μειονότητας στην Θράκη έχει το δικαίωμα να εκφράζεται πολιτικά σε όποιο εκλογικό επίπεδο επιθυμεί. Επίσης είμαι κάθετα αντίθετος σε οποιαδήποτε δικαστική διαμάχη για την απαγόρευση σωματείων, εφημερίδων, εντύπων και όλα τα σχετικά.
Παρ όλα αυτά έχω πολιτικές απορίες σε σχέση με την Ζειμπέκ και την παρουσία της στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ. Ο Κώστας Καραμανλής άλλαξε σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής; Αποφάσισε ότι η η μεινότητα στην Θράκη καταπιέζεται και επιθυμεί να “διορθώσει” την κατάσταση; Αν όντως καταπιέζεται τι έκανε 5,5 χρόνια, ώστε η Ζειμπέκ και κάθε Ζειμπέκ να μην διαμαρτύρεται; Γιατί η δική μου ταπεινή άποψη είναι ότι η συνέχιση μιας πολιτικής από την Τουρκία στην Θράκη, προβάλλοντας την θρησκευτική διαφορά της μειονότητας από την εθνοτική και ανάγοντας το Ισλάμ ως το κύριο πολιτικό της χαρακτηριστικό, δημιουργεί αδιέξοδα για το μέλλον. Και η Ζειμπέκ είναι βασικός υποστηρικτής αυτής της πολιτικής.
Αντίθετα αν η διαφορά μας ήταν σε επίπεδο πολιτικών ελευθεριών ή αστικών δικαιωμάτων, τότε τα προβλήματα επιλύονται και είναι διαπραγματεύσιμα. Γιατί; Μα γιατί είναι θέμα πολιτικών ρυθμίσεων μέσα σε μια κοινωνία που ζει και εργάζεται στην περιοχή. Όταν όμως προβάλλουμε την θρησκευτική διαφορά και συστοιχίζουμε την μειονότητα περί αυτού, τότε προσπαθούμε να δημιουργήσουμε νέες κοινωνικές οξύνσεις. Και δεν ξέρω τι θέλει ακριβώς να πετύχει ο Κώστας Καραμανλής με αυτό. Πάντως είναι το ίδιο ατυχής επιλογή με την κυρία Καραχασάν παλιότερα. Αντί να επιλέγουμε τις φωνές της λογικής, της συνύπαρξης και του συμβιβασμού, ενισχύουμε τις δυνάμεις που κινούνται σε μια βάση αντιπαράθεσης και αντιπαλότητας.
Εδώ και εδώ η Ζειμπέκ περιγράφει την αφαίρεση της ιθαγένειας της και τα προβλήματα με τις ελληνικές αρχές. Το θέμα δεν είναι αν έχει άδικο. Έτσι είναι και έτσι έγιναν. Αλλά αγαπητή Ζειμπέκ, πέρασαν πάρα πολλά χρόνια, η Ελλάδα παραμένει μια ενιαία χώρα και η αμφισβήτηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων δεν αποτελεί πολιτική ανθρωπινών δικαιωμάτων. Αντίθετα επιδιώκει την ενίσχυση αποσχιστικών κινημάτων και την κοινωνική ένταση και ανισότητα. Αντίθετα πάντα διαφωνούσα με την παραβίαση βασικών ατομικών δικαιωμάτων εντός της μειονότητας. Γιατί ποιός άλλος έλληνας παντρεύει την κόρη του στα 14; Ποιά είναι η θέση της γυναίκας στην Θράκη σήμερα; Πόσο καταπιέζονται τα δικαιώματά της εντός της μουσουλμανικής κοινότητας; Και ποιός τα υπερασπίζεται; Και οι γυναίκες που διαφοροποιήθηκαν πόσο καλά έχουν περάσει;
Γιατί ο καθένας έχει δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας στο πλαίσιο όμως των συνταγματικών δικαιωμάτων σαν σύνολο. Και όχι με εκπτώσεις στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, που δεν ακολουθεί θρησκευτικούς κανόνες και περιορισμούς
Μετά την τοποθέτηση του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην ομιλία του στην Αλεξανδρούπολη και την συμπληρωματική απάντηση που έδωσε στην συνέντευξη τύπου στην Θεσσαλονίκη και λόγω της κατοικίας μου στην όμορφη ακρτική πόλη αισθάνομαι ότι πρέπει να σχολιάσω και να διευκρινίσω γιατί η τοποθέτηση του Γιώργου Παπανδρέου ήταν η μόνη σωστή :
Μύθος 1 : Ο αγωγός μας βάζει στον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής ως παίκτη.
από το μπλογκ Θριάσιο Φωτό
Ναι θα μπορούσε να είναι αλήθεια. Πότε όμως ; Σίγουρα όχι αφήνοντας την διαχείριση του αγωγού σε μια κοινοπραξία που ο λόγος μας και ο ρόλος μας θα είναι μηδαμινός ή έστω περιθωριακός. Η συμφωνία όπως έχει δημοσιευθεί μόνο ισχυρό ρόλο δεν επιφυλάσσει στην χώρα μας. Και η βιασύνη και υπερβολική σπουδή της ΝΔ να υλοποιήσει έστω και ένα μεγάλο έργο μας έχει οδηγήσει στην αναγκαιότητα νέου διπλωματικού μαραθώνιου. Να προσθέσω εδώ ότι ακόμα και αν γινόταν η κοινοπραξία με εξασφαλισμένα τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, η παράλληλη υλοποίηση άλλων έργων θα μείωνε κατά πολύ την “σπουδαία” γεωπολιτική σημασία του έργου.
Μύθος 2 : Τα οφέλη για την περιοχή είναι πολλαπλά.
Αυτό πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Γιατί η απάντηση είναι ανάλογα με το τι βλέπει κανείς ως “όφελος”. Πάντως τα 30 εκατομμύρια ευρώ ετησίως ως εισόδημα για την χώρα, μόνο σημαντικό όφελος δεν είναι. Γιατί η παράλληλη υποβάθμιση του τοπίου, η μείωση του τουρισμού, η σταδιακή μόλυνση των υδάτων και ο κίνδυνος καταστροφής της βιοποικιλότητας των προστατευμέ΄νων περιοχών, αντισταθμίζουν αυτό το όφελος και το καθιστούν μικρό έως και ασήμαντο. Σίγουρα δεν ξέρω πολλούς να πηγαίνουν διακοπές στην Ελευσίνα ή τον Ασπρόπυργο…! Σε επίπεδο δε απασχόλησης ή αύξησης της εμπορικής δραστηριότητας, το όλο έργο μου θυμίζει παλιές καλές σοβιετικές εποχές… Δημιουργείται ένα peak απασχόλησης και με το τέλος του έργου μένεις με περισσότερα προβλήματα από αυτά που έλυσες. Το ξαναλέω μια βόλτα στον Ασπρόπυργο αρκεί.
Μύθος 3 : Δεν πρόκειται το έργο να θίξει περιβαλλοντικά την περιοχή.
Αυτό τώρα και αν είναι μύθος. Γιατί θέτω το ερώτημα : Πόσα πλοία χωρητικότητας χιλιάδων τόνων το καθένα θα έρχονται την μέρα; Ο αγωγός που θα καταλήγει; Από ποιές περιοχές θα περνά; Θα υπάρξει αυξημένη οδική κίνηση μεγάλων επίσης φορτηγών; Θα υπάρξει αύξηση περιβαλλοντικών ατυχημάτων; Θα γίνουν αποθήκες βιομηχανικού χαρακτήρα; Θα υπάρξει επιβάρυνση σε ρύπους στα ύδατα; Θα υπάρξει επιβάρυνση θορύβων και άλλων αέριων ρύπων; Νομίζω πιο ακριβές είναι να πούμε ότι σίγουρα θα ρυπάνει αλλά όχι πολύ. Αλλά και εδώ πρέπει να ορίσουμε το πολύ και το λίγο. Σε μια περιοχή που ήδη ρυπαίνεται από την έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης στον ποταμό Έβρο από τους Βούλγαρους. Πρόβλημα που το ξέρουμε όλοι.
Μύθος 4 : Οι πολίτες του Έβρου θέλουν το έργο.
Οι πολίτες του Έβρου δεν ξέρουν τις λεπτομέρειες του έργου και κανείς δεν τους έχει πει όλη την αλήθεια. Όχι κακοπροαίρετα. Αλλά γιατί και κανείς δεν έχει πει την αλήθεια και δεν έχει ακόμη κατατεθεί ολοκληρωμένη περιβαλλοντική μελέτη ώστε να την κρίνουμε όλοι μας. Και όταν λέμε μελέτη και χωρίς να κάνω τον ειδικό, εννοούμε όχι ένα κείμενο που θα εκπονηθεί σε 2 μήνες!!! Εννοούμε ένα κείμενο εξαντλητικό, πραγματικά τεχνολογικά προηγμένο με αδιαμφισβήτητη επιστημονικη΄εγκυρότητα. Αυτό ακόμα δεν το έχουμε δει. Άρα πιο ακριβές θα ήταν να πούμε ότι κατ αρχήν δεν υπάρχει αντίρρηση για ένα έργο που αποδεδειγμένα θα εξασφάλιζε τα περίφημα “οφέλη” και τουλάχιστον δεν θα κατέστρεφε αλλά θα βελτίωνε.
και οι αλήθειες :
1η Αλήθεια : Η ανάπτυξη της περιοχής είχε μέχρι σήμερα πάρει έναν δρόμο. Την είσοδό της σε έναν τουρισμό ποιότητας και υψηλών εισοδημάτων. Ποτέ όμως δεν έγινε σοβαρή συζητήση πως θα επιτευχθεί αυτό. Πως θα βρεθούν οι πόροι και οι άνθρωποι για την τουριστική της προβολή. Έχω συναντήσει ένα σωρό άσχετο κόσμο να μιλάει ως ειδικός αλλά ποτέ δεν έγινε και μια προσπάθεια σε επαγγελματική βάση με υψηλά standards. Και δεν είναι θέμα απόδοσης ευθυνών σε πρόσωπα. Αλλά είναι μια γενικότερη αδυναμία της τοπικής πολιτικής.
2η Αλήθεια : Στο πλαίσιο μιας πράσινης πολιτικής είναι πολύ δύσκολο να εντάσσονται ρυπογόνα έργα στον αναπτυξιακό σχεδιασμό της χώρας. Για να γίνει αποδεκτό το έργο Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη, θα πρέπει να υπάρξει στην μελετητική του φάση μια ανεξάρτητη αρχή, που θα έχει την επιστημονική εγκυρότητα και το κύρος να μας παρουσιάσει τα αποτελέσματα, τα οφέλη και τις παρενέργειες. Οι έμμισθοι σύμβουλοι της κοινοπραξίας δεν κάνουν κανέναν μας να κοιμάται ήσυχα!!!
Όπως θα θυμάστε έχω ήδη κάνει 2 ποστ για τον φυλακισμένο στην Πάτρα και την αίτηση για την χορήγηση άδειας. Το θέμα θα επανακριθεί με την νέα αίτησή του τον Οκτώβριο και εν τω μεταξύ η ευρωβουλευτής από την Ολλανδία κυρία Jeanine Hennis Plasschaert προχώρησε και σε κατάθεση επερώτησης προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή για την τήρηση ή όχι από την χώρα μας των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου όσον αφορά τον ενιαίο ευρωπαϊκό δικαστικό χώρο.
Η ευρωβουλευτής Jeanine Hennis Plasschaert
Η ερώτηση της αφορά τις προσπάθειες συνολικά της Επιτροπής και του Συμβουλίου για την επιτάχυνση της διαδικασίας ενός ενιαίου δικαστικού χώρου με τήρηση κοινών διαδικασιών προστασίας των δικαιωμάτων κατηγορουμένων και καταδικασμένων και η χώρα μας αναφέρεται συγκεκριμένα αν τηρεί ή όχι αυτές τις διαδικασίες. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που έρχεται φυσικά θα κληθεί να απαντήσει το ερώτημα και εδώ αναμένει πια η Ευρώπη να ακούσει μια βελτίωση αυτών των δικαιωμάτων, ειδικά στις ελληνικές φυλακές , στις οποίες εκτελούνται μέχρι και τακτικές πτήσεις ή παρέχεται προνόμιο κινητής τηλεφωνίας!!!
Θεωρώ ότι είχα από την αρχή επισημάνει τις τυχόν διπλωματικές και πολιτικές συνέπειες. Γιατί όπως όλοι ξέρουμε η σύζυγος του καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι αλλά και να φαίνεται τίμια!!! Οι ατυχείς χειρισμοί του Ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης και του κυρίου Δένδια, δημιουργήσαν ένα θέμα εκ του μηδενός…. Και τώρα καλείται η κυβέρνηση που έρχεται να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Αυτό είναι το χάλι μας εδώ και 5,5 χρόνια και η “περήφανη” εξωτερική μας πολιτική;;;
Σήμερα θα ήθελα να γράψω για τον Γιώργο Παπανδρέου ως Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Κι αυτό γιατί σε αυτή την ψωροκώσταινα που ασχολείται πάντα με το ανούσιο σε σχέση με το νοηματικά σημαντικό, ποτέ δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά ο τύπος και τα κανάλια με αυτό. Τους είναι μακρινό δυσνόητο και μάλλον αδιάφορο. Σίγουρα δεν χωράει στο δελτίο ειδήσεων του Star.
Η Σοσιαλιστική διεθνής λοιπόν αποτελείται από 170 κόμματα μέλη. Από αυτά τα 60 κυβερνούν σε 55 χώρες ή αυτόνομες περιοχές. Πρίν από τον Γιώργο Παπανδρέου έχουν περάσει από το πόστο του Προέδρου, ο Βίλυ Μπράντ, καγκελάριος της Γερμανίας, ο Πιέρ Μωρουά πρωθυπουργός της Γαλλίας και ο Αντόνιο Γκουτιέρες πρωθυπουργός της Πορτογαλίας. Και από το 2006 την τιμή αυτή την έχει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ενώ δεν έχει διατελέσει ποτέ Πρωθυπουργός ή Πρόεδρος!!! Και βέβαια ο “Γιωργάκης” για την καταπληκτική πένα των πικρόχολων δημοσιογράφων πέρασε στα ψιλά ως προς την θέση αυτή. Για τους δεξιούς και αριστερούς αυτής της χώρας , δεν μετράει βέβαια ότι ένας Έλληνας πολιτικός δεν έχει σημασία αν αναγνωρίζεται παγκόσμια… δεν τους αφορά αν ένας άνθρωπος δικός μας συνομιλεί από θέση αντιπροσώπου, με 60 πρωθυπουργούς στον κόσμο; Ποιός νοιάζεται για αυτά; Αν όμως κατέβαζε ο Καρατζαφέρης τον Ρουβά θα γινόταν πανικός!!!
Βέβαια όταν κρίνει ο μεγιστάνας της δημοσιογραφίας, Pretend- έρης και άλλα αστέρια των ειδήσεων των 8, μπορούν άνετα να εκφράσουν την λογική της ψωροκώσταινας, της μικρής και άφωνης Ελλάδας. Γιατί αν η Ελλάδα δεν είναι όλα αυτά, τότε πως θα έβρισκαν Τράγκας, Κύρτσος, Χατζηνικολάου και άλλα παιδιά, κρατική διαφήμιση για να πουλάνε dvd;
Και βέβαια είναι δύσκολο να εξηγήσει και ο Λάκης ο Λαζόπουλος, πως αυτός ο άνθρωπος που παρουσιάζει σαν καρικατούρα είναι σεβαστός από τον πλανήτη, αλλά δεν μπορεί να παίξει σοβαρά στην ζώνη υψηλής τηλεθέασης, παρά μόνο για ανέκδοτα!!! Και θα μου πείτε τώρα τι γράφω εγώ ο εγκάθετος; Γράφω το αυτονόητο, ειδικά τώρα που είναι προεκλογική περίοδος. Δεν γίνεται συνέχεια σε αυτή την χώρα να χειροκροτάμε τον Ρουβά και όχι την κυρία Αρβελέρ.. την βανδή και όχι τον Ελύτη, τον Περάκη (καθ όλα σεβαστός..) και όχι τον Γαβρά.. Γιατί όλοι αυτοί έχω την αίσθηση κερδίσαν την διεθνή αναγνώριση χωρίς μέσον… Με δουλειά και γνώσεις και διάβασμα και θυσίες. Όπως ακριβώς και ο Γιώργος Παπανδρέου στην Σοσιαλιστική Διεθνή.. γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι όσοι τον εξέλεξαν λάτρευαν τον Ανδρέα!!!!
ΥΓ. Και να μου πει κάποιος : μα καλά και εμάς τι μας ενδιαφέρουν όλα αυτά; Πάλι το αυτονόητο θα πω.. είναι τύχη για μια χώρα να έχει διεθνώς έναν αξιόπιστο Πρωθυπουργό, εκτός αν ονειρεύεται την χώρα όπως και ο Καρατζαφέρης …. Αλβανία του Χότζα… αλλά αυτό σε άλλο ποστ…
Σας είχα γράψει πριν απο 15 ημέρες για την εμπειρία μου στην Πάτρα και την προσπάθεια μαζί με μια Ολλανδέζα Ευρωβουλευτή για την απονομή άδειας σε έναν φυλακισμένο εκεί τα τελευταία 3 χρόνια!!! Από τότε μέχρι σήμερα επιστολές έχουν αποσταλεί και οι πολιτικοί έχουν αρχίσει να δείχνουν ενδιαφέρον. Την Παρασκευή λοιπόν πήρε ένα γράμμα από την σύζυγο του φυλακισμένου, την φίλη μου πια την Έσθερ. Την θέτω στην κρίση σας :
Αγαπητοί μου Έλληνες Πολίτες,
Η Εσθερ μαζί με την κόρη της Φοίβη.. 2009
Το καλοκαίρι του 2006 ο σύζυγος μου εντελώς ξαφνικά ταξίδεψε στο Λίβανο για να επισκεφτεί την άρρωστη μητέρα του που πάσχοντας από λευχαιμία εισήχθη στο νοσοκομείο εκεί σε κρίσιμη κατάσταση. Εξαιτίας του πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολά το αεροδρόμιο της Βηρυττού ήταν κλειστό και ο μόνος τρόπος να ταξιδέψει ήταν οδικώς.Όσο και αν ανησυχούσα τότε και τώρα υποστήριξα την αποφάση του αυτή. Όλα πήγαν καλά και ευτυχώς η μητέρα του γλίτωσε τον κίνδυνο και εγκατέλειψε το νοσοκομείο. Μετά την κατάπαυση του πυρός ο άντρας μου άρχισε το ταξίδι πίσω στο σπίτι που τον περίμενα να γιορτάσουμε την 5η επέτειο του γάμου μας. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε ποτέ.
Στα ελληνο-τουρκικά σύνορα στους Κήπους, ο άντρας μου συνελήφθη ως ύποπτος για την λαθραία διακίνηση χασίς. Και μαζί με την σύλληψη πέταξαν και το μέλλον μας και τα σχέδια μας και τα όνειρά μας. Γκρεμίστηκε ο κόσμος μας όλος. Η κατάσταση; Εγώ με ένα μωρό 11 μηνών στην Ολλανδία και ο άντρας μου πίσω από τα σίδερα στην Ελλάδα. Από εκείνη την στιγμή πιστέψτε με πήγα και ήλθα στην κόλαση τόσες φορές. Αυτό που μας κράτησε ήταν η αγάπη μας ο ένας για τον άλλον και η πίστη μας στους οικογενειακούς δεσμούς. Ξέραμε ότι έπρεπε να μείνουμε δυνατοί για το καλό της κόρης μας. Για αυτό και όλο αυτό το διάστημα κάναμε τα αδύνατα δυνατά για την συντήρηση των οικογενειακών μας δεσμών.
Αυτό αποδείχτηκε ιδιαίτερα επίπονο με τις επισκέψεις πίσω από σίδερα και γυαλί, χωρίς καμμιά δυνατότητα “ιδιωτική” επικοινωνίας. Μπορείτε όλοι να καταλάβετε την χαρά μας όταν επιτέλους μάθαμε ότι είχε δικαίωμα να υποβάλλει τα χαρτιά του για την έγκριση ολιγοήμερης άδειας σύμφωνα με τον Ελληνικό Νόμο. Με πόση λαχταρά προσβλέπαμε για την δυνατότητα, έστω και για λίγες μέρες, να ξαναβρεθούμε ως οικογένεια. Με έναν πατέρα που θα μπορούσε να παίξει με την κόρη του, να της κάνει μπάνιο, να της διαβάσει ιστορίες πριν κοιμηθεί, να την παρηγορήσει στο κλάμα της. Όλα αυτά τα απλά πράγματα που ζήσαμε με την έλλειψή τους τα τελευταία 3 χρόνια. Αλλά η αίτηση απορρίφθηκε. Όχι μια, δύο, τρεις αλλά 4 φορές συνεχόμενες, αφήνοντας μας μπερδεμένους!!
Αλλά εδώ είμαστε, προσπαθώντας να κρατηθούμε σαν οικογένεια και να κρατήσουμε όσο το δυνατόν τις καλύτερες σχέσεις. Ζώντας σύμφωνα με τις συνθήκες που προβλέπει ο νόμος και με τις αρχές στις φυλακές να παραδέχονται ότι ο σύζυγος μου έχει εξαιρετικό φάκελο. Και όμως η αίτησή του απορρίφθηκε 4 φορές χωρίς καμμία εξήγηση που να καταλαβαίνουμε.
Καμμιά φορά η ζωή παίρνει έναν δρόμο που δεν έχεις διαλέξει, αλλά με τον οποίο πρέπει να συμβιβαστείς. Πραγματικά πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος δικαιούται μια δεύτερη ευκαιρία και να καταφέρει να συμμαζέψει την ζωή του. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικοί είναι οι οικογενειακοί δεσμοί για την επανακοινωνικοποίηση των φυλακισμένων, για αυτό και στόχος είναι η ενίσχυση τους και όχι η καταστροφή τους. Η Ελλάδα αναγνωρίζει αυτή την αρχή από τον νόμο της, που δεν φαίνεται όμως να τηρείται.
Αν σκεφτείτε πόσο σημαντική είναι η οικογένεια στην Ελληνική κοινωνία, μπορείτε να κατάλαβετε το σοκ που περνάμε….
Σήμερα το πρωϊ στο MEGA και στον Γιώργο Οικονομέα συζητούσαν η Ντόρα Μπακογιάννη με τον δημοσιογράφο και σε αποστροφή του λόγου της είπε : ” Η βάση της ΝΔ είναι θυμωμένη μαζί σας γιατί προδώσατε τις προσδοκίες τους”… και η απάντηση της Ντόρας Μπακογιάννη άμεση : “Δεν σας επιτρέπω!!! Δεν προδώσαμε κανέναν!!”
Και εγώ λέω αγαπητή κυρία Μπακογιάννη να σας θυμίσω τι ακριβώς προδώσατε (όχι εμένα βέβαια προσωπικά, αυτά έτσι κι αλλιώς περίμενα..!!!) :
1. Μιλήσατε για νταβατζήδες και για ανθρώπους που κρατούν όμηρους το πολιτικό σύστημα. Πες τε μου λοιπόν έναν εκ των επιφανών “νταβατζήδων” που περιορίσατε, ελέγξατε ή μειώσατε την επιρροή του!!! Ή η χώρα δεν είχε “εθνικό” επενδυτή;
2. Μιλήσατε για σεμνότητα και ταπεινότητα. Πες τε μου σε ποιό κόμμα ανήκουν οι πολιτικοί με τα σαββατοκύριακα στο Παρίσι, διακοπές σε γιώτ με τιμολόγια στο Υπουργείο τους, 40 offshore εταιρείες και άλλους που δεν έχουν αναφερθεί ακόμα; Εγώ θυμάμαι να ξεκινούν υπουργική καριέρα άφραγκοι και τώρα να έχουν “σπιτάκια” σε περιοχές κοντά σε καμμένα!!!
3. Μιλήσατε για λύση του προβλήματος των συμβασιούχων. Σήμερα πόσους συμβασιούχους έχουμε; Μειώθηκε ή αυξήθηκε ο αριθμός; Ποιός έκανε σύστημα το τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών για τους εργαζόμενους εκτάκτως στο δημόσιο;
4. Μιλήσατε για αξιοκρατία και καλύτερο δημόσιο τομέα. Ποιός έδωσε λοιπόν μάχη να καταργηθεί το ΑΣΕΠ; Ποιός επέβαλλε συνεντεύξεις με μοριοδότηση αυθαίρετη; Ποιός προσέλαβε σε μια νύχτα 50 συμβούλους κολλητούς; Ποιός πιστεύει σήμερα στην Ελλάδα ότι θα βρει δουλειά χωρίς μέσον; Ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα των 400 ευρώ;
5. Μιλήσατε για την ιδιωτικοποίηση μεγάλων ΔΕΚΟ. Ποιός “έστησε” την εξαγορά της Γερμανός από το δημόσιο; Ποιός έστησε όλο το ωραίο παιχνίδι με τον ΟΤΕ; Ποιός “πούλησε” την Ολυμπιακή και πόσα έχει μέχρις στιγμής καταφέρει να εισπράξει το δημόσιο; Ποιά ημερομηνία ; Ποιός διέλυσε τον ΟΣΕ για να πουληθεί φτηνά; Ποιός ετοίμαζε το “ξεπούλημα” της ΔΕΗ; Τι ακριβώς γίνεται με τα ΕΛ.ΠΕ. ;
6. Υποσχεθήκατε μια άλλη τοπική αυτοδιοίκηση. Σε τι αδιέξοδο είναι σήμερα οι ΟΤΑ; Μετά από 5 χρόνια τολμήσατε τον Καποδίστρια ΙΙ; Σε τι κατάσταση είναι η χρηματοδότηση των ΟΤΑ σήμερα; Γιατί ακόμα δεν έχουν εκδοθεί τα εκτελεστικά διατάγματα για την εφαρμογή του νέου Κώδικα των ΟΤΑ;
7. Στην Παιδεία μιλήσατε για μεγάλες θεσμικές αλλαγές. Εκτός από την μεταρρύθμιση Γιαννάκου τι άλλο έγινε; Ποιός κλείνει το Εθνικό Κέντρο Ερευνών; Ποιός υποβάθμισε την τεχνική εκπαίδευση στην χώρα; Τι φοβερό άλλαξε στο σύστημα εισαγωγής, στην πρωτοβάαθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση; Αν δεν είχε γίνει ο προγραμματισμός του 2004 τι άλλο έκανε η ΝΔ στο τομέα της Κοινωνίας της Πληροφορίας;
8. Μας υποσχεθήκατε διεθνείς επενδύσεις. Φτιάξατε χαριστικό πλαίσιο για τους επίδοξους διεθνείς επενδυτές, αλλά λεφτά δεν ήρθαν!!! χαρίσατε φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, μειώσατε μισθούς… και; τι ακριβώς ήρθε σαν μεγάλη επένδυση; αποδιαρθρώσατε και δεν προσφέρατε…όσο και αν μας κάνατε τριτοκοσμική αγορά εργασίας!!
9. Μιλήσατε για ενδοτική εξωτερική πολιτική. Με ποιά κυβέρνηση πετάνε τα τουρκικά αεροπλάνα πάνω από τα κεφάλια μας; Με ποιά κυβέρνηση ηττηθήκαμε κατά κράτος στο θέμα των Σκοπίων; Με ποιά κυβέρνηση φτάσαμε να παρακολουθούμε τα Βαλκάνια από εκεί που κατεύθυναμε τον διάλογο; με ποιά κυβέρνηση χάθηκαν οι σχέσεις με τον αραβικό κόσμο; Με ποιά κυβέρνηση είμαστε σχεδό πεταμένοι στο καλάθι στην ΕΕ;
10. Υποσχεθήκατε καλύτερη φορολογία για τον μισθωτό και τον συνταξιούχο. Τότε πως αυξήθηκε η φορολόγησή τους; Ποιός πληρώνει τις έκτακτες εισφορές; αισθάνεται ο Έλληνας ότι φορολογείται λιγότερο;
11. Υποσχεθήκατε για καλύτερη πολιτική προστασία. Ποιός φταίει ότι κάηκε το λεκανοπέδιο;
Κυρία Μπακογιάννη μου πιστεύετε ακόμη ότι δεν προδώσατε κανέναν; Εμ για αυτό τον κύριο Καραμανλή τον πέρασε ο Κανένας!!!! Γιατί δεν τον προδώσατε ή γιατί σας εκδικείται;
Το πρωϊ σας ανέφερα για την Παιδεία και την Οικονομία και ποιά είναι τα ερωτήματα σήμερα. Σε αυτό το κομμάτι θα συνεχίσω με τα 2 επόμενα και σημαντικά θέματα της πολιτικής ατζέντας :
3. Εξωτερική Πολιτική
Ήρθε η ώρα να επανακαθορίσουμε την θέση μας στον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής; Θεωρούμε ότι με τις ΗΠΑ του Προέδρου Ομπάμα, έχουμε ελπίδες για μια νέα “ηθική” θεώρηση των σχέσεων με την Τουρκία; Πιστεύουμε ότι η χώρα μας έχει διαπραγματευτικά όπλα σήμερα; Πρέπει ή όχι να δούμε το θέμα της μετανάστευσης ενταγμένο στις διεθνείς σχέσεις της χώρας; Έχουμε την άποψη ότι η Ευρώπη διέρχεται κρίση αξιοπιστίας; Έχουμε την δύναμη να ξαναμπούμε εκεί που αφήσαμε το νήμα το 2004; Να γίνουμε ξανά ο αξιόπιστος εταίρος; Η χώρα που διαχειρίστηκε την κρίση του πολέμου του Ιράκ; Η χώρα της Ολυμπιάδας και των μεγάλων θεσμικών συμφωνιών; Μπορούμε να αποκτήσουμε ξανά διεθνή φωνή και ισχυρές συμμαχίες που θα βοηθήσουν και την εσωτερική αναπτυξιακή διαδικασία;
4. Περιβάλλον
Πιστεύουμε ότι η κατάσταση του περιβάλλοντος στην χώρα είναι έστω σε ανεκτά επίπεδα; Είμαστε ακόμα υπέρμαχοι του λαϊκού καπιταλισμού; του αυθαίρετου και της παράνομης χωματερής; των ανύπαρκτων περιβαλλοντικών όρων σε κάθε αναπτυξιακό έργο; Θέλουμε όλοι πραγματικά μια “πράσινη ανάπτυξη” χωρίς συμβιβασμούς της νεοελληνικής καθημερινότητας; Θέλουμε καλύτερες συνθήκες ζωής με καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για όλους; Με λιγότερες ασθένειες, με πιο καθαρό νερό, με προστασία όλων μας ισότιμα; με ένα αξιόλογο τουριστικό προϊόν που θα ενσωματώνει την γνώση και την τεχνολογία και όχι το σουβλάκι, το τζατζίκι και το rooms to let; Με πραγματική στήριξη του εθελοντισμού και του κοινωνικού ελέγχου για το περιβάλλον;
πιστεύω ότι τα 4 θέματα που έθιξα σήμερα, είναι και τα κυρίαρχα θέματα που συνδέονται με όλα.. και τους μισθούς και τις συντάξεις και τα δάνεια και την μιζέρια μας την τωρινή. Αν πάρετε όλες αυτές τις ερωτήσεις και τις “ακουμπήσετε” πάνω στα κόμματα και τα προγράμματα, το κύριο είναι να δείτε ποιός απαντάει σε αυτές και όχι πως απαντάει!!! Γιατί δεν είναι αρκετές γενικόλογες τοποθετήσεις με ωραίες ατάκες. Καμμιά φορά ένα απόλυτο ΝΑΙ είναι πιο καθαρό και προτιμότερο!!!!
Η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες σε χθεσινή της συνέντευξη τύπου , επισημαίνει στον Ελληνικό λαό ότι ο κύριος Παυλόπουλος και η ΝΔ, τον δουλεύει κανονικά. Γιατί πως να εξηγήσω ότι 1 μέρα μετά το περιστατικό στην Αλεξανδρούπολη (λαθρομετανάστες αφέθηκαν άφραγκοι και πεινασμένοι στην τύχη τους με την ευχή από την αστυνομία “Γυρίστε στην χώρα σας”..) έρχεται και η συνέντευξη τύπου για την Λέσβο.
Εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης (διότι περί αυτού πρόκειται) υπάρχουν έγκλειστα 300 ανήλικα παιδιά (πράγμα που απαγορεύεται δίότι δεν υπάρχει στην διεθνή νομοθεσία εγκλεισμός ανήλικου λαθρομετανάστη). Από αυτά τα 300 παιδιά τα 150 άρχισαν απεργία πείνας την προηγούμενη Παρασκευή. Μάλιστα την ίδια περίοδο πραγματοποιείται στην Λέσβο και το NoBorder Camp στην Χιμάδα, που συμπαρίσταται στα παιδιά απεργούς πείνας.
Η Ύπατη αρμοστεία λοιπόν, επισκέφτηκε το συγκεκριμένο στρατόπεδο και δήλωσε ότι οι συνθήκες είναι άθλιες αφού σε έναν χώρο 250-300 ατόμων έχουν κλειστεί 800!!! Ξέρετε από που είναι οι 800; Από τον καταυλισμό της Πάτρας, από τον οποίον εκδιωχθήκανε και οι Πατρινοί πανηγύριζαν…. Μόνο που τότε δεν ήξεραν ότι οι άνθρωποι δεν “εξαφανίζονται”.. αν φύγουν από σένα κάπου πάνε.. Και τώρα βλέπουμε που πήγανε : Κυπρίνος Έβρου, Λέσβος και αλλού φαντάζομαι.
Να πω ότι αναφέρεται ότι στην Λέσβο σε ένα δωμάτιο στεγάζονται 150 μητέρες με 50 μωρά!!! Και ο κύριος Παυλόπουλος, αμέσως μετά τις ευρωεκλογές πανηγύριζε : “Θα τους μαζέψουμε και θα τους διώξουμε..” Δεν είπεόμως την αλήθεια : “Θα τους εξαφανίσω από το κέντρο της Αθήνας (πολλοί δημοσιογράφοι…) και θα τους πάω Μυτιλήνη, Έβρο και όπου αλλού θα τους βλέπουν λίγοι!!! Όσο για να τους διώξω; Καλά πολιτικός είμαι μην τα παίρνετε και όλα τοις μετρητοίς!!”
Τώρα το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι την επόμενη βδομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα αρχίσει η συζήτηση για το θέμα της Μετανάστευσης. Ηκυρία Jeanine Hennis Plasschaert, με την οποία στήριξαμε τον φυλακισμένο στην Πάτρα, είναι εισηγήτρια για τον νέο μηχανισμό αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών ως προς την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης. Ναι, η κυρια που της είπαμε ότι δεν είναι αρκετά φερέγγυα για να δώσουμε 5θημέρη άδεια σε ένα φυλακισμένο!!!! Θέλω να δω τι θα της πούνε οι δικοί μας ευρωβουλευτές κύριε Παυλόπουλε;
Με πήραν χτες το βράδυ από την Αλεξανδρούπολη για να με ενημερώσουν για ένα περιστατικό που έχει δημιουργήσει οργή στην τοπική κοινωνία: τα κέντρα υποδοχής ή επαναπροώθησης των λαθρο- μεταναστών. Σήμερα υπάρχει μια πάρα πολύ καλή περιγραφή στο Έθνος που επισημαίνει το αδιέξοδο :
Μετά τις εξαγγελίες Παυλόπουλου περί διαδικασιών επαναπροώθησης, επισκέφτηκε το κέντρο που δημιουργήθηκε στον Κυπρίνο του Έβρου. Κόψανε κορδέλες, χάρηκε το πλήθος και οι χειροκροτητές και μετά ήρθε το αδιέξοδο. Ξαφνικά και από το αδιαχώρητο, αποφασίστηκε να αφήνονται ελεύθεροι και άφραγκοι οι υπό προώθηση ακόμα και πριν το πέρας του τριμήνου που προβλέπει ο νόμος. Με την “προτροπή” να γυρίζουν στις χώρες τους!!! Μπορείτε να το φανταστείτε;
Ξαφνικά λοιπόν σκάνε μύτη στην Αλεξανδρούπολη 150 άτομα ζητιανεύοντας λεφτά για ένα εισιτήριο να έρθουν στην Αθήνα. Η πόλη σοκάρεται, αρχίζουν οι 150 και κοιμούνται στον σταθμό, τα παλληκάρια του ΛΑΟΣ στην πόλη ωρύονται για την έλλειψη στιβαρής πολιτικής και η Αλεξανδρούπολη μεταλάσσεται σε Πάτρα. Και έλεγα και γω : που πήγαν αυτοί από την Πάτρα; Ε τώρα όλοι ξέρουμε.
Οι νομάρχες Έβρου, Χίου και Λέσβου αποφάσισαν λοιπόν να συντονιστούν, να απαιτήσουν και να τσακωθούν με την κυβέρνηση. Που αποδεικνύεται ότι μόνο πολιτική μετανάστευσης δεν έχει, αλλά χύμα στο κύμα όλα!!! Αφήνω κατά μέρος το ανθρωπιστικό κομμάτι και τις άθλιες συνθήκες και μένω μόνο σε αυτό : θεωρούμε ότι είμαστε σοβαροί ως χώρα για την μεταχείριση αυτή; 28 δις είχαμε για τις τράπεζες, λεφτά για μεταναστευτική πολιτική; Εδώ να πω ότι ακόμη και η αστυνομία βγήκε για έρανο να τους βρει εισιτήρια τρένου για την Αθήνα. Γιατί τα ΚΤΕΛ αρνήθηκαν την μεταφορά τους.. Πόσο τρελλό μου φαίνεται αυτό; !!!!
Εδώ και καιρό ήμουν σε συννενόηση με την κυρία Jeanine Hennis-Plasschaert Ευρωβουλευτή της Ολλανδίας από την ομάδα των φιλελευθέρων στο κοινοβούλιο, για την υπόθεση ενός κρατουμένου στις φυλακές της Πάτρας. Ο κρατούμενος, Ολλανδός υπήκοος, είχε καταδικαστεί σε 12 χρόνια και είχε ζητήσει να μεταφερθεί σε Ολλανδική φυλακή με βάση την πρόσφατη διακρατική σύμβαση που προβλέπει κάτι ανάλογο, ώστε να είναι κοντά στο σπίτι του και να μπορεί να τον επισκέπτεται η οικογένειά του.
Στις 17/08 η κυρία Hennis-Plasschaert ήρθε στην Πάτρα συνοδεύοντας την γυναίκα του φυλακισμένου με σκοπό να στηρίξει την αίτηση του για προσωρινή άδεια ώστε να μπορέσει να περάσει λίγο χρόνο με την οικογένειά του (την μητέρα του και την 3 ετών κόρη του). Όπως ακριβώς προβλέπει ο σχετικός μας νόμος. Ο φυλακισμένος πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις από τον ελληνικό νόμο για να καταθέσει τέτοιο αίτημα και η Ολλανδέζα ευρωβουλευτής ήρθε για να ενισχύσει την αίτησή του με την δική της προσωπική εγγύηση. Η αίτηση απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι ο κατηγορούμενος δεν έπεισε για την ορθή χρήση της άδειας του.
Είχα την ευκαιρία να συνοδέψω την κυρία Hennis-Plasschaert και την σύζυγο του φυλακισμένου σε όλη την διαδικασία. Και πρέπει να συγχαρώ το προσωπικό της φυλακής για την ευγένειά του και την συμπεριφορά του εν γένει. Αλλά όλη η διαδικασία μου γέννησε άπειρα ερωτηματικά και εξόργισε και την ευρωβουλετή που βέβαια από την επόμενη μέρα της απόρριψης την προηγούμενη Πέμπτη, άρχισε να μοιράζει επιστολές διεθνώς για τα πολιτικά μας χάλια. Και αυτό γιατί :
1. Ο Υπουργός κύριος Δένδιας ήταν ενήμερος για την επίσκεψή της με σχετική της επιστολή και αδιαφόρησε παντελώς .. λες και δεν μας ένοιαζε για το αποτέλεσμα αυτής της επίσκεψης. Η συμπεριφορά δε στο συμβούλιο που εξέταζε τις αιτήσεις και στο οποίο παρεβρέθηκε ήταν μάλλον αγενής.
2. Η απόρριψη, όταν κάποιος σοβαρός άνθρωπος σε ευρωπαϊκό επίπεδο, -αφού το κοινοβούλιο την έχει επιλέξει να έχει συγκεκριμένα καθήκοντα- εγγυάται για την ορθή χρήση της άδειας ενός φυλακισμένου, είναι προσβλητική και είναι δύσκολο στην χώρα του Γιοσάκη και της Μπουρμπούλια, των αποδράσεων με ελικόπτερο και με άλλα “ακριβά” μέσα, να εξηγήσω σε μια ευρωπαία ευρωβουλευτή, γιατί η προσωπική της εγγύηση δεν θεωρείται επαρκής. Προφανώς αν είχε εγγυηθεί ο Μητροπολίτης ή ο Δήμαρχος θα μετρούσε πιο πολύ. Αλλά μια Ευρωβουλευτής ; και μάλιστα Ολλανδέζα; Πα πα πα .. τι λέτε τώρα; Ποιά είναι αυτή που τόλμησε να παρέμβει στο άμεμπτο σωφρονιστικό μας σύστημα;
3. Έβλεπα την σύζυγο του φυλακισμένου. Επάγγελμα : σύμβουλος κοινωνικής πολιτικής Ολλανδού Δημάρχου. Εδώ και 3 χρόνια, κάθε 2 μήνες, παίρνει ένα αεροπλάνο με την κόρη της και αυτή ήταν η 16η επίσκεψή της στην φυλακή. Για να κρατήσει την έννοια της οικογένειας ζωντανή. Γιατί ακόμα και αν ο σύζυγος έκανε ένα λάθος έχει το δικαίωμα να το διορθώσει και να το αλλάξει. Για αυτό και έχουμε σωφρονιστικό και όχι εκδικητικό σύστημα. Την έβλεπα μετά την απόφαση και με πήραν και μένα τα ζουμιά. Και πως να μην με πάρουν; Τέτοιο πάθος για την έννοια της οικογένειας είχα να το δω χρόνια…. και παράλληλα σκεφτόμουνα Τρομπούκηδες, Βλαστούς (δεν χρειαζόταν άδεια, αφού είχε μέχρι και κινητό στην φυλακή το παιδί) και άλλα αγλαϊσματα της κοινωνίας που σαν τακτικοί πελάτες του συστήματος μια χαρά περνούσαν.
4. Πως γίνεται την εποχή που εμείς πάμε να πείσουμε ένα άμεμπτο γερμανικό δικαστικό σύστημα, ότι έχουμε τα εχέγγυα μιας σύγχρονης χώρας, να αγνοούμε με τέτοιο τρόπο βασικούς διπλωματικούς κανόνες. Πως γίνεται αφού έχουμε γίνει ρεζίλι διεθνώς μετά την απόδραση Παλαιοκώστα δις !!! να το παίζουμε σωστοί αρχοντοχωριάτες και ο κύριος Δένδιας ως άτεγκτος τιμωρός. Μα είμαστε με τα καλά μας; Και όταν την συγκεκριμένη πολιτική ομάδα θα την προσεγγίσουμε για τα Σκόπια και την Τουρκία.. να σας πω τι απάντηση θα πάρουμε; Εκεί ο κύριος Δένδιας έχει την ευθύνη; Και όταν η Ολλανδική κοινή γνώμη και η Γερμανική διαβάσει αυτή την ιστορία; Θα τρέξει να μας δώσει τον Χριστοφοράκο φαντάζομαι.
5. Επειδή εκκρεμεί και το θέμα του αιτήματος της μεταφοράς του συγκεκριμένου φυλακισμένου στις Ολλανδικές φυλακές, μήπως θα έπρεπε και εκεί να κινηθούμε τόσο γρήγορα όσο απαιτούμε να κινηθεί και η γερμανική δικαιοσύνη που μας ενδιαφέρει. Γιατί δεν γίνεται το Ολλανδικό Υπουργείο να διαβιβάζει το αίτημα σε 2 μέρες και εσύ να απαντάς σε 4 μήνες!!!! Αυτό πια είναι μια πραγματική Οθωμανική διοίκηση!!!! Που μας εκθέτει ακόμα παραπάνω όταν το παίζουμε και παραπονούμενοι.
Εγώ θέλω να κλείσω με την εξής παράκληση : να ζητήσουμε μια συγγνώμη από την γυναίκα σαν ελληνική διοίκηση, να της εξηγήσουμε λίγο παραπάνω για το πως λειτουργεί αυτό το ρημαδιό που λέγεται ελληνικό δημόσιο, να βρεθεί έστω και ένας αξιωματούχος μας να της πει μια καλή κουβέντα και να κοιτάξουμε να λύσουμε ένα θέμα με βάση τον ανθρωπισμό που μας διακρίνει σαν χώρα. Και πρώτος εγώ : Συγγνώμη Jeannine αλλά οι Έλληνες δεν είναι όλοι το ίδιο. Είμαστε και καλοί και φιλόξενοι και αξίζουμε μια καλύτερη γνώμη από σένα.
και για την σύζυγο του φυλακισμένου, αυτή την πανάξια μάνα : να είσαι γερή και πάντα ευπρόσδεκτη στην Ελλάδα. Όλα θα πάνε καλά γιατί στο τέλος κερδίζει ο δίκαιος και όχι ο διεφθαρμένος!!!
Σήμερα που έτσι κι αλλιώς η εθνική δημοσιογραφία πάει διακοπές, χαλαρώνοντας από τις συνομωσίες, τα σκάνδαλα, τις fake ή αληθινές δημοσκοπήσεις, τον Γιώργο, τον Κώστα, την Αλέκα και τον Αλέκο, εγώ θυμήθηκα το τι γίνεται εκεί κάτω στο Ιράν. Τι έγινε λοιπόν μετά την αμφισβήτηση των εκλογών, τις διαδηλώσεις, την σύλληψη του έρμου Έλληνα δημοσιογράφου ως κατασκόπου, την καταπάτηση της λαϊκής οργής, την ποδοπάτηση της ελευθερίας της έκφρασης από την “προστασία” της θρησκευτικής ισλαμικής ανάτασης….
Και επειδή μετά από όλα αυτά που έγινα και εδώ με τον Κώστα Γαβρά και τους παλαιούς και μοντέρνους ρασοφόρους- εμπόρους της ελπίδας και αποκλειστικούς αντιπροσώπους της ευτυχίας και της αρετής στην χώρα, λέω ότι όλοι στον πλανήτη ζούμε βίους παράλληλους. Απλώς κάποιοι είμαστε πιο τυχεροί ή πιο κοιμισμένοι και κάποιοι άλλοι απλώς γεννήθηκαν σε λάθος χρόνο σε λάθος γεωγραφική θέση.
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί βρήκα ένα τραγουδάκι του Jon Bon Jovi, ντουέτο με έναν Ιρανό τραγουδιστή, που το αφιέρωσαν στα παιδιά εκεί κάτω στο Ιράν, που θέλουν να απαλλαγούν από αντίστοιχους ρασοφόρους…
Για μια ακόμη φορά τα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη όπως αυτά νοούνται από μια μερίδα φανατικών ρασοφόρων και ακαδημαϊκών, καταστρέφουν την εικόνα του πολιτισμού της χώρας. Πριν από λίγο ζωντανά στο MEGA ο Κώστας Γαβράς έθεσε ως όρο την μη περικοπή του φίλμ που είχε φτιάξει για την ιστορική καταστροφή του μνημείου της Ακρόπολης. Και έθεσε τον όρο ως δημιουργός αλλά και πρόεδρος της Γαλλικής Cinematheque , επικαλούμενος το δικαίωμα του κάθε δημιουργού να αποσύρει την υπογραφή του, αν περικοπεί από οποιαδήποτε αρχή.
Κώστας Γαβράς
Στην συζήτηση συμμετείχε ο Πρόεδρος του Μουσείου καθηγητής κύριος Παντερμαλής, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα… Μας είπε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα, ότι κακώς δεν πήρε τηλέφωνο τον κύριο Γαβρά, γιατί ήταν σαββατοκύριακο (!!!!!! sic) και ότι τέλος πάντων το περιέκοψε το φίλμ γιατί διάβασε στις εφημερίδες ότι υπάρχουν αντιδράσεις. Μας είπε δε ότι ενημέρωσε τον Υπουργό, αλλά παρεμβάσεις δεν αποδέχεται…!
Τώρα τι καταλαβαίνω εγώ για την περικοπή της επίμαχης σκηνής που δείχνει παλαιοχριστιανούς του 5ου και 6ου αιώνα να καταστρέφουν την μετώπη του μνημείου :
Δημήτρης Παντερμαλής
1. Σε αυτή την χώρα για έναν ολόκληρο αιώνα τουλάχιστον μαθαίνουμε ιστορία a la carte… Δηλαδή ανάλογα με το συμφέρον ή την ιδεοληψία των “νικητών” στις διάφορες ιστορικές στιγμές μας. Αποτέλεσμα να έχουμε ως χώρα μη αξιόπιστη ακαδημαϊκή κοινότητα διεθνώς σε επίπεδο ιστορικής έρευνας. Για αυτό και σήμερα κάθε σοβαρός ερευνητής πάει στην Οξφόρδη ή στην Γερμανία ή ακόμη και στην Αμερική, πάντως όχι στην Ελλάδα.
2. Η δεξιά συντηρητική παράταξη στην Ελλάδα, ζει την δική της εκδοχή της ιστορίας, πιστή σε μοντέλα Μουσολινικά και Σταλινικά. Η ιστορία γίνεται στον 21ο αιώνα εργαλείο προπαγάνδας και εκλογικής επιβίωσης ή ακόμα και συνδιαλλαγής με το ιερατείο που χρόνια τώρα αντιδρά σε οποιαδήποτε ιστορική αλήθεια θα διώξει πελάτες από το μαγαζί τους.
3. Ο ακόμα μια φορά διεθνής διασυρμός μας, δεν ποιεί τιμή για τον νυν Υπουργό Πολιτισμού, που “κρύφτηκε” πίσω από την δήθεν “επιστημονική” εγκυρότητα του κυρίου Παντερμαλή. Λες και ο κάθε καθηγητής χειρίζεται το σημαντικό για την ανθρωπότητα μνημείο της Ακρόπολης, σαν να είναι ένα παραμάγαζο της κάθε ακαδημαϊκής έδρας.
4. Σαν γενική αρχή : Η ιστορική αλήθεια ήταν υπό διαπραγμάτευση μόνο στα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το πολιτικό παζάρι αν μεταφερθεί και στο επίπεδο της επιστήμης τότε το μέλλον της χώρας θα παραμείνει όπως και το παρόν της. Μίζερο, ξενοφοβικό και “μικρό“. Τόσο μικρό που ποτέ δεν θα χωρέσει το βάρος των ίδιων των πολιτιστικών μας επιτευγμάτων. Γιατί την ίδια ώρα που γινόταν αυτό το πολιτιστικό έγκλημα, πολιτικοί υπόδικοι συνωστίζονταν να δώσουν μετάλλια και να φωτογραφηθούν γύρω από μπασκετμπωλίστες στο κλειστό επαρχιακής πόλης. Αυτή είναι η καφρίλα του σύγχρονου εθνικισμού, που προτιμά τα σορτσάκια τριχωτών άκρων, από την λεπτεπίλεπτη αξιολόγηση του πνεύματος και της ιστορικής αλήθειας!!!
Γεννήθηκε στην Ιρλανδία σαν σήμερα το 1856. Για μένα αποτέλεσε τον θεμελιωτή της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας αφού πίστευε στην απάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων όχι μέσω της επανάστασης αλλά μέσω της συνεχούς φθοράς του καπιταλιστικού συστήματος. Για αυτό και ίδρυσε την Κοινωνία του Φάμπιαν (Fabian Society) παίρνοντας το όνομα της από τον Ρωμαίο Στρατηγό Κουίντο Φάβιο Μάξιμο που ονομάστηκε ο “Αναβάλλων” γιατί δεν πίστευε στην αντιπαράθεση με τον Αννίβα αλλά στην σταδιακή φθορά του.
Ο Μπέρναντ Σω
Ο Τζώρτζ Μπέρναντ λοιπόν δεν μορφώθηκε ποτέ ιδιαίτερα. Μάλλον αντιπαθούσε το σχολείο πιστεύοντας ότι αποτελεί μια φυλακή με κλειδοκράτορες τους δασκάλους και τους γονείς που απλώς φύλαγαν τα βλαστάρια τους εκεί μέσα. Πίστευε στην διαφορετικότητα και αντιπαθούσε την έννοια του τραγικού. Έλεγε ότι το τραγικό δεν υπάρχει στην ζωή αλλά μόνο στην ανθρώπινη υπερβολή.
Είναι ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να πάρει Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1925 για το θεατρικό του έργο “Πυγμαλίωνας” και Όσκαρ το 1933 για την συμμετοχή του στην ομώνυμη ταινία. Τα έργα του πρωτοποριακά για την εποχή, βαθιά ειρωνικά και με την έκφραση της πίκρας του για την πολιτική και τους πολιτικούς. Η Εταιρεία του Φάμπιαν που ίδρυσε αποτέλεσε το προπύργιο για την ίδρυση της Οικονομικής Σχολής του Λονδίνου (το περίφημο London School of Economics- LSE). Και αποτέλεσε το θεωρητικό εργαστήριο του Εργατικού Κόμματος στην Αγγλία!
Την εποχή του πρώτου παγκόσμιου πολέμου παρήγαγε κείμενα που έδειχναν την πίστη του για την αποτυχία του καπιταλισμού, την προσπάθεια επιβίωσης των αυτοκρατοριών του 19ου αιώνα και τον άδικο χαμό εκατομμυρίων νέων για έναν ανούσιο πατριωτισμό. Αυτό τον απομόνωσε σε τέτοιο βαθμό που μέχρι και για προδοσία υπήρχε συζήτηση να δικαστεί.
Πίστευε ότι ο καλλιτέχνης δεν πρέπει να κάνει τίποτε άλλο για να ζει εκτός από την τέχνη του. Μάλιστα πείνασε σε τέτοιο βαθμό που όπως έλεγε ο ίδιος προσπάθησε να ζήσει με 6 πένες την ημέρα!!! και όπως λέει : “τα κατάφερε για μια μέρα. Αλλά μόνο για μια μέρα!!”. Εξάλλου ήταν γνωστός μποέμ της εποχής του.
Πέθανε πέφτοντας από μια σκαλά στο σπίτι του σε ηλικία 94 ετών. Γνωστός για τα γνωμικά του, θα σας παραθέσω εδώ μερικά κλείνοντας :
“Ο εθνικισμός , στα θεμέλια του, είναι μια παραδοχή ότι μια χώρα είναι καλύτερη, γιατί απλώς γεννηθήκαμε σε αυτήν!!”
“Δεν έχουμε ισχυρότερο δικαίωμα να καταναλώνουμε ευτυχία χωρίς να την παράγουμε, όπως να καταναλώνουμε πλούτο χωρίς να τον παράγουμε!!!”.
” Η ειδικότητά μου είναι να έχω δίκιο, όταν οι άλλοι έχουν άδικο..”
“Υπάρχει μόνο μια θρησκεία, ακόμα και αν υπάρχουν 100 εκδοχές της”
Είχα πει στον εαυτό μου ότι δεν θα γράψω για την γρίπη. Δεν είμαι ειδικός και σιχαίνομαι πάντα τους “μαθητευόμενους” γιατρούς που κυκλοφορούν παραδοσιακά στην κοινωνία μας. Και με αυτό εννοώ τον καθένα και την καθεμιά (μορφωμένο ή μορφωμένη ή και το αντίθετο) που όταν παθαίνεις κάτι αμέσως έχει άποψη για την διάγνωση, την θεραπεία, τον κάθε γιάτρο που συνάντησε στην ζωή και το αποτέλεσμα της ασθένειας.
Η φωτό του ιού της γρίπης των χοίρων
Στις συνθήκες επιδημίας που ζούμε αυτό το φαινόμενο γίνεται χειρότερο! Και τα αίτια αυτής της κατάστασης βρίσκονται στο ότι ποτέ δεν είχαμε ένα οργανωμένο σύστημα δημόσιας υγείας όπως είπε χτες και η Αλέκα Παπαρήγα. Και όταν λέμε σύστημα δημόσιας υγείας εννοούμε
:
1. Οργανωμένο σύστημα παρακολούθησης επιδημιών και “συναγερμού” όταν μας προκύπτουν φαινόμενα από παράγοντες που φέρνουν μαζικά αποτέλεσματα (αυτό περιλαμβάνει την συστηματική παρακολούθηση και ομαδοποίηση στατιστικών δεδομένων και περιβαλλοντικών όρων…αυτό που σήμερα αποκαλείται Biomarkers!!)
2. Ποτέ δεν είχαμε ένα ολοκληρωμένο σύστημα αγωγής υγείας σε όλη την χώρα. Πάντα το ελληνικό κράτος ακολουθούσε τις εξελίξεις σε φαινόμενα που επηρρέαζαν μαζικά την υγεία των πολιτών του.
Εμβόλιο; σε αμφιβολία και φόβο και για αυτό!
3. Ποτέ δεν καταφέραμε το σύστημα κρατικής λειτουργίας να ακολουθεί τυποποιημένους κανόνες συμπεριφοράς του σε συνθήκες κρίσης. Αποτέλεσμα να αντιδρά κατά βούληση και με τον πρέποντα ερασιτεχνισμό. Χωρίς την κουλτούρα της ακολούθησης αυστηρών οδηγιών. Ακόμα και στα νοσοκομεία!
4. Ποτέ δεν αποκτήσαμε κουλτούρα σεβασμού επιστημονικών δεδομένων. Ακόμα και σήμερα ακούω κουβέντες φίλων και συγγενών και νομίζω ότι ζω την εποχή των μαντζουνιών. Συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε τα θέματα υγείας με δοξασίες, υποθέσεις, φήμες και “συμβουλές” από γριές και γέροντες που κάτι άκουσαν, είδαν, έκαναν.
5. Και σημαντικότερο : τα ελληνικά ΜΜΕ έτσι συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα φαινόμενα κρίσης στην δημόσια υγεία ως reality show. Παραπληροφόρηση, πανικός, δοξασίες και πολύ τρομο-λαγνεία!!! Επιλέγουμε έναν γιατρό να ουρλιάζει, ψυχολόγο που συνήθως είναι πιο τρελλός από τους ασθενείς του, αναγνωρίσιμους αλλά άσχετους να σχολιάζουν κλπ. Αφού από αυτά που βλέπω αισθάνομαι ότι μάλλον τα ΜΜΕ διαθέτουν τους επιστήμονες που θα φτιάξουν το εμβόλιο της νέας γρίπης.
Αν προσθέσετε δε και το γεγονός ότι για την συγκεκριμένη γρίπη έχουν ακουστεί και τρομακτικά πράγματα για τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, θεωρώ ότι είμαι ένα βήμα πριν την παράκρουση.
ΥΓ. Πάντως μια αυστριακή δημοσιογράφος πάντως κατέθεσε αγωγή για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας εναντίον του ΠΑγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και προειδοποιεί για το επικείμενο εμβόλιο ότι είναι tricky bussiness. Εμείς σαν χώρα, εκτός από πελάτες του εμβολίου, έχουμε κάνει τις ενέργειες που πρέπει για να ελέγξουμε την καταλληλότητά του;
Μετά το ποστ που δημοσίευσα χτες για το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα καρτοκινητά και την κατάθεση παράλληλα και 2 τροπολογιών για την παρακολούθηση μας μέσω καμερών και την δημιουργία εθνικής βάσης γενετικού υλικού (DNA), πήρα σήμερα και ένα πιο τεκμηριωμένο δελτίο τύπου από το Digitalrights.gr .
το γνωστό τηλεπαιχνίδι στην καθημερινότητά μας...
Εκεί τεκημριώνεται τόσο η αντισυνταγματικότητα των μέτρων όσο και η αντισυνταγματική εσπευσμένη κατάθεση του νομοσχεδίου και των τροπολογιών σε θερινό τμήμα. Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο 72 παράγραφο 1 του Συντάγματος :
1. Στην Ολομέλεια της Βουλήςσυζητούνται και ψηφίζονται ο Κανονισμός της, νομοσχέδια και προτάσεις νόμων για τα θέματα των άρθρων 3, 13, 27, 28 παράγραφοι 2 και 3, 29 παράγραφος 2, 33 παράγραφος 3, 48, 51, 54, 86, νομοσχέδια και προτάσεις εκτελεστικών του Συντάγματος νόμων για την άσκηση και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων, νομοσχέδια και προτάσεις νόμων για την αυθεντική ερμηνεία νόμων, καθώς και για κάθε άλλο θέμα που σύμφωνα με ειδική πρόβλεψη του Συντάγματος ανατίθεται στην Ολομέλεια της Βουλής ή για τη ρύθμιση του οποίου απαιτείται ειδική πλειοψηφία. Στην Ολομέλεια της Βουλής ψηφίζεται επίσης ο προϋπολογισμός και ο απολογισμός του Κράτους και της Βουλής.
και στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου :
3. Η διαρκής κοινοβουλευτική επιτροπή που επιλαμβάνεται της ψήφισης νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου μπορεί με απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών της να παραπέμπει στην Ολομέλεια οποιαδήποτε αμφισβήτηση για την αρμοδιότητά της. Η απόφαση της Ολομέλειας δεσμεύει τις επιτροπές. Μεταξύ της κατάθεσης νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου και της συζήτησής του στη διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή πρέπει να μεσολαβεί τουλάχιστον μία εβδομάδα.
Ζητάμε λοιπόν από τα μέλη του τμήματος της ΝΔ να προχωρήσουν στην συζήτηση του νομοσχεδίου αλλά να παραπέμψουν στην Ολομέλεια τοον Σεπτέμβριο την ψήφιση. Θεωρούμε ότι η ΝΔ συνεχίζει να υποβαθμίζει βάναυσα τον κοινοβουλευτικό θεσμό σε μια παράκρουση διατήρησης της στην εξουσία…. Είναι παράλογο το αίτημα;
Υπόσχομαι δε ότι θα αναφέρω ονομαστικά κάθε μέλος της κοινοβουλευτικής επιτροπής που δεν θα παραπέμψει το νομοσχέδιο στην Ολομέλεια, ως παραβάτες του συνταγματικού τους όρκου, απέναντι στους ψηφόφορους του…
Ο καταυλισμός στην Πάτρα την ώρα της μπουλντόζας... 50 άτομα τα είδε η αστυνομία
Αφού όλοι λοιπόν “χαρήκαμε” με τις φοβερές προτάσεις της κυβέρνησης περί στρατοπέδων μεταναστών, ήρθε και η ώρα της υλοποίησης. Την λέξη “υλοποίηση” πάρτε την ως ευφημισμό… Με το που διατυπώθηκαν ιδέες περιοχών που θα εγκατασταθούν τα στρατόπεδα άρχισε να πέφτει το κράξιμο!!!! Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο Μαρκογιαννάκης, προεξοφλώντας και την ίδρυση των στρατοπέδων, εισέβαλλε στο στρατόπεδο στην Πάτρα την Κυριακή τα ξημερώματα και το έκαψε!!! Και τώρα που θα τους πας υπουργέ μου;
πρόσφυγες σε "κέντρο υποδοχής" στην Σάμο
Διότι κύριε Παυλόπουλε ποιός σας είπε ότι ο κόσμος θέλει να τους φιλοξενήσει πια; Αφού αποδυθήκατε σε μια εκστρατεία- προπαγάνδα εναντίον των μεταναστών (επικίνδυνοι εγκληματίες, η χώρα δεν τους αντέχει κλπ) και “πετυχημένα” τρομάξατε τον κόσμο, τώρα άντε να πείσετε την κάθε τοπική κοινωνία να τους “φιλοξενήσει” έστω και σε μορφή στρατοπέδων. Και επίσης αφού πείσατε όλους ότι δεν υπάρχουν λεφτά, ότι η ΕΕ δεν μας πληρώνει για τα έξοδα “φιλοξενίας”, τώρα άντε να πείσετε τον κάθε τοπικό άρχοντα ότι θα πληρώνεται για αυτά τα “στρατόπεδα” και ότι δεν θα μετατραπούν σαν τις χωματερές (ανθρώπων αυτή την φορά)!!! Πάρτε τώρα τα κοινωνικά σκουπίδια και άμα δείτε λεφτά γράψτε μου!!!
Αυτό δεν είναι μεταναστευτική πολιτική αλλά η κλασσική λογική του να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Αλλά αυτή την στιγμή δεν έχετε ούτε και το χαλί για να το κρύψετε!!! Και σύντομα έχω την απορία να δω τι θα πείτε στις επόμενες εκλογές!!!
Επαναλαμβάνω δε και το επίχειρημα όλων των περιοχών που είπαν όχι στα κέντρα υποδοχής : “Αυτά γίνονται κοντά στην είσοδο στην χώρα και όχι κοντά στις εξόδους!!!
Σαν σήμερα το 1712 γεννήθηκε στην Γενεύη της Ελβετίας ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ο γιός ενός ρολογά. Όπως είχε πει ο ίδιος: “ένας ρολογάς από την Γενεύη μπορεί να σταθεί σε οποιαδήποτε συνάντηση, ένας ρολογάς από το Παρίσι μπορεί να μιλήσει μόνο για ρολόγια”.
Ο Ρουσσώ σε ηλικία 42 ετών
Ο Ρουσσώ έζησε ορφανός όλα του τα χρόνια, μέσα από περιπέτειες και με μια πολύ κακή εφηβεία. Κατάφερε να σπουδάσει με την βοήθεια της προστάτιδας του Φρανσουάζ Ντε Γουόρεν. Μια γυναίκα που στο τέλος τον έκανε εραστή της (στα εικοσί του) σε ένα ερωτικό τρίο μαζί με τον επιστάτη της, που του άλλαξε την ψυχοσύνθεσή του. Ταξίδεψε, αλλαξοπίστησε 2 φορές, καταδιώχτηκε για τα πολιτικά του κείμενα, λάτρεψε την μουσική και έγραψε πρωτοποριακά έργα σαν θεωρητικός της.
Αναγκάστηκε να δώσει τον έναν γιό του σε ορφανοτροφείο, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε από τους θεωρητικούς του αντιπάλους για τις εκπαιδευτικές του θεωρίες. Μίλησε για την θρησκευτική ουδετερότητα, έγραψε 2 συντάγματα (Πολωνία- Λιθουανία και Κορσική) και λογοτεχνικά κείμενα που τον ανακήρυξαν ως πρωτεργάτη του ρομαντισμού στην λογοτεχνία.
Διατύπωσε την θεωρία ότι ο άνθρωπος γεννιέται καλός και στην πορεία διαφθείρεται από την τέχνη και τις επιστήμες. Έγραψε ότι : “ο άνθρωπος που πρώτος έφραξε ένα κομμάτι γης και δήλωσε “είναι δική μου” και βρήκε αρκετά αφελείς ανθρώπους να τον πιστέψουν, είναι και ο ιδρυτής της αστικής κοινωνίας. Από πόσους πολέμους, εγκλήματα, φόνους, από πόσο τρόμο και ατυχίες θα είχε σώσει κάποιος τους ανθρώπους αν είχει σταθεί απέναντι σε αυτόν τον απατεώνα και είχε πει στους συνανθρώπους του “μην ακούτε τον απατεώνα, δεν είστε ολοκληρωμένοι αν ξεχάσετε ότι οι καρποί της γης ανήκουν σε όλους μας και η γη η ίδια σε κανέναν”….
Θεωρούσε ότι ο άνθρωπος γεννιέται ηθικός όπως και τα ζώα. Δεν διαχωρίζει ούτε καλό, ούτε κακό. Έχει έμφυτη μια “εγωϊστική αγάπη” που μέσω της κοινωνίας γίνεται μια “καθώς πρέπει αγάπη”… Αυτή η μετάβαση κάνει τον άνθρωπο να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους, μέσω της δημιουργία του φόβου για τον άλλον και της χαράς του με την αδυναμία του!
Και αναγάγει σαν βασική έννοια αυτής της μετάβασης από τον εγωϊσμό του ζώου στην κοινωνία το καθήκον. Η συνειδητοποίηση αυτής της έννοιας κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται και να συμμετέχει και να δοξάζει την χρήση της λογικής του πάνω στα συναισθήματά του και τις ανάγκες του.
Με βάση αυτό πήρε την θεωρία του Κοινωνικού Συμβολαίου του Χόμπς και την βελτίωσε αναγνωρίζοντας ότι η ανισότητα ήταν ένα τρικ των πλούσιων και ευγενών για να δημιουργήσουν μια κοινωνία εξουσίας και ιεραρχίας. Αντίθετα οι άνθρωποι οφείλουν να αναπτύξουν εσωτερικά την αρετή τους και με βάση αυτή να διαμορφώσουν τις κοινωνικές τους σχέσεις. Έτσι οδηγήθηκε και στην αξία της εκπαίδευσης ως ενός μηχανισμού που θα έπρεπε να βοηθά τον άνθρωπο στον δρόμο προς την αρετή και σε μια δικαιότερη κοινωνία.
Πες τε μου τώρα τι σας θυμίζει πολιτικά ο Ρουσσώ ; Η σημερινή πραγματικότητα της πολιτικής χρειάζεται περισσότερο διάβασμα;
Πριν από λίγο με ειδοποίησε στο FB ο φίλος Γιώργος Παπούλιας, για την ανακάλυψη του Νίκου Ράπτη στο site ppol. Η ιστορία εν συντομία : Ο Καραμανλής χθες στα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, θα είχε εθιμοτυπική συνάντηση με τον κουμπάρο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος όμως πρωθυπουργός τελικά δεν ήρθε, προφασιζόμενος λόγους υγείας. Και Ω του Θαύματος : Το Κυριακάτικο Βήμα έχει ρεπορτάζ από την συνάντηση!!!!!!! @#$%^*
Για του λόγου το αληθές σκαναρισμένο το άρθρο :
σκανδαλώδης αποκλειστικότητα; ή σκανδαλώδης αγυρτεία;
Και τώρα τι να πεις; Το πόσο τελικά αξιόπιστη είναι η ελληνική δημοσιογραφία; Το πόσο αξιόπιστο είναι το Βήμα; Ότι ο Ψυχάρης δεν έχει βγει ήδη να ζητήσει συγγνώμη και να παραιτηθεί; Το τι ακριβώς τελικά μας “πληροφορούν” όλες οι φυλλάδες κάθε μέρα;
Μήπως τελικά για αυτό και τρελλαίνονται με τα blogs και θέλουν και να τα ρυθμίσουν νομοθετικά; Για να καταλήξουμε και εμείς να γράφουμε τέτοιες π…ριές; Το θέμα θα κατακλύσει σήμερα το διαδίκτυο αυτό είναι σαφές!!! Και ζητώ από την μικρή μας οικογένεια εδώ να σκεφτούμε το μέλλον της πληροφόρησής μας… Εν κατακλείδι : Αίσχος κύριε Ψυχάρη!!
Έλα ντε όμως που ήρθε ανάλογη δημοσίευση και στο ΕΘΝΟΣ… Καλά ρε παιδιά, δελτία τύπου το Μαξίμου πόσες μέρες πριν το ετοίμαζε; Τι ήθελαν την συνάντηση αφού ήξεραν το μη- αποτέλεσμα; Μας δουλεύουν σε αυτή την χώρα και δημοσιογράφοι και πολιτικοί μαζί;
Εδώ το άρθρο του ΕΘΝΟΥΣ, λίγο πριν αποσυρθεί σύντομα…
ξεφτίλα Νο2
Και δυστυχώς και η Ελευθεροτυπία έκανε το ίδιο ατόπημα αλλά πιο συμμαζεμένο : αναγγέλει απλώς την άφιξη, χωρίς άλλες “¨αντριχιαστικές” λεπτομέρειες!!
Σε όλα αυτά να προσθέσω και το εξής : Μεσημέρι 3 45 χθες Σάββατο. Δελτίο Ειδήσεων ΝΕΤ! Πολιτιστικό “ρεπορτάζ” με θέμα το promotion των CDs του ΕΘΝΟΥΣ και του ΠΡΩΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ… τι αλισβερίσια είναι αυτά Μπόμπολα και Παναγόπουλου; Πληρώθηκε αυτή η διαφήμιση;
Η μεγάλη καρδιά του Ελληνισμού, η μεγάλη καλλιτέχνιδα, η μαχητής των Ελγινείων και η οραματίστρια του Μουσείου της Ακρόπολης… Σήμερα θα βρίσκεται ανάμεσά μας, επάνω από τα κεφάλια μας και θα βλέπει επιτέλους το όνειρο να γίνεται πραγματικότητα!
Αποτιώ φόρο τιμής στην μεγάλη Ελληνίδα και ενίσταμαι στην μικροπολιτική επικοινωνιακή διαχείριση ενός μικρόψυχου Καραμανλή : Αίσχος !!!! Αν μπορούσαν οι κοντόφθαλμοι επικοινωνιολόγοι του θα μας έλεγαν ότι ο Καραμανλής έφτιαξε και τον Παρθενώνα τον ίδιο! Ντροπή για όλους μας κυρίες και κύριοι!
έχω κλείσει 5 μέρες στους δρόμους…. κάθε μέρα σε μια συνεχή πορεία διαμαρτυρίας… μια πορεία εναντίον ενός καθεστώτος που έζησα από την μέρα που γεννήθηκα. Είμαι 25 χρονών, την Τεχεράνη πριν από τους Αγιατολλάχ δεν τους έζησα. Μόνο ιστορίες έχω ακούσει για μια πόλη που ήταν κάποτε το Παρίσι της Μέσης Ανατολής. Για το πως ο κόσμος έβγαινε και διασκέδαζε κάθε βράδυ, για τα σινεμά της και τα καζίνα της. Αλλά και για την φτώχεια, τις δολοφονίες του Σάχη και το αίμα αγωνιστών της ελευθερίας που κυλούσε και τότε στους δρόμους της και στις φυλακές της.
Γεννήθηκα την εποχή που οι ΗΠΑ, προσπάθησαν βίαια να ανατρέψουν την κυβέρνηση της χώρας. Δεν θυμάμαι αλλά πριν από μερικά χρόνια, όταν “άνοιξε” για τον κόσμο η Αμερικάνικη Πρεσβεία, πήγα με το πανεπιστήμιο επίσκεψη. Και είδα πως η CIA, παρακολουθούσε τους συμπατριώτες μου τότε αριστερούς, πως βοηθούσε τον Σάχη να διαχειριστεί ένα ανελεύθερο καθεστώς. Κίνητρο όλων και σύμβολο πολιτικής το πετρέλαιο. Σκέφτομαι ότι αν η χώρα μου δεν “καθόταν” στα κοιτάσματα πετρελαίου που έχει, δεν θα είχε βασανιστεί τους 2 τελευταίους αιώνες με τα γεωπολιτικά παιχνίδια δυτικών και μη.
Η Κασπία
Όταν πήγα με τους γονείς μου για πρώτη φορά στην Κασπία για μπάνιο, θυμάμαι πόσο μου άρεσε αυτή η απέραντη θάλασσα. Δύσκολο να την σκεφτείς σαν λίμνη. Και σήμερα όταν πάω και βλέπω την υποβάθμισή της, από την άντληση του πετρελαίου και του αερίου, σκέφτομαι ότι ούτε και η ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων, έχει πολλά χρόνια ζωής ακόμα!!!
Μετά τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, εμείς οι γυναίκες και ειδικά οι νεώτερες, βγήκαμε μανιασμένα στον δρόμο. Για τον Μουσάβι δεν μπορώ να σας πω αν είναι και τόσο καλύτερος ή επαναστάτης. Έτσι κι αλλιώς στην χώρα μου η κάθε κυβέρνηση δεν παίρνει αποφάσεις από μόνη της. Κάθε σημαντική απόφαση πρέπει να εγκρίνεται από το Συμβούλιο των φωτισμένων Αγιατολλάχ. Αλλά τώρα ο λαός του Ιράν δεν αντέχει άλλο αυτό το σύστημα.
Ο μεγάλος Αγιατολλάχ Αλί Χαμενέι
Θέλει να απολαύσει κι αυτός την ελευθερία του. Χωρίς περιορισμούς από μια θρησκευτική ελίτ που κατέλαβε την εξουσία πριν από 30 χρόνια για να φέρει ισότητα και ισονομία. Αλλά τελικά κανείς δεν έγινε πλουσιότερος ή με καλύτερο επίπεδο ζωής. Αντίθετα μια ελίτ “θεολόγων” έκλεινε bussiness με τους δυτικούς και έγινε ζάμλουτη. Μια βόλτα στα βόρεια της πόλης, δείχνει αμέσως την διαφορά του πως ζουν αυτοί και πως εμείς οι υπόλοιποι.
Πριν από τις εκλογές, απογευμάτακι, σε ένα εμπορικό κέντρο στην πόλη μου, η φίλη μου πήγαινε για ψώνια. Οι φρουροί την σταμάτησαν στην είσοδο. Το παντελόνι της είχε ανέβει πάνω από τον αστράγαλο και είχε φορέσει μια αλυσιδίτσα. Της απαγόρευσαν την είσοδο για να πάει στο σπίτι να αλλάξει. Και δεν σήκωναν κουβέντα!!! Εγώ δεν μπορώ να ζήσω έτσι! Είμαι μια νέα μορφωμένη γυναίκα, με καλή δουλειά σε μια πολυεθνική πετρελαίου, με δυνατότηα να ταξιδεύω κάθε χρόνο. Και στην χώρα μου δεν μπορώ να βγάλω εισιτήριο για το λεωφορείο μόνη μου. Μπορώ να οδηγώ το αμάξι μου, αλλά με άδεια κυκλοφορίας στο όνομα ενός άντρα από την οικογένειά μου. Μένω μόνη πια σε ένα διαμέρισμα που δεν έχω δικαίωμα να μισθώσω στο όνομά μου. Για αυτό και έχει υπογράψει ο καλός πατέρας μου.
Πόσο ακόμα λοιπόν θα καθόμουν στο σπίτι και δεν θα αντιδρούσα; Δεν αντέχω άλλο καλοί έλληνες φίλοι μου. Η χώρα μου είναι βαθιά ρατσιστική για την γυναίκα, άδικη για τους περισσότερους πολίτες της και επικίνδυνη για όλους τους γείτονες μας. Δεν θέλω να ζω σε μια ατέλειωτη κηδεία…. Δεν θέλω το διαβατήριο μου να με κάνει ύποπτη σαν πιθανό τρομοκράτη. Και θέλω να ταξιδέψω, να ζήσω ελεύθερη και ισότιμα με όλους σας.
Αγαπητοί μου έλληνες φίλοι, βοηθήστε με και συμπαρασταθείτε. Η χώρα σας είναι αγαπητή στην χώρα μου. Είμαστε λαοί με αρχαίο πολιτισμό και ιστορικές παραδόσεις. Και πάντα με πολιτιστικούς και πολιτικούς δεσμούς. Τώρα σας έχουμε ανάγκη. Και θέλουμε από εσάς να διαδώστε το μήνυμα της ελευθερίας για εμάς. Αυτό πάντα σκεφτόμουνα για τους Έλληνες για το μπαράκι που πηγαίνω στην πόλη μου και καπνίζω κρυφά, πίνω καμμιά μπύρα κρυφά και μιλάω για την ελευθερία κρυφά. Και όλα αυτά με την υπόκρουση του Θεοδωράκη!!!
Εκλογές έχουμε! Σποτάκια, μετρήσεις, επικοινωνιολόγοι, ένας χαμός!!! Και εγώ ψάχνοντας τα site πολιτικών που είναι υποψήφιοι στις εκλογές της 7ης Ιούνη βρήκα κάποιες φωτό που με εντυπωσίασαν.. Αν και γενικά το επίπεδο είναι χαμηλό…
1η και με διαφορά Συλβάνα Ράπτη
Αυθόρμητη . ζεστή, άμεση, μακριά από θεσμικότητες και καθως πρεπισμούς… Εξαιρετική συντρόφισσα Συλβάνα.
2. Κρίτωνας Αρσένης
foto by karpidis under licence Creative Commons
Επίσης χωρίς κανένα στυλιζάρισμα. Νέος ωραίος με ένα βλέμμα που μάλλον καλοσύνη δείχνει… Αυθόρμητη! Δεν έχει site και την βρήκα στο Flickr
3. Η Σιμπέλ Μουσταφάογλου
by pasok under Creative Commons
Αν και στυλιζαρισμένη με photoshop επεξεργασία και “θεσμική”, μου αρέσει για την άλλη εικόνα μιας μουσουλμάνας γυναίκας της Θράκης… εξαιρετικό πρόσωπο για τον εκσυγχρονισμό της Θράκης!!
4. Η ρόδη κράτσα
Μα με την γόβα στο χωράφι;
Φωτό μάλλον προς αποφυγήν… τα σκουλαρίκια πάντα παρόντα, το μαλλί από κομμωτήριο.. συγκρίνετε με την φωτό της Συλβάνας Ράπτη για να δείτε την διαφορά!!! Κάτι σαν οι ευγενείς κατεβαίνουν βόλτα με τους ποπολάρους!! Ωραία για κοινωνικές βραδιές στο Κολωνάκι!!
5. Η Βάσω Κόλλια
μας την λέει στο ΠΑΣΟΚ για την πράσινη ανάπτυξη
μας την είπε στο ΠΑΣΟΚ για την πράσινη ανάπτυξη, μας την βγήκε και από τα αριστερά. Είπα να την τιμήσω με μια σχετική αναφορά και να παρακαλέσω την ΝΔ στο blog της να μην “κόβει σχόλια”… τα social media είναι διάλογος διαφωνούντων και όχι χειροκροτητών… Πάντως μια χαρά φωτό κυρία Κόλλια!!
6. Μπαλού Αλεξάνδρα
Η αισθητική ΚΚΕ! Το φως σχεδόν φυσικό, μακιγιάζ τελείως διακριτικό, η αλήθεια της λαϊκής αγωνίστριας. Χμ… με λίγο lifting βέβαια …σύγχρονο! Πάντως δείχνει πόσο το κόμμα προσέχει και την λεπτομέρεια… Δεν σας θυμίζει και λίγο αστυνομική ταυτότητα;
7. Παπαδημητρίου Μάνια
Η τέχνη στα ευρωψηφοδέλτια!! Ηθοποιός 4η στο ψηφοδέλτιο του Σύριζα. Η φωτό βέβαια είναι από θεατρική παράσταση… και στις άλλες επικοινωνιακές ενέργειες του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μια άλλη αισθητική. Σίγουρα πιο σύγχρονη και “νεανική”. Αλλά και αυτή λίγο στυλιζαρισμένη!!!
8. Μαρία Βασιλάκου
Δυστυχώς μικρή φωτό για μια γυναίκα που άξιζε καλύτερη παρουσίαση. Πρόεδρος των Οικολόγων Πράσινων στο τοπικό κοινοβούλιο της Βιέννης. Μια γυναίκα μοντέρνα που διαλέγει μια φωτό καταπληκτική. Άμεση, καθημερινή, με ένα μουτράκι που γελάει σχεδόν κοροϊδευτικά (στην αστική μας δημοκρατία άραγε..), με ένα ντύσιμο που είναι must. Το σκυλάκι πίσω αναρωτιέται αν η αφεντικίνα του θα τον αφήσει μόνο του…; Μια γλυκιά φωτό και σίγουρα επικοινωνιακή…
Συμπέρασμα : από όλα όσα είδα και μέτρησα υπάρχουν τελικά σχολές φωτογραφικής αισθητικής σε κάθε κόμμα. Το στυλιζάρισμα του “καθωςπρεπισμού” στην ΝΔ, μια μίξη στο ΠΑΣΟΚ (πάντα όμως στο πλαίσιο του “επίσημου”), η καθαρή λαϊκή φωτό του ΚΚΕ, το αισθητικά προχωρημένο στυλιζάρισμα του ΣΥΡΙΖΑ, το εκτός τειχών επισημότητας των Οικολόγων Πράσινων. Για το ΛΑΟΣ ούτε κουβέντα…. δεν σχολιάζω…
Πριν τις εκλογές ακολουθεί και άλλο ποστ μου.. θέμα : Το κόμμα του ΚΑΝΕΝΑ στις 8 Ιουνίου!!!
Μετά το χτεσινό περιστατικό που ένας αστυνομικός σύμφωνα με καταγγελίες έσκισε το κοράνι, το οποίο και συνέλαβε στα χέρια μουσουλμάνου διαδηλωτή μετανάστη , μπήκα σε μαύρες σκέψεις και προσπαθώ να εξηγήσω το φαινόμενο :
Σενάριο πρώτο : ο αστυνομικός δεν ήξερε τι σημαίνει το βίβλιο και δεν αξιολόγησε την συμβολική του αξία. Δηλάδη με άλλα λόγια η ελληνική αστυνομία απέχειν μακρά των υπόλοιπων αστυνομιών του ανεπτυγμένου κόσμου, που εκπαιδεύουν, ενημερώνουν, εφαρμόζουν διεθνείς συνθήκες και πάω από όλα την κοινή λογική για την αντιμετώπιση των μεταναστών στο έδαφος τους με τρόπο που να μην αυξάνει ή δημιουργεί ρατσιστικό μίσος.
προς αστυνομικούς... αν το δείτε μην το σκίσετε είναι ιερό σύμβολο
Σενάριο δεύτερο : Ο αστυνομικός δεν κατάλαβε ότι ήταν το κοράνι αλλά κάτι διαφορετικό, αν το είχε καταλάβει δεν θα το έκανε. Αυτό σημαίνει ότι πάλι μια ανεκπαίδευτη αστυνομία δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της από λάθη διότι δεν μιλάει γλώσσες ενώ καλείται να αστυνομεύσει περιοχές που η συντριπτική πλειοψηφία αποτελείται από ξένους μετανάστες.
Σενάριο τρίτο : Ο αστυνομικός κατάλαβε μια χαρά ότι ήταν το κοράνι και συνειδητά το έσκισε εφαρμόζοντας την δική του κοσμοθεώρηση. Εναλλακτικά δεν το έκανε αυτοβούλως αλλά επηρρεάσμενος από εντολές ανωτέρων του, ώστε να σπάσει τον τσαμπουκά των διαδηλωτών μεταναστών. Και σε τρίτη εκδοχή του ίδιο σεναρίου, τον είχαν πρήξει και κάτι ΚΥΠατζήδες περί μουσουλμανικού φονταμενταλισμού και τρομοκρατών της ΑΛ- ΚΑΙΝΤΑ. Αυτό σημαίνει πάλι κακή εκπαίδευση αλλά και ξεχαρβαλωμένη αστυνομία, γεμάτη μεμονωμέα περιστατικά που ο καθένας κάνει του κεφαλιού του. Και φυσικά ανίκανη ηγεσία και μη αξιολόγηση στελεχών της.
Σενάριο τέταρτο : Στο γενικότερο κλίμα πολιτικών εντολών περί αυστηρής και “τσαμπουκαλίδικης” αστυνομίας, ο κάθε αστυνομικός λειτουργεί ως πραιτωριανός ενός συστήματος που υπερασπίζεται τον εαυτό του, κλεισμένο στο παλάτι του και ο αστυνομικός αναγορεύεται σε ετοιμοπόλεμο χουλιγκάνο που δίνει μάχες επιβολής στον δρόμο. Αυτό φυσικά καταλήγει σε μια πολιτική ευθύνη του Μαρκογιάννακη που άραγε καταλαβαίνει ότι η υπεράσπιση του ελληνο-χριστιανισμού ως κοσμοθεώρηση από την αστυνομία την καθιστά επικίνδυνη για το πολίτευμα, την σταθερότητα της χώρας και για τις διεθνείς της σχέσεις; Αμφιβάλλω.
Τώρα σκεφτείτε ποιό από όλα τα σενάρια σας κάνει να αισθάνεστε ασφαλείς και να εμπιστεύεσται τον κάθε ένστολο στο έργο του; Και μην ακούσω πάλι δικαιολογίες για κακοπληρωμένους αστυνομικούς… δεν θα το αντέξω!!!
ΥΓ : Ζητώ συγγνώμη σαν έλληνας πολίτης, από τους μουσουλμάνους πολίτες, για την κακομεταχείριση και την καφρίλα των ελλήνων ταγών τηης εξουσίας. Όχι αδέλφια δεν είμαστε όλοι ίδιοι!!!
Αφού κάναμε κυβέρνηση δεν είναι λογικό να είμαστε παρόντες και στην μάχη της Ευρωβουλής; Γιατί η κοινωνία του διαδικτύου δεν διεκδικεί μεν πολιτικά οφίτσια, αλλά σίγουρα πολιτικό λόγο έχει και άρα είναι λογικό να συμμετάσχει στην μάχη που έχουμε μπροστά μας. Το δικό μου σκεπτικό λέει, ότι ανάμεσα στα σχόλια που σίγουρα θα συνοδεύσουν από μεριά μας την εκλογική μάχη που ξεκίνησε, υπάρχει και μια γενικότερη παρέμβαση : Η παρουσία ενός ευρωπαϊκού κοινοβουλίου που θα διασφαλίζει την προστασία του κάθε πολίτη των κρατών μελών, την προστασία της δημοκρατίας και την προόδο της κοινωνίας μας. Αυτό προϋποθέτει αλληλεγγύη, αλλά και παρακολούθηση των εξελίξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και την ευρύτατη πληροφόρηση των αναγνωστών όλων μας.
Σε αυτή την μάχη λοιπόν θα πρότεινα τους εξής συν- bloggers :
1. Επικεφαλής ο “νέος” και ακραιφνώς πασοκικό blogger Κωνσταντίνος Αλεξάκος με το ιστολόγιο “Πολίτης”… η πραγματική ανανέωση με νέα διαδικτυακά στελέχη… τον επιλέγω για την πραγματική επιμονή στον διαδικτυακό διάλογο και την συμμετοχή των πολιτών.
2. Εδώ κάνω μια εξαίρεση : δεν έχει ιστολόγιο, αλλά την θεωρώ την νέα ελπίδα του ιστολογείν. Σαφώς αναγνωρίσιμη πια και ιδιαίτερα δραστήρια στα events περί διαδικτύου η Μαρυλού Τζεμπελίκου, που σας δίνω τον σύνδεσμο του Facebook προφίλ της.
3. Τον Παναγιώτη Βρυώνη τον ξέρετε όλοι. Είναι από τους παλιούς πρωτοπόρους και υπερ-δραστήριους ιστολόγους. Θεωρώ ότι θα πρόσφερε τα μέγιστα στα θέματα συμμετοχικής δημοκρατίας και η ενασχόλησή του με το ΠΑΣΟΚ , τον θεωρεί ιδιαίτερα προσφιλή σε μένα.
4. Η πρώτη ίσως έκπληξη η Σοφία Αγγελάρα. Νέα ακραιφνώς βενιζελική αλλά πιστεύω ότι συμμετέχει στην ενότητα του ΠΑΣΟΚ, προσφέρει στον εσωκομματικό μας διάλογο και λόγω του νεαρού της ηλικίας της, έχει μέλλον να διορθώσει και λάθη και “extreme” απόψεις. Πάντως διακρίνεται για την μαχητικότητά της.
5. Η συμπαθής σε εμένα Magica. Διακρίνεται για την μαχητικότητά της σε θέματα ατομικών δικαιωμάτων, ενεργότατη στο twitter και σχετική με περιβαλλοντικά θέματα. Πιστεύω ότι θα είναι χρησιμότατη στην λειτουργία στην παρακολούθηση των εργασιών του κοινοβουλίου.
6. Ο φοβερός σύντροφος Στέφανος Αναστασιάδης , γνωστός και ως cybernero !!! Ορθόδοξος κομματικά, συνεπής σε αγώνες και εκτός διαδικτύου και όχι μόνο εντός, συμμετέχει πάντα στις διεκδικήσεις μας. Τον προτείνω ανυπερθέτως…
7. Ο συμπαθέστατος, συνεπέστατος, ο εθελοντής σε όλα : Νίκος Κοσσυφίδης. Ναι και αυτός δεν έχει ιστολόγιο. Αλλά συμμετοχικά συμβάλλει στο digitalrights.gr και άρα θα τον θεωρήσω ιστολόγο. Είναι ένας λαμπρός επιστήμονας και εξαιρετικός θεωρητικός. Δαγκωτό θα τον ψήφιζα…
8. H Αναστασία Καψάλη… επίσης χωρίς ιστολόγιο αλλά η “ψυχή” του deb8 άρα την θεωρώ συνιστολόγο όπως όλοι μας. Η δημοσιογραφική της δραστηριότητα δεν την κάνει λιγότερο συμπαθή (άσε που πρέπει να έχουμε καλές σχέσεις με τα ΜΜΕ).
9. Ο φίλος μου ο Γαβριήλ Χαρίτος από την Ρόδο. Ο άνθρωπος του πολιτισμού και ο πολίτης του κόσμου. Συντηρεί 2 ιστολόγια. Ο σύνδεσμος είναι για το κινηματογραφικό του, που τον πρόκρινε και για την λίστα μου.
10. To πασίγνωστο Press-gr! Το βάζω δε σε μια οριακή θέση για την εκλογή του. Διότι για να βγάλουμε σαν συνδυασμός 10 άτομα, πρέπει να φτάσουμε το 45%. Η μικρο-πολιτική μου σκέψη άρα είναι ότι θα τρέχει για να βγει, άρα θα βοηθήσει και με το παραπάνω την λίστα μας. Άσε που εκτιμώ την στάση του Καψαμπέλη στην μεγάλη κόντρα και επ’ ευκαιρίας να τον ρωτήσω : τελικά είναι ο διαχειριστής;
Από εδώ και κάτω οι υποψήφιοι ελπίζουν σε παραιτήσεις, κλεισίματα και αποχωρήσεις ιστολόγων, σε “έκτακτα” καιρικά ή πολιτικά φαινόμενα (διαγραφές, αποστασίες, γενικά αστάθεια).
11. Στέφανος Μυτιληναίος. Σκληρός ΠΑΣΟΚΟΣ αριστερός με επαναστατικές φιλοδοξίες. Ριζοσπάστης και επίσης στον χώρο των ΜΜΕ, θα εκφράζει μια συνεχή πίεση στους εκλεγμένους να δουλέψουν αλλιώς: Ιακωβίνοι!!
12. Η φίλη μου η Άσπα. Μια μητέρα που ιστολογεί για το μεγάλωμα των παιδιών της, μπορεί να δώσει μια συνεχή διάσταση της προστασίας της οικογένειας και των παιδιών, σε όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές.
14. Το 13 το περνάω είναι γρουσούζικο και άρα συνεχίζω στα υπόλοιπα 9 ονόματα, χωρίς ιδαίτερα αναλυτική αναφορά (λόγω χώρου όμως)… Cyberella
20. Οι διάτρητοι ΑΕ ή ο κατά twitter diakoptis… (podcasters!!!!)
21. Φυσικά θα βάλω και την diodos συνεταιράκι του diakoptis
22. Τελευταία αλλά όχι λιγότερο σημαντική και η κατά twitter MadNihilist .. συμπαθέστατη συμμετείχε σε ένα “θρυλικό” ιστολόγιο αλλά τώρα μπλογκάρει στο reality tape…
Θεωρώ ότι κράτησα την αρχή των “νέων” προσώπων, της ολοκληρωτικής ανανέωσης. Παραδέχομαι ότι το ιστολόγιο δεν έχει συνοχή, αλλά μήπως και το διαδίκτυο έχει; Το βασικό είναι το πάθος για τα νέα μέσα και σίγουρα για τους πιο πολλούς η κοινή μας πολιτική τοποθέτηση. Οι υπόλοιποι δεν ανήκουν στον ίδιο πολιτικό χώρο, αλλά μια χαρά τα βρίσκουμε.
ΥΓ : Οι συμμετέχοντες στην σκιώδη κυβέρνηση δεν μπορούσαν να συμμετέχουν και εδώ. Υπήρχε ασυμβίβαστο!!!
Όπως θα ξέρετε χθες το Ευρωκοινοβούλιο πέρασε την πρόταση για οδηγία της ΕΕ που επεκτείνει την νομική προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων από τα 50 χρόνια στα 70 (και ενδεχόμενα στα 95 έτη). Μια οδηγία που θα οδηγήσει σε περίοδο κρίσης στην αύξηση των εσόδων των εταιριών παραγωγής, ενώ θα φέρει ασήμαντα έσοδα στο 95% των δημιουργών… Εδώ το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο έδειξε τα όρια της προοδευτικής του πολιτικής συγκρότησης!!! (καλά ένα αστείο έκανα…). Ελπίζουμε όλοι σε μια ακόμη μάχη κατά την 2η ανάγνωση της οδηγίας να μειώσουμε τις απώλειες της μάχης.
Στις 5 Μαϊου όμως έρχεται μια νέα μάχη. Το πακέτο οδηγιών για τις τηλεπικοινωνίες. Στα αγγλικά σας έχω εδώ ένα κείμενο όπως επίσης αν θέλετε μια καλή παρουσίαση με πολλα links δέστε το group στο Facebook. Εδώ θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω τι ακριβώς προτείνουν τα μανάρια στις Βρυξέλλες :
Μέχρι τώρα το διαδίκτυο είναι το πιο δημοκρατικό “προϊόν” σε σχέση με την ευκαιρία των χρηστών του να το αξιοποιήσουν όπως θέλουν, χωρίς περιορισμό ή διακρίσεις. Και αυτό γιατί είναι “ουδέτερο” ως προς την κυκλοφορία των δεδομένων μέσα σε αυτό. Κι αυτό γιατί ο καθένας παίρνε τα δεδομένα του από το σημείο που θέλει χωρίς καμιά “προτεραιότητα”, αλλά με απλώς μια χρονική σειρά.
Τώρα έρχονται οι αγαπητοί εκ Βρυξελλών τεχνοκράτες, κάτω από την πίεση των προμηθευτών εταιριών τηλεφωνίας και διαδικτύου (telecom providers) και επιτρέπεται να καταργήσουν αυτή την ισότητα χρηστών. Φανταστείτε λοιπόν ότι κάποιοι από εμάς που θα πληρώνουμε το κατιτις παραπάνω , θα έχουμε ένα πριβέ ιντερνετικό τροχονόμο, που θα μας δίνει πάντα προτεραιότητα.
Και όχι μόνο αυτό!! Αλλά για να έχουμε εμείς οι πληρώνοντες προτεραιότητα, ο προμηθευτής σας έχει το δικαίωμα να σας απαγορεύσει την πρόσβαση σε δεδομένα ή πακέτα δεδομένων ή υπηρεσίες ή ιστοσελίδες. Και ήδη μια γερμανική εταιρία παροχής διαδικτύου αποφάσισε ότι θα κόψει στους συνδρομητές της την πρόσβαση στο skype. Φανταστείτε λοιπόν ότι τώρα πια οι εταιρίες θα έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν σε κάποιους πελάτες (κυρίως βέβαια μεγάλες εταιρίες που θα πληρώνουν) προτεραιότητα στην ανταλλαγή δεδομένων τους και σε εμάς τους απλούς μικρο-καταναλωτές θα μας “επιτρέπουν” περιορισμένη πρόσβαση και ειδικά στα site που κατεβάζουμε παιχνίδια, ταινίες ή μουσική.
Σε όλα αυτά αντιτίθεται βέβαια η Google, η Skype και υποθέτω και άλλες υπηρεσίες όπως το Youtube. Με όλα αυτά αισθάνομαι ότι το πακέτο το νομοθετικό για τις τηλεπικοινωνίες θα είναι πάλι εις βάρος των δικαιωμάτων του μικρού χρήστη και έρχεται σε μια σειρά νόμων που στοχεύουν στον περιορισμό των δικαιωμάτων μας σαν χρηστών καταναλωτών. Πάλι ο ισχυρός θα κερδίζει.
Το μόνο που μας απομένει είναι η αντίσταση στην ψήφιση αυτού του πακέτου, η πίεση προς τους ευρωβουλευτές μας και η μαζική μας διαμαρτυρία. Τώρα όμως λέμε!!!
Πριν από μερικά χρόνια άκουσα πρώτη φορά τον σύντροφο με το πλούσιο βιογραφικό. Και από ότι θυμάμαι με πρωτοβουλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ είχε μπει σε μη εκλόγιμη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο. Και όταν αποχώρησαν πολλοί συνάδελφοι του για να κατέλθουν στις εθνικές εκλογές, τότε ήρθε και η σειρά του να γίνει ευρωβουλευτής.
Στις 16/09/2007 όπως θα θυμάστε όλοι ο Πρόεδρος τότε του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε μετά την εκλογική του ήττα να ανοίξει μια διαδικασία δημοκρατικής επανεκλογής του. Ο αγαπητός τότε σύντροφος αποφάσισε σε λίγα λεπτά να στηρίξει τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με παρησσία και κόντρα θεωρητικά και στον Πρόεδρο που τον “ευεργέτησε” . Και έδωσε την μάχη υπέρ του αρχηγού που ήθελε να δει ως προέδρο στο κόμμα, επάξια και ανοιχτά και χωρίς κανέναν υπολογισμό.
Και αφού διεδραμάτισε έναν ρόλο στην Ευρωβουλή όπως όλοι ξέρουμε στα 2 αυτά χρόνια και όπως όλοι είδαμε εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ, ήρθε και η ώρα του σύμφωνα με την ηγεσία του κόμματος να βοηθήσει και σε εθνικό επίπεδο. Με άλλα λόγια να κατέλθει σε οποιαδήποτε περιφέρεια της αρεσκείας του, εκεί δηλαδή που πιστεύει ότι θα στηρίξει και το κόμμα με την ισχυρή του πολιτική παρουσία, αλλά και την δική ατομική πολιτική σταδιοδρομία.
Και με έκπληξη διάβασα σε μια συνέντευξη ότι αυτό δεν άρεσε στον σύντροφο. Και ότι η αποχώρησή του από την Ευρωβουλή, ανοίγει παλιές πληγές. και ότι γυρνάμε στις 11 Νοέμβρη. Και πραγματικά έμεινα άναυδος. Και θέλω λοιπόν να στείλω έναν αγωνιστικό αποχαιρετισμό στον σύντροφο Μποτόπουλο και να του υπενθυμίσω :
Σε ένα δημοκρατικό κόμμα είμαστε όλοι ίσοι και έχουμε εκλέξει δημοκρατικά μια ηγεσία. Της δώσαμε λοιπόν και την ευχέρεια να κάνει τις πολιτικές της επιλογές, που τις κρίνουμε όλοι. Αν διαφωνεί κάποιος με αυτές ή θέτει θέμα ηγεσίας ωραία και αντρίκια ή αποχωρεί.
Δεν νομίζω ότι η παρουσία του σύντροφου Μποτόπουλου στην Ευρωβουλή είναι τόσο κρίσιμη ως πολιτική απώλεια. Αντίθετα υπάρχουν και άλλα άξια στελέχη που θα μπορούσαν να βοηθήσουν το ίδιο και εκεί και θα έπρεπε να δοκιμαστούν
Σύντροφε Μποτόπουλε σε περιμένουμε με αγωνία να βοηθήσεις και στις εθνικές εκλογές με την μάχιμη παρουσία σου και την δυναμική που έχεις αποκτήσει στον κόσμο όλα αυτά τα χρόνια. Μάλιστα θα σου πρότεινα να επιλέξεις και μια από τις μονοεδρικές περιφέρειες και να δώσεις την μάχη εκεί. Αυτό θα έδειχνε την διάθεσή σου για προσφορά και θα ήταν σημαντικό βήμα στο πολιτικό σου μέλλον.
Η ιδιοκτησιακή σχέση με αξιώματα δεν αρμόζει σε έναν σοσιαλιστή σύντροφο. Αυτός πρέπει πάντα να διακρίνεται από την αυτοθυσία για το κόμμα του και τους συντρόφους του. Και να υπηρετεί πρωτίστως το κοινό καλό. Κανείς δεν “δικαιούται” μια θέση. Αυτή είναι μια δεξιά άποψη για την πολιτική. Αντίθετα κάποιος “υπηρετεί” μια θέση και ένα αξίωμα, όπως το επιτάσσει το κόμμα στο οποίο ανήκει. Γιατί αυτή η εμμονή σε μια εκλογική διαδικασία που το κόμμα αποφασίζει κυριαρχικά; Και γιατί τέτοια άρνηση στο να αξιοποιηθεί η δυναμική σου σε μια περιφέρεια που εσύ πιστεύεις ότι έχεις την δυναμική;
Τι το κακό έχουν οι εκλογές “σύντροφε”; Και τι το υποτιμητικό για σένα;
Αλλά από την άλλη μεριά κάνω και μερικές σκέψεις σε αναλογία με την αντισεισμική προστασία στην χώρα μας :
Επειδή ο σεισμός δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί όταν εμφανίζεται ως φαινόμενο και επειδή δεν θέλει κανείς να πεθάνει στο κρεββάτι του αβοήθητος, η μόνη αντιμετώπιση είναι η αντισεισμική προστασία. Μέχρι να φτάσουμε σε σημείο που να προβλέπουμε σεισμούς, απαιτούμε μια αυστηρή τήρηση αντισεισμικών κανονισμών, μια αυστηρή πολεοδομική νομοθεσία και την τήρησή της, μια συνολική αποτίμηση των κτιρίων σε όλη την χώρα, και τέλος μια στήριξη από το κράτος της παρεμπόδισης δημιουργία νέων αυθαιρέτων.
Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα με παράδοση φονικών σεισμών δεν μπορούμε να παίζουμε άλλο με τις ανθρώπινες ζωές. Και επειδή σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, συμπιέζονται τα κόστη για φτηνή κατοικία, θα πρέπει το ΠΑΣΟΚ να σταματήσει την επαπειλούμενη καταστροφή από τον “νέο” πολεοδομικό χάρτη που ετοιμάζει η Νέα Δημοκρατία και το άξιο τέκνο αυτής Γιώργος Σουφλιάς (που είναι και Νέστωρ της Πολιτικής …τρομάρα του και τρομάρα μας). Επίσης θα πρέπει να σοβαρευτούν και οι Δήμοι και όλοι εμείς οι πολίτες να αντιδράσουμε. Γιατί κάποια μέρα στις 3:30 τα ξημερώματα θα κλαίμε και θα θρηνούμε για την “θεόσταλτη” καταστροφή που δεν θα είναι και τόσο “θεόσταλτη”. Ας προλάβουμε !!!
ΥΓ : Αυτή η σημερινή αθλιότητα των ΜΜΕ, που “τρέχουν” μια μάνα από το πρωι μεταξύ του μοιρολογιού και της ευτυχίας , κάποτε πρέπει να σταματήσει. Τουλάχιστον ας αναμεταδίδουν μόνο αυτά που λένε τα ιταλικά πρακτορεία ειδήσεων. Κάποτε πρέπει το ΕΣΡ να μην ρίχνει πρόστιμα αλλά να απαγορεύει σε απίθανους τύπους να κάνουν τους “ανταποκριτές”. Ντροπή!!!
Δες τε στο twitter τα #earthquake #egelados #terramoto
Τελικά σήμερα στο δελτίο είδήσεων του ΣΚΑΙ τηελόραση, μάθαμε και την αλήθεια περί Κατάρ και πιθανής εξαγοράς της ΟΑ. Όπως δήλωσε ο αντιπρόεδρος της εταιρίας “ποτέ δεν ενδιαφερθήκαμε για την αγορά της ΟΑ”. Στο ίδιο site αναφέρεται και η άποψη μιας εταιρίας αναλυτών ότι η ΟΑ πάει για φούντο και η Qatar ως σύγχρονη εταιρία δεν θα είχε κανένα συμφέρον να εμπλακεί στην ΟΑ, ειδικά λόγω και των κατάστασης των συνδικάτων της εταιρίας…!!!
Μάλιστα. Συμπεράσματα :
Λέει η Κατάρ ψέματα ή ο Χατζηδάκης; Στην ουσία κανένας εκ των 2. Όταν ο Καραμανλής είχε πάει στο Κατάρ, θυμάμαι την δήλωση του εκπροσώπου του Εμίρη “δεσμευτήκαμε να μελετήσουμε τον φάκελο”…αυτό ακριβώς είχε πει στα αγγλικά και τίποτε περισσότερο. Στην επιστροφή ο Χατζηδάκης και ο Καραμανλής έριξαν, στα “δικά” τους ειδικά media, μια “μισή” αλήθεια ξέροντας ότι στην ζούγκλα των ελληνικών μέσων θα πήγαινε αλλού η κουβέντα.
1) με τις προσφορές στο τραπέζι το θεωρώ απίθανο να πουληθεί η ΟΑ πάνω από 30 – 40 εκατομμύρια ευρώ. Και με μια σειρά ευκολιών προς τον αγοραστή. Είναι αυτό εύλογο τίμημα για την οικονομική κατάσταση της εταιρίας και το ελληνικό δημόσιο; Πως ένας υπουργός θα αποφύγει το αδίκημα της “απιστίας”;
2) Αν δεν διασφαλιστεί ούτε καν αυτό το τίμημα και δεν πουληθεί, θα κλείσει; Και τότε ποιός απορροφά τους άνεργους της; Πότε θα αποζημιωθούν εργαζόμενοι (μετά από δικαστικές διαμάχες ετών βέβαια;)!
3) Πραγματικά έχει υπολογίσει κανείς το κόστος (με αυστηρά οικονομικούς όρους!!) από την μη λειτουργία της ΟΑ; Υπάρχει έστω και η ελάχιστη προσέγγιση;
4) Μήπως ένα καλύτερο μοντέλο θα ήταν η λειτουργία της εταιρίας με βάση την πολυμετοχική της σύνθεση, με μετόχους τους ΟΤΑ που εξυπηρετεί, τους υπαλλήλους και το δημόσιο; Μήπως η λύση δεν είναι το ξεπούλημα, αλλά η λαϊκή της βάση; Γιατί αν είναι να πουληθεί 30-40 εκατομμύρια , με εξασφαλισμένες επιδοτήσεις των 10 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως και απαλλαγμένη από χρέη προηγούμενων ετών, τότε γιατί να μην το επιχείρησουμε όλοι οι υπόλοιποι πολίτες και τοπικοί φορείς; Τι μαγικό θα κάνει ο επενδυτής άραγε; Αν και όλοι ξέρουμε τι θα κάνει το θαυματουργό του μάνατζμεντ : Απολύσεις και επαναπροσλήψιες με μισθούς πείνας, με ελαστικά ωράρια και με εργασιακή ανασφάλεια. Με αφορόλογητα, ψιλο-απατούλες και κομπινίτσες. Με χαρισμούς χρεών και με “δωράκια” προς όλους τους εμπλεκόμενους….!!! Και βέβαια με τεράστια αύξηση ναύλων!!!
Με βάση όλα αυτά και για να έχει το κεφάλι του ήσυχο ο νυν υπουργός, υποθέτω ότι θα προτιμήσει το ηρωϊκό κλείσιμο. Θα έχει λιγότερα νομικά προβλήματα, θα απαλλαγεί από αποζημιώσεις των “παλαιότερων” εργαζόμενων, θα ηρεμήσει τους “φίλους” της παράταξής του και θα πετάξει το μπαλάκι σε επόμενες κυβερνήσεις. Λέτε να έχω δίκιο;
Έψησε το καφεδάκι του και έκατσε να τον πιεί μπροστά την τηλεόραση. Άκουγε και έβλεπε για την Παλαιστίνη την πατρίδα του. Η οργή του ξεχείλιζε όσο έβλεπε τις εικόνες. Είχε μιλήσει χθες με την οικογένεια του στην Χεβρώνα. Είχε πάει στο μαγάζι με το δορυφορικό τηλέφωνο και αφού περίμενε καμιά ώρα στην ουρά, κατάφερε με την τρίτη προσπάθεια να χτυπήσει το τηλέφωνο και να μιλήσει με την μάνα του. Του είπε ότι ήτανε καλά, ότι δεν μπορούσανε να μιλήσουν με τον ξάδερφο στην Γάζα, και ότι οι αδερφές του ήταν ασφαλείς. Μόνο το παιδί της μιας, έβγαινε κάθε μέσα στις διαδηλώσεις και στα οδοφράγματα και έριχνε πέτρες. Οι εβραίοι τους ρίχνανε κανά χημικό και πλαστικές σφαίρες αλλά ευτυχώς δεν είχε πάθει τίποτα.
Τον ρώταγε τι κάνει αυτός και πότε θα στείλει λεφτά γιατί ο πατέρας του δεν είχε δουλειά, τώρα με τον πόλεμο πάλι, και είχανε μείνει χωρίς ούτε ένα σέκελ. Της υποσχέθηκε ότι τέλος της βδομάδας που έπαιρνε το βδομαδιάτικο, θα της έστελνε 200 σέκελ. Της εξήγησε ότι και εδώ δυσκόλευαν τα πράγματα, οι δουλειές πήγαιναν άσχημα, το μεροκάματο δύσκολο και ότι τώρα μπορούσε να στείλει, αλλά τον άλλο μήνα δεν ήξερε. Η μάνα του άρχισε ναι κλαίει και να του λέει πόσο της λείπει, ήταν ο αγαπημένος της. Έκλαψε κι αυτός, αλλά αφού έκλεισε το τηλέφωνο.
Μετά είχε πάει στο καφενείο εκεί κάτω στην Ομόνοια, σε ένα παράδρομο της Αγίου Κωνσταντίνου και μίλησε με τους αδελφούς εκεί. Κάποιοι λέγανε για τον ηρωϊκό πόλεμο της Χαμάς. Οι περισσότεροι την είχαν ψηφήσει, γιατί είχαν βαρεθεί και τους συμβιβασμούς και την διαφθορά της Φατάχ. Σε λίγο ήρθε και ο Μωχάμεντ, ο “μαύρος”. Τον έλεγαν έτσι γιατί είχε “στενές” σχέσεις με την Χαμάς και τους έφερνε τα φρέσκα νέα.
Τους διηγήθηκε για τα γεγονότα εκεί. Για τους αδερφούς και τα παιδιά που σκοτώνονταν άδικα. Για τους εβραίους που σκοτώνανε αδιακρίτως και δεν θα άφηναν τελικά το ανέξαρτητο κράτος της Γάζας να υπάρξει. Και ότι ο Αλλάχ, μεγάλος και σοφός, μέσα από τις κακουχίες θα τους οδηγούσε στην λύση. Και αυτή ήταν μια : πόλεμος μέχρις εσχάτων. Το καταλάβαινε και αυτός, τι σημασία έχεις να ζεις όταν είσαι ήδη νεκρός; Για αυτό δεν έφυγαν και όλοι τους απο εκεί; Για μια καλύτερη ζωή; Εδώ τα λεφτά ήταν δύσκολα, η ζωή ακριβή, το σπίτι χάλια και το καλό φαϊ σπάνιο.
Αλλά όμως είχαν την δυνατότητα να στέλνουν τα εμβάσματα που ζούσε η οικογένεια. Όχι μόνο η δική του αλλά όλων των αδελφών της μικρής τους κοινότητας. Αυτός είχε και μια σχέση με μια ελληνίδα. Δεν ήταν μουσουλμάνα βέβαια, αλλά ήταν καλή κοπέλα και εργατική. Ερχόταν σπίτι και εκτός από καλό κρεβάτι, του έκανε και κανά φαγάκι σπιτικό. Κι αυτός όμως την περιποιόταν. Της έφτιαχνε και φαλάφελ όταν μπορούσε και δεν ήταν πτώμα από την δουλειά.
Μετά το καφενείο είχε ραντεβού μαζί της και μαζί και με τους άλλους αδελφούς από το καφενείο (Αιγύπτιοι οι περισσότεροι) , θα πήγαιναν στην πορεία για την μάνα Παλαιστίνη έξω από την Πρεσβεία του Ισραήλ. Φοβότανε βέβαια ότι η αστυνομία θα τους χτύπαγε, ότι τις προηγούμενες μέρες είχαν συλλάβει φίλους και τους είχανε στείλει για απέλαση. Αλλά όταν πέθαιναν οι δικοί τους κάτω στην πατρίδα ήταν το λιγότερο που μπορούσε να κάνει. Στο κάτω κάτω με την κοπέλα του κρυβόταν λίγω πίσω πίσω, έτσι ώστε να μπορούσε να φύγει αν τα πράγματα έφευγαν από τον “έλεγχο”.
Σε καμμιά περίπτωση δεν ήθελε να σκέφτεται το να πέσει στα χέρια της Αστυνομίας και να πάει για απέλαση. Γιατί και που θα τον στέλνανε; Πίσω στο Ισραήλ; Στα χέρια των εβραίων; Είχε έναν συγγενή που το πέρασε όλο αυτό!!! Και όταν τον γύρισαν πίσω, οι εβραίοι τον έβαλαν φυλακή, τον δίκσαν σαν τρομοκράτη και τώρα είναι ακόμα μέσα. 5 χρόνια μετά.
Έσβησε το τσιγάρο του, χαιρέτησε τους φίλους του και πήγε να βρει την κοπέλα του. Με τις στενάχωρες σκέψεις και την ανασφάλεια στο βλέμμα. Λίγο πιο πάνω τον σταμάτησαν δύο αστυνομικοί, του ζήτησαν τα χαρτιά του. Τους τα έδειξε, αλλά αυτοί τα εξέταζαν και δεν τους άρεσαν. Μίλησαν σε έναν ασύρματο και τον κράταγαν εκεί. Η ώρα πέρναγε. Αυτοί δεν τον αφήνανε. Ο ένας έλεγε να τον πάνε μέσα, ο άλλος το έπαιζε σκεφτικός. Ξαφνικά όμως κάτι τους είπαν από τον ασύρματο του γύρισαν τα χαρτιά και έφυγαν με γρήγορο βήμα για κάπου προς τα Εξάρχεια.
Με μια φοβερή ανακούφιση πήρε το δρόμο προς το ραντεβού του. Έφτασε με 20 λεπτά καθυστέρηση. Η κοπέλα του ευτυχώς δεν είχε φύγει. Είχε καθυστερήσει και αυτή λίγο. Την αγκάλιασε και την φίλησε. Όταν την έσφιγγε στην αγκαλιά του, ήταν σαν να την έβλεπε μετά από χρόνια. Σαν μόλις να είχε γυρίσει από τον πόλεμο. Της είπε τι έγινε, αυτή άρχισε να βρίζει τους κολόμπατσους, με κάτι ελληνικά που αυτός δεν καταλάβαινε. Τον πήρε από το χέρι και πήγανε προς το ραντεβού με τους άλλους για την πορεία έξω από την πρεσβεία του Ισραήλ. Και εκεί σαν να την ένοιωσε πιο αγριεμένη και θυμωμένη. Όταν την ρώτησε, μετά που περπατάγανε για το σπίτι (με την γεύση των χημικών ακόμα στο στόμα), γιατί ήταν σήμερα τόσο άγρια, αυτή του απάντησε : “Γιατί πήγανε να μου πάρουν έσενα καρδιά μου. Και είτε Εβραίοι, είτε Έλληνες αστυνομικοί θα με βρουν απέναντι. Εμείς να ζήσουμε ειρηνικά και ελεύθεροι θέλουμε. Αν μας πειράξουν, δεν θα κάτσω με σταυρωμένα χέρια…”.
Ήταν μια κρίση που όλοι περιμέναμε. Πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς; Όταν η Παλαιστινιακή πλευρά πρέπει να ζει, να αναπνέει, να τρώει, να μιλάει, να εκλέγει, να εξοπλίζεται, να κυβερνά τα δικά της εδάφη, να τρέφεται, να ντύνεται, κάτοπιν άδειας και ελέγχου της Ισραηλινής πλευράς, η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη.
Η αυταπάτη του Όσλο τέλειωσε με την δολοφονία του Ράμπιν και τα χρόνια του Σαρόν (ο δημιουργός της δεύτερης Ιντιφάντα…), έκριναν οριστικά την περαιτέρω διαδικασία. Η Χαμάς δεν θα κέρδιζε ποτέ εκλογές αν δεν είχαν υπάρξει όλα τα προηγούμενα βήματα που οδήγησαν στην επικράτησή της. Και ποιά είναι αυτά ;
Κατά πρώτον η διαφθορά της περιόδου Αραφάτ, μετά το Όσλο. Όποιος έχει ζήσει και δουλέψει στην Παλαιστίνη μετά το 1996-1997 θα σας πει τι ακριβώς συνέβαινε. Η πολιτική διαμάχη φατριών της ίδιας της Φατάχ, η διαφωνία σε κεντρικά ζητήματα της Παλαιστινιακής πολιτικής (από την Ιερουσαλήμ και τους πρόσφυγες μέχρι και τον τρόπο δόμησης του νέου κράτους), η αισχρή εκμετάλλευση των ρεόντων χρημάτων από τους διεθνείς δωρητές οδήγησαν σε ανισότητες εντός των Παλαιστινίων. Η Γάζα ήταν βέβαια η πιο ευαίσθητη περιοχή των παλαιστινιακών εδαφών στις εξελίξεις. Η Δυτική Όχθη ζούσε πάντα σε άλλο ρυθμό.
Κατά δεύτερον η πολιτική του Ισραήλ που δεν άλλαξε ποτέ. Κανένα Παλαιστινιακό κράτος δεν θα γινόταν αποδεκτό, παρά μόνο για τα ματιά της διεθνούς νομιμοποίησης. Δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει περίοδος που το Ισραήλ θα δεχτεί την αυτόνομη κρατική οντότητα των Παλαιστινίων. Ακόμα και με το Οσλο ζωντανό, η πολιτική του Ισραήλ ήταν η αποδυνάμωση του αντιπάλου και η προετοιμασία για την ολοκληρωτιή σύγκρουση. Η συνεχής επέκταση του εποικισμού, η δημιουργία του τείχους της ντροπής, η “κρυφή” συνεργασία με τις δυνάμεις των Παλαιστινίων που ήταν σχεδόν μισητές από τον απλό Παλαιστίνιο, θα έφερναν την Χαμάς στην εξουσία. Και η διαδικασία μετά τον Σαρόν επιταχύνθηκε.
Κατά τρίτον ο διεθνής περίγυρος που ποτέ δεν ήθελε πραγματικά να λύσει το πρόβλημα. Πολλούς τους συμφέρει και άλλους που τους συμφέρει η αλλαγή του status quo, δεν υπάρει η δυνατότητα διεθνώς να επιβάλλουν λύση. Ακόμα και αν λυνόντουσαν όλα τα υπόλοιπα θέματα, η Ιερουσαλήμ θα έστεκε ως λάφυρο, και κέντρο πολιτικών μικροϋπολογισμών, πέρα από τις πολιτιστικές και θρησκευτικές της συγκρούσεις. Η μάχη για την Ιερή Πόλη, θα κράταγε δεκαετίες και δεν θα λυνόταν με τα διάφορα προτεινόμενα μορφώματα της διεθνούς διπλωματίας.
Κατά τέταρτον ο υπόλοιπος αραβικός κόσμος. Ή μάλλον καλύτερα των κοσμικών κρατών του. Σε καμιά περίπτωση η Αϊγυπτος, η Ιορδανία, τα Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία, η Συρία, ο Λίβανος θα άντεχαν μια δυνατή ισλαμική Χαμάς σε μια παλαιστινιακή κρατική οντότητα. Με το ζόρι κρατάνε τους δικούς τους να μην εξεγερθούν απέναντι σε καθεστώτα (βασιλείς, εμίρηδες, “δημοκρατικά” εκλεγμένοι ηεγέτες με 90%) ανελεύθερα που δημιουργήθηκαν με βάση την μη επικράτηση του ισλάμ και της καπιταλιστικής διαχείρισης του πετρελαίου. Μια ολοκληρωτική επικράτηση του Ισλάμ σε ένα παλαιστινιακό κράτος , θα αποτελούσε το κέντρο αμφισβήτησής των ιδίων. Το Ιράν και η Χεζμπολλά αποτελούν τις αντίρροπες δυνάμεις και δύσκολα δεν θα εμπλακούν τώρα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Θα δούμε πολλά ακόμα στο θέατρο των συγκρούσεων. Και ακόμα και αν επέμβει σήμερα το Ισραήλ δυναμικά με χερσαίες επιχειρήσεις, λύση αποκλείεται να βρεθεί. Κερδισμένος με την ευφυή του πολιτική , που θα τον αναδείξει και ως ηγέτη του Ισλαμικού κόσμου ο Ταγίπ Ερντογάν. Που από προχθές αναλάμβάνει με τις ευχές όλων τον ρόλο του θεματοφύλακα, του ισχυρού κοσμικού ισλαμιστή, που όμως μπορεί και συνομιλέι με όλους. Διεθνώς χαμένος ήδη ο Ομπάμα. Το “νίπτω τας χείρας μου”, δείχνει πως τελικά θα κινηθεί στις δειθνείς σχέσεις χωρίς αμφισβήτησεις ή αναθεώρηση των σταθερών της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Έτσι κι αλλιώς η Χίλλαρυ είναι εκεί δίπλα του να του θυμίζει τις λεπτές ισορροπίες που κρατάνε το κλαρί που κάθεται.
Μόνο κουράγιο εύχομαι στους αδερφούς Παλαιστινίους που είχα την χαρά να δουλέψω μαζί τους. Χείρα βοήθειας δύσκολα θα βρούνε διπλωματικά. Αλλά θα βρούνε αμέριστη συμπαράσταση από τον Ελληνικό λαό.
I’m writing today in a calm (relatively) day that severe confrontations with police forces stopped. Now students of Universities and Schools along with citizens are taking over to peaceful demonstrations.
Greek Radio Television Independent Authority circulated a recommendation to TV channels and radio stations proposing a “moderate” coverage of the events. This “code of contact” includes :
The avoidance of covering extreme violence (!!!, wondering who is defining that?)
The avoidance of substituting the role of the police or judicial authorities (!!! ha ha ha really media are doing that?)
The non-leaking of papers referring to judicial procedures (namely the pre-trial procedure on student’s murdering).
And now my questions :
Is that an effort to minimize the political effect on riots to average citizen?
Are we all satisfied with Media ignoring the truth and try to have a “pedagogical” role against demonstrations?
If we accept this short of proposals, how the state confront the Internet. (especially in my country that blogging and social journalism is under attack in order to demonize it as the source of social unrest and coordinating or even encouraging violence?)
For the last point (leaking of documents), is responsibility of the Media or the real problem is the non constitutional conformity of police and judicial authorities? Because journalists are not stealing the documents that obviously be given by people within the institutions carry on investigations and legal action!!
i think that must be a European discussion. On how media will be from the people with the people and for the people, according to our traditional constitutional principles. And not a tool for each given government for power games!!!
Today some people saying its over…Some other people say is the beggining…
I would say its the end of phase I. And after 4 days of riots and before the marching of thousands of trade union’s members today, i would like to draw some conclusion on riots in Greece , in order to excuse the above title :
During this first round of incidents, stones beat weapons. Everything started with the murder of a 15 year old child and ended up with the state authorities begging for peace (in other words mercy). Especially yesterday evening, policemen were running up and down in Athens without plan, stength or even the mood to confront the masses.
This first round was full of LIes. Government lied on the incidents (this is why no minister resigned..), media were lying systematically (on the political aspects , on the killing, on supporting a sinking government, on political speculation against the left), police was lying (trying to persuade against the obvious or not persuading for their deep sorrow for the killing).
And finally and most important the blogging…After french riots in 2005, Greece verified the rule : Blogging and internet are established as alternative source of independent information. Not because bloggers are objective, the opposite!!! But they are now too many!! So someone could read a variety of opinions that usually gives the whole picture. In that sense information on internet exceeds the limits of traditional media. The whole political spectrum is expressed here, without limitations of time or political correctness. And that helps the political dialogue significantly. And here comes the videotapes. The current riots boost a distribution of images by cell phones, amateur videos, photos and information on incidents minute by minute. Greek bloggers were testing the limits and discover that is not such thing. There are not limits in our passion for open and accessible information.
Λοιπόν είχα αμφισβητήσει νωρίς την δυνατότητα του Ομπάμα να κερδίσει εκλογές και όμως το έκανε. Το λάθος μου ήταν η μη ανάγνωση της δυναμικής της κρίσης. Και σήμερα βλέπω όλοι να αναλύουν την νίκη του σε μια μη πολιτική βάση. Θεωρούν επιτυχία την εκλογή μαύρου προέδρου….Και χωρίς να αμφισβητώ την σημασία της εκλογής ενός φτωχού μετανάστη στην προεδρία αλλά κάτι με ενοχλεί…
Και με ενοχλεί ότι κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε όλα τα σκληρά διλήμματα που έφεραν τον Ομπάμα στην Προεδρία των ΗΠΑ. Κράτος ή αγορά; Περιβάλλον ή εταιρείες πετρελαιοειδών; Τέλος του αμερικάνικου επεκτατισμού ή μια νεα μορφή επεμβάσεων; Μια νεα παγκόσμια οικονομία ή η τέλεια απορρύθμιση;
Και θέτω εδώ μόνο τα διεθνή διλήμματα. Πέραν των εσωτερικών θεμάτων των ΗΠΑ. Και έχω την αίσθηση ότι ο Ομπάμα εκλέχτηκε πραγματικά από τους φτωχούς. Που προσήλθαν μαζικά να ψηφίσουν. Και όχι με την λογική γηπέδου. Αλλά με την λογική ότι πραγματικά κάποιος μπορεί να γίνει ο πρόεδρος τους. Ο Πρόεδρος των φτωχών λοιπόν θα δικαιολογήσει τις προσδοκίες τους;
Αναγκαστικά η καταφατική απάντηση, περνάει από το όραμα του Ομπάμα για τον κόσμο. Και πως ;
α. Θα βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση των φτωχών στις ΗΠΑ, μέσα από την περαιτέρω εκμετάλλευση των φτωχών κρατών από τις αμερικανικές πολυεθνικές ή μέσα από μια νέα παγκόσμια οικονομική συμφωνία με πιο δίκαιη κατανομή του παγκόσμιου πλούτου; Γιατί το δεύτερο απαιτεί σύγκρουση με το αμερικανικό όνειρο και σύστημα.
β. Η βελτίωση της κατάστασης των φτωχών θα γίνει μέσα από υπέρμετρη κατανάλωση πόρων του πλανήτη από την αμερικάνικη οικονομία ή μέσα από τον σεβασμό του περιβάλλοντος και την αλλαγή του προτύπου ζωής στις ΗΠΑ;
γ. Θα βελτιωθεί η κατάσταση των φτωχών μέσα από νέους πολέμους και επεμβάσεις ή μέσα από μια νέα παγκόσμια ειρήνη; Μέσα από μια νέα ισορροπία ενός διεθνούς συστήματος χωρίς κράτη παρίες και με πραγματικό σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;
Γιατί αν με ρωτήσετε και αφού διάβασα και τις δηλώσεις Παπανδρέου μετά την σύγκλιση της επιτροπής Stiglitz και μια συνέντευξη της Λούκας Κατσέλη στο Flash radio, θα έλεγα ότι είναι το ΠΑΣΟΚ το πρώτο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην Ευρώπη που διατυπώνει καθαρά την αμφισβήτηση του μέχρις στιγμής μοντέλου διακυβέρνησης και οικονομίας. Η διατύπωση των θέσεων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς είναι καθαρά αριστερές και μαρξιστικές προτάσεις. Αλλά είναι και εφικτές.
Ο Ομπάμα λοιπόν είναι σε αυτήν την κατεύθυνση; Θα συντελέσει σε πιο αριστερές λύσεις; Θα αμφισβητήσει την παγκόσμια κυριαρχία των ελεύθερων καπιταλιστικών αγορών; Εγώ αμφιβάλλω. Αντίθετα η χώρα μας όσο και αν ακούγεται τρελλό, λόγω προεδρίας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς από τον Γιώργο Παπανδρέου έχει πάλι έναν δυσανάλογο ρόλο να παίξει.Και σίγουρα θετικό για την χώρα.
Έρχονται λοιπόν οι τραπεζίτες και κατηγορούν το πολιτικό σύστημα, τις επιχειρήσεις, τους καταναλωτές, τους πάντες εκτός από την δική τους κερδσκοπική διάθεση. Το αποτέλεσμα όμως είναι οδυνηρό. Ακριβά επιτόκια, μείωση του δανεισμού για κατανάλωση, απαίτηση για χρηματοδότηση γρήγορων και κερδοσκοπικών επενδύσεων, βίαιες μεταφορές κεφαλαίων σε κατάσταση πανικού από χώρα σε χώρα. Αυτό το σοκ ζούμε τώρα. Και αυτός ο φαύλος κύκλος αφορά και την χώρα μας.
Και τώρα που γράφω ακούω την Μπακογιάννη με τον Χρυσοχοίδη να μιλάνε για οικονομία….3 λαλούν και 2 χορεύουν…
Αγαπητοί πολιτικοί στην Ελλάδα : Μετά τον Αντρέα δεν υπάρχουν πολιτικοί που να ξέρουν οικονομικά… Μάλλον κινέζικα τα βλέπουν. Και με δέος…Για αυτό και οι τραπεζίτες τους πάνε όπου θέλουν!!! Βέβαια εξαίρετο παράδειγμα ο Αλογοσκούφης που προπσαθεί να μας πείσει όλους ότι πρέπει να στηρίξουμε τους τραπεζίτες….Γιατί τα 28 δις δεν θα στηρίξουν την τραπεζική πίστη, αλλά ακόμα πιο άγριο παιχνίδι κερδοσκοπίας στο χρηματιστήριο…
Και εξηγούμε :
α) Τα χρήματα αυτά θα μετατραπούν σε μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών και άρα θα “συντηρήσουν” λογιστικά κέρδη. Με λεφτά του φορολογούμενου. Αυτή η ένεση δεν θα δημιουργήσει πλασματικές αυξήσεις τιμών στο χρηματιστήριο; Και αυτή την αύξηση θα την καρπωθεί ο φορολογούμενος; Μα πώς; Αντίθετα πιστεύω ότι θα εξυπηρετήσει πάλι μεσαζόντες και κερδοσκόπους.
β) Αντί να ενισχυθούν οι τράπεζες με 28 δις, γιατί τα λεφτά δεν πηγαίνουν στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και οι ελληνικές τράπεζες ας κλείσουν (ή το πιθανότερο ας εξαγοραστούν…από τις αμερικάνικες που δανείζουν πια και με 1%!!!).
γ) Άλλη εναλλακτική : Δώστε τα 28 δις στα ασφαλιστικά ταμεία που χρωστάτε λεφτά και υποχρεώστε τα σε παραγωγικές επενδύσεις. Θα είχατε τονώσει την αγορά για μια 2ετία. Για να σκεφτούμε το μέγεθος των 28 δις, θα θυμίσω ότι το ΕΣΠΑ (το κοινοτικό χρήμα που θα εισπράξουμε δηλαδή..) είναι 21 δις για μια εξαετία. Ε, οι τράπεζες το φάγανε ήδη….
Τέλος : με τα πάντα γύρω υπό κατάρρευση, ακούω μια ησυχία από την αριστερά. Πως μέσα σε μια εθνική κρίση δεν μπορούν να συνενωθούν αριστερές δυνάμεις και να διεκδικήσουν δεν μπορώ να το καταλάβω. Και ειδικά το ΠΑΣΟΚ το βλέπω να ξαναπέφτει στην ίδια λούμπα με τις φωτιές πέρυσι το καλοκαίρι που έχασε τις εκλογές. Αλλά μήπως φταίει και η δεξιά “σημιτική” του συνείδηση για αυτό;
Χθες δόθηκε στη δημοσιότητα η επιστολή του Γιώργου Παπανδρέου, ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, για την στελέχωση με εκπροσώπους κυβερνήσεων και κομμάτων της επιτροπής Stiglitz, που συστήθηκε μετά την συνάντηση του Προεδρείου της Οργάνωσης στην Νέα Υόρκη.
Ο Joseph Stiglitz είναι νομπελίστας οικονομολόγος, που σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στην Νέα Υόρκη και εδώ και χρόνια ασχολείται με την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και την αναμόρφωση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος αλλά και των δημόσιων οικονομικών. Έχει θητεύσει και στην Παγκόσμια Τράπεζα αλλά και στον Λεύκο Οίκο κατά την προεδρια Κλίντον. Το τελευταίο του βιβλίο αναφέρεται στο πραγματικό κόστος του πολέμου στο Ιράκ (5000 $ το δευτερόλεπτο….) και ουσιαστικά προέβλεπε τα αίτια μιας οικονομικής κατάρρευσης της αμερικανικής οικονομίας.
Η επιτροπή που συνέστησε η Σοσιαλιστική Διεθνής, έχει σαν σκοπό την χάραξη μιας νέας παγκόσμιας συμφωνίας για το ξεπέρασμα της κρίσης προς μια σοσιαλιστική κατεύθυνση. Και ενώ είναι εξαιρετική κίνηση, (γιατί όπως λέει ο Γιώργος Παπανδρέου στην επιστολή του: Καλυτερα εμείς παρά οι οπαδοί του άκρατου φιλελευθερισμού) έχω αμφιβολίες για το μίγμα της πολιτικής που θα παραχθεί ως προς τον συμβιβασμό του με μια ζοφερή πραγματικότητα της ελεύθερης αγοράς
Περιμένουμε όλοι νομίζω με αγωνία πια μια νέα λογική στην παγκόσμια οικονομία. Που όμως θα πρέπει να κινείται σε 2 άξονες για να γίνει αποδεκτή :
1) Να αλλάζει το μοντέλο συνολικά. Η παγκόσμια οικονομία θέλει μια άλλη λογική ως προς την ισότητα των κρατών και του σεβασμού των κοινωνικών συστημάτων προστασίας των πολιτών.
2) Να εξασφαλίζει παγκόσμια δημοσιονομικά εργαλεία που να διασφαλίζουν έναν καλύτερο κόσμο, δημοκρατικό και με σεβασμό στον φτωχό πολίτη του πλανητή.
Αυτή η πολιτική θα πρέπει όμως να απαντήσει και σε όλα τα υπόλοιπα : Περιβάλλον, Δημόσια Υγεία, Εκπαίδευση για όλους και Διεθνής ειρήνη ειδικά σε περιόδους ύφεσης. Και πάνω από όλα θα πρέπει να συγκρουστεί με την τρέχουσα λογική του κέρδους της αγοράς. Θέλουμε την επαναδιατύπωση της έννοιας του καπιταλιστικού κέρδους. Θέλουμε έλεγχο των αγορών αλλά όχι σε βάρος των φτωχών χωρών. Θέλουμε μια νέα διεθνή αλληλεγγύη που όμως να δημιουργεί απασχόληση και εισόδημα για τους πολλούς και όχι κέρδη για τους λίγους.
Θέλουμε ένα νέο όραμα για το κοινό μας μέλλον. Και να ορίσουμε την ατμομηχανή της οικονομίας. Και αυτή πρέπει να είναι η εκπαίδευση και το περιβάλλον και όχι η υπερ-εκετάλλευση των πόρων που έχουμε. Να μαθαίνουμε περισσότερο και να καταναλώνουμε λιγότερο
το πρωϊ συζήταγα με φίλο τραπεζίτη και ξένο!!! Εργάζεται σε επενδύσεις στην Ελλάδα… Όταν τον ρώτησα και πως οι κυβερνήσεις βρήκαν όλα αυτά τα χρήματα για να εγγυηθούν την ρευστότητα των τραπεζών μου απάντησε : ” Τα τυπώνουν”… Με λίγα λόγια αυτό στην οικονομία το λέμε πληθωρισμό. Αν όμως αυτός ο πληθωρισμός στο κλίμα εθνικοποίησης τραπεζών συνοδευτεί με χαμηλά επιτόκια, τότε ίσως έχουμε μια λύση…ποιά θα είναι αυτή; “Ψεύτικο χρήμα”. Δηλαδή πλασματική οικονομία χωρίς καμμιά αναφορά σε πραγματική παραγωγή. Θα συντηρούμε κρατικά ένα επίπεδο ζωής, ελπίζοντας ότι αυτοί οι λίγοι με το πραγματικό χρήμα θα βρουν νέες επενδύσεις που θα ξαναδημιουργήσουν μια παραγωγική βάση…
Για να κατάλαβετε την αναλογία στην αντίστοιχη κρίση του ΄29 και επειδή δεν υπήρχαν παραγωγικές δομές να σηκώσουν την οικονομία, οδηγηθήκαμε σε ένα πόλεμο που “οδήγησε” την οικονομική ανάπτυξη από το 1930 έως και την δεκαετία του ‘60. Τώρα;
δεύτερο που με χαροποίησε ήταν η τοποθέτηση του προέδρου της ΟΣΠΑ χτες στην γενική συνέλευση, ότι θα υπήρχε πιθανότητα η ΟΑ να αγοραστεί από όλους μας. Νομίζω ότι ήταν μια πολύ καλή ιδέα, που είναι “εφαρμόσιμη”. Αρκεί μετά να απαλλαγεί από κρατικό- κυβερνητικό έλεγχο και να αποκτήσει κοινωνικό έλεγχο…. Νομίζω ότι στην παρούσα οικονομική κρίση είναι και η μόνη λύση. Πως θα σας φαινόταν αν πετάγαμε δωρεάν με μια ΟΑ που θα εισέπραττε έσοδα από αλλού και κυρίως από κοινωνικούς πόρους; Ονειρεύομαι φωναχτά τώρα…Αλλά να φίλοι μου εγώ ακόμα πιστεύω ότι υπάρχει και άλλο οικονομικό μοντέλο και διαφορετικός τρόπος να δει κάποιος την κρίση… Αρκεί να φορέσουμε όλοι άλλα γυαλιά….!!!!
Πέρα από αυτό που έγινε στην Siemens στην Θεσσαλονίκη, τις τελευταίες εβδομάδες κι άλλες απολύσεις ήρθαν. Με εντυπωσιάζει ότι ήρθαν σε εταιρία που δεν το περίμενα και σε κλάδους που δήθεν ήταν ατμομηχανή. Αν βάλετε και την “διάθεση” της κυβέρνησης να χαθούν θέσεις εργασίας και στις ΔΕΚΟ ή να ακολουθηθεί το σύστημα ΟΤΕ με “νοικιασμένους” εργαζόμενους, ο “μύθος” της απασχόλησης και της ανάπτυξης πάει περίπατο.
Ένα δεύτερο λάθος είναι τα “πανηγύρια” για την άνοδο των χρηματιστηρίων. Δηλαδή οι κυβερνήσεις εγγυήθηκαν τον αέρα και ότι πιο αντιπαραγωγικό διάθετει η παγκόσμια οικονομία. Μας λένε δε ότι η κρίση έχει κατα καλά της γιατί έχει γίνει φτηνό το πετρέλαιο.. Μα γίνεται φτηνό γιατί όλοι προβλέπουν μειωμένη ζήτηση. Άρα φτώχεια!!!
Σε ένα σχόλιο στο προχθεσινό ποστ μου , μια αναγνώστρια αναρωτιέται αν χρειάζεται να ξαναδούμε το παγκόσμιο σύστημα οικονομικών σχέσεων. Μα αυτό είναι αυτονόητο… Και εδώ έρχεται η ευθύνη όχι του ΠΑΣΟΚ, αλλά του Γιώργου Παπανδρέου προσωπικά. Δεν χρειαζόμαστε τώρα μελέτες προοπτικής από την Σοσιαλιστική Διεθνή. Η κίνηση Brown των μαζικών εθνικοποιήσεων δεν πρέπει να βάλει ξανά στο τραπέζι και τις αλλαγές σε ένα παγκόσμιο οικονομικό σύστημα διακυβέρνησης των τραπεζών; Δεν απαιτεί αλλαγές στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην Παγκόσμια Τράπεζα; Δεν απαιτεί αλλαγή διοίκησης στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα επενδύσεων και στην Κεντρική Τράπεζα;
Τέλος πως θα προστατευτούν οι αλλαγές ώστε να είναι υπέρ των πολλών και όχι των λίγων; Γιατί ένα λάθος έχει γίνει και στην Ελλάδα…Δεν εγγυώμαστε το χρηματιστήριο, αλλά πρέπει να εγγυηθούμε τα δάνεια των ανθρώπων. Με κριτήρια και σεβασμό στην κοινωνική δικαιοσύνη. Γιατί ο κοινωνικός μας ιστός δεν χωράει άλλη φτώχεια!!!! Και ο φτωχός στην Ελλάδα δεν χρωστάει στην τράπεζα γιατί δεν μπορούσε να πάριε δάνειο. Αλλά η χειροτέρευση την οικονομάς και η ύφεση θα οδηγήσει πιο πολλούς στη φτώχεια.
ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ….
Υ.Γ. Και ρε παιδιά στο ΠΑΣΟΚ, τι κουβέντα είναι αυτή για πιστωτική κάρτα; Τόσο λάθος συμβολισμοί πια σε τέτοιες εποχές; Καταλαβαίνουμε όλοι την διάθεση για ανεξάρτητη χρηματοδότηση, αλλά όχι με καπιταλιστικούς όρους και μάλιστα άγριους…. Βρέστε άλλους τρόπους. Αυτό είναι πολιτικό λάθος!!! Και δείχνει λάθος προθέσεις….
Σήμερα άρχισε η αντίστροφη πορεία γα τα χρηματιστήρια. Η εξήγηση κατά τα ειδησεογραφικά πρακτορεία έγκειται στο γεγονός ότι το Σαββατοκύριακο όλες οι κυβερνήσεις αποφάσισαν να κινηθούν συντονισμένα για την επίλυση της κρίσης. Πως; Με την εγγυοδοσία επί της ουσίας όλων των τραπεζών και των επενδυτών τους και δευτερευόντως των πελατών…. Επίσης μια δήλωση του προέδρου του ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό ταμείο) ότι εγγυάται την δανειοδότηση κυβερνήσεων, που με την σειρά τους θα εγγυηθούν τις τράπεζες κάνει προφανή και τον λόγο ανόδου των χρηματιστήριων σήμερα :
Μέσω της παρέμβασης του κράτους, όλοι μας εγγυώμαστε την κερδοσκοπία των τραπεζιτών και των χρηματιστών....Ε αν αυτό ευχαριστεί τον κόσμο, αν αυτό δείχνει τον δρόμο προς την ευημερία όλων μας, τότε τι άλλο να περιμένουμε για να επανέλθουμε στην δουλοπαροικία;
Γιατί το λέω αυτό ;
α) Γιατί όλοι μας θα δανειστούμε παραπάνω για να διασώσουμε συγκεκριμένα κέρδη ενός συστήματος που ήδη χρεωκόπησε.
β) Γιατί όλοι μας θα γίνουμε φτωχότεροι για πολλές δεκαετίες στο μέλλον από τον πρόσθετο δανεισμό. Ακόμα και με καλύτερα και “φτηνότερα” δάνεια για το κράτος μας, θα πληρώνουμε όλο και περισσότερα χρέη στο μέλλον.
γ) Γιατί όλοι μας αποφασίζουμε τελικά ότι η ΕΕ απέθανε…Ο όλος χειρισμός της κρίσης, αποδεικνύει ότι είναι απλώς μόρφωμα, ότι δεν έχει κανένα πολιτικό συντονισμό και ότι αν συνεχίσουμε έτσι η ημερομηνία λήξης αρχίζει να εμφανίζεται στην ούγια….
δ) Γιατί ανακαλύψαμε ότι μέχρι και τα δημοτικά συμβούλια της Αγγλίας, “κερδοσκοπούσαν” σε μια αγορά τραπεζική παγκόσμια. Δηλαδή με άλλα λόγια φτάσαμε στο σημείο σαν πολιτισμός πια, το κυριαρχο να είναι η κερδοφόρα επένδυση. Πάνω από όλα και για όλους μας….Μετά την κρίση θα αλλάξουμε προτεραιότητες; Αμφιβάλλω…
ε) Γιατί τελικά τοο πολιτικό σύστημα αλλάζει; Η κρίση έφερε και άλλη αμηχανία στην αριστερά. Που επαγγέλεται καλύτερη και δίκαιη κοινωνία, αλλά εγώ εισράττω όλο αμηχανία και κάτι ψελλίσματα για την “σύντηρηση” των αγορών. Μα οι αγορές αυτές αν δεν το καταλάβατε, προχτές έγιναν “προστατευμένες” και “κρατικές” και καταφέρατε πάλι να κερδίσουν οι ίδιοι. Αυτοί που έχουν…όχι αυτοί που δεν έχουν!!! Τώρα αν αυτό θεωρείται επιτυχία του κεντροδεξιού σχήματος…τρεις λαλούν και 2 χορεύουν.
Μέχρι την επόμενη κρίση, που θα μας αφήσει ακόμα πιο φτωχούς, μέχρι την κρίση που θα μας αφήσει …νεκρούς, ελπίζω να γίνει κάτι σε διεθνές επίπεδο.Γιατί και εσύ αγαπητό ΚΚΕ, η απομόνωσή σου για λόγους δογματικούς και ιδεολογικής καθαρότητας, δεν βοηθάει… Αντίθετα θα αποτελείς και την “νομιμοποίηση” του συστήματος. Και πως θα φτιάξουμε συνθήκες διεθνούς αλληλεγγύης με τέτοια λογική περιχαράκωσης; Δεν λέω να κάνετε εκπτώσεις..αλλά ρε σύντροφοι να κινηθεί και κάτι….
On BBC i read for the strange feeling of immigrants on Belgium ethnic conflict…Sometimes i wonder also, when you critisize other regions of the world on ethnic tensions (do you remember ex-Yugoslavia?), we are forgetting the very existence of same level conflicts in the heart of Europe. Actually just around the corner of EU’s capital. And we forget some other ones also existing in “democratic” Europe : Northern Ireland, disputes on Karelia, russian minorities in Baltic States, Basques and Catalunians, muslims in Thrace- Greece.
On Reuters Alert, i’m reading for the possibility that “green economy” will boost after recent financial crisis. Many analysts and UN are wishing investors to target on alternative environmental technology. Renewable energy, green agriculture and green transportation could be sectors really competitive to invest.
On Planet Ark i read an article referring to markets exchanging carbon licences. Tha article urges for simplifying this perticular market and leading more investments on them in order to imrpove the planet (my sister told me yesterday something wise : Is not the planet in danger….we are in danger!!!).
On Chicago Tribune i read on ban to exports of vaccines on bird flu to five countries considered as states “sponsored terrorism”. The basis for such ban is the use of vaccines ingredients to construct biological weapons. Is that so? Then how we could control the spread of a future epidemic if countries are banned to use vaccines? IS that rational?
1ον : Κανείς δεν εμπιστεύεται τις κυβερνήσεις και τις εγγυήσεις. Εξ άλλου ο Αλογοσκούφης και οι ομόλογοι εγγυήθηκαν τράπεζες όχι μετοχές. Άρα ρευστοποιώ μετοχές και καταθέτω σε τράπεζες που μου παρέχουν και εγγύηση;
2ον : Κανείς δεν περιμένει έξοδο από την κρίση. Η ρήση “party is over folks” εκφράζει το τέρμα του αέρα και των τρομακτικών υπεραξιών. Οι “δυνατές” οικονομίας θα στηριχτούν σε παραγωγικές δομές. Εμείς; Η χώρα της μη παραγωγής και των υπηρεσιών, δηλαδή του αέρα, τι κάνει τώρα; Η κρίση δεν αλλάζει την θέση του εργαζόμενου και μισθωτού. Η κρίση θα χτυπήσει τους “αεράτους” κλάδους. Και φυσικά τώρα χτυπάει συγκεκριμένες εταιρίες υπηρεσιών….Να σας αναφέρω κάποιες; Με κάτι σχέσης κεφαλαίων και δανεισμού στα ύψη; Αυτές έχουν ανάγκη την προστασία της κυβέρνησης…όχι όλοι εμείς.
3ον : Και σας το υπογράφω!!!! Οι εταιρίες που δεν θα αντέξουν την παρατεταμένη κρίση θα είναι πολλές. Το κράτος θα αναγκαστεί να Κοινωνικοποιήσει (δεν θα θέλουμε να πούμε κρατικοποίηση) για να κρατήσει ζωντανή την οικονομία και σε σταθερό ρυθμό την απασχόληση. Αν γίνει αυτό δεν χρειαζόμαστε μια σαφέστατα αριστερή κυβέρνηση;
4ον : πρέπει να επιστρέψουμε στην συζήτηση, σε τι βαθμό θα επιτρέψουμε σε ένα μικτό οικονομικό σύστημα, την ιδιωτική πρωτοβουλία. Έτσι κι αλλιώς από εδώ και πέρα θα ζήσει από το δημόσιο χρήμα. Ερωτώ λοιπόν : Αφού οι επιχειρήσεις θα γίνουν επένδυση του φορολογούμενου, αυτός δεν πρέπει να τις ελέγχει; Δεν χρειάζεται τώρα πολιτικός έλεγχος και κοινωνικός έλεγχος τραπεζών και επιχειρήσεων; Θα το αφήσουμε στο life style πάλι;
5ον : Από την κρίση όσο και αν ακούγεται οξύμωρο, το ΠΑΣΟΚ στριμώχνεται. Γιατί τώρα πρέπει να διατυπώσει μια πολιτική πρόταση που πρέπει να φέρει αριστερές λύσεις και αν ισορροπήσει σε ένα ακροατήριο που τόσο καιρό ο Σημίτης του έταζε ελευθερία αγοράς και ιδιωτικά κέρδη. Τώρα πως τους λες ότι αφού θα “φάνε” κρατικό χρήμα πρέπει και να απολογηθούν;
6ον : Στην ΕΕ η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να προτάξει μια νέα αλληλεγγύη. Μια αλληλεγγύη όμως στηριγμένη στην αλλαγή του πλαισίου της Λισαβώνας που πέθανε μόλις σε 5 χρόνια. Μιας λογικής “ικανής” ελεύθερης αγοράς που θα μας έφερνε ευημερία και σταθερή απασχόληση. Τώρα θέλουμε άλλη πλατφόρμα και σχέδιο. Θέλουμε άλλες συμμαχίες σε κοινωνικό επίπεδο. και τώρα θέλουμε και ενεργούς πολίτες και ενεργά κινήματα. Η δεδομένη κυβέρνηση μπορεί; Το σύνολο της Ευρωπαϊκής ηγεσίας μπορεί; Ήρθε η ώρα των “αριστερών” λύσεων;
Όλα όσα έγιναν σήμερα στις χρηματαγορές τα περιμέναμε όσοι ασχολούμαστε από τον Μάρτιο του 2008. Όλοι ήταν βέβαιοι ότι σε αυτή την κρίση δεν την βγάζουμε καθαρή.
προχτές ακόμα στην Κεντρική επιτροπή της ΝΔ ο Καραμανλής έλεγε ότι ευτυχώς θωράκισε την εθνική μας οικονομία και σήμερα μόλις 3 μέρες μετά :
α) Εθνικοποιούνται 3 τράπεζες στην Ευρώπη με την Fortis να δημιουργεί ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ευρώπη.
β) Δεν υπάρχει ούτε ευρώ για δανειοδότηση έργων και επιχειρήσεων
γ) Ο φορολογούμενος τώρα πρέπει να πληρώσει τώρα αυτά που του πήραν οι ιδιωτικές εταιρίες για άλογες σπατάλες, για “υπερ- εκτιμημένες” αγορές που δεν παρέχουν τίποτα παραγωγικό, για τις υψηλές αμοιβές και τα υπερ- κέρδη στελεχών ανά τον κόσμο.
Σας είχα γράψει από τον Απρίλιο για το ποιά θα ήταν η στρατηγική όλων μας για να αντέξουμε την κρίση. Ε τώρα είναι αργά, ξεχάστε κι αυτά. Σήμερα όμως θα σας πω τι πρέπει να κάνουν οι κυβερνήσεις τώρα:
1. Φυσικά και θα εθνικοποιήσουν την αγορά δανείων. Αλλά αυτό πρέπει να γίνει με την δημοκρατική συναίνεση των κυβερνήσεων και της ΕΕ.
2. Διαφάνεια στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τώρα. Κατάργηση του διευθυντηρίου τους τώρα και δημιουργία ενός ΔΣ με συμμετοχή και του Ευρωκοινοβουλίου.
3. Η κρίση δεν πρέπει να θίξει τους ήδη θιγμένους. Η δέσμευση για το σχέδιο Μπους για να εξασφαλίσει την αποδοχή του προβλέπει ότι τα 700 δις μετά από πέντε χρόνια θα επανέλθουν από τις επιχειρήσεις. Τέρμα λοιπόν των κερδοφοριών και άρα και των χρηματιστηρίων.
Όπως είπε και μια γερουσιαστής : “Party is Over folks!!!”.
Στην χώρα μας δεν ξέρω αν υπάρχει άμυνα και σε μια ήδη προβληματική αγορά δανείων ο κίνδυνος είναι τεράστιος. Προτείνω λοιπόν ότι τώρα, με άμεση παρέμβαση και των Ευρωπαϊων σοσιαλιστών, να ξεκινήσει ο επανασχεδιασμός των κοινοτικών ταμείων ώστε οι πόροι να κατευθυνθούν σε αυτούς που σύντομα θα τα έχουν ανάγκη. Να στηριχτεί η κατανάλωση και η παραγωγή και να διαλυθούν διάφρες στρεβλώσεις ενδιάμεσων. Μην ξεχνάμε ότι πάντα στην ώρα της κρίσης παρουσιάζοντια ευκαιρίες και αυτή την φορά ας είναι για το καλό όλων μας…Κι όχι για τις τσέπες κάποιων…
Α επίσης μην μιλάμε σοβαρά ότι τώρα θα πουλήσετε την Ολυμπιακή σε ιδιώτη γιατί κύριε Χατζηδάκη θα σας πάρουν με τις πέτρες…
Η ιστορία μας σήμερα απλή : Εμιράτα, Κουβέιτ και Σαουδική Αραβία, στο άγχος της μελοντικής έλλειψης νερού και άρα αγροτικής παραγωγής, οδηγήθηκαν στην Αφρική για να βρουν τις εκτάσεις που θα παράγουν, ώστε να έχουν επάρκεια τροφίμων.
Σουδάν, Αιθιοπία και Αίγυπτος αποτελούν τους πρώτους επενδυτικούς στόχους. Συμφωνίες εκατον΄ταδων εκατομμυρίων δολλαρίων και αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης χιλιάδων στρεμμάτων για 90 χρόνια αποτελούν το νέο επενδυτικό trend στο Σουδάν. Αλλά ακόμα και η Λιβύη ψάχνετε στην Ουκρανία για παρόμιες συμφωνίες και το Κατάρ στο Πακιστάν. Ο στόχος είναι η παραγωγή τροφίμων και η αποκλειστική εξαγωγή τους στις χώρες του Κόλπου.
Από την άλλη μεριά οι αφρικανικές χώρες βρίσκουν “φρέσκο” χρήμα για την ανάπτυξη της γεωργίας και την αυξημένη απασχόληση των αγροτών τους. Αλλά είναι έτσι;
Όπως αναφέρεται στο άρθρο οι ντόπιοι κερδίζουν μεροκάματα, αλλά χάνουν την γη τους ακόμα και την δυνατότητα χρήσης των υδάτινων πόρων. Οι επενδυτές σε ανταπόδοση τους φτιάχνουν τζαμιά, ενώ μάλλον χρειάζονται σχολεία και νοσοκομεία.
Είναι άραγε αυτό μια νένα μορφή δουλοπαροικίας; Αφού ληστέψαμε τον υπόλοιπο πλούτο της Αφρικής ήρθε η ώρα για την κλοπή της γης της; Και τι θα γίνει με τον πληθυσμό που τοπικά πεινάει και δεν έχει; Φέτος το Σουδάν αναγκάστηκε να απαγορεύσει τις εξαγωγές των “επενδυτών”. Κι αυτό γιατί φοβήθηκε την κατακραυγή των ντόπιων. Αλλά με την πάροδο του χρόνου τι θα γίνει;
Κι όλα αυτά σε μια εποχή που στην πατρίδα μας έχουν απορρυθμίσει την αγροτική παραγωγή εδώ και χρόνια και χάνονται αυτή την στιγμή ευκαιρίες ανάπτυξης και απασχόλησης.
Είδωμεν…. Εμείς ας ασχοληθούμε με το βατοπαίδιον………
ΑΠό την Παρασκευή 26/09/2008 έπρεπε να είχαμε ενσωματώσει στο εθνικό δίκαιο την Οδηγία 2006/66 για την ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ των μπαταριών στην χώρα!!!
Στην οδhγία, που μπορείτε να διαβάσετε στον σύνδεσμο πιο πάνω, η ΕΕ ξεκινά μια προσπάθεια για την διάσωση του περιβάλλοντος από τις ιδιαίτερα τοξικές ουσίες που περιέχονται στις μπαταρίες. Κάδμιο και υδράργυρος. Mε την υιοθέτηση της οδηγίας θα έπρεπε ήδη να έχουμε απαγορεύσει στην ελληνική αγορά συγκεκριμένους τύπους μπαταριών, να είχαμε προβλέψει το νέο σύστημα συλλογής τους, να είχαμε επιβάλλει την δωρεάν επιστροφής τους, από τους χρήστες, στους παραγωγούς και τις αντιπροσωπείες και να είχαμε απαγορεύσει δια ροπάλου το πέταγμα τους στις χωματερέ!!!
Φυσικά η κυβέρνηση δεν έχει φέρει σχετικό νομοσχέδιο και δεν έχει κάνει τίποτα σε αυτή την κατεύθυνση. ΑΠό το 2009 εν τω μεταξύ πρέπει να δίνει και αναλυτικά στατιστικά στοιχεία (πως άραγε;) και μέχρι το 2012 να ανακυκλώνει το 25% των μπαταριών…
Εδώ σας παραθέτω και τον σχετικό ιστότοπο της ΕΕ για το θέμα των μπαταριών. Μήπως λέω θα έπρεπε να φωνάξουν λίγο τα κόμματα στη Βουλή για το θέμα; Για να μην μας τρελλαίνει κάθε φορά ο Σουφλιάς με τον Καραμανλή για την “Πράσινη Συνείδηση” τους; (αν και αυτή δεν λένε ποτέ την λέξη πράσινο, αλλά την λέξη οικολογία…χα χα χα!!!)
Διάβαζα 2 λόγους 2 μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πρώτος δόθηκε στην Ουάσινγκτον, στις 24 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο του World Leaderhip Forum από την Benita Ferrero-Waldner Επιτρόπου αρμόδιας για την Εξωτερική Πολιτική και ο δεύτερος από την Danute Hubner επίτροπο για την περιφερειακή πολιτική στην Κρακοβία της Πολωνίας στις 24/09 και αυτός.
Και οι 2 επίτροποι συζητούν για το μέλλον της ΕΕ. Η Waldner έχει κληθεί έτσι κι αλλιώς να μιλήσει για την ενεργειακή ασφάλεια, η Hubner για το μέλλον της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Και οι 2 όμως καταλήγουν στην ενέργεια και στην σχέση με την Ρωσία. Θα παραθέσω μια παράγραφο από τον κάθε λόγο και οι συγκρίσεις δικές σας :
Ferrero- Waldner
At present energy features as a key element in all our agreements with third countries, suppliers, consumers and transit countries. We are working hard to enhance our bilateral energy relations with key partners in the Caspian Basin, Central Asia, the Mediterranean and the Middle East.
Hubner
In reality of course we cannot divorce questions of foreign policy from questions of trade policy – indeed the double-hatting of the High Representative would have allowed him to work even more closely with the Trade Commissioner than at present. Trade is a key part of foreign policy but it is equally a key part of economic policy. The Union has great interest in the maintenance of open markets throughout the world and in the multilateral negotiations which take place within the World Trade Organisation. It was therefore very unfortunate that the Doha Round could not be brought to a conclusion before the summer, though we still hope that the conclusion might be found later this year.
Ακόμα και μετά το όσα έγιναν στις ΗΠΑ την τελευταία εβδομάδα η ΕΕ είναι προσκολλημένη στο όνειρο της απόλυτα ελεύθερης παγκόσμιας οικονομίας. Με κρατικές ενισχύσεις βέβαια. Με την κεντρικό σχεδιασμό της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών , όπως παραδέχεται πιο κάτω στον λόγο της και η Hubner. Και βέβαια με την Ενέργεια πάνω από όλα. Η Waldner δεν μπορεί να γίνει πιο καθαρή. Και αυτή πιο κάτω στον λόγο της μιλάει για την αναγκαιότητα των αμοιβαίων σχέσεων ΕΕ και Ρωσίας.
Όταν λοιπόν μιλάμε για την Συνθήκη της Λισαβώνας για ποιά Ευρώπη μιλάμε; Αυτή που θα μας εξασφαλίσει επαρκή ενέργεια; Αυτή που θα μας εφασφαλίσει μια “βαθιά” ελεύθερη παγκόσμια οικονομία που θα πληρώνουμε οι φορολογούμενοι για να έχει απελευθερωμένα κέρδη;
Από το 1998 ξεκίνησε μια προσπάθεια συλλογής στατιστικών δεδομένων σε επίπεδο δήμων στην ΕΕ. Αυτή η πρώτη προσπάθεια έχει σήμερα γίνει μια μόνιμη δομή συλλογής δεδομένων σε 360 πόλεις της Ευρώπης των 27 και του Ευρπωαϊκού χώρου και των υπό ένταξη χωρών.
Στο σύνδεσμο εδώ δες τε την βάση δεδομένων που είναι πολύ καλή. Υπάρχει μια σειρά δεικτών αλλά όχι μόνο. Θα έχετε όμως την ευκαιρία να δείτε και τις επιδόσεις του κάθε Δήμου συγκριτικά σε ότι επίπεδο θέλετε. Οι δείκτες είναι πολύ ενιδαφέροντες και για την χώρα μας…Αλλά με μια διαφορά :
Σε βασικούς δείκτες είμαστε ανέτοιμοι ή δεν τους συμπληρώνουμε. Προχθές η Επίτροπος για την Περιφερειακή πολιτική παρουσίασε τα δεδομένα της έρευνας των ετών 2006 και 2007. Από το 2009 η βάση δεδομένων θα ανανεώνεται ετήσια.Εμείς πότε θα παραξουμε στοιχεία για θέματα στο περιβάλλον στην εκπαίδευση και στην δημογραφική μας ανάλυση. Όπου δε συγκρινόμαστε είμαστε πάτος. Ένα παράδειγμα είναι η Λάρισα. Δες τε τους περιβαλλοντικούς της δείκτες… Ούτε ένας συμπληρωμένος. Γιατί;
Εγώ πάλι ερωτήματα έχω : Γιατί σε αυτήν ην χώρα δεν οργανώσαμε ποτέ την στατιστική μας υπηρεσία όπως θα έπρεπε; Γιατί ποτέ δεν κάναμε ένα αξιόπιστο σύστημα συλλογής δεδομένων για το αστικό περιβάλλον; Γιατί όπως πάμε θα είμαστε το μόνο κράτος μέλος με μη διαθέσιμα συγκρίσιμα στοιχεία; Γιατί οι Δήμοι δεν οργάνωσαν μια δική τους στατιστική υπηρεσία έστω και για τα στοιχειώδη; Και τέλος πως μπορούμε να σχεδιάσουμε πολιτική σε αυτή την χώρα με ελλειπή στοιχεία και μη συγκρίσιμα δεδομένα; Πόσο Αφρική είμαστε ακόμα ;
Για να δούμε πως λειτουργεί η ανεξάρτητη δικαστική εξουσία στον ανεπτυγμένο κόσμο δες τε εδώ.
your comment
Στις 11/09 λοιπόν ο Independent δημοσιεύει ένα άρθρο σύμφωνα με το οποίο η ζημιά που προκλήθηκε από ακτιβιστές της GreenPeace, σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας της εταιρίας E.ON, κόστους 35000 λιρών, δικαιολογείται και είναι συγχωρητέα λόγω του άμεσου κινδύνου από την λειτουργία να προκληθούν μεγαλύτερες ζημίες στην δημόσια υγεία από την επιδείνωση των κλιματικών αλλαγών.
Η απόφαση που έχει σοκάρει τις εταιρείες ενέργειας αλλά και την κυβέρνηση στην Βρετανία, ανοίγει τον δρόμο για άμεση δράση των πολιτών εναντίον των εργοστασίων παραγωγής ενέργειας από λιθάνθρακα. Να σημειωθεί ότι κύριος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο καθηγητής James Hansen κορυφαίος επιστήμονας στην μελέτη των κλιματικών αλλαγών που τεκμηρίωσε την άποψη των ακτιβιστών της Green Peace.
Στην Ελλάδα λοιπόν ανοίγει ένας νέος δρόμος ακτιβισμού ειδικά όσον αφορά πολιτικές αποφάσεις για το περιβάλλον. Να εξηγήσουμε σε όσους καταλαβαίνουν καλύτερα τα νομικά, ότι η απόφαση δεν στηρίχτηκε στην έννοια της “νόμιμης άμυνας” ιδιαίτερα προσφιλούς στην ελληνική άκρα αριστερά. Αλλά στηρίχτηκε στο ανάλογο άρθρο 25 (κατάσταση ανάγκης) του Ποινικού Κώδικα.
Finally Beijing’s Olympics finished. King is dead….long live the King!!! London is taking over and for the next 4 years probably most of s we would forget China’s puppet show. They were not even close to Athens in terms of passion and excitement.
Yes Bold took 3 gold medals with unbelievable world records. Yes Phelps broke down Spitz’s record of seven god medals, by making them 8. But was the first time that people didnt really liked the games. Especially in Greece, due to our disappointment by doping scandals, spectators turned their back to the games.
So what London could bring more? I’m thinking that UK has two main options :
1. To make the whole games a spectacular show, with more sponsors, dope and huge budgets.
2. To cooperate with Greece and move the games back to its roots. To be the games of friendship, humanity and sport’s noble spirit.
If they choose the first, the discussion would be on a doubtful budget’s balance sheet. If they choose the latter, a new perception on globalization could be demonstrated. Athletes not fighting for any national pride, but cooperating for a global spirit of solidarity and peace. I would suggest to adapt even the former Greek Inititive for Olympic Truce. British diplomacy has the means and skills to succeed on that. Or at least to motivate countries to be engaged for two weeks in a different image of our world.
If their priority would be a just world, giving equal chances of participation, focusing on each athlete as a human being, approaching the ancient value of equal development of soul and physical health, then we could enjoy the games as a big celebration of humanity.
Apart of that, Olympic games could be the event to attract attention on global problems and to be a paradigm to the rest of us. Climate change and environmentally friendly technologies, anti-poverty struggle and world peace and equality could be in the agenda and cross-cutting the games.
I have high hopes for London Games. And that is due to the strong Citizen’s Movement in UK. In comparison with a non democratic China, censored and eliminate any different voice, London’s games could be the opposite :
The celebration of tolerance, interculutral co-existence, democratic expression. Lets give them the chance to amaze us. Beijing is over, Long live London.
I will remind you a song, that created a modern tradition on solidarity and social responsibility :
Olympics of 2008 reaching the end. And soon lights would go off and cameras would be turned away. And what would be left back? In my view Beijing proved :
the real motivation power in Beijing
1. Olympics is a pure bussiness event. Something which is not fair for all those athletes, working hard, for years, with the dream of BEING THERE….the dream of the major athletic experience. And is like stealing their glory, their love for the sport whe you are giving the advantage in multinationals, political propaganda and diplomatic media tricks. If i have a logo for the future is : Leave Athletes Alone!!!!!
the real Olympic Star
2. How billions of dollars and years of preparation could be destroyed by a small number of protesters and a religious leader. Dalai Lama is the real figure of the games. Was everywhere in our minds, in every home of this planet. And the fight of Chinese propaganda against him justified his cause. Now that Olympics finished i hope that all of us we wouldnt forget Tibet and a just cause of freedom. Lets not cover some thousands of depressed under the blanket of contracts of Chinese state with western multinationals.
the real closing ceremony...a candle protest
3. The feeling of a superpower. if i compare Athens 2004 with Beijing 2008, i would like to see British mainly journalists apologizing for efforts of defamation of Athens. I think our Olympics was about human and his efforts to go Altius, Fortius, Citius…In Beijing it was about China to go Fortius… If we Greeks have seen our Olympics as our contribution to the world, China was trying to prove its supremacy. And as a result nobody would ever believe that China became a better democratic country. The opposite!!! I was amazed by their pure propaganda…..
So i would conclude my post with what else ? With a song …the real song of closing ceremony in Beijing. Lsten carefully to the lyrics :
Μετά από όλους τους καταλόγους επιτυχημένων σε αυτή την χώρα αλλά και των αγαπημένων, σκέφτηκα σήμερα να φτιάξω μια λίστα όλων των μεγάλων “χαμένων” της χρονιάς. Γιατί στην ζωή τον πρώτο τον θυμούνται όλοι, τον δεύτερο κανείς….Εγώ λοιπόν δεν τους ξεχνώ και θα έλεγα ότι πάντα με συγκινούσαν οι ιστορίες τους, όπως όταν ήμουν δάσκαλος και στο πλαίσιο πάντα των αντικειμενικών βιβλίων ιστορίας που έχουμε δίδασκα την πιο ενδιαφέρουσα προσωπικότητα της περιόδου της Ελληνικής Επανάστασης ….τον Ιμπραήμ!
Ξεκινώ λοιπόν με τον κατα την γνώμη μου πάντα τεράστιο (!!!) χαμένο της χρονιάς :
Νούμερο 1 :
Ευάγγελος Βενιζέλος
Είσαι μπροστά στην εστία, ο τερματοφύλακας είναι χαμένος κάπου στην μεγάλη περιοχή, απλώς χρειάζεται γλυκά να σπρώξεις την μπάλα και να χαρείς την νίκη. Εσύ παίρνεις φορά τραβάς με όλη σου την αγαρμποσύνη ένα δυνατό σουτ και….γίνεσαι ο περίγελος του ποδοσφαίρου (στην περίπτωσή μας της πολιτικής) ….αντί για ήρωας, γίνεσαι ανέκδοτο. Ε τι άλλο να πω; Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός της πολιτικής ανικανότητας, να διαχειριστείς μια κατάσταση υπέρ σου, τότε ποιός είναι ;
Νούμερο 2 :
Χρήστος Ζαχόπουλος
Είσαι αυτός που του χρωστάνε…έχεις το πάνω χέρι σε ένα αξιοσέβαστο κομμάτι του κρατικού προϋπολογισμού…οι ιδέες σου δεν χρειάζονται επιβεβαίωση γιατί “υποχρεωτικά” τις ακούνε όλοι σε μια κυβέρνηση…προχωράς μπροστά και δεν μασάς. Και όμως έχεις την φαεινή έμπνευση να “παίξεις” παιχνίδια εξουσίας με μια μέτριας εμφάνισης συμβασιούχο….ετών 35. Και μετά έχεις και την φαεινότερη ιδέα να την απολύσεις. Και τέλος αποφασίζεις να μην το αντιμετωπίσεις και να κάνεις το άλμα στο κενό…. Αυτό για μένα είναι η απόλυτη ήττα….
Νούμερο 3 :
Χίλλαρυ Κλίντον
Είσαι η γυναίκα του πραγματικού σταρ της πολιτικής. Του ανθρώπου που έχουν λατέψει στις ΗΠΑ. Του πιο δημοφιλούς πλανητάρχη της τελευταίας 30ετίας (ίσως και παραπάνω). Έχεις προετοιμάσει το έδαφος 8 χρόνια ότι έρχεται η ώρα σου και καταφέρνεις να χάσεις σε ένα κλίμα αφόρητης κατινιάς… Δεν εκμεταλλεύεσαι ούτε στο ελάχιστο την δημοτικότητα του άντρα σου και τελειώνεις στην πολιτική. Σε επίπεδο μεγέθους απώλειας εξουσίας θα έπρεπε να είναι στην πρώτη θέση. Αλλά ως ξένη την κατατάσσω τρίτη.
Νούμερο 4 :
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος + Θέμος Αναστασιάδης
Τι να πω; Έχεις την πρώτη εφημερίδα σε κυκλοφορία, έχεις κάνει το colpo grosso στα ΜΜΕ και μετά πας και μπλέκεις με την εξουσία έχοντας απωλέσει αξιοπιστία και ανεξαρτησία. Και αφού έχεις ξεκατινιαστεί δημόσια πας και πουλάς!!! Και σε ποιόν; Στον θεωρητικό “εχθρό”. Κανείς δεν έχασε τόσα πολλά τόσο γρήγορα, αντί πινακίου φακής.
Νούμερο 5 :
Ελεονώρα Μελέτη
Ξεκινάς σαν μεγάλη ελπίδα σε έναν άγριο, ανταγωνιστικό χώρο. Τα πας μέτρια και μετά αποφασίζεις να κάνεις τι; Έρχεσαι σε συγκρούσεις αντιμετωπίζεις τον τηλεθεατή μάλλον σνομπ, δημιουργείς “επικαιρότητα” με μπούρδες και προσπαθείς να παίξεις την έξυπνη “ξανθιά”. Ε το τέλος είναι βέβαιο. Και άραγε θα ξαναυπάρξει τέτοια ευκαιρία;
Νούμερο 6 :
Γιάννα Αγγελοπούλου
Αποφασίζεις μετά από κάποια απουσία να μπεις επιτέλους στα ΜΜΕ. Και καταφέρνεις σε 2 χρόνια σωρευτικές ζημιές 47 εκατομμυρίων ευρώ!!! Αυτό είναι ρεκόρ και σίγουρα αποτελεί τη μεγαλύτερη χασούρα σε έντυπο!!! Το κουτσομπολιό πάει σύννεφο, αλλά με μια ψύχραιμη ματιά, είναι καθαρά θέμα μάνατζμεντ. Θα ανακάμψει οικονομικά το όλο εγχείρημα ή άλλη μια αποτυχημένη προσπάθεια εισόδου στον τύπο;
Νούμερο 7 :
Ντέμης Νικολαϊδης
Για πρώτη φορά έχεις την κατάσταση στα χέρια σου. Ελπίζεις στην πρώτη επιτυχία ως πρόεδρος. Και μετά ανακαλύπτεις ότι έχεις λάθος προπονητή, ότι σου φταίει η διαιτησία και όλα τα κακά του κόσμου. Αποτελείς λοιπόν το μοναδικό φαινόμενο να έχεις χάσει ένα πρωτάθλημα που κέρδισες!!! Και μετά να πηγαίνεις σε ένα ντροπιαστικό γύρο αγώνων και να χάνεις και τα έσοδα του champion’s league. Μάλλον ο πιο μεγάλος “χαμένος” ποδοσφαιρικός πρόεδρος.
Νούμερο 8 :
Στέλιος Παπαθεμελής
Ξεκίνησε ως κεντρώος, έγινε ΠΑΣΟΚ, έγινε ΝΔ, έγινε αρχηγός κόμματος….και πάτωσε! Τέτοιο προμόσιον μικρό κόμμα δεν έχει δει ποτέ στα χρονικά. Τιμήθηκε μάλιστα με θέση σε debate αρχηγών μπας και ανακόψει τον Καρατζαφέρη. Τελικά βρέθηκε κάτω από το 1% και έχασε και την σιγούραντζα της βουλευτικής αποζημίωσης. Βέβαια δεν ξέρω αν τελικά ήταν χαμένος. Υπάρχουν και οι ευρωεκλογές!!!
Νούμερο 9 :
Φραντσέσκο Ρουτέλι
Η ελπίδα της ιταλικής κεντροαριστεράς που “κατάφερε” να την οδηγήσει στην μαζική της ήττα (και την πιο συμβολική ψυχολογικά), τόσο σε εθνικές όσο και δημοτικές εκλογές. Η απώλεια του Δήμου της Ρώμης αποτελεί και προσωπική του ήττα και οδηγεί σε μια τελείως διαφορετική κατεύθυνση τα πολιτικά πράγματα στην Ιταλία. Αλλά σύμφωνα με πολλούς τιμωρήθηκε η “δεξιά” πολιτική του όλα αυτά τα χρόνια και η αποκοπή απο τις λαϊκές μάζες. Κάτι σαν ΠΑΣΟΚ δεν σας θυμίζει;
Σταυρώστε με, σταυρώστε με, στα χέρια σας σηκώστε με έλεγε προεκλογικά. Το πήρε ο Λάκης και το έκανε σύνθημα παραλλάζοντάς το σε : “Μηνύστε με, μηνύστε με”. Έχασε την ιστορική ευκαιρία να εκλεγεί και αποτελέσει το θέμα ΜΜΕ, κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ και ειδήσεων. Έχασε την ευκαιρία και ο Καρατζαφέρης να έχει ένα πρόσθετο όπλο ενάντια στο τραγούδι του Ψωμιάδη. Νομίζω ότι αποτέλεσε το πιο δημοφιλές θέμα των εκλογών στο youtube. Δύσκολα θα βρεθεί αντικαταστάτης της στις επόμενες εκλογές.
I have just read an excellent article on Irish referendum by Ivan Krastev published in Open Democracy. Ivan is the Chair of Liberal Studies in Sofia and executive director of the International Commission on the Balkans chaired by Giuliano Amato.
His article is pointing out a fundamental crisis on European Dream as an explanation to Irish people decision: European integration and universalism is “crushing on the rising global states (China, India) and new forces (religion, nationalism)”. And according to his argument,
European elites are deciding to ignore the problem.
This is why during the last summit european leaders decide that Irish referendum is not a problem for the ratification of Lisbon Treaty.
In other words are applying the “evasion by trivialisation” strategy. That means :
1. The problem of irish vote is not political bu a problem of communication.
2. Ireland and other member states were not obliged to call for people’s vote.
Now my questions – in line with authors questions-:
1. Are europeans happy with the continuation of European integration? Because so far what EU leaders presenting as an urgent issue for Treaty’s ratification is the creation of European Common Foreign Policy and its consequence of a European Army.
2. Is still Europe a model for the rest of the world? Because till now Europe was a unique example of prosperity and social security. Is that model still on? or is already passed over by Russian, Chinese and Indian growth?
3. Accordin to author Obama’s promise is generating enthusiasm in US politics. In Europe, which of us is eagger to campaign for yes on the Treaty? Europe is facing apathy and boredom by voters. That will reflect in 2009 elections. People will not vote massively. And what makes Europe inattractive to its own citizens?
So as far as i ave understood EU is ready to repeat mistakes of the past :
No one could persuade European to embrace a non democratic dream, based on vague ideas of “common defence” (i dont really understand against who we have to fight…) or “common values” (do we need a new treaty to define them?) or “better european funds management” (which is not ready to touch farm subsidies).
We need more time to discuss and decide Europe’s common future in today’s global economy. We need more dialogue to decide a European structure against the problematic national ones. We need more dialogue towards a fair democratic system.
The current effort of treaty’s ratification is just outdated.
On TimesOnline i have found this article. I think is a good analysis on Ireland’s NO to a future European Constitution-Treaty (or whatever other name will come along the way). But apart of all arguments within national context, the journalist David Sharrock misses the point :
“Europeans are not ready to be United. They are satisfied with Nice Treaty’s arrangements and probably they dont want common foreign policy, or High Commissioner or an elected EU Commision’s president or a common army or even a common fiscal policy (i wouldnt bet on their excitement on ECB’s political power in Frankfurt).”
I could mention varous reasons why a pan-european referrendum would fail to give “YES” a majority vote :
A global economic crisis that Europeans feel as EU beraucracy equally responsible with USA or Oil Producing Countries
The EU’s political failure on persuading tax payers on €uro’s benefits (sooner or later € will be the easy target of anti-EU movement)
Lack of patience to an expensive bureaucracy in Brussels, distancing themselves from average tax payer, suggesting “popular” ideas like the one of 65 hours’ working week and fed by expensive multinational’s lobbies.
Finally, if you try to “smuggle” consensus on such an important text, that would replace the constitutional context in each member state, demonstrates the initial failure of the deal : You have to ASK US if we like it or not…..before entering our homes!!!!
E.G. I’m in favour of the Treaty. But i’m also amazed by the fact of politicians so afraid of their own voters-citizens…This is why millions of Europeans supported the irish “NO”.
Πάλι από τον Economist σήμερα βρήκα ένα ωραίο άρθρο. Η ιστορία απλή : Η Ιαπωνία αγοράζει ρύζι από τις ΗΠΑ και το κλείνει σε τεράστιες αποθήκες ώστε να προστατεύεται η τιμή του για τους Ιάπωνες παραγωγούς. Από την άλλη μεριά οι ΗΠΑ επιδοτούν αυτό το “αποθηκευμένο” ρύζι ως εξαγωγή στον κάθε παραγωγό του. Κι αυτές για να προστατέψουν το εισόδημα των αγροτών.
Σήμερα λοιπόν έχουμε έλλειψη ρυζιού παγκόσμια. Και η τιμή έχει πάει στα ύψη. Χώρες όπως οι Φιλιππίνες ζήτησαν βοήθεια σε τρόφιμα (ρύζι) για τον φτωχό πληθυσμό που απειλείται με πείνα. Οι Ιάπωνες θέλουν να δώσουν 200,000 τόνους. Αλλά δεν μπορούν. Σύμφωνα με το καθεστώς του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου θέλουν την άδεια των ΗΠΑ (της χώρας παραγωγής του).!!!
Ερώτηση 1η : Αν αυτό δεν είναι στρέβλωση της αγοράς σύμφωνα με οποιονδήποτε νεοφιλελεύθερο οκονομολόγο τότε τι είναι; (και μιλάμε για τις 2 πιο “φιλελεύθερες” οικονομίες).
Ερώτηση 2η : Το προστατευμένο εισόδημα του αγρότη μας (ναι, ναι, ακόμα και του Έλληνα!!!) οδηγεί χώρες και εκατομμύρια ανθρώπους στην απόγνωση….Φταίνε οι αγρότες; Ή στρεβλωμένη αγορά που τους καλούν και αυτούς να επιβιώσουν;
Ερώτηση 3η: Υπάρχει λύση; Μπορεί το διεθνές εμπόριο να γίνει πιο δίκαιο; Υπάρχει περίπτωση ο φτωχός κόσμος να επιβιώσει; Θέλουμε όλοι πιο μοιρασμένο εισόδημα παγκόσμια;
Ερώτηση 4η (και τελευταία!):
Υπάρχει κάτι μη πλασματικό στην παγκόσμια οικονομία των τεράστιων κερδών; Καταλαβαίνουμε ότι αυτό το μοντέλο είναι πια ΑΔΙΕΞΟΔΟ;
Χθες πήρα από τον Economist αυτό το άρθρο. Περιγράφει με γλαφυρό τρόπο την σύγχρονη οικονομική και πληθωριστική κρίση παγκόσμια. Το βασικότερο σημείο του :
Ενώ ζούμε ανάλογη κρίση με το 1970, η κατάσταση της πληθωριστικής κρίσης είναι πιο σύνθετη παγκόσμια.
Κι αυτό γιατί η παγκόσμια μεταφορά κεφαλαίων είναι χωρίς περιορισμούς σήμερα, άρα και η προστασία των εθνικών οικονομιών από την κερδοσκοπία πιο δύσκολη.
Σήμερα ο πληθωρισμός είναι πιο ανησυχητικός στις γρήγορα αναπτυσσόμενες οικονομίες και όχι στον αναπτυγμένο κόσμο. Η οικονομία της Κίνας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Βραζιλίας απειλούν να δημιουργήσουν ένα φαύλο κύκλο έκρηξης τιμών.
Ο πληθωρισμός σήμερα είναι : Κίνα 8,5% (3% πέρυσι), Ρωσία 14% (8% πέρυσι), Ινδία 9% και Ινδονησία 9% (αναμένεται να φτάσει το 12% τον Ιούνιο…) και στις χώρες του Κόλπου είναι διψήφιος σε όλες. Και αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία (όλοι θεωρούν ότι οι κυβερνήσεις κλέβουν στις στατιστικές).
Η αντίδραση είναι μάλλον παράδοξη. Οι κεντρικές τους τράπεζες δεν ανεβάζουν τα επιτόκια τους. Αντίθετα τα κρατούν σταθερά και άρα στην πραγματικότητα είναι αρνητικά. Γιατί αν τα ανεβάσουν φοβούνται εισροή επενδυτικών κεφαλάιων για γρήγορα κέρδη και άρα ανατίμηση των εθνικών νομισμάτων τους και άρα χαμηλή ανταγωνιστικότητα των παραγομένων προϊόντων προς εξαγωγή.
Από την άλλη μεριά τα χαμηλά επιτόκια “θερμαίνουν” την ζήτηση (μέσω εύκολου δανεισμού) και άρα οδηγούν τις τιμές προς τα πάνω. Όλοι οι τραπεζίτες λένε ότι αν αυτό μεταφραστεί και σε άνοδο μισθών στις χώρες αυτές τότε οι τιμές ειδικά λόγω τροφίμων και πετρελαίου θα τινάξουν τον πληθωρισμό στα ύψη.
Οι προτάσεςι Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τραπεζιτών είναι η σταθεροποίηση μέσω περιορισμού της ζήτησης. Με άλλα λόγια ξεχάστε αυξήσεις σε μισθούς, υψηλά επιτόκια δανείων (για περιορισμό της ρευστότητας) και ανατιμήσεις νομισμάτων.
Βασικό λόγο όμως αποσταθεροποίησης είναι η πολιτική των ΗΠΑ (χαμηλή τιμή δολλαρίου και μέιωση των επιτοκίων). Για να μην χαθείτε όμως σε οικονομικές έννοιες :
Περιμένουμε πολύ υψηλό πληθωρισμό για τα επόμενα 2 χρόνια. Μετά το 2010 θα δούμε “άσπρη μέρα”. Οι ΗΠΑ αν δεν αλλάξουν πολιτική και δεν φερθούν πιο υπεύθυνα σε σχέση με την παγκόσμια οικονομία θα αποτελέσουν το μεγάλο πρόβλημα. Η εκλογή Ομπάμα θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη σε αυτή την κατεύθυνση (με την εσωστρέφεια της πολιτικής του…). Περιμένετε στην χώρα μας υψηλά επιτόκια (όσοι έχετε κυμαινόμενα επιτόκια στα δάνεια σας θα βογγήξετε). Μην περιμένετε αυξήσεις στους μισθούς!!! Με την πολιτική Αλογοσκούφη δεν βλέπω διέξοδο. Και η υλοποίηση του ΕΣΠΑ πρέπει να αρχίσει άμεσα για να μπει φρέσκο χρήμα στην αγορά, χωρίς δάνεια. Ως ένα βαθμό πρέπει η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ξανά αποκκλίσεις από το πρόγραμμα σταθεροποίησης με την ΕΕ. Με άλλα λόγια πρέπει να μας αφήσουν να αυξήσουμε το χρέος δημιουργώντας ανάπτυξη και τονώντας τις εξαγωγές. Χρειαζόμαστε αναπτυξιακό πληθωρισμό και όχι στασιμότητα.
Οι υπερβολικές αυξήσεις στα τρόφιμα έχουν και στοιχεία από την παγκόσμια κρίση, αλλά κατά βάση γίνονται από ανεύθυνους επιχειρηματίες που οδηγούν την χώρα σε κρίση καθαρά για την τσέπη τους. Μέρος της αύξησης είναι λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Το υπόλοιπο είναι κερδοσκοπία!!!
Η φίλη μου η Έφη δημοσιογραφος από γνωστή εφημερίδα μου έστειλε αυτό τον σύνδεσμο, ένα άρθρο από την αγγλική εφημερίδα intependent που σχολιάζει ως stagflation αυτό που ο Αντρέας Παπανδρέου το 1980 έλεγε “στασιμο-πληθωρισμό” και τότε όλοι είχαν προσπαθήσει να καταλάβουν τι έλεγε…
Σε αυτό το άρθρο πειργράφεται γλαφυρά τι είναι ο στασιμο πληθωρισμός. Ενώ πέφτει η ζήτηση και μαζί της η παραγωγή, ενώ υπάρχει ανεργία και πρόβλημα στην κατανάλωση, οι τιμές συνέχεια ανεβαίνουν!!! Οι υψηλές τιμές περιορίζουν ακόμη πιο πολύ την ζήτηση και άρα η ανεργία και η φτώχεια μας χτυπάνε την πόρτα. Από την άλλη μεριά τράπεζες και βιομηχανίες βλέπουν τα κέρδη να εξανεμίζονται και αναγκαστικά μειώνουν την προσφορά (άρα το διαθέσιμο προϊόν στην αγορά) με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τεχνητές κρίσεις που αυξάνουν ακόμα πιο πολύ την ανασφάλεια και άρα τις τιμές. Ένας τέτοιος φαύλος κύκλος έχει μόνο χαμένους και ελάχιστα κερδισμένους…Αυτούς που και τότε κατήγγειλε και φοβόταν ο Αντρέας….τους μεσάζοντες και τους κερδοσκόπους!!!
και τότε θυμήθηκα την κρίση του 1929. Μπαίνοντας να δω έπεσα σε ένα άρθρο του Φλεβάρη του 2008 από το Yahoo Finance που περιγράφει την συνέλευση μετόχων της ελβετικής τράπεζας USB μετά την κατάρρευση των τραπεζικών στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ. Τότε μου ήρθε πιο έντονα στο μυαλό η κρίση του 1929. Εκείνη είχε ξεκινήσει από την χρηματιστηριακή κατάρρευση, αυτή εδώ από την κρίση του τραπεζικού συστήματος, λόγω της αδυναμίας πληρωμής των στεγαστικών δανείων.
Που σημαίνει ότι οι τράπεζες παγκόσμια που είχαν επενδύσει στην αμερικανική αγορά ακινήτων πρέπει να καλύψουν τις απώλειες τους. Πως το κάνουν αυτό σήμερα ; Μα δανειζόμενες κι άλλο χρήμα, μεταφέροντας βάρος των χρεών σε κρατικούς προύπολογισμούς και βρίσκοντας πιο “κερδοφόρες” επενδύσεις. Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί αν διαβάσετε το άρθρο για την USB θα καταλάβετε την πίεση που ασκείται αυτή τη στιγμή στις Τράπεζες.
Έρχονται λοιπόν οι τραπεζίτες και κατηγορούν το πολιτικό σύστημα, τις επιχειρήσεις, τους καταναλωτές, τους πάντες εκτός από την δική τους κερδσκοπική διάθεση. Το αποτέλεσμα όμως είναι οδυνηρό. Ακριβά επιτόκια, μείωση του δανεισμού για κατανάλωση, απαίτηση για χρηματοδότηση γρήγορων και κερδοσκοπικών επενδύσεων, βίαιες μεταφορές κεφαλαίων σε κατάσταση πανικού από χώρα σε χώρα. Αυτό το σοκ ζούμε τώρα. Και αυτός ο φαύλος κύκλος αφορά και την χώρα μας.
Εδώ μέσα σε αυτή την κρίση τι κάνει η κυβέρνηση; Πρώτον προσπαθεί να παγώσει τις τιμές. Φοβούμενη όμως την εκλογική της βάση το κάνει αφού επιτρέψει την παράλογη αύξησή τους!!!
Μετά πάει να περιορίσει τον δανεισμό και στηρίζεται στην υλοποίηση του ΕΣΠΑ. Που θεωρεί ότι θα το στρέψει σε αύξηση της παραγωγής άρα και σε αύξηση της προσφοράς και άρα μείωση των τιμών (μονεταρισμός του κερατά και του πορηγούμενου αιώνα). Δεν θέλω να πω πόσο αστείο είναι αυτό στις σημερινές συνθήκες παγκόσμιας οικονομίας. Ακόμα κι εγώ ο μη οικονομολόγος το καταλαβαίνω. Άρα πρακτικά δεν κάνει τίποτα. Και ο πληθωρισμός, όσον αφορά τα επιτόκια του ευρώ, θα μπορούσε να είναι και βολικός (αν υποθέσουμε ότι έχουμε εξασφαλίσει τον μακρυπρόθεσμο δανεισμό της χώρας με τα παλιά επιτόκια των καλών εποχών… γιατί αν δεν ισχύει αυτό τότε είναι καταστροφικός!!!) Για όλους εμάς όμως, τους μικρούς και ασήμαντους, οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα ζημιογόνες.
Οι αυξήσεις λοιπόν σε πετρέλαιο και τρόφιμα είναι στην βάση της γρήγορης κάλυψης ζημιών. Ξαναζωντάνεψαν τα χρηματιστήρια αγαθών που τα είχαμε ξεχασμένα, εταιρίες με αντικείμενο την αγροτική παραγωγή στο χρηματιστήριο της απέναντι πλευράς του Ατλαντικού, βλέπουν μετοχές και κέρδη να ίπτανται και μεταφορείς αγροτικών προϊόντων (δες τε και το άρθρο παρακάτω για την απεργία των ελληνικών φορτηγών) επενδύουν σε κεφαλαιούχικο εξοπλισμό. Όσο λοιπόν αυτή η κατάσταση φέρνει κέρδη σε νέα επενδυτικά κεφάλαια που καλύπτουν τις ζημιές από άλλα προηγούμενα χρόνια, τότε μην περιμένετε ορθολογικοποίηση των τιμών. Η κρίση θα συνεχίζεται και οι κυβερνήσεις αδύναμες, έχοντας απεμπολήσει εδώ και καιρό το πλεονέκτημα έναντι των διεθνών επενδυτών λόγω και του μεγάλου δανεισμού τους, θα παρακολουθούν απλώς!!!
Αυτή όμως η κρίση χτυπάει την καρδιά του συστήματος. Ο μικρός καταναλωτής θα “στραγγιστεί” αυτή τη φορά οικονομικά. Μια φίλη μου στο facebook μου έγραψε σήμερα (το βάζω με τα greekenglish που το έλαβα):
“ma einai zoi afti??? oxi pes mou diladi! den exo vrei xrono na pao mia volta i na katso na fao me ta paidia mou! kai den prolavaino na vgazo lefa apo to ATM… Me to pou ta vgazo ta dino! Pia politiki kai pia mpalkonia mou les?? Ena matso papares einai oloi pou exoun diaxorisei tin ellada se plousious, ftoxous, sintaxiouxous, mathites, ekpaideftikous, mesaia taxi, astheneis kai paei legontas! oloi anikoun se mia katigoria! kai oloi aftoi tiraniountai na plirosoun tis ipoxreoseis tous!”
Ατόφια οργή πια!!!! Και ένα απέραντο ουφ!!!!! Και λύση να μην υπάρχει από πουθενά….
Αλλά τελικά υπάρχουν λύσεις; Η κρίση του 1929 ήταν μια παγκόσμια κρίση. Και λύθηκε μετά από μια δεκαετία μέσω του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Η πολεμική βιομηχανία δημιούργησε απασχόληση κερδοφορίες και αύξηση της κατανάλωσης. Μέχρι να γίνει αυτό και λόγω της εξαθλίωσης του κόσμου, ο Χίτλερ, Ο Μουσολίνι, ο Μεταξάς εδώ, και άλλες φασιστοειδείς κυβερνήσεις κέρδισαν εκλογές ή με πραξικοπήματα οδήγησαν τον κόσμο στην καταστροφή και το αιματοκύλισμα.
Αν συνεχίσουμε έτσι, μην νομίζετε ότι αυτά είναι μακρινά σενάρια. Ο Μπερλουσκόνι κέρδισε παρέα με το κόμμα του Μουσολίνι. Ο Σαρκοζύ ξαναμιλά για νέους εθνικισμούς και περηφάνειες με ένα μίγμα “εθνικού καπιταλισμού” και ταυτόχρονα όλοι ετοιμάζουν εθνικές “αμυντικές πολιτικές στην κρίση”. Συμπέρασμα; Το Μέλλον αβέβαιο και ανασφαλές. Οι προτάσεις μου θα έρθουν όταν ωριμάσει το κλίμα να ακουστούν….
Επειδή πολλά λέγονται και το κακό είναι ότι γράφονται από μεγαλόσχημους, διανοούμενους και άλλους καταπληκτικά “γραφικούς” πιστεύοντες στην αξιοπιστία των μέσων, σας έχω σήμερα μια ωραία ιστορία :
Την Μεγάλη Τετάρτη το βράδυ σε ένα ορεινό χωριό χωριό της Ονδούρας 7 μαυροντυμένοι ένοπλοι “άδειασαν” 15 σφαίρες από ένα ΑΚ-47 στην γενική γραμματέα της μεγαλύτερης εργατικής ομοσπονδίας της χώρας. (δες τε την ιστορία εδώ στα ισπανικά) .
Την ιστορία την έμαθα από δελτίο τύπου της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εργατικών Συνδικάτων που εκδόθηκε την Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ.
Έκατσα λοιπόν να βρω κατ αρχήν αγγλόφωνη πληροφορία για το θέμα. Μπαίνω στο CNN , ανύπαρκτο το θέμα!!! Η παραίτηση του Υπουργού όμως Οικονομικών της Αργεντινής χώραγε στις “κυριότερες” ειδήσεις. Εμ βλέπετε έχουμε και τα χρηματιστήρια…..
Μπαίνω στο BBC, επίσης τίποτα. Ψάχνω βασικές ειδήσεις στο google, όλες μα όλες ισπανόφωνες!!! Και σκέφτομαι το πιο απλό : Αν είχε πυροβοληθεί ο γραμματέας ενός μεγάλου συνδικάτου της Ιταλίας, της Γερμανίας ή ακόμα και της χώρας μας, τι θα γινότανε σήμερα στα πρωτοσέλιδα παγκόσμια;
Πόσο τελικά κοστίζει η ζωή ενός πολιτικού στον τρίτο κόσμο; κατά πόσον μάλλον ενός συνδικαλιστή. Αν διαβάστε την ιστορία είναι φρικιαστική. Οι δολοφόνοι της όχι μόνο την σκότωσαν εν ψυχρώ, αλλά μετά χρησιμοποίησαν δαυλούς για να μπορέσουν να τπλησιάσουν την ήδη νεκρή και να αδειάσουν επάνω της τις υπόλοιπες σφαίρες ώστε να είναι “σίγουροι” για το αποτέλεσμα.
Εγώ όμως έχω ένα συμπέρασμα : Οι ειδήσεις που ιδεολογικά διχάζουν, που μας θυμίζουν ότι σε αυτό τον κόσμο τίποτα ακόμα δεν κατακτήθηκε σε επίπεδο δημοκρατίας, ότι οι παγκόσμιες καμπάνιες για ισότητα και ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν να κάνουν μόνο με σοφιστικέ βασανιστήρια σε “διάσημες” υποθέσεις, αλλά ότι ακόμη και σήμερα βασικά δικαιώματα (που ένα από αυτά είναι και το δικαιώματα της συλλογικής οργανωμένης διεκδίκησης) αμφισβητούνται όχι νομικά, αλλά πολύ “πρακτικά”. Θα πω μόνο ότι από ότι διάβασα, μόνο ο Γάλλος υπουργός εξωτερικών απέστειλε επιστολή στον Πρωθυπουργό της Ονδούρας και απαίτησε άμεση διαλεύκανση της υπόθεσης. Γιατί μόνο αυτός άραγε;
Η επικαιρότητα είναι τόσο έντονη και οι σφαλιάρες έρχονται με τέτοιο ρυθμό που πραγματικά ο πολίτης δεν ξέρει πια που να εστιάσει…
ΟΤΕ – έκλεισε η συμφωνία με την Deutche Telecom (άντε το πουλήσαμε κι αυτό στους καλούς γερμανούς!!!)
ΟΛΠ – παλεύουμε το πούλημα 2 προβλητών….την ίδια ώρα που ο ΟΛΠ θα κρατήσει την νέα και εξελιγμένη προβλήτα…. Δηλαδή λέει στον επενδυτή ότι θα τον ανταγωνίζεται και μάλιστα με τα χρήματα που θα εισπράττει από αυτόν!!!! Και όμως ενδιαφέρθηκαν 2 εταιρείες με συμμετοχή και ελλήνων….Δηλαδή τι κέρδη τους δίνουμε για να δέχονται τέτοιους όρους; Ή αλλιώς που είναι ο λάκκος στην φάβα;
Πυρηνική ενέργεια- μέσα σε όλα βγήκε και ο Σαρακατσάνος να θυμηθεί την πυρηνική ενέργεια στην Ελλάδα. Τελικά ο Μητσοτάκης έχει δίκιο : Αυτός ο λαός ξεχνάει!!! ¨ολοι λένε για το Τσερνομπίλ αυτές τις μέρες και κανείς δεν λέει ότι ακόμα πληρώνουμε την προβληματική σαρκοφάγο που έκρυψε τον αντιδραστήρα, ότι ακόμα έχουμε τερατογενέσεις και αναπηρίες (20 χρόνια μετά…) και ότι πρόσφατα είχαμε και το Κοζλοντούι στη Βουλγαρία που εμείς ως χώρα πιέσαμε να κλείσει. θα μπορούσα να πω πολλά ως επιχειρήματα. Επιφυλάσσομαι μόνο αν η κουβέντα γίνει σοβαρή και δεν είναι μια απλή κόντρα Σουφλιά- Μητσοτάκη για να περνάνε καλά οι μικροπολιτικές στήλες!!!
Τέλος και λόγω παρελθόντος θέλω να αναφερθώ στο Θέμα της Μυανμάρ. Καλά μετά το Τσουνάμι και τους γούνες με τα τάνγκα δεν μαθάμε τίποτα ως χώρα; Ξαναβλέπω να οργανώνεται ένα πάρτυ με δωρεές και αποστολές με C-130 πάλι. Ακούω μάλιστα ζωντανά από την Ελευσίνα, Κυριακή πρωϊ στη ΝΕΤ για την δεύτερη αποστολή στη Μυανμάρ. Τα υλικά λέει θα τα παραλάβει ο Πρέσβης εκεί και αυτός θα είναι υπεύθυνος για την διανομή…… Α τώρα ησύχασα!!! Ο κόσμος θα φάει….
Επειδή ο πόνος του άλλου είναι ευαίσθητο θέμα, επειδή υπάρχει μια τρομερή πίεση στη Μυανμάρ (όπως παλιότερα στη Βόρειο Κορέα και στο Ιράκ και στο Ιράν) να μπουν ΜΚΟ να βοηθήσουν στην διανομή, επειδή δεν γίνεται να συνεχίζονται κυβερνητικά σόου (φανταστείτε ότι το κόστος καυσίμου και πληρώματος ενός C-130 είναι πολλαπλάσιο της αξίας των αποσταλλέντων ειδών πρώτης ανάγκης…και εμείς στείλαμε 2 πληρώματα!!!) θα συνιστούσα πριν αρχίσει το μάζεμα πάλι και η “ευαισθησία” φορέων για 5 λεπτά τηλεοπτικού χρόνου, ας είμαστε επιφυλακτικοί…..και ας περιμένουμε!!!!
Μετά την νίκη του Μοράλες στις εκλογές του 2006 η Βολιβία απέκτησε μια σταθερή αριστερή κυβέρνηση. Που προστέθηκε κι αυτή στα προβλήματα για τις δυτικές πολυεθνικές των Τσάβες και Λούλα. Μα καλά θα πει κάποιος, τι αριστερή επιδημία είναι αυτή στην λατινική αμερική.
Ο Μοράλες εκλέχθηκε όμως βασισμένος και σε ένα “εθνοτικό” στοιχείο της χώρας. Στους ιθαγενείς κατοίκους των Άνδεων που πάμφτωχοι και εξαθλιωμένοι έβλεπαν τον πλούτο της χώρας να διανέμεται μεταξύ των πλούσιων της Ανατολικής Βολιβίας (των “κάτω” περιοχών). Ο Μοράλες λοιπόν προχώρησε σε αναδιανομή της γης και σε εθνικοποιήσεις εταιριών. Τελευταία η εθνικοποίηση της entel εταιρίας τηλεφωνίας που ανήκει στην Telecom Italia και σε 3 εταιρίες ενέργειας (ξένες βέβαια).
Ποιά ήταν η κίνηση των πλούσιων ισπανογενών της χώρας; Πολύ απλή! Ζήτησαν την αυτονομία 4 επαρχιών με τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος (το πρώτο έγινε 04/05 στην Σάντα Κρουζ και τα αποτελέσματα δεν τα ξέρω την στιγμή που γράφω το ποστ μου, αλλά το 70% των 930000 ψηφοφόρων της περιοχής εμφανιζόταν να επιθυμεί την αυτονομία…). Το πλάνο μαζί με τις άλλες επαρχίες απλό : Με δημοψήφισμα, που δεν έχει εγκρίνει η κυβέρνηση ή το κοινοβούλιο, ζητούν την άδεια να μην ακολουθούν συγκεκριμένα νομοσχέδια και να δημιουργήσουν δικές τους δυνάμεις ασφαλείας. Και οι φτωχοί ινδιάνοι των Άνδεων; Ε αυτοί ας ζήσουν μόνοι τους!!! Ποιός τους λογαριάζει;
Λεπτομέρειες του σεναρίου : Οι ανατολικές επαρχίες έχουν κοιτάσματα ενεργειακών πηγών. Οι ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Έθνη δεν είδα να λένε τίποτε. Ο Μοράλες δήλωσε ότι δεν θα το αναγνωρίσει. Οι λιγοστοί ιθαγενείς πληθυσμοί ανατολικά, απειλούν με διεκδίκηση της ενότητας της χώρας, δυναμικά και ο αρχηγός του Στρατού, προειδοποίησε ότι το δημοψήφισμα είναι εναντίον του Συντάγματος. Συνολικά την κατάσταση δες τε την σε αυτό το άρθρο.
Και τώρα τα μεγάλα ερωτήματα :
1. Ευαίσθητοι είμαστε μόνο για τα Βαλκάνια; Η ΕΕ τι έχει πει για το θέμα; Ή στηρίζει απόλυτα τα συμφέροντα της Telecom Italia; Άρα θέλει κι αυτή ή 2 Βολιβίες ή ένα πραξικόπημα στο όνομα της διάσωσης της ενότητας της χώρας;
2. Που είναι οι ιδιαίτερα ευαίσθητες οργάνωσεις για την προάσπιση της Δημοκρατίας; Γιατί αν αποδέχονται αυτή την μεθόδευση εκεί τότε τι θα πουν όταν θα αποσχισθεί με δημοψήφισμα η Κορσική, οι Βάσκοι και η Καταλωνία; Τι θα πουν αν αύριο η πλειοψηφική μειονότητα της Θράκης ζητήσει, δημοψηφισματικά μεν παράνομα δε, προ-αποφασισμένη αυτονομία;
3. Επειδή έχω ετοιμάσει κι ένα άλλο άρθρο για την Κεντρική Αμερική, θα ρωτήσω αν τελικά όλοι οι προασπιστές της Δημοκρατίας είμαστε a la carte; Που είναι η Σοσιαλιστική Διεθνής; Που είναι η Ευρωσοσιαλιστική Ομάδα; Που είναι τα ελληνικά αριστερά κόμματα; Που είναι ακόμα και τα ακραίως εθνικιστικά; Αποδεχόμαστε εμείς τέτοιες μεθοδεύσεις αποσταθεροποίησης; Και τότε αύριο τι περιμένουμε για τα δικά μας θέματα; Καλύτερη αντιμετώπιση από την διεθνή κοινότητα φίλων μας;
Πιστεύοντας ότι είμαστε η χώρα με τα περισσότερα ανοιχτά θέματα. Και φοβούμενος το τι μέλλει γενέσθαι, η Ελλάδα πρέπει να είναι πρωτοπόρος και αρνητική διπλωματικά σε τέτοιου είδους μεθοδεύσεις. Όσο για την Βολιβία : Μα υπάρχει πιο προφανές παράδειγμα του τι σημαίνει ο εθνικιστικός δρόμος; Την απόλυτη και ανεξέλεγκτη μορφή καπιταλισμού, χωρίς περιορισμό από συντάγματα και νόμους! Και να θέλω να αγιάσω οι εξελίξεις θέλουν να με κάνουν ΚΚΕ !!!!
Μετά από μια συνάντηση στην Κομοτηνή μυ προέκυψε αυτή η φήμη. Η δημιουργία ενός τούρκικου ιδιωτικού πανεπιστήμιου είναι έτοιμη από ότι έμαθα….Και επειδή τέτοιου είδους κινήσεις δεν γίνονται “εν κενώ” μου δημιουργήθηκαν μια σειρά ερωτήματα :
1. Η ιδιωτικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης και η “υποδοχή” ξένων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων έχει τους τρόπους να αντιμετωπίσει μια περαιτέρω εισδοχή τούρκων φοιτητών στην Θράκη; Γιατί ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο θα έχει υποθέτω την δυνατότητα να δεχτεί φοιτητές από όλες τις χώρες συνδεδεμένες με την ΕΕ. Άρα θα έχουμε μια αύξηση πληθυσμού τούρκων φοιτητών στην περιοχή. Και αυτή την φορά Τούρκων χωρίς καμιά δυνατότητα αμφισβήτησης της εθνοτικής τους καταγωγής.
2. Στην βάση αυτή πως θα δικαιολογείται η επ αόριστον αναβολή της λειτουργίας της Θεολογικής σχολής της Χάλκης ; Μήπως έχουμε συμφωνήσει σε μια ανταποδοτική κίνηση γα την αποδοχή της επαναλειτουργίας της; Αν ναι μήπως θα έπρεπε να το ξέρουμε;
3. Πολιτικά η χώρα είναι έτοιμη για τέτοιες γενναίες κινήσεις που θα είναι και σύννομες αλλά και αναπόφευκτες από την μεριά της Τουρκίας; Και δεν λέω για τις πολιτικές συνθήκες τοπικά αλλά για την κεντρική πολιτική εξουσία. Είναι έτοιμη για μια τέτοια προχωρημένη κίνηση; Γιατί τότε δεν θα μοιάζουμε και ολίγον γραφικοί με αυτά που διεκδικούμε τόσα χρόνια;
Φαντάζομαι ότι θα είναι δύσκολο επαναφέροντας την Συνθήκη της Λωζάννης να συζητάμε και αυτή την φορά για “μουσουλμανικό” πανεπιστήμιο, αλλά μάλον για Τούρκικο. Και ειλικρινά είμαι περίεργος να δω τις αντιδράσεις και τις ερωτήσεις από τον πολιτικό κόσμο. Προσωπικά αισθάνομαι μάλλον αμήχανος….. Δεν έχω προς το παρόν άποψη.
Κάθε φορά που θα σκάει κι ένας ντοπαρισμένος είμαστε καταδικασμένοι να ακούμε τις ίδιες κοινοτυπίες. Και το κυριότερο ο καθένας που ευθύνεται για την κατάντια του όλου συστήματος παραγωγής “αστέρων” και στον αθλητισμό, δηλαδή η τηλεόραση, θα πρέπει να παίρνει και την θέση του εισαγγελέα.
Τι αποκόμισα από την υπόθεση Ντόπινγκ της Εθνικής Άρσης Βαρών; Ότι για τα λεφτά και τη δόξα όλο και περισσότερα παιδία είναι πρόθυμα να βάλουν σε κίνδυνο την ζωή τους.
Ότι πάνω σε αυτά τα παιδιά χτίστηκαν και με τον πιο απάνθρωπο τρόπο, καριέρες (πολιτικές, αθλητικές), οικονομικά συμφέροντα και μια πλασματική εθνική περηφάνια.
Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι υπάρχει κόσμος έτοιμος να δικαιολογήσει την ντόπα…!!! “Γιατί αφού το κάνουν οι άλλοι γιατί όχι κι εμείς;” “Οι αμερικάνοι μας αδικούν και βρίσκουν μόνο τους δικούς μας ντοπαρισμένους…” και μια σειρά τέτοιων ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ. Απόψεων που δικαιολογούν ένα μόνο φαινόμενο : Η κατάκτηση του ονείρου της δόξας και του χρήματος δεν έχει κανένα ηθικό φραγμό. Πιστεύω ότι και γονείς είναι έτοιμοι να συναινέσουν και οι αθλητές και οι προπονητές τους αλλά και η πολιτική εξουσία που σε τελική ανάλυση είναι ο χρηματοδότης όλων αυτών. Ο Σάμαρανκ θα μείνει στην ιστορία γιατί έφερε τα κέρδη στις Ολυμπιάδες…. Θα μείνει και στην ιστορία ως ο νεκροθάφτης του Ολυμπισμού. Και αντί να τον θαυμάζουμε, εμείς ως η χώρα που είναι θεματοφύλακας των αρχών του Ολυμπισμού, θα έπρεπε ποτέ μα ποτέ να επιτρέψουμε σε αθλητή, προπονητή, γονιό και παράγοντα να “θρέψει” τέτοια φαινόμενα.
Ας ε’ιναι το κέρδος μας και η περηφάνια μας η “καθαρότητα” των αθλητών μας και ας μην πάρουμε ποτέ κανένα χρυσό μετάλλιο. Και αυτά τα γράφω 4 μήνες πριν το Πεκίνο.
Και τώρα που όλα μας ήρθαν στο κεφάλι τι κάνουμε; Ενώ “διαπραγματευόμαστε” στην Νέα Υόρκη (πραγματικά δεν έχω καταλάβει τι διαπραγματευόμαστε και ειδικά οι ΣΚοπιανοί τι έχουν να διαπραγματευτούν…) η Τουρκία εισβάλλει στο Ιράκ και η Γερμναία σπεύδει να ανοίξει πρεσβεία στο μονομερώς αναγνωρισμένο Κόσοβο. Τι μας δείχνουν όλα αυτά;
1. Η διπλωματική οδός έχει πάει περίπατο και έχει διεθνώς ¨δίκιο” όποιος έχει την στρατιωτική ισχύ να το στηρίξει. Η ΕΙΣΒΟΛΗ της Τουρκίας προβλεπόταν εδώ και κάποια χρόνια. Γίνεται σε καθεστώς παραβίασης οποιασδήποτε αρχής διεθνούς δικαίου και το ωραίο είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση το κάνει τελείως γαργάρα. Απλώς ο Σολάνα μας είπε και σε αυτή την περίπτωση ότι η χρήση βίας δεν του αρέσει… (πολλά πράγματα δεν του αρέσουν τελευταία!!!). Και τι άλλο να πει όταν η Τουρκία με την σειρά της κάνει γαργάρα το θέμα της αναγνώρισης του Κοσόβου και άρα πάει με τα νερά όλων των άλλων; Και να έχουμε στο μυαλό μας ότι το Κόσοβο έχει τουρκική μειονότητα (νότια στο Prizren και ανάμεσα κοσοβάρων αλβανών και “μακεδόνων” αλβανών και άρα όχι μόνο έχει εκεί ρόλο αλλά και στρατιωτική παρουσία).
2. Η χώρα μας έχει μπει σε μαι τραγική φάση στην διπλωματία της. Είναι παγιδευμένη σε ένα συνεχές ΝΑΙ σε όλα τα σχέδια “ασφάλειας” της περιοχής και από την άλλη μεριά πρέπει και να βρυχάται απέναντι στους αμερικανούς για να καλύπτει τη ρητορική του Καρατζαφέρη. Και ενώ από την πρώτη περίοδο της το 2004 έχει υποπέσει σε άπειρα σφάλματα διπλωματικής φύσης. Σαν αποτέλεσμα τώρα προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Και ο Καραμανλής σε έναν γενικότερο πολιτικό αμοραλισμό έχει βρει που θα φορτώσει την αποτυχία. Κάνοντας την Ντόρα αποδιοπομπαίο τράγο όπως ο πατέρας της έκανε τον Σαμαρά.
3. Τα 3 τελευταία ιστορικά γεγονότα δυστυχώς προμηνούν ακόμα χειρότερα στο μέλλον. Τα Σκόπια θα εφαρμόσουν σταδιακά μια διπλή ονομασία έξω και μέσα και σταδιακά θα εμπεδώνουν σε όλους τους συναλλασσόμενους με αυτά τον όρο Μακεδονία, νέτο σκέτο. Ε σε εκάτο χρόνια ας τολμήσουμε εμείς να πούμε ότι η Μακεδονία είναι μια. Αυτό θα θέλει και το γειτονικό κράτος. Και στην κατάλληλη συγκυρία μια χαρά εδαφικές διεκδικήσεις θα έρθουν. Η εισβολή της Τουρκίας αν δεν μας ανησυχεί είναι γιατί φοβόμαστε πια τα χειρότερα. Μια εισβολή τόσο απροκάλυπτη και χωρίς την παραμικρή νομική βάση μας βάζει σε δυσμενή θέση για την Κύπρο. Κάτι δε διαβεβαιώσεις για εξαίρεση (άκου όρο που βρήκαν οι αμερικάνοι…) μάλλον θα μας κάνει να μην κοιμόμαστε. Γιατί αύριο η εξαίρεση μπορεί να ισχύσει δυτικά της Τουρκίας και όχι ανατολικά.
4. Η Ελλάδα θα πρέπει να προσεύχεται για την επικράτηση Ομπάμα στην Αμερική. Το ζήτημα είναι όμως έχει έστω και μια ελπίδα νίκης. Προσωπικά είμαι απαισιόδοξος. Αν και θα κερδίσει από ότι φαίνεται την Χίλλαρυ δεν βλέπω να επικρατεί έναντι του Μακ Κείν. Και τότε εμείς έχουμε σοβαρό πρόβλημα.
5. Τέλος η μονομερής ανεξαρτησία του Κοσόβου δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα : Τι να περιμένουμε πια από την ΕΕ σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής με τις ανοησίες περί ιδεολογικής αλληλεγγύης “αδελφών” πολιτικών κομμάτων; Πόση ισχύ έχει πια η φωνή μας; Και πριν επί Γιώργου γιατί ήταν διαφορετικά; Τι θα γίνει στην Κύπρο, αφού πια οι Τουρκοκύπριοι έχουν το έδαφος για πλήρη αναγνώρισή τους; Πως θα διαμορφωθούν οι ελληνο-σερβικές και ελληνο- αλβανικές σχέσεις; Και τα Σκόπια τι ρόλο θα έχουν;
Τα σίγουρα στοιχεία που έχουμε είναι ότι αλλάζει πάλι ο χάρτης και εμείς δεν έχουμε ούτε λόγο ούτε παρέμβαση. Είμαστε πάλι στην γωνία, αδύνατοι και φοβικοί. Και σε αυτό το παίχνιδι επιβιώνουν οι λύκοι, όχι τα αρνιά!!!
Είχα επισημάνει από τον Μάϊο του 2007 σε σχετικό άρθρο μου την επικείμενη βέβαιη ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου. Μου είχε κάνει τότε εντύπωση η έλλειψη ενδιαφέροντος και συζήτησης!
Τον Ιούνιο του 2007 βρέθηκα σε μια κοινωνική εκδήλωση με τον κ. Νίκο Παπαποστόλου γνωστό Βορειοελλαδίτη επιχειρηματία (ήταν την ημερομηνία επίσκεψης του έτερου φίλου μου Νίκολας Μπερνς στην Αθήνα) που με δικά του έξοδα αντύπωνε και διένειμε το βιβλίο του πρ. Υπουργού Μακεδονίας Θράκης Νικόλαου Μάρτη για το Μακεδονικό. Είχαμε συζητήσει λίγο το θέμα και μια επιστολή που είχε απευθύνει στον Νίκολας Μπερνς ενόψει της επίσκεψης του. Για να είμαι ειλικρινής με ότι μου επέτρεπε η μικρή μου πείρα στα διεθνή θέματα πάντα θεωρούσα τέτοιες κινήσεις ρομαντικές και “γραφικές”. Σήμερα μετά τα γεγονότα του τελευταίου τριημέρου, ζώντας ξανά – όπως το 1998/1999 το Κόσοβο- την ανάφλεξη στα Βαλκάνια, θεωρώ ότι δικαιώνονται και οι 2 Νικόλαοι. Μάλλον φάγαμε απανωτά 2 χοντρές σφαλιάρες ως εξωτερική πολιτική γιατί δεν ακούσαμε αυτές τις “ρομαντικές” φωνές. Και τώρα ;
Τώρα σύντροφοι και μη σε όλους τους χώρους τους πολιτικούς υπάρχει μια ανάγκη πατριωτισμού. Τον οποίο και αντιδιαστέλλω με τον στείρο εθνικισμό του Καρατζαφέρη. Με τον οποίο όμως συμφωνώ σε μια παράμετρο : Το δημοψήφισμα. Μόνο που όπως φωνάζω όλο αυτό τον καιρό το δημοψήφισμα πρέπει να αφορά όχι το όνομα των Σκοπίων αλλά το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα – ή συνθήκη της Λισαβώνας-. Η εκχώρηση της κοινής εξωτερικής πολιτικής δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τη χώρα μας. Αν σε τέτοιο δύσκολο περιβάλλον εγκλωβιστούμε σε μια κοινή εξωτερική πολιτική ΕΕ σε εναρμόνιση με μια ΝΑΤΟική πολιτική, ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑΜΕ!!!!
Συνοψίζω λοιπόν την προτάση μου σε άξονες :
1. Να τεθεί άμεσα σε δημόσιο διάλογο και δημοψήφισμα το Ευρωπαϊκό Σϋνταγμα.
2. Η λύση του Σκοπιανού να περάσει μέσα από μια επιθετική πολιτική προσέγγισης των κοινωνιών στις 2 χώρες. Αυτή την φορά δεν πρέπει να καταφύγουμε στο εμπάργκο ή στο Βέτο στο θέμα των Σκοπίων. ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ! Το σημείο 1 είναι μια μεγαλύτερη πίεση για το σύνολο των κρατών μελών της ΕΕ. ΑΠό την άλλη μεριά ας αρχίσουμε μια γενναία πολιτική προσέγγισης του κόσμου στα Σκόπια. Ας ξοδέψουμε στην νέα γενιά της χώρας εκεί, που τώρα πετάει πέτρες στην Πρεσβεία μας.
3. ΟΧΙ ΛΥΣΗ ΤΩΡΑ!!!! Όσοι προσπαθούν να μας πείσουν για λύση τώρα δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Ας γίνουμε μια φορά σαν τους Τούρκους. Ένα στόχο και υπομονή αιώνων να επιτευχθεί. Η λύση τώρα αποκλείεται να είναι καλή. Γιατί το περιβάλλον στη διεθνή σκηνή δεν την ευνοεί.
4. Αλλαγή της αμυντικής μας πολιτικής. Ας φωνάξουμε τις χώρες που μας “προμηθεύουν” τα τόσο ωραία οπλικά μας συστηματάκια και ας τους τραβήξουμε λίγο το αυτάκι. Είμαστε τόσο καλοί πελάτες που πιστεύω ότι θα είναι προσεκτικοί. Για αυτό και είναι από ηλίθια έως και καταστροφική η δημόσια συζήτηση για τα eurofighters τώρα. Γιατί η κάθε τέτοια πολυεθνική εταιρία δεν εκπροσωπεί κάποια ιδιωτικά συμφέροντα αλλά συμφεροντα κυβερνήσεων. Ας ανοίγουμε πόλεμο λοιπόν με άλλα κράτη μέλη όταν πρέπει και με στόχο. Όχι για να ικανοποιήσουμε τα ποσοστά τηλεθέασης του Τριανταφυλλόπουλου.
5. Ας αλλάξουμε κυβέρνηση. Τα παιδιά όχι μόνο δεν ξέρουν αλλά είναι και επικίνδυνα. Ο Καραμανλής δεν ξέρει ή δεν κατανοεί, για την δε Κυρία Μπακογιάννη ο Θεός βοηθός!!! Ο πατέρας της δεν είχε πει ότι ποιός θα το θυμάται το πρόβλημα σε 10 χρόνια; Ε δυστυχώς το θυμόμαστε. Για την Αγία Οικογένεια Μητσοτάκη δεν χρειάζεται να επαναλάβω τους δεσμούς και τα συμφέροντα με την εξωτερική πολιτική Μπους.
Τέλος ας διαχωρίσουμε τον εθνικισμό από τον Πατριωτισμό του Ανδρέα Παπανδρέου. Και το αστείο είναι ότι ο Αντρέας άγχωσε την Δύση με το κίνημα των αδεσμεύτων και τον αντι πυρηνικό του αγώνα, οι ίδιοι άνθρωποι που τον κατέκριναν πιστεύω ότι σήμερα τον αναπολούν. Πότε λοιπόν έντιμοι και ρομαντικοί σαν τον κο Παπαποστόλου θα καταλάβουν ότι είμαστε στο ίδιο στρατόπεδο όσον αφορά μια μεγάλη, ειρηνική και ασφαλή Ελλάδα;
Σήμερα επ ευκαιρίας μιας εκδήλωσης της πρωτοβουλίας ΜΚΟ για το Σύνταγμα που θα διεξαχθεί το Σάββατο στο Ζάππειο στο πλαίσιο του Money Show (ειρωνεία άραγε;) θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα θεματάκια :
1. Η Κοινωνία των Πολιτών άσχετα από το αν κατοχυρώνεται ο ρόλος της με μια συνταγματική αναφορά, έχει θέση και άποψη συνολικά σε μια αναθεωρητική διαδικασία. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για την δική μας εγχώρια αναθεωρητική διαδικασία αλλά και για την Ευρωπαϊκή Συνθήκητης Λισσαβόνας. Αλλοίμονο αν δεν έχει τέτοιο ρόλο σε κορυφαίες πολιτειακές διαδικασίες!
2. Μια πρωτοβουλία των ΜΚΟ για το Σύνταγμα θα πρέπει να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μόνιμης διαβούλευσης των μη ενταγμένων κομματικά, κοινωνικών δυνάμεων, με τις διαδικασίες διαμόρφωσης του κορυφαίου νομοθετήματος της χώρας. Θα πρέπει δε να βρει τρόπους και διαδικασίες να τους δώσει “χώρο” και “πολιτικό χρόνο”, να συμμετάσχουν και να διατυπώσουν τις απόψεις τους. Αυτός είναι ο χαρακτήρας της πρωτοβουλίας κατά την δική μου ταπεινή άποψη ενός απλού μέλους της.
3. Η ανάπτυξη του διαλόγου ακόμα και για τον κατοχυρωμένο ρόλο των ΜΚΟ στο Σύνταγμα περνάει από την διαδικασία συζήτησης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος, του οποίου όπως ξέρετε συμμετέχω ενεργά σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες ώστε να κυρωθεί με δημοψήφισμα από όλα τα κράτη μέλη και όχι από μια διαδικασία 3ημερης συζήτησης. Αυτή την φορά όπως και στο προηγούμενο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο να αναδείξουμε όλα τα μεγάλα ζητήματα που θίγει, όχι μέσα από έναν διάλογο τηλεοπτικών παραθύρων, αλλά περισσότερο με peer to peer προσεγγίσεις. Αυτό θεωρώ ότι είναι μια μέγιστη ευθύνη της Κοινωνίας των Πολιτών, 5 χρόνια μετά της διαδικασίας ενημέρωσης του προηγούμενου Συντάγματος, στην οποία συμετείχαμε όλοι.
4. Ο δημόσιος διάλογος δεν διασφαλίζεται με εκδηλώσεις τύπου Money Show. Συμ-πολίτες μου το ψάχνετε λάθος. Χρειάζετε πια πιο οργανωμένη μορφή (να συζητήσουμε τον τύπο της) διαλόγου, με πιο σύγχρονα μέσα, για να εξασφαλίζουμε μεγάλη συμμετοχή ανθρώπων. Μην ψάχνουμε συνέχεια νομιμοποίηση (institutional legitimacy) από τους πολιτικούς χώρους, που αυτή την στιγμή σωσίβιο στην Κοινωνία των Πολιτών ψάχνουν, για να νομιμοποιθούν οι ίδιοι σε μια Κοινωνία που τους γυρίζει την πλάτη.
Με βάση αυτές τις σκόρπιες ιδέες μου, προτείνω και την ουσιαστική αναβάθμιση της ΜΚΟ Πρωτοβουλία για το Σύνταγμα και την παράλληλη ανάπτυξη δράσης και πρωτοβουλιών για την ψήφιση της Αναθεωρημένης Συνθήκης. Στο δικό μου μυαλό αυτά πάνε μαζί!!!
γράφω από το παρίσι σήμερα. Μετά από μια συνάντηση για ένα πρόγραμμα της ΕΕ, που απεύθυνεται σε Δήμους. Και στη συνάντηση ήταν παρόντες δήμοι και ερευνητικά κέντρα και μεγάλα ευρωπαϊκά ιδρύματα. Και απογοητεύτηκα!!!
Έβλεπα δήμους από την Ισπανία και την Ιταλία, την Σουηδία και την Γερμανία, την Πολωνία (τα νέα αγαπημένα παιδιά της Ευρώπης) και την Πορτογαλία και σφιγγόταν η καρδιά μου. Δήμοι που σκοτώνονται μεταξύ τους για την συμμετοχή τους σε προγράμματα για την οικονομίας της γνώσης, με συγκεκριμένα πολιτικά οράματα για την στέγη, το περιβάλλον, τις συγκοινωνίες. Δήμους που συζητάνε πως θα μεταφερθούν από τις περιοχές υπό ανάπτυξη στον σκληρό οικονομικό πυρήνα της ανταγωνιστικής οικονομίας. Δήμους που αποζητούν όχι χρηματοδότηση για πεζοδρόμια και φωτισμούς αλλά για νεά χωροταξικά σχέδια, για περισσότερες εμπορικές συνεργασίες, για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και την προσέλκυση μιας νέας πανευρωπαϊκής εργατικής δύναμης.
Και εμείς στην Ελλάδα τι; Πρώτον τώρα πια είμαστε πραγματικοί παρείες της ΕΕ. Σημασία δεν μας δίνουν πια, αλλά και τίποτα δεν περιμένουν από εμάς. Βαρέθηκαν παι να ακούνε για την μιζέρια των λαθών μας, της κακοδιαχείρισης μας, των δικαιολογιών περί άγνοιας και προσαρμογών, από μια χώρα που είναι πια από τα παλιά κράτη μέλη. Οι Δήμοι που εκπροσωπούνται ανίκανοι να εξηγήσουν ότι το νομικό παλίσιο στην Ελλάδα είναι απαγορευτικό, ότι το διαχειριστικό πλαίσιο απαράδεκτο, ότι το Δ ΚΠΣ τους ζητάει να κάνουν άλματα, μετά από τόσα χαμένα βήματα για τόσα πολλά χρόνια. Και μελαγχόλησα. Γιατί όταν είσαι εδώ το μέλλον στην Ελλάδα φαίνεται ζοφερό. Γιατί μετριέσαι και φαίνεσαι λίγος. Γιατί χώρες που ήταν φτωχές και κακόμοιρες άδραξαν και την πιο μικρή ευκαιρία και τώρα έχουν μεπι στην τροχιά ανάπτυξης. Γιατί η αυτοδιοίκηση έχει άλλο πια περιεχόμενο και αναζητήσεις.
Ενώ εμείς στην φοβερή χώρα μας έχουμε κι άλλο χρόνο για χάσιμο και άλλους πόρους που θα ξοδευτούν για την εξαγορά dvd με σκανδαλιστικό περιεχόμενο. Γιατί μπορούμε να δαπανήσουμε κάποια εκατομμύρια ευρώ στα πόδια μιας συμβασιούχου. Υπάρχει ελπίδα; Έχουμε την ευκαιρία ακόμα μια φορά. Ποιός θα σταθεί όρθιος και θα δώσει λύσεις; Ποιός δεν θα αφήσει και αυτή την εξαετία να πάει χαμένη; Αντί για σκάνδαλα ήρθε η ώρα για δουλειά. Και πρέπει να κινηθούμε με χίλια….αλλά με αυτή την κυβέρνηση;
Δυστυχώς τα θέματα που ανοίγουν τόσο γρήγορα με αναγκάζουν να γράφω και κάτι κάθε μέρα με αποτέλεσμα να αισθάνομαι σαν την κρεατομηχανή των ΜΜΕ. Υπάρχει όμως ο χρόνος και ο καταιγισμός θεμάτων και εξελίξεων για κάτι τέτοιο. Σήμερα διάβαζα 2 άρθρα για τις συζητήσεις στο Μπαλί και τα αποτελέσματα της διαπράγματευσης εκεί. Τα έχω αναρτήσει στην σελίδα μου στο StumbleUpon που είναι μια συλλογή άρθρων σε εφημερίδες ανά τον κόσμο που σχετίζονται με τις κλιματικές αλλαγές το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Το ένα αναφέρεται στις γεωπολιτικές αλλαγές που έφερε το Μπαλί και τις νέες παγκόσμιες συμμαχίες. Το δεύτερο μελετά τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία που θα επέλθουν από την σταδιακή αλλαγή του κλίματος. Σας συμβουλεύω ως αγγλομαθείς να μπείτε και να διαβάσετε τα κείμενα στην σελίδα που σας έχω στον παραπάνω σύνδεσμο. Εδώ θα θέσω προς συζήτηση μόνο τα συμπεράσματα μου για το μέλλον και πως αυτά συνδέονται με το πολιτικό μας μέλλον :
1. Η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη και τα αποτελέσματά της (αύξηση της στάθμης της θάλασσας, σταδιακή επέκταση των ερήμων στον πλανήτη, υπέρμετρη κατανάλωση ενέργειας, οξύτατα καιρικά φαινόμενα) θα επιφέρουν και τις αναγκαίες προσαρμογές στον τρόπο ζωής μας και κυρίως στην οικονομία. Για παράδειγμα ο Νότιος Καναδάς έχει αρχίσει καλλιέργειες σταφυλιών για την παραγωγή κρασιού, σε μια περιοχή του πλανήτη που αυτό ήταν αδύνατο. Από την άλλη μεριά σύμφωνα με το Εθνικός Αστεροσκοπείο και του Κέντρου για το κλίμα (του οποίου προίσταται ένας εξαίρετος επιστήμονας ο Χρήστος Ζερεφός), προβλέπει μια δραματική αύξηση των αναγκών μας σε νερό ή την ένταση πυρκαγιών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ή έντονων βροχοπτώσεων μικρών όμως σε διάρκεια που θα δημιουργήσουν πρόβλημα σε πλημμύρες.
Τα παραδείγματα αυτά μας δίνουν σταδιακά και μια νέα οικονομική αναγκαιότητα : τον επανασχεδιασμό των μακρο-οικονομικών μας πολιτικών και της προσαρμογής μας στις νέες συνθήκες. Πχ τα αγροτικά μας προϊόντα που τα εγκαταλείψαμε στο πλαίσιο της ΚΑΠ και της ΕΕ, πρέπει μάλλον να αρχίσουμε να τα ξαναπαράγουμε. Αφού ερημοποιήσαμε την ύπαιθρο πρέπει να βρούμε κόσμο να πάει πίσω και να ξανακαλλιεργήσει. Όπως πολύ σωστά επεσήμανε στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό ο βουλευτής Δραγασάκης του ΣΥΡΙΖΑ, τέρμα η περίοδος του φτηνού τρόφιμου. Η έλλειψη παγκοσμίως θα είναι μεγάλη και η παραδοσιακή γεωργική παραγωγή είναι και πάλι αναγκαία.
2. Αλλάζει η γεωπολιτική παγκόσμια ισορροπία. Το περίφημο γκρουπ G77+Κίνα βγαίνει ουσιαστικά και πολιτικά κερδισμένο από το Μπαλί. Όχι μόνο έδωσε μια μάχη οικολογικής επιβίωσης του, αλλά στύλωσε και τα ποδάρια εναντίον των ΗΠΑ απειλώντας για πρώτη φορά σε μια σκληρή γραμμή αποκλεισμού τους. Ολοι αναφέρουν μια φοβερή στιγμή στις διαπραγματεύσεις που ο εκπρόσωπος της Παπούα Νέας Γουινέας τους απείλησε για παγκόσμιο αποκλεισμό….!!! Πράγμα μη δυνατό πριν από 1 δεκαετία. Επίσης το κοινό μέτωπο Κίνας, Βραζιλίας και Νοτίου Αφρικής μαζί πια με την ανοικτή υποστήριξη της ΕΕ, οδήγησε τις ΗΠΑ στο να αποδεχτούν αυτό που κατέβηκαν να υπερασπίσουν: Μια άλλη γραμμή δικής τους έμπνευσης με σχεδιασμένη δική τους συνδιάσκεψη εναντίον του Μπαλί. Τελικά όμως συμβιβάστηκαν συνειδητοποιώντας για πρώτη φορά ότι είναι μόνες (για την ελληνική αντιπροσωπεία δεν έχω πληροφορίες, ελπίζω ότι κάνανε τουρισμό και δεν ασχολήθηκαν που κάτω από τις παρούσες συνθήκες μας εξασφάλισε τουλάχιστον ότι δεν γίναμε ρεζίλι…!!!).
Εσωτερικά τώρα στο ΠΑΣΟΚ οι 2 αυτές εξελίξεις και οι συμφωνίες του Μπαλί μας ορίζουν και το πλαίσιο οικονομικής ανάπτυξης που εδώ θα το συνοψίσω σε τίτλους: για τα υπολοιπα υπάρχουν και καμιά 10 τομείς της ΚΟΕΣ και 130 άτομα να επεξεργαστούν ιδέες (λέμε τώρα….μην τρελλαίνεσται παιδιά, από το νέο έτος δουλειά, που είναι και δίσεκτο…) :
1. Οποιοδήποτε οικονομικό μοντέλο πρέπει να λάβει υπ όψη του την επάρκεια τροφίμων σε χαμηλό κόστος για τις γενιές που έρχονται.
2. Πρέπει να διασφαλίσουμε την επάρκεια των υδάτινων πόρων μας. Κάθε οικονομική επένδυση (ακόμα και το βιοκαύσιμο), πρέπει να συνδέεται με την κατανάλωση ή επιβάρυνση των υδάτινων πόρων μας και να απορρίπτεται….
3. Πρέπει να φτιάξουμε τον ενεργειακό χάρτη της χώρας. Αφού “ανοίγουμε” εντός ΕΕ την αγορά ενέργειας να πετύχουμε διεκδικητικά σαν χώρα την ιδιωτικοποίηση μόνο των εναλλακτικών μορφών. Ας κόψουμε δε την κρατική επιδότηση σε ιδιώτες που παράγουν ενέργεια για εμπορικό σκοπό και από την άλλη μεριά ας προχωρήσουμε με δανεισμό των ΟΤΑ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων μικρών επενδύσεων σε εναλλακτική ενέργεια. Ας δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο χρηματοδοτήσεων αγοράς και ας “παγώσουμε” το θέμα βιοκαύσιμο ως εναλλακτική χρηματοδότηση της αγροτικής παραγωγής.
4. Το ασφαλιστικό και ειδικά ο κλάδος υγείας θα αντιμετωπίσει τρομερή πίεση λόγω κλιματικών αλλαγών και απειλών στην δημόσια υγεία. Θα έχουμε ίσως έξαρση επιδημιών που είχαμε ξεχάσει και σίγουρα περισσότερα έκτακτα περιστατικά και σοβαρότερες επιπτώσεις τα καλοκαίρια. Αυτό θα αφορά κυρίως ηλικιωμένους και παιδιά που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας και πρόληψης. Εδώ πρέπει να ξαναδούμε τις δημογραφικές πυραμίδες όπως αρχίζει να διαφαίνεται και στα άλλα κράτη μέλη. Οι κλιματικές αλλαγές ήδη άρχισαν να φέρνουν ανισορροπίες στην παγκόσμια ασφαλιστική αγορά και το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημά μας επηρρεάζεται από τις αλαγές αυτές. Στο μέλλον πολύ περισσότερο. Θέλουμε γενναίες αλλαγές (και όχι στα όρια ηλικίας ή στο υψος των συντάξεων) για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την επιδείνωση της υγείας των συμπολιτών μας (άρα όλων μας….)
5. Θέλουμε ένα αποτελεσματικό σύστημα πολιτικής προστασίας. Δεν το έχουμε!!!!!! Ο εφησυχασμός του χαβαλέ των 2-3 μηχανημάτων και των ευχολογίων της κάθε τοπικής, περιφερειακής και κεντρικής εξουσίας θα φέρει πολλαπλάσια θύματα από αυτά του 2007. Η πολιτική προστασία να φύγει από γραμματεία, να γίνει ενιαία στο πλαίσιο ενός οργανισμού (η Ρωσική EMERCOM είναι ένα καλό παράδειγμα) αυτόνομου, με δικό του προϋπολογισμό. Φέτος η ΕΕ ξεκίνησε και ένα προχωρημένο πρόγραμμα για την βελτίωση της πολιτικής προστασίας των κρατών μελών μέσω της ΓΔ Περιβάλλοντος. Σε συζητήσεις μου με Δήμους κανείς δεν το έχει πάρει καν χαμπάρι…..Ως πότε πια θα μαθαίνουμε σε αυτήν τη χώρα τα αυτονόητα;
Τέλος ας εμπιστευτούμε την Κοινωνία των Πολιτών χωρίς πατέντες καπελώματος. Ο τομέας ΜΚΟ που συστάθηκε προσυνεδριακά ας επεξεργαστεί ένα σχέδιο εμπλοκής της Κοινωνίας των Πολιτών στην Πολιτική Προστασία και ας έρθει σε ένα συνέδριο με μια ολοκληρωμένη πρόταση εν είδει όμως όχι πολιτικών ευχών αλλά αρχών και πλάνου δράσης.
Και τέλος στο σημερινό σεντόνι θα θέσω το τελευταίο σαν γενικό θέμα του συνεδρίου :
Είθε στο συνέδριο να υπάρξουν θέσεις και όχι πολιτικές ευχές. Αλλά θέσεις με συγκεκριμένα μέτρα και πλάνα δράσης. Ούτε το σύνταγμα της χώρας φτιάχνουμε (εκτός αν έχουμε άποψη πως θα το αλλάξουμε) ούτε το μέλλον της παγκόσμιας σοσιαλδημοκρατίας. Ας παραδειγματιστούμε από την ριζοσπαστικοποίηση των σοσιαλιστών της Λατινικής Αμερικής και ας βρούμε αρχές και δράσειςκαι μέσα υλοποίησης. Άρα οι εκελεγμένοι στο κεντρικό όργανο να φύγουν με ένα πλαίσιο αρχών και ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό πλάνο δράσης. Πλάνο που να δεσμεύει και τον Πρόεδρο για το μέλλον.
Αυτή την περίοδο 3 γεγονότα μου τράβηξαν την προσοχή, που πιστεύω ότι αφορούν σε μεγάλο βαθμό και τον προσυνεδριακό διάλογο στο ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο αλλά και στην ευρύτερη αριστερά :
1. Η ίδρυση της Τράπεζας της Νοτίου Αμερικής με κεφάλαιο 7 δις δολλάρια και μετόχους τις κυβερνήσεις των χωρών της Λατινικής Αμερικής, με στόχο την απεξάρτηση από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την δημιουργία όχι ενός χρηματοδότη χρεών αλλά όπως οι ίδιοι το ονομάζουν ενός αναπτυξιακού πιστωτή!!! Με άλλα λόγια για πρώτη φορά ο φτωχός νότος δημιουργεί τον δικό του χρηματοπιστωτικό φορέα που θα αλλάξει τις συνθήκες του παιχνιδιού στα χρηματιστήρια και όχι μόνο. Βέβαια όλοι θα περιμένουμε να δούμε τις λεπτομέρειες αλλά πρέπει να σημειώσουμε εδώ την πρωτοτυπία της αντίστασης του άλλου μέρους του πλανητή με τα ίδια όπλα.
2. Ο Καντάφι επισκέπτεται την Γαλλία και κλείνει συμφωνίες 10 δις ευρώ. Και ποιός φωνάζει; Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Αυτό που τον στήριξη διακριτικά όλα αυτά τα χρόνια. και φέρνει ως επιχείρημα τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Λιβύη. Πέραν της ανακόλουθης πολιτικής θέσης, αυτό είναι και η απαξίωση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη. Η συμπεριφορά της παρατημένης ερωμένης…..
3. Στην σύκσεψη στο Μπαλί συμβαίνουν τα απίθανα…. Οι ΗΠΑ αρνούνται και πάλι επί της ουσίας την διεθνή δέσμευση σε οποιαδήποτε σχέδιο για την μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Οι χώρες με νησιά στην αγωνία επιβίωσής τους πια, κατεβάζουν μια προχωρημένη πρόταση που όλοι μένουν άναυδοι. Η Γερμανία κάνει μια πρόταση ρελάνς μη αναμενόμενη από χριστιανοδημοκρατική κυβέρνηση. θα την ζήλευαν και οι Οικολόγοι του Φίσερ. Και τέλος οι επιστήμονες προεξοφλούν την μη αντιστρέψιμη κατάσταση της καταστροφής περιοχών ολόκληρων στο Βορρά και στον Νότο.
Εμείς βέβαια στο ΠΑΣΟΚ έχουμε άλλα προβλήματα :
Ενώ η ελληνική κυβέρνηση ουσιαστικά έχει μετατρέψει το Μπαλί σε ταξίδι αναψυχής, ενώ έχει μπλέξει σε μια συζήτηση περί Σκοπίων και Κύπρου (αδιέξοδων και των 2), ενώ βλέπει αμήχανη τις αλλαγές αφού ούτε καν τις κατανοεί, διοργανώνει συσκέψεις του Απόδημου Ελληνισμού για να (ξανα) κάνει δίκτυα απόδημων….. και το ΠΑΣΟΚ ασχολείται με το ποιός είναι ΚΟΕΣ, ΝΟΕΣ, αν η αντιπολίτευση του ΓΑΠ συμμετέχει ή όχι, αν θα αυτοοργανωθούμε ή όχι, τα κουκιά στο συνέδριο κλπ. Κοιμηθείτε σύντροφοι και στις φωτιές του χρόνου ξυπνήστε να κάνουμε καμιά καταγγελία για το σύστημα, τον καιρό και την κυβέρνηση της ΝΔ.
Στις θέσεις του συνεδρίου βέβαια όλο και κάτι γενικόλογο και ακατάληπτο θα βρούμε να πούμε. Την ώρα που χάνουμε πόρους και σχέδια αντιμετώπισης μιας βέβαιης οικολογικής καταστροφής στη χώρα. Και μπράβο του Στυλιανίδη που βγήκε χθες να εξαγγείλει τα πράσινα σχολεία. και σοβαρολογώ. Αφού τελικά φαίνεται να είναι ο μόνος που καταλαβαίνει.
Σήμερα είναι η μέρα που βάζω τραγουδάκι…Σήμερα όμως δεν θα είναι ένα αλλά θα κάνουμε λίγο μουσική ιστορία. Πολιτική και μουσική για την ακρίβεια…. Το 1984 ήμουν 20 χρονών φοιτητής και παράλληλα εργαζόμενος. Εκείνη τη χρονιά για πρώτη φορά ο Bob Geldoff από τους Boom Town Rats θα ξεκινήσει να γράφει ένα τραγουδάκι που όλοι ξέρουμε :
To Do They Know Its Christmas ? θα αποτελέσει για χρόνια ένα τραγούδι σύμβολο της έλλειψης αδιαφορίας του ανεπτυγμένου κόσμου σε σχέση με την φτώχεια και την πείνα στην Αφρική. Το τραγούδι μετεξελίχθηκε σε μια συναυλία το θρυλικό Band Aid και μετά από 2 χρόνια ένα παρακλαδι του σε Ευρώπη και Αμερική στον αγώνα κατά του απαρτχάϊντ στην Νότια Αφρική. Έτσι για πρώτη φορά (ίσως μετά το Give Peace a Chance του Lennon) η πολιτική και το τραγούδι έβαλαν ένα κοινό στόχο, πολιτικό στόχο : τον πόλεμο ενάντια στη φτώχεια. Αλλά και για πρώτη φορά δημιουργήθηκε η συνείδηση στους καλλιτέχνες ότι η δύναμη της εικόνας τους μπορεί να κινητοποιήσει εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη για έναν κοινό σκοπό.
Μετά από 20 χρόνια ο Bob Geldoff ξαναέφτιαξε το ίδιο τραγούδι. Σε αυτό το δεύτερο οι διαφορές είναι αισθητές :
Ο Bono και ο Geldoff είναι 20 χρόνια μεγαλύτεροι και μάλλον απογοητευμένοι. Αφού το πρόβλημα είναι εκεί, το ίδιο και ίσως και χειρότερο. Darfour, Somalia, Sudan, Angola και τόσες άλλες χώρες. Άνθρωποι που ζουν με λιγότερο από ένα δολλάριο την ημέρα, ψυχές βασανισμένες, πεινασμένες για ισότητα στην ζωή, για μια ευκαιρία….
Και εμείς είμαστε ίδιοι; Ή μήπως όχι ; Και εμείς πνιγμένοι στα καταναλωτικά μας δάνεια και τους λογαριασμούς μας….Από αυτό κειμενάκι και τα 2 βίντεο που δείχνουν την εικόνα μιας κοινωνίας που δεν έχει καταλάβει ότι το πρόβλημα πια χτυπάει τη δική της πόρτα και ενώ για 6 μήνες είχα την τιμή να εκπροσωπώ τον ελληνικό δίκτυο ενάντια στη φτώχεια στην Ευρώπη και Παγκόσμια, θα ήθελα πάλι όλοι να σκεφτούμε…Δεν κάνω έκκληση στην φιλανθρωπία σας αλλά στον ακτιβισμό σας, δεν κάνω έκκληση στον οίκτο αλλά στην πολιτική σας σκέψη και κάνω και έκκληση στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και των άλλων 2 αριστερών κομμάτων: ας κάνουν το δικό τους band aid, ας δώσουν τη μάχη για μια πολιτική αλληλεγγύης στον κόσμο, ας κάνουμε τα διεθνή θέματα όχι δευτερεύοντα αλλά πρωτεύοντα, ας δείξουμε έμπρακτα την πολιτική μας αλληλεγγύη στις χώρες που βασανίζονται. Το επόμενο Σαββατοκύριακο στη Σόφια σαν μέλος ενός άλλου φόρουμ για την παραευξείνια συνεργασία θα ξεκινήσουμε μια άλλη μάχη από κοινού με συμπολίτες από τις χώρες της Μαύρης Θάλασσας, για συνταξιούχους των 80 ευρώ τον μήνα και παιδιά που ακόμα στερούνται βασικής εκπαίδευσης και παροχών. Ας κάνουμε αυτά τα δίκτυα διεθνούς αλληλεγγύης περισσότερα και “πλουσιότερα”. Ας κάνουμε το δικό μας μοναδικό Band Aid.
Blogger with many friends around the wolrd, writing on politics, environment, EU affairs and last but not least…….human relations!!! Independent and searching for people with an opinion and with less compromise posible.
Sotiris Koukios
blogger με πολλούς φίλους ανά τον κόσμο, γράφει για πολιτική, περιβάλλον, Ευρωπαϊκή Ένωση και το πιο σημαντικό…ανθρώπινες σχέσεις!!! ... Συνεχίστε την ανάγνωση »
1. Η ασφάλεια από απατεώνες που θα αναγκάσει τις πολυεθνικές εταιρείες να κατοχυρώσουν ονόματα σε όλες τις γλώσσες (πχ. cocacola.com μπορεί να γίνει από κάποιον έλληνα κοκακολα.ελ και θα έχει νόμιμο δικαιώμα στο όνομα..). Αυτό σημαίνει ότι κάποιος θα μπορούσε να παραπλανεί τους χρήστες σε “αντίγραφα” ιστοτόπων με πλαστά στοιχεία.
Χθες το βράδυ κάποιοι έβαλαν γκαζάκια στα γραφεία του Προξενείου της Ισπανίας στην Θεσσαλονίκη
Χωρίς να θέλω να κρίνω την απόρριψη παραλαβής των υποβρυχίων (κάτι μπορεί να παίζει εκεί και από τις 2 πλευρές..) πρέπει να κρίνουμε το μοντέλο ιδιωτικοποίησης (με θριαμβολογίες) όλα αυτά τα χρόνια : Φέρνω επενδυτές που για να τους συγκινήσω βάζω στο τραπέζι συμβάσεις προνομιακές με το δημόσιο !!! Μετά οι συμβάσεις αυτές βουλιάζουν με τον έναν ή άλλον τρόπο και εκ των υστέρων ο επενδυτής αναχωρεί αφήνοντας τους εργαζόμενους απλήρωτους και στον δρόμο!!!
Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν θέτει το θέμα σε επαναδιαπράγματευση με τον Κινεζικό κολοσσό ώστε να διασφαλιστούν οι εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά και να μην ζημιωθεί το Ελληνικό Δημόσιο. Η Λούκα Κατσέλη με τον συντονισμό και του Πρωθυπουργού προσπαθεί να βρει την χρυσή τομή με βάση την επαναδιαπραγμάτευση.
Είμαι από τους ανθρώπους που έχουν στηρίξει, με αρκετό προσωπικό κόστος, την πληρή ισονομία των Ελλήνων πολιτών στην Θράκη, άνευ διακρίσεων καταγωγής, ατομικού προσδιορισμού, θρησκευτικών πεποιθήσεων ή σεξουαλικών προτιμήσεων. Και στο πλαίσιο αυτό κάθε εκπρόσωπος της μειονότητας στην Θράκη έχει το δικαίωμα να εκφράζεται πολιτικά σε όποιο εκλογικό επίπεδο επιθυμεί. Επίσης είμαι κάθετα αντίθετος σε οποιαδήποτε δικαστική διαμάχη για την απαγόρευση σωματείων, εφημερίδων, εντύπων και όλα τα σχετικά.
Η Σοσιαλιστική διεθνής λοιπόν αποτελείται από 170 κόμματα μέλη. Από αυτά τα 60 κυβερνούν σε 55 χώρες ή αυτόνομες περιοχές. Πρίν από τον Γιώργο Παπανδρέου έχουν περάσει από το πόστο του Προέδρου, 
2. Μιλήσατε για σεμνότητα και ταπεινότητα. Πες τε μου σε ποιό κόμμα ανήκουν οι πολιτικοί με τα σαββατοκύριακα στο Παρίσι, διακοπές σε γιώτ με τιμολόγια στο Υπουργείο τους, 40 offshore εταιρείες και άλλους που δεν έχουν αναφερθεί ακόμα; Εγώ θυμάμαι να ξεκινούν υπουργική καριέρα άφραγκοι και τώρα να έχουν “σπιτάκια” σε περιοχές κοντά σε καμμένα!!!
Εκεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης (διότι περί αυτού πρόκειται) υπάρχουν έγκλειστα 300 ανήλικα παιδιά (πράγμα που απαγορεύεται δίότι δεν υπάρχει στην διεθνή νομοθεσία εγκλεισμός ανήλικου λαθρομετανάστη). Από αυτά τα 300 παιδιά 
Τώρα το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι την επόμενη βδομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα αρχίσει η συζήτηση για το θέμα της Μετανάστευσης. Η
Μετά τις εξαγγελίες Παυλόπουλου περί διαδικασιών επαναπροώθησης, επισκέφτηκε το κέντρο που δημιουργήθηκε στον Κυπρίνο του Έβρου. Κόψανε κορδέλες, χάρηκε το πλήθος και οι χειροκροτητές και μετά ήρθε το αδιέξοδο. Ξαφνικά και από το αδιαχώρητο, αποφασίστηκε να αφήνονται ελεύθεροι και άφραγκοι οι υπό προώθηση ακόμα και πριν το πέρας του τριμήνου που προβλέπει ο νόμος. Με την “προτροπή” να γυρίζουν στις χώρες τους!!! Μπορείτε να το φανταστείτε;
Στις 17/08 η κυρία Hennis-Plasschaert ήρθε στην Πάτρα συνοδεύοντας την γυναίκα του φυλακισμένου με σκοπό να στηρίξει την αίτηση του για προσωρινή άδεια ώστε να μπορέσει να περάσει λίγο χρόνο με την οικογένειά του (την μητέρα του και την 3 ετών κόρη του). Όπως ακριβώς προβλέπει ο σχετικός μας νόμος. Ο φυλακισμένος πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις από τον ελληνικό νόμο για να καταθέσει τέτοιο αίτημα και η Ολλανδέζα ευρωβουλευτής ήρθε για να ενισχύσει την αίτησή του με την δική της προσωπική εγγύηση. Η αίτηση απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι ο κατηγορούμενος δεν έπεισε για την ορθή χρήση της άδειας του.
έχω κλείσει 5 μέρες στους δρόμους…. κάθε μέρα σε μια συνεχή πορεία διαμαρτυρίας… μια πορεία εναντίον ενός καθεστώτος που έζησα από την μέρα που γεννήθηκα. Είμαι 25 χρονών, την Τεχεράνη πριν από τους Αγιατολλάχ δεν τους έζησα. Μόνο ιστορίες έχω ακούσει για μια πόλη που ήταν κάποτε το Παρίσι της Μέσης Ανατολής. Για το πως ο κόσμος έβγαινε και διασκέδαζε κάθε βράδυ, για τα σινεμά της και τα καζίνα της. Αλλά και για την φτώχεια, τις δολοφονίες του Σάχη και το αίμα αγωνιστών της ελευθερίας που κυλούσε και τότε στους δρόμους της και στις φυλακές της.
