Παγκόσμια Ημέρα Όπερας – Λουτσιάνο Παβαρότι

Σήμερα γιορτάζει η όπερα. Και είπα να σας παραθέσω κατ εμέ την πιο ωραία άρια που έγραψε ο Τζιάκομο Πουτσίνι με τίτλο Nessun Dorma (κανείς δεν κοιμάται) και τραγούδησε απαράμιλλα ο Λουτσιάνο Παβαρότι.

Το βιβλίο στο twitter

Μιλώντας σήμερα με την φίλη μου την Ειρήνη, διαφωνήσαμε ως προς το αν στο twitter “παίζει” το θέμα βιβλίο ή όχι. Έκατσα το σκέφτηκα και το έψαξα. Και να τι βρήκα :

@marytealover πάω στο βιβλίο αλλιώς έχοντας στην τσάντα μου το βιβλίο η μικρή πριγκίπισσα.

@Aeternia πάω στο βιβλίο αλλιώς έχοντας στην τσάντα μου το βιβλίο η μικρή πριγκίπισσα.

Μόλις πέθανε ο Θανάσης Βέγγος

Ο Ηθόποιος που έχει συνδέσει το όνομα του με τον Ελληνικό Κινηματογράφο και ιδιαίτερα με την σάτιρα και την κωμωδία, “έφυγε” σήμερα από κοντά μας. Εμφανίστηκε πρώτη φορά στον κινηματογράφο με την Μαγική Πόλη του Κούνδουρου το 1955. Εδώ παραθέτω μόνο ένα βίντεο από την πλούσια καριέρα του :

Αφίσες της Πρωτομαγιάς

Σκέφτηκα να σας παρουσιάσω μια συλλογή από αφίσες για την Πρωτομαγιά. Ειδικά φέτος που είναι πιο σημαντική από άλλες χρονιές, που η κρίση διογκώνεται και η ανεργία μαζί της. Έτσι για να δώσουμε ένα αγωνιστικό πνεύμα και μια αισιοδοξία :

Αφίσα από το μουσικό φεστιβάλ για την Εργατική Πρωτομαγιά στο Οντάριο

Πέθανε ο Νίκος Παπάζογλου… μια αφιέρωση

Για τον τόσο νέο που έφυγε από την ζωή… μεγαλώσαμε και ωριμάσαμε με την ιδιαίτερη φωνή του και τον όμορφο χαρακτήρα του

Μετρητής ενοχών…

Τον άγχωναν τα πάντα. Από το αν έχει αφήσει ανοιχτά τα φώτα στο σπίτι, αν ήταν εντάξει απέναντι στην μάνα του για την γιορτή της, αν έπρεπε ή όχι να πηγαίνει πιο συχνά στις συγκεντρώσεις του πολιτικού κόμματος που στήριζε, αν αγαπούσε πραγματικά την γυναίκα του μέχρι και αν έπρεπε τελικά να αγοράσει εκείνα τα παπούτσια για 50 ευρώ, τέτοια εποχή που τα οικονομικά τους ήταν στενόχωρα. Χρόνια προσπαθούσε να αποφύγει τις τύψεις για τα περισσότερα πράγματα από αυτά που έκανε.

Ο κύριος Χαρακτήρας

Το όνομα του πάντα ξένιζε, δημιουργούσε εντύπωση και αίσθηση. Γιάννης Χαρακτήρας. Επάγγελμα Στατιστικολόγος. Και χόμπυ οι τέχνες και ειδικότερα η ζωγραφική και το σχέδιο. Επάγγελμα και χόμπυ δεν είχαν προέλθει από πια βαθειά γνώση και μελέτη. Είχαν προέλθει από μια καταπληκτική ικανότητα μνήμης που είχε. Το μάτι του, αλλά ακόμη πιο πολύ η κίνηση του δακτύλου του, μπορούσε να καταγράψει στο μυαλό του με εκπληκτική ακρίβεια ένα σχέδιο ή σειρά αριθμών και πολύπλοκων υπολογισμών. Και αυτή η καταγραφή γινόταν με τόση λεπτομέρεια που όταν μετά καλούνταν να αναπαραγάγει αυτό που είχε καταγράψει, το αποτέλεσμα ήταν τόσο πιστό αντίγραφο που ούτε και ο δημιουργός του μπορούσε να αναπαράξει.

Να πάει ή όχι στον ψιλικατζή;

3 ευρώ είχε στην τσέπη του. 3 μόνο. Και έπρεπε να την βγάλει καθαρή για 2 μέρες ακόμη. Δανεικά από πουθενά δεν μπορούσε να πάρει. Και έπρεπε να λύσει μια αδύνατη μαθηματική εξίσωση : τσιγάρα + μακαρόνια +ψωμί= 3 ευρώ. Κανονικά έκαναν πάνω από 5. Αλλά τώρα πως θα τα έφερνε να κάνουν 3; Και τα τσιγάρα έπρεπε να τα καπνίζει μετρημένα. 10 για σήμερα. 8 για αύριο. 2 για μεθαύριο το πρωι πριν πάει να πάρει το επίδομα ανεργίας.

Ελληνικά Συγκροτήματα : η απόλυτη λίστα

Χθες με τους φίλους στο twitter :

@DreamArt

 

@Freedomaki33

@beat_gia_beat

@unuinique_nick

φτιάχτηκε μια λίστα με ελληνικά συγρκοτήματα νέα και λίγο παλιότερα που την θεωρώ την απόλυτη λίστα .. δες τε την αναλυτικά :

Μην χαθείς στην πόλη…

Έτρεξε ασθμαίνοντας να προλάβει το λεωφορείο. Και αυτό ασθμαίνοντας τον κουβάλησε. Όλα σε αυτή την πόλη ασθμαίνοντας κυκλοφορούσαν. Μέχρι και οι πολιτικοί της ασθμαίνοντας την κυβερνούσαν. Αν κάτι την χαρακτήριζε όμως ήταν η αταξία της. Η συστηματική έλλειψη κανονικότητας. Κάποιος θα έλεγε ότι ήταν καλό. Η πόλη δεν είχε κανέναν κομφορμισμό μέσα της. Και όποιος προσπαθούσε να επιβάλλει κανόνες, αποτύγχανε παταγωδώς. Γιατί ο κανόνας προϋποθέτει υποταγή. Βέβαια όπως είχε διαβάσει στον Μικρό Πρίγκηπα, η υποταγή δημιουργούσε δεσμό. Άραγε σε αυτή την ανυπότακτη πόλη είχαν καταργηθεί και οι δεσμοί της;