Ο φασισμός απαιτεί βεβαιότητα. Η ηλιθιότητα απαιτεί βεβαιότητα. Ο συντηρητισμός απαιτεί βεβαιότητα. Η Εκκλησία απαιτεί βεβαιότητα.
Ο έρωτας , η ζωή και η ελευθερία απαιτούν σχετικές αλήθειες .
Επέλεξε !
blog του Σωτήρη Κούκιου
Ο φασισμός απαιτεί βεβαιότητα. Η ηλιθιότητα απαιτεί βεβαιότητα. Ο συντηρητισμός απαιτεί βεβαιότητα. Η Εκκλησία απαιτεί βεβαιότητα.
Ο έρωτας , η ζωή και η ελευθερία απαιτούν σχετικές αλήθειες .
Επέλεξε !
Χθες λόγω ενός άρθρου του Spiegel του γνωστού γερμανικού περιοδικού, ξέσπασε πάλι φημολογία για την έξοδό μας από το ευρώ και την επαναφορά της δραχμής. Αμέσως σειρά από tweets μετέφεραν, σχόλια, ανέκδοτα, απορίες, αναλύσεις. Ακόμη και μεταφορά επίσημων δηλώσεων και διαψεύσεων. Μερικά όμως σχόλια ήταν σπαρταριστά. Απολαύστε τα :
@misssoul_groove και μετά την καθαρεύουσα, θα έρθουν και οι ποδιές. ξεκούμπωτες κι αυτές. πού δραχμή για κουμπιά..
@thePatrisien Γιατί δεν προτείνει κάποιος να γυρίσουμε στον φοίνικα; Η δραχμή είναι αρνητικά φορτισμένη και ως λέξη…
@CgReErCg Πριζουνίκ Μαρινόπουλος. Το νέο τρέντ. Ο ΠιΜί με τη δραχμή.
@cybergoulion Και στην τελική αν είναι να φύγουμε από το ευρώ, γιατί να γυρίσουμε στη δραχμή; Ας επιλέξουμε το δολάριο!
@okorax Έχω πληροφορία από μέσα ότι βγαίνουμε από τη δραχμή. Στις 11:15. Σιγουράκι.
@Iokastita Πείτε μου όταν γυρίσουμε στη δραχμή. Τις έχω βγάλει να τις γυαλίσω απ το συρτάρι.
@dust_road Το fringe έχει season finale και σεις μου λέτε για επιστροφή στη δραχμή. Πιφ. Priorities, people.
@pitsirikos Αισιόδοξο μήνυμα Παπανδρέου: Με την επιστροφή στη δραχμή, σχεδόν όλοι οι Έλληνες θα γίνουν εκατομμυριούχοι. #Spiegel
@Lachocoflake Το Ευρώ είναι με τη δραχμή στα δόντια ! #drx
@iropappa #Spiegel μετά τη δραχμή θα ξαναμπούμε στο ευρώ και θα ξαναπανηγυρίσουμε;;;
@sonkazoni Το ´δεν εχω δραχμή´ θα ξαναγινει κυριολεξια? #Spiegel
@desenrascancos Ξέρω μια γιαγιά που μετά βίας κατάφερε πριν 2-3 χρόνια να συνηθίσει τις τιμές σε ευρώ.Μια επιστροφή στην δραχμή θα’ναι η χαριστική της βολή.
@loukask Κ η ΗΠΑ στη δραχμή #Spiegel
Αυτή τον είχε γνωρίσει όταν τα είχε με μαι συγγενή της. Χήρα και μόνη. Μια χυμώδη σαραντάρα και αυτός ήταν 35. Δούλευε και σε συγγενή της οπότε μπαινόβγαινε στο σπίτι. Χάθηκαν και ξαναβρέθηκαν μετά από κάποια χρόνια. Είχε χωρίσει με την συγγενή της. Η οικογένεια της εύπορη και έτσι ξαναβρέθηκαν στο σπίτι στην Κηφισιά.
Είναι η χώρα που πανηγυρίζει αδιακρίτως. Πανηγυρίζει για τα σημαντικά, πανηγυρίζει για τα ασήμαντα. Πανηγυρίζει εκεί που πρέπει αλλά και εκεί που δεν πρέπει. Πανηγυρίζει για τις χαρές, αλλά έχει και μια ισχυρή κουλτούρα να πανηγυρίζει και τις λύπες. Ανακαλύπτει λόγους να πανηγυρίσει εκεί που δεν υπάρχουν. Πανηγυρίζει από περηφάνεια όταν κάνει κάτι εξαιρετικό και ηρωϊκό, πανηγυρίζει και όταν κάνει την λαμογιά της και κερδίζει.
Πω πω ξύπνησα μέσα στον ιδρώτα. Είδα ένα όνειρο, το λες και εφιάλτη. Ήμουν λέει μέσα σε μια τράπεζα και πήγαινα προς το γκισέ. Και εκείνη την ώρα περνούσαν από μπροστά κουκουλοφόροι. Κάποιος έκλεισε ξαφνικά και έβαλε λουκέτο στην μπροστινή είσοδο. Τότε έγινε και το κακό : κάποιοι τύποι με καλυμμένα πρόσωπα μας έριξαν μολότωφ. Και ξέσπασε φωτιά στο εσωτερικό. Έτρεξα να φύγω από την μπροστινή πόρτα αλλά δεν μπορούσα, ήταν κλειδωμένη. Έψαξα να βρω πυροσβεστήρα και μαζί μου και οι υπάλληλοι και οι άλλοι 5-6 πελάτες. Βρήκαμε 2 αλλά δεν λειτουργούσαν. Έβλεπα πάνω από το κεφάλι μου τους ψεκαστήρες νερού και δεν λειτουργούσαν.
Ντύθηκε, στολίστηκε. Έριξε μια ματιά στον καθρέφτη και βρήκε τον εαυτό της μια χαρά. Δεν ήξερε αν το κίνητρο να γίνει τόσο όμορφη ήταν ο άγνωστος που θα συναντούσε ή η εσωτερική της ανάγκη να νιώσει σέξυ και επιθυμητή. Της το είχε πει αυτό και η Πολυξένη. Ότι δηλαδή κάθε γυναίκα ακόμη και μια παντρεμένη ήθελε κατά περιόδους να αισθανθεί επιθυμητή. Ότι ακόμη ήταν σε αυτό το αιώνιο παιχνίδι φλερτ. Και ότι προσπαθούσε να το κρατάει ζωντανό και με τον Αντρίκο της – από τον οποίο δεν είχε μέχρις στιγμής κανένα παράπονο-.
Σάββατο λοιπόν και πρωι πρωι ξεκίνησαν για την Βέτα. Την Προξενήτρα. Μπήκαν στο αμάξι της Πολυξένης κουβαλώντας λαπ τοπ, φορτιστές, καλώδια και ότι τέλος πάντων είναι απαραίτητο σήμερα για την δικτύωσή μας, ηλεκτρονική και κοινωνική. Έφτασαν σχετικά γρήγορα σε μια άδεια Αθήνα, πράγμα συνηθισμένο για τα Σαββατιάτικα πρωϊνά.
“Μα γίνονται προξενιά το 2011;” ρώτησε όλο απορία και δισταγμό την φίλη της την Πολυξένη. Μόλις της είχε ρίξει την φοβερή της ιδέα : να της κάνει προξενιό για να την παντρέψει. Η Πολυξένη ήταν η κολλητή της, χρόνια τώρα μοιραζόντουσαν τα πάντα: τις σκέψεις τους, τις εμπειρίες τους, τις χαρές και τις λύπες. Ότι κάνουν πάντα οι κολλητές. Η Πολυξένη είχε παντρευτεί πριν από 5 χρόνια. Είχε ήδη το πρώτο της μωρό και ζούσε μια ευτυχισμένη συζυγική ζωή με τον Αντρίκο, το “παλληκάρι” της, όπως της άρεσε να τον προσφωνεί.
Νέος Παπάς στην Ενορία και το πρώτο του Πάσχα. Είχε ακούσει για το βάρβαρο έθιμο της καύσης του Ιούδα, είχε ρωτήσει και στην Μητρόπολη και ο Δεσπότης του είχε απαντήσει κοφτά : “Δεν θίγουμε τα τοπικά έθιμα. Είμαστε εναντίον αλλά αφού καίνε τον Ιούδα εδώ και αιώνες δεν θα το αλλάξουμε εμείς. Για αυτό και θα πας!”. Ο σεβασμός του δεν του επέτρεπε να του απαντήσει κατάλληλα. Αχ αυτή η επίσημη κοσμική του εκκλησία! Μερικές φορές τον απογοήτευε με τον συντηρητισμό της και την αδυναμία της να κάνει αλλαγές.
Άνοιξε το twitter του και έμεινε με ανοιχτό το στόμα. Το άβαταρ του είχε αντικατασταθεί από μια ελληνική σημαία. Και όταν μπήκε στο timeline του και τα υπόλοιπα άβαταρ επίσης. Όλα ήταν σε ένα ομοιόμορφο μοτίβο. Μια ελληνική σημαία με το σύνθημα επάνω “η επανάσταση ξεκίνησε”. Προσπάθησε να γράψει κάτι. Να καταλάβει τι γινόταν. Άρχισε να παρατηρεί τα άλλα account και το τι έγραφαν. Όλα ήταν σχεδόν παράλογα : “Επιτέλους μας σώσατε”, “Η επανάσταση έγινε για το καλό μας”, “Οι νέοι της πατρίδας χαιρετίζουν τον Στρατηγό Ανεμόπουλο”, ” Τα σόσιαλ μήντια στηρίζουν την πρώτη επαναστατική κυβέρνηση του Ανεμόπουλου”, “Μια νέα μέρα ξεκίνησε για την χώρα μου και αισθάνομαι υπέροχα”… τρελλάθηκε σχεδόν. Το στον κόρακα συνέβαινε;