blog του Σωτήρη Κούκιου
Σήμερα λοιπόν κάνουμε μια ακόμη επισκόπηση στο ελληνικό twitter… τι συζητήθηκε και τι σχολιάστηκε :
Φυσικά και με διαφορά ο βασιλικός γάμος προκάλεσε τα περισσότερα σχόλια. Έχω κάνει και σχετικό ποστ με τα σχόλια σας. Οπότε το #royalwedding και το #royalgr πήγαν καλύτερα από όλα. Δεύτερο αλλά σταθερά σχολιασμένο το #dwts2 .. η τηλεοπτική επιτυχία του twitter.
Ναι το είδαμε και αυτό. Την ώρα της ομιλίας του καθηγητή James Watson στο 12ο Συνέδριο Ιατρικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, εισέβαλαν στην αίθουσα άτομα με κάλυψη και ένας εξ αυτών επιτέθηκε στον νομπελίστα που ανακάλυψε την διπλή έλικα του DNA!!!
Είχαν περάσει λίγες ώρες αφού κατέβηκε από το αεροπλάνο του. Η επίσκεψη στην Αθήνα, από τα πρώτα ακόμη χρόνια στην υπηρεσία, του ήταν πάντα ευχάριστη. Γιατί πέραν των ωραίων γυναικών, του καλού φαγητού, της λιακάδας που τόσο του έλειπε στο βροχερό Λονδίνο και της ρετσίνας που λάτρευε, οι έλληνες ήταν και εύκολοι να τους κατασκοπεύσεις. Στην Ελλάδα δεν χρειαζόσουν ανακρίσεις, όλοι μίλαγαν από μόνοι τους για όλα. Το πρόβλημά σου ήταν πως να διαχειριστείς την πληροφορία που ήταν παντού. Και πως θα αξιολογούσες το σημαντικό από το ασήμαντο. Φυσικά για αυτό τον είχαν στείλει. Ήταν ο καλύτερος ακριβώς σε αυτό.
Από οικονομικά δεν ήξερε παραπάνω από ότι ο μέσος άνθρωπος. Αλλά με την κρίση πλακώθηκε στο διάβασμα. Δεν είχε και γυναίκα, πέρναγε τις μοναξιές του, είπε να μορφωθεί. Από το συστηματικό του διάβασμα λοιπόν ατέληξε σε μερικά χρήσιμα συμπεράσματα. Συμπεράσματα για την δική του προσωπική δουλειά και για την τσέπη του.
Το πρώτο συμπέρασμα που κατέληξε είναι ότι ο εργαζόμενος στο δημόσιο δεν έχει καμιά υπεραξία. Όχι γενικά. Σε ειδικές κατηγορίες όπως η εκπαίδευση, υγεία και μερικές τεχνικές υπηρεσίες η κατάσταση ήταν διαφορετική. Αλλά το πρόβλημα ήταν ότι αυτό που παραγόταν και αυτός που το παρήγαγε δεν ήταν συνδεδεμένοι. Οι αμοιβές δεν ακολουθούσαν καμιά λογική και στο τέλος δεν κέρδιζε ο κλάδος που ήταν παραγωγικός και απαραίτητος, αλλά ο κλάδος που ήταν καλύτερος οργανωμένος συνδικαλιστικά. Καθαρά το δίκαιο του ισχυρού. Αυτό δεν ήταν σοσιαλισμός, αλλά ούτε και καπιταλισμός. Ζούγκλα τριτοκοσμική ήταν.
Ο Μαρτίν Λούθερ Κινγκ ήταν ένας υπέρμαχος της φυλής του. Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1929 και δολοφονήθηκε σαν σήμερα : 4 Απριλίου του 1968, στο μπαλκόνι ενός μοτέλ στο Μέμφις του Τενεσί. Η πρώτη του ακτιβίστικη ενέργεια ήταν το μποϋκοτάζ των λεωφορείων για 382 μέρες, ώστε να επιτύχει οι μαύροι της Αμερικής να κάθονται ισότιμα με όλους τους άλλου αμερικανούς και όχι στα πίσω καθίσματα (όπως τότε ήταν υποχρεωτικό). Ηγήθηκε μια τεράστιας πορείας 250000 ανθρώπων στην Ουάσινγκτον που εκεί έδωσε και τον λόγο που έμεινε στην Ιστορία : ” έχω ένα όνειρο”. Θα σας παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα :
Έχω ένα όνειρο ότι τα μικρά μου παιδιά κάποια μέρα θα ζήσουν σ’ ένα έθνος που δεν θα κρίνονται από το χρώμα που έχει το δέρμα τους αλλά από το χαρακτήρα τους. Όταν αφήσουμε την ελευθερία ν’ αντηχήσει από κάθε μικρό και κάθε μεγάλο χωριό, από κάθε πολιτεία και κάθε πόλη θα έχουμε επιτέλους πλησιάσει αυτή τη μέρα που όλα τα παιδιά του Θεού, Μαύροι και Λευκοί, Εβραίοι και Εθνικοί, Προτεστάντες και Καθολικοί θα ενώσουν επιτέλους τα χέρια και θα τραγουδήσουν το παλιό νέγρικο σπιρίτσουαλ:
Ελεύθεροι επιτέλους
Ξεκίνησε ημέρα με κάτι άσχημο σαν είδηση : 7 άνθρωποι του ΟΗΕ, εργαζόμενοι στα γραφεία του στο Αφγανιστάν, δολοφονήθηκαν από εξοργισμένους Αφγανούς, γιατί ένας πάστορας στην Φλόριδα περότρυνε σε κάψιμο νεός αντίγραφου του Κορανίου. Και αναρωτήθηκα μια σειρά από γεγονότα και τον ρόλο του διαδικτύου. Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι Αφγανοί εξοργίστηκαν βλέποντας τον πάστορα σε μια δορυφορική τηλεόραση. Μάλλον διαδικτυακά θα έγινε η διάδοση της είδησης και παράλληλα η παρότρυνση της οργής.
Μετά τις 1.30 τα ξημερώματα συμφωνήθηκε τελικά ο νέος μηχανισμός στήριξης του Ευρώ από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης ενώ θα συμμετάσχουν και 6 κράτη που δεν είμαι μέλη του Ευρώ. Ο Μπαρόζο εξέφρασε την ικανοποίηση της ΕΕ για την επίτευξη της συμφωνία που επιτυγχάνει ότι τα κράτη μέλη του μηχανισμού επωφελούνται από την κατάταξη ΑΑΑ στις αγορές και τον φτηνό του δανεισμό. Το πως θα δουν οι αγορές αυτή την συμφωνία θα φανεί από την Δευτέρα.
Ουσιαστικά είναι ένα βήμα προς μια πλήρη οικονομική ένωση των κρατών μελών του Ευρώ, αφού σίγουρα η συμφωνία θα φέρει μια σειρά από αλλαγές στον τρόπο διαχείρισης του δημοσιονομικού χρέους όλων των κρατών και θα καταστήσει το πλαίσιο ελιγμών ασφυκτικό. Από την άλλη πλευρά σίγουρα θα βοηθήσει την εξισορρόπηση των οικονομιών που συμμετέχουν στο ευρώ και μακροπρόθεσμα ίσως οδηγήσει στην διαμόρφωση ενός άλλου οικονομικού πλαισίου. Πάντως το ευρώ σίγουρα θα βγει ενισχυμένο και άμεσα θα είναι διαθέσιμα 500 δις προς δανειοδότηση των προβληματικών οικονομιών.
Η ώρα είχε πάει 8 και 10. Έδεσε προσεκτικά και με άψογο τρόπο τον κόμπο της γραβάτας του. Τα μανικετόκουμπα και το ατσαλάκωτο λευκό πουκάμισο έδεναν όμορφα με το μπλε σκούρο κουστούμι με την πολύ λεπτή πιο ανοικτόχρωμη ρίγα. Το άψογο κούρεμα και χτένισμα, η ωραία του κορμοστασιά, ήταν ότι έπρεπε για την περίσταση. Έπρεπε απόψε να αποπνέει εξουσία. Την εξουσία που του είχαν εμπιστευθεί για το καλό της χώρας. Η εκλογή του πρόσφατα με μεγάλη πλειοψηφία του έδινε τον αέρα και την αυτοπεποίθηση του αδιαμφισβήτητου διαπραγματευτή. Και η όλη του παρουσία έπρεπε να ενισχύσει απόψε αυτό το συναίσθημα υπεροχής. Εσωτερικά πάλευε όμως με την ανασφάλειά του. Γιατί απόψε θα συναντούσε έναν μεγάλο ηγέτη. Και αυτός είχε την φήμη του τσακαλιού που μυρίζεται το ψοφίμι χιλιόμετρα μακριά. Πιο μεγάλος σε ηλικία και πιο έμπειρος στην διεθνή σκηνή, αποτελούσε έναν απαραίτητο σύμμαχο στα σχέδια του. Και έπρεπε να δημιουργηθεί απόψε σε αυτή την πρώτη συνάντηση το κατάλληλο κλίμα.
ανάγνωση του υπολοίπου »
Χθες ξεκίνησε η στρατιωτική επέμβαση στην Λιβύη. Κατ εμέ άργησε κιόλας. Και η χώρα μας συμμετέχει. Επί της ουσίας πρώτη φορά σε χώρα με την οποία έχουμε κοινά σύνορα. Και η αλήθεια είναι ότι αυτή η επιχείρηση χωρίς εμάς δεν θα μπορούσε να πραγματοποηθεί. Και ο χαίρομαι που ο ΓΑΠ είπε το Ναι στην συμμετοχή μας. Γιατί :
Ναι έπρεπε να είμαστε συμμέτοχοι σε αυτήν την επέμβαση. Αρκεί να δούμε και τα πραγματικά οφέλη της στις 25 Μαρτίου.
Είχα γράψει πριν από μέρες ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε το πιστόλι πάνω στο τραπέζι. Και κάτι μου λέει ότι χθες το χρησιμοποίησε. Όπως ένας σωστός διπλωμάτης : χωρίς τυμπανοκρουσίες και με επαφές ουσίας. Η αλήθεια είναι όμως ότι και άλλοι είχαν το πιστόλι πάνω στο τραπέζι. Και τελικά η Μέρκελ υπαναχώρησε. Τις λεπτομέρειες θα τις δούμε μέχρι και τις 25/03. Αλλά προσωπικά θα πω ότι η αίσθηση είναι ότι ναι υπάρχει ένα ενιαίο μέτωπο. Πως και πότε φτιάχτηκε και μάλιστα τόσο αθόρυβα; Αυτό μόνο ο ίδιος ο Παπανδρέου μπορεί να μας το εξηγήσει όπως και τι ρόλο έπαιξε τελικά ο Ομπάμα; Τι έβαλε και αυτός στο τραπέζι;
ανάγνωση του υπολοίπου »
