Στο site του Νίκου του Παπανδρέου διάβασα ένα πολύ ωραίο άρθρο , αυτοβιογραφικό του συγγραφέα υποθέτω, που αναφέρεται στην μικρή ιστορία ενός νέου που παρατάει το σχολείο για να δουλέψει σε ένα εργοστάσιο. Το άρθρο πραγματικά παρουσιάζει με γλαφυρό τρόπο την μαρξιστική αρχή της αλλοτρίωσης του εργάτη στον καπιταλισμό, μου θύμισε εποχές βαριάς βιομηχανίας και έντασης εργασίας.

Σήμερα που ο καπιταλισμός στηρίζεται στην ένταση των κεφαλαίων; Που η τεϋλοριανή αντίληψη της παραγωγής έχει αλλάξει και άλλα πιο σύχρονα μοντέλα αφομοίωσης και αλλοτρίωσης υπάρχουν, ο κλασσικός μαρξισμός τι μας λέει; Η γενιά των 700 ευρώ δεν θα είναι βιομηχανικοί εργάτες, αλλά ομορφόπαιδα με πτυχία και αστραφτερές οδοντοστοιχίες.. αυτοί δεν θα έχουν συμμετοχή στο λαϊκό κίνημα σύντροφοι του ΚΚΕ;

Διαβάστε το κείμενο και κρατώ μια παράγραφο προς σχολιασμό :

Ως πρωτάρης ήμουν εύκολη λεία. Μου ανατέθηκε το χειρότερο ωράριο – βραδυνή βάρδια – δηλαδή ένδεκα το βράδυ με εφτά το πρωί. Η δουλειά μου; Να παρακολουθώ την πορεία χιλιάδων τενεκέδων Coca-Cola που έτρεχαν με απίστευτη ταχύτητα πάνω σε δέκα περίπου λουρίδες που έκαναν ένα περίεργο ζίγκ-ζάγκ. Ήμουν υπεύθυνος για κάτι πολύ απλό: με ένα ματσούκι, ένα μεταλλικό γάντζο, έπρεπε να σηκώνω όσα τενεκεδάκια έπεφταν στο πλάι πάνω στις κινούμενες λουρίδες. Αν έπεφταν πολλά τενεκεδάκια, παρακάτω άρχιζε το μακελειό: Τεράστιος συνωστισμός ώσπου άρχιζαν να πετάγονται στον αέρα, ενώ εμείς σαν τον Τσάρλι Τσάπλιν τρέχαμε να τα μαζέψουμε. Αν δεν προλαβαίναμε να τα βάλουμε πάλι σε τάξη έπρεπε να κλείσει η όλη παραγωγή! Το να κλείσει έστω για ένα λεπτό η παραγωγή ήταν σαν να κρυβόταν ο ήλιος σε ιθαγενείς. Τα κέρδη! Μειώνονται τα κέρδη!

Έχω παρακολουθήσει κατ επανάληψιν στα social media συζητήσεις για το διαδίκτυο και την εφαρμογή του στην εκπαίδευση. Και βρίσκω τις περισσότερες συζητήσεις μάλλον ανώριμες όπως ανώριμο είναι ακόμη το διαδίκτυο να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες. Σε ένα ποστ που βρήκα στα αγγλικά στα 63 εκατομμύρια ιστολόγια μόνο τα 5000 είναι περί εκπαίδευσης (ποσοστό 0,001%). Δείγμα της μικρής παρουσίας των εκπαιδευτικών θεμάτων αλλά και των εκπαιδευτικών στο διαδίκτυο.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί ακόμη και μέχρι σήμερα οι παιδαγωγικές εφαρμογές είναι ελάχιστες και όχι μόνο αλλά και το πραγματικά εκπαιδευτικό περιεχόμενο για παιδιά 6-12 ετών είναι ελάχιστο. Κακά τα ψέματα το διαδίκτυο δεν είναι “φιλικό” για τα μικρότερα παιδιά του σχολείου. Αντίθετα τι θα μπορούσε να αναπτυχθεί μέσω διαδικτύου;

Μια Δανέζικη Σχολική Τάξη

α. Συγκεκριμένα εκπαιδευτικά πακέτα, διαθέσιμα σε κάθε δάσκαλο στην χώρα που θα μπορούσαν να υποβοηθούν την ενιαία ποιότητα διδασκαλίας. Βρες τε μου σήμερα μια διαιδικτυακή εφαρμογή που με μια σύγχρονη εκπαιδευτική μέθοδο διδάσκει πρόσθεση σε ένα μικρό γλυκούλι 6 ετών;

β. Εκπαίδευση των ίδιων των δασκάλων. Υπάρχει σήμερα έστω και ένα μεταπτυχιακό ή ένας σεμιναριακός κύκλος που να παρέχεται διαδικτυακά. Θυμάμαι κάποτε στα ΠΕΚ επιμόρφωσης των δασκάλων με τον συνάδελφο είχαμε γράψει για εξ αποστάσεως κατάρτιση των δασκάλων των μικρών περιοχών… ήταν 1993!!! Σήμερα τι έχει πραγματικά αλλάξει;

γ. Κανείς σήμερα δεν δουλεύει στην εφαρμογή της παιδαγωγικής στο διαδίκτυο. Ποιες αρχές τηρούνται, ποιες καταργούνται, ποιες αλλάζουν περιεχόμενο; Πόσοι εκπαιδευτικοί σήμερα “μιλάνε” στο διαδίκτυο για τα ανάλογα θέματα; Πόση και ποια έρευνα έχουμε επ αυτού;

δ. Η διαδικτυακή “κοινότητα” ,κατά περιόδους γράφει περί παιδαγωγικής χρήσης του διαδικτύου και νομίζει ότι το θέμα λήγει με την εισαγωγή των e-reader και των e-books ή του ανοικτού λογισμικού . Χωρίς να κατανοεί ότι αυτό δεν αποτελεί νίκη και ότι σήμερα η εκπαίδευση δεν είναι παροχή πληροφορίας.. η εκπαίδευση είναι η δόμηση του ατόμου και η συγκρότησή του να χειρίζεται πληροφορία. Και σε αυτό το διαδίκτυο δεν απαντά καθόλου!!!

ΥΓ. Πολύ καλό ποστ εδώ, εκπαιδευτικά πακέτα που κυκλοφορούν από το  Παιδαγωγικό Ινστιτούτο εδώ, δες τε και ένα παράδειγμα επιμόρφωσης εδώ, και δες τε την φιλοσοφία ενός εκπαιδευτικού συστήματος από την Δανία με αγάπη εδώ.

Το κακό με το διαδίκτυο είναι ότι το σχεδίασαν ενήλικες!!!

Διαβάζω τι τελευταίες μέρες άπειρες συζητήσεις περί βαθέως και ρηχού ΠΑΣΟΚ, περί αντιδράσεων για τις προκηρύξεις θέσεων από το Μαξίμου, κάτι ακούω για Υπουργούς που δεν θέλουν τα προτεινόμενα βιογραφικά, κάτι ακούω για ονόματα που είναι δυσαρεστημένα, κάτι γκρίνιες για τον νέο Γραμματέα του κόμματος, κάτι αγωνίες πολιτικής επιβίωσης, το σύνολο μια τεράστια μιζέρια άνευ τέλους… για το “μερίδιο” της νίκης όπως είπε και ένας άλλος blogger.

Και σκέφτομαι τελικά ότι για το ΠΑΣΟΚ τώρα είναι πιο δύσκολα από πριν. Γιατί ο Πρόεδρος του και Πρωθυπουργός πλέον εννοεί τα όσα έλεγε και για πρώτη φορά ανακαλύπτει ένας ολόκληρος κομματικός κόσμος ότι δεν ήταν οι συνήθεις φλυαρίες και ρητορίες. Είχε πει αν θυμάμαι καλά ” το κράτος δεν είναι λάφυρο” και δώσ του χειροκρότημα από κάτω. Όταν ήρθε όμως η ώρα της υλοποίησης και έπρεπε να κοπεί η συζήτηση του στυλ “τώρα που ήρθαμε θα σου δείξω εγώ..”, έπεσε παγωμάρα. Γιατί άραγε; Μήπως τελικά ο Πρωθυπουργός είπε κάπου ψέματα; Δεν το νομίζω.. Μήπως τότε οι χειροκροτητές δεν πίστευαν ότι χειροκροτούσαν; Ούτε και αυτό το νομίζω.. Απλώς τότε κανείς δεν σκεφτόταν ότι η αλλαγή πρέπει να αρχίσει από τον ίδιον. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι αυτή την φορά η νίκη δεν έχει ανταμοιβή… ή μάλλον έχει και παραέχει : να παραδώσουμε την χώρα οργανωμένη σαν κράτος δικαίου και όχι τα σμπαράλια που βρήκαμε.

Από τα κούφια χειροκροτήματα.. στην γκρίνια!!! Η κοινωνία όμως πάει μπροστά!!!

Δεν βλέπω όμως μόνο ΠΑΣΟΚους να εκνευρίζονται. Βλέπω και αυτούς που δεν είναι ΠΑΣΟΚ… και γιατί εκνευρίζονται; Μα γιατί με αυτά που κάνει ο Πρωθυπουργός δεν μπορούν να κάνουν την συζήτηση στο καφενείο, γήπεδο. Δεν μπορούν να κάνουν τον προπονητή… Γιατί αυτή την φορά η ομάδα έχει προπονητή και αυτός ξέρει.. και τα δύσκολα ξέρει (τα ακούει ο ίδιος- και ευτυχώς βερεσ-έ όλα όσα του καταμαρτυρούν..) και τα εύκολα. Και μου κάνει εντύπωση : τελικά ήταν πιο έτοιμος από όλους!!!

Τώρα θα μου πείτε γιατί για το ΠΑΣΟΚ είναι πιο δύσκολα τώρα; Μα γιατί πρέπει και αυτό να αλλάξει… πολύ περισσότερο.. πρέπει να συζητήσει για πολιτική και όχι για εξουσία. Όπως ρώτησε και κάποιος : “μα γιατί να πληρώνω την συνδρομή μου;”… αυτό είναι ένα πολύ σωστό ερώτημα! Μα για να διαμορφώσεις συλλογικά πολιτική μέσα σε μια παράταξη.. μα για να μπορέσει το παιδί σου να βρει δουλειά, όχι μέσα από βουλευτικό γραφείο, αλλά γιατί την δικαιούται βάσει των προσόντων του και μόνο… ή γιατί στην αναπηρία του ή στο πρόβλημά του θα βρει ένα κράτος πρόνοιας που θα το φροντίσει… γιατί χρειάζεσαι γιατρό που δεν παίρνει φακελλάκι.. γιατί θες αύξηση στον μισθό σου και καλύτερες συνθήκες ζωής.. γιατί τέλος θες να έχει παιδεία για το δικό σου παιδί που δεν έχει τα χρήματα να πληρώσει ιδιωτικά.. Για αυτό εγώ σου συνιστώ να πληρώσεις την συνδρομή σου.. και όχι μόνο : δώσε και κάτι παραπάνω.. την σκέψη σου και τον αγώνα σου για να γίνουν όλα αυτά!!! να γιατί είναι πιο δύσκολα τώρα !!!!

Συνεχίζουμε λοιπόν το αφιέρωμα μας στις ιστοσελίδες των υπόλοιπων Πρωθυπουργών της ΕΕ… Σειρά έχει η Ιρλανδία, όπου ο Πρωθυπουργός Brian Cowen δεν έχει προσωπικό site. Το site είναι του γραφείου Πρωθυπουργού με λιτή παρουσίαση του ίδιου και έμφαση στις πολιτικές και στις νομοθετικές πρωτοβουλίες. Η διαδραστικότητα είναι μόνο μέσω σχολίων που πρέπει να υποβάλλονται σε ειδική φόρμα.. άρα πρωτοκολλούνται και απαντώνται με την πρέπουσα προσοχή.. Γενικά μέτριο σχεδιαστικά.. Το καλό ότι σύμφωνα με σχετικό νόμο κάθε κυβερνητική πληροφορία είναι ελεύθερη προς επανάχρηση από τον οποιονδήποτε…

Μετά την Ιρλανδία η Λεττονία και η Λιθουανία. Οι 2 βαλτικές χώρες δίπλα δίπλα με παραδοσιακούς δεσμούς και έχθρες αλλά και στο διαδίκτυο βλέπω ομοιότητες. Ο Andrius Kubilius στην Λιθουανία και o Valdis Dombrovskis στην Λεττονία δεν έχουν ιστοσελίδες που να διαθέτουν κάτι το ιδιαίτερο σχεδιαστικά. Ο Λεττονός όμως Πρωθυπουργός έχει στην κυβερνητική ιστοσελίδα ένα ειδικό τμήμα που ασχολείται με την δημόσια διαβούλευση στην χάραξη πολιτικής. Εκεί διευκρινίζεται ότι στις 4 φάσεις διαμόρφωσης μιας πολιτικής, ο ρόλος και η συμμετοχή των πολιτών και των οργανώσεων τους. Η ίδια η ιστοσελίδα όμως είναι κλειστή σε σχόλια…

Στο Λουξεμβούργο ο Jean Claude Junker διάδοχος του Ζακ Σαντέρ, έχει ένα σύντομο βιογραφικό στο κυβερνητικό site και δηλώσεις .. μηδέν διαδραστικότητα!!! Στην Μάλτα ο Lawrence Gonzi, έχει προσωπική ιστοσελίδα. Κι εδώ το ίδιο : βιογραφικό, φωτό, επικοινωνία μέσω φόρμας ή email που πηγαίνει στο γραφείο του Πρωθυπουργού και όχι στον ίδιον, μια ειδική παρουσίαση για παιδιά (την βρίσκω άθλια για τα παιδιά!!!)..

O Jan Peter Balkenende στην Ολλανδία ουσιαστικά δεν έχει σελίδα. Στην σελίδα του Υπουργείου Γενικών Υποθέσεων υπάρχει το βιογραφικό του και τα καθήκοντα του. Για διαδραστικότητα ούτε συζήτηση, η παρουσίαση λιτή και ίσως πολύ ..λιτή!!! Στην Πολωνία o Donald Tusk έχει ένα πολύ απλό site με τις ελάχιστες δυνατές πληροφορίες και δελτία τύπου.. τίποτα σημαντικό προς αναφορά!!!

Στην Πορτογαλία τώρα ο Jose Socrates έχει ένα και σχεδιαστικά αλλά και επί της ουσίας “φιλική” ιστοσελίδα. Αν και είναι τμήμα του κυβερνητικού site. Εδώ υπάρχει τμήμα δημόσιας διαβούλευσης, αλλά οι απόψεις διατυπώνονται μέσω email και όχι δημόσια.. Επίσης υπάρχει σύνδεση με όλα τα social media..

Ο Πρωθυπουργός της Ρουμανίας Εμίλ Μποκ

Στην Ρουμανία τώρα ο Emil Boc μόλις στα 43 του, έχει μια ιστοσελίδα σχεδιαστικά μέτρια, αλλά σίγουρα εξαιρετική ως προς την κυβερνητική διαφάνεια. Όλες οι αποφάσεις του είναι στο διαδίκτυο, ανά ημέρα, η δική του παρουσία λιτή αλλά το κυβερνητικό έργο σε πλήρη δημόσια θέα. Δυστυχώς η γνώση ρουμανικής που έχω δεν είναι αρκετή για να σας δώσω μια πιο πλήρη εικόνα των νομοσχεδίων, πιστεύω όμως ότι το site είναι σίγουρα πιο βατό από άλλων χωρών που περίμενα περισσότερα… +1 στην Ρουμανία!!!

O Robert Fico στην Σλοβακία έχει σχεδόν τίποτα πέραν του βιογραφικού. σχεδιαστικά απλό site. Στην Σλοβενία o Borut Pahor έχει ένα απλό site που υπόσχεται πολλά, αλλά μένει στις υποσχέσεις. Μπορείς πάντως να γράψεις μέσω email στον Πρωθυπουργό και παρόλο που υπάρχει το τμήμα e-Gov εγώ βλέπω απλώς μια περιγραφή άνευ τίποτα διαδραστικού… Ακόμα και η υλοποίηση των πλάνων σταματά στο 2004!!!

Στην Σουηδία o Fredrik Reinfeldt έχει δική του παρουσία στο κυβερνητικό πόρταλ. Τίποτα το ιδιαίτερο και σχεδιαστικά μέτριο .. Όλη η επικοινωνία περνάει μέσα από το πρωτόκολλο.. ακόμη και τα email..

Τέλος στην Ισπανία ο Jose Zapatero βρίσκεται εντός του κυβερνητικού πόρταλ. Μια σύντομη βιογραφία μόνο και τίποτε άλλο. Σημαντικά πιο πλήρης η παρουσία του στην σελίδα του Σοσιαλιστικού Κόμματος, που είναι και εντυπωσιακή όσον αφορά την δομή της και την παρεχόμενη πληροφόρηση. Εμένα μου έδωσε την εντύπωση ότι σνομπάρει τον κυβερνητικό ιστότοπο και επιλέγει να δώσει προτεραιότητα στην κομματική του παρουσία!!!

Γενικότερα Συμπεράσματα και από τα 2 μέρη :

Η επικοινωνία όλων των Πρωθυπουργών με τον πολίτη, γίνεται το ίδιο “δύσκολη” όπως και πριν την εμφάνιση του διαδικτύου και των social media. Οι πιο ανεπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες, έχουν μια καλύτερη εμφάνιση  διαδικτυακά. Οι περισσότερες κυβερνήσεις μάλλον δεν θέλουν να ανοίξουν την πληροφόρηση στο διαδίκτυο και κινούνται μόνο με τα παραδοσιακά μέσα. Στις περισσότερες χώρες υπάρχει πια διάθεση για διαβούλευση αλλά “στραγγαλίζεται” μέσω θεσμικών καναλιών… (πρωτόκολλα κλπ). Το ελληνικό opengov.gr είναι πάρα πολύ μπροστά σε σχέση με το σύνολο των κρατών μελών.

Κρατώ την ευχάριστη έκπληξη της Ρουμανίας!!!

Προκηρύχθηκαν από το Μέγαρο Μαξίμου και άλλες θέσεις στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού. Η πρώτη προκήρυξη καλεί τους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν βιογραφικό για τις θέσεις των Προέδρων αλλά και μελών Διοικητικού Συμβουλίου για τους οργανισμούς Λαικών Αγορών Αθήνας και Θεσσαλονίκης.  Και εδώ έχω και μια ιδέα για ένα έξτρα κριτήριο των βιογραφικών των υποψηφίων : Να έχουν σχέση ή και προϋπηρεσία με το καταναλωτικό κίνημα. Γιατί σήμερα στις λαϊκές αγορές απαιτείται μια άλλη διαφανής πολιτική που να προστατεύει τον καταναλωτή από την αισχροκέρδεια, την παραπλάνησή του με κακής ποιότητας προϊόντα και την διαφάνεια στην έκδοση των αδειών. Όσοι γνωρίζουν και έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν, η αδειοδότηση των πωλητών στις λαϊκές αγορές, πάντα συνοδεύοταν με παρατράγουδα, πολιτικά και οικονομικά. Ας δούμε λοιπόν τώρα που η διαδικασία είναι ανοικτή σε όλους, να επιλέγονται πρόσωπα με σαφή δέσμευση στην υπεράσπιση του καταναλωτή.

Φωτό από το kathimerini.gr

Η δεύτερη προκήρυξη αφορά την επιλογή των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης. Εδώ το ζήτημα είναι τεράστιο και θα απαιτούσα (και νομίζω και πολλοί άλλοι) να τεκμηριωθούν οι τελικές επιλογές όταν ανακοινωθούν. Όσοι πάλι έχουμε ασχοληθεί με τα της εκπαίδευσης τα τελευταία 5,5 χρόνια, ξέρουμε ότι έγιναν επιλογές με καθαρά κομματικά κριτήρια. Σήμερα ο Πρωθυπουργός και η Υπουργός Παιδείας, αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία επιλέξουν στελέχη μέσα από μια ανοικτή διαδικασία που δεν θα σχετίζεται με τις κομματικές επιλογές του παρελθόντος. Η εκπαίδευση σήμερα έχει πολλά και άξια στελέχη, με τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Η επιλογή λοιπόν και εδώ θα πρέπει να είναι απόλυτα τεκμηριωμένη στην συνείδηση των εκπαιδευτικών, ως η καλύτερη δυνατή, σε μια κρίσιμη συγκυρία αλλαγών για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Να φυσήξει βρε παιδί μου και ένα αεράκι ανανέωσης και όχι να υπηρετηθούν συνδικαλιστικές επετηρίδες,!!!

Ο Πρωθυπουργός παρά τις γκρίνιες από την δημόσια διοίκηση και από πολιτικά “στέκια”… συνεχίζει με τις προκηρύξεις (και καλά κάνει εδώ που τα λέμε...) !!! Τώρα σειρά έχουν οι ΔΕΚΟ που υπάγονται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής :

ΔΕΗ, η ΔΕΗ Ανανεώσιμες, ΔΕΠΑ (εταιρεία φυσικού αερίου δηλαδή..) , ΔΕΣΦΑ, Ελληνικά Πετρέλαια, ΕΚΟ ΑΒΕΕ, η ΑΣΠΡΟΦΟΣ, ο ΔΕΣΜΗΕ (διαχειριστής του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας), το ΚΑΠΕ (Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.. αν θέλει όποιος ενδιαφέρεται να μου στείλει μήνυμα να του πω τι έχει γίνει από την ΝΔ εκεί.. κάποια μέρα να τα γράψω θα γελάσει ο κάθε πικραμένος..), ΕΥΔΑΠ, ΙΓΜΕ (ινστιτούτο γεωλογικών μελετών..), ΔΕΠΟΣ (Δημόσια Επιχείρηση Πολεοδομίας και Στέγασης… άλλα αμαρτία αυτή, δες τε εδώ ) , την ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε. (εδώ άλλα κάστανα από την φωτιά πρέπει να βγούνε..), ΟΚΧΕ (Οργανισμός Κτηματολογίου και Χαρτογραφήσεων Ελλάδας….χμ! και το κτηματολόγιο α.ε τι σχέση έχει; ), το ΕΚΠΑΑ (Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης..oh my god!! κι όμως είχαμε και τέτοιο;), η ΕΑΧΑ (Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων…), ο ΟΠΣΑ (που μάλλον είναι ο παλιός οργανισμός ρυθμιστικού της Αθήνας;;;), ο ΟΡΣΘ (οργανισμός ρυθμιστικού θεσσαλονίκης), οι επιροπές διαχείρισης σε περιοχή Πύργος Βασίλισσας, Ελαιώνα, Μαραθώνα και για τον Κηφισό !!! και τέλος ΕΟΕΔΣΑΠ (Εθνικός Οργανισμός Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Άλλων Προϊόντων..) με άλλα λόγια 20 φορέων…

Στους οποίους 20 φορείς αν συνυπολογίσουμε και τα μέλη των ΔΣ, ψάχνουμε γύρω στους 400 ανθρώπους... Τώρα σημεία αδύνατα ως προς τη προκήρυξη των θέσεων, είναι ότι πρέπει να υπήρχαν και τα σχετικά links ανά φορέα.. Πράγμα που προσπάθησα να κάνω εδώ.

Εύχομαι και στον κύριο Πανάρετο καλή επιτυχία αφού πια είναι ο πολιτικά υπεύθυνος για την διαδικασία επιλογής στελεχών…

Την Μαργαρίτα Καραβασίλη την γνώρισα στο Facebook. Δεν την ήξερα πιο πριν και μου έκαναν εντύπωση και τα 2 blog της. Ίσως γιατί πάντα μαγευόμουν (από φοιτητής) από την δουλειά που κάνει ένας αρχιτέκτονας!!! Είναι λοιπόν 2 blogs (εδώ και εδώ) περί αρχιτεκτονικής και οικολογικών θεμάτων, τα 2 θέματα που έχει ασχοληθεί στην επαγγελματική της καριέρα και πιστεύω πια τμήματα της ζωής της.

Ένα αναλυτικό βιογραφικό της με σπουδές, εκδόσεις, συνδικαλιστική δράση στον σύλλογο εργαζομένων του ΥΠΕΧΩΔΕ και μια γενική πολιτική τοποθέτηση θα βρείτε στο προφίλ της εδώ. Εγώ θα μείνω στο σημαντικότερο ίσως περιστατικό, που κάνει την επιλογή της από τον Πρωθυπουργό και την Υπουργό Περιβάλλοντος σημαντική :

Η Μαργαρίτα Καραβασίλη

Η Μαργαρίτα Καραβασίλη ήταν από τους πρώτους επιθεωρητές περιβάλλοντος στην χώρα. Απομακρύνθηκε από την θέση της από τον κύριο Σουφλιά το 2005 με την αιτιολογία ότι “μιλούσε για θέματα περιβάλλοντος δημόσια και χωρίς προσυνεννόηση μαζί του”. Με λίγα λόγια , δεν μας κάνετε κυρία μου.. μιλάτε πολύ ελεύθερα!!! Μετά όταν ανακαλύφθηκε το περιβαλλοντικό άγος του Ασωπού, μίλησε και πάλι δημόσια. Αυτή την φορά το σύστημα το πήγε λίγο πιο πέρα : Μήνυση!!!!

Σήμερα όλοι αυτοί οι καρεκλοκένταυροι αρεστοί, θα πρέπει να υπαχθούν κάτω από την εποπτεία της. Και ο Γιώργος Παπανδρέου απέδειξε ότι η χώρα που οραματίζεται, δεν κρύβει τα προβλήματα κάτω από το χαλί… δεν μιζεριάζει για να φαίνεται “καθώς πρέπει” , αλλά δρα και εναντιώνεται σε όλους αυτούς που κερδίζουν από την σιωπή, από την φίμωση κάθε ανεξάρτητης φωνής. Ο Πρωθυπουργός επέλεξε με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει!!!

Με τις ευχές μου λοιπόν για ένα παραγωγικό έργο, με τις ευχές μου για μια προσπάθεια να μην κρύψουμε τα προβλήματα, αλλά να τα λύσουμε, με την ευχή να βοηθήσει να μπουν οι βάσεις για μια χώρα “φιλική” προς του κατοίκους της, την διαβεβαιώνω ότι θα την στηρίξω σε κάθε προσπάθεια βελτίωσης των κακώς κειμένων. Και όσο για κάτι ΠΑΣΟΚ- bloggers παλαιάς κοπής , που αγχώνονται γιατί λέει δεν έχουν μερίδιο στην ΝΙΚΗ… να θυμίσω ότι η πολιτική δεν είναι μπάλα και η κρατική μηχανή δεν είναι πριμ στον καλύτερο γκολτζή…

Τελείωσε η διαπραγμάτευση του πακέτου οδηγιών για τις τηλεπικοινωνίες στις Βρυξέλλες και ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σταύρος Λαμπρινίδης που συμμετείχε στην ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης, εξέδωσε δελτίο τύπου :

ΣΤ. ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ: ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΧΡΗΣΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ – ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΛΕΓΟΜΕΝΟ «ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΠΑΚΕΤΟ»ΤΗΣ ΕΕ

Τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της ΕΕ συμφώνησαν σε ένα συμβιβαστικό κείμενο αναφορικά με τη δυνατότητα Κρατών Μελών και ιδιωτικών εταιρειών να επιβάλλουν μέτρα που περιορίζουν την πρόσβαση των χρηστών στο διαδίκτυο, ως κύρωση για δυνητικά αξιόποινες πράξεις.

Ο Αντιπρόεδρος του Ευρ. Κοινοβουλίου Σταύρος Λαμπρινίδης

Το τελικό κείμενο του συμβιβασμού υιοθέτησε μία σειρά από τροπολογίες του Αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου (και μέλους της σχετικής Επιτροπής Συνδιαλλαγής με το Συμβούλιο) κ. Σταύρου Λαμπρινίδη, οι οποίες θωρακίζουν την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των χρηστών στο διαδίκτυο. Η πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υιοθετήθηκε ομόφωνα από όλες τις Πολιτικές Ομάδες του ΕΚ και από τις κυβερνήσεις των Κρατών Μελών της ΕΕ.

Το τελικό κείμενο προτάσσει την υποχρέωση για τη θέσπιση αυστηρότατων διαδικαστικών εγγυήσεων, στη βάση των ευρωπαϊκών νόμων και Συνθηκών για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Πιο συγκεκριμένα, διασφαλίζει, μεταξύ άλλων, μια «πρότερη, δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία» για την πιθανή διακοπή της σύνδεσης όσων κατηγορούνται για παράνομες πράξεις στο Διαδίκτυο, ενώ εξασφαλίζει το τεκμήριο της αθωότητας. Ο κ. Λαμπρινίδης πέτυχε επίσης τη σημαντική προσθήκη της υποχρέωσης σεβασμού της «ιδιωτικής σφαίρας» των χρηστών, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να απαγορεύεται σε κυβερνήσεις και ιδιωτικές εταιρείες αυθαίρετα να εγκαθιστούν λογισμικά παρακολούθησης των κινήσεων όλων των πολιτών στο διαδίκτυο, προκειμένου να εντοπίσουν πιθανές παράνομες πράξεις.

Μετά τη λήξη των διαπραγματεύσεων, ο κ. Λαμπρινίδης δήλωσε: «Η μεγαλύτερη επιτυχία της σημερινής απόφασης είναι ότι η πρόσβαση των πολιτών στο διαδίκτυο κατοχυρώνεται πλέον ως ‘θεμελιώδες δικαίωμα’, η προστασία του οποίου απαιτείται και για τη θωράκιση άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως είναι η πρόσβαση στην παιδεία και τη γνώση, η ελευθερία έκφρασης και συνάθροισης και η ελευθερία πολιτικής δράσης. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα πει ότι ανεχόμαστε τη χρήση του διαδικτύου για παράνομες πράξεις, οι οποίες και θα πρέπει να καταπολεμούνται. Θα πει, όμως, ότι ούτε Κυβερνήσεις ούτε ιδιωτικές εταιρείες μπορούν με τυποποιημένες συνοπτικές διαδικασίες να κόβουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο, ή να παραβιάζουν συστηματικά την ιδιωτική ζωή όλων των πολιτών προκειμένου να εντοπίζουν κάποιους που ενδεχομένως παρανομούν. Μαζί με τις υπόλοιπες, αναλυτικά διατυπωμένες διαδικαστικές εγγυήσεις της τροπολογίας, το Κοινοβούλιο πέτυχε να διασφαλίσει τα αυτονόητα σε μία δημοκρατική κοινωνία. Μόνον αναλογικές ως προς την παρανομία ποινές πρέπει να επιτρέπονται».

Η τροπολογία περί πρόσβασης στο διαδίκτυο ήταν το μόνο εκκρεμές ζήτημα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Συμβουλίου και Ευρωκοινοβουλίου στο “πακέτο” νομοσχεδίων για την αναμόρφωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών. Η επικύρωση του συμβιβασμού από τα 2 συ-νομοθετικά όργανα της ΕΕ αναμένεται στα τέλη Νοεμβρίου.

Σημ. δική μου : Τώρα αναμένουμε την συζήτηση για την ψήφιση του πακέτου οδηγιών από την ολομέλεια του Ευρ. Κοινοβουλίου και μετά την ενσωμάτωσή του στο εθνικό δίκαιο. Εκεί πιστεύω ότι θα κριθεί και η ποιότητα των νομικών ρυθμίσεων αφού θα πρέπει να ορίσουμε τις διαδικασίες και τις ποινές στην χώρα μας, για παράνομες πράξεις μέσω διαδικτύου και την απαγόρευση της πρόσβασης στους παρανομούντες!!!

Διάβασα από το msn ειδήσεις το ρεπορτάζ για την πρώτη μέρα του Παγκόσμιου Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών για την Μετανάστευση. Στο Φόρουμ λοιπόν που προεδρεύεται από τον Κώστα Γαβρά, παρουσιάστηκαν στοιχεία από την εταιρεία Gallup για την τάση του φαινομένου σήμερα. Σύμφωνα λοιπόν με την εταιρεία 700 εκατομμύρια άνθρωποι θέλουν να μεταναστεύσουν μόνιμα και από αυτά τα 210 εκατομμύρια προς μια χώρα της ΕΕ. Πρώτος προορισμός- όνειρο παραμένουν οι ΗΠΑ και εναλλακτικά ο Καναδάς. Στην Ευρώπη πρώτη χώρα σε προτίμηση παραμένει η Βρετανία και δεύτερη η Γαλλία με τρίτη την Γερμανία.

Ο χάρτης της πρόθεσης μετανάστευσης από την εταιρεία Gallup

Έκατσα λοιπόν και έκανα ένα υπολογισμό : αν από τα 700 εκατομμύρια καταφέρουν να μετακινηθούν για σπουδές, εργασία και διαμονή το 10%, τα επόμενα 5 χρόνια και υποθέσουμε ότι οι μισοί από αυτούς θα μετακινηθούν παράνομα, τότε 35 εκατομμύρια άνθρωποι θα ξοδέψουν από 5000 ευρώ το κεφάλι για την λαθραία μετακίνησή τους. Ο πολλαπλασιασμός μου βγάζει το ποσό των 175 000 000 000 ευρώ!!! 175 δισεκατομμύρια ευρώ λοιπόν θα ξοδευτούν από τον πλούτο των χωρών καταγωγής προς τον ανεπτυγμένο κόσμο.

Αν υποθέσουμε λοιπόν ότι τα 35 εκατομμύρια ευρώ αυτών των μεταναστών θα προσπαθήσουν να ενταχθούν εκ των υστέρων και νόμιμα και θα ξοδέψουν από 500- 1000 ευρώ για την νομιμοποίηση τους τότε άλλα 35 δις ευρώ θα εισπραχθούν σε τέλη από τα κράτη αυτά. Αν δε υποθέσουμε ότι θα καταφέρναμε στην Ευρώπη το 30% από αυτούς τους ανθρώπους να δουλέψουν με εισφορές των 100 ευρώ τον μήνα, τότε το ασφαλιστικό σύστημα της Ευρώπης θα είχε να εισπράξει 12 δις ευρώ τον χρόνο και άρα 60 δις σε μια πενταετία.

Η σούμα λοιπόν είναι περίπου 120 δισεκατομμύρια ευρώ για την ευρωπαϊκή οικονομία και δεν υπολογίζουμε τα κέρδη από την άλλη την νόμιμη μετανάστευση που είναι άλλα τόσα. Απλώς με το σύστημα που υπάρχει σήμερα τα 60 από αυτά τα 120 δις θα πάνε στα χέρια των “λαθραίων” και άρα στην παραοικονομία. Ερώτηση λοιπόν είναι : Πόσα προτίθεται να ξοδέψει η Ευρώπη για να κοντράρει την λαθραία είσοδο στο έδαφος της. Σήμερα υπολογίζω γύρω στο 1 δις ευρώ, ακόμα και αν υπολογίσω και τις δαπάνες κρατών μελών.

1/60 αναλογία μάλλον προδιαθέτει για το αποτέλεσμα. Ποιός θα κερδίσει λοιπόν την μάχη; Πόσα πρέπει να ξοδευτούν και που για να αντιμετωπιστεί η λαθρομετανάστευση; Αυτό είναι το στοίχημα μας!!!

Η Χριστίνα Κάλλας είναι καθηγήτρια κινηματογράφου στο Βερολίνο και την Θεσσαλονίκη, αλλά και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας των Ενώσεων Σεναριογράφων. Και από τις 6 Νοεμβρίου φέρνει μια εξαιρετική εκδήλωση στην Ελλάδα : Το Πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Σεναριογράφων. Το οποίο μάλιστα έχει ανοίξει και blog το http://wcos.wordpress.com . Δες τε το γιατί  έχει και τα προφίλ των συμμετεχόντων αλλά και τις λεπτομέρειες της Ατζέντας.

Το Συνέδριο για να πραγματοποιηθεί στηρίχτηκε στα χρήματα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού καθώς και στο Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων και θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο που στεγάζει το Υπουργείο Επικοινωνίας.

Η Καθηγητρία σεναριογράφος και παραγωγός Χριστίνα Κάλλας

Το συνέδριο αυτό έρχεται ως συνέχιση του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου και την έκδοση ενός μανιφέστου για τους σεναριογράφους στον πλανήτη που μου άρεσε πολύ :

1. Ο σεναριογράφος είναι ο συγγραφέας της κάθε ταινίας, πρωτογενής δημιουργός στην οπτικοακουστική βιομηχανία. Η Εθνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό!!!

2. Το δικαίωμα του σεναριογράφου σαν δημιουργός δεν πρέπει να περιορίζεται για την προστασία της δουλειάς του από κάθε αλλοίωση ή κακή χρήση.

Η Υπουργός Άντζελα Γκερέκου

Θα ήθελα να ρωτήσω την κυρία Γκερέκου αν θα μπορούσε να δώσει σε έναν blogger που προσπαθεί χρόνια να γράψει ένα σενάριο μια άδεια ανάλογη των δημοσιογράφων για το συγκεκριμένο συνέδριο και προτιμώ το ρουσφέτι να το ζητήσω δημόσια!!!