Οικονομία : Μας περιμένουν 2 πολύ δύσκολα χρόνια….

Χθες πήρα από τον Economist αυτό το άρθρο. Περιγράφει με γλαφυρό τρόπο την σύγχρονη οικονομική και πληθωριστική κρίση παγκόσμια. Το βασικότερο σημείο του :

Ενώ ζούμε ανάλογη κρίση με το 1970, η κατάσταση της πληθωριστικής κρίσης είναι πιο σύνθετη παγκόσμια.

Κι αυτό γιατί η παγκόσμια μεταφορά κεφαλαίων είναι χωρίς περιορισμούς σήμερα, άρα και η προστασία των εθνικών οικονομιών από την κερδοσκοπία πιο δύσκολη.

Σήμερα ο πληθωρισμός είναι πιο ανησυχητικός στις γρήγορα αναπτυσσόμενες οικονομίες και όχι στον αναπτυγμένο κόσμο. Η οικονομία της Κίνας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Βραζιλίας απειλούν να δημιουργήσουν ένα φαύλο κύκλο έκρηξης τιμών.

Ο πληθωρισμός σήμερα είναι : Κίνα 8,5% (3% πέρυσι), Ρωσία 14% (8% πέρυσι), Ινδία 9% και Ινδονησία 9% (αναμένεται να φτάσει το 12% τον Ιούνιο…) και στις χώρες του Κόλπου είναι διψήφιος σε όλες. Και αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία (όλοι θεωρούν ότι οι κυβερνήσεις κλέβουν στις στατιστικές).

Η αντίδραση είναι μάλλον παράδοξη. Οι κεντρικές τους τράπεζες δεν ανεβάζουν τα επιτόκια τους. Αντίθετα τα κρατούν σταθερά και άρα στην πραγματικότητα είναι αρνητικά. Γιατί αν τα ανεβάσουν φοβούνται εισροή επενδυτικών κεφαλάιων για γρήγορα κέρδη και άρα ανατίμηση των εθνικών νομισμάτων τους και άρα χαμηλή ανταγωνιστικότητα των παραγομένων προϊόντων προς εξαγωγή.

Από την άλλη μεριά τα χαμηλά επιτόκια “θερμαίνουν” την ζήτηση (μέσω εύκολου δανεισμού) και άρα οδηγούν τις τιμές προς τα πάνω. Όλοι οι τραπεζίτες λένε ότι αν αυτό μεταφραστεί και σε άνοδο μισθών στις χώρες αυτές τότε οι τιμές ειδικά λόγω τροφίμων και πετρελαίου θα τινάξουν τον πληθωρισμό στα ύψη.

Οι προτάσεςι Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τραπεζιτών είναι η σταθεροποίηση μέσω περιορισμού της ζήτησης. Με άλλα λόγια ξεχάστε αυξήσεις σε μισθούς, υψηλά επιτόκια δανείων (για περιορισμό της ρευστότητας) και ανατιμήσεις νομισμάτων.

Βασικό λόγο όμως αποσταθεροποίησης είναι η πολιτική των ΗΠΑ (χαμηλή τιμή δολλαρίου και μέιωση των επιτοκίων). Για να μην χαθείτε όμως σε οικονομικές έννοιες :

Περιμένουμε πολύ υψηλό πληθωρισμό για τα επόμενα 2 χρόνια. Μετά το 2010 θα δούμε “άσπρη μέρα”. Οι ΗΠΑ αν δεν αλλάξουν πολιτική και δεν φερθούν πιο υπεύθυνα σε σχέση με την παγκόσμια οικονομία θα αποτελέσουν το μεγάλο πρόβλημα. Η εκλογή Ομπάμα θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη σε αυτή την κατεύθυνση (με την εσωστρέφεια της πολιτικής του…). Περιμένετε στην χώρα μας υψηλά επιτόκια (όσοι έχετε κυμαινόμενα επιτόκια στα δάνεια σας θα βογγήξετε). Μην περιμένετε αυξήσεις στους μισθούς!!! Με την πολιτική Αλογοσκούφη δεν βλέπω διέξοδο. Και η υλοποίηση του ΕΣΠΑ πρέπει να αρχίσει άμεσα για να μπει φρέσκο χρήμα στην αγορά, χωρίς δάνεια. Ως ένα βαθμό πρέπει η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ξανά αποκκλίσεις από το πρόγραμμα σταθεροποίησης με την ΕΕ. Με άλλα λόγια πρέπει να μας αφήσουν να αυξήσουμε το χρέος δημιουργώντας ανάπτυξη και τονώντας τις εξαγωγές. Χρειαζόμαστε αναπτυξιακό πληθωρισμό και όχι στασιμότητα.

Οι υπερβολικές αυξήσεις στα τρόφιμα έχουν και στοιχεία από την παγκόσμια κρίση, αλλά κατά βάση γίνονται από ανεύθυνους επιχειρηματίες που οδηγούν την χώρα σε κρίση καθαρά για την τσέπη τους. Μέρος της αύξησης είναι λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Το υπόλοιπο είναι κερδοσκοπία!!!

Ξαναζούμε την ιστορία; Ο ρόλος των Τραπεζών στην παγκόσμια κρίση

Η φίλη μου η Έφη δημοσιογραφος από γνωστή εφημερίδα μου έστειλε αυτό τον σύνδεσμο, ένα άρθρο από την αγγλική εφημερίδα intependent που σχολιάζει ως stagflation αυτό που ο Αντρέας Παπανδρέου το 1980 έλεγε “στασιμο-πληθωρισμό” και τότε όλοι είχαν προσπαθήσει να καταλάβουν τι έλεγε…

Σε αυτό το άρθρο πειργράφεται γλαφυρά τι είναι ο στασιμο πληθωρισμός. Ενώ πέφτει η ζήτηση και μαζί της η παραγωγή, ενώ υπάρχει ανεργία και πρόβλημα στην κατανάλωση, οι τιμές συνέχεια ανεβαίνουν!!! Οι υψηλές τιμές περιορίζουν ακόμη πιο πολύ την ζήτηση και άρα η ανεργία και η φτώχεια μας χτυπάνε την πόρτα. Από την άλλη μεριά τράπεζες και βιομηχανίες βλέπουν τα κέρδη να εξανεμίζονται και αναγκαστικά μειώνουν την προσφορά (άρα το διαθέσιμο προϊόν στην αγορά) με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τεχνητές κρίσεις που αυξάνουν ακόμα πιο πολύ την ανασφάλεια και άρα τις τιμές. Ένας τέτοιος φαύλος κύκλος έχει μόνο χαμένους και ελάχιστα κερδισμένους…Αυτούς που και τότε κατήγγειλε και φοβόταν ο Αντρέας….τους μεσάζοντες και τους κερδοσκόπους!!!

και τότε θυμήθηκα την κρίση του 1929. Μπαίνοντας να δω έπεσα σε ένα άρθρο του Φλεβάρη του 2008 από το Yahoo Finance που περιγράφει την συνέλευση μετόχων της ελβετικής τράπεζας USB μετά την κατάρρευση των τραπεζικών στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ. Τότε μου ήρθε πιο έντονα στο μυαλό η κρίση του 1929. Εκείνη είχε ξεκινήσει από την χρηματιστηριακή κατάρρευση, αυτή εδώ από την κρίση του τραπεζικού συστήματος, λόγω της αδυναμίας πληρωμής των στεγαστικών δανείων.

Που σημαίνει ότι οι τράπεζες παγκόσμια που είχαν επενδύσει στην αμερικανική αγορά ακινήτων πρέπει να καλύψουν τις απώλειες τους. Πως το κάνουν αυτό σήμερα ; Μα δανειζόμενες κι άλλο χρήμα, μεταφέροντας βάρος των χρεών σε κρατικούς προύπολογισμούς και βρίσκοντας πιο “κερδοφόρες” επενδύσεις. Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί αν διαβάσετε το άρθρο για την USB θα καταλάβετε την πίεση που ασκείται αυτή τη στιγμή στις Τράπεζες.

Έρχονται λοιπόν οι τραπεζίτες και κατηγορούν το πολιτικό σύστημα, τις επιχειρήσεις, τους καταναλωτές, τους πάντες εκτός από την δική τους κερδσκοπική διάθεση. Το αποτέλεσμα όμως είναι οδυνηρό. Ακριβά επιτόκια, μείωση του δανεισμού για κατανάλωση, απαίτηση για χρηματοδότηση γρήγορων και κερδοσκοπικών επενδύσεων, βίαιες μεταφορές κεφαλαίων σε κατάσταση πανικού από χώρα σε χώρα. Αυτό το σοκ ζούμε τώρα. Και αυτός ο φαύλος κύκλος αφορά και την χώρα μας.

Εδώ μέσα σε αυτή την κρίση τι κάνει η κυβέρνηση; Πρώτον προσπαθεί να παγώσει τις τιμές. Φοβούμενη όμως την εκλογική της βάση το κάνει αφού επιτρέψει την παράλογη αύξησή τους!!!

Μετά πάει να περιορίσει τον δανεισμό και στηρίζεται στην υλοποίηση του ΕΣΠΑ. Που θεωρεί ότι θα το στρέψει σε αύξηση της παραγωγής άρα και σε αύξηση της προσφοράς και άρα μείωση των τιμών (μονεταρισμός του κερατά και του πορηγούμενου αιώνα). Δεν θέλω να πω πόσο αστείο είναι αυτό στις σημερινές συνθήκες παγκόσμιας οικονομίας. Ακόμα κι εγώ ο μη οικονομολόγος το καταλαβαίνω. Άρα πρακτικά δεν κάνει τίποτα. Και ο πληθωρισμός, όσον αφορά τα επιτόκια του ευρώ, θα μπορούσε να είναι και βολικός (αν υποθέσουμε ότι έχουμε εξασφαλίσει τον μακρυπρόθεσμο δανεισμό της χώρας με τα παλιά επιτόκια των καλών εποχών… γιατί αν δεν ισχύει αυτό τότε είναι καταστροφικός!!!) Για όλους εμάς όμως, τους μικρούς και ασήμαντους, οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα ζημιογόνες.

Οι αυξήσεις λοιπόν σε πετρέλαιο και τρόφιμα είναι στην βάση της γρήγορης κάλυψης ζημιών. Ξαναζωντάνεψαν τα χρηματιστήρια αγαθών που τα είχαμε ξεχασμένα, εταιρίες με αντικείμενο την αγροτική παραγωγή στο χρηματιστήριο της απέναντι πλευράς του Ατλαντικού, βλέπουν μετοχές και κέρδη να ίπτανται και μεταφορείς αγροτικών προϊόντων (δες τε και το άρθρο παρακάτω για την απεργία των ελληνικών φορτηγών) επενδύουν σε κεφαλαιούχικο εξοπλισμό. Όσο λοιπόν αυτή η κατάσταση φέρνει κέρδη σε νέα επενδυτικά κεφάλαια που καλύπτουν τις ζημιές από άλλα προηγούμενα χρόνια, τότε μην περιμένετε ορθολογικοποίηση των τιμών. Η κρίση θα συνεχίζεται και οι κυβερνήσεις αδύναμες, έχοντας απεμπολήσει εδώ και καιρό το πλεονέκτημα έναντι των διεθνών επενδυτών λόγω και του μεγάλου δανεισμού τους, θα παρακολουθούν απλώς!!!

Αυτή όμως η κρίση χτυπάει την καρδιά του συστήματος. Ο μικρός καταναλωτής θα “στραγγιστεί” αυτή τη φορά οικονομικά. Μια φίλη μου στο facebook μου έγραψε σήμερα (το βάζω με τα greekenglish που το έλαβα):

“ma einai zoi afti??? oxi pes mou diladi! den exo vrei xrono na pao mia volta i na katso na fao me ta paidia mou! kai den prolavaino na vgazo lefa apo to ATM… Me to pou ta vgazo ta dino! Pia politiki kai pia mpalkonia mou les?? Ena matso papares einai oloi pou exoun diaxorisei tin ellada se plousious, ftoxous, sintaxiouxous, mathites, ekpaideftikous, mesaia taxi, astheneis kai paei legontas! oloi anikoun se mia katigoria! kai oloi aftoi tiraniountai na plirosoun tis ipoxreoseis tous!”

Ατόφια οργή πια!!!! Και ένα απέραντο ουφ!!!!! Και λύση να μην υπάρχει από πουθενά….

Αλλά τελικά υπάρχουν λύσεις; Η κρίση του 1929 ήταν μια παγκόσμια κρίση. Και λύθηκε μετά από μια δεκαετία μέσω του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Η πολεμική βιομηχανία δημιούργησε απασχόληση κερδοφορίες και αύξηση της κατανάλωσης. Μέχρι να γίνει αυτό και λόγω της εξαθλίωσης του κόσμου, ο Χίτλερ, Ο Μουσολίνι, ο Μεταξάς εδώ, και άλλες φασιστοειδείς κυβερνήσεις κέρδισαν εκλογές ή με πραξικοπήματα οδήγησαν τον κόσμο στην καταστροφή και το αιματοκύλισμα.

Αν συνεχίσουμε έτσι, μην νομίζετε ότι αυτά είναι μακρινά σενάρια. Ο Μπερλουσκόνι κέρδισε παρέα με το κόμμα του Μουσολίνι. Ο Σαρκοζύ ξαναμιλά για νέους εθνικισμούς και περηφάνειες με ένα μίγμα “εθνικού καπιταλισμού” και ταυτόχρονα όλοι ετοιμάζουν εθνικές “αμυντικές πολιτικές στην κρίση”. Συμπέρασμα; Το Μέλλον αβέβαιο και ανασφαλές. Οι προτάσεις μου θα έρθουν όταν ωριμάσει το κλίμα να ακουστούν….

Τελικά τι θέλουμε από αυτή την χώρα;

Σήμερα που ξημερώνει καθαρή Δευτέρα και άρα αργία και επειδή η Κυριακή μου πέρασε χαλαρή, αραχτή με διάβασμα, ταινίες και αποτοξίνωση και επειδή δεν άφησα κανέναν να μου την χαλάσει, είπα να μην ασχοληθώ με πολιτική, ιστολόγια και προβλήματα νομικής και ηθικής φύσης, αλλά με κάτι που με βασανίζει τόσο καιρό λόγω δουλειάς:

τι θέλουμε από αυτή την χώρα;

Ερώτημα βαθιά φιλοσοφικό και αρκετά πιασάρικο στην γενικότητά του. Ωραία κουβέντα σε ντεκόρο καφενείου περιτριγυρισμένος από συνταξιούχους και αργόσχολους (βασικά σε αυτή την χώρα υπάρχουν άνθρωποι που περνάνε την μέρα τους με τζόκες και στοίχημα άντε και κανά ιππόδρομο…και τους γουστάρω τρελλά όταν μιλάνε με τέτοια αυτοπεποίθηση ως οι μόνοι κατέχοντες το νόημα αυτής της ζωής…) που κριτικάρουν κυβέρνηση, εφημερίδες την Στάη ή την Τρέμη και όλα τα σχετικά κενά περιεχομένου θέματα.

Εμένα όμως με βασανίζει κάτι άλλο “επαγγελματικό”. Είχα λοιπόν μια πρόσφατη εμπειρία ενός δημάρχου που είπε όχι σε μια επένδυησ στον τόπο του από μεγάλη εταιρία γιατί “φοβάται” τις αντιδράσεις των τοπικών “παραγόντων”. Τώρα για να μην καρφωθώ δεν μπορώ να αναφέρω λεπτομέρειες (τοπωνύμια και διευθύνσεις….) αλλά στην γενικότητα της κουβέντας καφενείου, με προβληματίζει το εξής ερώτημα:

Απασχόληση ή προστασία των μικρών τοπικών οικονομικών συμφερόντων; Και κάποια συνεπαγόμενα ερωτήματα :

Μεγάλης κλίμακας επενδύσεις με ιδιωτικά κεφάλαια και κέρδη, άρα αυξημένος τοπικός πλούτος; Ή μια καρικατούρα ανάπτυξης με κακοτεχνίες, χαμηλή απασχόληση και συνήθως παρατημένα κτίρια, χρέη του Δήμου, προβληματικές δημοτικές επιχείρησεις (σύμφωνα με τον νέο νόμο ΟΤΑ πολλές θα μπουν σε καθεστώς εκκαθάρισης…. επιτέλους!!!!) και μη βιώσιμες επενδύσεις;

Να χαλάσουμε την μακαριότητα της περιφέρειας ή να την προσομοιάσουμε στην Αθήνα (ειδικά τους προβλεπόμενους πόλους ανάπτυξης στη χώρα); Να της μεταφέρουμε ερευνητικά κέντρα και υψηλή τεχνολογία; Μα πως θα γίνει αυτό αν δεν μεταφέρουμε και αυτό που απαιτεί το ανθρώπινο δυναμικό των ερευνητών και των μορφωμένων (καλό γιατρό, καλό σχολείο για τα παιδιά, ψυχαγωγία επιπέδου και  βιβλιοθήκες, σινεμά, θέατρο κλπ). Γιατί υποδομές φτιάχνουμε και φτιάχναμε, άνθρωποι να τις χρησιμοποιήσουν δεν υπάρχουν!!!

Σήμερα και είμαι απόλυτος σε αυτό, το αστικό κέντρο κέρδισε κατά κράτος την αποκέντρωση. Παγκόσμια το άγχος είναι η βιώσιμη πόλη, το ποιοτικό αστικό περιβάλλον. Το στοίχημα είναι πως η πόλη τέρας, θα γίνει η πόλη που σέβεται τον άνθρωπο και τις δραστηριότητες του. Βαρκελώνη, Ρώμη, Λονδίνο, Παρίσι, Βρυξέλλες, Βερολίνο στην Ευρώπη, Σικάγο, Νέα Υόρκη, Βοστώνη, Λος Άντζελες, Πόλη του Μεξικού, Μπουένος Άιρες, Σάο Πάολο στην Αμερική, Βομβάη, Νεο Δελχί, Καλκούτα, Κουάλα Λουμπούρ, Τζακάρτα, Σαγκάη, Πεκίνο, Τόκυο, Σύδνευ και Μελβούρνη στην άλλη πλευρά του πλανητή, ερευνούν, παράγουν σχεδιάζουν την πόλη που δεν θα σκοτώνει. Γιατί; Γιατί ότι και ανα δοκιμάσαμε τα τελευταία 100 χρόνια έχουν φέρει ένα μη αντιστρέψιμο αποτέλεσμα : Οι πόλεις διογκώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Η Κωνσταντινούπολη (ή η istanbul- με πρώην σύζυγο τουρκάλα έμαθα να χρησιμοποιώ και τα 2 ονόματα, όπως και οι διπλωμάτες μας….) δέχεται κάθε χρόνο 100,000 μετανάστες από την υπόλοιπη χώρα, ξέχωρα η μετανάστευση από το εξωτερικό! Σε 10 χρόνια θα έχει ξεπεράσει τα 20,000,000 πληθυσμό! Αυτό είναι μη αντιστρέψιμο. Κι εδώ η Αθήνα μας; Κι αυτή σύντομα θα ξεπεράσει τα 6,000,000 κόσμο (αν δεν τα έχει ξεπεράσει ήδη) και η εσωτερική και εξωτερική μετάναστευησ τρέχει με γρήγορους ρυθμούς.

εδώ δεν θα πω τα αίτια. Αλλά η διόγκωση είναι γεγονός! Η Πάτρα ξεπερνά τους 300,000 ανθρώπους πια (100,000 την δεκαετία του 70), το Ηράκλειο και τα Γιάννενα τους 120,000 ανθρώπους, Η Λάρισα τους 100,000, Βόλος επίσης, Καβάλα επίσης, Αλεξανδρούπολη επίσης, Χανιά και Ρόδος. Αν δε δει κάποιος σε περιφερειακή κλίμακα τις συγκεντρώσεις του πληθυσμού στις πρωτεύουσες νομών ξεπερνούν πλέον το 70 ή και το 80% του συνολικού πληθυσμού της περιφέρειας. Και αυτό δεν θα αλλάξει! Τουλάχιστον τα επόμενα 33 χρόνια μέχρι να λιώσουν οι πάγοι (εντάξει αυτό είνα αστείο με τους φίλους μου!!!)

Για αυτό όσο και αν είμαστε “προχωρημένοι” με τον αν θα έχουμε φιλικές προς το περιβάλλον επενδύσεις, αν θα τρώμε βιολογικά προϊόντα και αν θα έχουμε ανακυκλωμένο χαρτί, θα πρέπει να λύσουμε κάποια άλλα θεματάκια πιο πριν :

Φτηνή και προσιτή σε κόστος κατοικία – και αυτή να δούμε πως θα είνα “έξυπνη και φιλική προς το περιβάλλον”

Σταθερή απασχόληση και εισόδημα για τους χαμηλού εισοδήματος κατοίκους

Καλές υπηρεσίες περίθαλψης και πρόληψης με προσβαση όλων των ομάδων πληθυσμού

Αξιοπρεπή σχολική στέγη (πήγα πρόσφατα σε ένα σχολείο καμένο από μαθητές και όταν είδα την ποιότητα κατασκευής του και τον τρόπο χωροθέτησής του, είπα από μέσα μου τι καλά που κάηκε μπας και φιλοτιμηθούν τώρα να φτιάξουν ένα σχολείο της προκοπής για τα παιδιά. Αφού δεν τους έπεσε στο κεφάλι τόσα χρόνια!!!)

Πάρκα και πράσινο, θέσεις ελεγχόμενης στάθμευσης, πολιτισμός και υποδομές του. Στη παρούσα φάση η κυβέρνηση πιέζει τους Δήμους να συνεργαστούν με ιδιώτες (ξέρετε από ΣΔΙΤ; αν όχι θα σας το εξηγήσω άλλη φορά), για την δημιουργία αυτών των υποδομών. Στο πρότυπο του ΕΛ Βενιζέλος και της Αττικής Οδού. Ναι αλλά πώς; Ποιός σοβαρά πιστεύει ότι αυτά τα 2 μέρη θα βρουν σοβαρή βάση συζήτησης στα μικρότερα αστικά κέντρα; Πως το απροετοίμαστε δημόσιο (άρα και οι ΟΤΑ) θα διπραγματευτούν με τους ιδιώτες για τέτοιου είδους έργα; με ποιά εμπειρία; Με ποιές οικονομικές μελέτες; με ποιά στελέχη;

Ποιός ιδιώτης θα επενδύσει σε ένα ασαφές τοπικό πολιτικό περιβάλλον που ο κάθε δήμαρχος, ξεκινώντας και από το παράδειγμα μας, θα πρέπει να ικανοποιήσει μια σειρά τοπικών οικονομικών συμφερόντων που θα συγκρουστούν; Και αφού υπάρχει εμπειρία δημόσιου διαλόγου και διαπραγμάτευσης, την δουλειά θα την αναλάβουν τοπικά μέσα ενημέρωσης με το αντίστοιχο τίμημα; Και τέλος ποιός ιδιώτης θα αντέξει μια σειρά από “διαμεσολαβητές” με απλωμένο χεράκι;

Τελικά τι θέλουμε από αυτήν την χώρα; Τι θέλουμε σε αυτήν την χώρα να γίνει;

Ασφαλιστικό Αλαλούμ …αλά Πετραλιά

Τι παρουσίαση ήταν αυτή σήμερα; Τι ρεκόρ διανοητικής συγκέντρωσης έσπασα για να καταλάβω τι έλεγε η τρομερή και εύγγλωτη υπουργός!

Και επειδή για να είμαι ελικρινής κατάλαβα συγκεκριμένα πράγματα (ότι η περικοπή των συντάξεων λέγεται τώρα βελτίωση της ισότητας γυναικών και αντρών και ότι μαι δυστυχής εικόνα μιας γυναίκας που έπρεπε να σηκώσει τον σταυρό του μαρτυρίου…) αλλά εκείνο που με εντυπωσίασε ήταν οι αντιδράσεις των παρισταμένων δημοσιογράφων : γελάκια, χαβαλέ και μάλλον ειρωνικά βλέμματα. Και η Υπουργός ατάραχη και αγέρωχη. Μήπως μπορούσε να κάνει κι αλλιώς; Μονόδρομος ήταν. Γιατί δεν είναι δυνατόν να λες ότι δεν θίγονται οι μητέρες ανήλικων τέκνων που ασφαλίστηκαν πριν το 1982…..Μα τέτοιο δούλεμα; Και τέτοια περηφάνια. (Απλά ως λογική σκέψη μια μητέρα ανήλικου τέκνου 16 ή 18 γιατί και αυτό θα αλλάξει σε λίγο για να έχει ασφαλιστεί πριν το 1982 θα πρέπει να είναι γύρω στα 44-45 σήμερα με δεδομένο ότι δούλευε στα 18 της…..αν βάλουμε και ότι σπούδασε είναι ήδη 48 και πρέπει να απόκτησε παιδί στα 32 της !!!!!τουλάχιστον, αν ήταν νεότερη συγγνώμη χάσατε…..)

θα μπορούσα να δώσω άπειρα παραδείγματα χαωτικών αδικιών ή να τεκμηριώσω ότι δεν θίγεται τελικά μόνο ότι δεν υπάρχει….Επίσης δες τε λίγο προσεκτικότερα το χρονικό όριο που αλλάζουν τα όρια συνταξιοδότησης 1/1/1993!!!! Πάλι η μπακάλικη λογική ότι η ΝΔ κυβέρνησε μέχρι το 1992 και άρα διόρισε και “βόλεψε κόσμο”. Οι ρυθμίσεις άρα δεν θα θίξουν ενδεχομένως ψηφοφόρους της που διορίστηκαν εκείνη την περίοδο!!!

Τέλος μια χαζή ερώτηση : Με το καινούριο ΕΣΠΑ μεταξύ 2008-2013 θα επενδυθούν στη χώρα 55 δις ευρώ (ιδιωτικά, δημόσια και ΕΕ κεφάλαια). Σήμερα οι ασφαλιστικές μας εισφορές είναι περίπου το 22% του εισοδήματος μαζί με αυτές του εργοδότη φτάνουν περίπου το 35%. Άρα 15 δις ευρώ από αυτά θα πάνε με την μια ή άλλη μορφή στα ασφαλιστικά ταμεία. Αν θυμάμαι καλά το έλλειμμα των ταμείων είναι 10 δις. Τι συμπέρασμα βγάζετε; Και αν θέλουμε ως χώρα να μην γίνει εισφοροδιαφυγή μέσω ΕΣΠΑ είναι το πιο εύκολο! Άρα που είναι το πρόβλημα;

τα χάλια μας τα μαύρα

γράφω από το παρίσι σήμερα. Μετά από μια συνάντηση για ένα πρόγραμμα της ΕΕ, που απεύθυνεται σε Δήμους. Και στη συνάντηση ήταν παρόντες δήμοι και ερευνητικά κέντρα και μεγάλα ευρωπαϊκά ιδρύματα. Και απογοητεύτηκα!!!

Έβλεπα δήμους από την Ισπανία και την Ιταλία, την Σουηδία και την Γερμανία, την Πολωνία (τα νέα αγαπημένα παιδιά της Ευρώπης) και την Πορτογαλία και σφιγγόταν η καρδιά μου. Δήμοι που σκοτώνονται μεταξύ τους για την συμμετοχή τους σε προγράμματα για την οικονομίας της γνώσης, με συγκεκριμένα πολιτικά οράματα για την στέγη, το περιβάλλον, τις συγκοινωνίες. Δήμους που συζητάνε πως θα μεταφερθούν από τις περιοχές υπό ανάπτυξη στον σκληρό οικονομικό πυρήνα της ανταγωνιστικής οικονομίας. Δήμους που αποζητούν όχι χρηματοδότηση για πεζοδρόμια και φωτισμούς αλλά για νεά χωροταξικά σχέδια, για περισσότερες εμπορικές συνεργασίες, για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και την προσέλκυση μιας νέας πανευρωπαϊκής εργατικής δύναμης.

Και εμείς στην Ελλάδα τι; Πρώτον τώρα πια είμαστε πραγματικοί παρείες της ΕΕ. Σημασία δεν μας δίνουν πια, αλλά και τίποτα δεν περιμένουν από εμάς. Βαρέθηκαν παι να ακούνε για την μιζέρια των λαθών μας, της κακοδιαχείρισης μας, των δικαιολογιών περί άγνοιας και προσαρμογών, από μια χώρα που είναι πια από τα παλιά κράτη μέλη. Οι Δήμοι που εκπροσωπούνται ανίκανοι να εξηγήσουν ότι το νομικό παλίσιο στην Ελλάδα είναι απαγορευτικό, ότι το διαχειριστικό πλαίσιο απαράδεκτο, ότι το Δ ΚΠΣ τους ζητάει να κάνουν άλματα, μετά από τόσα χαμένα βήματα για τόσα πολλά χρόνια. Και μελαγχόλησα. Γιατί όταν είσαι εδώ το μέλλον στην Ελλάδα φαίνεται ζοφερό. Γιατί μετριέσαι και φαίνεσαι λίγος. Γιατί χώρες που ήταν φτωχές και κακόμοιρες άδραξαν και την πιο μικρή ευκαιρία και τώρα έχουν μεπι στην τροχιά ανάπτυξης. Γιατί η αυτοδιοίκηση έχει άλλο πια περιεχόμενο και αναζητήσεις.

Ενώ εμείς στην φοβερή χώρα μας έχουμε κι άλλο χρόνο για χάσιμο και άλλους πόρους που θα ξοδευτούν για την εξαγορά dvd με σκανδαλιστικό περιεχόμενο. Γιατί μπορούμε να δαπανήσουμε κάποια εκατομμύρια ευρώ στα πόδια μιας συμβασιούχου. Υπάρχει ελπίδα; Έχουμε την ευκαιρία ακόμα μια φορά. Ποιός θα σταθεί όρθιος και θα δώσει λύσεις; Ποιός δεν θα αφήσει και αυτή την εξαετία να πάει χαμένη; Αντί για σκάνδαλα ήρθε η ώρα για δουλειά. Και πρέπει να κινηθούμε με χίλια….αλλά με αυτή την κυβέρνηση;

Τι δεν έπεσε από το μπαλκόνι μαζί με τον Ζαχόπουλο;

Θα ήταν πολύ καλό μαζί με τον Ζαχόπουλο να είχαν πέσει και ιδέες και συμπεριφορές :

1. Η υποκρισία της σεμνότητας και ταπεινότητας. Μετά από μια μάχη με δαίμονες και μάγισσες της διαφθοράς 4 χρόνια τώρα, αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα πια είναι βαθιά κοινωνικό. Δεν δικαιολογώ κάποιον για τις πολιτικές του ευθύνες. Αλλά θα πρέπει να μας κάνει εντύπωση όχι μόνο η πολιτική ευθύνη του Ζαχόπουλου, αλλά και πόσο αδίστακτα πια κάποιοι είναι διατεθιμένοι να εκβιάσουν ένα σύστημα εξουσίας αλλά και να εκβιαστούν από αυτό.

2.Το δεύτερο που μου κάνει εντύπωση είναι η προθυμία όλων να σχολιάσουν την σεξουαλική συμπεριφορά κάποιου περισσότερο από την πολιτική του. Και έχει αρχίσει τώρα μια άλλη δαιμονολογία. Υπάρχει μια σπείρα εκβιαστών….Όπως αύριο θα υπάρχουν τρομοκράτες….Αναρχικοί και ότι άλλο μας προκύψει!

3. ότι ο εναγκαλισμός και η εξάρτηση των πολιτικών από τα καθεστηκυία μέσα ενημέρωσης θα τους κάνουν κα΄θε φορά ευάλωτους σε όλα τα μη πολιτικά ζητήματα και συμπεριφορές. Ακόμα και τώρα στα καφενεία και στις ταβέρνες με το παραπάνω κρασάκι των εορτών, η συζήτηση είναι για τις κασέτες και όχι τις απαλλοτριώσεις, τους αποχαρακτηρισμούς, τις χρηματοδοτήσεις, την ανυπαρξία μιας πολιτικής σοβαρότητας για τον πολιτισμό.

4. Η ανευθυνότητα στη διαχείριση του Γ ΚΠΣ όπως και του Α και του Β και του ΕΣΠΑ που έρχεται. Η φοβερή αντίληψη ότι τα λεφτά είναι από την ΕΕ, άρα μια χαρά να τα φάμε να δουλέψουμε και τους κουτόφραγκους που μας τα δίνουν. Λες και τα χρήματα δεν είναι πάλι δικά μας. Λες και δεν πληρώνουν όλοι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι τα φεστιβάλ και τις ταινίες ανθρώπων σε αυτή την χώρα. Και όλα αυτά που λέγονται τώρα δεν θα επηρρεάσουν την διαχείριση των χρημάτων που είναι να έρθουν; καταλαβαίνουμε ότι η ΕΕ θα είναι πιο σκληρή και άτεγκτη στην αποπληρωμή των προγραμμάτων; Και τι θα γίνει όταν με τέτοιες ανευθυνότητες θα χαθουν πάλι πόροι απαραίτητοι για την επιβίωση της οικονομίας της χώρας;

Και μέσα σε όλα ήρθε ο σεισμός….Που πάμε και στοίχημα ότι για την κυβέρνηση θα είναι Σωσμός επικοινωνιακά. Γιατί τώρα ήρθε η ευκαιρία να σφαχτούν πάλι σεισμολόγοι, περιβαλλοντόλογοι και ειδήμονες. Και να αποσυρθούν οι δικηγόροι, οι πολιτιστικοί μας παράγοντες και τα απολογούμενα στελέχη της ΝΔ από τα κανάλια. Γιατί οι σεισμοί δεν έχουν κομματική τοποθέτηση και χώρο για αντιπαράθεση.

Στο τέλος όμως παραμένει μια πικρή γεύση για την χώρα….Το αδιέξοδο της πολιτικής μας ζωής. Η αμφισβήτηση της ελπίδας μας πια για μια ανανέωση και αλλαγή. Η μελαγχολία για το μέλλον και η απαισιοδοξία ότι η πολιτική και τα κόμματα προσφέρουν λύσεις. Και αυτό πια είναι επικίνδυνο….αν δεν αλλάξουμε κάτι ΧΘΕΣ!!!!!