Περί ασύλου και άλλων βλακειών…!!!

Η αναθεώρηση του ασύλου μπήκε στο τραπέζι χθες εν τω μέσω των συγκρούσεων κουκουλοφόρων και ΜΑΤ. Και ειδικά μετά την δολοφονική επίθεση ενάντια στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρίου Κίττα, που ευτυχώς ο άνθρωπος την γλίτωσε. Σε αυτό το κλίμα ο Νίκος Χατζηνικολάου στο ALTER, κάνει χθες μια εκπομπή με θέμα τα επεισόδια άρα και την προέκτασή τους, την προστασία του Ασύλου. Άκουσα και τις δηλώσεις των κομμάτων και την συζήτηση χθες και καταλήγω στα εξής :

1. Κανείς δεν λέει την αλήθεια! Το άσυλο έχει καταργηθεί, το ζήτημα είναι πότε επεμβαίνει η αστυνομία. Πρακτικά το ζήτημα είναι μια βλακεία!!! Γιατί συζητάμε λέει ότι θα μπαίνει σε περιπτώσεις διάπραξης εγκλημάτων του κοινού ποινικού δικαίου. Και ερωτώ; Θα μπει η αστυνομία όταν η ΠΑΣΠ παίζει ξύλο με την ΔΑΠ; Θα μπει όταν η ΔΑΠ πάει στην ΑΣΟΕΕ με μπράβους; Θα μπει όταν ένας καθηγητής “μιζάρεται”; Ή το ζήτημα είναι μόνο αντι-εξουσιαστές και η επέτειος του Πολυτεχνείου και από φέτος του Γρηγορόπουλου;

Η χθεσινή πορεία : μαζικότερη από την Κυριακή

2. Άντε και μπήκε η αστυνομία σε ώρα λειτουργίας των σχολών. Φαντάζεστε λοιπόν 1 ή 2 διμοιρίες ΜΑΤ ανάμεσα σε 1000 φοιτητές στο Πολυτεχνείο. Και μόνο η φαντασία βρίσκει το ανάλογο στην είσοδο των ΜΑΤ στις φυλακές σε ώρα εξέγερσης. Μήπως θυμάστε πως μπήκαν; Και εκεί ήταν όλοι εγκληματίες!!! Εδώ πως θα ξεχωρίζει ο κακός από τον καλό; Έχουμε τόσο εκπαιδευμένη αστυνομία και δεν το έχω καταλάβει;

3. Η κατάργηση του ασύλου με τον τρόπο που συζητείται θέτει σε πλήρη αμφισβήτηση τον ρόλο συνολικά των παρατάξεων του φοιτητικού κινήματος. Διότι εγώ θυμάμαι την δεκαετία του ’80 δεν άνοιγε μύτη στις καταλήψεις. Και δεν έπεφταν ούτε και μολότωφ. Αλλά οι αποφάσεις ήταν συνολικές με μαζικές συνελεύσεις και περιφρούρηση από όλους. Η κυρία Παπαρήγα είπε χθες την αλήθεια : “Το ΚΚΕ περιφρουρεί άψογα τις πορείες του”. Αλλά αυτός είναι ο ρόλος του ΚΚΕ; Η περιφρούρηση του σπιτιού του; Γιατί τότε της έχω ένα άλλο ερώτημα : Αν χθες αποφάσιζε να περιφρουρήσει το Πολυτεχνείο με τον τρόπο που όλοι ξέρουμε, θα είχε μπει έστω και ένας κουκουλοφόρος; Άρα και το ΚΚΕ σπεκουλάρει στην καταστολή όπως και το ΛΑΟΣ. Αν ήθελε θα είχε σώσει την τιμή του φοιτητικού κινήματος.

Για τις υπόλοιπες παρατάξεις δεν το συζητώ καν. Ενώ κερδίζουν εκλογές δεν έχουν καμμιά δυνατότητα προστασίας της περιουσίας των Πανεπιστημίων που δεν είναι ξένη. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ!!! Αντ αυτού εκχωρούν και αυτές στην αστυνομία το δικαίωμα. Θεωρώ ότι είναι επείγον να λειτουργήσει και πάλι η ΕΦΕΕ. Και μόνο τότε θα αποκτήσει αξιοπιστία ένα γνήσιο δημοκρατικό φοιτητικό κίνημα, με πολιτικές αντιπαραθέσεις και πραγματική πολιτική παρέμβαση στους διαλόγους.

Έρωτας και εκλογές (μια σκηνή από την εκλογική αναμέτρηση..)

Στημένοι και οι 2 από τις 8 το πρωϊ του Σαββάτου, υπομονετικά με τα φυλλάδια στα χέρια. Η Μαρία επιφορτισμένη με την ευθύνη από την ΚΟΒΑ να μοιράσει τα φυλλάδια του ΚΚΕ στην γωνία Χαριλάου Τρικούπη και Ναυαρίνου. Ο Κώστας επιστρατευμένος από την νεολαία του ΠΑΣΟΚ για την ίδια δουλειά. Η μέρα ήταν ζεστή και οι 2 τους σκεφτόντουσαν και την χαμένη εξεταστική. Το διάβασμα είχε πάει στράφι!

από το μπλογκ αυθαίρετοι

Πέρναγαν οι στιγμές και οι περαστικοί και άρχισαν ο ένας να παρατηρεί τον άλλον. “Τώρα θα έχω και αυτόν να με κοιτάει όλη την ώρα; Παραπλανημένο παιδί του συστήματος…” σκέφτηκε η Μαρία. “Ωραίο μωράκι… ” σκέφτηκε ο Κώστας. “Τουλάχιστον θα περάσω την μέρα όμορφα!” Και ενώ τα φυλλάδια έφευγαν σαν το νερό από ένα τρύπιο δοχείο, συνέχιζαν να στέκονται εκεί, να περπατούν μερικά βήματα, να σταματούν τον κόσμο και να του περνάνε στο χέρι το φυλλάδιο με το σύνθημα. Βλέπετε πλέον τα κόμματα έχουν ανάγκη την ρυπογόνο διαφήμιση του φυλλαδίου. Για να πολεμήσουν την αδιαφορία του κόσμου, την σταδιακή του απάθεια από την τηλεόραση, το μυαλό που για να σκεφτεί χρειάζεται την εικόνα και το σλόγκαν.

Μέχρι που εκεί κάπου το μεσημέρι συνέβη κάτι αναπάντεχο : Ο Κώστας λιποθύμησε. Μια ξαφνική υπογλυκαιμία, μάλλον από την ολοένα αυξανόμενη ζέστη και την ορθοστασία. Έχασε ξαφνικά τις αισθήσεις του και έπεσε κάθετα σαν πολυκατοικία σε σεισμό. Η Μαρία το είδε και τα χρειάστηκε. Έτρεξε επάνω του αμέσως. Τον είδε με χαμένες τις αισθήσεις αλλά δεν την έπιασε πανικός. Ήξερε από τις πορείες να είναι ψύχραιμη σε αυτά. Είδε έναν περαστικό με ένα μπουκαλάκι νερό και του το πήρε σαν την απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας σε μια μελλοντική επανάσταση.

Του έριξε λίγο νερό στο πρόσωπο και τον είδε να συνέρχεται. “Πως σε λένε;” τον ρώτησε. “κώστα..” ακούστηκε η φωνή του αδύναμη. “Έλα ρε Κώστα, πιες λίγο νερό..”. Η απάντησή του την ησύχασε. Κατάλαβε ότι θα συνέρθει. Πετάχτηκε μέχρι το Κυλικείο εκεί κοντά και του πήρε κάτι να τσιμπήσει. Έβαλε τα φυλλάδια και των 2 τους στην άκρη και τον σήκωσε για να τον κάτσει στο δίπλα παγκάκι. Όπως του έδινε να φάει, είδε τα μάτια του και την αδυναμία του και χωρίς να το καταλάβει πως, άπλωσε τα χέρια της και τον αγκάλιασε. Αυθόρμητα, με πολύ τρυφερότητα και φροντίδα. Και αυτός απλώς κρύφτηκε στην αγκαλιά της. Και ένιωσε τόσο γλυκά που της είπε : “Μην με αφήσεις…”.

Σε λίγο όταν αγκαλιασμένοι πήγαιναν σπίτι της, τα φυλλάδια είχαν μείνει εκεί, στην γωνία του δρόμου, δίπλα- δίπλα χωρίς κανένα νόημα διαχωρισμού μεταξύ τους. Και το παράξενο : μέχρι και την άλλη μέρα το πρωι που ξαναπέρασαν, ήταν ακόμη εκεί! Ανέγγιχτα!

Πατρίς, Οικογένεια, Ιδιοκτησία…

Στις 7 Ιουλίου του 1928, ο Ελευθέριος Βενιζέλος σε μια ομιλία του είχε πει : “Πάσα απόπειρα διαταράξεως ή βιαίας ανατροπής του αστικού καθεστώτος, του οποίου στερεά θεμέλια είναι η Πατρίς, η Οικογένεια και η Ιδιοκτησία, θα εύρη αντιμέτωπον την πυγμήν του Κράτους….”

Κουντουριώτης, Βενιζέλος, Δαγκλής

Πάνω σε αυτή την φράση τον Δεκέμβρη του 1928 θα στηριχτεί το νομοσχέδιο με τίτλο : ” Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών”…. Εμπνευστής ο Κωνσταντίνος Ζαβιτσάνος, εξέχων στέλεχος της δικτατορίας Μεταξά μετά το 1936. Το νομοσχέδιο αυτό έγινε γνωστό ως το “Ιδιώνυμο”. Πάνω σε αυτό το νόμο στηρίχτηκαν όλες οι διώξεις εναντίον του ΚΚΕ, που ουσιαστικά τέθηκε εκτός νόμου και τα μέλη του θα διωχθούν μέχρι και την εισαγωγή του Συντάγματος του 1975.

Πάνω στον νόμο αυτόν (4229/1929), που η εφαρμογή του άρχισε τις 25 Ιουλίου 1929, στηρίχτηκαν τα νομοθετήματα του Μεταξά το 1936 και ο μετεμφυλιακός νόμος 509/1947, που διατήρησαν τις διώξεις εναντίον των μελών του ΚΚΕ. Ο νόμος στο άρθρο 1 όριζε : ” όστις επιδιώκει την εφαρμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού συστήματος ή ……..ενεργεί υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμόν…. τιμωρείται με φυλάκισιν τουλάχιστον 6 μηνών…” Με την ίδια όμως δικαστική απόφαση μπορούσε να επιβληθεί και εκτοπισμός από 1 μήνα έως και 2 χρόνια. Οι ίδιες ποινές προβλέπονταν και για όποιον εκμεταλλευόμενο απεργία προκαλούσε ταραχές ή βίαιες συγκρούσεις.

Αλέξανδρος Παπαναστασίου

Αντίθετοι στο απεχθές αυτό νομοθέτημα που καθόρισε την πολιτική συμπεριφορά του Ελληνικού Κράτους έναντι της αριστεράς, που από τότε φυλακίστηκε και εξορίστηκε, στάθηκαν ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου, ο Γεώργιος Παπανδρέου και ο Γεώργιος Καφαντάρης. Άλλες προσωπικότητες της εποχής αρθρογράφησαν και εναντιώθηκαν στην εφαρμογή του : Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, η Γαλάτεια Καζαντζάκη, ο Γεώργιος Νιρβάνας, ο Δημήτρης Γληνός και ….ο Αλμπερτ Αϊνστάιν!!!

Από την εφαρμογή του νόμου και μέχρι την δικτατορία του Μεταξά το 1936 , 16500 πολίτες συνελήφθησαν και 3031 από αυτούς φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν (Αμοργό, Φολέγανδρο, Ανάφη και Σκύρο). Το ΚΚΕ τέθηκε εκτός νόμου και πολλά γραφεία του έκλεισαν και καταστράφηκαν. Η εισήγηση δε του Παπαναστασίου κατά την σύζητηση στην Βουλή με τον ίδιο νόμο να διώκονται και οι οργανωμένοι σε φασιστικές οργανώσεις απορρίφθηκε… Χρειάστηκαν σχεδόν 50 χρόνια για την κατάργηση του νομοθετήματος αυτού, που ενίσχυσε τον εθνικό διχασμό, ποινικοποίησε την πολιτική έκφραση στην χώρα και οδήγησε στα τραύματα του εμφυλίου και της απριλιανής δικτατορίας.

Εξόριστοι το 1929

Από τότε μέχρις σήμερα την χώρα κατατρέχει ο πουριτανισμός του μικροαστικού τρίπτυχου : Πατρίς, Οικογένεια, Ιδιοκτησία (άσχετα να η χούντα του 1967 το εξεύγενισε αντικαθιστώντας την ιδιοκτησία με την Θρησκεία… έκδηλο της πολιτικής σκέψης του ολοκληρωτισμού στην χώρα!!!).

Αυτό το ιδιώνυμο το αφιερώνω σε όσους σκέφτονται κουκούλες, κάμερες και συλλογές DNA, περιορισμούς στα blogs και μια κοινωνία του φόβου της ανατροπής της σύγχρονης νεοελληνικής μιζέριας. Χθες οι κομμουνιστές, σήμερα οι gay, οι μετανάστες και πάλι στην ουσία οι αριστεροί των Εξαρχείων. Άραγε τι είναι μετά;

Η αλήθεια για καρτοκινητά, κάμερες και DNA…

Ξεκίνησε χθες Τρίτη η συζήτηση στην βουλή για το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης “ταυτοποίηση κατόχων εξοπλισμού και υπηρεσιών καρτοκινητής τηλεφωνίας”. Τα στοιχεία που παρατέθηκαν συντριπτικά. Εγώ θέλω να θέσω υπόψιν σας μερικά ακόμη επιχειρήματα :

1. Το ότι έβαλε ο Βλαστός καρτοκινητό στην φυλακή, σχετίζεται με το ότι δεν υπήρχε νόμος για την ταυτοποίησή του; Δηλαδή αν ίσχυε ο νόμος τότε ο Βλαστός θα φοβότανε και δεν θα έβαζε το κινητό; Κάτι για πλαστές ταυτότητες και ΑΦΜ μήπως έχουν ακούσει στην ΕΥΠ ή στην ΕΛΑΣ;

2. Αν ήταν ταυτοποιημένα τα κινητά δεν θα είχει γίνει η απαγωγή Παναγόπουλου; Δηλαδή τα κινητά ήταν το ζητούμενο; Θα μου πείτε διευκόλυνε την επικοινωνία μεταξύ απαγωγέων… δηλαδή πριν την κινητή τηλεφωνία δεν είχαμε απαγωγές ε;

3. Ούτε λίγο ούτε πολύ μας ζητάτε να πιστέψουμε ότι αν ανοίγουν οι κάμερες όλη μέρα στους κεντρικούς δρόμους, θα ασχολούνται μόνο με τους εγκληματίες και με κανέναν άλλον; Θα καταγράφονται ραντεβού μεταξύ ανθρώπων, αγορές και συνήθειες μας της καθημερινότητας.  Και πες τε μου ότι εταιρίες δεν θα πληρώσουν για αυτό και στην “διαφανέστατη” Ελλάδα κανείς δεν θα τα πουλήσει…

4. Η βάση DNA και για πλημελήμματα. Ρωτώ μήπως ξέρετε ότι οι οφειλές στο ΙΚΑ είναι πλημέλλημα; Και πρέπει να παίρνεται γενετικό υλικό από αυτόν που χρωστάει στο ΙΚΑ; Επίσης κάποιες τροχαίες παραβάσεις είναι πλημέλημμα, οφειλές προς το δημόσιο, συκοφνατική δυσφήμηση κλπ. Ερώτηση : ο στόχος είναι η σύλληψη των εγκληματιών ή το γενετικό φακέλλωμα όλων μας; Ξέρετε πόσοι περνάνε αυτόφωρο κάθε μέρα στην Ελλάδα; Ξέρετε πόσοι είναι για πλημέλημμα; Προσωπικά υπολογίζω γύρω στους 40.000! Και πες τε μου τώρα ότι ο στόχος είναι το φακέλωμα “εγκληματιών”!!!

Και μέσα σε αυτό και το φοβερό ζήτημα της αντισυνταγματικότητας του άρθρου 72 του Συντάγματος… Τι θα γίνει με τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα το θέσουνε; Εγώ πάντως έχω έτοιμη την λίστα των μελών της Επιτροπής και θα τα ανακοινώνω σε ένα ποστ κάθε μέρα μέχρι τις εκλογές!!! Ανεξαιρέτως κόμματος!!!

Αποτελέσματα εκλογών… μια πρώτη εκτίμηση!

Τώρα έχουμε τελικό αποτέλεσμα και άρα μπορεί να γίνει μια αξιολόγηση των αποτελέσματων. Βέβαια αναμένω και άλλες λεπτομέρειες για να μοιραστούμε το πως συμπεριφέρθηκε το σώμα των εκλογέων στις 7 Ιουνίου..

Συμπέρασμα πρώτο : Το ΠΑΣΟΚ μετά από χρόνια κερδίζει καθαρά μια εκλογική μάχη. Το 4,4% είναι μια τεράστια διαφορά που δημιουργεί πλέον προβλήματα διακυβέρνησης της χώρας. Όταν η ΝΔ με το ζόρι περνά το 32%, θεωρώ ότι έχει πια πρόβλημα νομιμοποίησης. Πήρε το 32% του 50%. Με μαθηματικό υπολογισμό δηλαδή μας κυβερνά το 16%!!!!

Συμπέρασμα δεύτερο : Η ΝΔ αντιμετωπίζει σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα πλέον. Κάτι η χαλαρή υπεράσπιση του αποτελέσματος από τα επίδοξα στελέχη, κάτι η “ξυνισμένη” Ντόρα, η πίεση στον Καραμανλή είναι τεράστια. Και η εύθραυστη κοινοβουλευτική πλειοψηφία (που στην κοινωνία δεν υπάρχει) κάνει τους ελιγμούς δύσκολους και περίπλοκους. Μέχρι τον Μάρτιο θα έχουμε εκλογές. Δεν νομίζω ότι θα είναι το φθινόπωρο, εκτός αν…

Συμπέρασμα τρίτο : Η Αριστερά δεν πείθει. Τα επικοινωνιακά της πήγαν άσχημα, το lifting μέσω Οικολόγων δεν έφερε αποτέλεσμα. Ακόμα και αυτούς αν συμμετρήσουμε το αποτέλεσμα είναι φτωχό. Ούτε και η Ελλάδα πείστηκε τελικά από την Αριστερά!!!

Συμπέρασμα τέταρτο : Το ΛΑΟΣ επικράτησε όλων στο θέμα των μεταναστών. Λέει κάτι συγκεκριμένο, δεν ακούγεται δυσάρεστα από πολλούς συμπολίτες μας και στο μέλλον θα “στρατολογήσει” και άλλους υποστηρίκτες… Το επικίνδυνο πάντως δεν είναι το ΛΑΟΣ, αλλά η ανυπαρξία πολιτικής των άλλων κομμάτων και η ασάφεια προτάσεων. Θα πρέπει πάντως να μελετήσουμε ορισμένα πράγματα και να μην εφυσηχάσουμε.

Συμπέρασμα πέμπτο : Εντυπωσιακή η επίδοση των μικρών κομμάτων που απορρόφησαν τελικά το μεγάλο τμήμα της απαξίωσης. Εκφράσαν μαζικά το αδιέξοδο. Το τελικό τους 7% τρέφει με όνειρα και άλλες κινήσεις και σίγουρα στο πλαίσιο ενός συστήματος απλής αναλογικής κάποια από αυτά θα είχαν βουλευτές. Μήπως ήρθε η ώρα; Και για αυτό θα μιλήσω σε επόμενα ποστ.

Οι εκλογές της 7ης Ιούνη , δημιούργησαν προκλήσεις σε όλο το πολιτικό φάσμα. Για το ΠΑΣΟΚ το βασικό είναι η διαχείριση της νίκης του. Σωστά ο ΓΑΠ χθες απέφυγε κάθε θριαμβολογία και από τώρα σχεδιάζει τις κινήσεις του επόμενου διαστήματος μέχρι τις εθνικές εκλογές με απώτατο όριο τον Μάρτιο του 2010.

Η ΝΔ πως θα διαχειριστεί την μεγάλη ήττα. Θα κάνει συνέδριο και θα αλλάξει αρχηγό; Θα αλλάξει πολιτική (μάλλον δύσκολο!), θα κάνει την ¨πάπια” μη κυβερνώντας πάλι; Ή τέλος θα καταφύγει σε μια σκληρή πολιτική για ν δείξει ο Καραμανλής ότι είναι ακόμα ηγέτης.

Η Αριστερά έχει μεγάλο πρόβλημα. Πρέπει να αποφασίσει τι θέλει να κάνει όταν μεγαλώσει. Θα αποφασίσει ότι ίσως κυβερνήσει κάποτε; Ότι δεν είναι κόμματα διμαρτυρίας των Εξαρχείων; Αλλιώς θα έχουμε και άλλα παρεπόμενα στις εθνικές εκλογές.

Το ΛΑΟΣ, σαφέστατα κερδισμένο, θα προσπαθήσει με τον ένα ή τον άλλον τρόπο να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ. Ο Καρατζαφέρης κέρδισε τον Καραμανλή. Και τώρα θα του αποσπά καθημερινά και άλλους ψήφους. Θα έχει όμως και αυτό ένα πρόβλημα διαχείρισης στελεχών (ειδικά των τρομακτικά ανεγκέφαλων!!)

Τέλος το 7% των μικρών κομμάτων δημιουργεί κλίμα νέων εκλογικών συμμαχιών και σχημάτων. Αυτός ο χώρος θα μπορούσε να φτάσει και το 10% σε εθνικές εκλογές, αν όμως έκανε κάποιες κινήσεις άλλες. Που εγώ λέω ότι δεν θα γίνουν και το αργότερο το 2010, θα δούμε πάλι αύξηση των 2 μεγάλων κομμάτων.

Και άλλες αναλύσεις αργότερα!

Μια ανάλυση της προκήρυξης του επαναστατικού αγώνα….

Πρώτον και κύριον με δικαιώνει ως προς την ιστορία του ΜΑΤατζή μου….. Δικαιώνει πλήρως την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία μιας αστυνομίας που επιχειρησιακά δεν ανταποκρίνεται σε καμιά αίσθηση ασφάλειας του πολίτη, αλλά στην είσπραξη μισθών και επιδομάτων… Και επιβεβαιώνει ότι υπάρχει πρόβλημα στην αντιμετώπιση του οποιοδήποτε οργανωμένου εγκλήματος.

Δεύτερον ο άνθρωπος που έχει γράψει το κείμενο, παραμένει ένας συνεπής μαρξιστής και μάλιστα υποστηρικτής του κατά Γκράμσι ενεργού πολίτη : “Η πραγματική λαϊκή κυριαρχία δεν είναι η εν λευκώ και για τέσσερα χρόνια παράδοση των κοινωνικών υποθέσεων σε επαγγελματίες αντιπροσώπους- βουλευτές αλλά στην καθημερινή παρουσία και παρέμβασή μας στα λαϊκά συμβούλια διαχείρισης όλων των κοινωνικών υποθέσεων…” Η μεθοδολογική του απόκκλιση και ονοματολογία δεν αναιρεί τις επιρροές του.

Τρίτον δεν είναι μικρός σε ηλικία και είναι βέβαιον ότι είναι ένας μορφωμένος αστός. Ο συγγραφέας της προκήρυξης όσο και να το καταδικάζει παραμένει παιδί της ίδιας αστικής τάξης που καταδικάζει. Η αναζήτηση ενός καλύτερου κόσμου -που επιδιώκει μέσω των όπλων- παραμένει εγκλωβισμένος στο σύστημα αξιών του καπιταλισμού και ενός παραδοσιακού ταξικού μοντέλου. Αλλά δεν τον κόβω για προλετάριο.

Παρακάτω αναφέρει το οικονομικό του μοντέλο- όραμα, “ωραίο” και το ίδιο αποκρουστικό της σταλινικής γραφειοκρατίας. Η δημιουργία εργατικών συμβουλιών προϋποθέτει μια βιομηχανική κοινωνία που ο συγγραφέας υπερεκτιμά και σήμερα δεν υπάρχει. Μεγάλε, δεν υπάρχει εργατικό συμβούλιο λογιστών, μικρομαγαζάτορων και επιστημόνων. Το οικονομικό σου μοντέλο έχει μείνει σε μια ανάλυση της οικονομίας που μας έχει πεθάνει σε αυτή την χώρα πριν από πάρα πολλά χρόνια.

Η ένοπλη δε επανάσταση – που ξεκινάει από μια αρχή που συμφωνώ, ότι επανάσταση δεν υπάρχει χωρίς βία, ότι και να λέει το ΚΚΕ- δεν απαλάσσεται από την αρχή ότι θα πρέπει να την έχουμε αποφασίσει πολλοί και ταυτόχρονα. Η επανάσταση δεν είναι βαλκανικού τύπου και όπως λάχει…Άντε να βγάλουμε τα όπλα και όπου μας βγει. Ο Λένιν δεν σκεφτόταν έτσι πάντως. Και να τον επαναλαμβάνουμε όπως και το 1917 δημιουργεί ένα θεματάκι. Όσο να πεις….πρέπει να το κοιτάξεις!!!

Επίσης οι επιλεκτικοί φόνοι δεν είναι επανάσταση. Και επειδή αναφέρεται και το Πολυτεχνείο συνέχεια, να ξεκαθαρίσουμε ότι εκεί, ούτε ένοπλοι πήγαν οι φοιτητές, ούτε ένοπλη επανάσταση σχεδίαζαν. Αντίθετα γύρισε τούμπα μια κατάσταση γιατί δεν είχει καμιά με καμιά ένοπλη μορφή. Η βία της χούντας και το αδικοχυμένο αίμα γύρισε το κλίμα. Αν είχαν ζωστεί φυσεκλικία δεν νομίζω να είχε την ίδια κατάληξη και την ίδια λαϊκή στήριξη.

Τέλος να πω και κάτι για αυτή την έρμη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ναι συμφωνώ, θέλει ανατροπή ένα σκηνικό οικογενειοκρατίας, ευνουχισμού της δημιουργικότητας και των ατομικών ελευθεριών. Αλλά η συμβολή τέτοιων πράξεων σαν των δικών σας είναι εναντίον οποιασδήποτε λογικής ανατροπής. Εγώ προσωπικά δεν φαντάζομαι να αντικαθιστούν τους βουλευτές, “γεμάτα όπλα”. Γιατί μάγκες όταν έχετε όπλο – ως φωτισμένη αριστερά- και εγώ δεν έχω, δεν συζητάμε ισότιμα. Το αντίθετο θα έλεγα.  Μου επιβάλλεται την άποψή σας!!! Και άρα επανάλαμβανεται το ίδιο σύστημα, αλλά με άλλες αρχές.

Όσο και να καταλαβαίνω την αιτία που υπάρχετε, δεν επιθυμώ να υπάρχετε. Προτιμώ να δίνω τον αγώνα μου με λόγια, με σκέψη και με δράση που να κάνει τους συμπολίτες μου (και όχι μόνο στην Ελλάδα) να αισθάνονται αλληλέγγυοι και ασφαλείς. Και αυτό δεν μπορώ να το πετύχω με όπλα και επαναστατικές κορόνες. Εξ άλλου αυτό το σύστημα που συλλήβδην απορρίπτουμε, μεγάλωσε και μόρφωσε και σένα, για να γράφεις σήμερα τις απόψεις σου μετά από ένα φόνο.Και για να tο κάνεις εσύ σήμερα χύσανε το αίμα τους πολλοί αθώοι, πριν απο σένα, χωρίς εντυπωσιακά ένοπλα επικοινωνιακά shows.

Και μην μου πείτε, τι με νοιάζει, γιατί εγώ δεν κινδυνεύω από την τρομοκρατία. Γιατί θα απαντήσω ότι όταν βγαίνουν τα όπλα, ο διάλογος πάει περίπατο. Εμμένω λοιπόν στην αντίποδα σας. Και περιμένω την μέρα που όλοι οι συμπολίτες μας θα συνειδητοποιήσουν τα αδιέξοδα και μέσα από συζήτηση και διάλογο θα ανατρέψουν μια άρρωστη κατάσταση. Εμείς εδώ στο διαδίκτυο κάναμε πάντως μια αρχή. Ελπίζω να το συνειδητοποιήσετε και εσείς και να μην έχουμε και άλλο αίμα. Πριν απογοητεύσετε και άλλο τον κόσμο και τον στείλετε οριστικά στο σπίτι, όπως έκανε η 17Ν το 80 και το 90.

Ο αγώνας συνεχίζεται και όσο το δυνατόν πιο μακριά από τις πρακτικές σας………….

Χωρίς αναδιανομή πλούτου …λύση δεν θα δείτε!!!

Αυτό είναι πια το κοινό μήνυμα. Αλλιώς οι μη κατέχοντες θα φάνε το λαρύγγι των κατεχόντων. Η πρόσφατη κρίση έδειξε αυτό που πιπιλάνε όλα τα ΜΜΕ (με την γνωστή αμορφωσιά των δημοσιογράφων τους…) ότι ο Άλεξ και οι πετροβολητές δεν είναι από τα λαϊκά στρώματα. Και έτσι θεωρούν ότι όλο αυτό είναι μια ιδιομορφία….
Αντί να κατανοήσουν ότι :
α) Σε μια βαθειά κρίση, έχουν αρχίσει τα αδιέξοδα για την αστική τάξη…δηλαδή την καρδιά του συστήματος. Και όταν γίνεται αυτό, χάνεται η νομιμοποίηση του ίδιου του συστήματος.
β) Αυτή την περίοδο πολώνεται μια κοινωνία κάθετα και οριζόντια. Και όταν αυτό γίνεται σε συνθήκες ατομικότητας, χωρίς πια συλλογικές διαδικασίες, το αποτέλεσμα το ξέρουμε όλοι. Ο σώζων εαυτώ σωθήτω!!! Αυτό θα είναι και η απόλυτη έκφραση της βίας.
γ) Σε μια τέτοια κρίση, τα κόμματα της Αριστεράς (ένα κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγοι), απαιτείται να πάρουν κοινές αποφάσεις. Και προς μια κατεύθυνση : Την αναδιανομή εισοδημάτων υπέρ των πολλών. Και ο κόσμος δεν θέλει να βλέπει διαιρέσεις στην Αριστερά. Αντίθετα κοινές λύσεις απαιτεί.

Στο τελευταίο σημείο θα σταθώ λίγο : Αναδιανομή πλούτου δεν γίνεται μόνο σε απόλυτους οικονομικούς όρους, αλλά :

1) Με ισοκατανομή της παρεχόμενης παιδείας
2) Με επανακρατικοποίηση των δημόσιων πηγών πλούτου
3) Με μάχη για την διαμόρφωση ενός άλλου πολιτικού πλαισίου στην ΕΕ
4) Με πρωτοβουλίες ειρήνης για την μείωση των εξοπλιστικών δαπανών
5) Με βελτίωση των τιμών παροχής των βασικών αγαθών
6) Με κρατικό παρεμβατισμό στην αγορά και την εξασφάλιση διαφάνειας και κανόνων υπέρ του φτωχού στην λειτουργία της.
7) Με ένα νέο δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας του κράτους, αφού παραμένει ο μοναδικός αξιόπιστος εργοδότης στην χώρα.
8) Με μεγαλύτερη επένδυση στην έρευνα προς όφελος του πολίτη όμως και όχι υπέρ των πολυεθνικών.
9) Με την μεγαλύτερη αναδιοργάνωση που έγινε ποτέ στην αγροτική παραγωγή, με την αναβάθμιση των συνεταιρισμών, της συλλογικής προστασίας της αγροτικής παραγωγής, με γενναία μέτρα αποκέντρωσης.
10) Με σαφή και καθαρή θέση στην βελτίωση του περιβάλλοντος. Με σαφείς όρους για την πολεοδομία, για την παραγωγή ενέργειας, για την οικονομική επένδυση στην παραγωγή και όχι στην κατανάλωση.

Χωρίς όλα αυτά, η συζήτηση είναι εκ του περισσού. Θα είναι μια υποκρισία που θα μας φέρει πιο πολλές πετριές. Και τότε θα τις ρίξουμε όλοι μαζί.

Ρουσόπουλος : ένας μικρός Τιτανικός!!!

Μέχρι χθες θεωρούσα τον κύριο Ρουσόπουλο, έναν άνθρωπο ικανότατο, ευθυκρινή και το κυριότερο “ψύχραιμο” στα δύσκολα. ΑΠό χθες όχι πια :

Ο κύριος Ρουσσόπουλος έκανε πολλά λάθη τα οποία εδώ απαριθμώ :

1. Πήγε να μιμηθεί τον Αντρέα στην ομιλία του το 1989. Με μια διαφορά ότι δεν είναι πρωθυπουργός. Αλλά χθες μίλησε σαν πρωθυπουργός. Κι αυτό προσβάλλει όχι πια τον Καραμανλή αλλά το πολιτικό σύστημα συνολικά…Με αυτό τον τρόπο δικαιολόγησε συνολικά την κριτική για παράκεντρα εξουσίας στην χώρα.

2. Επιτέθηκε προσωπικά στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εκεί έμεινα με το tv-κοντρόλ στο χέρι!!! Πέραν του ότι ξεπέρασε την κοινοβουλευτική πρακτική και ηθική. Πέραν της ουσίας των επιχειρημάτων του, κατηγορεί τον Γιώργο για “παραλίδικη” ζωή; Τον κατηγορεί ότι γεννήθηκε στην πορφύρα; Κι εσείς κύριε Ρουσσόπουλε, τα 5 σπίτια από την παραγωγική δουλειά σας; Ποιά ακριβώς ήταν αυτή; Η δημοσιογραφία επιπέδου που εχετε προσφέρει στην χώρα; Γιατί άλλοι συνάδελφοι σας δεν έχουν αυτά τα 5 σπίτια; Γιατί δεν ήταν αξιόλογοι δημοσιογράφοι; Ή μήπως δεν ήταν “έγκυροι” όταν έπρεπε;

3. Στο πρόσωπο του εκφράστηκε συνολικά το πρόβλημα της ΝΔ σήμερα. Πέφτοντας το πέπλο της σεμνότητας και ταπεινότητας, από κάτω υπάρχει το “σκληρό” πρόσωπο της εξουσίας. Αλαζονική, μοναχική και χωρίς νομιμοποίηση. Γιατί κύριε Ρουσσόπουλε, σας χαρίστηκε η βουλευτική σας έδρα. Δεν την κερδίσατε…..!!! Κατεβείτε, εκλεγείτε από τον κόσμο, απεξαρτηθείτε από τον πολιτικό σας προστάτη και μετά μιλήστε με ύφος πρωθυπουργού. Γιατί εσείς ο γιός του ταχυδρόμου, ενεδυθήκατε με την πορφύρα του αυτοκράτορα, με μεγαλύτερη ευκολία από τους υπόλοιπους. Αν έβαζα τίτλο : “Από την λαϊκή δεξιά, στην δεξιά της Εκάλης”.

Τέλος 2 παρατηρήσεις : Ρε σύντροφοι στο ΚΚΕ, συμφωνώ ότι σήμερα υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά θέματα και πολιτικά και ηθικά. Και ότι το Βατοπαίδι είναι μια ακόμη παθογένεια του αστικού συστήματος. Αλλά αυτό δεν δικαιολογεί να κάνουμε και την “παλαβή” όταν μας προκύπτει τέτοιο θέμα. Γιατί το 1989 δεν αντιδράσατε τόσο soft ; Τελικά τόσο μίσος για τους Παπανδρέου; Έλεος!!!

Και τέλος : Σήμερα 20 χρόνια μετά, σας φαίνεται εγκληματίας ο Τσοβόλας ας πούμε; Σας φαίνεται ότι ζούσε έκλυτη ζωή ο Αντρέας; Αλλά βέβαια ήταν ο μόνος που πριν πεθάνει δεν φρόντισε να κάνει την αγιογραφία του!!! Όσο για τον Καραμανλή τον νεότερο : Η μικροψυχία και υπεκφυγή δεν είναι ίδιον ηγετών. Αυτό είναι η όπερα της πεντάρας….

Τα χρηματιστήρια ανεβαίνουν…η αριστερά έχασε;

Σήμερα άρχισε η αντίστροφη πορεία γα τα χρηματιστήρια. Η εξήγηση κατά τα ειδησεογραφικά πρακτορεία έγκειται στο γεγονός ότι το Σαββατοκύριακο όλες οι κυβερνήσεις αποφάσισαν να κινηθούν συντονισμένα για την επίλυση της κρίσης. Πως; Με την εγγυοδοσία επί της ουσίας όλων των τραπεζών και των επενδυτών τους και δευτερευόντως των πελατών…. Επίσης μια δήλωση του προέδρου του ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό ταμείο) ότι εγγυάται την δανειοδότηση κυβερνήσεων, που με την σειρά τους θα εγγυηθούν τις τράπεζες κάνει προφανή και τον λόγο ανόδου των χρηματιστήριων σήμερα :

Μέσω της παρέμβασης του κράτους, όλοι μας εγγυώμαστε την κερδοσκοπία των τραπεζιτών και των χρηματιστών....Ε αν αυτό ευχαριστεί τον κόσμο, αν αυτό δείχνει τον δρόμο προς την ευημερία όλων μας, τότε τι άλλο να περιμένουμε για να επανέλθουμε στην δουλοπαροικία;

Γιατί το λέω αυτό ;

α) Γιατί όλοι μας θα δανειστούμε παραπάνω για να διασώσουμε συγκεκριμένα κέρδη ενός συστήματος που ήδη χρεωκόπησε.

β) Γιατί όλοι μας θα γίνουμε φτωχότεροι για πολλές δεκαετίες στο μέλλον από τον πρόσθετο δανεισμό. Ακόμα και με καλύτερα και “φτηνότερα” δάνεια για το κράτος μας, θα πληρώνουμε όλο και περισσότερα χρέη στο μέλλον.

γ) Γιατί όλοι μας αποφασίζουμε τελικά ότι η ΕΕ απέθανε…Ο όλος χειρισμός της κρίσης, αποδεικνύει ότι είναι απλώς μόρφωμα, ότι δεν έχει κανένα πολιτικό συντονισμό και ότι αν συνεχίσουμε έτσι η ημερομηνία λήξης αρχίζει να εμφανίζεται στην ούγια….

δ) Γιατί ανακαλύψαμε ότι μέχρι και τα δημοτικά συμβούλια της Αγγλίας, “κερδοσκοπούσαν” σε μια αγορά τραπεζική παγκόσμια. Δηλαδή με άλλα λόγια φτάσαμε στο σημείο σαν πολιτισμός πια, το κυριαρχο να είναι η κερδοφόρα επένδυση. Πάνω από όλα και για όλους μας….Μετά την κρίση θα αλλάξουμε προτεραιότητες; Αμφιβάλλω…

ε) Γιατί τελικά τοο πολιτικό σύστημα αλλάζει; Η κρίση έφερε και άλλη αμηχανία στην αριστερά. Που επαγγέλεται καλύτερη και δίκαιη κοινωνία, αλλά εγώ εισράττω όλο αμηχανία και κάτι ψελλίσματα για την “σύντηρηση” των αγορών. Μα οι αγορές αυτές αν δεν το καταλάβατε, προχτές έγιναν “προστατευμένες” και “κρατικές” και καταφέρατε πάλι να κερδίσουν οι ίδιοι. Αυτοί που έχουν…όχι αυτοί που δεν έχουν!!! Τώρα αν αυτό θεωρείται επιτυχία του κεντροδεξιού σχήματος…τρεις λαλούν και 2 χορεύουν.

Μέχρι την επόμενη κρίση, που θα μας αφήσει ακόμα πιο φτωχούς, μέχρι την κρίση που θα μας αφήσει …νεκρούς, ελπίζω να γίνει κάτι σε διεθνές επίπεδο. Γιατί και εσύ αγαπητό ΚΚΕ, η απομόνωσή σου για λόγους δογματικούς και ιδεολογικής καθαρότητας, δεν βοηθάει… Αντίθετα θα αποτελείς και την “νομιμοποίηση” του συστήματος. Και πως θα φτιάξουμε συνθήκες διεθνούς αλληλεγγύης με τέτοια λογική περιχαράκωσης; Δεν λέω να κάνετε εκπτώσεις..αλλά ρε σύντροφοι να κινηθεί και κάτι….

Δηλώνω απογοητευμένος!!!

Και τώρα η ώρα του κρατικού δανεισμού….

Ερχόμαστε τώρα στο δια ταύτα μετά τις πρόσφατες εξελίξεις. Όλες αυτές οι εγγυήσεις και εθνικοποιήσεις τραπεζών στην Ευρώπη, καταλαβαίνουμε όλοι ότι μεταφέρον το πρόβλημα στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Προφανώς η λογική είναι να προστατεύτουν οι καταθέσεις και τα δάνεια των “μικρών”, αλλά επί της ουσίας θα ευνοηθούν οι μεγάλοι.

Η κάλυψη αυτών των απαιτούμενων κεφαλαίων θέτουν στο τραπέζι τον κρατικό δανεισμό και μάλιστα εκτός ορίων που έχουν τεθεί από την ΕΕ και το πρόγραμμα σταθερότητάς της. Άρα επί της ουσίας χαλαρώνουμε τον “σφιχτό” κρατικό δανεισμό και οδηγούμε τις κυβερνήσεις σε αναγκαστική αύξηση του κρατικού χρέους.

Εδώ τώρα στην Ελλάδα τι θα κάνουμε; Η κυβέρνηση έχει ήδη εξαγγείλει μέτρα φορολογικά για την μείωση του χρέους. Θα επιμείνει σε αυτά, τώρα που θα αρχίσει το ράλυ των κρατικών ομολόγων- δανείων των κρατών μελών; Θα προχωρήσει σε αναθεώρηση των μετρών και θα καταφύγει σε περαιτέρω δανεισμό; Θα καταφέρει να καλύψει την εθνική της συμμετοχή για να επιτρέψει να ξεκινήσει το ΕΣΠΑ; Θα δανειστεί για την κάλυψη των συντάξεων και των ενδοχόμενων απωλειών των ασφαλιστικών ταμείων; Θα στηρίξει την αγορά ακινήτων που θα “παγώσει” σε βαθμό που ίσως ακόμα δεν πιστεύουμε;

Την ανεργία που έρχεται πως θα την αντιμετωπίσει; Με τους πόρους του ΕΣΠΑ; Μα για να το τρέξει έχει τα απαραίτητα λεφτά που πρέπει να προκαταβάλλει; Που θα βρει επενδυτικές προτάσεις στο πλαίσιο του αναπτυξιακού νόμου, με τόσο σφιχτό δανεισμό πια από τις τράπεζες; Πως θα τοποθετηθεί πια σε έναν τρομακτικό ανταγωνισμό προσέλκυσης επενδυτών; Με τι εφόδια από την μεριά της Ελληνικής Οικονομίας; Με μηδενική έρευνα και καινοτομία περιορισμένη, αν όχι ανύπαρκτη;

Η κρίση που θα χτυπήσει τα ναυτιλιακά κεφάλαια που είναι ήδη υπερ-δανεισμένα προεξοφλώντας και αυτός ο τομέας μια έκρηξη στις αγορές και τώρα πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια της; Ποιός θα βγει τώρα και θα αναλάβει ρίσκο μεγάλης επένδυσης με τέτοια ανασφάλεια τριγύρω;

Και ο δανεισμός, που προσωπικά τον βλέπω αναπόφευκτο, που θα οδηγηθεί; Θα προχωρήσει η κυβέρνηση στην επαναδιαπράγματευση του δημόσιου χρέους προς τις τράπεζες με καλύτερους όρους και χαμηλότερα επιτόκια; Και το πλεονάζον θα καταλήξει πάλι σε επενδύσεις θερμοκηπίου (μηδενικό ρίσκο μέσω κρατικών εγγυήσεων και επιχορηγήσεων); Γιατί ποιος είναι το τομέας που σήμερα “σηκώνει” τεράστιες επενδύσεις στην χώρα;

Επίσης σε αυτό τώρα το πλαίσιο γιατί να πουληθεί η ΟΑ; Σε τι τιμή; Και τι ανάσα θα δώσει στον κρατικό προϋπολογισμό; Η σχέση κόστους οφέλους είναι αστεία…Γιατί η αξία της εταιρίας όπως την απαξίωσαν και την διέλυσαν, δεν θα περάσει τα 60-70 εκατομμύρια ευρώ (στην καλύτερη των περιπτώσεων). Και γιατί προτιμά η κυβέρνηση την καταβολή του κόστους πρόωρων συνταξιοδοτήσεων και άλλης επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού; Τι θα γλυτώσει επί της ουσίας;

Για όλα αυτά τα ερωτήματα απαιτούνται πολιτικές επιλογές και όχι τεχνικές. Χρειάζεται μια διαφορετική στελέχωση του κράτους που δεν έχουμε. Απαιτείται να δέιξουμε την άντοχη των οικονομικών και κοινωνικών υποδομών που δεν έχουμε. Και πρέπει να ενεργοποιηθεί ένα επιστημονικό δυναμικό που χρόνια τώρα το καταλήξαμε κι αυτό απαξιωμένο αφού το πληρώναμε 700 ευρώ.

Θα το ξαναπώ και δεν βαριέμαι να το λέω : Χρειάζονται αριστερές λύσεις!! Και η Αριστερά που τόσα χρόνια απέφευγε την ευθύνη των λύσεων, πρέπει να παρουσιάσει ένα νέο μοντέλο. ΚΑΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ… Και αυτό χωρίς και τους σοσιαλδημοκράτες δεν γίνεται.