2 θέματα σε ένα…

 το πρωϊ συζήταγα με φίλο τραπεζίτη και ξένο!!! Εργάζεται σε επενδύσεις στην Ελλάδα… Όταν τον ρώτησα και πως οι κυβερνήσεις βρήκαν όλα αυτά τα χρήματα για να εγγυηθούν την ρευστότητα των τραπεζών μου απάντησε : ” Τα τυπώνουν”… Με λίγα λόγια αυτό στην οικονομία το λέμε πληθωρισμό. Αν όμως αυτός ο πληθωρισμός στο κλίμα εθνικοποίησης τραπεζών συνοδευτεί με χαμηλά επιτόκια, τότε ίσως έχουμε μια λύση…ποιά θα είναι αυτή; “Ψεύτικο χρήμα”. Δηλαδή πλασματική οικονομία χωρίς καμμιά αναφορά σε πραγματική παραγωγή. Θα συντηρούμε κρατικά ένα επίπεδο ζωής, ελπίζοντας ότι αυτοί οι λίγοι με το πραγματικό χρήμα θα βρουν νέες επενδύσεις που θα ξαναδημιουργήσουν μια παραγωγική βάση… 

Για να κατάλαβετε την αναλογία στην αντίστοιχη κρίση του ΄29 και επειδή δεν υπήρχαν παραγωγικές δομές να σηκώσουν την οικονομία, οδηγηθήκαμε σε ένα πόλεμο που “οδήγησε” την οικονομική ανάπτυξη από το 1930 έως και την δεκαετία του ’60. Τώρα; 

 δεύτερο που με χαροποίησε ήταν η τοποθέτηση του προέδρου της ΟΣΠΑ χτες στην γενική συνέλευση, ότι θα υπήρχε πιθανότητα η ΟΑ να αγοραστεί από όλους μας. Νομίζω ότι ήταν μια πολύ καλή ιδέα, που είναι “εφαρμόσιμη”. Αρκεί μετά να απαλλαγεί από κρατικό- κυβερνητικό έλεγχο και να αποκτήσει κοινωνικό έλεγχο…. Νομίζω ότι στην παρούσα οικονομική κρίση είναι και η μόνη λύση. Πως θα σας φαινόταν αν πετάγαμε δωρεάν με μια ΟΑ που θα εισέπραττε έσοδα από αλλού και κυρίως από κοινωνικούς πόρους; Ονειρεύομαι φωναχτά τώρα…Αλλά να φίλοι μου εγώ ακόμα πιστεύω ότι υπάρχει και άλλο οικονομικό μοντέλο και διαφορετικός τρόπος να δει κάποιος την κρίση… Αρκεί να φορέσουμε όλοι άλλα γυαλιά….!!!!

Είμαστε για γέλια….και η ΕΕ ακόμα περισσότερο!!!

Αυτή η κρίση τίναξε στον αέρα όλη την επίπλαστη ανάπτυξη της ευρωζώνης. Αποδεικνύεται ότι :

1. Η οικονομική ευμάρεια της Ευρώπης δεν στηριζόταν στην “πραγματική” οικονομία. Δηλαδή στην παραγωγή προϊόντων, αλλά στην επίπλαστη κερδοσκοπία των αποταμιεύσεων και της συγκέντρωσης του κεφαλαίου στα χέρια λίγων. Όταν πέσανε οι λίγοι πέσανε όλα…

2. Η πολιτική οικονομικής σταθερότητας αγνόησε το τι είχε ανάγκη η οικονομία, αλλά το τι είχαν ανάγκη τα χρηματιστήρια και οι τράπεζες. Αποτέλεσμα το βλέπετε όλοι. Μαζεύτηκαν οι τραπεζίτες και παρακάλανε ή εκβιάζουν τις κυβερνήσεις να αναλάβουν τα χρέη τους!!!

3. Η λύση δεν είναι το συγκεκριμένο μοντέλο κυκλοφορίας κεφαλαίων των λίγων εναντίον των συμφερόντων των πολλών. Η Ιρλανδία που κήρυξε σχεδόν “εθνική χρεωκοπία” χτυπάει ένα καμπανάκι για την Ελλάδα. Εγώ δεν πιστεύω την κυβέρνηση. Γιατί αν όλα είναι καλά, τότε γιατί να προστατέψουμε τις καταθέσεις; Και άρα όλες οι δηλώσεις τραπεζικών καταθέσεων προκαλεί σύγχυση και μεγαλύτερη ανασφάλεια.

4. Η Ευρώπη τελικά στην κρίση αντιδρά πολιτικά και όχι με οικονομικές ορθοδοξίες. Και καλά κάνει… Γιατί οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας, δεν θέλουν να σηκώσουν το βάρος της Ελλάδας ή της Ιρλανδίας. Και η αλληλεγγύη πάει στον πάτο… Τώρα μιλά το εθνικό συμφέρον αλλά και η προστασία του “ψηφοφόρου”.

5. Η Ελλάδα λέει ψέματα. Η κυβέρνηση έτρεξε να ζητήσει βοήθεια στις Βρυξέλλες, όχι σε οικονομικό επίπεδο, αλλά σε επίπεδο χάραξης πολιτικής. Γιατί; Γιατί απλώς δεν έχει πολιτική. Άκουγα τώρα τον Καραμανλή στο Υπουργείο Ανάπτυξης….τρεις λαλούν και 2 χορεύουν.

6. Τα έλεγα από τον Μάρτιο. Ο πληθωρισμός είναι αναπόφευκτος, το “κόντεμα” των επιτοκίων θα φέρει τον πληθωρισμό στα ύψη. Γιατί ο πιο “χαλαρός” δανεισμός τώρα, θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη τρεχούμενων εξόδων και όχι την χρηματοδότηση της παραγωγής οικονομίας. Ειδικά στις συνθήκες πανικού τώρα. Αυτό έπρεπε να είχε γίνει καμια διετία πριν, όταν τα επιτόκια στα ύψη, η βιομηχανική παραγωγή ήταν μηδενική…. Και οι ρυθμού ανάπτυξης τρίχες. Τώρα το κόντεμα των επιτοκίων θα φέρει ένα φαύλο κύκλο δανεισμού χειρότερο.

Λύση υπάρχει ;

Ναι υπάρχει. Αλλά θέλει τέτοιες τομές και ρήξεις με την “λατρεμένη αγορά” που μόνο πιο αριστερές κυβερνήσεις μπορούν να κάνουν. Με μια τόσο συντηρητική νεοφιλελέύθερη κυβέρνηση δεν υπάρχει περίπτωση εξέυρεσης λύσης. Και εγώ κατηγορηματικά πιστεύω ότι ο νέος προϋπολογισμός, θα είναι τόσο αντιλαϊκός και “βάρβαρος” γιατί υπάρχει μια λογική μπακάλη. Έτσι ανάπτυξη στην χώρα και ελπίδα για καλύτερο αύριο δεν μπορεί να έρθει.

Όσο για το ΠΑΣΟΚ που προκαταβολικά θα συναινέσει σε λύσεις που θα φέρει την κυβέρνηση, ελπίζω να εννοεί τα βραχυπρόθεσμα μέτρα, εγγύησεις καταθέσεων. Γιατί αν περιμένει αυτή η κυβέρνηση να φέρει συνολικό πλάνο, ε τότε ή εγώ μένω σε άλλη χώρα, ή εσείς δεν θέλετε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χωρας και τις εκλογές….

EU : When Bankers care for profits and not for people. Our defence….

Eu before two days increased Euro area interest rates – in total by 1,25% the last 1 and 1/2 year-. A decision not followed so far by US FED Bank and Bank of England. Even if expectations index on inflation is worse for British and US consumers than the rest of Europeans. (see this article on Economist).  So European Central Bank is making a classical political choice to protect banker’s profits from future losses and by ingoring the consequences on people’s daily lives.

And why our daily lives would worsen? Because higher interest rates would try to slow down inflation by stretching demand against supply and creating a negative environmet for non -discipline consumption. As a next step, highest rates would decrease domestic investment, would push for higher wages and for higher unemployment. In US even if its inflation is 4%, Fed interest rates remaining around 2%. Because US leading political choice is to keep inflation down by avoiding higher wages (and consequesnt increase of production costs) , by helping flexible labour market and keep consumption relatively stable.

Who would be proved right and who wrong? In my opinion as a simple consumer EU rush to highest rates based on Banker’s fear for possible losses of their loan’s portfolios. So the main poltiical choice is to limit consumption, even if current inflation crisis is based on price’s increase of oil and food, two commodities difficult to limit as consumption. In our oil based economy how you would find your way through? As far as food prices are under concern, i was trying to think how i would limit my own consumption of food. Starting a diet?

So i will give you some practical advices as consumers would give a tactical fight versus Banks:

1. reorganize your loans. Try to make a better deal in terms of time length of your loan and keep your interest rate flexible. Current interest rates could not stand more than a year. When speculation would fade away people predicting even higher rates would face losses.

2. Minimize your oil consumption (means sell and buy a smaller car). Or turn to public transportation (even if ticket’s prices are going up, still are relatively cheap to automobiles…)

3. Make them more afraid by investing your savings to foreign exchange markets. US and Asia has far more possibilities for profits. Even London Stock Exchange has the possibility to perform better than rest of EU.

4. People, with a possibility to do so, choose to move to ex pat professions or take your pension and live abroad. Strong Euro is making cost of living in other countries lower than our domectic economies. In my little comparative study Athens has cost of living, similar or higher than New York or Washington DC. And if you add the benefit of access to cheaper loans, makes US a better place to live!!!

5. Companies, of course, you would invest even more to foreign economies and is doubtful if your profits would come back to be invested in European economies. I’m sceptical that foreing investors would choose the negative mood of European bankers instead of taking advantage of opportunities in rising economies not so pessimistic as Europe.

By other words : EU is failing to pass exams on the topic “How i’m dealing with a global financial crisis” . European Central Bank made such a defensive and passive choice demonstrating political conservatism and luck of creativity in a period that is supposed to face society’s problems. Highest rates would not serve our daily life or EU companies’ fight for being internationally competitive.

So again what we will do with this Europe? Who will take the political responsibility for further decreasing our living standards?

Οικονομία : Μας περιμένουν 2 πολύ δύσκολα χρόνια….

Χθες πήρα από τον Economist αυτό το άρθρο. Περιγράφει με γλαφυρό τρόπο την σύγχρονη οικονομική και πληθωριστική κρίση παγκόσμια. Το βασικότερο σημείο του :

Ενώ ζούμε ανάλογη κρίση με το 1970, η κατάσταση της πληθωριστικής κρίσης είναι πιο σύνθετη παγκόσμια.

Κι αυτό γιατί η παγκόσμια μεταφορά κεφαλαίων είναι χωρίς περιορισμούς σήμερα, άρα και η προστασία των εθνικών οικονομιών από την κερδοσκοπία πιο δύσκολη.

Σήμερα ο πληθωρισμός είναι πιο ανησυχητικός στις γρήγορα αναπτυσσόμενες οικονομίες και όχι στον αναπτυγμένο κόσμο. Η οικονομία της Κίνας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Βραζιλίας απειλούν να δημιουργήσουν ένα φαύλο κύκλο έκρηξης τιμών.

Ο πληθωρισμός σήμερα είναι : Κίνα 8,5% (3% πέρυσι), Ρωσία 14% (8% πέρυσι), Ινδία 9% και Ινδονησία 9% (αναμένεται να φτάσει το 12% τον Ιούνιο…) και στις χώρες του Κόλπου είναι διψήφιος σε όλες. Και αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία (όλοι θεωρούν ότι οι κυβερνήσεις κλέβουν στις στατιστικές).

Η αντίδραση είναι μάλλον παράδοξη. Οι κεντρικές τους τράπεζες δεν ανεβάζουν τα επιτόκια τους. Αντίθετα τα κρατούν σταθερά και άρα στην πραγματικότητα είναι αρνητικά. Γιατί αν τα ανεβάσουν φοβούνται εισροή επενδυτικών κεφαλάιων για γρήγορα κέρδη και άρα ανατίμηση των εθνικών νομισμάτων τους και άρα χαμηλή ανταγωνιστικότητα των παραγομένων προϊόντων προς εξαγωγή.

Από την άλλη μεριά τα χαμηλά επιτόκια “θερμαίνουν” την ζήτηση (μέσω εύκολου δανεισμού) και άρα οδηγούν τις τιμές προς τα πάνω. Όλοι οι τραπεζίτες λένε ότι αν αυτό μεταφραστεί και σε άνοδο μισθών στις χώρες αυτές τότε οι τιμές ειδικά λόγω τροφίμων και πετρελαίου θα τινάξουν τον πληθωρισμό στα ύψη.

Οι προτάσεςι Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τραπεζιτών είναι η σταθεροποίηση μέσω περιορισμού της ζήτησης. Με άλλα λόγια ξεχάστε αυξήσεις σε μισθούς, υψηλά επιτόκια δανείων (για περιορισμό της ρευστότητας) και ανατιμήσεις νομισμάτων.

Βασικό λόγο όμως αποσταθεροποίησης είναι η πολιτική των ΗΠΑ (χαμηλή τιμή δολλαρίου και μέιωση των επιτοκίων). Για να μην χαθείτε όμως σε οικονομικές έννοιες :

Περιμένουμε πολύ υψηλό πληθωρισμό για τα επόμενα 2 χρόνια. Μετά το 2010 θα δούμε “άσπρη μέρα”. Οι ΗΠΑ αν δεν αλλάξουν πολιτική και δεν φερθούν πιο υπεύθυνα σε σχέση με την παγκόσμια οικονομία θα αποτελέσουν το μεγάλο πρόβλημα. Η εκλογή Ομπάμα θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη σε αυτή την κατεύθυνση (με την εσωστρέφεια της πολιτικής του…). Περιμένετε στην χώρα μας υψηλά επιτόκια (όσοι έχετε κυμαινόμενα επιτόκια στα δάνεια σας θα βογγήξετε). Μην περιμένετε αυξήσεις στους μισθούς!!! Με την πολιτική Αλογοσκούφη δεν βλέπω διέξοδο. Και η υλοποίηση του ΕΣΠΑ πρέπει να αρχίσει άμεσα για να μπει φρέσκο χρήμα στην αγορά, χωρίς δάνεια. Ως ένα βαθμό πρέπει η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ξανά αποκκλίσεις από το πρόγραμμα σταθεροποίησης με την ΕΕ. Με άλλα λόγια πρέπει να μας αφήσουν να αυξήσουμε το χρέος δημιουργώντας ανάπτυξη και τονώντας τις εξαγωγές. Χρειαζόμαστε αναπτυξιακό πληθωρισμό και όχι στασιμότητα.

Οι υπερβολικές αυξήσεις στα τρόφιμα έχουν και στοιχεία από την παγκόσμια κρίση, αλλά κατά βάση γίνονται από ανεύθυνους επιχειρηματίες που οδηγούν την χώρα σε κρίση καθαρά για την τσέπη τους. Μέρος της αύξησης είναι λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Το υπόλοιπο είναι κερδοσκοπία!!!

Ξαναζούμε την ιστορία; Ο ρόλος των Τραπεζών στην παγκόσμια κρίση

Η φίλη μου η Έφη δημοσιογραφος από γνωστή εφημερίδα μου έστειλε αυτό τον σύνδεσμο, ένα άρθρο από την αγγλική εφημερίδα intependent που σχολιάζει ως stagflation αυτό που ο Αντρέας Παπανδρέου το 1980 έλεγε “στασιμο-πληθωρισμό” και τότε όλοι είχαν προσπαθήσει να καταλάβουν τι έλεγε…

Σε αυτό το άρθρο πειργράφεται γλαφυρά τι είναι ο στασιμο πληθωρισμός. Ενώ πέφτει η ζήτηση και μαζί της η παραγωγή, ενώ υπάρχει ανεργία και πρόβλημα στην κατανάλωση, οι τιμές συνέχεια ανεβαίνουν!!! Οι υψηλές τιμές περιορίζουν ακόμη πιο πολύ την ζήτηση και άρα η ανεργία και η φτώχεια μας χτυπάνε την πόρτα. Από την άλλη μεριά τράπεζες και βιομηχανίες βλέπουν τα κέρδη να εξανεμίζονται και αναγκαστικά μειώνουν την προσφορά (άρα το διαθέσιμο προϊόν στην αγορά) με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τεχνητές κρίσεις που αυξάνουν ακόμα πιο πολύ την ανασφάλεια και άρα τις τιμές. Ένας τέτοιος φαύλος κύκλος έχει μόνο χαμένους και ελάχιστα κερδισμένους…Αυτούς που και τότε κατήγγειλε και φοβόταν ο Αντρέας….τους μεσάζοντες και τους κερδοσκόπους!!!

και τότε θυμήθηκα την κρίση του 1929. Μπαίνοντας να δω έπεσα σε ένα άρθρο του Φλεβάρη του 2008 από το Yahoo Finance που περιγράφει την συνέλευση μετόχων της ελβετικής τράπεζας USB μετά την κατάρρευση των τραπεζικών στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ. Τότε μου ήρθε πιο έντονα στο μυαλό η κρίση του 1929. Εκείνη είχε ξεκινήσει από την χρηματιστηριακή κατάρρευση, αυτή εδώ από την κρίση του τραπεζικού συστήματος, λόγω της αδυναμίας πληρωμής των στεγαστικών δανείων.

Που σημαίνει ότι οι τράπεζες παγκόσμια που είχαν επενδύσει στην αμερικανική αγορά ακινήτων πρέπει να καλύψουν τις απώλειες τους. Πως το κάνουν αυτό σήμερα ; Μα δανειζόμενες κι άλλο χρήμα, μεταφέροντας βάρος των χρεών σε κρατικούς προύπολογισμούς και βρίσκοντας πιο “κερδοφόρες” επενδύσεις. Το βάζω σε εισαγωγικά γιατί αν διαβάσετε το άρθρο για την USB θα καταλάβετε την πίεση που ασκείται αυτή τη στιγμή στις Τράπεζες.

Έρχονται λοιπόν οι τραπεζίτες και κατηγορούν το πολιτικό σύστημα, τις επιχειρήσεις, τους καταναλωτές, τους πάντες εκτός από την δική τους κερδσκοπική διάθεση. Το αποτέλεσμα όμως είναι οδυνηρό. Ακριβά επιτόκια, μείωση του δανεισμού για κατανάλωση, απαίτηση για χρηματοδότηση γρήγορων και κερδοσκοπικών επενδύσεων, βίαιες μεταφορές κεφαλαίων σε κατάσταση πανικού από χώρα σε χώρα. Αυτό το σοκ ζούμε τώρα. Και αυτός ο φαύλος κύκλος αφορά και την χώρα μας.

Εδώ μέσα σε αυτή την κρίση τι κάνει η κυβέρνηση; Πρώτον προσπαθεί να παγώσει τις τιμές. Φοβούμενη όμως την εκλογική της βάση το κάνει αφού επιτρέψει την παράλογη αύξησή τους!!!

Μετά πάει να περιορίσει τον δανεισμό και στηρίζεται στην υλοποίηση του ΕΣΠΑ. Που θεωρεί ότι θα το στρέψει σε αύξηση της παραγωγής άρα και σε αύξηση της προσφοράς και άρα μείωση των τιμών (μονεταρισμός του κερατά και του πορηγούμενου αιώνα). Δεν θέλω να πω πόσο αστείο είναι αυτό στις σημερινές συνθήκες παγκόσμιας οικονομίας. Ακόμα κι εγώ ο μη οικονομολόγος το καταλαβαίνω. Άρα πρακτικά δεν κάνει τίποτα. Και ο πληθωρισμός, όσον αφορά τα επιτόκια του ευρώ, θα μπορούσε να είναι και βολικός (αν υποθέσουμε ότι έχουμε εξασφαλίσει τον μακρυπρόθεσμο δανεισμό της χώρας με τα παλιά επιτόκια των καλών εποχών… γιατί αν δεν ισχύει αυτό τότε είναι καταστροφικός!!!) Για όλους εμάς όμως, τους μικρούς και ασήμαντους, οι εξελίξεις είναι ιδιαίτερα ζημιογόνες.

Οι αυξήσεις λοιπόν σε πετρέλαιο και τρόφιμα είναι στην βάση της γρήγορης κάλυψης ζημιών. Ξαναζωντάνεψαν τα χρηματιστήρια αγαθών που τα είχαμε ξεχασμένα, εταιρίες με αντικείμενο την αγροτική παραγωγή στο χρηματιστήριο της απέναντι πλευράς του Ατλαντικού, βλέπουν μετοχές και κέρδη να ίπτανται και μεταφορείς αγροτικών προϊόντων (δες τε και το άρθρο παρακάτω για την απεργία των ελληνικών φορτηγών) επενδύουν σε κεφαλαιούχικο εξοπλισμό. Όσο λοιπόν αυτή η κατάσταση φέρνει κέρδη σε νέα επενδυτικά κεφάλαια που καλύπτουν τις ζημιές από άλλα προηγούμενα χρόνια, τότε μην περιμένετε ορθολογικοποίηση των τιμών. Η κρίση θα συνεχίζεται και οι κυβερνήσεις αδύναμες, έχοντας απεμπολήσει εδώ και καιρό το πλεονέκτημα έναντι των διεθνών επενδυτών λόγω και του μεγάλου δανεισμού τους, θα παρακολουθούν απλώς!!!

Αυτή όμως η κρίση χτυπάει την καρδιά του συστήματος. Ο μικρός καταναλωτής θα “στραγγιστεί” αυτή τη φορά οικονομικά. Μια φίλη μου στο facebook μου έγραψε σήμερα (το βάζω με τα greekenglish που το έλαβα):

“ma einai zoi afti??? oxi pes mou diladi! den exo vrei xrono na pao mia volta i na katso na fao me ta paidia mou! kai den prolavaino na vgazo lefa apo to ATM… Me to pou ta vgazo ta dino! Pia politiki kai pia mpalkonia mou les?? Ena matso papares einai oloi pou exoun diaxorisei tin ellada se plousious, ftoxous, sintaxiouxous, mathites, ekpaideftikous, mesaia taxi, astheneis kai paei legontas! oloi anikoun se mia katigoria! kai oloi aftoi tiraniountai na plirosoun tis ipoxreoseis tous!”

Ατόφια οργή πια!!!! Και ένα απέραντο ουφ!!!!! Και λύση να μην υπάρχει από πουθενά….

Αλλά τελικά υπάρχουν λύσεις; Η κρίση του 1929 ήταν μια παγκόσμια κρίση. Και λύθηκε μετά από μια δεκαετία μέσω του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Η πολεμική βιομηχανία δημιούργησε απασχόληση κερδοφορίες και αύξηση της κατανάλωσης. Μέχρι να γίνει αυτό και λόγω της εξαθλίωσης του κόσμου, ο Χίτλερ, Ο Μουσολίνι, ο Μεταξάς εδώ, και άλλες φασιστοειδείς κυβερνήσεις κέρδισαν εκλογές ή με πραξικοπήματα οδήγησαν τον κόσμο στην καταστροφή και το αιματοκύλισμα.

Αν συνεχίσουμε έτσι, μην νομίζετε ότι αυτά είναι μακρινά σενάρια. Ο Μπερλουσκόνι κέρδισε παρέα με το κόμμα του Μουσολίνι. Ο Σαρκοζύ ξαναμιλά για νέους εθνικισμούς και περηφάνειες με ένα μίγμα “εθνικού καπιταλισμού” και ταυτόχρονα όλοι ετοιμάζουν εθνικές “αμυντικές πολιτικές στην κρίση”. Συμπέρασμα; Το Μέλλον αβέβαιο και ανασφαλές. Οι προτάσεις μου θα έρθουν όταν ωριμάσει το κλίμα να ακουστούν….

τα λάθη πληρώνονται

σήμερα θα είμαι σύντομος και περιεκτικός :

Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ άρχισε μαι πολιτική δημοψηφισμάτων και καλά κάνει. Θα πρέπει να το καταλάβουμε ότι σε αυτή την χώρα τέρμα τα “αποφασίζω και διατάζω” και οι “εμπνευσμένες” πολιτικές για σοβαρά θέματα όπως το ασφαλιστικό. Τα προβλήματα είναι τόσο σύνθετα που χωρίς συναίνεση δεν λύνονται…. Δεν ψάχνουμε ίσως πια φωτισμένους ηγέτες αλλά ανθρώπους που ακούν, και προτείνουν για να ακούσουν και οι άλλοι….

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο δεν είναι λύση. Συνεχίζω να απορώ γιατί τόση επιμονή; Αν είναι για τα μάτια των Βρυξελλών να μας το πούνε, να τους καταλάβουμε…Αλλά σε μια εποχή σκληρου ευρώ και με τόσα προβλήματα πληθωρισμού, δεν πιστεύω ότι η ΕΕ καίγεται για το ασφαλιστικό. Βέβαια πρέπει να παρατηρήσω ότι η φασαρία γίνεται εν τω μέσω της πώλησης ΟΤΕ σε  Deutche Telecom….τυχαίο κι αυτό;

Τελευταίο σημείο σήμερα….Ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας με διάφορους τρόπους (ένας εξ αυτών τα ΣΔΙΤ) δεν σημαίνει ότι θα φτιάξουμε τζάμπα μάγκες. Έχουμε βγάλει τόσα στο σφυρί μέσω ΣΔΙΤ, ακούω και κάτι “παλαβά” project και απορώ : Σοβαρά τώρα ψάχνουμε επενδυτές για πολιτιστικά κέντρα; Ή εργολάβους που “πληρώνουν” καλά; Αλλά κι αυτοί πως θα πληρωθούν; Την φάβα την έχω δει, τον λάκκο δεν βλέπω ακόμα….

και ένα τραγουδάκι για σήμερα, ο νικητ’ης της επόμενης eurovision στο βελιγράδι θέλω να είναι η Σερβία….δες τε το