Οι πολιτικές Θέσεις του ΠΑΣΟΚ – Γεια σου σύντροφε Μίμη

Διαβάζψ σε πρώτη ανάγνωση το κείμενο που παράχθηκε από τον Μίμη Ανδρουλάκη με τίτλο 70 +1 Θέσεις για την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Ενώ έχω ανακκοινώσει την αποχώρησή μου από τον προσυνεδριακό διάλογο, δεν μπορώ παρά να αισθανθώ δικαιωμένος από αυτές τις θέσεις :

1. Υπάρχουν ωραίες εκφράσεις που επιβάλλουν ένα άλλο ύφος πολιτικού λόγου, πιο κοντά στην γλώσσα μας και αυτά που λέμε όλοι καθημερινά. Αυτό είναι νομίζω πρωτίστως η σημαντικότερη συμβολή του Μίμη. Εύγε!!!

2. Υπάρχει μια υιοθέτηση θέσεων που έχουμε παρουσιάσει κατά περιόδους σε αυτό το ιστολόγιο. Μάλιστα θα έλεγα ότι υπάρχει και υιοθέτηση εκφράσεων ολόκληρων. Μου άρεσε αυτό!!!

3. Μου αρέσει ότι αντιγράφουν το μοντέλο του Πράσινου Κόκκινου Κόμματος των Ολλανδών Οικολόγων. Το πράσινο κόκκινο κίνημα είναι η λύση και εμείς εδώ το έχουμε στηρίξει απείρως τους τελευταίους μήνες. Και επιτέλους αναγνωρίζεται ότι η μόνη λύση είναι η ενιαία μεγάλη αριστερά. Το φιλελεύθερα ολισθήματα (στη βάση ενός ρεαλισμού αγοράς) συγχωρητέα προς το παρόν!!!!

Παρ όλα αυτά θα ήθελα σήμερα να κάνω μια κριτική στο κεφάλαιο 15 για την κλιματική αλλάγή και τις νέες παγκόσμιες ισορροπίες. Το πρόβλημα σωστά επισημαίνεται για την ΜΕΤΑ ΚΥΟΤΟ εποχή, ένας πράσινος φόρος είναι αναγκαίος στη βάση του “ο ρυπαίνων πληρώνει”, αλλά…… Για να λειτουργήσει ένας τέτοιος φόρος θέλουμε έναν παγκόσμιο μηχανισμό αποδοχής του και συντονισμού στην εφαρμογή του. Αλλιώς θα πάμε σε νέα μορφή dumbing. Η σύνδεση του με την χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος είναι ενδιαφέρουσα σκέψη, θα απαιτήσει όμως μια εκ βάθρων αναδιάρθρωση των οικονομικών δραστηριοτήτων και άρα την συλλήβδην απόρριψη του προς συζήτηση Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου. Θα ήθελε μια “άλλη” οικονομία. Και βέβαια το κυριότερο : Ότι το κράτος που ρυπαίνει πιο πολύ από όλους μας ότι θα φορολογείται ισότιμα με όλους τους άλλους οικονομικούς συντελεστές. Υπάρχουν και συμπληρωματικές ιδέες ως προς την εφαρμογή ενός πράσινου φόρου, αλλά…………εγώ έχω αποχωρήσει!

Το τελευταίο άρθρο του 2007…να φύγει και να μην ξανάρθει

Ευχόμενος καλή χρονιά είπα να κάνω και έναν μίνι απολογισμό για την χρονιά που έφυγε και ζυγίζοντας όλα όσα έγιναν καταλήγω ότι μάλλον να μην ξανάρθει τέτοια χρονιά.

Πρώτα απ ‘ όλα το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές, πέρασε μια σκληρή διαδικασία διαίρεσης και δυστυχώς τα “καλά” δεν έχουν έρθει ακόμα. Επιγραμματικά θα πω ότι το μόνο καλό είναι ότι επιτέλους αρχίζει να διαφαίνεται η βαθιά του διαίρεση: Μια φιλελεύθερη πλευρά στα δεξιά του κόμματος που συζητά οργανωτικά μοντελάκια που καμμιά σχέση δεν έχουν με τον κόσμο και τα προβλήματά του, αλλά φού δεν θίγουμε το οικονομικό μοντέλο της χώρας και των σχέσεων στην κοινωνία το έχουμε ρίξει στον ιδεαλισμό και την αφόρητη οργανολογία (sic). Και από την άλλη πλευρά το αριστερό του κομμάτι που θέλει αμφθισβήτηση όλων τώρα, συνεργασία με την ευρύτερη αριστερά και το φτιάξιμο ενός κόμματος από την αρχή. Με κυρίαρχο όπλο την αμφισβήτηση του οικονομικού μοντέλου της χώρας (στο πλαίσιο βέβαια της ΕΕ πόσο μπορεί να γίνει αυτό είναι άλλο ζήτημα…)

Δεύτερο η χώρα κατακάηκε το καλοκαίρι και τόσους μήνες μετά σιγά μην μάθαμε τι έφταιγε…Και τι μέτρα έχουμε πάρει για το 2008. Πάντως διαβάζοντας τον προϋπολογισμό στις νομαρχίες υπάρχει το εντυπωσιακό φαινόμενο του μηδενισμού των ποσών για συμβασιούχους του καλοκαιριού. Άρα η κυβέρνηση προεξοφλά ότι δεν θα μπουν φωτιές; Ή ότι η πυροσβεστική υπό άλλη ηγεσία θα θριαμβεύσει;

Τρίτο ξέσπασανε 2 σκανδαλάρες που υπογραμμίζουντην γενικότερη πιεστική ανάγκη ανανέωσης του πολιτικού συστήματος. Αυτό δεν σημαίνει ηλικιακή ανανέωση στυλ Τσίπρα (που τάραξε και τα νερά λέει και ο τσιμιτσάκης, γιατί θα μιλήσει στους bloggers!!!!) αλλά πολιτική ανανέωση ιδεών. Με το συστηματάκι που έχουν όλοι οι νεοφιλελεύθεροι (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αντάμα) στο μυαλό τους η χρεοκοπία εξασφαλισμένη είναι. Την ταφόπλακα ψάχνουμε… Χρηματιστήριο και Ζαχόπουλος δείχνουν την αδυναμία καθορισμού οποιδήποτε πολιτικού πλαισίου στη χώρα με έναν πολιτικό κόσμο που λυγίζει κάτω από το βάρος των οικονομικών συμφερόντων που το ίδιο το σύστημα εξέθρεψε (ή το ανάποδο όπως μας βολεύει να λέμε;)

Τέταρτο ο θάνατος της Αμαλίας φέτος έδειξε ότι σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει ακόμα ευαισθησία, κοινωνικοί αγώνες, ανάγκη για αλληλεγγύη και ένα σύστημα που έχει πια και ανθρώπινα θύματα (στο πεδίο που όλα τα κόμματα κόπτονται να δείξουν τα επιτεύγματα τους…την καθημερινότητα). Η κινητοποίηση για τις φωτιές το καλοκαίρι επίσης έδειξε ότι ο κόσμος όταν καλείται και αισθάνεται ότι έχει κάτι να πει το λέει. Κανένας δεν καταλάβε την διαμαρτυρία του Αυγούστου και δεν την συνέδεσε ένα μήνα αργότερα με το εκλογικό αποτέλεσμα (κάτι λιγότερο από 80% τα 2 κόμματα), Αφού δεν δείχνουν να έχουν καταλάβει μέχρι σήμερα στις επόμενες θα καταλάβουν….!!!

Τέλος να πω και τον προσωπικό μου πόνο. Άλλη μια χρονιά πέρασε με τον Πανάθα κομπάρσο….βαρέθηκα πια ρε Τζίγγερ να βλέπω τις πλάτες των άλλων και να τρώω καζούρα στον καφέ. θα κάνεις τίποτα ή κι εσύ προτείνεις αυτο-οργάνωση. Να ναι καλά ο Αλαβάνος του Μπάσκετ: Ο Γιαννακόπουλος!

Και όπως σωστά παρατήρησε ο φίλος μου Νίκος….σε 30 χρόνια λιώνουν οι πάγοι……!!!

http://sotiriskoukios.stumbleupon.com/about/ να σας θυμίσω ότι στην διεύθυνση αυτή σας έχω μια αγγλόφωνη συλλογή άρθρων για το κλίμα και την ανθρώπινη υγεία. Ελπίζω να την εκτιμήσετε. Τουλάχιστον διαβάστε πως θα καταστραφούμε…….αφού δεν κάνουμε τίποτα!

Η διαδικασία μέχρι το Συνέδριο

Μετά την 11/11 ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προχώρησε σε μια κίνηση μόνο : Τον διορισμό της ΚΟΕΣ που θα ετοίμαζε την υποδομή για τον προσυνεδριακό διάλογο, θα πρότεινε τα πρόσωπα των Νομαρχιακών οργάνων, θα υλοποιούσε την διαδικασία εκλογής συνέδρων.

Έχουν περάσει 45 ημέρες και ας κάνουμε έναν απολογισμό :

Προσυνεδριακός διάλογος όχι δεν έχει γίνει, δεν έχει καν αρχίσει!!! Η διαδικασία αν γίνεται είναι κλειστή μεταξύ φωτισμένων. Διάβασα μια συνέντευξη του Μίμη, που έλεγε ότι ενώ τους ακούει όλους στο τέλος θα γράψει τις θέσεις προς συζήτηση μόνος….Και οι άλλοι Μίμη; Ή θα πάμε σε ένα συνέδριο που θα γίνει συζήτηση σαν το προηγούμενο προγραμμάτικο συνέδριο; Γιατί καθόμουν δίπλα σου και είχες γίνει έξαλλος αν ενθυμούμαι και δικαίως για τον διάλογο, που ήταν γεμάτος συνδικαλιστικά αίτηματα, αλλά καμμιά σχέση με την διατύπωση πρότασης του μοντέλου ανάπτυξης, ή των σχέσεων στην κοινωνία.  Πάλι ξενέρωμα δηλαδή;

Ορισμός Νομαρχιακών : Καλό ε; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε; Αυτή την εποχή εξελίσσεται μια σειρά από προσωπικά δράματα. Ποιός θα μπει που; Αν μπει θα είναι αυτόματα σύνεδρος; Η θα πρέπει να εκλεγεί; Η νομαρχιακή ή η ΚΟΕΣ είναι σημαντική; Κουίζ : Ποιός από την ΚΟΕΣ σήμερα δεν θέλει να εκλεγεί στο μελλοντικό ανώτατο όργανο; Άρα δεν σκέφτεται την συγκέντρωση ψηφουλακίων;;; Συνεπώς φτάσαμε Ιανουάριο και ακόμα μπαίνουν και βγαίνουν ονόματα σε λίστες. Α ενίοτε ασχολούνται και με θέματα επικαιρότητας : Ολυμπιακή, Ασφαλιστικό…… Κι αυτό ρε παιδί μου καταφέρνουν να το μετατρέψουν σε ψηφοθηρική διαδικασία για το Συνέδριο. Φανταστικό.

Διαδικασία εκλογής συνέδρων : Δεν έχει γίνει και τίποτα για να το σχολιάσει κανείς. Ή διαβάζω λέει όταν κάναμε το autoorganosi.wordpress.com να καταθέτουμε τις απόψεις μας παράλληλα και στις τοπικές (δημοτικές δηλαδή) μας. Ρε σύντροφοι όσοι το γράφετε έχετε δει δημοτική οργάνωση να δουλεύει για να καταθέσει κανείς προτάσεις; Αν δείτε μια ανοικτή πές τε μου να πάω κι εγώ. Μου έχουν λείψει οι εσωκομματικές διαδικασίες. Πρόεδρε σε 4 χρόνια στην Διαμερισματιή μου οργάνωση μας έχουν φωνάξει 5 φορές και αν ενθυμούμαι καλά για συγκεντρώσεις υποψηφίων βουλευτών πάνω από 10. Τι να καταθέσουμε ρε Γιώργο Κρόγια; Έχουμε αίσθηση της διάλυσης ή παραμυθιαζόμαστε και μεταξύ μας; Τέλος η αυτοοργάνωση  τι νόημα έχει αν πάμε στις τοπικές οργανώσεις; Ας κρατήσουμε τότε το υπάρχον σχήμα. Και ας κόψουμε τα υπόλοιπα! Αποφασίστε όμως, να ξέρουμε κι εμείς. Και αν αποτύχει το ένα ή το άλλο μην ξαναρχίσουμε ως παλαιοπασόκοι, “Σύντροφοι κάναμε λάθη…κλπ κλπ “. Γιατί Σύντροφοι εσείς ΚΑΝΕΤΕ ΛΑΘΗ ΗΔΗ!!!!

Επειδή λοιπόν πάντα το ΠΑΣΟΚ σκέφτεται τα μέλη του όταν είναι να επιμερίσει ευθύνες και όχι όταν παγιώνετε το οποιοδήποτε σύστημα κομματικής εξουσίας (στο οποίο έτσι κι αλλιώς τρέχουν όλοι να χωθούν…) αυτή την φορά μην κοιτάξετε γύρω για άλλοθι, δεν θα το έχετε. Φιλιά για την Νέα Χρονιά, και άντε να δούμε που το πάτε!

Κλιματικές αλλαγές= νέα γεωπολιτική, σοσιαλδημοκρατία και οικονομία στην Ελλάδα

Δυστυχώς τα θέματα που ανοίγουν τόσο γρήγορα με αναγκάζουν να γράφω και κάτι κάθε μέρα με αποτέλεσμα να αισθάνομαι σαν την κρεατομηχανή των ΜΜΕ. Υπάρχει όμως ο χρόνος και ο καταιγισμός θεμάτων και εξελίξεων για κάτι τέτοιο. Σήμερα διάβαζα 2 άρθρα για τις συζητήσεις στο Μπαλί και τα αποτελέσματα της διαπράγματευσης εκεί. Τα έχω αναρτήσει στην σελίδα μου στο StumbleUpon που είναι μια συλλογή άρθρων σε εφημερίδες ανά τον κόσμο που σχετίζονται με τις κλιματικές αλλαγές το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Το ένα αναφέρεται στις γεωπολιτικές αλλαγές που έφερε το Μπαλί και τις νέες παγκόσμιες συμμαχίες. Το δεύτερο μελετά τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία που θα επέλθουν από την σταδιακή αλλαγή του κλίματος. Σας συμβουλεύω ως αγγλομαθείς να μπείτε και να διαβάσετε τα κείμενα στην σελίδα που σας έχω στον παραπάνω σύνδεσμο. Εδώ θα θέσω προς συζήτηση μόνο τα συμπεράσματα μου για το μέλλον και πως αυτά συνδέονται με το πολιτικό μας μέλλον :

1. Η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη και τα αποτελέσματά της (αύξηση της στάθμης της θάλασσας, σταδιακή επέκταση των ερήμων στον πλανήτη, υπέρμετρη κατανάλωση ενέργειας, οξύτατα καιρικά φαινόμενα) θα επιφέρουν και τις αναγκαίες προσαρμογές στον τρόπο ζωής μας και κυρίως στην οικονομία. Για παράδειγμα ο Νότιος Καναδάς έχει αρχίσει καλλιέργειες σταφυλιών για την παραγωγή κρασιού, σε μια περιοχή του πλανήτη που αυτό ήταν αδύνατο. Από την άλλη μεριά σύμφωνα με το Εθνικός Αστεροσκοπείο και του Κέντρου για το κλίμα (του οποίου προίσταται ένας εξαίρετος επιστήμονας ο Χρήστος Ζερεφός), προβλέπει μια δραματική αύξηση των αναγκών μας σε νερό ή την ένταση πυρκαγιών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ή έντονων βροχοπτώσεων μικρών όμως σε διάρκεια που θα δημιουργήσουν πρόβλημα σε πλημμύρες.

Τα παραδείγματα αυτά μας δίνουν σταδιακά και μια νέα οικονομική αναγκαιότητα : τον επανασχεδιασμό των μακρο-οικονομικών μας πολιτικών και της προσαρμογής μας στις νέες συνθήκες. Πχ τα αγροτικά μας προϊόντα που τα εγκαταλείψαμε στο πλαίσιο της ΚΑΠ και της ΕΕ, πρέπει μάλλον να αρχίσουμε να τα ξαναπαράγουμε. Αφού ερημοποιήσαμε την ύπαιθρο πρέπει να βρούμε κόσμο να πάει πίσω και να ξανακαλλιεργήσει. Όπως πολύ σωστά επεσήμανε στην συζήτηση για τον προϋπολογισμό ο βουλευτής Δραγασάκης του ΣΥΡΙΖΑ, τέρμα η περίοδος του φτηνού τρόφιμου. Η έλλειψη παγκοσμίως θα είναι μεγάλη και η παραδοσιακή γεωργική παραγωγή είναι και πάλι αναγκαία.

2. Αλλάζει η γεωπολιτική παγκόσμια ισορροπία. Το περίφημο γκρουπ G77+Κίνα βγαίνει ουσιαστικά και πολιτικά κερδισμένο από το Μπαλί. Όχι μόνο έδωσε μια μάχη οικολογικής επιβίωσης του, αλλά στύλωσε και τα ποδάρια εναντίον των ΗΠΑ απειλώντας για πρώτη φορά σε μια σκληρή γραμμή αποκλεισμού τους. Ολοι αναφέρουν μια φοβερή στιγμή στις διαπραγματεύσεις που ο εκπρόσωπος της Παπούα Νέας Γουινέας τους απείλησε για παγκόσμιο αποκλεισμό….!!! Πράγμα μη δυνατό πριν από 1 δεκαετία. Επίσης το κοινό μέτωπο Κίνας, Βραζιλίας και Νοτίου Αφρικής μαζί πια με την ανοικτή υποστήριξη της ΕΕ, οδήγησε τις ΗΠΑ στο να αποδεχτούν αυτό που κατέβηκαν να υπερασπίσουν: Μια άλλη γραμμή δικής τους έμπνευσης με σχεδιασμένη δική τους συνδιάσκεψη εναντίον του Μπαλί. Τελικά όμως συμβιβάστηκαν συνειδητοποιώντας για πρώτη φορά ότι είναι μόνες (για την ελληνική αντιπροσωπεία δεν έχω πληροφορίες, ελπίζω ότι κάνανε τουρισμό και δεν ασχολήθηκαν που κάτω από τις παρούσες συνθήκες μας εξασφάλισε τουλάχιστον ότι δεν γίναμε ρεζίλι…!!!).

Εσωτερικά τώρα στο ΠΑΣΟΚ οι 2 αυτές εξελίξεις και οι συμφωνίες του Μπαλί μας ορίζουν και το πλαίσιο οικονομικής ανάπτυξης που εδώ θα το συνοψίσω σε τίτλους: για τα υπολοιπα υπάρχουν και καμιά 10 τομείς της ΚΟΕΣ και 130 άτομα να επεξεργαστούν ιδέες (λέμε τώρα….μην τρελλαίνεσται παιδιά, από το νέο έτος δουλειά, που είναι και δίσεκτο…) :

1. Οποιοδήποτε οικονομικό μοντέλο πρέπει να λάβει υπ όψη του την επάρκεια τροφίμων σε χαμηλό κόστος για τις γενιές που έρχονται.

2. Πρέπει να διασφαλίσουμε την επάρκεια των υδάτινων πόρων μας. Κάθε οικονομική επένδυση (ακόμα και το βιοκαύσιμο), πρέπει να συνδέεται με την κατανάλωση ή επιβάρυνση των υδάτινων πόρων μας και να απορρίπτεται….

3. Πρέπει να φτιάξουμε τον ενεργειακό χάρτη της χώρας. Αφού “ανοίγουμε” εντός ΕΕ την αγορά ενέργειας να πετύχουμε διεκδικητικά σαν χώρα την ιδιωτικοποίηση μόνο των εναλλακτικών μορφών. Ας κόψουμε δε την κρατική επιδότηση σε ιδιώτες που παράγουν ενέργεια για εμπορικό σκοπό και από την άλλη μεριά ας προχωρήσουμε με δανεισμό των ΟΤΑ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων μικρών επενδύσεων σε εναλλακτική ενέργεια. Ας δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο χρηματοδοτήσεων αγοράς και ας “παγώσουμε” το θέμα βιοκαύσιμο ως εναλλακτική χρηματοδότηση της αγροτικής παραγωγής.

4. Το ασφαλιστικό και ειδικά ο κλάδος υγείας θα αντιμετωπίσει τρομερή πίεση λόγω κλιματικών αλλαγών και απειλών στην δημόσια υγεία. Θα έχουμε ίσως έξαρση επιδημιών που είχαμε ξεχάσει και σίγουρα περισσότερα έκτακτα περιστατικά και σοβαρότερες επιπτώσεις τα καλοκαίρια. Αυτό θα αφορά κυρίως ηλικιωμένους και παιδιά που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας και πρόληψης. Εδώ πρέπει να ξαναδούμε τις δημογραφικές πυραμίδες όπως αρχίζει να διαφαίνεται και στα άλλα κράτη μέλη. Οι κλιματικές αλλαγές ήδη άρχισαν να φέρνουν ανισορροπίες στην παγκόσμια ασφαλιστική αγορά και το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημά μας επηρρεάζεται από τις αλαγές αυτές. Στο μέλλον πολύ περισσότερο. Θέλουμε γενναίες αλλαγές (και όχι στα όρια ηλικίας ή στο υψος των συντάξεων) για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την επιδείνωση της υγείας των συμπολιτών μας (άρα όλων μας….)

5. Θέλουμε ένα αποτελεσματικό σύστημα πολιτικής προστασίας. Δεν το έχουμε!!!!!! Ο εφησυχασμός του χαβαλέ των 2-3 μηχανημάτων και των ευχολογίων της κάθε τοπικής, περιφερειακής και κεντρικής εξουσίας θα φέρει πολλαπλάσια θύματα από αυτά του 2007. Η πολιτική προστασία να φύγει από γραμματεία, να γίνει ενιαία στο πλαίσιο ενός οργανισμού (η Ρωσική EMERCOM είναι ένα καλό παράδειγμα) αυτόνομου, με δικό του προϋπολογισμό. Φέτος η ΕΕ ξεκίνησε και ένα προχωρημένο πρόγραμμα για την βελτίωση της πολιτικής προστασίας των κρατών μελών μέσω της ΓΔ Περιβάλλοντος. Σε συζητήσεις μου με Δήμους κανείς δεν το έχει πάρει καν χαμπάρι…..Ως πότε πια θα μαθαίνουμε σε αυτήν τη χώρα τα αυτονόητα;

Τέλος ας εμπιστευτούμε την Κοινωνία των Πολιτών χωρίς πατέντες καπελώματος. Ο τομέας ΜΚΟ που συστάθηκε προσυνεδριακά ας επεξεργαστεί ένα σχέδιο εμπλοκής της Κοινωνίας των Πολιτών στην Πολιτική Προστασία και ας έρθει σε ένα συνέδριο με μια ολοκληρωμένη πρόταση εν είδει όμως όχι πολιτικών ευχών αλλά αρχών και πλάνου δράσης.

Και τέλος στο σημερινό σεντόνι θα θέσω το τελευταίο σαν γενικό θέμα του συνεδρίου :

Είθε στο συνέδριο να υπάρξουν θέσεις και όχι πολιτικές ευχές. Αλλά θέσεις με συγκεκριμένα μέτρα και πλάνα δράσης. Ούτε το σύνταγμα της χώρας φτιάχνουμε (εκτός αν έχουμε άποψη πως θα το αλλάξουμε) ούτε το μέλλον της παγκόσμιας σοσιαλδημοκρατίας. Ας παραδειγματιστούμε από την ριζοσπαστικοποίηση των σοσιαλιστών της Λατινικής Αμερικής και ας βρούμε αρχές και δράσειςκαι μέσα υλοποίησης. Άρα οι εκελεγμένοι στο κεντρικό όργανο να φύγουν με ένα πλαίσιο αρχών και ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό πλάνο δράσης. Πλάνο που να δεσμεύει και τον Πρόεδρο για το μέλλον.

Το θέμα μας σήμερα η Νεολαία

Μετά και το συνέδριο επανίδρυσης της στα τέλη Απριλίου του 2006 και παρά την τεράστια συμμετοχή ψηφοφόρων για την εκλογή συνέδρων η Νεολαία ΠΑΣΟΚ χάθηκε….ή τέλος πάντων δεν κάνει εμφανή την παρουσία της! Τα παιδιά ξέρω ότι ασχολούνται και δεν τα έχουν παρατήσει αλλά το κόμμα κάνει κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση;

Επειδή πιστεύω ότι το κόμμα τα τελευταία χρόνια πρόσπαθησε να συντηρήσει την ίδια παλιά πελατειακή σχέση με την Νεολαία, επειδή τα πρόβληματα που την αφορούν οξύνονται (θέμα συμβασιούχων των οποίων η πλειοψηφία είναι νέοι εργαζόμενοι, οι επικείμενες εκλογές των Τοπικών Συμβουλίων Νέων που περιέργως κανείς δεν συζητάει για αυτό, το ασφαλιστικό που θίγει κυρίως τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας και πολλά άλλα) αντί να επιλύονται, επειδή η συζήτηση για την παιδεία που μονοπώλησε το ενδιαφέρον το 2005-2007 αλλά δεν είναι το μόνο θέμα σήμερα, θα κάνω μερικές προτάσεις που πιστεύω ότι θα έχουν αποδέκτη :

1. Η αυτοοργάνωση της Νεολαίας είναι αναγκαιότητα και ίσως η πιο αποτελεσματική μορφή κοινωνικής δράσης στο παρόν πολιτικό πλαίσιο. Αυτό σημαίνει μετά την εξαγγελία του Προέδρου ότι οι οργανώσεις της Νεολαίας πρέπει και επιβάλλεται να κινηθούν πιο γρήγορα από το κόμμα και να οργανώσουν τους δικούς τους πυρήνες.

2. Η νεολαία χρειάζεται παραγωγή πολιτικών θέσεων που ίσως και να συγκρούονται με αυτές του κόμματος. Είναι σε θέση να τις παράξουν αλλά θα πρέπει να συνοδεύονται και από ένα “οδικό” χάρτη συγκεκριμένων δράσεων, που να υλοποιούν συγκεκριμένες ενέργειες σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

3. Τώρα που τελειώνουν και οι συζητήσεις στο Μπαλί και νομίζω ότι ούτε το κόμμα έχει καταλάβει τις λεπτομέρειες, ούτε και οι υπόλοιποι “θεσμοί” στην χώρα, η Νεολαία πρέπει να πρωτοστατήσει σε μια “σκληρή” πολιτική για το περιβάλλον, αφού έτσι και αλλιώς αυτή θα πληρώσει και το κόστος της απειλούμενης καταστροφής. Ειδικά η πολιτική πίεση για μείωση των ρύπων που συνεπάγεται αλλαγές στην οικονομία, στην πολιτική και στην κοινωνία, θα πρέπει να αποτελέσει προνομιακό πεδίο για τη δράση της Νεολαίας.

4. Οι νεοί του κόμματος και όχι μόνο, διαθέτουν φαντασία και δυναμισμό που αυτή την στιγμή το κόμμα προσπαθεί να βρει. Χρειάζεται λοιπόν την Νεολαία να δρα και να πιέζει. Να αφυπνίζει και να προχωρά έστω και μόνη της. Το ψευτοδίλημμα για την ένταξη ή όχι σε οργανωτικά σχήματα του κόμματος, είναι στην παρούσα φάση δευτερεύον. Συνήθως συνδέεται με προσωπικές φιλοδοξίες, χειραγώγηση και καταμέτρηση ψήφων των μεγάλων. Οι νεοί που είναι οργανωμένοι ήδη, πρέπει με αυτούς που δεν είναι και άλλες συμμαχίες να δημιουργήσουν τον δικό τους χώρο. Στο πλαίσιο της αυτο-οργάνωσης θα περίμενε κανείς ότι ήδη θα ακούγαμε για τους πυρήνες βάσης που θα δημιουργούσε. Αλλά η αυτο-οργάνωση είναι μια μορφή πολιτικής δράσης που απαιτεί και πολιτικές θέσεις αλλά και συγκεκριμένα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Αυτά σήμερα είναι κατά την γνώμη μου : ΟΤΑ και Νεολαία, “Σκληρή” Περιβαλλοντική Πολιτική, Παιδεία όλων των βαθμίδων. 

Τέλος και επειδή είναι Σάββατο και για να χαλαρώσουμε τους αφιερώνω ένα τραγουδάκι από τους Stereo Mike και την Χαρούλα Αλεξίου: Φεύγω

Μια απάντηση ή συμπλήρωση σε άρθρο του Νικου Κοτζιά

Σήμερα ο φίλος Παλλαντζάς έχει στο blog του ένα άρθρο του Νίκου Κοτζιά, μάλλον απαισιόδοξο. Κάθησα και έγραψα λοιπόν ένα σχόλιο εκεί που νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το κάνω άρθρο εδώ. Το άρθρο δες τε στο blog που σας έχω βάλει ως σύνδεσμο. Εδώ είναι η απάντηση :
Ποτέ η αλήθεια δεν έχει απόλυτα μαύρο ή απόλυτα λευκό χρώμα. Το ότι το ΠΑΣΟΚ έχει στελέχη που προτάσσουν τον πολιτικό διάλογο από τον οργανωτικό δεν είμαι και τόσο βέβαιος. Πάντως σίγουρα δεν είναι και τόσα πολλά όσα υπονοεί ο σύντροφος Νίκος. Γιατί αυτό κόμμα 20 χρόνια είχε να αντιμετωπίσει μόνο ένα πρόβλημα : Την οργάνωση της εξουσίας και την διαχείρισή της. Με την απεμπόλησή της, έμεινε αμήχανο, προσπαθώντας να κάνει αυτό που είχε μάθει να κάνει : Να διαχειριστεί πάλι εξουσία. Κι αυτή την φορά την εξουσία της αντιπολίτευσης. Όλοι μια αγωνία είχαν πάλι. Την θεσμικότητα της θέσης τους. Ο ΓΑΠ λοιπόν εξυπηρέτησε την πρώτη τριετία αυτή την ανάγκη. Μεγάλα όργανα, πολλοί εμπλεκόμενοι και άρα το ΠΑΣΟΚ ικανοποιημένο, αφού έλπιζε σε μια εξουσία και είχε ο κάθε φεουδάρχης και την θέσή του. Και μετά ήρθε η 16η Σεπτεμβρίου. Εκεί κάποιοι συνειδητοποίησαν ότι η εξουσία, με αυτούς τους όρους κόμματος, χάθηκε για πάντα. Ή όπως λέει και ο Νίκος, κι αν κερδιζόταν δεν ήταν πια στα θεσμικά μέτρα τους. Αυτή λοιπόν η παραδοσιακή λογική ΠΑΣΟΚ πήγε με τον Βενιζέλο ή θα ήθελε πολύ να πάει μαζί του.
Η άλλη πλευρά όπως σωστά επισημαίνεται στήριξε τον ΓΑΠ και μετά πήγε σπίτι. Και γιατί να μην πάει; Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι απέχει. Αυτό είναι μια παρερμηνεία πάλι βολική αυτών που επέλεξαν να συμμετάσχουν. Αυτή, η άλλη πλευρά, είναι εδώ έτοιμη να ξαναενεργοποιηθεί όταν προκύψει το ζήτημα. Ή να το πω καλύτερα το πολιτικό ερώτημα. Φυσικά και δεν είναι η πλευρά που αναζητεί θεσμικότητα και ξέρετε γιατί: Γιατί αυτή την στιγμή είναι πλειοψηφική και το ξέρει. Και έχει και υπομονή. Υπομονή για να δει τα όρια του ΓΑΠ, την πολιτική του ΓΑΠ, τα αντανακλαστικά του στο κοινωνικό σύνολο. Τα πρόσωπα δε που ορίστηκαν ή καλύτερα ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ, καμμιά σημασία κατ εμέ δεν έχουν. Τι αυτοί, τι κάποιοι άλλοι; Έτσι κι αλλιώς οι πολίτες έδειξαν στις 11/11 ότι η πολιτική είναι πολύ σοβαρή ιστορία για να την εκχωρήσουν στους πολιτικούς…..προτιμούν να την ασκούν οι ίδιοι άμεσα.
Θα έρθει η ώρα που αυτή η άλλη πλευρά θα εκφραστεί. Και συντονισμένα και αυθόρμητα ταυτόχρονα ,και στο μέτρο που η ίδια η ζωή μας καλεί να κάνουμε. Και το ΠΑΣΟΚ ας κάνει συνέδριο αγνοώντας την. Κακό του κεφαλιού του!!!!

Ένα επίσης πολύ καλό άρθρο δες τε το στο ndepountis.blogspot.com